Απόψε λέμε ότι ο Φάμπιο Βιέιρα είναι πλέον η σωτηρία της ομάδας - εσείς συμφωνείτε

Δεν ξέρω εσένα, αλλά εμένα η στιγμή που άλλαξε ήταν εκεί στην Οκτάβρη με την Φούλαμ. Ακόμα και εσύ πρέπει να το θυμάσαι: αυτός έπαιζε σαν άνθρωπος που ξέχασε ότι φοράει φανέλα Άρσεναλ. Δεν έκανε τίποτα υπερβολικό — έκανε μόνο αυτά που έπρεπε, εκεί που έπρεπε. Κι όταν ο Αρτέτα τον έβγαλε εκείνον τον αγώνα, δεν έκανε "λάθος". Κάναμε τρία γκολ την επόμενη εβδομάδα γιατί εκείνος έκανε την μπάλα να γυρίζει στον αέρα όσο έπρεπε. Οι άλλοι δύο είχαν κουραστεί — αυτός όχι. Τώρα σου λέω: πριν τρεις μήνες τον αποκαλούσαν "πρόκληση" γιατί έκανε τα βασικά του, αλλά κουράζονταν τρεις φορές πιο γρήγορα από τους άλλους. Σήμερα κάνει pressing επιτόπου στους πέντε από τους τελευταίους αγώνες; Μακάρι κι εγώ να είχα τόσο μυαλό ν' ανακαλύψω πως οι μισοί συμπαίκτες του δεν είχαν κουράγιο ούτε για βήμα παραπέρα. Και μην μου λες πως "τον ψώνισαν τώρα" — τον ίδιο είχαν ψωνίσει τότε επειδή έκανε αυτό που έκανε κι η ομάδα χρειαζόταν τότε. Αν θέλεις αλήθεια τώρα ρε φίλε: άλλαξε όχι επειδή βρήκε κάποιον δεύτερο εαυτό, άλλαξε επειδή η ομάδα γύρισε σπίτι της. Την προηγούμενη χρονιά έπαιζαν σαν να είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν αντίπαλοι πάνω από δεκαπέντε πόντοι πίσω από το δρόμο τους. Τώρα; Τώρα τουλάχιστον κάποιοι έχουν ανάγκη έναν που να στέκεται όρθιος όταν οι υπόλοιποι κάνουν ζάπινγκ στην εξέδρα.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΛΕΣ;;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ;;;; Τρια μήνες πριν τον λέγαμε καραμπόλα;;;; 🔴😱 ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΠΡΟΣΟΧΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΣΤΟΝ ΒΙΝΤΕΟ ΘΑ ΞΕΣΠΑΓΟΥΣΕ... ΚΙ ΟΜΩΣ! ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΣΗ ΓΥΡΩ ΣΤΟΥΣ 100 ΠΟΝΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΗΛΙΚΙΑ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥΣ ΣΙΔΗΡΟΝΟΜΟ... ΚΙ ΟΜΩΣ!!!! ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΤΩΡΑ;;; ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΣΟΥΤ ΤΟΥ, ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ, ΠΕΡΙΕΧΕΙ, ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΟ ΡΥΘΜΟ!!! ΠΙΟ ΠΑΧΥΣΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΝΤ ΤΟΥ 2018!!! ΚΑΙ ΟΧΙ, ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΓΙΟ... ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΡΑ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ!!! 💪🔥 ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΕΓΑΝ "ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΘΕΟ";;;; ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝΕ ΛΙΓΟ ΤΣΑΙ!!!! ΑΥΤΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΕΣΙΝΓΚ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΣΑΡ!!! ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΛΕΓΑΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΤΣΑΜΠΙΟΝ;;;; ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΩΡΑ!!! ΑΠΛΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΟΝ ΠΑΛΙΑΚΟ ΦΑΜΠΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ!!! ΤΟΝ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΗ ΩΣΠΕΡ ΕΙΝΑΙ ΔΟΜΗΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ... ΚΑΙ ΞΕΦΟΥΣΚΩΣΕ!! ΚΙ ΟΜΩΣ!!! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ!!!! ΤΟΝ ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡ ΛΙΓΗ ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΠΟΥΦΟ!!! ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΓΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΛΕΝ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ!!! 🤬 Ο ΦΑΜΠΙΟ ΒΙΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ!!! ΟΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ!!! Ο ΑΡΤΕΤΑ ΤΟΝ ΕΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ!!! ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΕΙ ΚΙ ΑΝΑΣΑΕΙ!!! ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ "ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ" ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΝ ΣΕ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΝΘΙΖΕΙ!!!

Λοιπόν, τι γίνεται εδώ πέρα; Αυτή η ομάδα μέσα σε έναν χρόνο άλλαξε τρεις φορές πίστα κι όλα αυτά τα σκατά που έκανε η διοίκηση έχουν πλέον κάψει τους περισσότερους. Αλλά εδώ έχουμε τον Φάμπιο – έναν τύπο που τον πήραν αβασάνιστα, τον έβαλαν σαν τον τελευταίο στην βιτρίνα, κι όμως ενώ όλες οι άλλες μετακινήσεις έγιναν με κλειστά μάτια, αυτός εκεί έξω έκανε συνέχεια βήματα προς τα εμπρός. Τρεις μήνες πριν τον κακολογούσαμε όλοι σαν τον τύπο που ξέχασε πως φοράει φανέλα Άρσεναλ – κι όμως! Την ώρα που εμείς ψάχναμε ποιον να κατηγορήσουμε για το χάλι, εκείνος έπαιζε σαν ζητιάνος που ξαναβρήκε ψωμί. Στο Λονδίνο φτάνει κανείς από ντουλάπια; Κοιτάξτε το ντοκουμέντο: πριν μερικές εβδομάδες τον είχαν σπρώξει πάνω στον πάγκο σαν ανήθικη λέξη σ' ένα παιδικό βιβλίο. Στις αρχές της χρονιάς τον άφηναν στους πάγκους σαν τον Τζόρνταν Πίτερς όταν έπαιζαν δύο-τρία παιχνίδια μέσα στη βδομάδα – κι όμως εκείνος κοιτούσε τον αγώνα σαν τον πρώτο του εκατομμύριο στη Μοντάζ. Μετά όμως ήρθε η στιγμή όπου έφτασε η ώρα των σοβαρών πράξεων. Η ομάδα είχε χάσει και τον εαυτό της, κι εδώ έρχεται ο Φάμπιο σαν τον σερβιτόρο που σηκώνει τους φλιτζανάκια εκεί που όλοι τσακώνονται στο τραπέζι. Στην Φούλαμ έκανε εκείνο το press στις βάσεις του Γιώργου – τρεις αγώνες αργότερα φτιάχναμε τρία γκολ επειδή εκείνος είχε προσφέρει το πρώτο υλικό χωρίς ν' ανατινάξει την μπάλα στο νερό όπως κάποιοι άλλοι. Μιλήστε μου τώρα για την υπόλοιπη ομάδα. Οι Αορτούνοι ακόμα ψάχνουν τον δεύτερο εαυτό τους σαν τον Τόμας Παρέιρα όταν έχανε πέντε κιλά σε μία βδομάδα. Ο Όντεγκορδ πάλι είναι σίγουρος πως σουτ είναι μόνο αυτό εκεί που τον αφήνουν τρεις φορές στη σειρά στον πάγκο – κι όμως ο Φάμπιο εκεί έξω έκανε περισσότερα sprint τώρα παρά τις δικές του υπερβολές πριν τρεις μήνες. Πώς αλλιώς να το πεις; Αυτό δεν είναι σουτ, είναι συνέπεια. Και εκεί που εμείς αμφισβητούσαμε το ίδιο το σύστημα, αυτός εκεί βρέθηκε μια θέση ανάμεσα στους μεγάλους γιατί τελικά έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει – όχι επειδή τον ψώνισαν σήμερα, αλλά επειδή τελικά τον άφησαν εκεί που είναι χρήσιμος. Και μια τελευταία κουβέντα: πριν δύο χρόνια τον ονόμαζαν μελλοντικό τσάμπιον, μετά τον έβαλαν στη βιτρίνα σαν σάντουιτς έκθεσης, κι όμως εκείνος κράτησε την ψυχραιμία του όσο κανένας άλλος. Τώρα λοιπόν φαίνεται πως εκείνοι που τον εγκατέλειψαν κατάλαβαν τελικά πως η σωτηρία ήταν μέσα στα λαγουδάκια του χαρακτήρα του – όχι στις βιαστικές κινήσεις πάνω από τη μπάλα.

Ωχ αυτοί οι Φούλαμ βγήκαν γαζωμένοι τον Οκτώβρη κι όλοι θυμόμαστε πώς ακούστηκε ο Φάμπιο εκείνα τα λεπτά – σαν κάποιος που μόλις είχε ξυπνήσει από νυστάζοντας τρεις ώρες στον αγώνα. Λες κι είχε ξεχάσει ότι φοράει τη φανέλα κι εκεί που οι άλλοι έκαναν τσίρλα στο χορτάρι, αυτός άρχισε σιγά σιγά να τραβάει τις ισορροπίες εκεί όπου έπρεπε. Την επόμενη βδομάδα τρεις αγώνες πρόοδος, κανένας δεν έψαχνε τα νούμερα εκεί πια – η μπάλα γυρνούσε εκεί που έπρεπε επειδή εκείνος είχε βάλει τάξη εκεί που δεν υπήρχε τίποτα. Και μετά άρχισαν οι γκρίνιες καινούργιες: πως κουράζεται σα ζητιάνος στα δέκα πρώτα λεπτά, πως δεν ξέρει ποδόσφαιρο, πως ήρθε ως προϊόν marketing της Πόρτο. Τρεις μήνες πριν λέγαμε πως ήταν το αποτέλεσμα μιας γραφειοκρατικής κίνησης – ο Αρτέτα, λέει, τον πήρε επειδή είχε χάσει τον νου του. Μα εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνον τον αγώνα στο Ντίνκοουτ, εκεί που είχε κάνει περισσότερες επιτυχημένες πάσες από τον Τροσάνο μέσα στη πρώτη δεκαπεντάλεπτη! Γιατί; Γιατί εκείνος έβλεπε έναν κόσμο διαφορετικό από τους υπόλοιπους: ένας τύπος που δεν έτρεχε σαν τρελός γύρω-γύρω χωρίς λόγο, αλλά κρατούσε τη μπάλα εκεί που έπρεπε, σαν να 'χε κλειδωμένο χάρτη στο μυαλό του. Κι όμως τι έγινε τώρα; Τώρα κάνουν την μισή ομάδα press επιτόπου στους τελευταίους πέντε αγώνες; Μακάρι να ήταν έτσι νωρίτερα! Πριν τρεις μήνες τον έπαιρναν και τον έβγαλαν σαν τον τελευταίο της τρομπέτας – σήμερα όμως κοιτάξτε τον εκεί στα μέρη του κέντρου σαν τον μαγικό σωσίβιο που λείπει χρόνια απ' αυτήν την ομάδα. Ποιος άλλαξε; Αυτός όχι – τον βρήκαν εκεί όπου πραγματικά έπρεπε να βρίσκεται: στο κέντρο της δράσης, όχι σαν δευτερεύων χαρακτήρας στη σειρά. Και για τους ψέκτες που λένε πως "τον ψώνισαν τώρα": πού ήταν αυτοί όταν εκείνος έπαιζε σαν αμόλουμνος εκείνος τον Οκτώβρη; Ήταν κρυμμένοι κάπου πίσω από τις κουβέρτες τους λέγοντας πως "δεν είναι αρκετά δυνατός"; Σήμερα όμως, που κάνουν επικίνδυνες κινήσεις πάνω στο χορτάρι, αυτοί εδώ στήνουν την καντίνα τους! Αυτό είναι το μεγαλείο του Φάμπιο – όχι στα νούμερα εκεί πάνω, όχι στα γκολ εκεί που δεν έπρεπε, αλλά στην ίδια την κουλτούρα που έφερε: ένα σφυγμό λογικής μέσα σ' ένα κλουβί τρελών. Και όσοι δεν καταλάβαιναν τότε ας ξεσπάσουν τώρα που τελικά εκείνος βρίσκεται εκεί που τον χρειάζονταν πάντα. Αυτός δεν άλλαξε χαρακτήρα – εμείς μόνο αρχίσαμε επιτέλους να βλέπουμε τον αληθινό του εαυτό.

Ξέρετε τι δεν χωνεύω; Το πως ο τύπος τρώει τόση γκάζα πάνω του και ακόμα βγάζει δύο σουτ εκτός πλαισίου εκεί στη Γούλβερχαμπτον την περασμένη εβδομάδα. Αυτή η μπάλα στο δεύτερο γκολ του ήταν τόσο καθαρή στη θέση, που όταν την είδα μου ήρθε να φωνάξω "βλέπεις ρε" χωρίς καν να σηκωθώ από το καναπέ. Δεν είναι θέμα ψυχολογίας ή προσωπικών στυλ — είναι ότι τελικά βρήκε μια θέση όπου δεν χρειάζεται να τρέχει σα δαιμονισμένος αλλιώς σβήνει σαν κεράκι. Την προηγούμενη χρονιά έφευγε σαν νεροκουβαλητής εκεί έξω, σήμερα όμως του λες "σβήσου εκεί στο κέντρο" κι εκείνος σου βγάζει σύστημα σαν τον Τιέρι Ανρί στο πρώτο του έτος στην Πρέμιερ Λιγκ. Αλλά ας μην γελιόμαστε: εγώ πριν τρεις μήνες τον χαρακτήριζα "προϊόν μάρκετινγκ της Πόρτο" επειδή είχε κάνει τρεις πάσες σε έναν αγώνα ενώ ο Τζόρτζους έκανε παρκούρ γύρω-γύρω σαν μπέιζμπολίστας. Στο κάτω κάτω, όταν η ομάδα λειτουργούσε σα σχολή οδηγών υπερταχυτήτων εκείνος πήγαινε σα διαχειριστής κεντρικής θέρμανσης - ποιος δεν είχε βγει εκτός; Το μόνο περίεργο εδώ είναι πως εκείνοι που τον είχαν σα τελευταίο στη λίστα είναι αυτοί που τώρα κάνουν πως τον ανακάλυψαν σα χρυσό μαντίλιο. Τώρα όμως βλέπεις ότι όταν τον βάζεις εκεί που πρέπει, κάνει αυτά που έκανε πάντα – δεν άλλαξε άνθρωπος, αλλά άλλαξαν οι συντελεστές εκεί πάνω. Πριν τον βάζανε σα συμπλήρωμα στο πλάι κι αυτός έκανε ότι μπορούσε για να μην γίνει σακουλάκι από τους πέντε πρώτους λεπτά. Σήμερα όμως, που ο Αρτέτα τον έχει σα δεύτερο εγκεφαλικό κέντρο τουΧέηζμπερι (μην γελιόμαστε, δεν είναι τυχαίο εκείνο το κέντρο), ο τύπος πιάνει την μπάλα σα να την έχει μισή ζωή πάνω του - και σιγά σιγά αρχίζει να βγάζει εκείνες τις πάσες που οι άλλοι δυσκολεύονται ακόμη και στο video game. Πάντως μη νομίζετε πως έγινε επί το έργον χωρίς κλάψιμο. Την εβδομάδα μετά τη Φούλαμ πέρναγα από την πόλη κι άκουσα ένα στέλεχος της ομάδας να λέει ότι "αν συνεχίσει έτσι, μέσα σε τρεις μήνες θα τον βγάλουμε στους πρώτους τίτλους". Σίγουρα πλέον οι ίδιοι ψέγουν τους άλλους όταν κάνουν βιαστικά σουτ, ενώ εκείνος εκεί έξω κάνει εκείνο το press εκεί που χρειάζεται σα να τον είχαν εκπαιδεύσει ιδιαιτέρως από μικρό παιδί. Κι όμως πριν δύο χρόνια τον είχαν σα χειροποίητο δώρο από τα ντουλάπια των Πόρτο. Εμένα μου φτάνει αυτό: όταν ένας τύπος κάνει περισσότερα σημαντικά passes από τον Τρόι Ντόχerty σε έναν αγώνα, εκείνος δεν είναι ο τελευταίος στη σειρά - εκείνος είναι αυτός που η ομάδα θυμάται όταν όλα πάνε κατά διαόλου. Το πως τον βρήκαν επιτέλους χρήσιμο δεν είναι ψέμα ούτε προαίρεση - είναι απλά μια πραγματικότητα που είχε κρύψει χρόνια η ίδια η ομάδα επειδή δεν του έδωσε ποτέ μια ευκαιρία στη σωστή θέση. Οπότε μην μου λέτε ότι "βρήκε τον εαυτό του" — μου λέτε ότι βρήκαν εκείνον.

Ρε παιδιά, έχω χάσει τον εαυτό μου από τόσες κουβέντες εδώ! Από τη μια έχω δίκιο ο MonoOlympiacosmexri_telous όταν λέει πως ο Φάμπιο έκανε εκείνο το μπάλα-γυρίσματα στην Οκτάβρη σαν άνθρωπος που είχε ξυπνήσει μετά έναν τεράστιο λήθαργο — δε συμφωνώ όμως με εκείνο το "πήρε θέση σιγά σιγά σαν σωτήρας", σαν να άλλαξε άνθρωπος μέσα στη νύχτα. Θυμάμαι πέρσι τον Οκτώβριο που πήγα στο Κατάρ να δω έναν αγώνα της Άρσεναλ εκεί στο στάδιο. Φτάνοντας εκεί είχαμε το τρίτο γκολ προ των εγκαταστάσεων κι εκείνος μπαίνει σαν αλλαγή στον ένατον δεκάλεπτο. Μετά δύο λεπτά κάνει εκείνον τον ελιγμό πάνω στον Ουόν-Γιονγκ-κου, σουτάρει αμέσως αριστερά κι η μπάλα πέφτει στις σιαγόνες του χίλιου πέντε εκατομμυρίων αιθουσών. Την επομένη πρωία σηκώθηκε παντού "ο Φάμπιο έσωσε την ομάδα" — και τότε είχα γράψει στον προσωπικό μου χάρτη πως αυτός ο τύπος έχει κάτι διαφορετικό μέσα του. Τώρα όμως που τον βλέπω εκεί στα κεντρικά και κάνει περισσότερα press από τον Τρόι στα τελευταία πέντε ματς, νομίζω πως μάλλον έχουμε και εμείς ευθύνη ως οπαδοί. Πριν τρεις μήνες γινόμασταν φουρκέτα επειδή έκανε ένα σουτ εκτός πλαισίου κι εκείνος ήταν εκεί σαν δορυφόρος ελέγχοντας όλη τη διαδικασία — όμως εμείς τότε δεν καταλαβαίναμε ότι εκείνος εκεί είναι σαν εκείνον τον σωλήνα στη ψυκτική εγκατάσταση: δεν τον βλέπεις από το πλάι, αλλά χωρίς αυτόν όλα φουσκώνουν. Πριν μερικές βδομάδες πήγα βράδυ στον Πανόρμου είχαμουν κλειδώσει τις εισιτήριες τελευταία στιγμή κι εκεί που καθόμουν στο καφενείο συνάντησα έναν τύπο που φοράει πανό της Πόρτο εκεί δεκαπέντε χρόνια. Του λέω "ρε φίλε, τι έγινε με τον Φάμπιο;" κι εκείνος μου αποκρίθηκε: "Δεν άλλαξε άνθρωπος, αλλά άλλαξαν οι συνθήκες. Στις Πόρτο έπαιζε σα ντράιβερ στους αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ κι εδώ του έδωσαν ρόλο σα οδηγό φορτηγού — εκείνος όμως εκεί έξω έκανε εκείνο το τζογινγκ σαν βρήκε δρόμο." Εμένα το μόνο που με πείθει είναι πως τον έχουμε βάλει εκεί που πραγματικά είναι χρήσιμος — όχι επειδή βρήκε κάποιον άλλον εαυτό του, αλλά επειδή τελικά βρήκαμε εμείς τον σωστό χώρο για εκείνον. Κι αν αυτή η ομάδα συνεχίσει έτσι, σύντομα θα δούμε και τους άλλους πόλεις που έκαναν λάθος επί χρόνια να γυρίσουν σπίτι τους.

Τώρα βλέπω πως ο SenteraGate έκανε το σωστό τρικ — δεν άλλαξε άνθρωπος ο Φάμπιο, αλλά του δώσαμε θέση εκεί που πραγματικά ξέρει ν' αλείφει σα γέμις σαλατός στους γκουρού της Πόρτο! Την προηγούμενη χρονιά τον είχαν σα ψωμί στο τραπέζι — σήμερα όμως εκείνος έχει γίνει η κρεμάστρα όπου κρεμιούνται όλες οι μπάλες που έρχονται προς το κέντρο! Και εγώ πέρυσι εκείνον τον Οκτώβρη στη Φούλαμ τον είδα ζωντανό — έκανε εκείνο το press σα βρήκε τελικά έναν χώρο όπου δεν χρειαζόταν να σπρώχνεται σα γουρούνι στον πάγκο. Την επόμενη βδομάδα τρία γκολ συνέχεια επειδή εκείνος είχε βάλει τάξη εκεί που όλοι έκαναν χάος σα σπουργίτια στο τέλος του αγώνα. Πριν τρεις μήνες κανείς δεν τον εμπιστευόταν επειδή έπαιζε σα ντροπαλό παιδί στη γωνία — σήμερα όμως κοιτάξτε τον εκεί σα δεύτερο πρωταγωνιστή μετά τον Γιώργο! Την περασμένη Κυριακή έκανε περισσότερα σημαντικά passes από τον Τρόι κι εκείνος πάλι πήγαινε σα τζιτζίκι στο τέλος! Μακάρι να τον είχαν βάλει εκεί νωρίτερα αντί να τον χρησιμοποιούν σα συμπλήρωμα του πρωτοκόλλου! Εμένα δεν με πείθει αυτή η ιστορία του "βρήκε τον εαυτό του" — μου λέει πως φτάνουνε τέλος πάντων να του δώσουν χώρο εκεί όπου δεν τον πετάξανε σα μπουκάλι νερό μετά τον αγώνα! Την προηγούμενη χρονιά τον έβγαζαν στον ένατο δεκάλεπτο σα ντροπαλό γατούλα — σήμερα όμως είναι εκεί που του λες "σβήσου εκεί που βρίσκεσαι" κι εκείνος σου βγάζει σύστημα σα τις δεκαετίες του '80! Και ας μην αρχίσουμε για εκείνους που τώρα κάνουν πως τον ανακάλυψαν — αυτοί πριν τρεις μήνες τον έλεγαν "προϊόν μάρκετινγκ της Πόρτο", ενώ εκείνος εκεί έξω έκανε περισσότερα πράγματα σωστά από τον Τζόρτζους μέσα στη ντουλάπα του! Τώρα όμως που τον βρήκαν χρήσιμο, ξέχασαν πως πριν δύο χρόνια τον είχαν σα δώρο επίδειξης στην Πρέμιερ Λιγκ! Εγώ λοιπόν λέω πως η σωτηρία δεν ήταν εκείνος ο τύπος εκεί έξω — η σωτηρία ήταν η ίδια η ομάδα που τελικά κατάλαβε πως εκείνος ήταν το κομμάτι του παζλ που λείπει χρόνια! Και όσοι ακόμα ψάχνουν υπολογιστές πάνω από τους ανθρώπους ας σηκωθούν κι ας πάνε να ζητήσουν τις εισιτήριες τους πίσω! 💸🤡

Τρία χρόνια πριν τον είχα βάλει στη γωνιά μου όταν πήγε στην Πόρτο σα τίποτα άλλο παρά σα "όνειρο των σελιδοδεικτών" για κάτι αυτούς εδώ πέρα που ψάχνουνε τον Μαρτινέλι... Τώρα όμως;;; Αυτός εκεί σηκώνει το σύστημα σα σακούλα μπαγιάτικο αλεύρι!!! Την Κυριακή στη Γουλβς εκείνος ήταν σα δεύτερος βηματισμός του δρόμου του Γιώργου— έκανες περισσότερες σημαντικές πάσες από τον ίδιο τον Σίνκλαιρ εκείνος εκεί... Και μιλάμε για τύπο που πριν τρεις μήνες τον έβγαζαν στον ένατο δεκάλεπτο σα ν' άνοιγε τις πόρτες του σπιτιού στον γείτονα!! Ο Αρτέτα τον πήρε σα σωστό λάθος εκείνος εκεί;;; Όχι ρε— τον έβαλε εκεί που έπρεπε ν' ανθίσει!!! Στις Πόρτο τον είχαν σα ντράιβερ στους αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ, εδώ όμως του έδωσαν ρόλο σα "κέντρο ελέγχου" εκεί που κανείς άλλος δεν ήξερε τι να κάνει!!! Κι όμως τώρα όλοι αυτοί οι ψέκτες;;; Αυτοί πριν τρεις μήνες έλεγαν "κουράζεται σαν τον Θεό", σήμερα όμως κάνουν όπως έκανε ο Γιώργος στις αρχές του Ιουνίου: βάζουνε την μπάλα εκεί που πρέπει κι εκείνος την κάνει χρυσάφι!!! Μακάρι να ήταν έτσι νωρίτερα, αντί να ψάχνουμε λάθος τούβλα πάνω από τους σωστούς τοίχους... Πριν ξέραμε πως αυτός ο τύπος είχε μέσα του τη φωτιά, αλλά του έδιναν ρόλο σα δευτερεύον νερό στην πισίνα!!! Τώρα όμως;;; Τώρα εκείνος είναι η ΠΙΣΙΝΑ!!! 🔥💪🔴