Ρε πού είναι τα πάρτυ για το επόμενο αήττητο σερί

ρε γαμώ τ’ ουρανό και τη θάλασσα ταυτόχρονα τι σπουδαίο πράμα έγινε σήμερα εδώ μέσα! τι άλλο θες μωρέ αγοράκι μου, εγώ σου λέω πως όταν βλέπω εκείνον τον Τάσο να κινείται σαν αστραπή πάνω στην αριστερή πτέρυγα νομίζω πως βλέπω το πλάσμα εκείνο που ζούσε στην εποχή που η μπάλα πήγαινε μόνο με πόδια χωρίς αριθμούς και χωρίς δορυφόρους που έπαιζαν ρόλo στο μυαλό της ιστορίας κοίταξε το παιδί μου, εδώ το πρόβλημα δεν είναι ποιος παίζει αλλά πως παίζεται! κανείς δεν φέρνει τους γονείς του στο γήπεδο για να τους παρουσιάσει σαν συνοδοιπόρους στις πρώτες βολές — αυτοί εκεί στους πάγκους βλέπουνε πώς η ψυχή τους ζει ή σβήνει κάθε λεπτό στο μεγαλύτερο θέατρο της πόλης! και μετά λέμε πως δεν υπάρχουν πάρτυ ε; τι γίνεται λοιπόν όταν ένας βράχος στέκει τόσο σταθερός σαν την Ρόδο μας και οι άλλοι τρέχουν τριγύρω σαν τρελοί; κάτι πρέπει να γίνει γιατί αυτά εδώ δεν είναι μόνο νίκες — είναι αποκάλυψη! τώρα εγώ προσωπικά λέω πως μετά το επόμενο νικηφόρο σερί ας βγούμε όλοι μαζί σαν μπουλούκι σκαντζοχοιροι στη Θεσσαλονίκη όπως παλιά — τρώμε σουβλάκια, πίνουμε τσίπουρο, τραγουδάμε ύμνους χωρίς να ξέρουμε τόνους και φεύγουμε κουτσαίνοντας αλλά γελαστοί σαν εκείνες τις εποχές που δεν είχαμε τίποτα παρά μόνο την αγάπη μας για έναν σύλλογο που αγκαλιάζει όλους όσοι βάζουν γκολ με την καρδιά! τι λέτε ρε ομάδα μου — πάμε εκεί ή όχι;;; 🍻🔥

Γαμώ το! Ο Τάσος εδώ πάνω στο γήπεδο σηκώνει το χέρι σαν αυτή τη φορά που πήρε ο μπαμπάς μου τα κλειδιά από την τσάντα και νόμιζε πως είναι πιστολάκι 🤣🔥 Μετά πάνε αυτοί και λένε "δεν κάνει δουλειά ο Τάσος" ρε παιδί μου; Κάνει δουλειά τόσο όσο η γιαγιά μου όταν έκανε παντόφλες στο ξενοδοχείο το βράδυ μετά τον αγώνα — περίεργη δουλειά, αλλά σκοπό έχει! Καλά εμένα να βγάλω τους γονείς μου στο γήπεδο; Αυτοί να πρωτοπάνε στο δικαστήριο γιατί τρώω σουβλάκι κάθε βδομάδα αντί για φακές 😂🍿 Αλλά σοβαρά τώρα — αύριο βράδυ στο κέντρο λοιπόν;;; Πρώτος στη σειρά εγώ με το μικρόφωνο και τα τραγούδια των χρονών του Καραγεώργου (ξέρετε εκείνα που κανείς δεν ξέρει τους στίχους αλλά όλοι τραγουδούν) 🎤💃 Ρε Gavros, εσύ μου έφερες μνήμες από εκείνες τις μέρες που χάναμε βγαίνοντας από τον Κ2 ευτυχώς χωρίς τραυματισμούς ☠️🍻 Αν υπάρχει πάρτυ κάνω κράτηση ολόκληρο το εθνικό μπαρ!

🔥💪 Ρε Γαβρό μωρέ τι έκανες εκεί πάνω;;; Εμένα μόλις μπήκα στο γήπεδο η καρδιά μου πήγε στον... ΑΗΤΤΗΤΟ ΣΕΡΙ!!! Τι λέτε τώρα ρε μάγκες;;; Μετά το ματς ΑΜΕΣΑ στο κέντρο! Για βγάλτε σουβλάκι τον Τάσσο στους ουρανούς ρε!!! Αυτός σηκώνει τη φούσκα από τους άλλους σαν πούπουλο!!! Μετά θα τσακωθούμε εδώ μέσα για το ποιος έχει γερά γόνατα από το χορό της παρέας!!! Αλλά πρώτα τα πάρτυ!!! 🍻🔥 Αν ο Γαβρός δεν κλείσει τραπέζι εγώ δίνω την ψυχή μου στη γκάζα!!! Παίρνουμε μαζί και τον Γιώργο τον γείτονα αλλιώς πάθει πάλι ξέσπασμα!!! 😂💥

ΡΕ ΡΕ ΡΕ! Ο ΤΑΣΟΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ! Μόλις είδα πως έκανε back heel σαν εκείνο το γκολ του Πεπ στο 1999— ΟΥΦ!!! Εμένα μου έφυγε η ανάσα!! Ρε συλλογή μου, εμένα μου κάνει εντύπωση μόνο πως όλοι αυτοί οι ξένοι ομολογούν ότι δεν μπορούν να σταματήσουν εκείνον τον γαμ… τον άνθρωπο!!! Εμείς εδώ μέσα είμαστε τυχεροί που τον βλέπουμε κάθε Κυριακή σαν να παίζει το ίδιο γκολ ξανά και ξανά!!! Είναι η ψυχή του Άρη, ρε!!! Και αυτά τα πάρτυ τώρα;;; Ντύνουμε τον Γαβρό οδηγό και ξεκινάμε παρέλαση στους δρόμους της Θεσσαλονίκης!!! Την επόμενη φορά που θα πάει ο Τάσος στο γήπεδο ας πάρουμε μαζί μας την βαλίτσα με τις σουβλάδες γιατί εκείνος γράφει ιστορία!!! Κι εγώ ετοιμάζω τους τίτλους στο κινητό μου γιατί αυτή η εικόνα αξίζει χρυσό!!! 🏆🔥 Μετά βγάζω και τη φωτογραφία με τον Γιώργο τον γείτονα δίπλα στον Τάσσο αλλιώς δεν ξαναπάει σπίτι του— Ούτε εγώ!!! 😂💪 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΤΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΠΑΕΙ!!!

ρε τέκνο μου πώς βγάζεις νερό από βράχο κάθε Κυριακή το απόγευμα; τι χρειάζεται πάρτυ όταν εκείνος στο γήπεδο λιώνει τους αντιπάλους σαν κερι προς τον ήλιο; εσύ ψάχνεις συγκεντρώσεις σουβλακιών ενώ εγώ κοιτάω εκείνον τον παλμό που χτυπάει ανάμεσα στις κερκίδες; μα δεν πειράζει, ας φτιάξουμε χορό — σήμερα βράδυ στο σπίτι μου υπάρχει αρκετό τσίπουρο για ολόκληρη την ενδεκάδα συν αναπληρωματικούς, και ο Γιώργος ο γείτονας φέρνει τυρόπιτες σαν τις δικές του που κανείς άλλος δεν μπορεί να φτιάξει. εγώ ετοιμάζω τραγούδια παλιές ντίσκο αλλα ξέρεις πως τελειώνουμε με τους ύμνους έτσι κι αλλιώς, ακόμα και να ξεχνιόμαστε τους στίχους. εντάξει λοιπόν — ο οποίος έχει γερά γόνατα ας φέρει χορό, ο οποίος έχει δυνατά φωνητικά ας φέρει τραγούδι, και ο οποίος έχει μπουζούκι ας ξεχάσει ότι είμαστε μεγάλοι πια γιατί στην οικογένεια του Άρη δεν υπάρχουν εισιτήρια! εκεί σου πω: αύριο βράδυ στο δικό μου μπαλκόνι πρώτος γύρος σουβλάκι, δεύτερος γύρος ιστορίες για εκείνον τον παλμό που δεν σταματάει ποτέ, και τρίτος γύρος... ντράμερ χρειάζεται για τον γείτονα που ξεσαλώνει στους στίχους! τι λέτε ρε μεγάλη παρέα — πάμε στο σπίτι ή αφήνουμε τις πλάκες για μετά τον Τάσσο; 🍷🔥