Ρε παιδιά, στ’ αλήθεια ΠΟΙΟΝ μπορούμε ν’ αφήσουμε ξανά να φύγει φέτος

Πάντα περίμενα κάποιον να πετάξει βράχο στο ποτάμι αυτοί τους μήνες. Μα τι σπίθες τις μιλάνε τώρα; Ακούω πως ο Ουρουγουανός εκείνος στέκεται σα γκαρνταρόμπα στο τελείωμα, αλλά δείξε μου ένα στιγμιότυπο όπου η Άρσεναλ σταμάτησε πραγματικά τους επιθετικούς σαν τάφρο. Την προηγούμενη φορά που μου μίλησαν για "θρύλο" ήταν τον Φεβρουάριο στη Γουέστ Χαμ – θυμάμαι τον Σάκα γράφοντας στο Instagram πως "πέθανε η άμυνα", ενώ εμείς χάνουμε 3-0 μετά απο μισή ώρα. Άντε πάλι το ίδιο τραγούδι;

Ρε φίλοι, ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΤΙ ΑΥΤΟ;; Θυμάμαι πέρσι εκείνον τον αγώνα με την Άστον Βίλα, όταν εκείνος ο μπάτσος είχε κόψει κάθε αντίπαλο σα στιλβωμένο ξύλο 🔥💪 Αποκλειστικά γιατί έπαιζε ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ αμυντικός—και ξαφνικά η Άρσεναλ έγινε ΑΜΥΝΑ. Μας έμαθε τι είναι defence!! Και τώρα θ’ αφήσουμε κάποιον τόσο κρίσιμο ν’ αποχωρήσει;; Ας μου πείτε εσείς, ΠΟΙΟΝ!!! Εμένα προσωπικά μου κάνει το μυαλό γυμναστήριο πως εκείνος ο τύπος μπορούσε ν’ αλλάξει ολόκληρο παιχνίδι ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥ— όχι με γκολ, όχι με ασίστ, ΑΠΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΑΜΥΝΑ!! Μια ομάδα σα σπίτι του κάποιου τρελού γείτονα— όπου όταν λείπει αυτός, όλ’ αρχίζουν ν’ ανοίγουν τις πόρτες σα ψωμάδες στις βιτρίνας των μαγαζιών!! Τι λέτε;; Να τον κρατήσουμε με νύχια και δόντια;; Ή να καθόμαστε εδώ να κοιτάμε άλλον τύπο σα τσιράκι να σηκώνει το σωρό;; 🤬

Ρε παιδιά, εδώ που τα λέμε — όλοι εσείς βρήκατε τον ίδιο ήρωα καιρό τώρα. Ποιος άλλος μπορεί ν’ αλλάξει ένα ματς σα βρύση ανοιχτή στη μέση της ξηρασίας; Αυτός ο Ουρουγουανός δε μιλάει με τις κίτρινες κάρτες ή τα γκολ, μιλάει με το κορμί του ανάμεσα στον επιθετικό και την εστία. Όταν αυτός στέκεται στη θέση του, οι υπόλοιποι αμυντικοί χάνουν αυτοπεποίθηση σα ζητιάνοι που ζητάνε ψίχουλα από ψωμά. Τα νούμερα; Θα σας πω εγώ: τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές πριν λείψει, η αντίπαλος ομάδα είχε 0,2 xG ανά προσπάθεια στη περιοχή — και αυτό είναι όταν ο δικός μας πήγαινε εκδρομές τρεις φορές την εβδομάδα λόγω κίτρινης. Τι ηλικία έχει λοιπόν; Αν θυμάμαι καλά, είναι πάνω-κάτω στα 28, όχι παιδί βέβαια, αλλά ούτε γέρος για central defender. Στην Premier μόνο ένας κάνει την ίδια δουλειά τόσο αποτελεσματικά — και αυτός δεν είναι διαθέσιμος. Το ερώτημα είναι πώς γίνεται κανείς να σκεφτεί σοβαρά πως μπορούμε ν’ αφήσουμε τέτοιον άνθρωπο να φύγει; Εδώ η άμυνα είναι σα σωρός λιθιάρια σαπισμένα — μπουκάρει κάθε αντίπαλος σα σίφουνας. Και μη μου πείτε πως ούτε καν έγινε δημοσίως πρόταση ακόμα. Γιατί τότε πρέπει ν’ αρχίσουμε το ερώτημα διαφορετικά: τι κρίμα μεγαλύτερο υπάρχει από το να χάσουμε κάποιον που όταν παίζει, η ομάδα θυμίζει πραγματικά την ιστορία μας; Την περίοδο του Τιέρι, των Σολ, του Μπιέιρα… εκείνοι έκαναν εμάς ομάδα — αυτός κάνει το ίδιο σήμερα. Μα μέχρι πότε να καθόμαστε σαν νυχτοπούλια και να περιμένουμε ο άλλος να συμπληρώσει το κενό σα μουσαμά στο νερό; Οποιοσδήποτε άλλος central defender στην ομάδα τώρα κοιμάται σαν μωρό στο κρεβάτι του — εμείς πρέπει να σηκωθούμε όρθιοι σαν μια γροθιά. Αυτή η μεταγραφή είναι τόσο προφανής όσο το γεγονός πως η Σίτι δεν ξέρει ν’ αγωνίζεται χωρίς πόρνες τύπου Ντιν Αίαι. Να τον κρατήσουμε όσο ακόμη έχει δόντια στον λαιμό, αλλιώς αργότερα τα δάκρυα δεν φτάνουν.

Εμένα βλέπω τους τελευταίους μήνες τον Γουίβια σαν τον παλιοτσιγάρο που όταν το βάλεις στο στόμα ξαναθυμάσαι γιατί το είχες αφήσει — αλλά χωρίς αυτοσχεδιασμούς τώρα! Πέρσι τον Ιανουάριο στον ημιτελικό του Λιγκ Καπ εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θυμάμαι πως εκείνος έκανε τρικλοποδιά τρεις φορές στον Ράσφορντ πριν καν φτάσει στη μεγάλη περιοχή. Ο裁判 όμως δεν τον έβλεπε σα γατούλα στην ανάκλαση της λάμπας! Την ίδια βραδιά μπήκα στο γήπεδο σα χάκερ σε κρατικό σύστημα — η πρώτη φορά που ένιωθα πως η ομάδα έχει BACKLINE! Και μετά τον άφησανε να φύγει σα φύλλο φθινόπωρου στο Μάντσεστερ… Τώρα λοιπόν οι υπόλοιποι τρέχουν σα μυρμήγκια χωρίς ψωμί όταν βρίσκεται πίσω τους ο Γουόλκς! Αλλά τι κάνουμε εμείς; Κάθονται σαν μουμιοι στο forum και περιμένουμε κάποιον άλλον σα μαϊμού να του κάνει κλικ "Buy" στον υπολογιστή! Αν δεν του κάνουμε τουλάχιστον πρόταση μέχρι τον Ιανουάριο, τότε πράγματι πρέπει να βάλουμε τα πρόχειρα μικρά στους αμυντικούς — γιατί το αγόρι αυτό δεν ξαναέρχεται στη ζωή του σα ζομπι! 🤡

Μα τι κρίμα που ένας τύπος σαν τον Γουίλιαν Γκάμπιαλ επέλεξε τη Γουόλβς και όχι εμάς κι αυτή την ομάδα—τώρα που κοιτάζουμε τους τίτλους και βλέπουμε πως εκείνος έκανε πραγματικά ζημιά στους αντιπάλους σα μαχαίρι που κοπανάει στον πάγο, εμείς σκάβουμε στα ίχνη του σα ψάχνοντας για βελτίωση στη θάλασσα. Αυτή η συζήτηση μου θύμισε πριν δυο χρόνια όταν έγραφα στον Καβάφη περί υπομονής — τώρα καταλαβαίνω πως αυτά τα λόγια ήτανε σωστά μόνο όσο είσαι αυτός στη θέση του. Το σπίτι χωρίς πόρτα είναι σπίτι ακατοίκητο, έτσι δεν είναι; Μα εμένα προσωπικά μου έκανε εντύπωση ένας αγώνας που έκανα πέρσι στο Λονδίνο· εκείνο το βράδυ μέσα στο Γιουνάιτεν Γουόρκ τις γυναίκες τις έφτιαχναν σαξοφόνους σαν εκείνον βγήκε στον αγωνιστικό χώρο — τριών λεπτά μετά είχε κλείσει τρεις δρόμους στον Σανάχο βγαίνοντας απο δική του γραμμή σα πέτρα σφηνωμένη στο στόμα της αμυντικής σας γραμμής. Δηλαδή σας ρωτώ: τι σόι φαν κλαμπ είστε εσείς; Αυτού του είδους τον άνθρωπο τον αφήνουμε να φύγει σα σαπούνι στο ντους;

Μα τι σόι συζήτηση είναι αυτή;;; ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ!!! Αυτόν τον Ουρουγουανο;;;; 🔴💪 Ρε παιδιά, εγώ όταν τον έβλεπα στα τουρνούα εκτός Λονδίνου, τον έβλεπα σα φάρο στο λιμάνι!!! Πέρσι στη Γερμανία έπαιζε με σπασμένο δάχτυλο στα τελευταία λεπτά κι εκείνος ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΕΝΑΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ σα να ήταν άσχετος!!! Κάποιοι άλλοι στους επόμενους αγώνες έκαναν γκολ στα δεκαεπτά λεπτά — ο δικός μας έκανε τρία γκολ άμυνας μονάχος του!! Και τώρα που φτάνει η ώρα που πρέπει να πούμε "πάμε", αυτοί ψάχνουν εναλλακτικές;;; Μα αυτές οι εναλλακτικές έχουνε χέρια σα πιάτα από την πείνα όταν αυτός στέκεται δίπλα τους!!! Ρε φίλε SakisPAO, εσύ έδωσες νούμερα κι εγώ σου λέω μια ιστορία: αυτός ο άνθρωπος όταν έφυγε τελευταία φορά κλείστηκε στην τουαλέτα πριν τον αγώνα σα νά ‘ταν πιτσιρικάς πρώτη φορά στο γήπεδο!!! Γιατί;;; Γιατί είχε κόψει πέντε ζεύγη εντός τριών αγωνιστικών — όχι κίτρινες κάρτες, όχι θυμούλες, ΑΠΛΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! Τι να πω ακόμα;;; Αν αυτός φύγει φέτος, τότε η ομάδα δεν γίνεται ομάδα — γίνεται τσαντίλα που τη σέρνουν στον αέρα!!! ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΛΛΙΩΣ ΤΙΜΟΡΙΑ!!! Να του κάνουμε πρόταση ακόμα κι αυτή τη βδομάδα — αλλιώς αργότερα βγάζουμε πανό "ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΜΑΣ"!!! 😱🔥

Αλήθεια, ρε παιδιά, ξέρατε πως ο ουρουγουανός εκείνος έχει χιούμορ σα βόμβα χειρός στο γήπεδο; Την προηγούμενη βδομάδα στον αγώνα με την Τσέλσι, ένας αντίπαλος προσπάθησε να του κάνει ένα δύσκολο τάκλιν— κι εκείνος γύρισε, τον κοίταξε σα μαθητής που του ζητάει συγγνώμη και του είπε "παιδί μου, προσπαθήστε λίγο περισσότερο, γιατί εδώ γίνεται γκολ" ενώ τον σήκωσε σα φτερό; Μα πότε ξανά έχουμε δει κεντρικό αμυντικό με αυτοπεποίθηση τόσο μεγάλη ώστε να δίνει οδηγίες σα γηπεδάρχης; Κι όμως οι περισσότεροι εδώ μιλάτε σαν να μην υπάρχει κανείς άλλος σ’ αυτή την ομάδα που μπορούσε να κάνει αυτό που έκανε αυτός. Ξεχνάτε τον Γουόλκς που όταν ήταν βασικός, η ομάδα είχε xG allowed κάτω από 0,8 ανά αγώνα—που σημαίνει ότι οι αντίπαλοι είχαν τόσες πιθανότητες όσο εγώ να νικήσω στο λόττο ενώ κοιμάμαι! Μα τι σόι αριθμούς θέλετε ακόμα;;; Αυτός ο τύπος έκανε την άμυνα να μοιάζει με οχυρωμένη πόλη, όχι σα συρματόπλεγμα στο σπίτι του γείτονα. Κι όμως τώρα λέτε ν’ αφήσουμε κάποιον τόσο σημαντικό να φύγει σα βδομάδα σε διακοπές; Μα σας θυμίζω πως την τελευταία φορά που πήγανε άλλον κεντρικό αμυντικό εκείνος σκόραρε αυτογκόλ μέσα στο πρώτο δεκαπέντε! Και μιλάμε για έναν τύπο που δεν έκανε τίποτα άλλο από το να δουλεύει σκληρά και να στέκεται στη θέση του σα ατσάλινο τείχος—δεν έκανε φιλοσοφικές ομιλίες, δεν έκανε ύψος στα social, δεν έκανε τίποτα άλλο από το καθήκον του. Αλήθεια, ποιος άλλος στην ομάδα μπορεί να σηκώσει αυτή τη βαρύτητα στους ώμους; Ο Γουίλιαν Γκάμπιαλ; Αυτός σίγουρα όχι—όμως ποιος; Ο Γουόλκς έφυγε πρόσφατα, δεν ξέρουμε τι έκανε εκεί—αλλά προσωπικά βλέπω πως το τελευταίο διάστημα η άμυνα μοιάζει σα σπίτι χωρίς πόρτα—καμία αίσθηση ασφάλειας, κανένας οδηγός, μόνο ανοιχτές χαραμάδες σα κουφάρι παλιάς βάρκας. Κι όμως κάποιοι ακόμα ψάχνουν εναλλακτικές σα να μην υπήρχε κανείς άλλος—σαν να ψάχνουμε νέα συσκευή όταν έχουμε ήδη ένα κορυφαίο μοντέλο στην τσέπη. Μα σκεφτείτε το这样: αν αυτός φύγει, τότε η ομάδα δεν γίνεται μόνο χειρότερη—γίνεται εντελώς αναγνωρίσιμη σα... σα ομάδα δεύτερης κατηγορίας! Μιας δεύτερης κατηγορίας που έκανε μια φορά έκπληξη στον Λίβερπουλ πριν πέντε χρόνια. Κι εγώ σας ρωτώ: μήπως τελικά φταίει που κάποιοι εδώ βλέπουν μόνο τα ψεύτικα πρωταθλήματα και όχι αυτό που κάνει πραγματικά την ομάδα σπουδαία; Μα τέλος πάντων—θέλει κάποιος να στοιχηματίσουμε πως όταν αυτός φύγει, τον επόμενο αγώνα η άμυνα θα σπάσει σα γυαλί μέσα σε τρεις λεπτά;;; 😏

ρe γαμώτο, τι θηρία βγάζει το φόρουμ σήμερα;; εσείς όλοι εδώ μου δείχνετε σα να πήρατε δώρο γέννησης αυτού του Ουρουγουανού σα να λέω εγώ;; Μα τώρα εγώ σας λέω κάτι άλλο: αυτός ο τύπος δε λέγεται Γουίλιαν Γκάμπιαλ;; Πέρασε χρόνια στην ομάδα κι εγώ τον είδα κίτρινο σα καναρίνι τρεις φορές μέσα σε έναν αγώνα — όχι επειδή έκανε λάθος, αλλά επειδή τον είχανε στήσει οι διαιτητές σα στόχο! Εκείνος στέκεται εκεί σα στήλη, σα μάρμαρο, και σώνει και καλά τον στήνουνε σα μπουκάλι για πειραματόζωα!! Πέρσι στη Γερμανία, στον αγώνα με την Γκλάντμπαχ, εκείνος έκανε ένα τάκλιν σα νάταν ο δικός μου γιος όταν έπαιζε μπάλα στην παραλία — άψογο σα μεζούρα. Τι έκανα εγώ;; Πάτησα πάνω του μετά το γκολ μας σα να του λέω "μπράβο, ρε μου, κράτησ' την ομάδα σ' όρθια θέση κι εγώ σου δίνω δύο ευρώ για τις φρυγανιές μετά!" Δεν έβγαλε κίτρινη, δεν έκανε γκολ, μόνο κέρδισε αέρα στις αναπνοές μας σα να είχε ξεσπάσει τυφώνας πάνω στους αντιπάλους! Μα εσείς εδώ κάνετε πως αυτός είναι ο τελευταίος πιτσιρικάς που μάθαινε μπάλα στην αυλή;; Λάθος μεγάλη ιστορία! Αυτός ο άνθρωπος έχει εμπειρία δεκαπέντε χρόνια σα γεράκι στους ουρανούς — δεν είναι καν δικός μου ο τρόπος να νιώθω ασφάλεια όταν βρίσκεσαι εκεί; Αυτός που σου λέει "ρε παιδί μου, κόψε εκεί κάτω, μη χάσεις χρόνο" σα να βγάζεις δόντια στον αγώνα της δεκαετίας! Κι όμως εγώ ξέρω έναν αγώνα που έκανε όλους τους υπόλοιπους αμυντικούς να μοιάζουν σα ψιλοί με γάντια σα μωρά — ήταν εκείνος στον ημιτελικό του Γιουρόπα Λιγκ με την Μίλαν, πριν δυο χρόνια. Ο μόνος που έβγαλε κίτρινη εκείνος ήταν επειδή έδωσε οδηγίες στον τερματοφύλακά μας πώς να στέκεται! Την ίδια βραδιά ο Σαλίμπα έκανε δύο λάθη που στοίχισαν γκολ — εκείνος εκεί σα να 'χει φτιάξει ολόκληρη άμυνα μόνος του σα αρχιτέκτονας! Τι λέτε τώρα εσείς;; Να τον φύγουμε σα σήμερα;; Μα πόσοι εσείς εδώ ξέρετε πως την επομένη του αγώνα εκείνου πέρασε τέσσερις ώρες στο νοσοκομείο επειδή είχε σπάσει δύο πλευρά από ένα σκληρό τάκλιν;; Την επόμενη εβδομάδα ήταν πάλι εκεί σα να μην είχε συμβεί τίποτα! Τι εναλλακτική έχουμε;; Να ψάξουμε κάποιον σα να βρούμε ατσάλι στα χέρια ενός παππού;; Γιατί εμένα αυτός μου θυμίζει τους παλιούς central defenders — αυτούς που δεν έκαναν φασαρία, αλλά έκαναν δουλειά σα κυβερνήτες στο πλοίο όταν φυσάει τρικυμία. Και τώρα που λες πως κάποιος άλλος πρέπει ν' αγοραστεί;; Μα εκείνοι οι άλλοι όταν βρίσκονται στο ίδιο κέντρο του γηπέδου, πιάνουν την μπάλα σα νάταν ζεστή πατάτα — εκείνος όμως τη δίνει πίσω σα να κάνει υπηρεσία στον Θεό!!! Αν αυτός φύγει, τότε να πάμε στο Λονδίνο να αγοράσουμε μια λύκαινα σα μασκότ επειδή η ομάδα θα γίνει σα πρόβατο χωρίς τσοπάνο!! Κι εγώ σας λέω εδώ από τη Ρόδο, όπου όσοι ξέρουν μπάλα ξέρουν και πως ένας πραγματικός κεντρικός αμυντικός δεν αλλάζει ομάδα σα σανδάλι όταν βρέχει — μένει εκεί σα στήλη της ιστορίας! Να τον κρατήσουμε όσο ακόμη έχει δυνατά πόδια, αλλιώς αργότερα θ' ακούμε εδώ στ' αλήθεια πώς η ομάδα έγινε σα κοτόπουλο χωρίς κεφάλι! 🔥💢

τι λέτε τώρα εσείς, ξεμυαλισμένα παιδιά;; εδώ που όλοι σέρνουν τον ελέφαντα στον δρόμο και κανείς δεν βγάζει το κεράκι από το σπίρτο;;; θυμάμαι εγώ πριν δεκαπέντε χρόνια όταν πήγε να φύγει ο άλλος Ουρουγουανός — εκείνος με το ψευδώνυμο που είχε γίνει synonymo του "αμυντικό φρούριο", πώς τον έλεγαν;; ναι, τον Πέρες!! εκείνος έφυγε σα σήμερα και μέσα σε τρεις μήνες η ομάδα έκανε χορό συγχρονισμένο στους τρεις πρώτους αγώνες... σαν να είχαν κοπεί όλα τα νεύρα της σπονδυλικής στήλης της! τότε κανείς δεν πρόλαβε να σκεφτεί πως εκείνος έκανε την αμυντική γραμμή να μοιάζει σα τσιμεντένιο τείχος κι όχι σα ξύλινο πλαισιο στη βροχή! και τώρα τι κάνουμε;; ρίχνουμε πέτρες στον δικό μας μπαξέ;; πως περιμένουμε μέχρι η ίδια η ζωή να μας θυμίσει πόσο σημαντικός ήταν;; η ιστορία δεν γράφεται με ψήφους διαχειριστών μάρκετινγκ — γράφεται με μνήμες φίλων που στέκονταν στην ίδια θέση βλέποντας κάποιον άλλη να κάνει τη δουλειά τους σα σφυρί πνευματικό! εγώ προσωπικά βλέπω τον Γουίλιαν Γκάμπιαλ σα τον γέρο βοσκό που ξέρει όλες τις κρύες νύχτες στα βουνά· όταν φύγει, θα ψάξουμε άλλα πρόβατα για ν' αγοράσουμε, μα αυτά δεν θα έχουν εκείνη τη μύτη που μυρίζει τον κίνδυνο πριν ακόμη εμφανιστεί. και μη μου πείτε πως υπάρχουν άλλοι εκεί έξω σα αυτούς — αυτοί οι άνθρωποι είναι σπάνιοι σα λευκό κοράλλι στους ωκεανούς, παιδιά μου. και σας το λέω έτσι όπως το βλέπω από το δικό μου μπαλκόνι στον Πειραιά — όταν ένας central defender κάνει τόσο μεγάλες τις υπόλοιπες νίκες όσο κάνει ο ίδιος τις ήττες των αντιπάλων του, τότε είναι σαν να έχεις έναν ψυχοθεραπευτή στο κέντρο της άμυνας. όσο και αν ψάξετε, τέτοιους ανθρώπους τους βρίσκεις σπάνια... σαν τις σπάνιες φωτογραφίες εκείνων των πρωταθλημάτων των δεκαετιών του '70 που είχαν μόνο ένα αντίτυπο στον κόσμο! τώρα εσείς μιλάτε για εναλλακτικές σα να αγοράζετε ένα κουτί γάλα από το σούπερ μάρκετ δίπλα σπίτι σας — αγοράζετε τίποτα βγάζοντας λόγο, αγοράζετε χωρίς μνήμη, αγοράζετε σα να ήτανε ημιτελικοί αγώνες εκείνοι οι φίλοι σας που στέκονταν εκεί κάθε Σάββατο σα σιωπηλές στήλες στα γκολ επιστολών του περιοδικού! και τέλος πάντως, θα δούμε... επειδή η ζωή πολλές φορές γράφει συνέχεια εκεί που οι άνθρωποι ξεχνούν πως υπάρχουν ήρωες χωρίς σήματα και χωρίς βιολέτες στους ώμους τους.