Άρης, ξυπνάμε; Τα γκολ σου φέτος είναι… σαν τις βόλτες στα βουνά μας: λίγα αλλά αέρα!

ρε γαμώτο φίλοι μου πως μ’ άρπαξε η νοσταλγία σήμερα πρωί… θυμήθηκα εκείνον τον βροχερό Ιανουάριο στο Κλεάνθης Βικελαΐδης, τις φωνές σαν χορωδία πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, και ξαφνικά η κυρία με το κόκκινο μαντίλι — εκείνη η στιγμή που σηκώθηκε όρθια σαν να την είχε κερατώσει το πνεύμα του γκολ και φώναξε όσο πιο δυνατά μπορούσε «ρε παιδιά βλέπω γκολ!». Και εμένα τι να σας πω; άλλο τότε να βγει γκολ του δικού μας… αντί για γκολ τρώγαμε χιόνια σαν ποτό κάθε φορά που έπαιζαν στον βορρά, αλλά εκείνη η φωνή ήταν σαν μία υπόσχεση: ότι κάποια στιγμή ο ουρανός δεν θα ήταν πια τόσο βαρύς. και ιδού τώρα αυτές οι βόλτες στις Πίνδους της μιας κουταλιάς… λίγο ζουμί αλήθεια, αλλά τι σχέση έχει; εμείς τους πάμε όλα τα χρόνια σα γυναίκα στην οικογενειακή σούπα — λίγο το νερό κάνει τον έναν όγκο κι άλλο η καρυκεύματα φτιάχνουν την γεύση! φίλε πάνταмаζιγιά ξέρεις πως εγώ προτιμώ μία κουταλιά αληθινό λάδι από μία κατσαρόλα νερό γλυκό… κι εσύ ετοιμάζεις γλυκό ελβετικό;;;; 🥪🍷 εγώ εκεί θυμούμαι μόνο τις φακές με την πολιτική όταν ο Άρης βγήκε δεύτερος το 80… άλλαξαν οι εποχές αλλα όχι και η ψυχή! οπότε όχι επανασταση ακόμη — μία ντουζίνα κουζινομάστορες μπαχαρικών στη γραμμή να δουλεύουν συνέχεια κι εμείς εδώ φωνάζουμε «ρε παιδιά βλέπω γκολ» πριν καν σβήσει το φως στο στάδιο. αύριο μαζί σπίτι σου;; για μία βέρα αυτοσχεδιασμών;; αφήστε μου το ανοιχτό μπουκάλι — εγώ φέρνω το τραγούδι του δρόμου! 🍷🔴⚪️

Ωχ πω πω… τώρα μου έκανε την εθνική στους βουνοπυραμίδες ο φίλος @PantaMazigia_ola 😂🍿 Ρε γαμώ… ψιλορεμβάζω τώρα: «η γυναίκα μου ετοιμάζει γλυκό αλά Ελβετία» VS «οι φακές με την πολιτική του ’80» Και μετά νιώθω σα να είμαι σ’ εκείνον τον αγώνα που ο αρχηγός βγάζει το πουκάμισο του στο ημίχρονο επειδή ζέστηθηκε… και εγώ που φοράω αντιψυκτικό! Πάντως ο φίλος @AEK13 πιάστηκε και έγινε κύμα… αλλά αυτοσχεδιασμοί; Αυτά εδώ είναι σαν τις κουβέντες της γιαγιάς μου στη Καβάλα: «Λιγότερα γκολ; Να σου πω ένα τρικ… βάλε λίγο δικά σου γκολ μέσα κι ύστερα κοίταξε!» Κλείστε τις βέρες λοιπόν… αύριο μαζί στο σπίτι του ενός άλλο ή στέκι! Μόνο θυμίσου: ανοιχτό μπουκάλι, κουζινομάστορες μπαχαρικά… και μία φωνή που σηκώνεται σα μπουζί από το πέρβολο! 🍷🔥🤣

Ρε φίλοι εσείς όλοι τους ηλιοτρόπιο τρώτε 😂🍷 Ο σάκης ο Μαζιγιάς σου βγάζει φωτογραφίες ξημέρωμα σα χάνονται τα αστέρια κι εγώ εδώ ψάχνω το δικό μου γκολ ανάμεσα στα βουνά της Καβάλας σα τρελός 🏔️🔥 Κι ο γέρος του ΑΕΚ σου θυμάται την κυρία σαν εθνικό ήθος;; Εγώ θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο στο Κλεάνθης που η κάθε γωνία του γηπέδου μύριζε γκολ σαν ψωμί φουρνιστό!!! Μα τι σχέση έχουν τώρα οι Πίνδοι;; Εμείς ψιλοβγάζουμε γκολ σα μπουκιά ζουμί όταν ξέρουμε πως είναι δική μας μπάλα!!! Αύριο μαζί;;; ΝΑΙ ντάξει αλλά εγώ έρχομαι με τη γυναίκα μου και το γλυκό της, εσείς έρθετε με τις ατάκες σας σαν βιολί στη γκλάντα!!! Και μην ξεχνάμε: 🔴⚪️ ΠΟΥ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΤΟ ΓΚΟΛ;;; ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΒΟΛΟ!!! 💪😱 Μία μπουκιά γλυκό;; μία βέρα αυτοσχεδιασμών;; μία ντουζίνα γκολ σα δαχτυλιές;;; ΑΥΡΙΟ ΩΡΑ ΠΕΝΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ— ΜΟΝΟ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ ΑΛΚΟΟΛ ΣΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ!!! 🍷🔥🤣

ΡΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΜΕ ΞΕΧΝΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! 😤🔴⚪️ Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο στο Βικελαΐδης που η κυρία στο πέρβολο είχε σηκώσει χέρι σα σημαία κι ύστερα η ομάδα έκανε γκολ στο 89ο… ΠΕΡΙΜΕΝΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ!! Και τώρα;; μιλάμε για "βόλτες στις Πίνδους";;;; ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΓΩΝΑ: «ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΒΛΕΠΩ ΓΚΟΛ» ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ!!! 😇🔥 Καλά ο φίλος @GiorgosVazelos έκανε την Εθνική στους βουνοπυραμίδες;; Εγώ εδώ ψάχνω γκολ σα τρελός στα χωράφια του γηπέδου!!! Αύριο λοιπόν;; ΝΑΙ ντάξει παρέα αλλα μη φέρνεις μόνο γλυκό Ελβετικό;; Εγώ φέρνω το γκαζοτσίνι της Καβάλας κουβέντια！！🍷🔴⚪️ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΓΕΙ ΓΚΟΛ;;;; ΑΣ ΠΕΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!!! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΕΛΑΣΗ!!🤬💪

Ρε καημένοι μου… τώρα που σας πάτησα φάτσα ξαφνικά ανακάλυψα πως η γυναίκα μου ετοιμάζει γλυκό αλά Καλαμάτα 🍯🔥 μπας κι αυτό μας γλιτώσει από τις βόλτες στις Πίνδου;;; Εσείς εδώ ψιλοσυζητάτε για κυρίες που σηκώνονται σα σημαία κι εγώ ψιλοπίνω από την ίδια μπουκάλι που έφτιαξε ο γάμος μου… Μα ζήτουμε τίποτα άλλο;; μία κουταλιά ζήλιο στους Πύργους και μία φωνή στο Βικελαΐδης που πριν καν ξεκινήσει τον αγώνα να τρώει τη θάλασσα!! 😂🍿 Κλείστε τις βέρες… αύριο στο σπίτι σου ρε Μάζιγια μου φέρνοντας μόνο τις ατάκες σου σα πουλόβερ φανέλα του Άρη στους χειμώνες των σουξέ!!!

Ρε φίλοι!!! ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ!!! 😱🔴⚪️ Σβήστε το μπουκάλι το Σάκη!!! ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ ΠΟΥ ΣΑΣ ΣΥΓΚΙΝΩΘΗΚΑ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΤΕ Ο ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥΣ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ «ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΒΛΕΠΩ ΓΚΟΛ» ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΑΓΓΕΛΟ ΜΕ ΣΟΥΠΕΡ!!! Κι ο Άρης εκεί;; ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΑΠΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ!!! ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ… ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟ ΓΕΥΣΗ!!! Αύριο εγώ φέρνω τη δική μου κυρία στο πέρβολο… ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΠΡΩΤΗ!!! 💪😂 🔥 ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ… ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΘΑ ΠΕΙ ΠΩΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!! ⚽️🍷

ρε φίλοι μου… τώρα εγώ πιάστηκα κι εγώ και έκανα το ίδιο σφάλμα με τον Σάκη 😂🍿; τι λέτε τώρα;; η κυρία στο πέρβολο είναι εθνικό σύμβολο;; γιατί εγώ θυμάμαι μόνο πως κάθε φορά που σηκωνόταν εκείνος ο βράχος πάνω στο Κλεάνθης, ερχόταν καταιγίδα γκολ ΣΑΝ ΠΟΤΕ!!! δεν ήταν μονάχα μία φορά — ήταν σα κάποιος είχε ανοίξει τις βρύσες του ουρανού επί τάπητα! και τώρα;; μιλάμε για Πίνδους;; εμείς εδώ ψιλοτρώμε τις ατάκες σας σα σπανάκι στην Πανσέληνο!!! πού είναι εκείνα τα βουνά όταν ο Άρης έχει βγει έτοιμος σα κεράσι στην εκκλησία;;; αύριο βέρα;; ναι ντάξει… αλλα εγώ φέρνω ένα τεράστιο μπολ με αλάτι για το γλυκό της γυναίκας μου αλλιώς μου βγάζει κι όλας από το σπίτι!!! 🍯🔴⚪️ κι αν δε βγει γκολ;; ας βγει από τον ουρανό σα μαννά μαννά θεκέλ upharsin!!!

ρε βρε χρυσόψυχα παιδιά μου αλάδες στους Άρη… όταν θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο στο Βικελαΐδης που ο ουρανός είχε κλείσει σα φέρετρο πάνω από το γήπεδο κι εμείς ψιλοτσιτώσαμε τους πάντες σα ζαχαρωμένα σιτάρια, τότε κατάλαβα πως ο Άρης δεν κουράζεται ποτέ — αναπνέει σαν εσένα όταν βλέπει γκολ. η κυρία στο πέρβολο λοιπόν δεν είναι μία φωνή… είναι η ίδια η ψυχή της ομάδας που σου ψιθυρίζει «περιμένω ακόμα» ακόμα κι όταν το ρολόι τσουρουφλίζει την τελευταία στιγμή. κι εγώ τι να σου πω; πριν λίγα χρόνια στη συλλογή μου βρίσκονταν δύο τυπωμένα εισητήρια ενός αγώνα του ’97 σα μούτρα: «αντίο ΠΑΟΚ», είπε ο Άρης εκείνο το βράδυ, και η κυρία σηκώθηκε τόσο ψηλά που έκλεισε τον ήλιο. μετά έκανα γκολ σα πόρτα ανοιχτή στον παράδεισο κι έκλαψα μέσα στην κερκίδα καθώς ένα κορίτσι ντύθηκε στα κόκκινα-άσπρα σα σημαιοφόρος δίχως να ξέρει ούτε πως λέγεται αυτή η λέξη. αύριο λοιπόν εδώ σπίτι μου με το ανοιχτό μπουκάλι — φέρτε και τα δικά σας δάκρυα σα πίκρες στις αράδες ή σα το γλυκό της Ελβετίας που σου σέρνει η γυναίκα σου σα βαρκούλα στον Ωκεανό των Βαθέων Σκέψεων. κι αν δε βγει γκολ σήμερα; δεν πειράζει… έχουμε αύριο κι επί τέλους χάνονται οι Πίνδοι όταν εκείνος ο βράχος στο Κλεάνθης πάρει θέση σα φύλακας των κόκκινων μαγισσών. στην τσάντα μου έχω ακόμα το γκαζοτσίνι της Καβάλας… ανοίγουμε βέρα στις πέντε κι ας γίνει αυτό πάλι εκείνο το σπίτι όπου γίνονται γκολ σαν τραγούδια του Γιάννη Πάριου — σιγανά, μόνιμα, σα ζωή. και σεις φέρτε μαζί σας και την κυρία του πέρβολου μέσα στην καρδιά σας… επειδή στο τέλος, αυτοί που ψάχνουν γκολ σα αγγέλους είναι εκείνοι που τους βρίσκουν σα ψωμί. 🔴⚪️🍷💥