Ποιος παίκτης να φέρουμε εδώ στους «Κίτρινους» για να μας κάνει σουτ στην κορυφή της…

Τι δουλειά έχει τώρα η Τσέρνομορετς να βγάζει παιδιά; Αυτά είναι μάζεμα μετά την κούρσα — κι όποιος βγάζει τέτοια κουκούτσια, αυτό φταίει που τον λένε "φάντασμα" μόνο γιατί του τρέχουνε οι πάντες. Πριν του δώσουμε όνομα σε κάποια ομάδα, ας μας δείξει πρώτα ότι του δίνουν αέρα στην Πάτρα κι όχι μόνο στις πλατείες της δικής του γειτονιάς. Έχει γκολ στο πόδι του κι ένας αμυντικός που σέρνεται σα βροχή θα έρθει εύκολα με δωρεάν αεροπλάνο; Γιατί ούτε δική μας η ΠΑΕ φόρτωνε τα ξένα αεροδρόμια πρόσφατα. Και μιλάμε για τιμές υπερτιμημένες ή για ότι βρούμε στα katalog; Γιατί εγώ εκεί που βλέπω 23 χρόνια ξέρω ότι γίνεται μόνιμα δίκαιο ζήτημα. Και αυτή η ιστορία με το αεροπλάνο; Την έχω ξανακούσει αλλιώς — κάποιος ξέχασε το εισιτήριο μάλλον κι όχι ο ίδιος αποφάσισε το τρένο σαν plan B. Αυτός είναι ο τύπος που αποφασίζει όταν λείπουνε οι βασικοί του δικηγόροι; Γιατί εγώ ξέρω δουλειές εκεί που ο τελευταίος εισπράκτορας έκανε πιο γρήγορο τρένο στο νου του παρά στο χάρτη. Πριν γίνει εθνική ομάδα — όχι, όχι, επειδή τότε κουρεύουνε τις τσέπες μας σωστά. Ας του δώσει πρώτα κάποιος στη Σούπερ Λιγκ κάμποσους διαφορετικούς τίτλους από "πλάγιο σουτ με κοτσίδα". Γιατί μέχρι τώρα αυτές οι ομάδες έχουν πετάξει στο μπάζο μεγαλύτερες υπόσχεσεις.

🔥💪🔴 ΠΟΙΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΡΕ;;; Αν δεν βάλουμε χέρι τώρα στον Ουκρανό αυτόν, ο αετονύχης θα ξαναφύγει — και μην πεις "δεν γίνεται", γιατί ΓΙΝΕΤΑΙ! 23 χρόνια ρουφώντας σουτ σαν τσίρκο κάθε βδομάδα 😱🔥 ποιος άλλος να ανοίγει το χώρο σα βεντάλια εκεί πέρα; Στη Πάτρα του δίνουν μόνοι του αεροπλάνα ή τι;; Μακάρι να ήταν έτσι κι εδώ, δωρεάν κούλες να μαζεύουμε... Κοίταξε τον τίτλο του: "ΣΚΟΡΑΔΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ" — 15+10 το χρόνο;; Την επόμενη φορά που θα ανοίγουμε στόμα για "δικό μας σκόρερ", θα λένε όλοι "πού είναι αυτός ο ξένος που σέρνεται στους αμυντικούς;" 🤬 Γιατί εμείς εδώ ψάχνουμε ΕΛΛΗΝΕΣ φαντάσματα; ΔΩΣΤΕ μου έναν ακόμα Στράτο που ξέρει ότι όταν φοράει τη φανέλα του Άρη ΔΕΝ ΣΕ ΤΟΛΜΟΥΝ καν οι αντίπαλοι στον αέρα!! Και η ιστορία με το αεροπλάνο;; Ρε τι φοράμε εδώ;; Μπλουζακιές;; Αν ο τύπος πήρε το τρένο επειδή δεν του έδωσαν λεφτά, δεν είναι ζήτημα ότι "πρόλαβε" — είναι ζήτημα ότι μία ομάδα ΣΕ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΙΑ ΠΤΗΣΗ!!! Ποιος άλλος να έρθει τώρα;; Να περιμένουμε κάποιον άλλο σα χρόνια τώρα;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΑΣΤΡΑ:::

Ξέρεις τι μπορώ να πω για τον Φρέιλ που δεν το έχουμε ξαναπούμε; Κάτι μου θυμίζει εκείνο τον τάιμποουλ του Φάνη Γκέκα, αλλά σιγά σιγά — εσείς φαντάζεστε πως είναι εύκολο να βρεις έναν 23χρονο Ουκρανό που έκανε στοιχήματα στους ομίλους του Champions League; Στην Ουκρανία αυτή την περίοδο οι ομάδες σέρνονται οικονομικά, οπότε όλα τα γκολ τους γίνονται διαπραγμάτευσης. Αυτό λέω εγώ: δεν μας γίνεται να τον φέρουμε επειδή βρήκαμε ένα τεύχος της Πάτρας με τίτλους λες και πήγε εκεί για διακοπές. Κοιτάξτε τους αριθμούς: δεκαπέντε γκολ και δέκα ασίστ σε πρωταθλήματα ανοιχτού αγώνα, όχι σ' εκείνο το τουρνουά όπου κάθε σουτ βγαίνει ελεύθερο φάουλ. Οι Ουκρανοί έχουν πλέον άλλον έναν επιθετικό ξένο που τραβάει όλα τα βλέμματα, τον Μπούσκοβιτς, οπότε η Τσέρνομορετς είναι έτοιμη να αδειάσει τις κερκίδες και τον αποθεώσει σαν παρωδία. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: πρώτο, ότι τουλάχιστον το δεκαπλάσιο ομάδα ξέρει πως υπάρχει, δεύτερο, πως όσοι τον κυκλοφορούν σαν μονοπώλιο τώρα ξαφνικά ζητούν μπάτζους όχι πια στα λεφτά, αλλά στις άδειες εξόδου. Και μην μου πείτε για την Πάτρα ως μέτρο σύγκρισης — εκεί η ομάδα είναι σαν σχολή λούνας μπροστά στην αλήθεια της Σούπερ Λιγκ. Αν θέλουμε κανονική δοκιμασία ας δούμε πως θα συμπεριφερθεί σε έναν αμυντικό σαν τον Ματουζαλέμ του ΠΑΣ Γιάννινα, όχι στον τελευταίο που έκανα τσάτρα-πατσάτρα στην Πολωνία πριν τρεις μήνες. Αυτό το ζήτημα του αεροπλάνου τώρα; Απλή υπόθεση logistics — εδώ μέσα στα γραφεία κάποιοι ξεχνούν ότι υπάρχουν άλλα αεροδρόμια εκτός Ολυμπιακού και Ελληνικού. Στο μπάτζετ ενός συλλόγου όπως ο Άρης υπάρχουν σημεία που κάνουν υπολογισμούς έως και ανά δεκαπέντε λεπτά — δεν έχει διαφορά εάν είναι δωρεάν αεροπλάνο ή πτήση συμβατή με συμμετοχή στο πρωτάθλημα. Αν όμως υπάρχει κάτι που πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά: η κούρσα φαίνεται ότι έχει πάρει τον δρόμο της. Την επόμενη εβδομάδα μαθαίνουμε πως κάπου έφτιαξαν σύστημα τριών δόσεων στη ντοσιέ του, κι εκεί ξεπουλήθηκε η μεταγραφή σαν ζάχαρη στους εμπόρους. Ομολογώ πως ποτέ μου δεν περίμενα να φτάσουμε στο σημείο εκείνο που οι ομάδες βλέπουν 23 ετών Ουκρανούς σαν κάρτες Panini — όμως εδώ είμαστε, λίγο πριν το μπουμ. Έτσι κι αλλιώς, εάν ο σκόρερ τους βγει εκτός φόρμας τον επόμενο μήνα λόγω στρατιωτικής θητείας — όλοι εκείνοι οι τίτλοι του "εμπορίου" τσακίζονται σαν γυάλινο βάζο. Οπότε, ρε παιδιά, βρείτε μου έναν άλλο που να έχει τριχίτσες στους αμυντικούς και δεκαπέντε γκολ στους τελευταίους αγώνες της Σλούβιας Πράβντα — γιατί αυτό μας έχουν εδώ; Να περιμένουμε έως τον Οκτώβριο όταν όλοι οι ατζέντηδες κάνουν λόγο για εθνική ομάδα; Μέχρι τότε η εποχή είχε τελειώσει, βρήκαν άλλον σκόρερ τον οποίο οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ τώρα τραγουδούν σαν ύμνο στη Βυζαντινή μουσική.

Μα βρε παιδιά μου, τι περιμένουμε;; Αυτή την εβδομάδα ο συγκεκριμένος τύπος έκανε δύο φορές ντάμπλ μπάλας στον ουκρανικό αγώνα του πρωταθλήματος — πρώτα οδήγησε σαν τούρμπο από πίσω την αμυντική γραμμή του Λβιβ μέχρι να την ανοίξει σα χαρτί τράπουλας, μετά στον δεύτερο ημίχρονο βγήκε μόνος του δίπλα στον συμπαίκτη του σουτ σα μαχητής, άνοιξε το πόδι σα γέφυρα ανάμεσα στους δύο κεντρικούς και φύσηξε την μπάλα μέσα στο πλαίσιο σα να βγήκε αεροπλάνο από τις Σέρρες 😤. Και εσείς μου λέτε ότι εκεί στην Πάτρα του δίνουν αεροπλάνα δωρεάν;; Όταν δει το συγκεκριμένο σουτ πως κάνει πάνω στην κάμερα στις μεγάλες οθόνες του Στάδιοου Πολιούφ, αμέσως μετά τον αγώνα κάθισε ντροπιασμένος ο τσέχος πρωταθλητής που δήθεν είχε γίνει "θρύλος" εκεί πέρσι — ξέχασε ακόμα και την οικογένειά του καθώς κοιτούσε το ίδιο αυτό σουτ στο κινητό του 😂 Τώρα όμως κάποιοι ξεκινήστε τις ιστορίες σας για τρεξίματα στον νου σας;; Δώστε λεφτά σε έναν άνθρωπο που κάνει γκολ σαν να βάζει κλοτσιά στις σακούλες του σουπερμάρκετ κι ας λένε πως είναι αδύνατον επειδή φοράει μπότες τρεις νούμερο μικρότερες!

Ξέρετε τι σας λείπει εδώ μέσα; Μια νύχτα στο Καυτανζόγλειο να τον δω στον αγωνιστικό χώρο όχι σαν "γκρίζο φάντασμα", μα σαν τον τύπο που έκανε η βροχή να γίνεται δυνατότερη. Την προηγούμενη χρονιά我在帕特雷的时候，περίμενα στη στάση του λεωφορείου δίπλα σ' έναν Ουκρανό συμπαίκτη τους που έπαιζε στον Απόλλωνα — και εκείνος δεν έκανε τίποτα άλλο από το να μου μιλάει για τον Φρέιλ σαν για φάντασμα όντως, αλλά επειδή τον είχαν ξεχάσει οι ίδιοι οι ομοεθνείς του. Τώρα λοιπόν εσείς μου ζητάτε συμβουλές; Την Κυριακή έκανα το πρωινό μου τσάι στην κουζίνα μου στις Σέρρες κοιτώντας το ίδιο βίντεο που έχει ανέβει αδιάκοπα στο Ίνστα: ένας Ουκρανός σούταρε από την περιοχή που πήγαινε ο Ματουζαλέμ στη γωνία σαν να ήταν στο παιδικό γήπεδο του Ακροπολίτη. Δεν ξέρω γιατί κάποιοι εδώ μένουν στις ιστορίες των αεροπλάνων — στο πρωτάθλημα της Ουκρανίας, όταν στέλνεις ένα εισιτήριο business class, αυτό είναι σημάδι πλούτου, όχι επιλογής. Αλλά όλοι εσείς μου μιλάτε σαν να είναι κάτι νέο αυτό; Εγώ τον Φεβρουάριο πήγα στο στάδιο του Πάτραι όταν τον κήρυξαν αστέρι στις τοπικές εφημερίδες — κι εκείνος έκανε ένα σουτ τέτοιο που ο τερματοφύλακας έμεινε στραβός περισσότερο χρόνο απ' όσο κράτησε η ζωντανή μετάδοση. Μετά όμως σηκώθηκε κουρασμένος σα να είχε τελειώσει 90 λεπτά αντί για 20, σβήνοντας όλον τον θόρυβο που έκαναν οι αναλυτές εκεί. Γιατί λοιπόν να τον φέρουμε τώρα; Γιατί τον Ιανουάριο οι βόρειοι μας έκαναν επικεφαλής στη διαδικασία όπως έλεγε ο Tasos — και δεν ήταν λόγοι τύχης. Απλά κάποιος έπρεπε να ανοίξει το στόμα του πριν αποφασίσουν αυτοί πάλι ότι εμείς είμαστε οι επόμενοι στο ράφι. Στην Πάτρα λοιπόν του είχαν χτίσει ολόκληρο μύθο για την ικανότητά του να βγαίνει μόνος του στις μεταφορές — εδώ μέσα ας βάλουμε το μυαλό μας στη σειρά: είτε τον φέρνουμε δωρεάν αεροπλάνο είτε δεν τον φέρνουμε καθόλου, γιατί άλλη ομάδα έχει ήδη πάρει την απόφαση της χρονιάς.

ρε παιδιά τώρα όλοι μου μιλάνε σαν να ψάχνουμε τον Απόστολο Φραντζή του νέου αιώνα... αυτός ο Ουκρανός εκεί στην Πάτρα πριν δυόμιση χρόνια τον είχα δει ζωντανό για πέντε λεπτά στον ημιτελικό κυπέλλου εναντίον Αστέρα Τρίπολης — τότε έπαιζε ακόμα σα φοιτητής στις σπουδές του στις πλατείες της Πάτρας κι έκανα κόντρα στους φίλους μου πως αυτός ο τύπος σούταρε σα κι εγώ βγάζω τσιγάρο από το πακέτο μου: σπιθάκι-αστραπή-κουβάς. Μετά λοιπόν πήγε κι έφτιαξε τις τριχίτσες στους αμυντικούς σα θηρίο που ξεχνάει πως έχει λαιμό. Την επομένη πρωία οι εφημερίδες έγραφαν «νέος Δικέφαλος» και του έκαναν συνέντευξη στο κεντρικό δελτίο εκεί που παρουσίαζαν εικόνες σουτ σα στημένα στη σειρά. θυμάμαι εκείνη τη βραδιά που ένας φίλος μου από την Πάτρα με είχε πιάσει στο χέρι στην κάμερα του γηπέδου και μου λέει «ρε Βασίλη, αυτός ο Ουκρανός φώναζε μέσα στο γήπεδο πως του φώναξαν έτσι επειδή φοράει κίτρινες μπότες»... τρεις ημέρες μετά ήταν παντού στις κουβέντες σα κάποιος νταής που μπήκε στο κουρείο μου στην πόλη μου και τους έκανε όλους ν' αλλάξουν κούρεμα από τις νύχτες. Στη συνέχεια όμως εκείνος πήγε στην Ουκρανία κι άρχισε να σπέρνει τους αμυντικούς σα κεραυνός που δεν ξέρει καν πως ήρθε... αλλά εδώ τώρα πολλοί μου λέτε «τι αεροπλάνο; τι δωρεάν;» — μην με κάνετε να γελάσω! Την προηγούμενη χρονιά όταν εμείς σκεφτόμασταν τον Πάρι (τον καλό τον παλιά) να γυρίσει, κανένας δεν μας είχε πει πως το αεροδρόμιο της Πάτρας είναι κατοικία της καλής θείας του Γιάννη. Αυτά τα πράγματα λύνονται όταν υπάρχει θέληση — κι εδώ μέσα δεν φαίνεται πως είμαστε ομάδα που φοβάται τις πτήσεις πάνω από το Αιγαίο όσο αηδιάζουμε στις οδηγίες του UEFA. τώρα όμως ας πάρουμε τα πράγματα στα σοβαρά: η επόμενη αγωνιστική ξεκινάει σε τρεις μέρες κι εμείς ψάχνουμε σκόρερ σα δίψα μετά την έρημο. Στην Πάτρα του έκαναν μύθο επειδή εκείνοι αγοράζουν κάθε χρόνο τρεις Ουκρανούς και τους βάζουν σα τροφή για τους γύπες. Εδώ όμως εμείς δεν είμαστε ψαράδες που ψάχνουμε για ένα ψάρι στις πέντε θάλασσες — θέλουμε έναν που να κάνει γκολ σα λουκουμάδες στις γιορτές της Θεσσαλονίκης! και να μου πείτε εσείς: πως είναι δυνατόν να φέρνουμε έναν Ουκρανό χωρίς να έχουμε δει πρώτα πώς συμπεριφέρεται μέσα στην πόλη σαν κανονικός άνθρωπος; Την προηγούμενη χρονιά εδώ στον Άρη φέραμε έναν Βραζιλιάνο που είχε κάνει περισσότερα γκολ στους γυμναστηριακούς αγώνες παρά στο πρωτάθλημα — και καταλάβαμε μέσα στην πρώτη εβδομάδα ότι δε σηκωνόταν ακόμη και όταν του έκανε γκολ ο συμπαίκτης του. αυτό εδώ όμως είναι διαφορετικό: ο τύπος κάνει ντάμπλ μπάλα σα να χορεύει στιλ βαλς στους ουκρανικούς αγώνες, οι θεατές ξεχνούν πώς λέγεται η ομάδα τους όταν τον βλέπουν. Στην Πάτρα τον είχαν ξεχάσει επειδή εκείνοι ψάχνουν για πιστοποιητικά ικανότητας σα γλυκά γάτας — εμείς όμως εδώ θέλουμε έναν που όταν φοράει τη φανέλα κάνει τον αντίπαλο να νιώθει σα να φοράει σακάκι από χαρτί. σκεφτείτε το έτσι: είτε τον φέρουμε τώρα σα κεραυνό είτε τον αφήνουμε στην Ουκρανία σα θησαυρό κλειδωμένο σε τραπεζικό θησαυροφυλάκιο — η επόμενη χρονιά θα μας δείξει αν οι «Κίτρινοι» έγιναν αυτοί που κάνουν πλάγια σουτ σα καλλιτέχνες της ραπσODY ή αυτοί που ψάχνουν τις σακούλες με τα χαρτονομίσματα στο δρόμο του αεροδρομίου.