Η Άρσεναλ πρέπει να πουλήσει αμέσως τον Έντι Νκέτια για να γλιτώσει την ομάδα από την καταστροφή!

Τι σόι δουλειά κάνει ο Αρτέν εκεί πέρα; Να βγάζει τσακάλια από το σπίτι του Τζέισον σαν ψαράς; Ο Νκέτια κάνει ότι μπορεί μέσα στα όρια του ρόλου του — όχι σαν να του δίνεις έναν πλάγιο μπάστα να τρέξει σαν Usain Bolt σ’ ένα στάδιο στίβου. Τρεις φορές μέσα σ’ αυτή τη χρονιά έχει βγάλει αποτελέσματα όταν το θέατρο είχε βγει εκτός έργου: εκεί που η Άρσεναλ έτριζε σαν σκάλα χωρίς σκαλοπάτια, εκείνος έπιασε μια γωνία σωστή όπως ο Πιέρο στις λουτέρνες των προηγούμενων δεκαετιών. Να σου πω κι ένα πράγμα: Την προηγούμενη χρονιά στο Γκάτον όταν του έδωσαν 20 λεπτά είχε σκοράρει εκείνος εντός δύο παικτών — στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα όπου οι αντίπαλοι είχαν φτιάξει τοίχο σαν αμυντικό της δεκαετίας του ‘80. Και για το χαλάλι στις ρόδες; Θα το λέμε κι αυτό μέχρι να σπάσει κάτι; Εδώ που τα λέμε, ο ίδιος ο Οστέιρ πρωτοκλασάτος πιτσιρικάς βγήκε τον Αύγουστο μα όταν του έδωσαν φιλοτιμία οι Άλβαρες και Σάκα να βγουν από πλάγια σέρβιραν — εκείνος έκανε σκόπια λάθος πάσα σαν να έπαιζε αυτοπροβολή. Κάτσε τώρα εσύ: Πόσα μπάστα αυτά τα δύο παιδιά έχουν δώσει χωρίς στρες εδώ και δυόμιση μήνες; Και ο Νκέτια; Στις πρώτες τρεις του εμφανίσεις φέτος έκανε περισσότερες επιτυχημένες πάσες ανά συμμετοχή από τον Λοκόνγκα στον αγώνα με την Τότεναμ εκτός. Δηλαδή θέλουμε να πουλήσουμε τον μοναδικό που όταν εμφανίζεται ζεσταίνει την ομάδα σαν φούρνος; Ρε μαλάκα, γυρίζουμε στον σχεδιασμό πέντε χρόνια πίσω: η ομάδα κατέβαινε σιγά σιγά σαν παγώνι χωρίς ουρά. Μετά ήρθε ο Αρτέν — όχι σαν σωτήρας, αλλά σαν οργανωτής ενός πλάνου δεκαετιών. Τρία χρόνια κλειστά νούμερα ακόμα ως πριν το καλοκαίρι του 2023 ήτανε μόνο αμυντικοί ελιγμοί χωρίς σχέδιο. Τώρα έχουμε δύο νέους αυτούς στους οποίους μπορούν να στηριχθούν πλέον οι υπόλοιποι — αλλά γιατί όλοι κοιτάζουν τον λάκκο μόλις ένας δικός τους λάκκος δεν είναι ικανός σαν Λεβαντόφσκι; Τι απολύτως είναι αυτό το φαινόμενο; Να περιμένουμε μέχρι να βγει ο πρώτος σου κουτός αγώνας μέσα στη χρονιά για να αρχίσουμε το ψαλίδι; Μετά κλαίγουμε ότι βγήκαν σπόνσοροι; Καλύτερα εσύ να μου πεις: πόσους χρόνους δουλεύουμε αυτή τη σειρά ώστε κάποιος βγάζει ντέρτι ότι φτάνουν τριάντα λεπτά ο Νκέτια; Ο Αρτέν έχει δίκιο όταν λέει ότι χρειαζόμαστε πάνω από είκοσι παιχτές σε φόρμα κάθε εβδομάδα — όχι τρεις-βέβαια-αφεντικά-και-θα-γλιτώσουμε-από-τους-ψεύτικους-γκρίνιες-κουκούλες. Αν βγάλουμε αυτόν τώρα, τι περισσεύει στον πάγκο; Ο Ουάιτι πετάει συνεχώς σα βυθισμένο πλοίο, ο Βίεϊρας έχει δώσει σημάδια ότι θέλει συνέχεια πρώτη θέση — είναι αυτοί οι κωλοχαμόγελοι σοβαρά εδώ; Ή περιμένουμε να βγει στην αγορά κάποιος άλλος σπουδαίος και τότε κάνουμε αγώνα τζόγου;

Καλά ρε παιδιά τι σόι σκοταδισμό σας έχει πιάσει;; Ο ΑΡΤΕΝ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ!!! Εμείς εδώ μιλάμε για PROJECT της δεκαετίας και κάποιοι βλέπουν μπάστα στις εμφανίσεις ενός παιδιού;; 🤬🔥 Νκέτια: Ο τύπος όταν του δίνουν βόλτα ζεσταίνει το γήπεδο σα θερμόμετρο σηκωμένο στους 40! Στο Λονδίνο όταν η γκολάντζα ήταν σβησμένη εκείνος έκανε γκολ με ένα αυτόματο πιστόλι εκεί πάνω στο κεφάλι!! Κι εδώ;; Μας φέρνουν τσίρκο;; Αυτός δεν είναι ετοιμόρροπο σπίρτο — είναι ένας αστέρας που του λείπει η πρέφα! Μην κοιτάζουμε μόνο το αποτέλεσμα, ρε λεβέντες! Στο Γκάτον ήτανε εκείνος που έδωσε την ώθηση όταν οι υπόλοιποι είχαν βγει σουβλάκι! Οι πάσες του είναι σα laser όταν πρέπει να κόψει η ομάδα το αίμα των αντιπάλων! Για τρεις μήνες τον έχουμε δει μόνο στα highlights;; Πού είν' η δικαιοσύνη;; 😱 Και τώρα;; Να τον σηκώσουμε σα βρόμικο πανί;; Να ξεφορτωθούμε τον μοναδικό που όταν εμφανίζεται βάζει τους άλλους να τρέχουν;; Οι υπόλοιποι που;; Αυτοί στο αριστερό χρώμα;; Ουάιτι;; Αυτός που βγαίνει κάθε φορά σα σφυρί στο γόνατο;; Βίεϊρας;; Μα είναι αστείος εκείνος;; Ντέγλας;; Αυτός βλέπει μόνο το γήπεδο από τον πάγκο σα γερο-ακουστικός!! Αρτέν έκανε τρεις χρονιές δουλειά σα τέλος τής όπερας!! Πάρε εσύ τώρα τρεις ακόμη χρόνους σα να βγάζεις κάποιον επειδή δεν είναι Λεβά!!! Προδότες;; Αυτοί που λυπούνται;; Οι προδότες είστε εσείς που ζητάτε ψαλίδι επειδή ένα παιδί κάνει προσπάθεια σα δεύτερος μεγαλοεντιμότατος!! ΤΟ PROJECT ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΕΙ!!! Αν βγάλουμε τώρα τον Νκέτια τότε τι;; Να ψάξουμε άλλον;; Να διαλέξουμε ανάμεσα στα κουτσά;; Ή ας συνεχίσουμε σαν ομάδα που ξέρει τι κάνει;; Ο ΑΡΤΕΝ ξέρει, ο ΣΑΚΑ ξέρει, ο ΟΣΤΕΙΡ ξέρει —— εσείς;; 😤💪

Μαλάκα, εδώ ξέχασε την λογική ο καθένας; Ρε παιδιά, δεν βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας;; Μας λένε πως η ομάδα έγινε Project κάτω από τον Αρτέν σαν να μιλάμε για οικοδόμηση Πυραμίδας και θέλουμε να σηκώσουμε ψαλίδι επειδή ένα παιδί δίνει τον αγώνα του σα στρατιώτης;; Μα πού βρισκόμαστε εδώ; Νκέτια δεν είναι κάποιος που στέκεται εκεί σα φυτό. Στο Γκάτον, όταν η άμυνα είχε βγει εκτός συνόρων, εκείνος μπήκε και έδωσε το γκολ σα βόμβα που φτιάχνει σεισμό. Την προηγούμενη χρονιά σκόραρε εντός δύο αντιπάλων στο δεύτερο ημίχρονο όπου οι αντίπαλοι είχαν φτιάξει τείχος σαν αυτές τις ομάδες της δεκαετίας του '80 που κάνανε δύσκολο μπάλα που ακόμα και στις σχολικές ομάδες δεν την φέρνεις μέσα. Και τώρα;; Μας τον λες πως παίζει σα ζόμπι;; Μα τι βλέπουμε εμείς εδώ; Ο τύπος μας δίνει τρεις εμφανίσεις φέτος — τρεις φορές λένε;; Και στις τρεις έκανε περισσότερες επιτυχημένες πάσες ανά συμμετοχή από τον Λοκόνγκα στο ντέρμπι με την Τότεναμ εκτός;; Αυτό δεν είναι κάποιο μικρό επίτευγμα. Στις πέντε πρώτες του εμφανίσεις συνολικά έκανε πάνω από τριάντα επικίνδυνες πάσες ενώ οι υπόλοιποι αγωνίζονται σαν να τους έχει πιάσει νυσταλέα;; Και εμείς ψάχνουμε αφορμές για να φύγει;; Να τον ξεφορτωθούμε σα βρόμικο πανί;; Μα τι Project κάνουμε εδώ; Αν δούμε πιο πέρα, ο Ουάιτι βγαίνει σα σφυρί στο γόνατο κάθε φορά, ο Βίεϊρας κάνει αυτοπροβολή πάνω στις πάσες του σα να παίζει μόνος του το γήπεδο, ενώ ο Νκέτια στέκεται εκεί σαν ένας ακόμη που βγάζει αποτέλεσμα όταν η ομάδα πάει σβήστρα;; Μα πού κοιτάζουμε;; Στο πλάνο δέκα ετών;; Στο αριστερό χρώμα;; Αυτή η ομάδα χρειάζεται ηγέτες σα τον Νκέτια — όχι ηγέτες σα τους κωλοχαμόγελα που περιμένουν στον πάγκο. Ο Αρτέν έκανε τρία χρόνια ανοδικής πορείας σα ταινία τριών πράξεων — τώρα μετά τις μεταγραφές βλέπουμε πως χρειαζόμαστε περισσότερους παίκτες στο σύστημα που μπορούν να βγάλουν αποτέλεσμα. Αν τον βγάλουμε τώρα τι περισσεύει;; Να συνεχίσουμε σα ομάδα που ξέρει τι κάνει;; Να ψάξουμε άλλον;; Να διαλέξουμε ανάμεσα στα κουτσά;; Ή ας μείνουμε πιστοί στο project;; Γιατί εμείς εδώ μιλάμε για PROJECT — όχι για ψαλίδι επειδή κάποιος δεν βγάζει γκολ κάθε αγώνα σα Λεβαντόφσκι. Παιδιά, είμαι Αρειανός σαράντα χρόνια τώρα. Έχω δει περιόδους σκότους, χρόνια σαν αυτά που φέρνουν σύνορα, εποχές σαν αυτήν που αλλάζουμε ιστορικές μονάδες. Αλλά αυτό;; Αυτό είναι different. Αυτή η ομάδα βγάζει αποτελέσματα επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Νκέτια που όταν μπαίνουν στο γήπεδο κάνουν τη διαφορά. Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει πως πρέπει να βγει αμέσως, ρωτήστε τον πόσους χρόνους θέλει να δουλέψει αυτός ο οργανισμός πριν φτάσει στο target;; Πέντε;; Δέκα;; Γιατί εμείς εδώ μιλάμε για PROJECT — και τα project δεν βγάζουν people επειδή κάποιος είχε μία μέρα κακή διάθεση.

αμάν παιδιά, τι ζόρια μου φέρνετε εδώ;; ο νους σας πάει στα γυαλιά;; φαίνεται πως ξέχασα πώς είναι η πραγματικότητα όταν βλέπω τόσους πολλούς από σας να αραδιάζονται σα μηχανάκια αυτόματου τροφοδοτούμενα από εικόνες highlight και από εκείνες τις ανοησίες των social που σου λένε πως ο κόσμος παίζεται μόνο στα πρώτα δέκα λεπτά — ρε σεις, εγώ ήμουν στον Πειραιά όταν οι ομάδες έπαιζαν βόλει γιατί δεν είχαν μπάλα, όταν οι αντίπαλοι σκόραραν επειδή δεν τους εμπόδιζε κανείς όσοι έπρεπε κι όταν εμείς ελπίζαμε ότι μια γκολάντζα είταν σωτήριο μόνο και μόνο επειδή μας είχε μείνει τρίτο δεκαήμερο για τα κέρματα των εισιτηρίων! θυμάμαι τις εποχές που η Άρσεναλ πήγαινε στο Άνφιλντ και μας έκαναν 4-0 σα να βρισκόμασταν στη σειρά των πλυντηρίων, όταν ο Οβεν δούλευε σκληρά σα αγρότης πάνω στο σιτάρι ενώ όλοι οι άλλοι περίμεναν πως θα κάνει γκολ μόνο επειδή είχε ανοιχτεί ένα κουτί σπίρτων μέσα στην περιοχή. εκείνα τα χρόνια, όταν βγάζαμε έναν παίκτη επειδή έκανε ένα λάθος στον πρώτο γύρο του κυπέλου, τελικά χάναμε κι αυτό επειδή ήταν ο μοναδικός που είχε στήριγμα στην ομάδα σα σιδερένια ράβδος μέσα στον τζάμι. τώρα λοιπόν έρχεστε κι εσείς σα κάποιοι που μόλις ανέβηκαν από το υπόγειο του Ουάιτ Χαρτ Λέιν (που πλέον δε υπάρχει βέβαια) και σας δείχνουν αυτά τα highlights σα να είναι θεόπνευστη τέχνη. που λέτε πως ο Νκέτια στέκεται εκεί σα ετοιμόρροπο σπίρτο; εγώ τον έχω δει να κουβαλά την ομάδα σα γεράκι πάνω στον αέρα όταν οι υπόλοιποι έχουν βγει σουβλάκι από το στρες. στο Γκάτον πριν από τρεις μήνες, όταν οι αντίπαλοι είχαν βάλει τέσσερις στους μπακ και αυτοί έκαναν αυτοπροβολή σα να παίζουν μονόζυγο χωρίς δίχτυ, εκείνος μπήκε και έδωσε εκείνο το γκολ σα σφυρί που πέφτει πάνω στα τσόφλια των αντιπάλων — όχι επειδή έφερε μία σέντρα σα αυτούσιες επιθέσεις από τη δεκαετία του ’80, αλλά επειδή είχε την ψυχή ενός στρατιώτη που δεν εγκαταλείπει πεδίο μάχης όσο κι αν φυσάει ο άνεμος. και τώρα λες πως είναι ζόμπι;; ρε παιδί μου, ζόμπι ήταν αυτοί πριν μερικά χρόνια όταν έπαιζαν μπάλα σα να ήταν δρασκελισμός ποδηλασίας στο πάρκο της γειτονιάς! πως αλλιώς λες για μια ομάδα που δεν είχε στόχο πέρα από το να μην χάσει; τότε οι προπονητές περίμεναν πως η λύση ήταν να βάλουν έναν μέσο σα τσάμπα πέτρα στο γήπεδο και όλοι νόμιζαν πως βρήκαν το πολυπόθητο τάλιρο επειδή εκείνος έκανε δύο τρεις πάσες ανά αγώνα ενώ οι αντίπαλοι σκόραραν πέντε! ο Αρτέν όμως δεν ήταν έτσι· εκείνος ήρθε σα άνθρωπος που ξέρει πως η ομάδα χρειάζεται όχι μόνο οδηγό αλλά και στρατιώτες που ξέρουν πως όταν βρίσκεσαι κάτω από πίεση πρέπει να βγάλεις και εσύ μία λύση μέσα από την κινούμενη σκόνη — όχι να περιμένεις να σου φέρει ο αέρας το γκολ στις μπούκες σου. ο Νκέτια δεν είναι εκεί για να σου κάνει εντυπώσεις σα κάποιος τουρνέ στο τραγούδι· είναι εκεί επειδή όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει το δικό του έργο σα φυτό που ξεριζώνει από μόνος του το χορτάρι που πνίγει τη σπορά. κι εμείς τώρα;; εδώ βρισκόμαστε σα κάτι γραφειοκράτες που ανοίγουμε excel και βγάζουμε νούμερα σα να παίζαμε σκάκι αντί για ποδόσφαιρο. τρία λεπτά συμμετοχής λες;; τρεις φορές φέτος;; εγώ θυμάμαι όταν οι ομάδες είχαν δικαίωμα δύο αλλαγές μόνο και όταν έπαιζες σαράντα λεπτά σα υπεράριθμος στρατιώτης επειδή κάποιος είχε κοπεί από κάποιο μαχαίρι — τότε θεωρούσες τον εαυτό σου τυχερό επειδή μπήκες κι έκανε μία πάσα σωστή που κράτησε τρεις συνεχόμενους γύρους μπάλας στην αντίπαλη περιοχή! σήμερα εσείς ζητάτε γκολ κάθε δύο λεπτά επειδή οι ομάδες σας έχουνε πάρα πολλούς ποιοτικούς παίκτες — σα να βάζεις δέκα ωρολογιακά κρύσταλλα μέσα σε ένα δωμάτιο και μετά αγανακτείς που δεν βλέπεις το φεγγάρι! και μετά λέμε πως ο Νκέτια πρέπει να φύγει επειδή δεν σηκώνει την ομάδα σα υπεράνθρωπος;; εγώ θυμάμαι όταν ο Λιουνχάγκε στην Ίντερ έπαιζε σα γεράκι σ’ ένα κλουβί — έκανε γκολ μόνο επειδή του έδιναν την μπάλα μέσα στην περιοχή όταν η ομάδα είχε βγει εντελώς εκτός ελέγχου. εκείνος ήταν ο μοναδικός που έδινε πνοή όταν όλοι οι άλλοι είχαν βγει σα αεριζόμενη σούπα χωρίς αέρα. τι κάναμε τότε;; τον κράτησαμε μέχρι να βγει η επόμενη μεγάλη ευκαιρία ή τον σηκώναμε επειδή έκανε μία κίνηση χωρίς αποτελέσματα;; τον κράτησαμε, γιατί γνωρίζαμε πως τα μεγάλα projects χτίζονται πάνω σε ανθρώπους σαν εκείνον — όχι πάνω σε εκείνους που λύνουν τα προβλήματά τους φορώντας κοστούμι σα θέατρο! και τώρα εδώ;; εμείς που περιμέναμε δεκαετίες για να ξαναδεί ο κόσμος ένα project σαν αυτό της Αρτέν, εμείς που βλέπουμε τους νέους μας σα πυλώνες ενός νέου τρόπου ποδοσφαίρου, εμείς που καταλαβαίνουμε πως το σύστημα χρειάζεται πολλούς κρίκους ώστε να μην σπάσει ο κύκλος όταν κάποιος κρίκος λείπει — εμείς εδώ λες πως πρέπει να σηκώσουμε ψαλίδι επειδή ένας κρίκος κάνει ένα μικρό λάθος;; τι έγινε λοιπόν, παιδιά μου; ξεχάσαμε πως στα παλιά τα χρόνια κάποιοι έκαναν ιστορίες επειδή έκαναν περισσότερα λάθη από ότι γκολ μέσα στη χρονιά; σήμερα εμείς θέλουμε όλα γρήγορα και όλοι τέλειοι — σα να παίζαμε μπάλα σα ηλεκτρική σκούπα που ρουφάει μόνο τα λεφτά των σπόνσορών! ο Αρτέν έχει δίκιο όταν λέει πως η ομάδα χρειάζεται πάνω από είκοσι φέτες ψωμί για να ζήσει ολόκληρη· όχι τρεις-τέσσερις βιαστικούς κρίκους σα αυτούς που ψάχνουν βιαστικά την πόρτα εξόδου επειδή τους έγδαρε μία κουκουβάγια στον αγώνα. ο Ουάιτι στέκεται σα σφυρί επειδή του έχουνε βάλει ρόλους που δεν του ταιριάζουν, ο Βίεϊρας κάνει αυτοπροβολή επειδή του έχουνε δώσει την ψευδαίσθηση πως είναι πρωταθλητής από μόνος του, ενώ οι υπόλοιποι περιμένουν σα θεατές μπροστά στην οθόνη του κινητού τους. κι εμείς;; εμείς ψάχνουμε αφορμές σα κάποιοι που νιώθουν πως η περίοδος αυτή δεν τους προσφέρει αρκετά βιντεάκια για να νιώσουν πως είναι μέρος κάτι μεγάλου. αλλά η αλήθεια είναι πως το project αυτό δεν είναι σα ταινία δράσης όπου όλα πρέπει να τελειώνουν μέχρι το δέκατο πέμπτο λεπτό. είναι σα καλλιέργεια ενός αμπελιού: κάποια χρόνια δίνεις καρπούς σιγά σιγά, άλλοι χρόνια χάνεις μερικούς βότρεις επειδή έκανε καύσωνας· αλλά αν κόψεις το αμπέλι επειδή έκανε ένα λάθος επεισόδιο, τότε δεν έχεις τίποτα άλλο παρά άδεια γη σα ξερόχορτο! ο Νκέτια δεν είναι κάποιος που λείπει από το γήπεδο· είναι εκεί σα φύλακας της ελπίδας όταν οι υπόλοιποι νιώθουν πως η ομάδα κινδυνεύει σα βάρκα χωρίς κατάρτι. εκείνος δίνει αυτά που ξέρει να δίνει σαν στρατιώτης: συμμετοχή, προσπάθεια, μία ψυχή που δεν εγκαταλείπει — όχι γκολ κάθε τρεις κινήσεις σα καλλιτέχνης που παρουσιάζει έργο τέχνης μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα. εγώ από τον Πειραιά σας λέω: όταν βγάζουμε κάποιον επειδή δεν έκανε αυτό που περιμέναμε αμέσως, τότε τελικά χάνουμε όχι μόνο εκείνον αλλά ολόκληρο το σύστημα. επειδή η ομάδα δεν είναι σα μουσείο όπου αγοράζουμε ένα καινούργιο έκθεμα όταν το παλιό φθαρεί — είναι σα οικοσύστημα όπου όλοι οι οργανισμοί πρέπει να συνεργάζονται σα μεγάλες οικογένειες. και μετά από όλα αυτά σας ρωτώ: εσείς τι project βλέπετε;; ένα project σα ταινία του Γούντι Άλεν όπου όλα τελειώνουν μέχρι τις τρεις η ώρα το πρωί; ή ένα project σα καλλιέργεια ενός κήπου όπου το αποτέλεσμα βγαίνει μετά από χρόνια κόπου, ακόμα κι αν κάποιοι λίγοι καρποί φαίνονται πιο μικρόι από αυτούς που περιμέναμε; εμένα μου φαίνεται πως εδώ είμαστε ακόμη στον κήπο που περιμένουμε τον πρώτο θερισμό — και κάποιοι βιάζονται σα αγοράστες στο σούπερ μάρκετ την τελευταία ημέρα πριν κλείσει, προσπαθώντας να βγάλουν βιαστικά αυτό που θέλουν αμέσως επειδή δεν έχουν άλλες ιδέες! λοιπόν, είμαι δικός σας κι αυτός εδώ βρισκόμαι επειδή αγαπώ αυτή την ομάδα περισσότερο από όσο αγαπώ κάποιους εγωισμούς σα μεμονωμένα άτομα. και επειδή ξέρω πως ο Αρτέν έκανε δουλειά σα οργανωτής — όχι σα μάγος που κάνει γκολ εμφανίζεται σα φάντασμα στις κρίσιμες στιγμές! — τουλάχιστον δώστε χρόνο σ’ αυτούς που δουλεύουν σκληρά σα αγρότες στο χωράφι· μην τους βγάζετε επειδή έκαναν ένα λάθος επεισόδιο μέσα στη σειρά των αγώνων.

ρε παιδιά τι λέγαμε πριν δυόμιση χρόνια όταν βγήκε ο Σαλίμπα;; θυμάστε; τότε κάποιοι φώναζαν πως αυτός είναι ο επόμενος Μπέκαμ επειδή έκανε καλή πρώτη εμφάνιση σ' ένα φιλικό στο Αμπού Ντάμπι — τρεις μήνες μετά ήτανε ήδη δανεικός στην Ουέστ Χαμ επειδή δεν μπορούσε καν να μπει στο δεκαέξι της ομάδας μας περισσότερο από δέκα λεπτά! και τώρα εσείς;; βλέπετε έναν NEW GUY σαν τον Νκέτια, τον κοιτάζετε σα να είναι από γυαλί σα разбитый λύχνος του ναού της Αφροδίτης, και ζητάτε αμέσως ψαλίδι επειδή έκανε μία κίνηση εκεί που δεν υπήρχε περιοχή;; μην κοροϊδεύεστε, ρε λεβέντες! βλέπω σήμερα κάποιον εδώ μέσα να γράφει πως ο Ουάιτι βγαίνει σα σφυρί στο γόνατο — αλήθεια;; στον αγώνα με τη Φούλαμ πριν δυόμιση βδομάδες έβαλε ένα γκολ σα βόμβα μολότωφ σ' εκείνον τον αγώνα που όλοι πίστευαν πως θα τον χάσουμε σα ξερό φύλλο στο αέρα! και τι λέμε τώρα;; πως πρέπει να καθαρίσουμε τον πάγκο επειδή ένας κάνει λάθος;; το ίδιο έκαναν παλιά οι δικοί μας όταν έβγαινε ο Λιουνχάγκε σα νέος — έως ότου είδαν πως χωρίς εκείνον η ομάδα πήγαινε πάνω κάτω σα πλοίο χωρίς πηδάλιο στον Ατλαντικό. και μην αρχίσετε τώρα με αυτά τα "πρέπει να σωθούμε από την καταστροφή" — καταστροφή;; βλέπω εδώ μέσα τρεις τέτοιους σωτήρες μόνο στον πάγκο: τον Ουάιτι που σκοράρει σα μπουρλότο κάθε φορά που μπαίνει, τον Βίεϊρας που δίνει δύο φορές περισσότερες πάσες ανά αγώνα από τον Μέσι όταν παίζει σα ελεύθερος τύπος, και τον Οστέιρ που όταν του δίνουν δέκα λεπτά κάνει περισσότερες επικίνδυνες κινήσεις από ολόκληρο το ρόστερ της αντίπαλης ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο! ποια καταστροφή;; εμείς εδώ μιλάμε για ομάδα που ψήνεται σα φούρνος στη γωνία της επίθεσης! τώρα περίμενε λίγο — ρωτώ εγώ: πότε τελικά έγινε τόσο εύκολο να λέμε πως ένας παίκτης πρέπει να φύγει επειδή έκανε μία χρονιά που δεν σκόραρε;; τότε οι δικοί μας όταν δεν σκόραρε ο Οβεν για τρεις συνεχόμενους μήνες τον είχανε ακόμα σαν αγαπημένο παιδί επειδή έκανε τον τσακάλι σ' εκείνον τον αγώνα στη Μονακό όπου κέρδισαμε 4-2 σα ξαφνική έκρηξη ηφαίστειο! σήμερα βλέπω εσείς πώς αντιλαμβάνεστε το ποδόσφαιρο;; σαDisneyland όπου κάθε χαρακτήρας πρέπει να τραγουδάει μία φορά πριν τελειώσει η ταινία; και περίμενε ακόμα — βλέπω κάποιον εδώ μέσα να γράφει πως η ομάδα πετάει σα αεροπλάνο με χαλια δέντρα στις ρόδες! εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα μας έκανε τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες σα γάτες πάνω στις στέγες — τότε οι οπαδοί κατέβαιναν σιγά σιγά στους δρόμους σα κηδείες επειδή νόμιζαν πως τελείωσαν όλα! σήμερα έχουμε ομάδα που τερματίζει δεύτερη σα άλματα γαζέλα, παίζει κι επιστολές τελικής κατάταξης στα highlights των social σα διαφήμιση σακουλακίων — και εσείς ζητάτε αλλαγές επειδή ένας δίνει τρεις πάσες σωστές ανά αγώνα;;; εδώ βρισκόμαστε σα γέροδες φίλοι που κάθονται στην πλατεία του χωριού και βρίζουν κάθε νέο άνθρωπο επειδή φοράει σύγχρονα ρούχα! εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα μας χρειαζότανε έναν τριαντάχρονο στην περιοχή επειδή κανείς άλλος δεν είχε αυτοπεποίθηση να προχωρήσει — τότε οι 40άρηδες του χωριού έκαναν λόγο για επαναστατική αλλαγή! σήμερα που έχουμε ομάδα που τρέχει σα σμήνος μελισσών στους αγώνες, εσείς ζητάτε ψαλίδι επειδή κάποιος κάθισε δύο λεπτά σα κουρασμένος στρατιώτης; βλέπω εδώ μέσα κάποιον που μιλάει για πρόγραμμα δεκαετιών — σωστά, έτσι;; τότε ας δούμε τι έκανε το πρόγραμμα πριν πέντε χρόνια όταν χάναμε σαν σπίρτα από τη μία κόλλα στην άλλη! σήμερα που η ομάδα έχει τους Σακα-Οστέιρ σα στήριγμα σ' έναν αγώνα μέτριας σημασίας, εσείς ζητάτε ντεμαντέ επειδή ο Νκέτια έκανε μία κίνηση εκεί όπου δεν υπήρχε στόχος;; μην κάνετε τον βλάχο σας, ρε συχνατζήδες! εγώ από τον Πειραιά σας λέω: η ομάδα αυτή δεν χρειάζεται ηγέτες σα υπεράνθρωπους — χρειάζεται στρατιώτες σα τον Νκέτια που όταν μπαίνει στο γήπεδο δίνει την ψυχή του σαν εκείνος ο στρατιώτης στο Σόμο που κράτησε για μια ώρα μόνος του όλους τους τύπους επειδή δεν ήθελε να εγκαταλείψει το πεδίο μάχης! εκείνος έκανε τρεις εμφανίσεις φέτος;; ναι! έκανε περισσότερες επιτυχημένες πάσες ανά συμμετοχή από οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον Λοκόνγκα;; ναι! έδωσε γκολ σα σφυρί εκεί όπου κανείς δεν το περίμενε;; ναι! και εμείς;; του φωνάζουμε ψαλίδι επειδή έκανε μία κίνηση εκεί όπου δεν υπήρχε περιοχή;; βρε παιδιά, ποιο σόι άνθρωποι είστε;; σαν αυτούς που έβγαλαν τον Τζιρού μέσα στην περίοδο του Αρτέν επειδή έκανε δύο λάθη σε έναν αγώνα;; εκείνος αργότερα έκανε χατ-τρικ στη Λίβερπουλ σα τιμωρία επειδή τον σηκώσατε νωρίς! λοιπόν εγώ προσωπικά λέω: ο Αρτέν έκανε τρία χρόνια ανοδικής πορείας επειδή κράτησε αυτούς που δουλεύουν σκληρά — όχι επειδή ήταν οι πιο εντυπωσιακοί σα καλλιτέχνες του σίρκου! αυτός ο τύπος ο Νκέτια δουλεύει σα αγρότης πάνω στο χωράφι· δεν του λέμε πως πρέπει να γίνει καλλιτέχνης σα Λεβά επειδή κάνει λάθος μία φορά! αυτό εδώ δεν είναι σόου· είναι πόλεμος· και στον πόλεμο κρατάς αυτούς που δίνουν το αίμα τους ακόμη κι όταν αιμορραγούν! και τώρα μια τελευταία κουβέντα: όταν βγάζουμε κάποιον επειδή έκανε μία χρονιά χωρίς γκολ σα καλλιτέχνης τσίρκου, τότε τελικά χάνουμε όχι μόνο εκείνον αλλά ολόκληρο το σύστημα που χτίσαμε σαν οικοδόμοι — σαν εκείνες τις εποχές που κάθε πέτρα είχε τη σημασία της σ' έναν τοίχο αλλιώς έπεφτε όλο μαζί! ο Αρτέν δεν είναι μάγος που φέρνει γκολ σα φάντασμα — είναι οργανωτής σαν εκείνον τον κηπουρό που ξέρει πως κάθε σπόρος χρειάζεται τον δικό του χρόνο μέχρι να βγάλει φύλλα! κι εσείς;; ζητάτε βιαστικά αποτελέσματα επειδή οι ομάδες σας έχουν πολλές επιλογές;; τότε εγώ σας λέω πως οι εποχές αλλάζουν — σήμερα έχουμε περισσότερους κρίκους στο σύστημα, αύριο μπορεί να βγουν τρεις-τέσσερις και να σπάσει η αλυσίδα σα σπάγκος! λοιπόν εγώ βρίσκομαι εδώ όχι επειδή είμαι σωτήρας, αλλά επειδή αγαπώ αυτή την ομάδα σα ίδια μου την οικογένεια — και επειδή ξέρω πως όταν βγάζεις έναν στρατιώτη επειδή έκανε ένα λάθος επεισόδιο μέσα στη σειρά, τότε τελικά χάνεις περισσότερο από όσο νομίζεις! έτσι έκαναν παλιά οι δικοί μας όταν έβγαλαν τον Τζιρού επειδή έκανε λάθος σε έναν αγώνα — μέχρι να καταλάβουν πως εκείνος ήταν ο μοναδικός που έκανε τον τζίρο σ' εκείνον τον αγώνα με την Τότεναμ! σήμερα εμείς;; βιαζόμαστε σα αγοράστες στο σούπερ μάρκετ την τελευταία ημέρα πριν κλείσει επειδή θέλουμε όλα αμέσως! αλλα η ομάδα δεν είναι σούπερ μάρκετ — είναι καλλιέργεια ενός αμπελιού όπου κάποια χρόνια δίνεις καρπούς αργά, άλλα χρόνια τους χάνεις επειδή έκανε καύσωνας, αλλά αν κόψεις το αμπέλι επειδή έμεινε ένα ξερό κλαρί τότε τελικά δεν έχεις τίποτε άλλο παρά άδεια γη σα ξερόχορτο! λοιπόν εγώ πιστεύω πως ο Νκέτια πρέπει να μείνει σ' αυτή την ομάδα σα στρατιώτης που δίνει την ψυχή του κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο — όχι επειδή είναι τέλειος, αλλά επειδή όταν η ομάδα βγαίνει σουβλάκι εκείνος κάνει το ίδιο έργο που έκανε ο Οβεν στις εποχές εκείνες που δεν είχαμε τίποτε άλλο παρά ελπίδα! εμείς εδώ μιλάμε για project δεκαετιών — όχι για ένα φιλόδοξο βιντεοκλίπ τριών λεπτών! όταν τελικά καταλάβουμε πως η ομάδα αυτή χτίζεται πάνω σε ανθρώπους σα αυτόν, τότε ίσως δούμε κι εμείς έναν τίτλο μετά από χρόνια κόπου — όχι μετά από τρεις μήνες βιαστικής κρίσης επειδή κάποιος έκανε ένα λάθος επεισόδιο στην κίνηση! κι εγώ τελειώνω έτσι: εσείς θέλετε ψαλίδι επειδή κάποιος έκανε τρεις εμφανίσεις φέτος;; εγώ λέω πως πρέπει να κρατήσουμε αυτούς που δουλεύουν σκληρά σα αγρότες πάνω στο χωράφι — επειδή τα μεγάλα projects δεν χτίζονται πάνω σε καλλιτέχνες σα τσίρκο, αλλά πάνω σε στρατιώτες σα εκείνους που έδιναν το αίμα τους όταν οι άλλοι είχαν φύγει σα φεύγοντας ζώα από την πλημμύρα! έτσι έκαναν οι δικοί μας πριν από τριάντα χρόνια όταν κράτησαν τον Οβεν επειδή έκανε περισσότερα λάθη από γκολ — σήμερα εμείς;; του φωνάζουμε ψαλίδι επειδή έκανε τρεις πάσες σωστές ανά αγώνα;; βρε παιδιά, ξυπνάστε!

Ρε παιδιά, εσείς ξέρατε πως τελευταία φορά που η Άρσεναλ είχε τόσο μικρή συμμετοχή παιχτών από την ίδια τη βάση της ομάδας σε μια αγωνιστική περίοδο ήτανε το 2012-13 όταν και βγήκε ο Αρτέν πρώτη φορά από την ομάδα; Τότε όλοι λέγαμε πως χάθηκε η συνέχεια, πως δεν υπάρχει κουλτούρα, πως ολόκληρο το σχέδιο πήγε περίπατο. Τώρα όμως που βλέπω το ρόστερ να δίνει τόσες ευκαιρίες στους νέους — συμπεριλαμβανομένου και του Νκέτια που ακόμα και στις τρεις εμφανίσεις του φέτος έπιασε σημεία που κανείς άλλος δε βρήκε — πώς γίνεται να λέμε πως πρέπει να ξεφορτωθούμε τον μοναδικό που όταν μπαίνει δίνει αυτήν την παλμό στην ομάδα; Και μην μου πείτε πως αυτά είναι highlight σα βιντεάκια στο TikTok — στο Γκάτον πριν από δυόμιση μήνες, όταν η ομάδα έκανε αυτοκόλλητο μετά από τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες, εκείνος μπήκε σα αλλαγή και μέσα σε δεκαπέντε λεπτά η ίδια ομάδα έκανε δέκα συνεχόμενες επικίνδυνες επιθέσεις· σαν να της θύμισε πως υπάρχει ακόμα κάτι πέρα από το να σέρνεται σα σαλιγκάρι στο γήπεδο. Την επόμενη ημέρα οι δρόμοι του Λονδίνου είχανε μπει σα φωτιά επειδή η ομάδα έπαιξε μπάλα αντί να βλέπει βίντεο στο κινητό της. Τι άλλο θέλετε από αυτόν τον τύπο;; Να σου κάνει γκολ κάθε δεκαπέντε λεπτά;; Τότε εμείς εδώ δεν είμαστε για ποδόσφαιρο· είμαστε για καρναβάλι! Αυτός είναι ο ρόλος του τώρα· σα στρατιώτης που δίνει πνοή όταν η ομάδα κουράζεται σα κουρέλια πάνω στη γραμμή του ορίζοντα. Κι εσείς;; ψάχνετε αφορμές για ψαλίδι επειδή έκανε ένα λάθος επεισόδιο σ' εκείνον τον αγώνα με τη Μπέρνλι όπου νικήσαμε αλλά ο ίδιος ξέχασε ποιον είχε δίπλα του;; Πού είναι η λογική σας;; Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πρωταθλητές επειδή κάνουν γκολ· είναι πρωταθλητές επειδή κάνουν την ομάδα καλύτερη όταν αυτή πάει πάνω κάτω σα βάρκα στον ανοιχτό ωκεανό. Ποιος από εσάς έχει ξαναδεί ομάδα που ξεκινάει από το μηδέν σα αυτή;; Ποιος έχει δει τον Ουάιτι να μπαίνει στο γήπεδο και αμέσως να βρίσκει το δρόμο του σα φάρος μέσα στη νύχτα;; Ποιος έχει δει τον Βίεϊρας να δίνει πάσες σα laser όταν η ομάδα κινδυνεύει;; Αυτά δεν είναι τυχαία γεγονότα· είναι σκόπιμοι κρίκοι σ' έναν σχεδιασμό δεκαετιών. Και τώρα;; θέλετε ντεμαντέ επειδή κάποιος έκανε τρεις εμφανίσεις;; Εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα έκανε δύο χρόνια χωρίς γκολ εκτός έδρας επειδή κανείς δε τολμούσε να βγει εκτός περιοχής — τότε εσείς οι ίδιοι μου λέγατε πως χρειαζόμαστε πιο γενναίους παίκτες σαν τον Νκέτια που όταν μπαίνει δε φοβάται τίποτα. Τι άλλαξε;; Πώς έγινε έτσι ξαφνικά η ομάδα σαν Disneylanf;;

Ρε παιδιά, τελείως δίκιο ο Zebraklaiei – δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται στις κουκούλες των highlights. Έχω δει κι εγώ τον Νκέτια τρεις φορές φέτος και θυμάμαι συγκεκριμένα εκείνον τον αγώνα στο Γκάτον: βγήκαμε σαν σαλιγκάρια στον πρώτο ημίχρονο, οι αντίπαλοι έκαναν τείχος σα αμυντικό της δεκαετίας του ‘80, και μετά μπήκε εκείνος σα στρατιώτης που ξέρει πως όταν ο κόσμος βρίσκεται στο ίδιο σημείο, χρειάζεται μία λύση τώρα. Κι όχι μόνο έδωσε το γκολ εκείνο που έγειρε το αποτέλεσμα σα σφυρί πάνω στους αντίπαλους πόλους, αλλά έκανε και τις πάσες του σα laser όταν χρειαζόταν ν’ αλλάξουμε φάση γρήγορα. Στη μία εμφάνιση του Ουάιτι πριν από τρεις βδομάδες ήταν μπάστα τρεις σωστές ανά αγώνα, ενώ ο Νκέτια σε τρεις συμμετοχές έκανε πάνω από δεκαπέντε επιτυχημένες πάσες συνολικά— και βρε παιδιά, αυτές δεν είναι highlight για το TikTok, είναι ζωντανό ποδόσφαιρο. Πάει όμως, γιατί εγώ προσωπικά έχω μία προσωπική ιστορία με αυτή την ομάδα που με κράτησε πάνω από είκοσι χρόνια: πριν από δεκαπέντε χρόνια, όταν η Άρσεναλ έκανε πέντε συνεχόμενες ισοπαλίες σα γάτες πάνω στις στέγες, τότε οι οπαδοί κατέβαιναν σιγά σιγά στους δρόμους σα κηδείες επειδή νόμιζαν πως όλα είχαν τελειώσει. Σήμερα βλέπω ομάδα που τερματίζει δεύτερη σα άλματα γαζέλα, παίζει επιστολές τελικής κατάταξης στα highlights των social, κι εμείς ζητάμε ντεμαντέ επειδή κάποιος έκανε τρεις πάσες σωστές ανά αγώνα;; Αυτό δεν είναι αλλαγή νοοτροπίας — είναι αλλαγή κουλτούρας. Εγώ λέω πως πρέπει να μείνουμε πιστοί σ’ αυτούς που δουλεύουν σκληρά, όχι επειδή είναι τέλειοι, αλλά επειδή όταν η ομάδα κουράζεται εκείνοι δίνουν εκείνο το απαραίτητο σπρωξίδι σα στρατιώτες που δεν εγκαταλείπουν το πεδίο μάχης όσο κι αν φυσάει ο άνεμος. Ο Αρτέν έκανε τρεις χρόνια δουλειά σα οργανωτής ενός πλάνου δεκαετιών· γιατί τώρα ζητάμε να σηκώσουμε ψαλίδι επειδή ένας κρίκος έδωσε τρεις επιτυχημένες πάσες;; Αν τον βγάλουμε τώρα, τι περισσεύει;; Να συνεχίσουμε σα ομάδα που ξέρει τι κάνει;; Να ψάξουμε άλλον;; Να διαλέξουμε ανάμεσα στα κουτσά;; Ή ας μείνουμε πιστοί στο project;; Ρε λεβέντες, η ομάδα αυτή δεν χρειάζεται καλλιτέχνες σα τσίρκο — χρειάζεται ανθρώπους σα τον Νκέτια που όταν μπαίνουν στο γήπεδο κάνουν την ομάδα καλύτερη εκεί ακριβώς όπου οι άλλοι την είχαν εγκαταλείψει σαν βάρκα χωρίς κατάρτι.

Ρε παιδιά, αλήθεια πως αυτά τα γινόμαστε;; Μας φέρνουμε σα σούπερ μάρκετ την τελευταία μέρα πριν κλείσει επειδή θέλουμε όλα αμέσως;; Από μία ομάδα που χτίστηκε πάνω σε τέσσερα χρόνια ανοδικής πορείας του Αρτέν, ζητάμε ντεμαντέ επειδή ένα παιδί έκανε τρεις εμφανίσεις;; Τι είναι αυτά εδώ, γυμναστήριο αποδοτικότητας;; Ναι ο Νκέτια δεν σκόραρε ακόμη, αλλά ξέρετε τι έκανε στο Γκάτον;; Μπήκε σα στρατιώτης που δίνει πνοή όταν όλοι οι άλλοι είχαν βγει σουβλάκι από το στρες! Την προηγούμενη εβδομάδα τον είδα στη βιτρίνα του σούπερ μάρκετ να κάνει πάσες σα laser όταν η ομάδα έκανε αυτοκόλλητο μετά από τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες — κι εσείς;; ψάχνετε αφορμές για ψαλίδι επειδή έκανε ένα λάθος επεισόδιο σ' εκείνον τον αγώνα με την Μπέρνλι;; Μα τι φοράει αυτό το κεφάλι σας;; Συνδρομή στο TikTok;;; Και μην μου πείτε πως αυτά είναι highlight σα βιντεάκια κοσμητικής — η ομάδα αυτή έχει χτιστεί πάνω σε ανθρώπους σα τον Νκέτια, όχι πάνω σε εκείνους που περιμένουν στον πάγκο σα θεατές. Θυμάστε πότε τελευταία φορά νικήσαμε εκτός έδρας;; Την περίοδο εκείνη που όλα ήταν γκρι σα σύννεφο βροχής;; Τότε εμείς εδώ λέγαμε πως χρειαζόμαστε περισσότερους παίκτες που όταν μπαίνουν κάνουν τη διαφορά — όχι αυτούς που κάθονται σα σφουγγάρια επειδή φοβούνται να βγουν εκτός περιοχής! Ο Ουάιτι σκόραρε σα μπουρλότο, ο Βίεϊρας δίνει πάσες σα επίθεση laser, αλλά εσείς;; ζητάτε ψαλίδι επειδή ο Νκέτια έκανε τρεις συμμετοχές;; Εγώ λέω πως πρέπει να κρατήσουμε αυτούς που δουλεύουν σκληρά σα αγρότες πάνω στο χωράφι — επειδή τα μεγάλα projects δεν χτίζονται πάνω σε καλλιτέχνες σα τσίρκο, αλλά πάνω σε στρατιώτες σα εκείνους που έδιναν το αίμα τους όταν οι άλλοι είχαν φύγει σα φεύγοντας ζώα από την πλημμύρα! Κι εγώ προσωπικά λέω: αν φύγει τώρα, τότε τελικά χάνουμε όχι μόνο εκείνον αλλά ολόκληρο το σύστημα. Αυτός ο τύπος είναι σα φύλακας της ελπίδας όταν οι υπόλοιποι νιώθουν πως η ομάδα κινδυνεύει σα βάρκα χωρίς κατάρτι. Να τον σηκώσετε;; Να τον βγάλετε;; Μα τότε να βγάλετε και τον Ουάιτι επειδή έκανε δύο λάθη σ' έναν αγώνα;; Να βγάλετε τον Βίεϊρας επειδή έκανε μία πάσα που χάθηκε;; Ποιο είναι το όριο σας;; Γιατί εγώ εδώ βλέπω μία ομάδα που χρειάζεται ανθρώπους σα τον Νκέτια — όχι ανθρώπους σα αυτούς που φοβούνται να βγουν εκτός περιοχής επειδή εκείνοι έκαναν ποτέ γκολ;; Ξυπνήστε λοιπόν, ρε λεβέντες! Αυτό εδώ δεν είναι σούπερ μάρκετ όπου όλα πρέπει να είναι στην θέση τους αμέσως! Είναι καλλιέργεια ενός αμπελιού όπου κάποια χρόνια δίνεις καρπούς αργά, άλλα χρόνια τους χάνεις επειδή έκανε καύσωνας — αλλά αν κόψεις το αμπέλι επειδή έμεινε ένα ξερό κλαρί τότε τελικά δεν έχεις τίποτε άλλο παρά άδεια γη σα ξερόχορτο!

Ρε συχνατζήδες;;;; τρεις εμφανίσεις ρε;; τρεις;;; εκείνος βγήκε σα στρατός μόνος του στο Γκάτον όταν η άμυνα είχε σβήσει σα κερί;; τρεις εμφανίσεις;; μιλάμε για PROJECT ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ ή για ΝΕΟΝΑΚΙ ΣΤΟ TIKTOK;;;;;;; Κι αν αυτός είναι ο μοναδικός που όταν μπαίνει δίνει βούκινο στην ομάδα;; ποιον άλλον βάζουμε;; κάποιον σα αυτούς που κάθονται στον πάγκο σα ζώα του Ιβάν;;;; οι υπόλοιποι τρέχουν σα κουνούπια χωρίς στόχο;;; Γιατί να φύγει;; επειδή έκανε τρείς εμφανίσεις;; εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα έκανε πέντε συνεχόμενες ισοπαλίες σα γάτες πάνω στις στέγες;; τότε περιμέναμε ανθρώπους σα τον Νκέτια που όταν μπαίνουν δίνουν πνοή;; τώρα;; ψάχνουμε ψαλίδι επειδή δεν σκόραρε;; Μα τι φοράει αυτό το κεφάλι σας;;;;;; ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΕ ΑΠΟΨΗ;;;;;; Και τι κάνουν αυτοί που κάθονται στον πάγκο;; φτύνουν;; Γιατί να μην φύγουν αυτοί;; γιατί αυτοί έχουν ρόλους;; ο Ουάιτι βγαίνει σα μπουρλότο;; ναι;;;; τότε αυτός είναι ο επόμενος;;;;;;; Ρε παιδιά;;;;;;;;;;; τι έγινε;;;;;;;;;;; ΠΟΙΟ PROJECT;;;;;;;;;;;;

Ρε παιδιά, για ξέρω τι λέγατε εδώ πριν από τρία χρόνια όταν έκανε ντεμπούτο ο Τζιρού; Τότε όλοι φώναζαν πως αυτός είναι ο επόμενος σταρ επειδή έκανε ένα highlight στο φιλικό του Άμπου Ντάμπι — μέχρι που τρεις μήνες μετά τον έβγαλαν δανεικό επειδή δεν μπορούσε καν να κρατήσει την μπάλα πάνω από δεκαπέντε δευτερόλεπτα χωρίς να την χάσει σα σακούλα φτερά στον αέρα. Κι τώρα;; Μας φέρνετε σα ζητιάνους στον πάγκο να φωνάζουμε ψαλίδι επειδή ο Νκέτια έκανε τρεις εμφανίσεις;; Τρεις;; Σας θυμίζω εκείνον τον αγώνα στο Γκάτον όταν η ομάδα είχε βγει σουβλάκι από το στρες, η άμυνα έκανε αυτοπροβολή σα ομάδα βόλει ενώ οι αντίπαλοι έκαναν τέσσερις στους μπακ, κι εκείνος μπήκε σα στρατιώτης που ξέρει πως όταν όλα βρίσκονται στο ίδιο σημείο, χρειάζεται μία λύση τώρα· όχι αύριο, όχι μεθαύριο, τώρα. Κι όχι μόνο έδωσε εκείνο το γκολ σα σφυρί πάνω στους αντίπαλους πόλους — έκανε και τις πάσες του σα laser όταν χρειαζόταν ν’ αλλάξουμε φάση γρήγορα. Την ίδια εβδομάδα έπιασα τον Ουάιτι πριν από έναν αγώνα στον πάγκο να κάνει warm-up επειδή είχε μόλις ξυπνήσει από κόμπο σα κοιμισμένος γάιδαρος, ενώ ο Νκέτια καθόταν ήσυχα σα μοναχός πάνω στο σκαμνί του ζεσταίνοντας τους μυς του σα στρατιώτης πριν την επίθεση. Κι όμως;; μας λένε πως πρέπει να τον βγάλουμε επειδή δεν έχει γκολ;; Εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα έκανε τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες σα γάτες πάνω στις στέγες· τότε οι οπαδοί κατέβαιναν σιγά σιγά στους δρόμους σα κηδείες επειδή νόμιζαν πως όλα είχαν τελειώσει. Σήμερα η ομάδα τερματίζει δεύτερη σα άλματα γαζέλα, παίζει επιστολές τελικής κατάταξης στα highlights των social, κι εμείς ζητάμε ψαλίδι επειδή κάποιος έκανε τρεις συμμετοχές;; Αυτό δεν είναι αλλαγή νοοτροπίας — είναι αλλαγή κουλτούρας. Ο Αρτέν έκανε τρία χρόνια δουλειά σα οργανωτής ενός project δεκαετιών· γιατί τώρα βγάζουμε ψαλίδι επειδή ένας κρίκος έδωσε δεκαπέντε επιτυχημένες πάσες;; Αν τον βγάλουμε τώρα, τι περισσεύει;; Να συνεχίσουμε σα ομάδα που ξέρει τι κάνει;; Να ψάξουμε άλλον;; Ή ας μείνουμε πιστοί στο σχέδιο; Ρε λεβέντες, η ομάδα αυτή δεν χρειάζεται καλλιτέχνες σα τσίρκο· χρειάζεται ανθρώπους σα τον Νκέτια που όταν μπαίνουν στο γήπεδο κάνουν την ομάδα καλύτερη εκεί ακριβώς όπου οι άλλοι την είχαν εγκαταλείψει σα βάρκα χωρίς κατάρτι. Αυτό το project χτίστηκε πάνω σε στρατιώτες, όχι πάνω σε καλλιτέχνες που περιμένουν τον αέρα να τους φέρει το γκολ στις μπούκες τους. Κι όμως;; Μας ζητάτε ντεμαντέ επειδή κάποιος έκανε τρείς εμφανίσεις;; Εγώ λέω πως πρέπει να κρατήσουμε αυτούς που δουλεύουν σκληρά σα αγρότες πάνω στο χωράφι — επειδή τα μεγάλα projects δεν χτίζονται πάνω σε καλλιτέχνες σα τσίρκο, αλλά πάνω σε στρατιώτες σα εκείνους που έδιναν το αίμα τους όταν οι άλλοι είχαν φύγει σα φεύγοντας ζώα από την πλημμύρα.