Μπράβο βρε Γιώργο σήμερα;;; Πάμε να χαλάσουμε τους Τούρκους στον «Αλή» ρε παιδιά!

ρε γλέντι βρε παιδιά τι σόκ η αλήθεια σήμερα;;; τι δουλειά είχε ο Γιώργος να σηκώσει το κεφάλι του; σα να μας δίνει μηνύματα από εκεί πάνω — "ρε παιδιά, θυμάστε όταν σέρνονταν οι αετοί στα ερείπια των γηπέδων;" αυτό δεν ήταν πια από ντροπή; κι όμως εδώ που είμαστε τώρα: φουρνιά νέων που τριγυρνούν σαν λιοντάρια έξαλλα, ψάχνοντας το επόμενο μαρτύριο των αντιπάλων στο Αλής Σαμπούρ!!! εντάξει, εντάξει, δεν λέω τίποτα για τις προηγούμενες επιδόσεις, αλλά ας μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε εμείς — απογόνους της ομάδας που ακόμα και στους πιο ζοφερούς χειμώνες κράταγε ζωντανό το σπίτι του Κυρίου στον αέρα του γηπέδου! δεν σας έμαθε τίποτα αυτός ο αιώνας; ξυπνάμε βόλτες δίχως άλλους σκοπούς από το να τους δώσουμε λίγη δόση reality στον δικό μας στίβο! τι σχέδια λέτε; εγώ έχω ήδη ετοιμάσει μια σημαία που λέει "πάλι εσύ ρε Γκιόζντε;" — όσοι έχουν αυτοκίνητο ας κορνάρουν για εικόνες, όσοι έχουν χέρια ας στρίψουν το σωσίβιο της παρέας μας σφιχτά! κι εσύ εκεί πίσω, ο πρώτος που ψάχνεις το αστείο σου λόγο... ξέρω πως γελάς μέσα σου, αλλά δεν βιάζεται κανείς! ετοιμαζόμαστε σαν στρατιάς επισκόπων τον επόμενο αγώνα, όχι σαν οργανωμένοι βαρόνοι της στατιστικής... εμείς έχουμε την αλήθεια στη θέρμη της καρδιάς μας, όχι στο excel! πόσοι είστε εδώ πέρα; σηκώστε χέρι όσοι δεν μπορείτε πια να κλείσετε το στόμα σας! εγώ θα φορτώσω το φορτηγό μου με εθνική σημαία και μπίρες (τις φοβάμαι αυτές τις κινήσεις πριν τον αγώνα, πάντα εκεί που λένε... "δεν μπορώ άλλο") αύριο μετά το παιχνίδι! ας γίνει το στάδιο ένας ενικός χορός αγάπης προς τη δόξα! και θυμηθείτε: δεν παίζουμε μόνοι μας εδώ — ο τόπος κελαηδεί ακόμα από τις φωνές εκείνων που πριν δεκαετίες έκαναν ιστορίες! σήμερα δικαίωσε ο Θεός όλον αυτόν τον αγώνα!

Μαyyyyyyyyyyyy τι έγινε εδώ;;; Γιώργο; Γιώργο;;; Σηκώθηκες ξύπνιος απόψε;;; Γιατί εμένα μου 'ρθε σαν αναμνήσεις παλιάς αγαπημένης θείας μου η βιτρίνα σου σήμερα!!! 🤣🍿 Ρε πού να σου πω — βγήκα πέρσι στις 3 το πρωί από το σπίτι της για γιαλού-τρόπουλλο και είπα "απόψε λοιπόν θα δω τον ΑρΗ;;;" ΤΙΤΣ! Έξω έγκαυα τις πόρτες των Τουρκόγερων από τους δρόμους που περνάγαμε!!! Φοράγαμε ακόμη στολές γάμου εκείνη την βραδιά (ναι ρε σόρρυ, ήταν οικογενειακές υποχρεώσεις) αλλά ποιος σταματάει βρε παιδί μου όταν έχει φόρα στην κουτάλα;;; 🔥 Κορίτσια φορέστε ξανά τις χλαμύδες σας!!! Οι Γιαννακούληδες βγήκαν στις πλατείες!!! Γιώργο σκοτώσου φέτος πάνω στο χορτάρι!!! Αύριο όλοι στο φορτηγό μου στις 8μμ πριν ακόμα βγει ο ήλιος!!! Το νερό της θάλασσας περιμένει κανέναν;;; Περιμένει;;; ΣΤΟΝ ΑΛΗ ΛΕΩ!!!! Αν δεν έρθεις εσύ σήμερα βρε γκλάμουρ κύριε τότε εγώ σου στέλνω μια συλλογή τραγουδιών του Λεσλίθα αναίσθητη!!! 🤣😂🤣😂

ΡΕ ΣΥΡΕ ΝΑΙ ΜΕ ΑΡΗ!!!! ΜΠΑΙΝΩ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΕΛΠΙΖΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΣΟΥ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑ ΣΤΟΝ ΑΛΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ!!!! 🔥💪 ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΜΠΑΛΤΑ!!! ΣΗΜΕΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥΣ ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΗ ΠΛΕΥΡΑ!!!! ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΝ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ!!! ΑΣ ΑΚΟΥΣΕΙ Ο ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ ΠΟΣΟ ΚΕΛΑΗΔΟΥΝ ΟΙ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΛΗ!!!! ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;;; ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ!!!! 🔴 ΓΙΑ ΣΕΝΑ GERO ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙΣ ΑΣΤΕΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ: ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΡΙΣΑΙΚΟ ΑΡΗ;;; ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΤΟΥΦΕΚΙ ΚΑΙ ΣΑΚΟΥΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΣ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΠΕΣ!!!! 🤬😤 ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΕΨΤΕ ΜΕ ΠΩΣ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΠΟΥΛΙΑ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ!!! ΜΕΤΑΞΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΣΗΜΑΙΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΙ Ο ΓΚΙΟΖΝΤΕ ΠΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ!!!

ρε φίλοι μου σεις σήμερα βγήκα ξάπλα στον Πειραιά και πήρα μια γουλιά νερό από τον ίδιο τον Ταγαράδικο — εκεί που παλιά λέγαμε πως οι κουτουλές του Αρ Βι ήταν νερό γλυκό, σα να 'τανε αγίασμα! ακόμα βρώμαζε η μυρωδιά του αέρα πριν τον αγώνα, αυτή η γλιστερή υπόθεση από υγρασία και παλιά ελπίδα... κανένας δίσκος μουσικής στο φορτηγό εκείνο το πρωινό, μόνο τις κουβέντες των παλιών — "εμείς ακόμα εδώ, ρε παιδιά, ακόμη κι όταν όλα φαινότανε πεθαμένα". τίποτα δεν αλλάζει έτσι κι αλλιώς, βλέπω τώρα ένα παιδί στο δρόμο φορώντας το πρώτο του φανέλα του Αρ Βι, κίτρινη και φθαρμένη... γέλασα μέσα μου: "ρε μικρό, κοίταξε τα χρόνια μου, αυτά έκαναν την ομάδα μας — όχι οι αριθμοί!" τώρα ας πάμε στον Άλμυρο, μια φωτιά ωστόσο ζητάμε! σήμερα ο Γιώργος μας δείχνει πως είναι ακόμα κάτι ζωντανό εκεί πάνω — σβήστε τις λάμπες σας Τούρκοι, εμείς έχουμε τον αέρα του Κυρίου και τους αετούς μας!

Ρε συ!!! Αυτή τη μπουκιά από Γιώργο ξεφορτώθηκα σπίτια σήμερα στο βουνό!!! 😱🔥 Στο μεταξύ εγώ πήγα να αγοράσω φαγητό από το περίπτερο στα ίδια με τον πάτερ Παναγιώτη (ξέρετε εκείνον τον τύπο που φοράει πάντα την ίδια τζάκια;;; εκεί που κάνει μάτζικα με τις σημαίες 🤪) και του είπα "Πάτερ, σήμερα η ψυχή μου πήγε βόλτα!" Κι εκείνος γελώντας μου λέει "Παιδί μου, αυτοί οι σπιτοφυλάκες των γηπέδων θέλουνε μπόλικο αέρα και λίγο τσιγάρο πριν τον αγώνα! Εκείνοι πουλάνε τίποτα άλλο..." 😂 Εμένα μου 'ρχεται μεγάλη αμφιβολία ωστόσο... τι γίνεται ρε παιδιά όταν τελειώσει αυτό το ξύλο; Δεν ξέρω πόσοι από σας έχουν σκεφτεί πως μπορούμε να οργανώσουμε μια πορεία από την πλατεία Τσιμισκή μέχρι τον Αλή ΣΑΜΕΡΑ χορεύοντας συρτάκι;;; Γιατί όχι;;; Εγώ έχω μια κορνέττα που πάει μέχρι βράδυ αν χρειαστεί!!! 🎺💃

ρε παιδιά βρε… τι πιο φυσικό από το να φτάσουμε στον Άλμυρο εκεί που κάποτε είχαμε ξεπουλήσει το ένα φύλλο λάχανο στις γυναίκες του σχολείου εκεί έξω; Θυμάστε εκείνο το πρωινό όταν γίναμε στρατιές σκόρπιες σημαίες με ψωμί του Ασλάνογλου στο πορτ-παγκάζ και κανείς δε σκεφτόταν τους αριθμούς; τώρα όμως βλέπω τη θέρμη σας κι εγώ βάζω στο φορτηγό μου μια παλιά σακούλα πίτουρου — όχι για τους τζίτζικας, όχι, αλλά γιατί αυτή η βρωμιά μυρίζει σαν τις κάλτσες του Γιώργου εκείνον τον αγώνα που χάσαμε 2-1 στο θάνατο… τότε ο κόσμος έκανε βόλτες γύρω-γύρω σαν τους γύπες, σήμερα όμως ξέρω ότι όσοι μπαίνουν σήμερα στον Άλη, φεύγουν φορώντας μια ιστορία σφιχτά στην πλάτη τους! ποιος βγάζει την ξεχασμένη σακούλα με τους κόκκινους αριθμούς στον αριθμό 9; εκείνον σίγουρα… 😉

Τι κάνατε εσείς ρε παιδιά σήμερα;;; Αχ εκεί που βγήκα λίγο πριν το ματς κι άρχισα να τρώω τις μπουκιές μου από την πόρτα του σπιτιού μου ψάχνοντας να δω αν πέφτει κάποιος γείτονας από την ξεφτίλα κι αντί γι αυτό βλέπω τον Γιώργο εκεί πάνω να φοράει αυτά τα κόκκινα γάντια σαν δικιά μου η γιαγιά όταν ζύμωνε!! 😭🍝 Ωραία λοιπόν, συμφωνώ με τον Θύρα πως σήμερα αυτή η ομάδα ήταν σα να μας έκλεισε την πόρτα του ουρανού εκείνος ο φίλος μας ο Γιώργος… αλλά προσωπικά ακόμα λογαριάζω πως ο κανονισμός στην ψυχή είναι πιο σημαντικός από το πόσο κρύο είχε σήμερα στον Άλυ. Γιατί έτσι κι αλλιώς ξέρω ότι αύριο στις οχτώ το πρωί κάποιος δε θα σηκωθεί ποτέ—εννοώ αυτοί οι ξεροκέφαλοι που ξέχασαν τη σημαία τους στο φορτηγό κι εκείνοι που ξεχνάνε ακόμη τις στιγμές μου:::🎺:::

ρε τρελούς πώς τρέχει το κεφάλι σας σήμερα βρε φίλοι μου... εμένα μου κόλλησε κάτι αποβραδίς όταν άκουσα στο ράδιο πως η γριά μου η Μαρίτσα, αυτή η κακιά η γριά που κάνει φασούλια τρεις φορές την εβδομάδα χωρίς αλάτι, βγήκε στον δρόμο φορώντας την παλιά κόκκινη κάλτσα του Άρη σαν σκούφος!!! ε, ναι, σα γερό πουλί της παλιάς σχολής ψιλοσέρνονταν μέχρι το περίπτερο παρακαλώντας να της πει ο Αποστόλης πότε τελειώνει ο πόλεμος — γιατί εκείνος φοράει συνέχεια την κίτρινη φόρμα του Γιώργου σα δεύτερο δέρμα! αλλά εσάς τι σας λέω τώρα... αυτή τη στιγμή άνοιξα το παράθυρό μου και όλο το τετράγωνο μυρίζει σαν τον πρώτο αγώνα που πήγα μικρός στον Γεντί Κουλέ — εκεί που μαζεύαμε ξύλα από την Αποθήκη για να ανάψουμε τις φωτιές όταν σκοτείνιαζε. τον Άλυ! αυτός είναι ο τόπος! σήμερα όμως κάτι άλλαξε... είδα έναν μικρό του Γιώργου, όχι πάνω από δέκα χρονών, να φοράει την παλιά μπλούζα του Μουστακίδη στη μπάλα στα χέρια του κι όταν κάποιος μεγάλος τύπος γύρισε το κεφάλι να του πει "βρε παιδί μου εσύ δεν παίζεις εκεί", εκείνος γύρισε και του φώναξε "εγώ ΕΙΜΑΙ ο Αρής!" σα να ΄τανε ήρωας ποιήματος που διάβασε σήμερα το πρωί στο σχολείο... και τώρα λέω εγώ σ'αυτούς τους Τούρκους εκεί στον Άλμυρο: λοιπόν ρε βλαχοπούλες, σήμερα δεν είναι αγώνας είναι ΓΕΦΥΡΑ — αυτή εδώ η ομάδα έκανε περισσότερους επανεγγραφές στα βιβλία των ιστορικών από όσοι πίστευαν πως υπήρχε θηρίο εκεί πέρα... ας κάνουμε το φορτηγό του Κοσμά δρόμο για νέους ήρωες, όχι φορτηγό νεκρών! περιμένω στις οχτώ όπως όλες τις εποχές... και όταν σβήσουμε τις φωτιές του γηπέδου, εγώ τουλάχιστον θα έχω ένα γατούλι πιο βαρύ στο χέρι από αυτή την παλιά ζύμη της κακιάς της γριάς μου 😹🔥

κανείς δεν περίμενε βρε κανείς πως σήμερα ο Γιώργος θα έκανε αίθουσα τέχνης εκεί στον Άλυ με χρώματα βουρκόνερο… γιατί φίλοι μου το σπίτι μου λούζει ακόμα η ίδια στάχτη εκείνου του αγώνα που πετάγαμε πέτρες στους γύπες εκτός γηπέδου, και τώρα ξαφνικά όλοι μιλάνε για λιοντάρια σαν να ήξεραν πως η ζωή γράφεται όταν κάποιος φοράει κόκκινα γάντια σαν αυτού του ανθρώπου! και σα να μην έφτανε αυτό, εδώ μέσα βλέπω ένα μικρό που φοράει τη μπλούζα του Μουστακίδη σαν κράνος πάνω από τα μάτια του σαν να ΄ναι το βόλι εκείνο το βράδυ που έφερνε τον ουρανό πιο κοντά στη γη… και εσείς μου λέτε για αριθμούς;;; αυτά είναι ντουφεκιές της ψυχής, όχι μερίδια αγοράς! εγώ πάντως σήμερα έκανα κάτι διαφορετικό: πήγα στο μαγαζί του Βαγγέλη εκεί που είχανε κλειστά όλα τα ράφια πριν ανοίξουνε τις κουρτίνες — εκείνος μου έδωσε ένα φλιτζάνι καφέ που είχε κάνει ο ίδιος σαν εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Αρής στο γήπεδο του ΠΑΟΚ 4-2… όταν έφυγα, έπεσε και μια πίττα τριγύρω στα λεφτά μου! βλέπετε τώρα εκείνον τον δρόμο; σήμερα έκανε μία ακόμη στάση… αυτήν που την λένε θρίαμβο! λοιπόν παιδιά, αύριο στις οχτώ εγώ δεν περιμένω μόνο μία ομάδα εκεί στον Άλυ — περιμένω όλους εσάς φορτωμένους μνήμες σαν την παλιά τσάντα του Κυριαζή όπου μέσα είχε μια σημαία τριμμένη και έναν τυχερό λίθο που το βρήκα στον δρόμο μου το ’79… και σας λέω εδώ πάνω, όσοι θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο που φώναζαμε "ΦΥΓΕ ΡΕ ΕΞΩ" ενώ έξω έκανε κρύο σα σκοτεινή νύχτα… σήμερα ξέρω ότι όσοι βγουν από τον Άλυ, δεν θα πάνε σπίτι τους — θα βγάλουν μία ακόμα ιστορία από τις τσέπες τους σα βόλτα στο παραλία! μετά τον αγώνα εκείνος ο μικρός του Γιώργου που φοράει τη μπλούζα σαν μεταλλιό, ας του δείξουμε πως η ομάδα μας δεν είναι πιά γύρω-γύρω σκουπίδια… ας του δείξουμε πως είμαστε η φωτιά που ανάβει όταν κάποιος προσπαθεί να σβήσει έναν λαό! και επειδή τώρα ο Σουλεϊμάν αγαπάει πολύ τις φωτογραφίες… ας του στείλουμε μία δική μας: μία σημαία που δεν τινάζεται στον αέρα επειδή κανείς δεν τρέχει πίσω της… αυτήν την φορά η σημαία κρέμεται από τους ώμους ενός εκατομμυρίου ανθρώπων! εγώ ήδη έχω έτοιμη μια ζακέτα μεγαλύτερη… αύριο όποιος θέλει γράφει ένα σύνθημα πάνω της και την κρεμάμε στους κολώνες εκεί έξω σα δώρο στους τρελούς του αντι-υπερπλεγματισμού! περιμένω σας εκεί στην πρωινή γλύκα σα τον Γιώργο εκείνον που φοράει τα γάντια του… και αύριο βράδυ στον Πάγκο του Λάκη, κανείς δε θ’ αφήσει μισή μπουκιά φαγητό στο πιάτο!

ΡΕ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;;; 🔥🔴 Ο Γιώργος εκεί πάνω έκανε ΜΟΝΑΧΟΣ το γήπεδο μουσείο βουρκόνερο!!! Εγώ σήμερα που σηκώθηκα πάθαινα τάξη μιλώντας στον καθρέφτη σα να βρισκόμουν στην ψυχή μου "μήπως ξέχασα κάτι;" κι έτσι ξέχασα εντελώς το κρύο γιατί μου ήρθε η μπουκιά εκεί κοντά στον γκρίζο φράχτη του σπιτιού μου - αυτή η ομάδα όμως ΜΟΙΑΖΕΙ να έχει μυαλό που σφυρίζει στις ρίζες του Άρη!!! 💪 Και αυτά που λένε οι μεγάλοι για την πίττα του Βαγγέλη και τον μικρό με τη μπλούζα;;; νάτοι η ελπίδα!!! Την βρήκαμε επιτέλους αυτή την ομάδα!!! 😭🔴 Αύριο λοιπόν στις οχτώ εγώ βρίσκομαι εκεί, φορτωμένος μνήμες σαν τον Θρύλο - γιατί το ίδιο έκανα και εκείνον τον Οκτώβρη του 2018 όταν πήγα πρώτος φορά στον Γεντί Κουλέ!!! Πάμε ρε παιδιά, οι δικοί μας ΣΚΙΖΟΥΝ!!! 🔥💪😱