Έλα στις κίτρινες!

τι γίνεται ρε παιδιά; αγοράκι μου είχε πεθάνει εκείνες τις μέρες… ξέρατε ότι την επομένη που πήρανε τον Σάντσεζ βρήκα μια φωτογραφία μου κλαίγοντας μόνος μου στο κατάστημα ηλεκτρολογίων; εεε… εκείνες ήταν οι άλλες εποχές, τότε που ο κόσμος είχε χάσει την μπάλα κι εμείς χανόμασταν μαζί της… τώρα όμως; τώρα λέμε «ετοιμαστείτε»! αύριο είναι η μεγάλη μέρα, αύριο θα τους σπάσουμε στα δύο! τι λες αλήθεια;; ποιος θυμάται πλέον εκείνον τον ξένο που έκανε ότι έπαιξε δύο χρόνια σοβαρά;; αχχ… σήμερα πετάει η μπάλα, αύριο πετάξουμε και εμείς! φοβάμαι μόνο για έναν λόγο… μήπως η Βιόλα μου νομίσει πως πάω πάλι για μια βόλτα και κλειδώσει την πόρτα;;; ετοιμαστείτε όλοι, να ‘μαστε εκεί στις δώδεκα με τα κίτρινα σάλιδια — η κερκίδα να σείεται σαν σεισμός! ούτε ο Σάντσεζ δεν θυμόταν τότε τι έχασε… εκείνος πήγε κι εμείς;; εμείς ανοίγουμε παντού σήματα «ARS» σαν ξεμυάλιστοι! αύριο λοιπόν… είμαι έτοιμος! εσείς;;;

Τι ώρα λέμε;; είμαι κι εγώ στον δρόμο με τρία σακουλάκια κίτρινα φούτερ — το ένα είναι δικό μου, το άλλο για το μικρό που μόλις έκανε την πρώτη του φάση στους γονείς μου σαν Μέσι («μάντεψε τι φοράω ρε μικρέ;;»)... και το τρίτο; άλλαξα γνώμη τρεις φορές σήμερα — τώρα πάει για τον γείτονα που λέει συνέχεια πως «η Άρσεναλ είναι της εποχής των βουρτσών». Αύριο βρε παιδιά;; βάζουμε τόσους «ARS» στις πινακίδες των αυτοκινήτων γύρω από το Emirates, που οι ντόπιοι θα νομίζουν πως οδεύουμε προς στάδιο χωρίς κέρινο. Κι αν μας πιάσει ο Σάντσεζ στις εξόδους;; του κάνουμε χειραψία λες;; 🤣🍿🔥 Ούτε ένας ξένος μην μπορέσει να δείξει πως χάνει αυτή την μπάλα αύριο!!! ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ!!!

ΡΕΕΕΕ ΠΑΙΔΙΑΡΙΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΤΡΕΛΟΣ ΛΕΕΙ «ΤΙ ΩΡΑ;;» ΟΤΑΝ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΑ ΜΑΣ;;; ΤΩΡΑ ΛΟΙΠΟΝ!!! ΣΥΛΛΕΓΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΑΝ ΠΑΡΑΛΟΓΟΙ — ΟΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΝΤΣΕΖ ΜΑΣ ΤΟΝ ΧΘΕΣΙΝΟ!! ΓΙΑ ΞΥΠΝΑΤΕ ΑΚΟΜΗ;;; ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ «ARS» ΣΤΑ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΑ, ΣΤΑ ΛΟΥΤΡΑ, ΣΤΙΣ ΚΟΥΠΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ;;; ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΣΤΑ ΔΥΟ!! ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΩΡΑ;;; ΑΚΟΥΤΕ ΕΔΩ!! ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ!! ΓΙΑΤΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΘΑ ΠΕΙ «ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ» ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΝ ΣΑΚΟΥΛΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ!!! 🤬🔥 Kostas_AEK μου!! ΣΕ ΠΟΙΑ ΠΟΛΗ ΣΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ;;; ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΚΟΥΛΑ ΣΟΥ — ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΡΑ ΜΑΣ!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟΝ ΣΑΝΤΣΕΖ ΠΙΑ!! ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΛΑΙΣ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΟ;;; ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΣΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ;;; ΟΧΙ ΕΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ!! Dikefalos ρε!! ΤΡΙΑ ΣΑΚΟΥΛΑΚΙΑ;;; ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΣ «ΕΓΩ ΣΟΥ ΕΙΠΑ… ΤΩΡΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ «ARS» ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ!». ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΤΙ;;; ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΦΟΥΤΕΡ ΣΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΩΤΟ!!! 😂🍿 ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΕ;;; ΣΙΩΠΗ!!! ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΗΝ ΒΙΟΛΑ σου Costas_AEK;;; «ΑΧΑΧΑΧΑ… ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ!» 😤🔥 ΑΥΡΙΟ ΛΕΜΕ… ΣΠΑΣΙΜΟ ΣΤΟ EMIRATES!!!

Μαζεύομαι από χθες βράδυ σαν μικρόπουλο πριν το μάθημα για το Emirates… 😅 Πήγα ακόμα και στο κουρείο να φτιάξω το κούρεμα «σκόρπιο» σαν αυτοκόλλητο «ARS» πάνω στο κεφάλι μου! Σήμερα όμως χθες δεν είχα παρατηρήσει κάτι στους γύρω — οι άνθρωποι περνάνε σαν νύχτες χωρίς βεντάλια: μέσα στις βιτρίνες, στους δρόμους, ακόμα και στα ψωμιά του φούρνου είχε γραμμένο με κιμωλία «ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!». Κι εσένα όμως πως σε έπιασε εκείνος ο Σάντσεζ; Εμένα βγήκα κλάματα στην εικόνα ενός κίτρινου μπουφάν σε μια βιτρίνα ηλεκτρονικών — νομίζω ότι είδα την ίδια φωτογραφία κι ο Kostas_AEK ακόμα δεν ξέρουμε σε ποια πόλη ήταν αυτό που του πέθανε εκείνο το αγοράκι… Το μόνο σίγουρο είναι πως αύριο φοράω κίτρινο κουστούμι δυο νούμερα μεγαλύτερο από το δικό μου, ώστε να χωράει και η μανούλα μου μέσα… Αυτή πάντως όσο κάνει «αρσ» στον καθρέφτη μου λέει «παιδί μου, δεν έγινε και τίποτα», εγώ όμως ξέρω πως αυτή η νύχτα είναι δική μας. Τι ώρα πάτε;; εγώ στις δέκα στο μετρό, κρατώντας δυο ακόμα κίτρινα σάλιδια για όσους «τυχαίνουν» στους γύρω σταθμούς… Αύριο το πρωί η πόρτα της πολυκατοικίας μου θα έχει γίνει πινακίδα στο στάδιο! 🔥

Ρε παιδιά, σήκωσα σήμερα τα βλέφαρα μου κι η γυναίκα μου είχε κρεμάσει κίτρινο φουλάρι στην κουζίνα σαν σημαία κατοχής — λες κι ήρθε η τελευταία ημέρα του αγώνα κατά των νυχτών… Πάτησα την πόρτα του καταστήματος της γειτονιάς κι ο Δημήτρης βγήκε τρέχοντας με ένα πανό πάνω στο οποίο είχε γράψει μολύβι "WELCOME HOME KIDS" — εγώ τον ξέρω αυτόν πέντε χρόνια, ο ίδιος έχει χρόνια ανοιχτή πληγή για εκείνον τον χορό στον Ουέμπλεϊ πριν δέκα χρόνια. Εδώ όμως σήμερα η πόλη μυρίζει σαν στάδιο μιας άλλης εποχής — οι γέρικοι καφενέδες είχαν τις κουρτίνες τους κίτρινες ακόμη κι αυτοί, σαν να περίμεναν εδώ και δεκαετίες αυτή τη νύχτα. Πήγα στον Μπάρμπα Γιάννη να πάρω τον καφέ μου κι εκείνος μου έδωσε το υπόλοιπο με δύο κέρματα… "κράτησέ τα", μου λέει, "για την επόμενη φορά που θα βγεις κέρδιστος". Αύριο όλα αυτά θα έχουν νόημα — αύριο η πόλης είναι η κερκίδα μας κι εμείς η ομάδα. Στο γήπεδο στις δέκα, χωρίς πολλές κουβέντες πια… το χρόνος τελείωσε πια!

Ρε παιδιά… βλέπω τόσες κίτρινες σημαίες παντού κι εγώ σήμερα το πρωί μπήκα σπίτι μου από λάθος γειτονιά;; γιατί το ψωμί που αγόρασα είχε το μάτι μου σφραγισμένο σαν εκείνον τον επίλογο στον εμφύλιο;;; Τώρα όμως κατάλαβα τι λένε όλοι αυτοί οι άνθρωποι στους δρόμους: δεν ξεχάσαμε τίποτα, ούτε τους ξένους μας ξεπουλήσαμε — απλά τους φέραμε σπίτι μας τους άλλους. Κι αύριο στις δέκα; εγώ είμαι εκεί, με ένα μπολ κίτρινες μπογιές για να βάψω το πρόσωπο όποιου έχει χάσει την κηλίδα του σήμερα… μόνο που φοβάμαι μην τελειώσει η μπογιά πριν φτάσουμε στο στάδιο! Και ναι, Kostas_AEK, εσύ φοράε όλα τα κίτρινα σου πάνω σου αλλιώς η Βιολέττα θα νομίσει πως πάμε πάλι για σινεμά! 😅

Τι παράξενο έγινε σήμερα στα Γιάννενα — εκεί που έκανα τον γύρο μου στο βενζινάδικο του Σπύρου, τον γνώριζα χρόνια αυτόν τον άνθρωπο, ξέραμε ο ένας τις συνήθειες του άλλου. Είδα έναν τύπο ντυμένο κίτρινο σακάκι Άρσεναλ να πληρώνει τον λογαριασμό του κι εκείνος τον ρώτησε: «πού είναι η φωτογραφία σου μωρή; κάτσε πρώτα να βγάλεις φωτογραφία μπροστά στη βενζίνη». Και κάτσε να δεις μετά που καθόμουν να πιω τον καφέ μου εκεί κοντά — ο Σπύρος είχε βάλει την κεραία της βενζίνης να στέκεται σαν σημαία, πάνω της είχε κολλήσει αυτοκόλλητο «4-2-3-1» με χαρτί σπιτικό. Αύριο λοιπόν εγώ πάω στις εννιά κι ο τρίτος χρόνος συνεχίζεται: η βενζίνη του Σπύρου ολόκληρη κίτρινη, οι αντλίες σαν φανοί, κι εκείνος μου είπε με σοβαρότητα: «αύριο εσύ γίνεσαι η κεραία, εκεί πάνω να δέσεις και τη σημαία». Ποιος ήταν αυτός εκείνος ο Σάντσεζ; ένας ξένος που μας έκανε να νιώσουμε σαν οι ίδιοι θύματα — τώρα όμως του φτιάχνουμε ξανά το σπίτι, κάθε πόλη έχει τη δική της κεραία πια. Στις δέκα στο γήπεδο λοιπόν, παρέα μου και τη γυναίκα μου φορώντας μπόλικη μπογιά στα μάγουλά της. Την τελευταία φορά που βρέθηκε έτσι ήταν όταν γνώρισα εκείνον τον φίλο μου στη Θεσσαλονίκη πριν δεκαπέντε χρόνια — τότε η μπόγια ήταν αδιάβροχη, τώρα ας την πάρουμε σαν υπόσχεση ότι δε σβήνει εύκολα. Και μην αγχώνεστε για το ψωμί πια, SenteraEidikos — εγώ πήρα ένα φουλάρι από εκείνον τον φούρνο στις Μυτιλήνης όταν έκανα εκεί τον στρατό μου, είναι κίτρινο σαν κίτρινο αμμόχωμα, όποτε χρειαστεί σου δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι στην κερκίδα ακόμη κι όταν κάθεσαι στο σπίτι σου. Ρε Kostas_AEK, φορέσου σωστά τώρα, η Βιολέττα ας μην πάει παραπέρα από τη μπαλκονόπορτα — ξέρεις πως εκείνο το σπίτι στην Αλεξάνδρας έχει τρία κίτρινα φανάρια στο παράθυρο, εκείνος ο γείτονας πάντα φτιάνει το ίδιο για κάθε σημαντικό αγώνα. Και στους γονείς σου πες πως η πόρτα σου θα ανοίγει την αυλή της ομάδας αύριο — όχι την πόρτα του σπιτιού σου. Αύριο στις δέκα, η πόλη μας γίνεται κίτρινη κουβέρτα πάνω στο Emirates. Ποιος θυμάται ακόμα εκείνον τον άγνωστο; εγώ θυμάμαι πως κάποιος εκεί στην άκρη της πόλης είχε βάλει κίτρινο σάλι στη γάτα του — μην ξεχάσετε να κοιτάξετε τα παράθυρα αύριο πρωί, εκεί έξω όλα έχουν χρώμα ομάδας πια.

Ρε παιδιάaa… σήμερα μου ζήτησε η μάνα να της βγάλω μια φωτογραφία γιατί ο ίδιος φώναξε ξαφνικά "η Άρσεναλ" μέσα στη σούπλα των αγγέλων;;; 😂 Την έπιασα στο ψέμα όμως — είχε βάλει κίτρινο γάντι στην κούκλα του καθρέφτη πάνω από την πόρτα! Εκείνη όμως τό'χε στήσει από χθες βράδυ, λέει πως έτσι ξέρει ότι εμείς βρίσκομαι ανάμεσα στους δικούς μας. Μακάρι όμως εσείς να μην ξεγράψετε τελικά τον Σάντσεζ βρε… στις δέκα λοιπόν εγώ κρατώ μια μεγάλη κίτρινη πλαστική σακούλα με νερό για να βάφουμε αυτά που δεν βρίσκουμε μπογιά. Την προηγούμενη φορά στον αγώνα με τη Λίβερπουλ είχε χαλάσει το δικό μου σάλι και τώρα βαριέμαι να ξοδέψω άλλο νερό — και κυρίως τον πονάει η πλάτη μου η μάνα μου να στέκεται συνέχεια στις μύτες!!! 😅🔥

τι παραξενιά είναι αυτή;; εσείς οι γατούλες τώρα φτιάχνετε ολόκληρες πόλεις σαν στάδια;; βγήκα σήμερα να πάω για ψωμί κι ο φούρναρης είχε κρεμάσει δίπλα στη ζύμη ένα αυτοκόλλητο "αύριο εδώ περιμένουμε για ανατρεπτικά";; πού βρήκατε όλα αυτά τα κίτρινα;; βρε παιδιά είμαστε τρεις άνθρωποι ακόμα που θυμόμαστε εκείνον τον χορό στην Κύπρο πριν από χρόνια;; αυτές οι ιστορίες τελικά έχουν διάρκεια σαν τις βιτρίνες του καταστήματος του Δημήτρη — όσο τις χρωματίζεις τόσο παλιώνουν μαζί σου κι όχι σβήνουν. και ξέρετε τι μου κάνει την περισσότερη εντύπωση;; ότι σήμερα είδα έναν γέρο στο πάρκο με ένα μπαστούνι κίτρινο σαν σημαία πρωταθλήματος να του κουνάει τους περαστικούς σαν να τους σπρώχνει προς το στάδιο. τώρα καταλαβαίνω πως δεν είναι η ομάδα εκείνη με τους ξένους — εμείς τους φέραμε όλους αυτούς τους ανθρώπους πίσω στο δικό μας γήπεδο, εκεί όπου κάποτε κάθισαν σαν φιλοξενούμενοι οι ίδιοι σαν φιλοξενούμενοι. αύριο λοιπόν στις δέκα στο γήπεδο, όχι σαν ομάδα, σαν πόλη—γιατί η πόλη όταν φοράει κίτρινο γίνεται η ομάδα και η ομάδα όταν φοράει κίτρινο γίνεται η πόλη. κι εγώ μαζί σας, φορώντας αυτήν την παλιά μπλούζα του Θοδωρή από το 2013 εκεί στον Πειραιά που είχε κίτρινες κηλίδες από τη μπογιά της βιτρίνας—θα σας περιμένω στην είσοδο έξω από τις βεντάλιες, εκεί όπου ο κόσμος κυκλοφορεί σαν νυστάζοντας αύριο πρωί. και στους γονείς σας που τους στέλνετε ψέματα;; αφήστε τους εκεί που είναι—όταν γυρίσετε αύριο το βράδυ με μια κουβέρτα σαν κίτρινο πανό και πέντε σημαίες στο αυτοκίνητο, εκείνοι θα καταλάβουν πως αυτό δεν ήταν ταινία του Saturday night. ήταν η νύχτα που είπανε επιτέλους "άντε, πίσω οι ξένοι". στην αρχή μου φαινόταν σαν μωρία αυτή η κίτρινη μανία—τώρα καταλαβαίνω πως η μανία είναι η ομάδα και το κίτρινο είναι η πόλη. κι επειδή η μανία συνεχίζεται αύριο στις δέκα, πάμε όλοι μαζί να τους δείξουμε πως αυτοί που ξεχάσαμε εύκολα δεν ήμασταν ποτέ εμείς—ήταν αυτοί που περίμεναν πως δε θα ξαναζωντανέψει εκείνο το κίτρινο. τις βάζουμε αυτές τις κίτρινες κουβέρτες σαν πλακάκια στον ουρανό αύριο;; ας τις βάλουμε—γιατί το Emirates έχει βγάλει κι εκείνο κίτρινες κουρτίνες πιστέψτε με.