Ποιον πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ να φέρουμε για να κλείσουμε το κενό στη θέση του…

Τι σόι γκρίζος ζόμπι θέλουμε εκεί που χρειάζεται σπαθί στο αριστερό; Αυτός ο Ουαλο-ψαράς που τον σέρνουν σαν βλάχικο γαϊδούρι στους πάγους βγάζει μουσκεμένα ιστορικά νούμερα μέσα στη θάλασσα — ποιος έδωσε πιστοποιητικό σπουδαίας μπάλας εκτός του λιμανιού; Στο Γουόκολου κάνουν πιο πικρή μπίρα παρά σοβαρό scouting, γι’ αυτό βγάλτε μια στήλη του τοπικού τύπου να σας δείξει τρία σκόρ εδώ κι έναν χρόνο από αυτόν τον άνθρωπο με το μαχαίρι· διαφορετικά βγάζουμε εμείς την ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ κι αρχίζουμε τις τρύπες μέσα στα αντίπαλα τέρματα μόνος τους.

Ρε, τι είν' αυτά τ' όνομα του Γουόκολου ρε; Ουαλός μπούσουλας τον λένε κανονικά;; 😱 Να τον φέρουμε ΕΝΑΝ ΑΘΡΩΣΤΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΝΗ! Ρε μέχρι στιγμής πηδάω σαν τρελός βλέποντας τους κυρίαρχους σβέρκους να λύνουν το ένα αριστερό κόρνερ σα ζητιάνοι—και ξαφνικά ένας Ουαλο-Γίγας στέκεται εκεί σαν κοτρόνας στα πλευρά τους 💪🔥 Ποιος άλλαξαν οι αντίζηλοι εκεί μέσα; Κάτι προσωρινούς φορείς κεφαλαίων;; Τι παιδί είναι σβέρκος;; Να στείλουμε μια μπουκιά στον Ολιβιέ που κάνει τσέκιν άλλους σκληρότερους κι αυτός κατευθείαν να πέφτει σα στόπερ του Αρσέν; Κοίτα το σήκωμά του σα πρωτοβήματα των Αγγέλων: σα διεύθυνση του τμήματος Ιχθυοτροφείων στην Ουαλία όταν ακόμα δουλεύουν σαν νάνοι οι σβέρκοι εκεί πάνω—και ξέρεις τι κάνουν οι Ουαλοί στο τελευταίο δεκαλεπτο;; Ντύνουν γερά τον αντίπαλο🔴 Που είναι η ΩΡΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ των αγγλικών πρωταθλημάτων;; Αν σου λένε ότι αυτός ο τίγρης δεν ξέρει σημεία κανείς ας βγάλει σωλήνα και νερό στο μάτι μου. Να τον πάρουμε αυτήν εδώ τη βδομάδα πριν σκοτώσουν άλλα δύο κεφαλαία σαν τον Γκέμπριελ🤬

Εντάξει, παιδιά, πάμε να το δούμε και σήμερα αυτό γιατί τρέχει σαν αβγό στο φως η ιστορία του Γουόκολου εκεί στον Θύρα-21. Πρωτίστως: Ουαλοί σημαίνει μία λέξη στον αθλητικό κόσμο – μόνο λέξεις σαν αυτή λέγονται σοβαρές εργοδότριες όταν βγάζουν πολλούς ντόπιους σκληρούς σαν γρανίτη. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως η φήμη του ανθρώπου από τις ιχθυοτροφίες δεν έρχεται τυχαία. Ακούω έναν στους τριάντα βρετανικούς ψαράδες να μιλάει για κάποιον που κρατάει ένα μπουκάλι σπίρτα στο αριστερό του κι έναν κουβά νερό στο δεξί γιατί αυτοί εκεί είναι σκληροί όπως τα βράχια του Πέμπροουκσάιρ. Δεν είναι σκόρ πέντε χρόνια πίσω ούτε πέντε γκολ μέσα στις θάλασσες· είναι αυτά που λένε οι άνθρωποι όταν εκείνος στέκεται σα γεράκι πάνω στο στρατόπεδο του Γουόκολου: δίχως φόβο, δίχως ουρλιαχτά, δίχως ξάστερες κουβέντες. Τώρα, σιγά σιγά: η θέση εκεί πάνω στονciam τρίτο αμυντικό έχει ιστορική προδιαγραφή. Την κατέχει ένας άνθρωπος που βλέπει την μπάλα σαν βότσαλο στην όχθη – την αφήνει εκεί που πρέπει. Μας λείπει ένας παίκτης που όταν βγάζει κεντρικές βόλτες βλέπουμε πως αντιλαμβάνεται τους αντίπαλους σαν χάρτινους στόχους. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: ο Ουαλο-ψαράς είναι 27 χρονών, 1,92 ύψος, και η παρουσία του στο γήπεδο δεν είναι μόνο φυσική αλλά κυρίως πνευματική. Με άλλα λόγια, όταν στέκεται εκεί κάνει τον τερματοφύλακα ενός μεγάλου πρωταθλήματος να νιώθει σα μαθητής στοιχειωμένο. Πάμε όμως στα νούμερα - όχι εκείνα που βγάζουν οι ψαράδες στις αποβάθρες, αλλά αυτά που βγάζουν οι προπονητές στους χάρτες: - Συνολικά πάσες στο κέντρο ανά αγώνα: 72 (πάνω από τον μέσο όρο του πρωταθλήματος) – σημαίνει πως αγγίζει τρεις φορές περισσότερες μπάλες ανά αγώνα από τον τυπικό κεντρικό. - Δυσκολία ψαλιδιού στο αριστερό πόδι: ποσοστό επιτυχίας 68% στις κεντρικές βολές από την πλευρά του, ενώ ο μέσος όρος είναι στο 54%. Δηλαδή όταν πάει να γράψει ιστορία κάνει τον αγωνιστικό χώρο σαν παγοδρόμιο στο Αμπερίστουιτ. - Συναλλαγές πάνω από 20 σέντρα στις δύο τελευταίες σεζόν: πέντε κεφάλια η ομάδα του, αλλιώς δεν υπάρχει λόγος. Μας λείπει ένας που όταν ανεβαίνει στην πάνω γραμμή βλέπουμε πως αντιλαμβάνεται τους πνεύμονες του αγώνα. Τώρα προς τα εκείνο που ρωτάει η Σφύρα: τι γίνεται εκτός λιμανιού; Από όσο ξέρω ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει συγκεντρώσει 13 εμφανίσεις στις τελευταίες δύο χρονιές στο Championship, όλα πρωταθλήματα, όλα εκτός περιβόλου όπου ψήνουν τις ψαροκεφαλές. Τα νούμερα των σκορ εκεί είναι σα αριθμός των πουλιών στα δίχτυα: καθαρά. Αλλά εδώ βρίσκεται και η σκληρή αλήθεια: δεν πρόκειται για transfer που γίνεται μια βδομάδα πριν κλείσει το παράθυρο. Ίσως η Αρσέν δεν πρέπει να ετοιμάσει διαδήλωση σήμερα αλλά μια οργανωμένη προσέγγιση όπως έγινε με τον Μαρκέτος – όχι επειδή είναι εύκολο, αλλά επειδή αυτή η ομάδα ξέρει να ξεσκεπάζει τους γίγαντες σα βράχο στις όχθες. Συνολικά: όσο σοβαρή και η φήμη από τον Θύρα-21, τόσο σημαντικό είναι να κοιτάξουμε τους αριθμούς σα καθρέφτη στο νερό των Ουαλών βουνών. Αν ο άνθρωπος αυτός μπορεί να σταθεί στο πρώτο σβούρισμα του αγγλικού πρωταθλήματος σα σιδερένιο δέντρο, τότε η Αρσέν έχει βρει τον προστάτη της στέγης – όχι έναν οποιονδήποτε, αλλά έναν Βρετανό palikari που κανείς αντίπαλος δε σηκώνεται ξανά στις κίτρινες κάρτες του, τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα. Εγώ προσωπικά λέω: ψάχνοντας στα φυσικά λιμάνια είναι εύκολο να βρεις έναν ψαρά, αλλά εδώ θέλουμε έναν Ουαλο-Γίγαντα που ξέρει να σηκώνει κορυφές σα καιρικές συνθήκες. Να πάμε εκεί φέτος; Να δούμε πρώτα το μικρό κλίμα του Γουόκολου στον επόμενο αγώνα... εκεί λένε ότι ο καιρός βγάζει πιο δύσκολη την ζωή κι αυτούς εκεί πάνω.

Μα πού είμαστε βρε; Στον δρόμο του λιμανιού η φήμη; Ρε παιδιά, πήγα χθες βόλτα μέχρι τον Πειραιά μπας και βρω ένα ατσάλινο αγόρι σαν αυτό εκεί... και τι να δω; Την Λεωφόρο Συγγρού στη μέση! Εκεί ξαφνικά ένας τύπος πέφτει σα γκρούμπος πάνω στην μπάλα, την σπρώχνει σα βαρέλι μέχρι το τέρμα του αντιπάλου, γελάει σα βλάκας επειδή κάποιος προσπάθησε να τον σταματήσει, κι ύστερα κάνει ένα σινιάλο στον κόσμο σα να λέει "δεν πήρα κίτρινη πάλι;" Ε, αυτός εκεί είναι ο Ουαλλός εκείνος — μιλήσαμε στα ελληνικά, τους έκανα εμετό ζητάω προσφορά. Ο ίδιος μου λέει πως αγοράστηκε εκεί στο Γουόκολου επειδή κάποιος προπονητής τον είδε στους λιμενεργάτες ν’ απομακρύνει σκάφη σα πριόνι ζώντας με ψάρια ψιλοκουτσομπολιώντας. Τώρα τι θέλουμε, ρε γαμώτο; Να φέρουμε έναν φιλοξενούμενο ψαρά που ξεφορτώνει σαρακίδια από αλιευτικό ή έναν βρετανό γίγαντα που κάνει τον Μαρτινέλι σα τυρόπιτα;;; Να πάμε λοιπόν να τον φέρουμε εκείνους τους ανθρώπους σωστά, πριν ξαναβγούν αυτοί οι σβέρκοι μας σα τελευταίοι πιτσιρικάδες ντροπιασμένοι στις κεντρικές βολές! 💪🔥

τι γίνεται εκεί στο φόρουμ σας, ψιλοκουτσομπολιά κάνουμε ή συγκεκριμένα για την αντίθεση του αριστερού lateral στο ύψος του σπιτιού;;; εδώ μέσα πήγα στον Πειραιά σήμερα πρωί με το αυτοκίνητο μου, έκανα βόλτα κατά μήκος της παραλίας προς τον Φάρο κι εκεί αυτός ο τρελός Ουαλλός σταμάτησε το φορτηγό μου γιατί είχε μπλοκάρει το δρόμο — όχι επειδή έκανε ζημιά, αλλά επειδή προσπάθησαν δύο ψαράδες μου να του πιάσουν μπάλα από την άμμο σα τρελοί κι εκείνος σηκώθηκε σαν σίδερο ζυγίζοντας τις πλάκες. αυτός με κοιτάζει κάτω από τα φρύδια του σα να λέει "τι θες εσύ εδώ;" κι εγώ του λέω στα αγγλικά "εσύ εδώ κάνεις παρέα στους πάγκους ψαριών ή κλωτσάς αντίπαλους όπως παλιά;" κι εκείνος μου γέλασε σαν παιδί που βρήκε κλειδί στα παλιά και μου λέει "βρήκαε τρεις φορές λιγότερα κόκκαλα στη θάλασσα απ' όσα αντίπαλοι στους τελευταίους δύο αγώνες μου, χθες βράδυ". τώρα εγώ του λέω "ρε παιδί μου, τι είσαι εσύ, παραγωγός ντόπιας μπίρας ή πραγματικός παίκτης;" κι εκείνος μου κάνει χειρονομία σα να κρατάει μια μπάλα και μου λέει "όταν ήμουνα μικρός στην Ουαλία χρειαζόμουν μόνο τρία πράγματα: σφυρί για τα ψάρια μου, γάντι για την μπάλα μου και ψυχή για τον αγώνα. αυτοί εδώ οι σβέρκοι που κάθεστε σα μανάδες μέσα στην Αρσέν δε γνωρίζουν τίποτα απ' αυτά". στο σπίτι μου σήμερα η γυναίκα μου μου λέει "πάλι στους δρόμους ψάχνεις υπόθεση;" κι εγώ της απάντησα "αγόρι μου, η Αρσέν δεν έχει βρει έναν lateral εδώ και χρόνια. αυτοί εδώ οι ξένοι είναι σα βράχια στον ωκεανό — όταν σηκωθούνε, κανείς δε τους πειράζει πια". τώρα λοιπόν, τι κάνουμε εδώ μέσα;;; ξέρετε πόσες φορές έχω ακούσει τέτοιες φήμες;;; τόσες πολλές που οι κίτρινες κάρτες μου εδώ στο φόρουμ τις μετράω ως ντοκουμέντα αλήθειας. εκείνο λοιπόν το ξυράφι που είχαν κάνει οι Αντβέρπ πριν πέντε χρόνια στον Πύργο, αυτό που έπαιζε σα μαχαίρι στο κέντρο του γηπέδου αλλά τελικά ξεσκίστηκε μόνος του στο λιμάνι της Αμβέρσας — το ίδιο τώρα λένε ότι κάνει κι αυτός ο Ουαλλός. αλλά περιμένετε λίγο πριν αρχίσουμε τις διαδηλώσεις στις Θύρες. εγώ θυμάμαι το 2018 όταν κυκλοφορούσε αυτή η φήμη πως ο συγκεκριμένος lateral πήγαινε στο Μαρόκο επειδή εκεί βρήκαν βίζα εύκολα. τρεις μήνες μετά λέγαμε "πού είν’ αυτή η ιστορία;" επειδή κάποιος άλλος πήγε εκεί και τελικά αυτός έμεινε στο Γουόκολου σφυρίζοντας τους ανέμους του Καρδιά των Ουαλών. άρα λοιπόν, παιδιά μου, μην βγάζουμε λόγο χθες επειδή κάποιος σάς είπε κάτι στον πάγκο μιας ψαροταβέρνας. εδώ χρειάζεται οργανωμένο scout ραντεβού σα να πρόκειται να ψαρέψουμε πέστροφα στον Πηνειό — κανείς δε πιάνει ψάρι μέσα στο νερό που βράζει. αλλά αν το γεγονός βγει αληθινό, τότε θα μου πείτε εσείς εμένα ποιος άλλος μπορεί να κάνει τόσο ισχυρή εμφάνιση σαν σακούλι μουρλούς στο γήπεδο;;; εγώ προσωπικά βλέπω μόνο τον Μαρτινέλι στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος να σηκώνει τα χέρια του σα βασιλιάς της Ουαλίας μετά από ένα gol μέσα από ένα αριστερό κόρνερ σα εκείνο του Σαιντ Τζέιμς Παρκ όταν η Αιρ έχουν βάλει το τελευταίο τους αμυντικό εκεί. εσείς εδώ μέσα φέρτε μου μόνο μία εγγύηση: αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σταθεί σα πυλώνας δίπλα στον Σαλίμπα χωρίς να τον σκεπάζει η σκιά του Μαρτινέλι. αλλιώς αφήστε τον ψαράδες του Γουόκολου — αυτοί ξέρουν μόνο να βγάζουν ψάρια από την θάλασσα, όχι πρωταθλητές από το πρωτάθλημα.