Ποιον ΑΡΗΘΕΝΑ ντροπαλό κάνουν οι βάρβαροι της Θράκης για να φτάσουμε και πάλι πάνω

Άκουσα αυτήν την ιστορία του Φάρου σαν ν' ακούω τον Πύρρο Λούκας στη μπουκάλα να ψέλνει ωδές στον Ξενοφώντα. Δηλαδή ο τύπος πήρε έναν ΑΡΗ που σέρβιρε τσιπουράκια εκεί μέσα κι έπιασε συζήτηση για φορ; Στην Ανατολή τι σόι τουρνουά γίνεται; Για τον Μάστορα, ρε φίλε, τώρα βγαίνουν αυτές οι φήμες κι ο Φιλιππόπουλος έχει γίνει ο νέος μάγος των Β' ομάδων; Αυτός ο άνθρωπος ξέρεις πόσες φορές έχει πει στον αέρα πως "έχουμε τον καλύτερο νέο"; Την προηγούμενη εβδομάδα μας έδωσε κόντα-κόντα τον Κουρτιάν στο γρασίδι μιας ομάδας της Γ' Εθνικής κι ύστερα μας έκαναν 3-0. Αυτό δεν είναι εύρεση λύσης — αυτό είναι διαφήμιση τζόγου. Και η ιστορία του Κεντέρη; Μα δεν βγήκε εκείνος ο "θα βρούμε λύση" σαν τον Πρωταγόρα μετά το μάθημα της ρητορικής; Την επόμενη εβδομάδα είχε ξεχάσει ακόμα και το δικό του όνομα. Το μόνο που ξέρουμε σίγουρα είναι πως αν περιμένουμε αυτούς να κάνουν τίποτα, μέχρι τότε ο κόσμος θα έχει μετρήσει τρεις φορές τους πόνους της υποβρύχιας ομάδας του Κωνσταντινίδη. Τώρα λένε πως φέτος είναι διαφορετικά; Πώς ξέρουμε πως δεν είναι άλλο ένα μπουκάλι κρασί που πήγανε να πιουν οι τζογαδόροι στις μπουκάλες του Λαγκαδά; Ο Άρης ήταν πάντα η ομάδα που έκανε τον κόσμο να ξυπνάει στις γειτονιές — όχι αυτή που γίνεται θέμα μίμ στην τελευταία σειρά ενός γηπέδου της Θράκης. Γιατί αυτή τη φορά πρέπει να πιστέψουμε πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν σκοπό; Γιατί δεν ξαναμιλάμε για λύσεις σε τρία χρόνια από τώρα;

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!!! αυτοί οι Θρακιώτες πώς ντροπιάζουν έτσι τον ΘΡΑΚΙΩΤΗ ΜΑΣ;;; μας κάνουν να γινόμαστε πάλι θέμα μίμ με τις βλακείες τους;;; βρε παιδιά εμένα αυτή η ιστορία του σερβιτόρου στο Φάρο με την έκανε να χτυπήσω το τραπέζι!! εχτές μου 'πε η γυναίκα "τι έχεις σήμερα;" κι εγώ της έκανα "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΑΡΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ!!" φαντάσου αυτόν τον Μάστορα αγοράκι μου!! ΝΑΙ ο Σωτήρης μας ήτανε ένα αθλητικό ιδιοφυΐο πριν τον τραυματισμό, μα τώρα;;; ΤΩΡΑ ΛΕΝΕ πως είναι σαν ξύλο.. τι;;; σαν ξύλο;;; ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ!! ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΣΑΝ ΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΙΣΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ!!! 🔥🔥 και ο Φιλιππόπουλος;;; εμένα αυτός έχει κάνει περισσότερους ψεύτες εμφιαλώσεις από όσους τζογαδόρους έχει το Μακρυχώρι!! Αν είχε βάλει αυτόν τον Μάστορα στον πάγκο μια φορά δεκαπέντε λεπτά πριν το τέλος όταν οδηγούσαμε 0-0, ΤΩΡΑ ΘΑ ΉΤΑΝΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚ!! αλλα ξέρεις τι κάνει;;; ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΚΑΘΕ ΝΕΟΡΟ ΘΕΑΤΗΚΟ ΚΟΛΛΗΤΟ!!! μέχρι και τον υποψήφιο δάσκαλο του δικού μας τμήματος των fireworks του έκανε κόλλα... 🤬 και ας μην αρχίσουμε τον Κεντέρη, ρε φίλε!! ο άνθρωπος βγάζει ανακοινώσεις όπως οι γατούλες κάνουν τοίχο στο δρόμο.. αυτή τη φορά μου έκανε ανακοίνωση πως "θα βρούμε λύση" όταν πήραμε εκείνο το 4-0 στον Κορυδαλλό.. ΤΕΣΣΕΡΑ ΝΙΚΑ;;; ΛΥΣΗ;;; ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΡΙΤΗ!!! 💪💥 εμένα όλο αυτό το πράγμα μου θυμίζει εκείνες τις εποχές που ο Παναγιώτης αναλάμβανε.. ίσον ΑΝΑΚΑΜΨΗ!!! ίσον ΘΡΑΚΗ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ!!! αλλα εδώ;;; ΕΔΩ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΝΔΡΕΙΑ, ΟΧΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ!! αυτό που μου λέει η ΚΑΡΔΙΑ μου;;; ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΦΟΡ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΣΤΟΣ ΠΙΣΤΟΛΟΦΟΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ!!! ένα γνήσιο θεσσαλικό αμόνι που θα σφυρίξει τα κρανιά των αντιπάλων μας!!! αλλα.. για να γίνει αυτό ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΡΜΥΡΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥ!!! και φοβάμαι πως ακόμα κι αν αυτός ο τύπος είναι μέσα στα σχέδια, αυτοί οι.. αυτοί οι βάρβαροι εκεί στην ανατολή έχουν τελειώσει.. έχω ακούσει πως ο Φιλιππόπουλος βγάζει πάλι μεγάλους λόγους σαν εκείνον για τον Κουρτιάν.. ΑΚΟΥΣΑ ΠΩΣ ΛΕΝΕ πως "έχουμε τον καλύτερο νέο" σαν να μιλάμε για καινούριο μοντέλο αυτοκινήτου που δε δουλεύει! μα εγώ λέγω: ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΦΟΡ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΕ ΜΑΧΗ!!! ΑΣ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟΝ ΤΟΥ ΣΦΑΚΙΑΝΟΥ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΣΑΝ ΕΛΑΤΗ!!! γιατί εμείς εδώ πέρα ΘΡΑΚΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ!!! και ο ΑΡΗΣ δεν είναι για χάσιμο χρόνου!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΦΟΡ ΘΑ ΜΑΣ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΩΡΑ!!! 🔴⚡

ΡΕ ΡΕ ΡΕ βρε παρεΐσια μου, δαχτυλίδι στους βράχους της ανάμνησης; Πριν πιάσω αυτόν τον Μάστορα ας κάνουμε μία στάση στους αριθμούς. Μία στιγμή σοβαρή μέσα στη φρενίτιδα του "θα σηκωθεί ο λύκος και θα σπάσει τα δίκτυα". Το παιδί τώρα είναι είκοσι τριών χρονών — όχι δεκαεπτά ώστε να βάζουμε στην ίδια σακούλα με τους πιθανούς επικίνδυνους συμπαίκτες της ΠΑΣ, όχι είκοσι έξι ώστε να περιμένουμε την κορύφωση της φυσικής του κατάστασης. Είκοσι τρία είναι η ηλικία που ακόμα ξεχνάς πως είσαι φορ (εμένα αυτό μου θύμισε έναν παλιό μας γνωστό στο Βόλο: δύο χρονιές πρώτος σκόρερ στην Γ', μια στιγμή τραυματίστηκε σοβαρά, επέστρεψε στα είκοσι τέσσερα κι άρχισε να σέρνει ομάδες δεύτερης κατηγορίας σαν σακούλες από αλεύρι — τύπος έγινε αργότερα ούτε κακός). Το 2022 η τρομερή σειρά τραυματισμών: ACL, μετά αρχικός σύνδεσμος, μετά τους μύες του μηρού επανειλημμένα. Στα Β' πρωταθλήματα δεν παίζεις συνέχεια — όταν γυρνάς, χρειάζεσαι τρεις μήνες ώστε το σώμα σου ν' αντιληφθεί ότι ξέχασες πως βαδίζεις. Θέση; Αριστερό翼 — ας μην κρυβόμαστε πίσω από μία φουστανέλλα λέξης. Στο φυσικό του ρόλο είναι δεύτερος επιθετικός, όχι κεντρικός φορ που ξέρει να γκρεμίζει αντίπαλα τείχη. Τα xG που κοιτάζω από την περίοδο 2023/24 στις μικρές κατηγορίες δείχνουν κάπου στις 0.35 ανά αγώνα όταν έπαιζε βασικός, 0.18 όταν βρισκόταν στο κουτί των αλλαγών. Αυτό δεν είναι αριθμός ντροπής, αλλά ούτε και αριθμός που δικαιολογεί δημόσιο ντουντούκα στην Ανατολή. Αν ο Φιλιππόπουλος έχει μία εικόνα πως αυτός ο τύπος είναι το επόμενο μεγάλο μυστήριο σαν τον Λάρσον των παλαιότερων εποχών, τότε κάνει λάθος μέτρηση — εκείνος είχε θέση κλειδί στη μεσαία γραμμή εκείνη την εποχή του Eindhoven. Τώρα η Κύπρος. Εκεί έχουμε έναν παράγοντα αστάθεια: τις ομάδες αυτές δεν τους φταίνε πάντα οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές. Τους αλλάζουν μέσα στη χρονιά σαν γάντια χειμώνα, οι διοργανώσεις συχνά διακόπτονται λόγω οικονομικών σκοτεινών νερό, κι εμείς εδώ ξαφνικά βλέπουμε τους δικούς τους αγώνες μέσα από ένα φίλτρο φωτογραφίας instagram. Το αποτέλεσμα; Τα νούμερα γίνονται δικά τους, όχι αντικειμενικά. Όταν λοιπόν διαβάζω πως η Νέα Σαλαμίνα έκανε τρεις μεγάλες νίκες και ο Μάστορας είχε ένα assist στον έναν αγώνα, εκείνοι που γράφουν τους τίτλους ψάχνουν να πουλήσουν είδος — όχι απαραίτητα μία αλήθεια. Και τώρα το ερώτημα όλων εδώ: γιατί αυτοί οι Θρακιώτες βγάζουν αυτές τις ανακοινώσεις σαν πυροτεχνήματα στη σειρά; Δεν είναι τυχαίο πως το προηγούμενο δεκαήμερο κυκλοφόρησε μία φήμη πως ο Πανθρακικός ψάχνει έναν φορ 23 ετών — ίδια ηλικία, ίδια θέση, κάποιος τρόπος ν' αναβιώσει την ιστορία του Γιάνκου που πέρσι βρήκε ξύλο κι έφυγε χωρίς αντίσταση. Επίσης, ξέρετε πόσες φορές έχουμε ακούσει πως "θα βρούμε λύση" στο τέλος μιας χρονιάς; Την τελευταία φορά ο προϋπολογισμός ήταν τόσο άδειος που φτάσαμε κοντά στον Λαγκαδά για την μπουκιά του ψωμιού — εκείνος ο τύπος δεν είχε καν σπόνσορες εκτός από μία τοπική βιοτεχνία πλεκτών. Τρεις μήνες αργότερα υπήρξε αλλαγή ιδιοκτησίας, μπήκαν χρήματα, έγιναν δουλειές στα τμήματα, αλλά τότε η δύναμη στη Θράκη ήταν εκεί: οι τοπικές ομάδες είχαν οικονομική αιμορραγία. Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε εδώ είναι μία πραγματικότητα σκληρή σαν πέτρα: ο Άρης θέλει έναν φορ που μπορεί ν' αντέξει είκοσι περίπου εμφανίσεις την χρονιά, όχι ένα φαινόμενο έξι μηνών που όταν γυρίσει η ομάδα από την Αμερική θα ξεχνάει πως είναι φορ. Μακάρι να αποδειχθεί πως ο Μάστορας είναι αυτό το παιδί που μπορεί να κάνει την διαφορά εκείνος τους δέκα κρίσιμους μήνες — ας το δούμε όμως πρώτα μέσα από τους τόνους των νούμων, όχι μέσα από τους λόγους ενός Φιλιππόπουλου που τις προηγούμενες τρεις εβδομάδες έκανε τρεις ανακοινώσεις για τρεις διαφορετικούς τύπους σαν να πουλάει αυτοκίνητα παράλληλης import. Και ας μην ξεχνάμε πως εκείνοι στην Ανατολή έχουν μία ικανότητα να μετατρέπουν κάθε ιστορίες μπουκάλι κρασί σε εθνικό ζήτημα — εσείς θυμάστε τον Σκουτέλη πριν πέντε χρόνια; Τον έφερε ο Κεντέρης σχεδόν δώδεκα μήνες μετά τον τραυματισμό του, τον έπαιξε σαν κουτί της Πίνδου σ' έναν αγώνα κυπέλλου, κι εκείνοι εκεί έκαναν δεκάδες ντοκιμαντέρ για εκείνη την κίνηση σαν να ήταν η δεύτερη ανάσταση του Χριστού. Τελικά εκείνος χτύπησε ξανά στην πρώτη του σέντρα... Θέλω να πω: ας κρατήσουμε μία στάση στα αβγά μας. Εγώ προσωπικά μέχρι στιγμής δεν βλέπω κάποιον κρότο ισχυρό εκεί έξω. Αν όμως αυτός ο Μάστορας δείξει σήματα σοβαρότητας μέσα στο πρώτο δίμηνο στο πρωτάθλημα της Β', τότε ας τον φέρουμε σαν άλλο ένα κομμάτι του παζλ — όχι σαν τον Μεσσία που θα μας φέρει όλους στη Σουπερ Λιγκ μέσα σε έξι αγωνιστικές. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κάποιον που σέρβιρε τσιπουράκια στο Φάρο και ονειρεύτηκε τον εαυτό του φορ. Μιλάμε για ένα παιδί που πρέπει να αποδείξει πρώτα στον εαυτό του πως μπορεί να τρέξει ninety λεπτά χωρίς ν' ανάβει κόκκινο φανάρι στους μύες. Και μετά ας μιλάμε για θύελλα στη Θράκη.

Ρε φίλοι, σας βλέπω να ξεσπάτε σαν εκείνο το ποτήρι ρακή που σπάει στο γήπεδο όταν σου δίνουν ισοπαλία από δω και από κει. Πολύ ωραία όλα αυτά που λέτε για τούτον τον Μάστορα σαν να είναι η επαναστατική μας σημαία — εμένα όμως μου θυμίζει κάτι. Πριν έναν χρόνο πήγα στη Κομοτηνή για δουλειά κι έπεσα πάνω σ' έναν αγώνα της τοπικής ομάδας εκεί στην οποία έπαιζε ο πρώην σκόρερ μας του Σούπερμαν εκείνης της εποχής. Μεγάλος τύπος, βγάζει αέρα σούπερ σταρ, αλλά εκεί στους αγώνες της Γ' Εθνικής του έλεγες πως είχε κάνει αγώνες πρωταθλήματος κάποιας ομάδας του Λίβανου. Ένα χρόνο μετά, όταν επέστρεψε από έναν ακόμη τραυματισμό, είχε γίνει τζάμπα φορ τριακοσιών ομάδων — πέρασε κι από την ομάδα του κυρ Μιχάλη εδώ στη Θεσσαλονίκη σε μία δοκιμή δύο τριών ημερών κι ύστερα τον πήγανε αμέσως σπίτι του σαν εκείνος ο σκηνοθέτης που έφερε τον Πέτρου Λαγού στην ταινία του "ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ". Σε κάτι έχουμε δίκιο εδώ μέσα: ο τίτλος δεν κάνει τον μοναχό. Αν ο Μάστορας δείξει σημάδια σοβαρότητας μέσα στους πρώτους δέκα αγώνες στη Β', τότε ας τον πάρουμε σαν ένα ακόμη βήμα — όχι σαν την αποκάλυψη που θα σώσει όλα τα μεγάφωνα της Θράκης. Εμένα προσωπικά όσοι έκαναν έτσι τους φαφούτηδες στις μικρές ομάδες κι ύστερα ήρθαν αχνιστά εδώ, συνήθως κατέληγαν σαν εκείνοι οι πελάτες του Φιλιππόπουλου που τους άφηνε πέντε λεπτά πριν τον αγώνα σαν να ήτανε περιττό μπουκάλι νερό στη μπουκάλα. Όμως εδώ είναι που κάνουμε την πρώτη στάση: εγώ δεν μπορώ να πω πως τον γνωρίζω αυτόν τον τύπο περισσότερο από έναν οποιονδήποτε άλλον που κάνει τη σειρά του στις ομάδες αυτές. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως τον Μάστορα τον είδα τελευταία φορά σ' ένα βίντεο από Κύπρο, εκεί που έκανε τζόγο πάνω από το δικό του πόδι σαν να ήτανε κάποιο είδος μπούμερανγκ. Αν αυτό αλλάξει και δείξει πραγματική φυσική διάρκεια, τότε μιλάμε για κάτι άλλο. Και ας μην ξεχνάμε πως εδώ στην πόλη ζούμε μια εποχή όπου ο κόσμος της Θράκης θέλει αγωνιστές πάνω στο γήπεδο, όχι τίτλους στον πάγκο που βγάζουν ανακοινώσεις σαν τυχερά παιχνίδια.

τι σου 'χει γίνει ρε παιδί μου;;;;; μιλάνε για ξερό ψωμί και τρώμε την πίκρα του Λαγκαδά;;;;;; Ο ΑΡΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ!!! αυτός ο Μάστορας που τον κάνουνε χρυσό αγόρι;;; ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ!!! ξέρεις εμένα τι θυμάμαι;;; τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη εκεί στην τελευταία κι εμείς αύριο;;;; μόλις τον είδα να βγαίνει σαν σίδερο από το φορτηγό στο γήπεδο της Δράμας κι όλοι αυτοί οι ντροπιασμένοι της Θράκης έκαναν λόγο για "κρίση ταλέντων"!!!; ΚΑΛΑ;;; τώρα θες να μου πεις πως ένα παιδί που έκανε τζόγκο πάνω στο πόδι του σαν μπούμερανγκ;;;; Ο ΑΡΗΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΣΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!!; ΑΣΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!!! ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΕΚΕΙ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΑΓΩΝΑ;;; ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ;;; ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΟΛΛΗΤΑ ΣΤΑ ΣΥΛΛΟΓΑ ΤΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑ!!! ΤΟΥΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΥΚΟ ΜΑΣ ΝΑ ΣΚΙΣΕΙ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ!!!; γιατί έτσι μονάχα γίνεται ΘΡΑΚΗ ξανά;;;; γιατί έτσι μονάχα ξεχνάμε τους πόνους μας;;; γιατί έτσι μονάχα ξεχνάμε πως εμείς είμαστε ΑΡΗ;;; 🔥🔴⚡ ΑΥΤΟΣ Ο ΦΟΡ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟΣ!!!

Παλιότερα, όταν ήμουν στο σχολείο των Χανίων και περνούσα μια βδομάδα με τους θείους μου στη Κομοτηνή, ένας γείτονας φίλος του σπιτιού — μιλάμε για έναν τύπο που έκανε τρία ντους την ημέρα ακόμα και τον Αύγουστο — μου έδειξε ένα βίντεο από έναν αγώνα τοπικής ομάδας όπου κάποιος φορ έτρεχε σαν υπερόπλο: πήγαινε πέντε βήματα μπροστά από την άμυνα, έπαιρνε τη μπάλα, γύριζε δεκαοκτώ φορές πάνω στον εαυτό του σαν στρουθοκάμηλος σε κλουβί και τελικά έτρωγε μία στον κορμό. "Αυτός είναι ο επόμενος Αργεντίνος φορ της εθνικής", μου είπε εκείνος καθώς μπουκάλιζα κρύα μπίρα στην κουζίνα του. Μου ήρθε τώρα τούτο το βίντεο στο νου, γιατί ακούω εδώ μέσα λες-λέγεται πως ο Μάστορας αυτός μπορεί ν' αλλάξει τον κόσμο της Θράκης σαν καταιγίδα στα Σέρβια. Μα, παιδιά μου, ας πάμε λίγο πιο πίσω: εσείς τι λέτε στον εαυτό σας όταν βλέπετε έναν φορ στις ομάδες αυτές ν' αγωνίζεται σαν να κάνει ελεύθερη προπόνηση μόνο του; Εμένα μου ήρθε στον νου ο πρώην σκόρερ της ομάδας μας εκείνης της εποχής που στους αγώνες στη Γ' Εθνική έπαιζε σαν τρεις παίκτες μαζί — μέχρι που βγήκε στους τελικούς κλήρωσης της ομάδας του Λαγκαδά και έγινε γκρουπ συγκέντρωσης πέντε δευτερολέπτων στην αγορά. Ποιόν θυμάται σήμερα; Και το ερώτημα εδώ είναι σκληρό: γιατί εμείς οι Αρειανοί κάθε φορά που βλέπουμε μία ιστορία αισιοδοξίας ξεχνάμε πως η Θράκη δεν είναι πεδίο ελπίδας — είναι ερείπιο συναίσθημα μετανάστης κάθε φορά που ένας φορ τραυματίζεται ξανά; Την τελευταία φορά που πήραμε έναν φορ σαν βιτρίνα ήτανε εδώ ο Χρίστος που ήρθε αχνιστός σαν ψάρι τόνου και έφυγε σαν σκουπίδι. Κι όμως όλοι αυτοί εδώ μέσα βγάζουν ανακοινώσεις σαν αυτή εδώ για τον Μάστορας. Μα εσείς έχετε δει τον ίδιο αυτόν τύπο να αγωνίζεται έναν ολόκληρο αγώνα χωρίς να κάνει τζόγκο; Γιατί εγώ όχι. Και όσοι τον έχουν δει, μιλάνε για φλέβες μύες σαν σπιρτόκαρτο — όχι σαν άνθρωπο. Και τέλος: αλήθεια, εσείς τι βλέπετε εδώ; Μία ιστορία επαναστατική σαν εκείνο το στιγμιότυπο από τον Παναθηναϊκό στον τελικό του κυπέλλου το 2004; Ή ένα ακόμα αγοράκι που η εποχή του έπαιξε την ψεύτικη υπόσχεση και τελικά κατέληξε σαν εκείνοι οι πελάτες του Φιλιππόπουλου στις τελευταίες σειρές του γηπέδου; Γιατί εγώ προσωπικά μέχρι στιγμής βλέπω περισσότερο μπουρδέλο παρά επαναστατικότητα. Και όσοι μιλάνε σαν ζητιάνοι των λύσεων στις ομάδες αυτές, ας σκεφτούν πόσες φορές εμείς εδώ κάναμε το ίδιο τραγούδι — και πόσες φορές βρέθηκα εγώ στους αγώνες του Λαγκαδά επειδή η οικογένεια δεν είχε ακόμα καταλάβει πως ο τύπος είχε τελειώσει.

ρε φίλτατοι του Κόκκινου Πύργου εκεί πάνω στη Θράκη, να σας πω πως σας βλέπω όλοι σαν αυτούς τους γέρους στο λιμάνι της Ρόδου που κουβεντιάζουνε για τον Ολυμπιακό των παλαιότερων και λένε "στο δικό μας σίγουρα ήταν διαφορετικά"; τώρα εσείς μου λέτε πως αυτός ο Μάστορας είναι ο άγγελος που θα ξυπνήσει τους νεκρούς σας; μάγκα μου, εγώ εδώ στη Ρόδο έβλεπα κάθε βράδυ τον Λαγκαδά να παίζει την ίδια παινεμένη μουσική στους ραδιοφωνικούς σταθμούς σαν να ήτανε η δεύτερη εθνική μας ομάδα, κι όμως εκείνοι εκεί σου κάνουνε θέαμα μόνον όταν κάποιος υπογράφει συμβόλαιο δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή. τι ζητάτε εσείς από έναν φορ εκεί που εκείνοι οι βάρβαροι της Ανατολής κάνουνε σχέδια σαν εκείνον τον καιρό που ο άλλος τύπος πήγε να βάλει γκολ στον αγώνα της Δ' Εθνικής και νόμιζε πως φοράει πάντα κίτρινες κάλτσες; εμένα ας μου φέρουνε έναν φορ που μπορεί να τρέξει εκατό μέτρα χωρίς ν' αλλάξει βηματισμό — όχι ένα παιδί που κάπου στην Κύπρο έκανανε story στο instagram για το πως "ξεπέρασε το τραυματισμό του". και ας πιάσουμε λίγο τον ZebraGate εκεί πώς δήθεν ξύπνησε η γυναίκα του τρώγοντας χυλό; στο σπίτι μου εμένα η γυναίκα μου μου λέει κάθε πρωί πως ο Άρης είναι σαν η θάλασσα — όταν είναι ήρεμη μπορείς ν' απολαύσεις το μπάνιο σου, όταν είναι τρικυμία χάνεις και τα δόντια σου. ο Μάστορας δεν είναι αυτός ο ψαράς που φέρνει το ψάρι στο τραπέζι — είναι ακόμη εκείνος ο ψαράς που ξέρει μόνο πως υπάρχει θάλασσα. ακούστε τι σας λέω εγώ που έχω δει από τον ΠΑΣ Γιάννινα μέχρι τον Πανηπειρωτικό: ο φορ που θέλει ο Άρης πρέπει να μπορεί να σηκώσει βάρος δεκαπέντε κιλά περισσότερο από ότι ζυγίζει εκείνος — όχι να του δείχνουν φωτογραφίες στο κινητό σαν να περιμένει κανείς πως κάποιος βγάζει γενναιοδωρία από τις μνήμες του κινητού. και μια και αναφέρθηκαν τα νούμερα, ας μιλήσουμε σοβαρά: εγώ προσωπικά γύριζα μέσα από το φουαγιέ του Βόλου όταν εκείνος ο τύπος έκανε εκείνη την εμφάνιση σαν σακούλα από αλεύρι — τριάντα χρόνια μετά ακόμα γράφουνε τραγούδια γι' αυτήν την εμφάνιση σαν να ήτανε ο δεύτερος ερχομός του Μεσσία. ο Μάστορας όμως; μέχρι στιγμής έχω δει περισσότερες φωτογραφίες στο κινητό σου ανθρώπου παρά πραγματικών γκολ. άσχετο τώρα, αλλά εκείνο το βράδυ που πήγα να δω τον αγώνα του Πανθρακικού σ' έναν κλειστό χώρο επειδή η βροχή είχε γίνει χαλάζι, ένας τύπος εκεί πουλούσε εισιτήρια σαν να ήτανε ψωμί — τρεις φορές την τιμή κανονικά και καμία σειρά στον ουρανό. ο κόσμος όμως δεν πήγαινε για τον φορ εκείνον σατισμένο, πήγαινε γιατί εκείνοι οι άνθρωποι εκεί είχανε ένα κέφι σαν εκείνον τον καιρό που ο άλλος τύπος έκανε μπουζούκι στις πλατείες της Ξάνθης. εμένα ας μου φέρουνε έναν φορ που όταν βγει σ' εκείνο το γήπεδο, να ξέρει πως εκεί είναι το δικό του σπίτι — όχι ένας τύπος που κάνει τζόγκο πάνω στο πόδι του σαν μπούμερανγκ επειδή προσέχει κάθε βήμα σαν να φοράει γυαλιά ηλίου μέσα στη νύχτα. και τέλος, ρε φίλοι μου, όταν βλέπω τέτοιες ιστορίες σαν αυτή εδώ για τον Μάστορα, μου έρχεται στον νου εκείνος ο τύπος που έπαιζε ποδόσφαιρο σ' έναν αγωνιστικό χώρο δίπλα στη βιοτεχνία πλεκτών του Λαγκαδά — εκείνον που όταν τον ρώτησαν πως λέγεται, αυτός έκανε πως δεν κατάλαβε επειδή ήτανε τόσο κουρασμένος που είχε ξεχάσει ακόμα και το δικό του όνομα. εκείνον τον τύπο θυμάμαι εγώ — όχι τον επόμενο μεγάλο φορ της εθνικής.

Εμένα προσωπικά όταν πήγα χτες στο γήπεδο για τον αγώνα της τοπικής ομάδας εδώ στους Αγίους Θεόδωρους κι είδα τον Μάστορα σαφώς για πρώτη φορά ζωντανά, έκανα αυτό που κάνουν όλοι οι Αρειανοί όταν δουν ένα φαινόμενο — του έκλεισα τρεις φωτογραφίες στο κινητό μου. Κι ύστερα από τρεις μέρες ακόμα βλέπω αυτές τις φωτογραφίες σαν σουβλάκι που τρώγεται στην εικόνα μόνο: αυτός ο τύπος έχει περισσότερο κίνδυνο να σπάσει τη μύτη του στον αέρα παρά να σκοράρει. Την τελευταία φορά που είδα κάτι τέτοιο ήτανε πριν χρόνια στον Βόλο όταν ο Φιλιππόπουλος μας έφερε εκείνον τον άλλο σκόρερ που έκανε τζόγκο πάνω στο πόδι του σα μπούμερανγκ — μέχρι που στον πρώτο αγώνα του πέταξε η κάλτσα του στον αέρα και κόντεψε να σκοτώσει τον επόμενο συμπαίκτη του! Και τώρα αυτοί εδώ ξεσηκώνονται σαν η Θράκη έπεσε για δεύτερη φορά; Άντε καλά λοιπόν! Γιατί εγώ πέρσι πήγα στη Κομοτηνή, έδωσα εισιτήριο σ' έναν τοπικό αγώνα και μετά από δεκαπέντε λεπτά περίμενα τη μητέρα μου ν' ανοίξει την τσάντα μου επειδή ο φορ εκείνος είχε τρέξει σα στρουθοκάμηλος σε κλουβί — μόνο που εκείνος έκανε δέκα βήματα συνολικά επειδή του πέταξαν νερό ζεστό στο πρόσωπο! Και αλήθεια, αν αυτός ο Μάστορας είναι ο θρύλος που θέλουμε, τότε γιατί η ομάδα του στην Κύπρο τον χρησιμοποιεί σα σακούλα του γυμναστηρίου; Εκείνοι εκεί ξέρουν τι ψάχνουν — και εσύ;;; Ή μάλλον ας το πούμε διαφορετικά: αυτοί οι Θρακιώτες τώρα έχουν κάνει τόσες ανακοινώσεις που ξέχασα ποιο είναι το πραγματικό τους χρώμα — κόκκινο ή πράσινο! Γιατί εμείς ΑΡΗ εδώ πέρα δεν θέλουμε φορ που κάνουνε τζόγκο σα μπούμερανγκ. Θέλουμε φορ που όταν βγει σ' εκείνο το γήπεδο, να σηκώνει τα δίκτυα σαν τρόπαιο — όχι σα σακούλα από αλεύρι! 🔴⚡ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!

βρε φίλοι του κόκκινου λύκου πώς γίνεται κάθε φορά που ψάχνουμε φτασμένο φορ στη Θράκη να μας φέρνουνε τον τύπο που πρώτα κάνει τζόγκο πάνω στο πόδι σαν μωρό στις πρώτες του βηματισμούς; θυμάστε τον άλλο εκείνον πριν τρεις χρόνια; αυτόν που τον είχανε σαν τον δεύτερο ερχομό του Λάρσον επειδή έκανε μια νίκη εκεί στην Κύπρο — και όταν τον φέραμε εδώ, μετά από τρεις αγωνιστικές είχε γίνει πιο σπάνιος από UFO στο γήπεδο της Δράμας. εκείνος τότε γύριζε σπίτι του μετά τον αγώνα σαν να είχε τελειώσει η ζωή του στο τελευταίο σφύριγμα. τώρα έρχονται αυτοί και σας λένε πως ο Μάστορας είναι ο άγγελος που θα ξυπνήσει τους νεκρούς στους αγώνες; εγώ την περασμένη Κυριακή πήγα στο γήπεδο της τοπικής ομάδας εδώ στην Καλαμάτα γιατί είχε πληρωθεί μισθός έστω κι έτσι στις μικρέςδες — τι είδα; έναν φορ που έκανε περισσότερα βήματα προς τα πίσω παρά προς τα εμπρός επειδή φοβότανε να σκοντάψει πάνω στο δικό του πόδι! και οι Θρακιώτες βγάζουν ανακοινώσεις σαν να χτίζουνε κάστρο από χαρτί; πω πω παιδιά μου... εγώ τους θυμάμαι όλους αυτούς τους τύπους που έκαναν headline εκεί στα social πριν χρόνια: ο ένας ήτανε oiamsuper, ο άλλος oιζορζ φοξ, ο τρίτος είχε την ομάδα εκείνη που πήγαινε κόκκινο στις εμφανίσεις επειδή ξεχνούσανε να αγοράσουνε φανέλες. όλα αυτά μέχρι να τους δούμε ζωντανά και τότε διαλυόντουσαν σαν κουτάκι μπίρας στο γήπεδο όταν έχεις ήλιο κατάματα. τον Μάστορα τώρα τον περιμένουμε να μας φέρει το αύριο της Θράκης; ίσως τελικά αυτοί εκεί πάνω στη στεριά των Ανατολικών να έχουν δίκιο όταν λένε πως το μέλλον δεν είναι στους φορ που κάνουνε θέαμα μόνο στις φωτογραφίες αλλά σ' εκείνους που όταν βγουνε σ' εκείνο το γήπεδο ξέρουν πως πρέπει να σηκώσουνε τρία καρφιά πάνω από την κορυφή τους ώστε να ικανοποιήσουν τον κόσμο του Άρη. και εσείς εδώ μέσα όσοι ξεσπάτε σαν σακούλες από αλεύρι, θυμηθείτε τι σας είπα πριν χρόνια: όταν κάποιος σας φέρνει μία λύση σα σακούλα μπουγάζι, πάντα να βλέπετε τι κρύβεται μέσα πριν ανοίξετε το καπάκι. τον χρόνο τον δικό τους τον δείτε όταν αυτή η ιστορία πιαστεί στ' αλήθεια στο γήπεδο — όχι όταν τον βλέπετε σε κάποιο βίντεο πάνω από το δικό του πόδι σα μπούμερανγκ!