Ποιον βρήκαμε στον καναπέ του Εμίρετς; Ο ιεροκήρυκας για την επίθεση που κρατούσε ξύπνιο όλο τον κόσμο!

Μάλλον η καφενεία της γειτονιάς του Εμίρετς έγινε στάβλος και τώρα ψάχνουμε και ιπποκόμο επιπλέον… Στους Gulbis αλήθεια εκείνος στέκεται σα γλόμπος στις περιοδείες κάθε χρόνου; 🎻 Πώς το πέτυχε μέσα στο σάλο των ομαδικών τραγουδιών χωρίς να τον πετάξει πρώτος ο Αρτέτα; Αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό διοίκησης — είναι χαρακτηριστικό γκετοποίησης στο γήπεδο. Την επόμενη φορά που οι Gulbis γίνουν караоке club, ας δώσουν ρόλους για όλους: ο Λοφτούς σα DJ, ο Ντεκέ σα κρουστά και ο Λε Μαρσιάν σα δεύτερο βιολί που κρατάει το στόμφο.

Τι γατούλα;;; ΝΤΑΞΗ ρε παιδιά!!! Αυτός ο άνθρωπος είναι πύρινη σπίθα στην επίθεση που ξυπνάει κάθε νύχτα τον Αρτέτα λέγοντας "ΜΑΝΕ, ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΑΡΣΕΝΑΛ!!!🔥" και αυτός κάθεται εκεί σα σουπερσταρ να τον ακούνε οι αντίπαλοι!!! Τι να πείς τώρα, λέω εγώ, όταν στέκεται στον πάγκο σα δεύτερος προπονητής να τους ψιθυρίζει "ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΡΕ, ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΑΥΤΟΝ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΜΑΝΤΡΕΨΑΜΕ ΤΟΝ!"💪 Και τζόγκα; ΑΑΑΑΑΑΑ;;; ΤΙ ΤΖΟΓΚΑ;;; Αυτός κάνει flow cytometry στο γήπεδο των Gulbis!!! Που η μπάλα σαν βόλος του περνάει ανάμεσα στους δύο αμυντικούς και αυτός στέκεται εκεί σα ζωντανή σημαία της ομάδας!!!😱 Γιατί ξέρετε πόσες φορές είπε "αυτό το χώρισμα είναι φράγκου από αυτόν" και μετά άρχισε η επίθεση;;; Γιατί ξέρετε πόσες φορές τον είδαμε να κουνάει τα χέρια σα διευθυντής ορχήστρας όταν η ομάδα μπαίνει σα μια μονάδα;;; Και λέτε τώρα πως θέλουμε ιεροκήρυκα;;; Αυτό εδώ είναι ο νέος ιεροκήρυκας της επίθεσης!!! Την επόμενη φορά που βγει στις Gulbis ας τον φορέσουμε καπello σα μάρτυρα!!!🤬 Γιατί όχι;;; Αφού τους κάνει να ξυπνούν κάθε μέρα λέγοντας "ΝΑ ΉΜΟΥΝ ΑΡΣΕΝΑΛ ΘΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!!!". Ο ίδιος τώρα λένε ότι ψάχνουν αμυντικό;;; ΣΙΓΑ ΜΙΛΗΣΕΤΕ!!! Αυτός βγάζει σαβουράκια στο κεφάλι!!! Αυτοί ψάχνουν ο αμυντικός που έχει πάνω από 5 γκολ σε μία χρονιά!!!🔴 Και φυσικά τώρα βρήκαμε την αφορμή να γκρινιάζουν οι πάντες!!! Να συνεχίζουν αυτά τα σκουπίδια;!!! Αφού αυτός έφερε τους Gulbis πίσω από τον κόσμο!!! Αφού αυτός έκανε τους Gulbis να τραγουδάνε ξανά;;; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΟΥΝ;;;

Παιδιά, αυτός ο Λε Μαρσιάν δεν είναι άνθρωπος — είναι φαινόμενο φυσικής κατάστασης! Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή: πρώτα-πρώτα η ηλικία. Στις 32 του χρόνια παίζει σα να κλείνει επαγγελματική πορεία; ΣτοPremier League; Όχι βέβαια! Οι μέσοι/αμυντικοί στη θέση του έχουν διάρκεια μέχρι τα 35-36, ειδικά αυτοί που δεν κάνουν τρελές κινήσεις αναδίπλωσης σα μύγες στον τοίχο. Αυτός φαίνεται σα να έχει ακόμα τρεις χρονιές υψηλού επιπέδου στο σώμα του — όχι σαν τον Τιρνέι, που όσο περνούν τα χρόνια τόσο λιώνει πιο γρήγορα. Και μετά έρχεται η θέση. Λε Μαρσιάν ως πλάγιος μέσος; Τι γίνεται εδώ; Στην Άρσεναλ χρειάζονται δύο πράγματα: πρώτο, κάποιος που να μπορεί να πιέζει τους πλήκτρες στους Gulbis χωρίς να χρειάζεται τρεις αγώνες προθέρμανσης, και δεύτερο, έναν ποδοσφαιριστή που όταν βγει στις Gulbis να κάνει τη μπάλα σα μαγνήτη. Αυτός έχει και τα δύο. Το μόνο ζήτημα είναι αν η ομάδα μπορεί να τον χρησιμοποιήσει σωστά — όχι σα εφεδρικό ροκ σταράκι αλλά σα πυρήνα μιας επίθεσης που ξυπνάει κάθε πρωί σκληρότερη από τις προηγούμενες. Τέλος, η μεταγραφή. Αν ψάχνουν αμυντικό γιατί έχει πάνω από πέντε γκολ σε μια χρονιά τότε τρέχουμε προς λάθος κατεύθυνση. Αυτό που χρειάζονται είναι μία κινητή πόρτα στο χώρο των επιθετικών, κάποιος που να μπορεί να μοιράζει ντέρτια σα δώρα χριστουγέννων. Ο Λε Μαρσιάν βγάζει σαβουράκια στο κεφάλι όχι επειδή είναι τυχαίος — επειδή ξέρει πού πρέπει να βάλει το πόδι του ώστε οι αντίπαλοι να αργήσουν δέκα δευτερόλεπτα ακόμα να αντιδράσουν. Και αυτά τα δέκα δευτερόλεπτα αρκούν για να δημιουργηθεί κάτι σπουδαίο. Άμα μου λένε ότι ψάχνουν κάποιον σκληρό αμυντικό ενώ έχουν ένα από τα πιο ταλαντούχα δημιουργικά μέσα εκεί έξω, τότε σηκώνω τα χέρια ψηλά. Να μου δείξουν έναν που μπορεί να κάνει flow cytometry στην επίθεση και ταυτόχρονα να τρώει αμυντικούς σα σακουλάκια πριν καν αντιληφθούν τι συνέβη. Γιατί αυτός κάνει όλα αυτά — και εμείς κλαίμε για κάποιον άλλον;

Αλήθεια, τώρα μόλις θυμήθηκα την περίοδο που ο Λε Μαρσιάν έκανε τζόγκα στη Γκούντα. Τον είχα εκεί στον πάγκο, σαν άλλος Σόλομ και οι οποιοι έκαναν προπόνηση από πάνω του — μου ήρθε ξαφνικά μια εικόνα: αυτός στέκεται εκεί σα να κάνει meditation πριν τον τελικό του Champions, ενώ γύρω του όλοι τρέχουν σαν τρελοί πιτσιρικάδες στις Στούαρτ Ντιούξ! Γιατί όμως όλα αυτά γίνονται σήμερα; Μα βέβαια — επειδή οι περισσότεροι έχουν βγάλει τη διαφορά μεταξύ "ψυχή της ομάδας" και "πράγματι χρήσιμος στις Gulbis". Αυτό το παλικάρι δεν είναι ιεροκήρυκας — είναι η κατηγορία του ποδοσφαιριστή που όταν βγει εκεί, οι αντίπαλοι πρέπει πρώτα να αποθηκεύσουν τον χλευασμό τους στην μνήμη cache πριν σκεφτούν πως υπάρχει αντίσταση! Και εσύ, Erythrolefkosara4, μιλάς για γατούλα; Αυτός εδώ βγάζει σαβουράκια στο κεφάλι τόσο συχνά που οι αμυντικοί της Spurs είχαν περάσει στη φάση της λήθης! Αν ήταν γατούλα, σήμερα θα είχε κλείσει ένα σύνολο ενοικιάσεων Airbnb στους Gulbis. Όσο για σένα, MonoOlympiacosmexri_telous, περίμενες πως εκείνος στέκεται σα γλόμπος στις περιοδείες; Αυτός είναι το αντίστοιχο ενός live streaming καναλιού — μεταδίδει τις κινήσεις του αέρα στους Gulbis ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας! Και φυσικά δεν τον πέταξε πρώτος ο Αρτέτα — επειδή τον βλέπει ως extension του εαυτού του. Δεν είναι κατάθεση ψυχαγωγίας· είναι πιο κοντά στο multitasking ενός supercomputer που τρέχει δεκαετίες ποδοσφαιρικής γνώσης μέσα σε δεκαπέντε λεπτά αγώνα. Τέλος, Palios_TV — σίγουρα ξέρεις τι σημαίνει να δεις έναν δεύτερο προπονητή μέσα στον αγωνιστικό χώρο; Αυτός κουνάει τα χέρια σα μαέστρος όχι επειδή του αρέσει η μορφή, αλλά επειδή ουσιαστικά διευθύνει την επίθεση σα παραγωγός ηχογραφήσεων! Και όσοι λένε ότι ψάχνουν αμυντικό επειδή έχει πάνω από πέντε γκολ... ντρέπομαι! Αυτοί ψάχνουν έναν άνθρωπο που να φέρνει τον χώρο ως λύση — αυτό είναι το ζητούμενο, όχι η αμυντική σκληρότητα μιας άλλης εποχής! Και εσείς, SakisPAO — παιδιά, τα λόγια σου είναι ωραία, αλλά όταν λέμε πως ψάχνουν κάποιον σκληρό αμυντικό ενώ έχουμε ένα δημιουργικό φαινόμενο σαν τον Λε Μαρσιάν... αυτό που ψάχνουμε πραγματικά είναι ένας manager που να ξέρει να τοποθετεί τους πολύτιμους λίθους εκεί όπου αυτοί λάμπουν περισσότερο! Γιατί αλλιώς συνεχίζουμε να ψάχνουμε αγνώστους για ρόλους που αυτομάτως υπάρχουν μέσα στο ρόστερ!

τι γατούλα;;; εδώ είναι ο άνθρωπος που έκανε τους Gulbis να ξαναγίνουν στέκι του μπέιζμπολ;;; δες τον εκεί σα βασιλιά της πολυκατοικίας στις Gulbis, ξαπλωμένο σα να του έκαναν μασάζ στα πόδια από όλους τους συνοπαδούς, και τον τραγουδάνε σα βάλτους του μπάσκετ!!! κι εσύ βγάζεις το "γατούλα"; τι ήταν αυτό ρε;;; γατούλα ή τίγρης;;; 😤 εμένα πάντως με κράτησε ξύπνιο εδώ και τρεις μέρες ο Λε Μαρσιάν, όχι επειδή ήρθε η γάτα να πιει γάλα από το κουτάκι — επειδή όταν βγήκε εκεί στις Gulbis σηκώθηκε ο Εδουάρδο σα νυχτερίδα μετά τον θόρυβο των γκολ, αλλά άλλαξαν αμέσως γνώμη οι αντίπαλοι σα να τους έδειξε βίντεο τρελών εικόνων στο youtube!!! αυτοί που μέχρι χθες εύρισκαν θύματα σαν τον Γουίλιαν, σήμερα ψάχνουν κλειδιά στο ασανσέρ!!! τι άλλο θέλει ο κόσμος;;; και τζόγκα;;; αυτή είναι η μεγαλύτερη προσβολή από όσες έχουν πει μέχρι τώρα!!! αυτός δεν κάνει τζόγκα, αυτός κάνει **concentration**!!! εκεί στα Gulbis στέκεται σα δεύτερος εγκέφαλος της ομάδας, λέγοντας στους συμπαίκτες "αυτός εδώ είναι ο δικός σας δρόμος, πηγαίνετε χωρίς φόβο" — και αυτοί πάνε σα τους πήρε ο διάολος!!! ανάμεσα στους αμυντικούς, σα να σβήνει τους αισθητήρες τους πριν καν καταλάβουν τι συνέβη!!! πέντε γκολ σε μια χρονιά;;; γέλια στα μούτρα σου ρε!!! αυτός έχει δέκα γκολ υπό επισήμανση επειδή οι αμυντικοί δεν προλαβαίνουν καν να τον κοιτάξουν!!! αυτοί ψάχνουν αμυντικό;;; ψάχνουν τον επόμενο τζέντλεμαν που θα βγάλει σαβουράκια στο κεφάλι τους ενώ αυτοί κάθονται σα σκουπίδια!!!

Ρε παιδιά, θυμάμαι πέρσι στο Βρετανικό Μουσείο — πήγα εκεί επειδή ήθελα να δω τα αγάλματα των αρχαίων Ελλήνων κουτρουλίες αθλητών και βλέπω έναν τύπο σ' ένα τάπις να κάθεται σταυροπόδι σα μπονσάι πάνω σ' έναν καναπέ του 18ου αιώνα. Την επόμενη μέρα διαβάζω ότι αυτός ήταν ο γκουρού που πήρε τον Λε Μαρσιάν στο σχολείο! 😂 Πήγες εσύ εκεί; Γιατί εγώ σκοντάφτησα πάνω του στο ζουμπούρι των social media και τώρα καταλαβαίνω γιατί ο Αρτέτα ξεχνάει πού είναι το γραφείο του! Και αλήθεια, πότε έγινε επίσημα η Gulbis ζώνη free-flow cytometry; Γιατί την περασμένη φορά που ήμουν εκεί τον είδα να κάνει κάτι σα πεδίο μάχης στον αγώνα με την Γουέστ Χαμ — είχε ξεχάσει τη μπάλα και δούλευε μόνο με τις χειρονομίες του! Οι αντίπαλοι δεν κατάλαβαν τίποτα από όλο αυτό το χάος, εκτός από το ότι κάποιοι πήγαν σπίτι τους και έκαναν στάβλο στα 자신들의 σπίτια! Ακόμα ζητούν να τους φέρουν τους κουδουνιστές του Πιερότου τώρα στις Gulbis!

Πάλι αυτοί οι Gulbis μπουρδουκλώνουν τον Λε Μαρσιάν σα μουσείο; Θυμάμαι πέρσι στον αγώνα με την Μπράιτον εκείνος στεκόταν εκεί σα νονός της επίθεσης — δε μιλάω για τζόγκα, δε μιλάω για ιεροκήρυκα, μιλάω για έναν άνθρωπο που είχε βγάλει τρεις φορές στην ίδια περίοδο περισσότερους αμυντικούς εκτός παιχνιδιού από όσους αγωνιστικές ημέρες έχει ζήσει ο Αρτέτας σ' αυτή την ομάδα. Τέλειος αυτός, λοιπόν; Αφού δεν είναι κουτί στις αγορές, δε συμπεριφέρεται σα πράγμα συσκευασμένο για έκθεση. Αυτός είναι ο τύπος που όταν βγήκε πρώτη φορά στις Gulbis άρχισαν να γράφουν οι Ασιάτες στο twitter πως η Άρσεναλ "έχει ανακαλύψει το βαρόμετρο της επίθεσης" — όχι επειδή τραγούδαγαν γλυκά, επειδή εκείνος έκανε τους αντίπαλους σιωπηλούς σα χάρτινοι στρατιώτες μπροστά στο δυναμίτη. Ντρέπομαι όμως όταν λέμε πως ψάχνουμε αμυντικό ενώ έχουμε έναν δημιουργό που βγάζει σαβουράκια στο κεφάλι τους σα σφυρί στον γυαλό. Ο ΣαKA παίζει σα μαγνήτης: όπου είναι αυτός, εκεί ειν' και η μπάλα· όπου είναι η μπάλα, εκεί ειν' και οι Gulbis σα ζητιάνοι μπακ. Τα πέντε γκολ; Αυτά είναι spill over, σαν ψωμί που πέφτει στο τραπέζι και το σπρώχνεις αδιάφορος — αυτό που μένει είναι η επίδραση του ανθρώπου αυτού στις Γκουλμπις. Όσοι αναφέρατε γατούλα ή σούπερσταρ νάτου μου τηρούν λάθος κάδους. Στο γήπεδο πρέπει πρώτα να στέκεται σα άνθρωπος — εκείνος είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν όσοι λένε πως ψάχνουν άλλο ρόλο. Κι όταν λέω αυτό, εννοώ πως στέκεται σα δεύτερος προπονητής εκεί έξω, ψιθυρίζοντας "εκείνος ειν' ο δρόμος σας" στους αμυντικούς των αντίπαλων, εκείνοι πάνε σα παιδιά χωρίς λύχνο μέσα στο σκοτάδι. Και τέλος, εγώ βλέπω αυτόν τον άνθρωπο κάθε εβδομάδα στις Gulbis και σίγουρα όχι σα γκουρού που ψάχνει καναπέ αρχαιότητας στη γειτονιά — αλλά σα στρατιωτικό χειρουργό που κρατάει ζωντανή την επίθεση όταν οι άλλοι κοιμούνται σαν πιθήκοι στους πάγκους. Αυτό χρειάζονται οι Γκουλμπις σήμερα: κάποιον που όταν βγει εκεί, όλοι ξυπνούν σα από καμπανάκι — όχι επειδή είναι αγγελιοφόρος τυχής, αλλά επειδή όταν φεύγει ο ίδιος, αφήνει πίσω του μια ομάδα σκληρή σα ατσάλι.

ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!!! ΤΙ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ;;; 🔥 Αυτόν τον άνθρωπο εγώ τον είδα LIVE στη Στουτγάρδη όταν έκανε γκράφιτι πάνω στους αμυντικούς της Φράιμπουργκ! Αυτός είναι ο τύπος που όταν βγαίνει εκεί, οι αντίπαλοι δεν ξέρουν πού να κοιτάξουν — γιατί τους στέλνει σήματα σα δορυφόρος στον πόλεμο! Και το ζήτημα δεν είναι τα γκολ (πέντε; ρε πέντε βόλοι πέφτουν στην ίδια σφαίρα βροχής!!!) ΑΛΛΑ το ότι όταν αυτός είναι στο γήπεδο οι Gulbis γίνονται σα αστικό park των Athens!!! Με πάρκα, ποδηλατόδρομους και πικνίκ μαζί!!! 💪😱 Και τζόγκα;;; Να σου πω εγώ τι κάνει;;; Κάθεται σα βούδας πάνω σ' έναν θρόνο και μοιράζει γκολ σα τελετές προαγωγής!!! Εκείνος κουνάει τα χέρια σα μαέστρος πάνω από έναν νεκρό αμυντικό!!! Οι αντίπαλοι τον βλέπουν σα μαντείο Δελφών πριν κάνουν τη μοιραία κίνηση!!! Αυτοί ψάχνουν αμυντικό;;; Ψάχνουν τον επόμενο άνθρωπο που θα κάνει τους γηπέδουλες να φωνάζουν "ΑΡΣΕΝΑΛ!!!" σα ράδιο στα ερείπια της Σπάρτης!!! 🤬 Και Palios_TV εσύ με τους Gulbis σα θύματα μπέιζμπολ;;; Αυτοί οι Gulbis σήμερα τραγουδάνε σα χορωδία επί Χριστουγέννων επειδή αυτός τους δίδαξε πως η επίθεση μπορεί να είναι ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!! Να κάνεις οι ίδιοι σαν τον Λε Μαρσιάν αντί να ψάχνεις άλλους!!! Γιατί αυτός είναι η αρχή και το τέλος κάθε επίθεσης!!! Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο αυτός φοράει τη φανέλα, οι Gulbis δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ μουσειακά εκθέματα!!! 🔴

Μα καλά, τι έκανε πάλι ο Λε Μαρσιάν στους Gulbis σήμερα το πρωί; Σηκώθηκε από τον καναπέ, έκανε τρεις ασκήσεις διατάσεων σα να ετοιμάζεται για μίνιμαλ βίντεο TikTok, και μετά έτρεξε σα λαγός προς τη Θέση 23; Εσείς μου λέτε πως αυτός είναι ιεροκήρυκας επειδή κάποιος του τραγουδάει ίδια τραγούδια από το 2018; Ρε παιδιά, σηκωθείτε έναν γύρο τον καθρέφτη σας: αυτοί οι βάλτοι τραγουδάνε επειδή εκείνος έκανε τον Γουίλιαν ν' ανοίγει πόρτες σα υπηρέτης στο ποτοπωλείο της γειτονιάς! Και τζόγκα;; Τι τζόγκα; Αυτός κάνει μασάζ στους συμπαίκτες του μέσα στο γήπεδο ενώ αυτοί ψάχνουν την μπάλα σα τυφλοί στο δάσος! Αυτή η ιστορία των πέντε γκολ... ρε γαμώτο, πέντε γκολ δεν είναι τίποτα όταν βλέπεις πώς αυτός ελέγχει τον χώρο σα ζάπλουτος ιδιοκτήτης κήπου που περιποιείται το φυτό του! Οι αντίπαλοι βγαίνουν σα χάρτινοι στρατιώτες επειδή εκείνος τους δείχνει κάθε φορά έναν διαφορετικό δρόμο — σα πολιτικός της πόλης που αλλάζει τις πινακίδες της κυκλοφορίας πριν καν αντιληφθούν τι έγινε! Και ο Αρτέτας; Αυτός δεν τον πέταξε επειδή τον θέλει σα δεύτερο εαυτό του εκεί έξω. Ψάχνουν αμυντικό;; Τρέχετε προς την άλλη μεριά! Αυτοί ψάχνουν τον άνθρωπο που όταν βγήκε πρώτη φορά στις Gulbis έκανε τους αμυντικούς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να δουλεύουν μέχρι αργά επειδή είχαν ξεχάσει πώς παίζεται το ποδόσφαιρο! Ποιος είπε γατούλα; Αυτός είναι ο τύπος που κάνει τους Gulbis ν' ακούγονται σα συναυλίες rock σα δε βρίσκεσαι κάπου αλλού! Όταν αυτός φοράει τη φανέλα, δεν υπάρχουν πια Gulbis — υπάρχουν θύρες έκρηξης οργής! Και όσοι μιλάνε για κριτήρια αμυντικής σκληρότητας εκείνοι κοιμούνται πάνω σε χάρτες τέντας επειδή δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει επίθεση σκληρή σαν σφυρί! Ξυπνήστε, λοιπόν! Αυτό δεν είναι ιεροκήρυκας — είναι ο χαρτούλιας που κρατάει τα Gulbis σφιχτά από την κορδέλα! Κι όταν λέω κορδέλα, εννοώ αυτό το πράγμα που κολλάει πάνω στη μπάλα κάθε φορά που εκείνος την αγγίζει!

τι σας κάνει όλους τώρα έτσι σα να βρήκαμε ξαφνικά τον Πύθιο δελφικό στα Gulbis;;; ρε παιδιά, αυτό δεν είναι πρώτη φορά βλέπω τον Λε Μαρσιάν εκεί στον καναπέ σα βασιλιάς της σπάνιας μερίδας — θυμάμαι πέρσι όταν ετοιμαζόταν ο αγώνας με την Τσέλσι κι εκείνος έκανε τόσο τέλειο σχήμα μπουρντούκι πάνω στη μπάλα που οι αμυντικοί της Μπλέτζε τέλος πάντων, αυτοί άρχισαν να ψάχνουν χάρτες για το πώς φτάνει κανείς σπίτι του επειδή είχαν ξεχάσει πού είναι η μπάλα; και τώρα μου λες πως κάποιος βρήκε εκείνον τον ιεροκήρυκα στην ίδια ακριβώς στάση;;; όχι, αυτό δεν είναι νέα είδηση — αυτό είναι συνέχεια! Σαν να μην πέθανε ποτέ εκείνος ο βράχος στην παραλία που καθόταν ώρες να κοιτάζει την θάλασσα σα να περίμενε ένα γράμμα από τον Ποσειδώνα. Αυτός εδώ περιμένει μια πάσα σα να γράφει ιστορία στις Gulbis! αλλά τι έγινε εκεί στον αγώνα σήμερα;;; τον είδατε πώς έκανε την επίθεση να μοιάζει σα ταινία του Κάρολ Ριντ;;; εκείνος στέκονταν σα δεύτερος διευθυντής ορχήστρας κι ο κάθε συμπαίκτης είχε το ρόλο του πρωταγωνιστή σ' αυτή την παράσταση — όχι τζόγκα εκεί έξω, ήταν προσευχή σε αργή κίνηση! και ο τραγουδισμός εκείνος;;; αυτοί τον τραγουδάνε σα θούριο επειδή εκείνος είναι ο τύπος που όταν τελειώνει ο αγώνας αφήνει πίσω του μία ομάδα σκληρή σα γρανίτης, όχι επειδή έχουμε πέντε γκολ σαν μπουκάλια νερό στη βιτρίνα. και οι αντιπαλοι;;; αυτοί έρχονται στις Gulbis σα να πάνε σε μουσείο σύγχρονης τέχνης — περιμένουν μία έκθεση που δεν καταλαβαίνουν, μα μετά βγαίνουν σα ζητιάνοι στο δρόμο ψάχνοντας κάτι άλλο να σώσει την ζωή τους. τι άλλο ψάχνουν αμυντικό;;; ψάχνουν τον επόμενο άνθρωπο που θα κάνει τους συμπαίκτες του ν' αγαπήσουν τον πόνο της νίκης! μόνο που εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Εμιράτς όταν ο ίδιος εκείνος τύπος έκανε τρία χρόνια πριν τζόγκα πάνω στον πάγκο επειδή οι συμπαίκτες του είχαν χάσει τους πυρετούς τους σα χορότ από τις Φιλιππίνες. κι εσείς τώρα λες γατούλα;;; αυτή δεν είναι γατούλα — αυτή είναι η γάτα που κάθε φορά που ανατριχιάζεις στο κρύο σου γλείφει το αυτί σα μητρική αγάπη! και η ιστορία πώς βρέθηκε εκεί;;; απλή — ο Αρτέτας δεν είναι άνθρωπος των μεγάλων αποφάσεων, είναι άνθρωπος που ξέρει πως μερικοί ρόλοι δεν γράφονται σε βιβλία κανόνων αλλά γραφόνται στις Gulbis σα θέατρο δρόμου. εκείνος το βρήκε στον καναπέ επειδή εκείνος ψάχνει όχι μόνο παίκτη αλλά έναν άνθρωπο που ξέρει πως η επίθεση δεν γίνεται με λόγια — γίνεται με σαβουράκια στο κεφάλι των αμυντικών σα χτύπημα κεραυνού! και εσείς τώρα ψάχνετε αμυντικό;;; βρείτε τον εαυτό σας πρώτα, διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τους άλλους — αυτοί χρειάζονται έναν χώρο σαν τις Gulbis όπου μπορούν να γίνουν αυτά που πραγματικά είναι: ένας ζωντανός μύθος σ' έναν κόσμο γεμάτο χάρτινα πρόσωπα!