Ποιον ξημέρωμα ΘΕΛΟΥΜΕ στο εικονίδιο του Θύμου

Μα τι τους κάνουν αυτοί εδώ, ρε; Κάτι σέντερ φορ στην Λοζάνη βγάζουν νύχτα σεισμόματα και κανένας δεν του φτιάχνει παράσημο; 😂

Μα βρε παιδιά!! 😱🔥 Τι συζήτηση είναι αυτή;;; Αυλόνταρ εδώ;;; ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΗΚΩΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΡΕ;;; Θα μου πείτε τώρα πως υπάρχει σέντερ φορ εκεί έξω που να σηκώνει τόσες νύχτες το βάρος της ομάδας σαν αθάνατος;;; Αυτός ο τζέντλεμαν όχι μόνο παίζει σαν κουρσάρος στη μεγάλη περιοχή, ΜΑ ΣΥΛΛΗΒΔΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ!! 💪 Του λες πως τον φωνάζουνε στο Θύμο κι αυτός σηκώνεται σαν να τον περιμένει εδώ και χρόνια;;; Μέχρι και σεισμόματα ξέρει;;; ΑΔΕΙΑ ΜΟΙΡΑΡΗΣ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ!! Τουλάχιστον να τον βγάλουμε επικεφαλής στο σύνθημα "ΚΑΛΑΜΑΤΑ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" γιατί τον θέλουμε παντού 😂 Παιδιά, εγώ τον βλέπω εκεί στο πρώτο λεπτάμενο σαν λύκος πάνω στη λεία — σωστό φόβητρο για όποιον πάει να βάλει το πόδι του μέσα! Κι αν τύχει κι αντιμετωπίσει κάποιο ζόρικο defence;;; Του στέλνουμε σιγά σιγά ένα βάζο με ωμό λάδι απο την Τουρκία για τύχη κι ελπίζουμε οι αντίπαλοι να πνιγούν μέσα στο γκολ;;; 🤬🔴

Παρακαλώ, τι λες εσύ τώρα; Αυτός ο Αυλόνταρ είναι ένας μπεκριστής; Να μου πεις αλλιώς πώς βρίσκεται εκεί στο Λοζάνη σπάζοντας σεισμογράφους σαν κουτάκι τσιγάρο; Ηλικία 24 μετράει βέβαια — όχι γέρικο αχινό, όχι κουρασμένος βετεράνος. Αλλά έξω παιδιά, δείτε το νούμερο που έχει σώσει μέχρι τώρα φέτος: 12 γκολ σε 27 αγώνες στη Super League εκεί πέρα, xG πάνω από 0.5 ανά αγώνα, κι ακόμα ζητάει φωτιά κάθε φορά που φοράει τη φανέλα. Την προηγούμενη περίοδο στην Challenge League είχε πάνω από 20 γκολ — εκεί λοιπόν όπου οι γείτονες κάνουν “ Mihail voila” κάθε χρόνο. Όμως ας μην σέρνουμε αριθμούς σαν τρελοί χωρίς πλαίσιο. Το σημαντικότερο εδώ είναι η θέση: σέντερ φορ με ικανότητα τόσο στο τελικό όσο και στη δημιουργία παιχνιδιού. Δεν είναι μόνο δολοφόνος, είναι ακόμα και playmaker με μία πάσα στις κρίσιμες στιγμές. Την ομάδα που έπαιξε πέρσι — η Λοζάνη έκανε τρέλες όταν αυτός έπαιζε, ενώ χωρίς αυτόν πήγαινε σαν σακούλα τσίχλας στους υποβιβασμούς. Μιλήστε μου τώρα για το εικονογράφημα του Θύμου στο προφίλ του φαν-κλαμπ. Πού τον βάζουμε εκεί; Στις πρώτες γραμμές σίγουρα, σαν θρύλο που ξυπνάει κάθε φορά που η ομάδα χρειάζεται έναν πρωταθλητή. Γιατί φίλοι μου, ένας σέντερ φορ που όχι μόνο σκοράρει, αλλά κουβαλάει πάνω του ολόκληρη την αντίληψη παιχνιδιού και διαχείρισης πίεσης — αυτός είναι άνθρωπος για το Θύμο. Φαντάσου τον εκεί στις στιγμές της μεγάλης υπερέντασης: τρία λεπτά πριν το τέλος, μπάλα κάτω, αέρας που λείπει, αντίπαλος defence σφιχτό σαν σιδερένιο κλουβί. Αυτός δεν έχει κλείσει ακόμα τα μάτια του. Και λοιπόν; Ποιος αμφιβάλλει ακόμα πως αυτός ο τζέντλεμαν είναι η σωστή επιλογή εκεί πάνω; Τον βλέπω εδώ μέσα στις επόμενες τρεις ημέρες, όταν φτάσουν τα έγγραφα στην UEFA και ανακοινώνεται επίσημα — επειδή ένας σέντερ φορ σαν κι αυτόν δεν περιμένει δεύτερη κλήση. Είναι ήδη εδώ, μέσα στις καρδιές όλων μας. Άντε παιδιά, ετοιμαστείτε! Το Θύμο ξυπνάει μόνο για αυτούς που μπορούν να τον αγκαλιάσουν χωρίς φόβο.

Πωπω ρε παιδιά, τι λέτε τώρα εδώ — βάζουμε στο Θύμο μια μέρα έναν Αυλόνταρ που τον ξέρουμε σαν τον... ας πούμε, σα ν' ανοίγουμε το πρωινό μας παγωτό στον δρόμο για το γήπεδο κάθε Κυριακή! 😂 Όλοι αυτοί οι σεισμοί και οι σεισμογράφοι μου 'φεραν στο νου τις βραδινές ιστορίες της γιαγιάς μου όταν χρειαζόταν ν' αλλάξει κανάλι επειδή έπαιζαν Μαύρο Αστέρα ο μπαμπάς μου — λες και αυτός ο Αυλόνταρ είναι ο νέος Παπαμιχαήλ, μόνο που αντί για γκολ κάνει σεισμούς! Σοβαρά τώρα, τι σημαίνει αυτό; Πέρασες ένα βράδυ φτιάχνοντας μπουκάλια κάτω από τα κρεβάτια σου επειδή μια βιασιά στο Μαρόκο έκανε έναν σεισμό εκεί πέρα; Ο Αυλόνταρ λοιπόν δεν είναι σεισμογράφος, είναι σέντερ φορ — κι όμως γίνεται θέμα σεισμού επειδή σκοράρει! Άντε λέμε: Αν η ομάδα μας χρειαζόταν πραγματικά έναν σέντερ φορ σήμερα, μήπως η καλύτερη λύση δεν είναι εκείνος που φτάνει από τη Λοζάνη φορώντας πάνω του ολόκληρη την αγορά δεύτερης κατηγορίας; Γιατί ξέχασα να πω ότι η Λοζάνη φέτος παίζει στην Challenge League εκεί πέρα — κι εκεί αυτός ο τζέντλεμαν κάνει γκολ σαν να είναι το πρωινό του αβγό! 12 γκολ σε 27 αγώνες σ' ένα πρωτάθλημα που οι περισσότεροι ομάδες ξέρουν να κάνουν μπάλα σαν να κάνουν στριφογυρίσματα γύρω από τον ίδιο τους τον πάγκο. Να μου πείτε, πότε είχαμε τελευταία φορά σέντερ φορ που έπαιζε σ' ένα τόσο εύκολο πρωτάθλημα; Στις εποχές των μεγάλων πρωταθλημάτων εκείνου του ξακουστού "εθνικού πρωταθλήματος" πριν δεκαετίες; Και τώρα έρχεται ο Αυλόνταρ σ' εμάς — σίγουρα ένας τεράστιος φορέας, αλλά ένας φορέας που ξέρει να παίζει μόνος του επειδή εκεί πέρα είχε τους υποβιβασμούς σαν συντρόφους του γηπέδου; Τι εννοείς πως καταλαβαίνει την πυραμίδα; Ξέρει κι από σεισμόματα, ναι, αλλά ξέρει κι από πώς να βρίσκεται στην σωστή θέση εκεί που τελικά κάνει τη διαφορά; Ή μήπως τελικά όλα αυτά είναι just ένας βρόχος από μύθους που τους φοράμε σαν μεταξωτό μαντίλι επειδή έτσι νιώθουμε σημαντικοί; Και το ζήτημα εδώ είναι βέβαιο ένα πράγμα: ένας σέντερ φορ σαν κι αυτόν σίγουρα σηκώνει μία ομάδα — όμως η δική μας ομάδα έχει ιστορία, έχει φίλους, έχει έναν Θύμο που στέκεται όρθιος ακόμα κι όταν τον ποδοπατούν. Μην πάμε λοιπόν να του βάλουμε έναν άνθρωπο που μέχρι τώρα έπαιζε σ' ένα πρωτάθλημα όπου η μόνη υπέρταση ήταν το χρονικό διάστημα μέχρι να διακόψει η ομάδα τον αγώνα επειδή δεν είχε πια χρήματα για μισθούς. Πιστέψτε με παιδιά, ο Αυλόνταρ είναι υπέροχος — μας έκανε ν' αγοράσουμε φανέλες της Λοζάνης επειδή ήταν εκείνος εκεί πέρα, όχι επειδή ήταν τόσο δυνατός όσο νομίζουμε. Στο εικονίδιο του Θύμου όμως θέλουμε εκείνον που μπορεί να μας πάρει από το χέρι και να μας οδηγήσει μέσα στο γήπεδο ενώ γύρω μας όλοι φωνάζουν — κι αυτός ο Αυλόνταρ ακόμα ψάχνει το χάρισμα του σέικι επειδή θεωρεί τον εαυτό του πλούσιο επειδή έχει ένα κινητό που στέλνει μηνύματα δωρεάν. Άντε φίλοι μου, ετοιμαστείτε γι' αυτήν την ιστορία — επειδή ο Θύμος ξυπνάει κάθε φορά που μπαίνει μέσα ένας άνθρωπος που ξέρει τι σημαίνει να αγαπάς την ομάδα σου χωρίς να χρειάζεται ν' ανοίγεις σεισμογράφο επειδή κάτι τρέμει γύρω σας!

τι παράξενα αυτά εδώ τα λόγια όσοι ρίχνουν σεισμογράφους βγάζουν αβγά!... τι ιστορία μου φτιάξατε τώρα για τον Αυλόνταρ αλήθεια; σέντερ φορ θέλουμε όχι σεισμολόγος που φοράει φανέλα! 😂😂 αφού λέμε πως είναι τόσο δυνατός γιατί δεν μας τον έφερε ο Άρης η ίδια η ομάδα; ξέρουμε άλλωστε πως ο Φλάβιο σαν άνθρωπος κάνει την δουλειά του και κάθε Σεπτέμβρη ανοίγει νέες πόρτες — κι εκείνοι οι παράξενοι στο ίδιο στήθος έχουν άλλη δουλειά από το να ψάχνουν σεισμογράφους στους αγωνιστικούς χώρους! για τους αριθμούς, ναι αρκετοί τους πέταξαν εκεί στο τραπέζι αλλά εγώ σας πω κάτι άλλο: όταν παίζει η Λοζάνη χωρίς αυτόν τον τύπο καταρρέει σαν σακούλα στομάχου — εκεί λοιπόν κάνει τη διαφορά αυτή η ψυχή μέσα στη μεγάλη περιοχή, όχι επειδή σπάει σεισμογράφους! κι εσείς εδώ μέσα στις συζητήσεις ψάχνετε σεισμούς ενώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν φοράει το κόκκινο βλέπει γκολ σαν είδος υπό αίρεση κάθε Κυριακή! πάλι αυτός ο SakisPAO μου ήρθε με τους αριθμούς σαν κάτι να 'ναι σπουδαίο αλλιώς οι σύνοδοι αγοράζουν σέντες φορ σαν είσαι καλά — όμως στον Άρη θέλουμε έναν άνθρωπο που να ξέρει να κάνει καλή χρήση του χώρου γύρω από την μεγάλη περιοχή χωρίς να χρειάζεται σεισμογράφους! κι ας μην ξεχνάμε πως ο Λογαράς εκεί πέρα έκανε γκολ επειδή υπήρχε κάποιος δίπλα του να του δώσει την μπάλα εκεί που κανένας άλλος δεν μπορούσε να δει! τώρα για το εικονίδιο του Θύμου... ποιον ξεμνηρό άραγε σκεφτόσαστε; κάποιον που όταν βάζουμε έναν γκολ και αρχίζει το στάδιο να σείεται κι εκείνος δίνει μία κλωτσιά εκεί που κανένας άλλος δεν είχε το θράσος ακόμη κι ο ίδιος ο Στούαρτ φαίνεται μικρός μπροστά σ' εκείνη τη στιγμή! ας μην ψάχνουμε σεισμούς ας βάλουμε εκεί πάνω έναν άνθρωπο που ξέρει πως το ποδόσφαιρο είναι αγώνας ιδιοσυγκρασίας κι όχι πόλεμος σεισμολόγων! κι έτσι λοιπόν ας φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι εκεί πάνω στον Θύμο: όχι ένας άνδρας που χτυπάει κουδούνια σεισμού, μα ένας πολεμιστής της μεγάλης περιοχής που όταν φοράει το κόκκινο κάνει την μπάλα να λέει «ναι» πριν ακόμη εκείνος πει «εδώ»!

ρε τί ψιλοεγγραφα σηκώνετε εδώ μέσα; 😂 ξέρετε πόσες φορές έχουμε ξυπνήσει το Θύμο τελευταία φορά; μπαίνει ο Μπουτούλης σέρνοντας ένα ξύλο για μπατσίλωμα κ' εμείς του τραγουδάμε πάλι "προσοχή στον πρώην πρωταθλητή" σαν να είναι Κάμπος επί τράπεζας! 😅 κι όμως εκείνος γελάει σαν νάταν γκολφρέικερ επειδή έχει πάντα αυτό το αίσθημα ότι κάτι μένει να γίνει. τώρα πιάστε τον Αυλόνταρ; σέντερ φορ που σπάζει σεισμογράφους και μας φέρνουν νερό στους πνεύμονες με histoires επειδή κάποιος αστυνομικός στο Λουκέρνη πήρε έναν σεισμό για λάθος σήμα από το σήμα της Λοζάνης! 😂 πριν τρία χρόνια είχε μια φάση εδώ ο Μαρκαντωνάκης που έκανε τους διαιτητές να φορούν γυαλιά ηλίου επειδή έκλεινε μάτι σαν να είχε παρακολουθήσει όλες τις ταινίες Τζέιμς Μποντ — μα κανένας δεν έχει φέρει μέχρι τώρα έναν τζέντλεμαν σαν εκείνον που ξέρει τόσο καλά την μεγάλη περιοχή όσο ο ίδιος ξέρει τους δρόμους του Βόλου μετά τις τρεις τα βράδια! σκεφτείτε το λίγο: όταν ένας σέντερ φορ βγάζει τέτοια φήμη επειδή η ομάδα του βουλιάζει κάθε φορά που αυτός λείπει — αυτό δεν είναι τυχαίο. αυτοί οι άνθρωποι γίνονται θρύλοι επειδή έχουν πάνω τους το βάρος μιας ολόκληρης πόλης ενώ οι άλλοι τρέχουν σαν μυρμήγκια γύρω από τα penalty areas. ο Αυλόνταρ δεν είναι κάποιος που ήρθε τυχαία· είναι εκείνος που ανάμεσα στα άλλα έχει κάνει στην προηγούμενη ομάδα του ό,τι έκανε κι εδώ ο Στρατινάκης πριν χρόνια όταν έπαιζε σ' ένα πρωτάθλημα που ακόμα οι αντίπαλοι δεν είχαν μάθει πως λέγεται offside! πρέπει να μου πείτε βρε παιδιά: πόσες φορές έχουμε δει έναν σέντερ φορ να κάνει τόσο μεγάλη διαφορά εκεί που τελικά κρίνεται ένας αγώνας; όταν η μπάλα πάει εκεί πάνω στον θόλο της μεγάλης περιοχής και εκείνος σηκώνει το κεφάλι σαν να βλέπει όλα τα λάθη της ομάδας σαν ταινία αργής κίνησης... εκεί χρειάζεται κάποιος που δεν έχει κουραστεί ακόμα, κάποιος που όταν φοράει τα κόκκινα ξέρει πως αυτή η φανέλα δεν είναι δανεική! και ναι, κατέβαλες κι έναν σεισμό εκεί πέρα; τι έγινε τότε; εγώ τις ζόρικες νύχτες που ξεχνιούνται οι άνθρωποι στον δρόμο μ' έχει πάρει ο διάβολος πάνω στο μηχανάκι μου τρεις φορές μέχρι να βγει ο Νότης να με σώσει επειδή έψαχνα το στενό δρόμο για το γήπεδο του Ολυμπιακού Βόλου — εκείνοι οι τρεις φορές έκανα γκολ σαν να ήταν τ' όνειρο μου από σχολική γιορτή! τώρα όμως ας πάμε στο πράγμα: ο Αυλόνταρ σίγουρα είναι δυνατός εκεί που ξέρουμε πως στέκεται — μα εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο για το εικονίδιο του Θύμου. όχι έναν σεισμογράφο, όχι έναν άνθρωπο που κάνει τους άλλους να ανατριχιάζουν επειδή κάποιοι αστυνομικοί νομίζουν πως ένας σεισμός ήταν σφύριγμα προκήρυξης αγώνα! θέλουμε εκείνον που όταν γράφουμε ιστορίες στο στάδιο να λέμε "αυτός ήταν εκείνος" χωρίς να χρειάζεται συνέχεια κομπιουτεράκι στο χέρι! εκείνος που όταν φοράει το κόκκινο κάνει την μπάλα να φωτογραφίζεται σαν σημάδι ιερό. εκείνος που ξέρει πως η μεγάλη περιοχή δεν είναι playground αλάajos αλλά ιερός τόπος όπου μόνον οι δυνατοί τολμούν να βάλουν ένα γκολ στα τελευταία λεπτά! τι λέτε τώρα; γιατί κάθε φορά που μια ομάδα θέλει να δείξει δύναμη στο σύλλογο βάζει εικόνες από ανθρώπους που έκαναν την ομάδα μεγαλύτερη όταν τους χρειάζονταν — όχι κάποιον που βρίσκει σεισμούς εκεί που οι αντίπαλοι ψάχνουν γκολ! 😉