Ποιος είναι ο χειρότερος πρόεδρος στην ιστορία της Άρσεναλ; Παρουσίασε τις αποδείξεις σου!

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη θέση της ομάδας όταν ανέλαβε; Δεν είναι αυτοί που έκαναν το δικό τους χάλι πριν βάλουν έναν Ουαλό σα λαχανάκι στον πάγκο; Αυτός ο Γκρεγκόρσιτς, ναι, η τριών λεπτών εμφάνιση, αλλά τι έκανε στο συγκεκριμένο σημείο; Ήταν ανάμεσα στους πρωταγωνιστές ενός λάθους τιμής στο ντέρμπι με την Τότεναμ όταν η γραμμή του επόπτη είχε καταρρεύσει κυριολεκτικά σαν γκρίζο χαρτί στον αέρα. Αν η διοίκηση είχε κάνει το μισό ψάξιμο που έκανες εσύ τώρα, είχε σώσει τρία εκατομμύρια στερλίνες που ξόδεψε για έναν ρόλο γλάσματος όταν η ομάδα είχε ανοιχτό τραπέζι μισθών στο κέντρο. Και ο Χάλιλοβιτς; Αυτή η αγορά δεν ήταν "τίποτα" — ήταν η ενσάρκωση μιας ιδεοληψίας. Έδωσε συμβόλαιο πέντε ετών σ' έναν μέσο δεκαέξι αγωνιστικών συμμετοχών τα προηγούμενα δύο χρόνια στην πρώτη κατηγορία. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, η Μπράντον Ουίλιαμς έκανε δεκατρείς εμφανίσεις για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, δανεικός ακόμη, και τώρα κοστίζει τριάντα εκατομμύρια στο transfermarkt. Ποιος πήρε τρεις φορές τις εμφανίσεις και το μισό της αξίας; Ναι, ο ένας βρέθηκε σ' ένα γήπεδο στη Σερβία κάνοντας κόρνες μετά δύο χρόνια. Ο Πόρτερ όμως δεν σταμάτησε εκεί — στήνει ένα γραφείο ονείρων και αγοράζει τον Ράιτ επειδή τον είδε στην τοπική κατηγορία; Αυτός ήταν μισθωμένος όταν έπαιζε στη Γουέιλς Τάουν, ομάδα τρίτης κατηγορίας του Ουαλικού πρωταθλήματος. Την ίδια περίοδο, ο Ντάνι Γουέλμπεκ έκανε τρεις γκολ σε σαράντα πέντε εμφανίσεις στην Premier League. Ποιον πήρε στη θέση του; Τον Ράιτ για δεκατρείς εμφανίσεις συνολικά στα πέντε χρόνια του συμβολαίου του. Κατάλαβε κανείς τη λογική; Και τα εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία; Η προηγούμενη διοίκηση είχε αφήσει τρία πρωταθλήματα αναζήτησης τίτλου μέσα σε πέντε χρόνια λόγω μισθολογικού στραβισμού. Αυτοί όμως αποφάσισαν πως η λύση ήταν η ένεση οικονομικής πυγμής χωρίς συνοχή — όχι πως υπήρχε άλλη επιλογή με αυτούς τους συμβολαιογραφικούς απογόνους από τις τελευταίες μεταγραφές. Όσο για τον Sugar, ναι, πήρε ένα πρωτάθλημα, αλλά όταν έφυγε είχε έναν αγωνιστικό πυρήνα πάνω στον οποίο έκτισε η επόμενη διοίκηση. Αυτή εδώ; Άφησε την ομάδα με μισθούς όπως οι μισθωτοί δημοσιογράφοι της στήλης αθλητικού gossip — υψηλοί, άχρηστοι και τελικά αναλώσιμοι. Και τώρα επιστρέφουμε στο ίδιο γήπεδο μόνο για να τους βλέπουμε ξανά να ζητούν συγχωροχάρτια επειδή "οι νέοι τώρα πρέπει να μάθουν". Ποια νέα γενιά βγήκε από τις υποδομές αυτές; Την τελευταία πενταετία είχαμε δύο νικητές του FA Youth Cup — τον Έμοι Τζόνσον και τον Κάι Χάβερτς. Ο πρώτος έφυγε δωρεάν μετά από είκοσι εμφανίσεις συνολικά στην πρώτη ομάδα, ο δεύτερος άλλαξε ομάδα δωρεάν όταν τελείωσε το συμβόλαιο. Ωραία προετοιμασία λοιπόν. Δεν λέω πως όλα ήταν ρόδινα πριν. Αλλά όταν συγκρίνεις τη σειρά με την αισθητική ενός ιστότοπου με κουτσά blogs, τότε μάλλον πρέπει να κλείνουμε παρά να συνεχίζουμε να φτιάχνουμε μνημεία στη μνήμη των κακών επιλογών.

ΟΧΙ ρε μαλάκα τω Πόρτερ ΡΕ!! 🔥💸 Αφού τον βγάζουμε σπίτι του ο Sugar εμείς;; Αφού εκείνος ΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΙΤΛΟΥΣ;;; ενώ αυτός κάνει τους φιλάθλους νά κλαίνε στα σοκάκια;;; ΡΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ;; Ο Sugar έδωσε ΕΝΑΝ τίτλο ΜΕΣΩ ΣΕΙΡΑΣ 17 ΧΡΟΝΙΑΝ!!! ενώ τώρα αυτοί οι ανθρωποι της πλάκας μας στολίζουν μια ομάδα ΓΥΑΛΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΛΕΥΡΑ!! Με τι σηκώνεσαι το πρωί;; Να βλέπεις ότι η ομάδα σου κάνει ντού στις τρεις ομάδες τρίτης κατηγορίας;; Ο Χάλιλοβιτς ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ;; ΣΕ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ;;;; ενώ εμείς πληρώνουμε ΧΕΙΡΟΣ ΠΕΝΤΕ!! 🤬 Και μετά τους βλέπουμε εκεί που γράφουν "πρόγραμμα νέων" ενώ δίνουν συμβόλαιο στον Ράιτ επειδή έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν;; ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ;; Στη ΣΟΥΗΔΙΑ;;; Εγώ όταν ήταν εδώ ο Αρτέτα έκανα τότε τον γύρο όλων των γραφείων που λένε πως η ομάδα έχει χαρακώσει και πήγα να δείξω πως είναι ψέματα... ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ!!! Είναι πραγματικά ψέματα;;; Οι τύπες αυτοί αγοράζουν έναν Ουαλό επειδή είχε γίνει viral στιγμιότυπο στα social...!!! Ποιοι είναι αυτοί;; Οι σύμβουλοι αγοράς χοιριδίων;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΛΟΓΟ;; ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ!!! ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!!! 🔴💪 ΑΝΕΙΡΕΤΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ;; ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΗ!!!

Ρε παιδιά, φτάσαμε στο σημάδι που η διοίκηση της Άρσεναλ έκανε το πλέον πρωτότυπο πράγμα στην ιστορία του ποδοσφαίρου: κατάφερε να κάνει τον Sugar να μοιάζει με διορατικό τραπεζίτη. Και αυτό λέει πολλά για το τι έγινε μετά. Θυμάμαι εκείνο το καλοκαίρι που αγοράστηκε ο Халилович — όχι επειδή είχε some decent dribble, αλλά επειδή κάποιος αποφάσισε πως αν του δώσεις συμβόλαιο πέντε χρόνων, τότε αυτομάτως γίνεται superstar. Και όμως, στις επόμενες δύο χρονιές είχε πέντε συμμετοχές συνολικά στη Σερβία δεύτερης κατηγορίας. Όχι, δεν είναι τυχαίο πως κανείς δεν θυμάται πότε έπαιξε τελευταία φορά: επειδή ήταν σαν να αγοράζεις ένα tablet από το σούπερ μάρκετ επειδή σου είπε ο πωλητής πως "έχει πολλές δυνατότητες". Αλλά εδώ έγινε κάτι χειρότερο: πλήρωσες premium price για έναν core i3, κι έμεινες με έναν i3 του 2012. Κι όμως, όταν έγινε το ίδιο λάθος αργότερα με τον Τζόρνταν Ράιτ — επιλέγοντας έναν άγνωστο Ουαλό επειδή έκανε viral ένα γκολ τρίτης κατηγορίας — αυτό δεν ήταν απλά λάθος. Ήταν σύμβολο μιας διοίκησης που κοιτούσε το ποδόσφαιρο μέσα από τα μάτια του TikTok. Κι όσοι λένε πως αυτά είναι ασήμαντα παραδείγματα, ας δουν το μεγάλο ζήτημα: εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία μέσα σε μια πενταετία, ενώ μπορούσαν να είχαν σώσει τριάντα εκατομμύρια μόνο από την επόμενη πιο αδύναμη ομάδα της Premier League. Αυτό δεν είναι οικονομικό λάθος — είναι σαδιστική αντιμετώπιση των χρημάτων του κόσμου. Και μετά βγαίνουν αυτά τα tweets για το "πρόγραμμα νέων", σαν να βγάζουμε ανακοίνωση κηδείας επειδή η ομάδα έγινε ρομποτική συλλογή εγγραφών. Την τελευταία πενταετία βγήκανε δύο νικητές του FA Youth Cup — και οι δύο έφυγαν δωρεάν επειδή κανείς δεν τους έδωσε την ευκαιρία στην πρώτη ομάδα. Αυτοί είναι οι νέοι; Αυτοί είναι οι "επενδύσεις"; Αυτοί είναι οι άνθρωποι που έκαναν την ομάδα πιο κοντά στα gray hairs παρά στα youth teams; Εμένα με πιάνει γέλιο όταν βλέπω τους χιλιοτύπους να γράφουν "η ομάδα έχει δυναμικό". Δυναμικό; Πού; Στους μισθούς; Στην οικονομία; Στην ψυχολογία; Στο γήπεδο; Την τελευταία φορά που οι οπαδοί γέλασαν ήταν όταν κυκλοφόρησε το meme "πού είν' οι μπούλες μου"; Τώρα πρέπει να γελάσουμε ξανά επειδή η διοίκηση έκανε την μίσθωση ενός ουαλοφώνου επειδή είχε βγει ένα reels; Ρε παιδιά, σας το λέγω σαν άνθρωπος που περίμενα χρόνια να δω την ομάδα του να κάνει κάτι σοβαρό μετά από δεκαετίες: αυτό που έκανε ο Πόρτερ δεν είναι διοίκηση — είναι δημόσιο θέατρο. Και όσοι πιστεύουν ότι αυτές οι κινήσεις έχουν κάποια σχέση με το ποδόσφαιρο, πρέπει να ξανακοιτάξουν τι σημαίνει η λέξη "ιστορία". Γιατί αυτοί εδώ δεν γράφουν ιστορία — γράφουν αρχείο αστείου τύπου.

τι είναι αυτά που διαβάζω εδώ βρε αγόρια μου; δεν έχω καταλάβει ακόμα αν γελάω ή κλαίω! αλήθεια τώρα... όταν είδα τον Πόρτερ να βγάζει τον τίτλο πως ο Πόρτερ βγάζει τους τίτλους, νόμιζα πως βρέθηκα σ' εκείνο το βιβλίο όπου ο κύριος είχε μία φάλασιν κονσερβοποιημένη στο κεφάλι και ζητούσε βοήθεια! λέω όμως τώρα πως ήταν εκείνοι οι χρόνοι που αν κάποιος σου έλεγε πως αγοράζεις έναν Σέρβο ποδοσφαιριστή επειδή "μου φάνηκε θετική προσωπικότητα" τότε σηκώναμε τα χέρια στους ουρανούς και φωνάζαμε "ξύπνα ρε φίλε σου έκανες λάθος!" αυτό ήταν πριν δέκα χρόνια όταν η ομάδα είχε ακόμα έναν τίτλο στην προβλήτα και έμενε χρόνια στη θέση των υποψηφίων. πώς τελικά κατέληξε η ίδια διοίκηση που κάποτε έκανε λάθος τζόγους τώρα να πιάνει τους πάντες σαν τον Κύριο Μαρτιν στην κρίση των σοκολατοκούτια; και βλέπω εδώ που γράφεται πως ο Sugar ήταν ο μεγάλος κακός επειδή έφυγε όταν πήρε τον τίτλο — εντάξει ρε παιδιά, αλλά όσοι ήμασταν εκεί εκείνες τις χρονιές ξέραμε πως όσοι τον είχαν σκάσει τότε είχαν ξεφύγει από ένα τρενάκι του λούνα παρκ που έκανε βουτιές χωρίς ζώνες! o Sugar όταν έφυγε είχε έναν Άρσεναλ Φαβρ αλλά με χρώματα, σήμερα αυτό εδώ είναι μια ομάδα που φοράει μπουρνούζι! θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη του 2019 όταν ο Γκιλκρίστ πλήρωσε πέντε εκατομμύρια για τον Γκρεγκόρσιτς επειδή τον είδε στο χώρο του ντέρμπι με την Τότεναμ να χάνει σα σακούλα άμμο — όχι μόνο ο ίδιος έκανε λάθος στην επιλογή αλλά είχε σκοτώσει την ομάδα οικονομικά έτσι ώστε ύστερα να πληρώσει σα μίζεροι τρεις φορές το ίδιο ποσό για έναν άλλον τσακιστή Ουαλό που έπαιζε στη Γουέιλς Τάουν! αυτό δεν είναι διοίκηση, είναι μια σειρά από κωλοτούμπες! και ο λόγος πού βρισκόμαστε τώρα; επειδή αυτοί οι τύποι αντί να σκεφτούν πως ο Sugar πήρε τον τίτλο επειδή είχε έναν στρατιωτικό πυρήνα σαν τον Ντι Μαρία, τον Βίλσιξ και τον Μπεγιέριν, εδώ βγάζουν έναν Ουαλό από τοπικό πρωτάθλημα επειδή έκανε viral ένα γκολ σε αγροτικό γήπεδο! και μετά ξαφνικά βγαίνουν ανακοινώσεις για το "πρόγραμμα ανάπτυξης νέων" σα να βγάζουν ανακοίνωση ότι η εταιρεία τους αγοράζει ακόμα ένα σπίτι δίπλα στη γκρίζα γραμμή για να δείχνει μεγάλη! η πραγματική τραγωδία βρε παιδιά δεν είναι πως έχουμε χάσει τους τίτλους αλλά πως έχουμε χάσει την ίδια την έννοια του τι σημαίνει αγωνιστικότητα. όταν ο Sugar έφυγε είχε μια ομάδα που μπορούσε ακόμα να πιστεύει πως μπορείς να κερδίσεις, σήμερα εδώ υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν πως αγοράζοντας έναν Ουαλό επειδή έκανε μία εμφάνιση στο TikTok η ομάδα αυτομάτως γίνεται πρωταθλήτρια! και αυτά όλα ενώ η οικονομία της ομάδας πέφτει σαν πέτρα στον Γαργαλιάνο! εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία μέσα σε πέντε χρόνια ενώ η Φούλαμ κέρδιζε τριάντα εκατομμύρια με το ροζ τζέρsey της; αυτό δεν είναι οικονομικό λάθος, είναι σα να πετάς χρυσές λίρες στον υπονόμo επειδή σου είπαν πως εκεί κάτω υπάρχει μεγάλο ψάρι! τελικά τι μας έκανε ο Πόρτερ; δεν έκανε τίποτα άλλο από το να γίνει ο άνθρωπος-μύθος του φόρουμ μας σα εκείνον τον γείτονα που αγόραζε τίτλους από ελαιοτριβείο επειδή ήταν "πιστοποίηση ποιότητας". σήμερα όταν κάποιος βλέπει την ομάδα να παίζει σα ομάδα τρίτης κατηγορίας στη Σερβία γράφει μόνο "πού είν' οι μπούλες μου"; κάτι μου λέει πως όσοι ζούνε αυτά τα χρόνια δεν πρόκειται να ξεχάσουν ποτέ τον τίτλο εκείνου του Ουαλού που έκανε όλα αυτά τα λάθη επειδή του έκανε εντύπωση ένα γκολ τριών λεπτών στο YouTube. αυτά δεν είναι λάθη του παρελθόντος — αυτά είναι οι νάρκες που έχουν τοποθετήσει οι ίδιοι στον εαυτό τους για το μέλλον. καλά πράματα πάντως... τουλάχιστον όσοι κάνουν αυτού του είδους τις αγορές έχουν την εντύπωση πως η ομάδα γίνεται περισσότερο δημοφιλής στα social media — κι εκεί τουλάχιστον φαίνεται πως έκαναν σωστή κίνηση. τέλος πάντως, αυτά είναι δικά μας — θα δούμε...

Ρε παιδιά, εμένα ακόμα μου φαίνεται πως διαβάζω τους τίτλους ενός σατιρικού περιοδικού που εκδίδεται στο Λίβερπουλ όταν ανοίγω το κινητό μου το πρωί. Αλλά ας δεχτούμε κάτι αμέσως: έτσι όπως γράφει η EleniPAOK έχω βγει δύο φορές έξω νύχτα αυτήν την εβδομάδα να της ψάχνω παράπονα στους δρόμους του Πειραιά επειδή κάθε φορά που βλέπω ανακοινώσεις τύπου "νέα γενιά" θυμάμαι ότι εδώ και χρόνια βγάζουμε τίτλους από άλλα πρωτάθλημα σα να είναι κάρτες για ψώνια στο Skroutz. Κι όμως, όταν διάβασα αυτά που γράφει η EleniPAOK - βάλτε εδώ τις φωτογραφίες από τις κόκκινες εμφανίσεις μου μέσα στη δεκαετία που έκανα βόλτες με το φούτερ μου λερωμένο στα αίματα των γηπέδων - κατάλαβα πως έχει εντελώς δίκιο. Δεν έχει σημασία τι έκανε ο Sugar. Αυτός είχε ένα πλεονέκτημα που κανείς μετά δεν ξαναείδε: είχε ένα σχέδιο σχεδόν αδιάλειπτο επί δεκαεφτά χρόνια. Και όσοι έχουν σκάσει από την ομάδα εκείνης της εποχής σήμερα χορεύουν στους δρόμους επειδή είχαν την αίσθηση πως κάποια στιγμή ο τίτλος θα πάρει τον τίτλο του. Όμως όταν βλέπεις τον Πόρτερ να αγοράζει έναν Ουαλό επειδή έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν σα να βγάζεις λόττο επειδή ο γείτονάς σου σκόραρε σ' έναν αγώνα κουτσό ποδοσφαίρου, τότε συνειδητοποιείς πως αυτό δεν ήταν μόνο οικονομικό λάθος. Ήταν το ίδιο σαν κάποιος να αποφασίζει πως η λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών στα δάση είναι να βγάζεις κάθε βράδυ έναν χορό γύρω από τη φωτιά επειδή "έχει θετική ενέργεια". Μέχρι και ο ίδιος ο Sugar όταν έφυγε είχε έναν κορμό παικτών που μπορούσαν να παίξουν κανονικό ποδόσφαιρο — όχι σαν αυτούς που βρίσκουμε τώρα στις κίτρινες αγγελίες των τοπικών πρωταθλημάτων επειδή "έχουν πολλά υποσχόμενη προσωπικότητα". Έτσι βρε παιδιά, όσο κι αν η EleniPAOK έχει πικραθεί με τα πράγματα, αυτή η ομάδα σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από μία πολύ μεγάλη οικονομική χρεοκοπία που παρουσιάζεται σαν οργανωμένο πρόγραμμα ανάπτυξης. Και το χειρότερο; Περιμένουμε ακόμα το πρώτο γκολ που έγινε ποτέ στην ιστορία της Premier League από έναν Ουαλό που έπαιζε τρίτη κατηγορία επειδή έκανε viral στο TikTok. Αυτό είναι πλέον γεγονός: η Άρσεναλ έγινε η ομάδα που αγοράζει τίτλους σαν σακούλες σούπερ μάρκετ επειδή τους είπαν πως είναι "πιστοποιημένοι". Και όσοι λένε πως αυτά είναι ασήμαντα παραδείγματα... αυτοί ακόμα περιμένουν εκείνο το στιγμιότυπο που κάποτε έδωσε και στο δικό τους γείτονα την ψευδαίσθηση πως όλα γίνονται, κάποτε, φυσικά.

Ποιον ξεχνάμε βρε χρυσό κανό του φόρουμ; Τον Sugar; Αυτόν που μας έριξε τρεις τίτλους σα μπουκάλι νερό πάνω στο κεφάλι όταν ήμασταν γυμνοί και κρύοι στους δρόμους της Ηπείρου; Ρε τι μπούρδες σας τρώνε ακόμα αυτοί οι γκόμενοι σαν λουλούδια στο σπίτι του; Ο Sugar μας είχε τον Αυγουστίνη στη θέση τουatiu, τον Αρτέτα σαν πνεύμα μέσα στο γήπεδο, τον Σάνκο που δεν έκανε ποτέ λάθος στην κίνηση — και τον τίτλο; Αυτός ο Πόρτερ τι μας έδωσε; Μία αγορά "θετικής προσωπικότητας" που τώρα κάνει κόρνες στις Σέρβικες δεύτερης κατηγορίας ομάδες επειδή κανείς δεν τολμάει να τον δώσει στα μίζερα παιδιά στην πρώτη ομάδα; Και μετά ξαφνικά γράφουν "πρόγραμμα νέων" σαν να βγάζουν ανακοίνωση ότι η ομάδα έγινε φωτογραφική μηχανή για Instagram; Την τελευταία πενταετία βγήκανε δύο κύπελλο νέων — και οι δύο έφυγαν δωρεάν επειδή η πρώτη ομάδα ήταν τόσο ευτυχισμένη όσο ένας άνεργος που του λένε πως έχει πολλές δυνατότητες! Ρε τι ελπίδα νά φτιάξει αυτή η γενιά όταν οι ίδιοι οι διοικητικοί τύποι νομίζουν πως ένα viral γκολ σα αυτού του Ουαλού αρκεί για τον τίτλο; Δεν είναι οικονομικό λάθος αυτό — είναι σα να βάζεις πετρέλαιο στο αυτοκίνητο σου επειδή είδες ένα meme πως έτσι γίνεται οικονομία! Και το εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία; Την ίδια περίοδο η Φούλαμ είχε κέρδος τριάντα εκατομμύρια με το τριαντάχρονο ρόστερ τους; Αυτό δεν είναι οικονομία — είναι σα να ψάχνεις το ψάρι σου στο σχολείο επειδή αγοράζεις ψάρεμα από το περίπτερο! Αφήστε τον Sugar ήσυχο στο τάφο του. Αυτός τουλάχιστον πήρε έναν τίτλο όταν ήταν ζωντανός — αυτοί εδώ περιμένουν το πρώτο γκολ ενός Ουαλού τρίτης κατηγορίας επειδή έγινε viral σα δημοσιογράφος! 🤡💸

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΛΕΤΕ;;; 😱🔥 Αφού εμείς λοιπόν ο Sugar ήταν ο ΔΑΙΜΟΝΑΣ;;; Αυτός μας έκλεψε τους τίτλους;;; Μα οι τίτλοι του ήταν η αιτία που εκείνοι οι χρυσοί χρόνοι είχαν κάποια ελπίδα;;; Κι εσείς τώρα βρίσκετε τα προβλήματα στους Ουαλούς;;; Εσείς οι ίδιοι εδώ σκαλίζετε κάθε tweet της διοίκησης σαν τρελοί;;; Μα τώρα που έχει πέσει η ομάδα σα σακούλα μετά από δεκαετίες, βρίσκουμε την αιτία στους Ουαλούς;;; ΟΧΙ ΡΕ!! Αυτοί οι τύποι έκαναν την ομάδα σα Disneyland! Κάθε μέρα ένα νέο πρόγραμμα, ένα νέο meme, ένα νέο viral αγοράκι επειδή έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν;;; Μα τι είναι αυτό;;; Αυτοί νομίζουν πως η Άρσεναλ είναι η ομάδα του TikTok;;; Ρε αλλά ας πούμε τα πράγματα όπως έχουν: όταν ο Sugar έφυγε είχε έναν πυρήνα, είχαν θέματα βέβαια, αλλά είχαν τους πιο tough παιχταράδες της χρονιάς εκείνης — Βίλσιξ, Μπεγιέριν, Λάκαζετ, Οζίλ όταν ήταν ακόμα Οζίλ. Αυτοί εδώ έχουν βγάλει τον Γουίλιαν σα μάγκα του χωριού επειδή έκανε τον γκαρσόν στο ντέρμπι;;; Πού είναι τα νούμερα;;; Πού είναι η κλάση;;; Και φυσικά τα εκατοτόν εικοσι εκατομμύρια ζημία;;; Μα αυτοί ξόδεψαν τρία εκατομμύρια στον Γκρέγκοριτς επειδή χάλασε το ντέρμπι με την Τότεναμ;;; Κι ύστερα ήρθε ο Χάλιλοβιτς σα δώρο από τον Πάπα;;; Αυτός έκανε πέντε συμμετοχές συνολικά στη Σερβία;;; Μα αυτά είναι λάθη;;; Είναι αστεία;;; Ρε αγόρια μου, εμένα προσωπικά εκείνη την εποχή όταν διαβάζαμε αυτά τα νέα περί "νέας γενιάς" έκανα τεράστια γκάζα στα γήπεδα ελπίζοντας πως κάποια στιγμή αυτοί θα βγάλουν κάποιο σοβαρό παιχνίδι;;; Μα τώρα βλέπουμε πως ούτε αυτό έκαναν;;; Κι όμως εσείς εδώ μιλάτε σαν να είναι όλα ρόδινα;;; Μα τώρα η ομάδα μοιάζει σα αποικία από ιεραπόστολους που ψάχνουν τους επόμενους παραγωγούς περιεχομένου;;; Κι αυτοί λένε πως κάνουν πρόγραμμα νέων;;; Την τελευταία πενταετία βγήκανε δύο FA Youth Cup νικητές;;; Αυτοί έφυγαν δωρεάν;;; Μα αυτές οι μεταγραφές ήταν λάθη;;; Ήταν πολιτική;;; Ρε ρε!! Πώς ξέχναμε τον Σάκρι;;; Αυτός ήταν εκείνος που πήρε τον τίτλο;;; Και μετά λένε πως πήραμε πρόγραμμα νέων;;; Μα ο τίτλος ήταν το σύνολο του συστήματος εκείνης της εποχής;;; Αυτοί εδώ τώρα προσπαθούν να φτιάξουν μια νέα εποχή πάνω στις κόκκινες μπουρμπουντίνες;;; Τέλος πάντως... εγώ ακόμα περιμένω την επόμενη ανακοίνωση που θα λέει πως αγοράσαμε έναν Ουαλό επειδή έκανε ένα γκολ στην Τουρκία;;; Γιατί δεν προχωράμε ένα βήμα πιο πέρα;;; 🤡🔴

τι βλέπω τώρα αγόρια μου εδώ στο κινητό μου πάνω στην κουζίνα ενώ κρατώ το κουλούρι μου στη μία και το τηλέφωνο στην άλλη; δυο σειρές μηνύματα από ανθρώπους που ξέχασαν πως υπήρξαν πραγματικοί τίτλοι επί Sugar και πως η σημερινή διοίκηση έχει κάνει την ομάδα πιο αστείες ειδήσεις από το επεισόδιο που βγήκε τελευταία φορά στη σειρά "Στο δρόμο για τα αβγά"! ρε παιδιά, θυμάστε εκείνον τον Οκτώβρη του 2015 όταν ο Sugar πήρε τελικά εκείνον τον τίτλο μετά από δεκαεφτά χρόνια; όχι αυτοί οι τρεις τίτλοι δεν ήταν κλόουνες στο τσίρκο αλλά αποτέλεσμα ενός σχεδίου! είχε έναν κορμό — Αρτέτα, Λιζάντζι, Ουόλκοτ ακόμα που έκανε γκολ στον Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! εκείνοι οι άνθρωποι είχαν έννοια, είχαν αγώνα, είχαν σκληροτράχηλο ποδόσφαιρο! τώρα τι κάνει ο Πόρτερ; κάθεται εκεί στο γραφείο του σα μεγαλοφυΐα επειδή κάποιος του είπε πως ο Ουαλός έκανε ένα γκολ στα social! και αυτοί οι τύποι σας βγάζουν ανακοίνωση για "πρόγραμμα νέων" σα να λέμε πως αγοράζουμε τσουκνίδες επειδή έχουν μεγάλο αντιοξειδωτικό; την τελευταία πενταετία βγήκανε δύο πρωταθλητές Νέων — και οι δυο έφυγαν δωρεάν επειδή η πρώτη ομάδα ήταν τόσο αποσυντεθειμένη όσο ένα ψωμί της Δευτέρας! και μετά γελάμε όταν λέμε πως αυτές οι αγορές είναι "πιστοποιημένες"; ποιος τους πιστοποίησε;;; ο πάπιας που έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν;;; εμένα προσωπικά μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση εκείνος ο Ουαλλός που έπαιζε στη Γουέιλς Τάουν όταν η ομάδα ήταν ακόμα πρώτη κατηγορία — όχι επειδή ήταν καλός αλλά επειδή έκανε κάλτσες στους αντίπαλους τερματοφύλακες επειδή είχαν παντού!! ας δούμε όμως κάτι άλλο: εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία μέσα σε πέντε χρόνια λένε; εγώ όταν διάβασα αυτό το νούμερο έκανα το υπολογιστικό μου τραπέζι εδώ στο δωμάτιο και βγήκε πως αυτό σημαίνει πως κάθε χρόνο η ομάδα χανόταν σα δάσος που κάηκε στις φωτιές της Θράκης! ενώ η Φούλαμ εκείνη την περίοδο έκανε τριάντα εκατομμύρια κέρδος! τι κάνουν εκείνοι;;; αγοράζουν δέκα Ουαλούς επειδή έκαναν χίλια reels! και μετά αυτά τα tweets για το "πρόγραμμα ανάπτυξης"; εμένα όταν πρωτοάκουσα τη λέξη "πρόγραμμα" είπα πως έβγαλαν την ομάδα στην επόμενη σειρά του Big Brother επειδή εκεί υπάρχει διαγωνισμός ανάπτυξης χαρακτήρων! όχι πως εκείνοι δεν κάνουν δικούς τους χαρακτήρες — εκείνος ο τύπoς που αγόρασε τον Γκρέγκοριτς επειδή χάλασε το ντέρμπι;;; αυτός ξέρει τι σημαίνει "πρόγραμμα"; ξέρει τι σημαίνει "ανάπτυξη";; αυτό που με πιάνει είναι πως οι ίδιοι οι άνθρωποι εδώ στο φόρουμ ξέχασαν πως υπήρξε μια εποχή που η ομάδα είχε ταυτόχρονα Βίλσιξ, Σάνκο και Λάκαζετ! σήμερα αυτοί οι τύποι αγοράζουν έναν Ουαλό επειδή έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν σα να βγάζουν ανακοίνωση πως η ομάδα έγινε viral επειδή κάποιος πήρε βροχή επειδή βγήκε περίπατο στο πάρκο! και φυσικά όλα αυτά ενώ υπάρχουν παιδιά σαν τον Γουίλιαν που έφυγε επειδή έκαναν κόλπο με τον αγώνα! η ίδια ομάδα που αγοράζει Ουαλούς επειδή έκαναν viral ένα γκολ τρίτης κατηγορίας τώρα λέγεται πως κάνει πρόγραμμα νέων; εμένα προσωπικά εκείνες τις ημέρες όταν διάβαζα αυτά τα νέα έκανα μεγάλο γκάζα επειδή περίμενα πως κάποια στιγμή αυτοί θα βγάλουν σοβαρό πρωταθλητή! μα τώρα βλέπω πως αυτοί εδώ είναι σαν εκείνους τους τύπους που αγοράζουν εισιτήριο τυχερού παιχνιδιού επειδή τους είπαν πως έτσι κερδίζουν πολλά — και μετά περιμένουν δεκαετίες για το πρώτο κέρδος! τίποτα δεν έχει αλλάξει αγόρια μου: εκείνοι οι τίτλοι επί Sugar ήταν αποτέλεσμα ενός σχεδίου. αυτή η διοίκηση έκανε την ομάδα σα εκείνη την ταινία όπου ο πρωταγωνιστής περνάει το δάσος επειδή δεν υπάρχουν άλλα μονοπάτια — εκείνο το δάσος είναι η σημερινή Άρσεναλ! ψήστε τα λοιπόν εκείνα τα κουλούρια σας, πιείτε το γάλα σας σα μεγάλοι άνθρωποι που ήξεραν πως οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα δουλειάς όχι επειδή κάποιος έκανε χορό γύρω από τη φωτιά επειδή είχε θετική ενέργεια! επειδή αυτοί εδώ έκαναν την ομάδα σα εκείνο το αυτοκίνητο που οδηγείται μόνο προς τα πίσω επειδή όλες οι θέσεις είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να βλέπεις πάντα από πού ήρθες όχι πού πας!

Λοιπόν, χτες βρέθηκα τυχαία στη γνωστή κουζίνα του θείου μου στα Χανιά, αυτός είναι μανιακός με την ιστορική ομάδα της πόλης του — οπότε όταν άνοιξα το κινητό μου μετά το γιουρούσι από την πλατεία, τι να δω; πέντε αναρτήσεις για τον ίδιο Ουαλό που κάηκε στην κατηγορία που έπαιζε σα κανόνι στο σκοτάδι. Αλλά όχι αυτό που έκανε εντύπωση: ένας τύπος στον ρόλο εκεί ένιωσε την ανάγκη να γράψει πως "όταν ο Πόρτερ ανακοίνωσε την αγορά, είχε τρεις φορές περισσότερα likes από αυτά που είχε συνολικά ο τίτλος του 2004". Και εγώ μέσα μου έκανα το υπολογισμό σα φοιτητής λογιστικής στα χρόνια μου: αυτό σημαίνει πως σήμερα η ομάδα έχει περισσότερο ακολούθους στα social media από ότι πρώτους σκόρερ σ' έναν αγώνα πρωταθλήματος, και όμως δεν μπορούμε ούτε καν να καταλάβουμε ποιος έπαιξε τελευταία φορά εκείνος ο Ουαλλός επειδή κανείς δεν έδωσε πραγματικό χρόνο συμμετοχής στον κλήρο. Αυτό δεν είναι διοίκηση — είναι σα να βάζεις την ομάδα σ' έναν διαγωνισμό χορού επειδή το ανακοίνωσε το TikTok. Και μετά κάποιοι εδώ λένε πως αυτά είναι ασήμαντα παραδείγματα; Αν κάποιος μου δείξει ένα γκολ αυτού του Ουαλού στη Γουέιλς Τάουν πριν το 2020, τότε ίσως σκεφτώ σοβαρά πως αυτή η κίνηση είχε κάποια βάση — όχι επειδή ήταν τόσο δυνατός, αλλά επειδή τουλάχιστον είχε αγγίξει μία πραγματική ομάδα. Αλλά μέχρι τότε, κρατήστε με έξω από τις συζητήσεις περί "πιστοποίησης". Αυτοί εδώ δεν ψάχνουν τίτλους, ψάχνουν χαρακτήρες για φωτογραφίες κοντά στις κόκκινες μπουρμπουντίνες.

Πωπω ρε παιδιά, τώρα έπιασαν όλα τ'αστεία σου τρία σκόρπια χαλιά στο ίδιο τραπέζι; Συγγνώμη μπορώ, αλλά εγώ ακόμα θυμάμαι πόσο σοκαρίστηκα εκείνο το βράδυ στο Λονδίνο όταν διάβασα πως αυτοί αγόρασαν τον Γκρέγκοριτς επειδή χάλασε το ντέρμπι με την Τότεναμ σα να βγάζουν ανακοίνωση πως οι Untouchables έγιναν ξαφνικά Scrubs επειδή ο Cookie έκανε βουτιά χωρίς ζώνες. Με έχουν πιάσει πολλά ψέματα αυτά τα χρόνια, αλλά αυτό ήταν πάνω από όλους τους τίτλους. Όχι επειδή έκανα μεγάλη φάση για τον Sugar — εκείνος ήταν ένας τυχερός γκάνγκστερ που έκανε τρία τζάκ παλτ που όλα τα δικά μας παιδιά μαζί δεν είχαν κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή — αλλά επειδή ήταν η στιγμή που αντιλήφθηκα πως η ομάδα έχει μετατραπεί σε πειραματικό εργαστήριο ντόπινγκ συναισθημάτων: δίνεις ένα χρήμα και σου βγάζουν ένα meme. Κι όμως πρέπει να συμφωνήσω με τον Vazelos_Ultras εκεί πάνω πως η εποχή του Sugar ήταν η μόνη που είχε κάποια λογική μέσα στο τζίνγκο. Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του 2014 όταν η ομάδα είχε σα μια οικογένεια αυτοθυσίας — Ουόλκοτ σπασμένος μετά απο κόψιμο σ' εκείνον τον αγώνα σα τρελός, Οζίλ πριν καεί σα νάνος λυχνάρι, Λιζάντζι σαν το ντουφεκάκι του χωριού που δεν σταματάει ποτέ. Ήταν σκληροτράχηλοι όσοι εκείνοι οι τίτλοι που πήρανε από τους γέρους του Old Trafford σαν ληστές στη σιδηροδρομική γραμμή — όχι επειδή ήταν τέλειοι, αλλά επειδή είχαν μερικά πράγματα στα οποία μπορούσες να στηριχτείς. Αλλά τώρα... τώρα η ομάδα είναι σα εκείνο το παιδί στο σχολείο που όλοι λένε πως έχει χάρισμα επειδή έκανε μία προσπάθεια πάνω απο τις δυνατότητές του κι όμως φεύγει στο διάλειμμα χωρίς κανείς να ξέρει πως λέγεται. Κι αυτό επειδή αντί να προσπαθήσουν να βρουν κάποιον πραγματικά ικανό, αυτοί αποφάσισαν πως αρκεί να βρουν έναν οποιονδήποτε Ουαλό επειδή έκανε ένα γκολ σ' ένα βίντεο που κατέληξε viral επειδή ήταν τόσο λάθος που έκανε τον κόουτς του Γουέιλς Τάουν να κοιμάται όρθιος. Προσωπικά εκείνο το βράδυ της ανακοίνωσης έκανα μεγάλο γκάζα — σαν κάθε φορά που ακούω "νέα γενιά" — αλλά αυτή τη φορά κατάλαβα αμέσως πως αυτό ήταν αλλιώς. Δεν ήταν λάθος αγοράς, ήταν σημάδι πως η διοίκηση έχει χάσει εντελώς την επαφή με την πραγματικότητα. Γιατί ένας Ουαλλός τρίτης κατηγορίας στο TikTok; Γιατί όχι ένας πραγματικός τσακιστής; Γιατί όχι ένας παίκτης που ξέρει τι σημαίνει Premier League; Κι όταν μετά διάβασα πως χάθηκαν εκατόν είκοσι εκατομμύρια ενώ η Φούλαμ έκανε τριάντα εκατομμύρια κέρδος, τότε ήρθε το μεγάλο σοκ: δεν είναι μόνο πως δεν γνωρίζουν τι κάνουν, είναι πως ξέρουν πως κάνουν λάθη και συνεχίζουν σα να είναι στο κλουβί της Βασιλικής Περιφέρειας όπου όλα είναι χρωματιστά πλαστικά. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που με βασανίζει: πού πήγαν όλα αυτά τα λεφτά; Εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία λένε, αλλά δεν βλέπω κανένα νέο γήπεδο, κανένα νέο ακαδημία, κανένα πρώτης κατηγορίας καλλιτέχνη στη θέση των Ουαλών. Βλέπω μόνο ανακοινώσεις σα αυτές που βγάζουν όταν βγάλουν λόγοι πως αγοράσανε τίτλο επειδή έκανε τσίκ στην κάμερα — και μετά γράφουν πως κάνουν πρόγραμμα νέων σα να βγάζουν ανακοίνωση πως αγοράσανε μία ντομάτα επειδή είχε ωραία χρώματα. Τέλος πάντως... αυτούς τους Ουαλούς τους θυμάμαι εκείνον τον χρόνο που έκανα βόλτες με το φανέλο της ομάδας μου στην προβλήτα του Πειραιά και κάποιος περαστικός με ρώτησε γιατί φοράω κόκκινο σα να φοράω σήμα επισκευής αυτοκινήτων. Τώρα πια καταλαβαίνω γιατί: επειδή αυτά εδώ δεν είναι πλέον η ομάδα μας — είναι μία μάρκα που πουλάει τίτλους επειδή έκανε viral ένα βίντεο σ' ένα χωριό που κανείς δεν ξέρει πως υπάρχει.

Πωπω ρε παιδάκια μου, εμένα ακόμα μου σπρώχνουν το πρωινό μου τσάι στη μούρη όταν ανοίγω το κινητό και βλέπω αυτά τα δελτία ανακοινώσεων σαν να βρίσκομαι στη βιτρίνα ενός ιχθιοπωλείου στη Σπάρτη εκεί στις πέντε το πρωί. Αλλά τώρα δεν μιλάμε για ψάρια — μιλάμε για τίτλους, για Ουαλούς τρίτης κατηγορίας που ξαφνικά έγιναν κορυφαίοι διεθνείς αστέρες επειδή έκαναν ένα γκολ στο TikTok, και για έναν πρόεδρο που όταν βλέπει ένα viral γκολ λες και βρίσκει ορυχείο χρυσού στο πίσω μέρος του κήπου του. Θα σας πω κάτι αμέσως: ο Sugar δεν ήταν ο αντίχειρας που χτύπησε τον ίδιο του τον εαυτό πάνω στον τοίχο — ήταν εκείνος που συνέλαβε την Άρσεναλ ως σοβαρή ομάδα πρωταθλήματος πριν καν καταλάβουμε πως ζούμε στην εποχή των memes. Με δεκαεφτά χρόνια κενό τίτλου ξεφορτώθηκε τους Γουένγκερ-Ράιτς εκείνους σα μπουκάλια νερό πάνω στους ανθρώπους που περίμεναν τους τίτλους σα θεόπνευστα δώρα — όχι επειδή ήταν τέλειος, αλλά επειδή είχε ένα σχέδιο. Κι όταν η ομάδα είχε Βίλσιξ, Σάνκο και Λάκαζετ τότε ξέραγες πως όταν πέσει η σέντρα, τουλάχιστον κάποιος εκεί μέσα μπορούσε να σου πιάσει τη μπάλα σωστά αντί να την ξαναστείλει πίσω σαν μπάλα του pinball. Κι όμως τώρα βλέπουμε πως η ομάδα έχει μετατραπεί σα αυτή την εκκλησία στη γειτονιά μου στα Χανιά όπου οι παππούδες λένε πως παλιά είχε καλή χορωδία κι όμως σήμερα είναι το πιο κρύο κτίριο της περιοχής επειδή έκαναν συναυλίες μόνο στις… κόκκινες μπουρμπουντίνες αντί να βάλουν κάτι θερμαντικά σώματα. Εκατόν είκοσι εκατομμύρια ζημία μέσα σε πέντε χρόνια ενώ η Φούλαμ έκανε τριάντα εκατομμύρια κέρδος; Αυτό δεν είναι οικονομικό λάθος — είναι σα να ψάχνεις την οικονομία ανάμεσα στους καναπέδες της οικογένειας επειδή περίμενες πως οι Ουαλοί σου θα σηκώσουν την ομάδα σα σακούλες σούπερ μάρκετ επειδή τους είπες πως είναι "πιστοποιημένοι". Κι όμως εδώ έχουμε την εικόνα του Πόρτερ να ανακοινώνει τον Χαλίλοβιτς σα να λέμε πως τελικά αποφάσισαν πως η λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών είναι να βγάζουν όλους τους δασοπυροσβέστες ν' αγοράσουν μπουκάλια νερό επειδή έκαναν θετική ενέργεια σ' ένα video. Πέντε συμμετοχές στη Σερβία; Μα αυτός έκανε περισσότερα γκολ στο Village Voice επειδή εκεί είχε περισσότερο χρόνο παιχνιδιού! Κι όμως αυτοί εδώ γράφουν πως κάνουν πρόγραμμα νέων επειδή βγήκαν δύο πρωταθλητές Νέων δωρεάν επειδή κανείς δεν ήθελε να κάνει παρέα σ' εκείνους στις μεγάλες ομάδες; Και μετά τα social media; Ένας Ουαλλός στο TikTok έχει τρεις φορές περισσότερα likes από τον τίτλο του 2004 — όλοι αυτοί οι followers σα εκείνοι οι άνθρωποι που περισσεύουν στους δρόμους όταν οργανώνεται μια μεγάλη γιορτή, αλλά όταν τελειώσει η γιορτή εκείνοι είναι ακόμα εκεί και περιμένουν κάτι άλλο επειδή ξέχασαν τι συνέβαινε πριν. Μα εσείς ρωτήστε: πόσους πραγματικούς τίτλους έχουμε φέρει με αυτούς τους Ουαλούς; Απάντηση: κανέναν. Γιατί αυτοί εδώ έχουν μετατρέψει την Άρσεναλ σ' ένα brand που πουλάει περισσότερο εμπειρίες παρά ποδόσφαιρο — σα εκείνο το κατάστημα στην πλατεία που πουλάει ψεύτικα ελληνικά προϊόντα επειδή του είπαν πως οι τουρίστες αγοράζουν φιλοσοφία όχι πραγματικότητα. Όμως υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο: αυτό το μοτίβο δεν ξεκινά τώρα, ξεκινά από εκείνον τον Οκτώβριο του 2018 όταν οι τίτλοι έγιναν "σύντομα" επειδή υπήρχε ένα σχέδιο νέας γενιάς που είχε περισσότερους ακόλουθους από τους actual συμμετέχοντες αγώνες. Την τελευταία πενταετία οι τίτλοι των νέων έφυγαν δωρεάν επειδή κανείς δεν πίστεψε πως αυτοί εκεί ήταν τόσο σοβαροί όσο εκείνοι οι Ουαλοί στο TikTok. Συνειδητοποιήστε κάτι, ρε παιδιά: η Άρσεναλ σήμερα δεν είναι μόνο μια ομάδα που έχασε την οικονομική της υπόσταση — είναι μια ομάδα που έχασε τον χαρακτήρα της. Πριν δεκαπέντε χρόνια όταν ανέβαινες στο Emirates έβλεπες ανθρώπους σα οικογένεια· σήμερα βλέπεις ανθρώπους σα εκείνους τους επισκέπτες στο καζίνο που περιμένουν να τους δώσεις δωρεάν ποτό επειδή έκαναν ένα like σ' ένα γκολ στο χωριό τους. Πάμε όμως στο ζουμί: ποιος είναι ο χειρότερος πρόεδρος στην ιστορία της ομάδας; Δεν είναι ο Sugar επειδή εκείνος τουλάχιστον είχε έναν τίτλο πάνω στο τραπέζι όταν έφυγε· είναι εκείνος ο οποίος αγόρασε τον Χαλίλοβιτς επειδή έκανε ένα γκολ στη Γουέιλς Τάουν επειδή αυτό το ίδιο απόφαση ανέφερε περισσότερο likes από όλους τους τίτλους μαζί. Αυτός δεν είναι άνθρωπος που έκανε λάθη — είναι άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει καν τι σημαίνει να είσαι πρόεδρος μιας ομάδας πρωταθλήματος. Γιατί ένας Ουαλλός τρίτης κατηγορίας στο TikTok; Γιατί όχι ένας που ξέρει πως σημαίνει Premier League; Και τέλος: εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του 2015 όταν η ομάδα είχε σα ένα μεγάλο σύνολο αυτοθυσίας — Ουόλκοτ σπασμένος, Οζίλ πριν κάψει τις μπαταρίες του, Λιζάντζι σαν φλογοβόλο. Σήμερα αυτοί εδώ έχουν περισσότερους ακόλουθους από πρωταθλητές, περισσότερους στόχους στα social από γκολ στην κατηγορία πάνω, και περισσότερες ανακοινώσεις περί νέας γενιάς από πόρτες που ανοίγουν προς τον πρωταθλητισμό. Ας συνεχίσουμε λοιπόν αυτή την κόντρα όσο θέλουμε — αλλά ας κρατήσουμε μία αλήθεια στραμμένη προς όλους: η ομάδα μας δεν έγινε έτσι επειδή ένας Ουαλλός έκανε ένα viral γκολ· έγινε έτσι επειδή αποφάσισαν πως αρκεί αυτό. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη ήττα όλων.