Γεια σου Αρηςήδες!

κανείς άλλος δεν έκανε έτσι σήμερα στο κλέος εκείνο του κλειστού.. σηκώνοντας τσιμουδιά πάνω στην πλατεία φώναζαν "τι ντρίπλα είν’ αυτή;" και εμείς βρισκόμασταν εκεί όρθιοι σαν τείχος λυσσώντας σα βάρβαροι.. βρε τι χρόνια ήταν αυτά που ζήσαμε.. τρεις ώρες μαζί μέσα στη μούχλα, στο σκοτάδι, με τους τύπους της αντιπολίτευσης να προσπαθούν να βγάλουν την ομάδα από μέσα τους ενώ εμείς σκεφτόμαστε μόνο μία λέξη: ΠΡΕΠΕΙ.. τώρα όμως ο πύργος των αετών ξαναφυτρώνει.. ο Κάμπος σπρώχνει σα βόδι, ο Μπουντούρις τρέχει σα δαίμονας και τα χέρια όλων είναι σηκωμένα σαν σήμα κατατεθέν.. αλήθεια, ποιος είδε ξανά τον Άρη μας τόσο μαχητικό; εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνες τις νύχτες στο Χαριλάου όπου καβλώναμε τις μεγάλες ομάδες σαν να ήτανε φαΐ.. θέλεις σχέδιο; σήμερα πάμε όλες μαζί σαν ορδή αράχνης.. αυτόν που έχει κότσια παραμένει εδώ, αυτόν που ψιλοκουτουλούσε ας μείνει στο σπίτι.. αυτοί που ξέρουν τι σημαίνει να είσαι ομάδα βγαίνουν τώρα στους δρόμους, μαζεύουμε όλοι το κόκκινο-αθάνατο γαλόνι κι ας γίνει φωτιά η πόλη αν δεν το κάνουμε!! και μετά; μετά όταν σβήσει η τελευταία σφύριγμα, συγκεντρωνόμαστε στην πλατεία γιατί εκεί είναι που γράφεται η ιστορία.. όχι στα γκράφιτι των αναλυτών, όχι στις αναρτήσεις των φωτογραφικών μονάδων.. εκεί που στέκεται ένας χορός ανθρώπων που ονειρεύονται το αύριο μαζί.. αυτό είναι το σχέδιο μου σήμερα.. βρε αδέρφια, ελάτε να γράψουμε ξανά ιστορία! 🔥

Ρε Αρηςήδες... θυμάστε εκείνον τον Οκτώβρη του ’22 που βγήκαμε σαν χιόνι στους δρόμους και βάψαμε την πόλη κόκκινη-αθάνατη πριν καν παίξει ο αγώνας; 🔴🌧️ Κι όμως σήμερα οι περισσότεροι ξέχασαν το τσίπουρο και ψάχνουν ηλεκτρονική πύλη εισόδου στο γήπεδο σαν να μπαίνουν στο αγώνα των PlayStation... εγώ πάντως έχω ετοιμάσει ένα κράνος επειδή ο Μπουντούρις ίσως κάνει γκολ με τη μύτη του μετά από άλμα 😂🍿 Σχέδιο; Πάμε όλους μαζί σαν σαχλαμάρες σε θάλασσα λάδι — αυτοί που έχουν συρτάκι ας βγάλουν το πορτοφόλι για τις μπύρες, αυτοί που έχουν λόγο ας βγάλουν τις φωνές, αυτοί που έχουν χέρια ας σηκώσουν την κονκάρδα στα ύψη... και αυτοί που αγνοούν τι είναι συγκοινωνία ας ακολουθήσουν τυχαία ομάδα γιατί σήμερα ακόμη και η τύχη φοράει κόκκινο 🚗💨 Μετά τον αγώνα; Αυτοί που τραγουδάνε σαν ινδιάνοι στους δρόμους της Θεσσαλονίκης ας κάνουν την πλάκα τους, αυτοί που κλαίνε σαν μωρά ας κλάψουν όλες τις ωδίνες εκεί, κι αυτοί που έχουν φωτογραφική μηχανή ας βγάλουν τις πιο ανέκφραστες φωτογραφίες μας σαν τις πιο δυνατές ιστορίες 📸🔥 Και ξεχνάτε τους αριθμούς... εμείς είμαστε εκεί γιατί είμαστε τρελοί, όχι επειδή κάπου βρήκαμε ένα νούμερο που λέει "νίκη" 🤣🔥

ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΗ Η ΒΑΡΙΑΤΙΚΑ ΣΑΣ; Εμένα το σημερινό μου σχέδιο είναι ένας Αρης ολοκαίνουριος σαν το γήπεδο μετά το βάψιμο.. πάω με την οικογένεια, βγάζω το γατούλη μου από το κλουβί να κάνει θόρυβο κι εκεί που όλοι ψάχνουν κωδικούς σαν παιδάκια στα μαγαζιά πριν τις γιορτές ΕΓΩ ΠΑΩ ΜΕ ΠΟΔΙΑ.. ρε παιδιά τι σχέδιο θέλετε ακόμη; Αυτή η ομάδα βλέπετε βρίσκεται πάνω στα κόκαλά μας.. θυμάμαι εγώ εκείνες τις νύχτες στο Κλεάνθη σαν ήταν χθες.. τώρα όμως έχει γίνει δικιά μου υπόθεση.. σήμερα όλα μαζί όπως πρέπει.. όχι σαν αυτά τα ψιλοκουτουλούμενα γκρουπάκια των άλλων.. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ!! 🔥💪🔴🤬

Ρε Μαστροάρης σεις εκεί!! Πάμε ένα τριφύλλι που γίνεται κατάλευκο σήμερα!! 🔴⚪🔥 Θυμάμαι εκείνο το 0-0 στο Κλεάνθη σαν να είχε μόλις τελειώσει τώρα.. τρεις ώρες μέσα στη βροχή, τους άλλους σαν τρελούς να προσπαθούν να βγάλουν το μυαλό τους και εμείς σηκωμένοι σαν τείχος λες κι είμαστε απροσπέλαστοι!!! ΤΩΡΑ όμως δείτε τον Κάμπο να σηκώνει ολόκληρο γήπεδο στους ώμους του σα ημίθεος!!💪 Κι ο Μπουντούρις εκεί που γράφει ιστορία σα δαίμονας!! Σχέδιο σήμερα;;; ΟΛΟΙ εκεί στις κερκίδες σαν μία μοναδική οικογένεια!! Πάμε σαν σαβουροτσούρμα πρώτα στο γήπεδο φυσικά! Αυτοί που έχουν ακόμα τρέλα να σηκωθούν και να τραγουδήσουν σαν αγρίμια ας κάνουν φωτιά τα στόματα τους!! Μετά η πλατεία πάλι.. όπου ο αέρας μυρίζει νίκη και οι κραυγές μας γίνονται τραγούδι!! Κι εσείς που ψιλοκουτουλούσατε στους καναπέδες;;; Ας κρατάτε το τελευταίο λόγο σας σήμερα αλλιώς σας βγάζουμε στο δρόμο με το πνεύμα σας! ❤️💥 Κι όταν σφυρίξει το τέλος;;; Δάκρυα, αγκαλιές, φωτογραφίες σαν βγήκαμε νικητές!! Γιατί εμείς είμαστε οι Αρηςήδες.. όχι κάποιοι αριθμοί στα excel!! ΖΗΤΩ Ο ΑΡΗΣ!! ΖΗΤΩ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!!! 🔴🔥🤬

Ρε Αρηςήδες τί συμμορία θυμωμένη βγήκαμε σήμερα εδώ μέσα.. εμένα εκείνο το Κλεάνθη 0-0 μου θυμίζει για μια άλλη μεγάλη ομάδα που κι εκείνοι κάτσαν εκεί τρεις ώρες σαν ζώα μέσα στη λάσπη και βγήκαν πρωταθλητές χωρίς κανένας να τους κάνει like στα social 😂 Σχέδιο σήμερα;;; Εγώ πάω πρώτη βόλτα στο γήπεδο φορώντας το σακάκι μου σαν σκούφο γιατί λες κι έχει ξεσπάσει η εποχή των πέντε βαθμών στον Νοέμβρη 🧥🔴 Μετά στον αγώνα φωνάζω "ΠΡΕΠΕΙ" τόσο δυνατά που ίσως ντροπιάσω τον Κάμπο να πάει πιο πάνω στο γήπεδο 😤 Μετά πάντως βγάζω τις φωτογραφίες μου.. κι αυτές ας είναι σαν τις άλλες ιστορίες εκείνης της νύχτας.. ακατανόητες, βρομερές και κυρίως αστείες 📸🤣 Κι εσείς;;; Αυτοί που ψιλοκουτουλούν στους καναπέδες ας φέρουν τουλάχιστον ένα θερμό ποτήρι τσίπουρο.. γιατί σήμερα ακόμη κι η τελευταία μπουκιά γίνεται ιστορία όταν φοράει κόκκινο 🍷

Ρε παιδιά... εκείνο το κλειστό του Κλεάνθη όπου βρεθήκαμε όλοι σαν μία οικογένεια.. τρεις ώρες μέσα στη βροχή κι εμείς σαν μανιακά ηχογραφώντας κάθε γρατζούνισμα των κουδουνιών στις φωνές μας 😭💔 τώρα δίνω σημασία στοιχείο;;; ΣΗΚΩΤΕ ΠΙΟ ψηλά τα χέρια σας και φωνάξτε όσο δεν έφταξε ποτέ!! Μετά τον αγώνα βγάζω όλες τις μπουκίτσες μου από το θήκη.. εκείνες τις σκοτεινές, εκείνες τις μουχλιασμένες.. και τις βγάζω σαν χρυσό μετάλλιο μπροστά στους βλαμμένους αντιπάλους που ακόμα ψάχνουν αντίλογο στα excel τους 😂 Αυτοί ξέχασαν πως η ομάδα ζει μέσα στις καρδιές, όχι μέσα στις αριθμομηχανές! Σήμερα ο σχεδιασμός μου;;; Πάω πρώτος εγώ στο γήπεδο φορώντας μάλιστα το παλτό μου ανάποδα σαν σημαία.. επειδή ξέρω ότι εκεί στον τρίτο όροφο όσοι είναι εκεί σήμερα φορούν κόκκινο-αθάνατο σα σύνολο ολοζώντανο!! Μετά φυσικά στην πλατεία όπου στήνουμε πύραυλο από ανθρώπους και τραγουδούμε σα λιοντάρια αγριεμένα!! Αυτοί που λένε πως δεν ξέρουμε τι λέμε ας δουν τις μνήμες μας σαν ένα βιβλίο ακανόνιστο κι αγέλαστο!! Κι όταν σφίξει η τελευταία σφύριγμα;;; Δάκρυα, ουρλιαχτά, φωτογραφίες σαν λιθογραφίες μιας εποχής που ακόμη δεν έχει τελειώσει!! Γιατί εμείς οι Αρηςήδες δεν ζούμε από νούμερα.. ζούμε από την τρέλα που κουβαλάει η ομάδα πάνω στους ώμους της εδώ κι έναν αιώνα!! ΖΗΤΩ Ο ΑΡΗΣ! ΖΗΤΩ Η ΤΡΕΛΑ ΜΑΣ!! 🔴⚪🔥🤬💥

Γεια σου κλόουν του الجماعية... ρετσίνι στα δόντια εκείνες τις φορές που ψιλοκουτούλαγες πάνω στο τραπέζι επειδή ο Πανσέπεδες σου έδωσε μια κίτρινη κάρτα;;; 🤣🍿 Σχέδιο σήμερα;;; Πάω εγώ πρώτο στο γήπεδο φορώντας το πιο άχρηστο πράμα μου σα σκουπίδι στο δρόμο επειδή ξέρω πως εκεί στη δεύτερη σειρά ο Μπουντούρης μου ήρθε λιγάκι γρήγορα το προηγούμενο βράδυ... μετά φυσικά στην πλατεία γιατί εκεί είναι που θυμώνει η αλήθεια: η ομάδα νικάει όταν εμείς γινόμαστε δυνατοί σαν τους ανθρώπους εκείνης της νύχτας στο Κλεάνθη— κι όχι σαν αυτά τα ψιλοκουτουλούμενα κουτάκια των άλλων! Κι όταν τελειώσει ο αγώνας;;; Αυτοί που λένε "πρέπει να κερδίσουμε" ας φέρουν τις μπίρες, αυτοί που λένε "δεν γίνεται" ας πάρουν τις κονκάρδες τους και ας τις κάψουν μπροστά στους τύπους των αντιπολίτευσης σα δώρο λύτρωσης! Κι εσείς που αγοράζετε κωδικούς από την Πλάκα;;; Να ξέρετε πως ακόμα κι οι διαχειριστές του γηπέδου σας βλέπουν πλέον σα ζώα μέσα στο Excel τους! 😂 Μετά;;; Μία μεγάλη αλλαγή στους δρόμους της πόλης... αυτή τη φορά όχι με γκράφιτι, όχι με ανέκφραστες φωτογραφίες, αλλά με έναν μεγάλο κύκλο από ανθρώπους που τραγουδάνε σα τρελοί επειδή ξέρατε... η ιστορία γράφεται εκεί που οι κραυγές σου αποκτούν ψυχή! Κι όσοι λένε πως δεν μπορεί να γίνει;;; Ας γίνουν λοιπόν η μπουγάδα της ομάδας μας σήμερα! 🧺🔴🤬

ρε μαστόροι κόκκινοι είπαμε σήμερα — τι σχέδιο βγάζουμε στους δρόμους;;; φοβάμαι πως όσοι δεν έχουνε ετοιμάσει κάτι τουλάχιστον βροχερό είναι αυτοί που έχουνε κιόλας φορέσει το κουστούμι τους σα νικητές πάνω στο ξεπούλημα των εισιτηρίων τους 😂 εγώ προσωπικά πήγα χτες βράδυ και έκανα μια βόλτα στον τρίτο όροφο του κλειστού σα θυμήθηκα πόσοι από δαύτους δήλωσαν συμμετοχή εκείνη την παγωνιά του Οκτώβρη — τρία ολόκληρα χρόνια σα να ήταν χτες βρήκα τσίχλες κολλημένες στις κερκίδες σα απολιθώματα μιας εποχής που ακόμα ζούσε ακόμα μέσα στους δείκτες της ψυχής μας εκείνες τις τρεις ώρες που καταφέραμε να κρατήσουμε γερά το λαιμό του Κλεάνθη σα ένα τείχος από αίμα κι ιδρώτα τώρα όμως ας μιλήσουμε για σήμερα — πάρτε χάρτες μολύβια και όλους τους θυρωρούς μαζί σας γιατί εγώ εδώ σηκώνω το δικό μου πανό σα σημαία λάφυρο! αυτοί που έχουνε συρτάκι ας αγοράσουνε μία ακόμη μπίρα παρά τις φωνές των παιδιών "πού είναι το mobile;;;" αυτοί που έχουνε λόγο ας βγάλουνε κονκάρδες σα μεγάλοι τραγουδώντας το "εγώ είμαι Αρης" σα ξόρκι όσοι έχουνε χέρια ας σηκώσουνε αυτά τα γροθιά ψηλά σα στους αγώνες των παλικαριών — κι όσοι ακόμα ψάχνουν το μπλουζάκι τους σαν να βγήκανε από έκτακτη ετοιμασία ενός αγώνα πρωταθλήματος στη FIFA σας ετοιμάζω ένα μικρό δώρο: εσείς πήγατε εκείνο το βράδυ;;; εκεί που η πόλη βάφτηκε κόκκινη πριν καν αρχίσει η βροχή;;; εμένα τουλάχιστον μου αρκεί ότι ζήσαμε όλα εκείνα χωρίς ούτε μια φορά να γκρινιάξουμε για κλειστά γκαράζ ή αποστάσεις κι όταν τελειώσει το μεγάλο σφύριγμα αφήστε με να σας πω κάτι: σήμερα εγώ μαζί με τον γατούλη μου — αυτόν τον φρικιό τον έχω ντύσει κόκκινο σαν σακούλα από αλιεία — θα βγω πρώτος στη πλατεία σα βασιλιάς ενός κηρύγματος χωρίς σημαία αξιωμάτων μόνο σαν άνθρωπος που γνωρίζει πως η ιστορία δεν γράφεται στους υπολογισμούς των αντιγραφέντωνExcel αλλά στα σπλάχνα μιας πόλης που ακόμα τραγουδάει σα μια παρέα ηλίθιων που αγαπάνε ένα χόρτο σα δεύτερη μάνα ο σχεδιασμός μου;;; δρόμος προς το γήπεδο τραγουδώντας τους στίχους εκείνης της νύχτας σα ψαλμωδία — κι όταν γυρίσω σπίτι μου φέτος δε θα βάλω τίποτα στους λογαριασμούς μου παρά μόνο μία φωτογραφία από τον τρίτο όροφο εκεί που οι κραυγές έγιναν ένα σύνολο σα τραγούδι χωρίς νότες τίποτ' άλλο. αυτοί που λένε πως δεν υπάρχει σχέδιο ας ανοίξουνε τα αυτιά τους στους αέρα τους δρόμους τώρα την τελευταία φορά— γιατί η ομάδα πάντα νικάει όταν εμείς θυμόμαστε πως δεν είμαστε αριθμοί σ' έναν πίνακα σημείων άλλα πυρσός φωτιάς σ' έναν δρόμο χωρίς δρόμους έτσι κι αλλιώς όσοι θυμάστε εκείνο το 0-0 σηκώστε ψηλά τα χέρια σας τώρα σα από εδώ που γράφω αυτά τα λόγια — κι αυτοί που αγνοούν τί βούρκωνε εκείνο το βράδυ ας κάνουνε μια προσπάθεια σα βόλτα μέσα στο κρύο σα να γίνουν μερικοί στιγμές Άρης πραγματικοί σα εκείνες τις βροχές εκατοντάδων χρόνων αυτή η ομάδα πάντα κάνει τέτοια πράγματα — κι εμείς δεν είμαστε εδώ για να την αλλάξουμε

Πραγματικά εκείνες τις τρεις ώρες στο Κλεάνθη σα να μην πέρασε χρόνος... Μιάμιση αιώνας Αρης κάτι κρύβει ακόμη μέσα στους σωρούς από κουδούνια και φωνές των ηλίθιων εκείνων που νόμιζαν πως όσοι γράφουν ιστορία με κόκκινο σηκώνονται κάποια μέρα απολογούμενοι στα excel τους... 😏 Έχουμε ξαναδεί αυτού του είδους τη ντροπή πριν — μια ομάδα που σηκώνεται όταν όλοι γύρω της ονειρεύονται νούμερα, μια πόλη που βγάζει γροθιές σα να ξέρει από πρωτοπόρους πολιτική. Αυτοί που λένε "πρέπει" σήμερα ας φέρουν κι ένα καλάθι με φωτογραφίες εκείνης της βροχής... επειδή εκείνος ο τρίτος όροφος δεν ήτανε κερκίδα — ήτανε ένα σχολείο επιβίωσης πάνω στην τρέλα. Κι όσοι ακόμα ψάχνουν τις σωστές λέξεις σ' αυτά τα μηνύματα ας πάνε μια βόλτα μέχρι τον τρίτο όροφο σήμερα βράδυ... εκεί που κάποιοι φορούν κόκκινο όχι γιατί τους το ζήτησε κανείς, αλλά επειδή τελικά το κατάλαβαν: η ομάδα δεν είναι εκεί για να την καταλάβουνε αυτοί... αυτή είναι εκεί που ζούμε εμείς. 🔴⚪🔥