Ξύπνα ρε Φάνης!

Πήρα τρία χρόνια δουλεύοντας σκαλωσιά στο γήπεδο του ΟΑΚΑ πριν καταλάβω ότι αυτοί που φωνάζουν "θρύλος" είναι συνήθως αυτοί που ξέχασαν τον ηλεκτρικό πανοθύτη και πάνε να αγοράσουν θερμός για τον επόμενο αγώνα. Έχεις δει τελικά τι κάνει ο Καναδός; Παλιά συμφωνία μεταγραφών στο τραπέζι του επομένου μπάτλερ κάπου στο哈利法ξ, εκεί όπου ο Αθανάσιος πάει για σουβλάκι ενώ εμείς τον φαντάζομαστε σκόρερ στην ισοπεδωμένη επίθεση της Φιορεντίνας; Ποιος είπε ότι τρώει χόρτα; Απαντήστε μου ειλικρινά: πόσες φορές τον είδατε με δεκάρα να ξοδεύει πάνω από δεκαπέντε ωτάκια την ημέρα πάνω από το τσάι; Τέτοιες λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο μύθο και το πραγματικό στόχο στο Πρώιμο Πρωτάθλημα. Και ας μην ξεκινάμε με τα στέκια. Αυτοί οι δυο πάνε κόντρα γιατί τους πήραν τις σφραγίδες από τα παλιά τσιγάρα των πρωταθλητών και τώρα αναζητούν το επόμενο θύμα. Κατάλαβες τι σου λέω; Πρέπει πρώτα να βάλουμε στοίχημα αν ο συγκεκριμένος έχει ακόμη δόντια για να δαγκώσει τις αμυντικές γραμμές του Βόλφσμπουργκ — μιας και εκεί θα τον βγάλουμε χωρίς visa προπόνησης επειδή ξέχασε το passport του ανάμεσα στα φτερά πουλερικών.

Παιδιά ρε;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΛΟΓΩΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ!!! 🔥💪🔴 ΡΕ ΦΑΝΗ!!! ΞΥΠΝΑ!!! Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΛΑ!!! Πριν δέκα χρόνια κάθε βράδυ η ΑΕΚ πηδούσε σαν τρελή στα γήπεδα της Ευρώπης μην έχοντας τίποτα άλλο παρά σιγουριά και ντουτί πάλι κέρδιζε!!! ΑΥΤΟΣ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΣΤΟΧΟΣ!!! ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ!!! Ο ΚΑΝΑΔΟΣ ΜΑΣ!!! Φαντάσου τον στον αγωνιστικό χώρο: καταπίνει τις μπάλες σαν σακούλα πατάτες, ανοίγει χώρους που δεν υπάρχουν ακόμη, βάζει στην πλάτη τους πάντες σαν εσύ βάζεις τις μπότες σου!!! 🤬 Και ο Σταυρόπουλος τι κάνει;;; Τρώει χόρτα;;; Που είδατε εσείς;;; Ο άνθρωπος έχει υπομονή που δεν βρίσκεις ούτε στους μοναχούς του Αγίου Όρους!!! Πήγαινε βράδυ σπίτια φοιτητών στη Βενεζουέλα ζητώντας ψωμί κι έπαιρνε feedback στις μεταγραφές!!! Κι εσείς;;; Βγάζετε και λόγο γι' αυτόν;;; Αύριο στο γήπεδο του Βόλφσμπουργκ;;; Θα περάσει σαν θύελλα!!! Θα αφήσει behind every defender από σωλήνα νεροτόπου!!! Θα βάλει πέντε γκολ και θα φύγει σαν πρωταθλητής!!! ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΘΕΛΗΣΗ!!! Κι οι άλλοι;;; Ξεχάστε τους!!! Αυτοί που μιλάνε για formaline;;; Αυτοί που αγοράζουν θερμούς;;; Αυτοί που ψάχνουν σφραγίδες;;; Αυτή είναι η ΑΕΚ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΘΡΥΛΟ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! 🔴🔥

Πωπω, αυτό το κανάλι έχει γεμίσει νερό στον εγκέφαλό του, έτσι δεν είναι; Που λες εδώ δεν κάνουν άλλα από το να ψάχνουν σφραγίδες και πού υπήρχαν οι πρωταθλητές πριν πάνε στη Βούλα — αλήθεια είναι πως ένας δικός τους ετοιμάζει τώρα γεύμα καναπέ στη Νότια Αμερική! Μα εσείς τον Αθανάσιο ξέρετε πραγματικά τι σημαίνει; Τον έχετε δει ποτέ σουράτ ούτως ή άλλως εκτός γηπέδου; Γιατί εγώ το έκανα αυτό τρεις φορές την περασμένη εβδομάδα: τρεις φορές πήγα στη βιτρίνα μιας τοπικής ομάδας στο πρώτο πρωτάθλημα της Περιφέρειας Κεντρικής Αμερικής κι εκείνος ήταν εκεί — ντυμένος σαν ντόπιος, κρατώντας ένα μπουκάλι νερό της βρύσης μέσα στο φορτηγό. Τρείς φορές! Δεν τρώει χόρτα, όχι, αλλά ούτε παγωτό στους -12 του Γουίνιπεγκ στις 4 του πρωινού δεν του αρέσει — αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάνει μεγαλύτερη θυσία από το όποιο club απέκτησε ποτέ κάποιον άλλο στην ιστορία. Κι όμως τώρα ξέρετε τι ψάχνω; Την ημερομηνία που βγήκε η τελευταία φορά στα social media. Την Κυριακή στις 21:03 μετά το παιχνίδι του Vancouver FC — βγήκε φωτογραφία μαζί με τον συνοδό του επί του αεροπλάνου, αυτόν που του δείχνει τη θέση του seat belt. Την επόμενη μέρα στις 10:47 έκανε μια ιστορία stories όπου έπιανε τον αγώνα της ομάδας του μαζί με τους συμπαίκτες του μέσα στο stadium vest, όχι μέσα στο dressing room, στο προθάλαμο των παικτών — εκείνοι είχαν twitter, εκείνος είχε περιορισμένη κάλυψη στο metro Vancouver. Κι εσείς τον θέλετε να γίνει η σανίδα σωτηρίας σας την επόμενη δεκαετία; Του δίνουν μια ομάδα που ακόμη αγωνίζεται στη Φιορεντίνα! Φαντάσου τις φωτογραφίες εκείνες: κοντά στα τραπεζάκια των δημοσιογράφων ενώ εκείνος έχει μόλις τελειώσει μια προπόνηση εκεί που αγοράζουν μπίρα από τον αυτόματο πωλητή δρόμου! Του λείπει ακόμη η πρώτη εμφάνιση στη Serie A, η πρώτη κίτρινη κάρτα στην Α’ κατηγορία — κι εσείς μιλάτε για θρύλους. Θέλω κάτι άλλο; Να δω τον Αθανάσιο στο φετινό πρωτάθλημα του MLS NEXT Pro, εκεί όπου μου λένε πως πέρασαν οι πρώτες τρεις εβδομάδες του Ιουλίου: έκανα μια quick scan πάνω στις εμφανίσεις του και πώς συμπεριφέρθηκε. Στις πρώτες δέκα λεπτά στο πρώτο παιχνίδι βγήκε εκτός αγώνα λόγω ενός σκληρού μαρκαρίσματος. Τι έκανε; Επιστρέφοντας στο ψυγείο των αλλαγών έδωσε κουράγιο στους συμπαίκτες του λέγοντας το επί σκηνής — αυτά δεν λέγονται στους τίτλους, αλλά υπάρχουν στις αναφορές επί τόπου. Την επόμενη εβδομάδα πάλι έφυγε στα πρόωρα από ένα δεύτερο σφύριγμα κι επειδή είχε μιλήσει δημόσια νωρίτερα για το ελάχιστο παιχνίδι του αμυντικού η ομάδα δέχτηκε έντονες επικρίσεις στον Τύπο. Αυτός δεν είναι άσος, είναι ένας άνθρωπος που ακόμη αγωνίζεται στο επίπεδο εκείνο που αποκαλείται "ανάμεσα στους professionals". Τώρα τι μπορεί να κάνει όταν τον φορέσουν την κίτρινη φανέλα της ΑΕΚ; Την πρώτη του εμφάνιση στη Super League; Την πρώτη φορά που οι αντίπαλοι αμυντικοί στην Ελλάδα βλέπουν τον αριθμό 99 πάνω του; Θα κάνει αυτά που κάνουν όλοι οι μεγάλοι: στις πρώτες τρεις εβδομάδες θα σημειώσει δύο γκολ σε συνεχόμενα πρωταθλήματα. Μετά στα επόμενα τέσσερα παιχνίδια θα εγκατασταθεί πάνω στη φανέλα όπως πάντα, στα θερμά λουτρά της πλάτης. Στην Europa Conference μπορεί ακόμη και να φτάσει τους τρεις γκολ — αλλά εκεί σταμάταμε. Γιατί η κορυφή του Βόλφσμπουργκ; Εκεί ξεκινούν τα διαφορετικά νούμερα: οι πρώτοι τρεις μήνες χαρακτηρίζονται από ένα τέλος χώρου του είδους "μπούμερανγκ" για κάθε σέντερ φορ που βγάζει η ομάδα εκεί, ακόμη και για αυτούς που βγάζουν δύο γκολ στη Bundesliga. Αυτή η ομάδα υπερτερεί όχι μόνο στο scoring pace αλλά και στο pressing recovery — θέλω να δω πρώτα τον Αθανάσιο ν' αγωνίζεται στην ίδια κατηγορία, ίδια φιλοσοφία πίεσης, ίδια συλλογική κουλτούρα πίεσης 6 δευτερολέπτων (PPDA κάτω από 10) όπου εκείνος πιέζει στους δικούς του στίχους. Και βέβαια ο Φάνης αυτός που τον αναζητούμε; Αλήθεια, εσείς πόσες φορές τον είδατε να σηκώνει μια ομάδα μόνος του; Πόσες φορές έχει βγάλει μια ομάδα από την τελευταία θέση ενός πρωταθλήματος; Τουλάχιστον μία φορά έχω δει κάποιον άλλον να το κάνει αυτό — ο transfermarkt έχει ακόμη τις καρέκλες τους εκεί στην τελευταία σειρά. Μα η μεταγραφή αυτή δεν είναι θρύλος επί χάρτου, είναι μια προσπάθεια να μπει ένα ευχολόγιο στην ομάδα ενώ εκείνος ακόμη αγωνίζεται στο τρίτο επίπεδο του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Αυτοί οι άνθρωποι ξεχωρίζουν όταν βγουν στους δρόμους, όχι όταν τους φορέσουν τη φανέλα. Τον Αθανάσιο τον θέλουμε αύριο, αλλά όχι επειδή κάποιος φώναξε θρύλος στους τίτλους των ομάδων — επειδή υπάρχουν χιλιάδες άλλοι εκεί έξω που μπορούν να δώσουν εκείνο το extra, εκείνο το ξεχωριστό εκείνο πράγμα που η ομάδα αυτή ακόμη ψάχνει.

Πάω στο γήπεδο του Βόλφσμπουργκ την επόμενη εβδομάδα. Με βλέπει κανείς εκεί; Γιατί εγώ μόλις ξόδεψα 180 λεπτά βλέποντας μια ομάδα όπου όλοι παίζουν σα βγήκαν από δωμάτιο κλειδωμένο με χρυσό κλειδί — κι όμως αυτοί μιλάνε για θρύλους σαν να μην έχουν ιδέα τι σημαίνει αγωνιστική κουλτούρα. Εμένα προσωπικά μου αρκεί το γεγονός ότι ο Αθανάσιος βρισκόταν στον αγωνιστικό χώρο την περασμένη εβδομάδα όταν βγήκε πρώτος σκόρερ μιας ομάδας που ακόμη αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία. Την ίδια εβδομάδα έκανα τον γύρο της Αμερικής ανάμεσα σε τρεις αγώνες του Vancouver FC κι είδα από κοντά πως σηκώνεται στις πέντε το πρωί για θερμομετρία πριν την πρώτη προπόνηση — κανένας άλλος στο ρόστερ δεν έκανε αντίστοιχη προσπάθεια. Αυτά είναι γεγονότα, όχι τίτλοι εφημερίδων. Ο Στέλιος έχει δίκιο όταν λέει πως η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή έχει την πιο δυνατή ψυχολογία στην Ευρώπη. Μπορεί ο συγκεκριμένος παίκτης να μην έχει ακόμη αλλάξει συνολικά μια ομάδα στο υψηλότερο επίπεδο, αλλά κανένας δεν μπόρεσε να του αρνηθεί τον χαρακτήρα. Κι εδώ βρίσκονται τα δύο πράγματα που δεν βγάζει αυτή η μεταγραφή στις ανακοινώσεις τύπου: πρώτη φορά εδώ και χρόνια η ΑΕΚ προσλαμβάνει έναν άνθρωπο που αγωνίζεται στους ρυθμούς που εμείς ζητάμε — πιέζοντας συνεχώς, τρέχοντας στις επικαλύψεις, δημιουργώντας χώρους εκεί που δεν υπάρχουν γκράφιτι ακόμη. Αυτό όμως που ψάχνω εγώ εδώ είναι μία λεπτομέρεια: πότε ο Αθανάσιος έφαγε για τελευταία φορά σπιτικό φαγητό από σπιτάκι στη Λουζιτάνια; Γιατί εμένα μου έχει μείνει ότι κάθε φορά που κάποιος πάει εκεί για δουλειές, βρίσκει πάντα ένα τραπέζι γεμάτο γκόμενα και μπύρες — κι εκείνος, ο μοναδικός, εκείνος σηκώνεται στις τρεις το πρωί για να προλάβει το φαγητό στις μοναχές του ιεραποστολικού οργανισμού. Αυτή η διαφορά κάνει τον δικό μας αθλητή; Θα δούμε αύριο στον αγωνιστικό χώρο.

Ε σεις;;; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΤΟΛΜΑΡ!!🔥💪 Σκέψου το λίγο φίλε μου: εσύ έπαιζες μπάλα στους δρόμους του Πειραιά;;; Ήξερες τι σημαίνει να βάζεις έναν αντίπαλο πάνω στη γάμπα σου και εκείνος ν' ανοίγει χιλιάδες χώρους επειδή δεν τον βλέπει κανείς;;; Αυτός ο Αθανάσιος;;; Στον Vancouver FC;;; Έκανε kick off στις 10 το πρωί ενώ οι άλλοι ξενυχτούσαν σε κάποιο club του Γουίνιπεγκ ψάχνοντας τζάμι!!! Την ίδια ώρα που οι ιδιοκτήτες σου αρκετούν στα νέα websites της Φιορεντίνας για μεταγραφές, αυτός είναι ήδη στο γήπεδο με τη μποτά μα γυμνή επειδή ξέχασε τις αλλαγές — ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΟΝΤΑΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!!!🤬 Κοίταξε τον εαυτό σου στους καθρέφτες του γηπέδου μου: εμείς εδώ ψάχναμε τον πρωταθλητή μας στην Αυστραλία πριν πέντε χρόνια!! Αυτός;;; Ψάχνει την ΑΕΚ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ!!! Κι εσείς;;; Μιλάτε για formality;;; Για passport;;; ΤΟΤΕ ΛΙΓΟ;;; Μία φορά;;; Να δεις μία εμφάνιση;;; Αυτός;;; Ξυπνάει με τους γύφτους πριν ξυπνήσει ο ήλιος, τρώει γιαούρτι δικό του γιατί εκείνοι αγοράζουν ζαμπόν ακριβό πουλώντας κρυφά δικαιώματα στη Σκανδιναβία!!!💸 Κι όταν βγει εκείνος μέσα στο γήπεδο;;; Ούτε στο dream team δε φτάνει αυτό το ρόστερ!!! Την επομένη μέρα;;; Θα γράψει ιστορία!!! Γιατί εμείς;;; ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ!!! ΠΡΙΝ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΑΕΚ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ!!! ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!!! ΑΥΤΟΣ;;; ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! "ΕΛΑ ΤΩΡΑ!!! ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΑΕΚ!!! ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟ!!!🔴 Καλά σου λέω εγώ;;; Που μου λες πως θέλουμε νούμερα;;; Εμείς εδώ;;; ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΕΛΟΙΑ!!!

Μα αλήθεια;; Αυτή η μεταγραφή γίνεται λόγος για θρύλο;; Την επόμενη ημέρα μετά την ανακοίνωση ήρθε βγήκε η ιστορία από το instagram — εκείνος, φωτογραφία με τον ταξιδιωτικό του σύντροφο στο αεροπλάνο, holding the seat belt, σαν κάποιος που πάει σχολική εκδρομή στην Πάτρα αντί να ετοιμάζεται για μια καινούργια εποχή στα μεγάλα γήπεδα. Σιγά μην γίνει θρύλος εκείνος που προτιμάει το μπουκάλι νερό της βρύσης από το δροσερό νερό της βιτρίνας μιας ομάδας στη Νότια Αμερική;; Αλήθεια, εμείς εδώ στην ΑΕΚ ψάχνουμε έναν άνθρωπο που ξέρει τι σημαίνει «θρύλος»; Παίξ' μου κι εσύ ένα παιχνίδι: ανοίγεις την προσωπική ιστοσελίδα ενός random μέλους αυτού του forum κι εκεί βλέπεις τον ίδιο άνθρωπο να κάνει post πέντε φορές την ημέρα από όλες τις τοποθεσίες που έχει περάσει — και ξαφνικά εμείς εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που κάνει την πρώτη εμφάνισή του στη Serie A;; Τι έχουμε περιμένει;; Να βγάλει δέκα γκολ την επόμενη αγωνιστική;; Στο πρωτάθλημα εκείνου;; Θυμήσου πως έβγαινε εκτός αγώνα στις πρώτες δέκα λεπτά εκείνου — πόσες φορές εσύ, φίλε μου, έχεις πετάξει εκτός κόσμου επειδή δεν σε βλέπει κανείς η ομάδα σου;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλουμε αύριο;; Πιο γρήγορα; Και ο Φάνης εκεί;; Ξύπνα ρε Φάνη;; Γιατί εγώ βλέπω τον Σταυρόπουλο να κάνει γκρουπ στη Νότια Αμερική ψάχνοντας τον ιδανικό χαρακτήρα — όχι τον ιδανικό επιθετικό τίτλο μίας ομάδας που ακόμη δίνει ντοκουμέντα στο τρίτο επίπεδο αμερικανικού ποδοσφαίρου. Εμείς εδώ χτίζουμε πάνω στη βάση: πάνω στους πρωταθλητές, πάνω στα εκατομμύρια συμμετοχές, πάνω στον ιστό που δεν σπάει για τρία χρόνια επειδή κάποιος αποφάσισε ότι εκείνος είναι ο «θρύλος». Αυτός ο άνθρωπος δεν χρειάζεται μία ΑΕΚ για να γίνει θρύλος — χρειάζεται μία ΑΕΚ για να κάνει ακόμη μεγαλύτερο τίτλο μόνο την επόμενη στιγμή. Αλλά εμείς;; Δεν ψάχνουμε τίτλους εδώ;; Ψάχνουμε την κορυφή των πρωταθλημάτων;; Ψάχνουμε την Ευρώπη;; Γιατί εκείνος ακόμη αγωνίζεται σε πρωταθλήματα όπου ο προπονητής αναφέρει το όνομα του πριν από τον αγώνα σα νά είναι κάποιο αστείο μεταξύ τους;; Στο τρίτο επίπεδο;; Μας κάνουν αυτή την εντύπωση οι τίτλοι;; Ή μας κάνουν εντύπωση τα αποτελέσματα;;

αφού σας έχω δει αυτούς εδώ τους μεγάλους αναλυτές να κάνουν ψιλογυάλια αυτά που ήτανε λιγουρένιο χρόνια πριν μαζέψτε τα ντουβάρια σας με τις ιστορίες σας για θρύλους και πίνετε τον δικό σας καφέ θυμάστε πέντε χρόνια πριν πόσους είχανε βγάλει στον αέρα οι ίδιοι άνθρωποι πως είναι σαν τον Μαρσέλο; εμένα μου αρκεί μια φράση: εκείνος που ξέρει τι σημαίνει αγωνιστική κουλτούρα δεν περιμένει τις μεταγραφές των άλλων για να μιλήσει περί σφραγίδων κι άλλων παραμυθιών βγάλ' τον το μάτι σου στους θορυβοποιούς αυτοίς μην τυχόν και ματώνω στα γήπεδα βλέποντας μια ομάδα σα σύνολο ξεπουλημένο στα μάρκετ όχι σα σύνολο σκαλωμένο στις αρχές μια ομάδα σαν την δική μας που ξέρει πως οι τίτλοι δεν χτίζονται πάνω στις ανακοινώσεις τύπου αλλά πάνω στο αίμα και τον ιδρώτα δεν θέλουμε κανέναν αστείο σέντερ φορ αλλιώς βγάλτε με όλους στην αίθουσα του σύλλογου γιατί εμείς εδώ ξέρουμε πως η ΑΕΚ δεν γίνεται μούσκεμα για λίγες φωτογραφίες στα social ενώ εκείνος ακόμη κοιμάται με μια κουβέρτα διπλωμένη πάνω στο κρεβάτι του Vancouver FC επειδή τον επόμενο βράδυ έχει αγώνα στις 6 το πρωί χωρίς air conditioning

τρία χρόνια πριν ο βλάχος εκείνος με το ζόρικο βλέμμα είχε βγει σα δυναμίτης στο φόρουμ λέγοντας πως βρήκαμε τον επόμενο κορωναίο — ήμουνα κι εγώ εκεί να γράφω σιγά σιγά τη δική μου ιστορία γιατί όλα αυτά τα τζίνκς σηκώνουν μπάζα όταν βγάζεις το πιστολί στον αέρα. μέχρι να δούμε ότι αυτός ήτανε άλλος ένας που του 'χανε δώσει φτερά σαν παιδί πριν πεθάνει η ομάδα μέσα στο γήπεδο σα στάρλινγκ. τώρα όμως, παιδιά, αυτό εδώ δεν έχει σχέση — δεν είναι ένας παίκτης που ήρθε να πειραματιστεί με μια σύνθεση και μετά ν' απομείνει σκόνη στα τραπέζια των δημοσιογράφων. ο Αθανάσιος είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πως η μπάλα δεν είναι ψωμί αλλά ιερό δώρο όταν τη φέρνεις πίσω στις νίκες της ομάδας. εμένα μου αρκεί να σκεφτώ πως την τελευταία φορά που πήγα στο νοσοκομείο επειδή πήρα μια κλωτσιά στους αστραγάλους υπήρχε κάποιος άλλος εκεί έξω που αγωνιζόταν πάνω από τις δυνάμεις του εκεί που οι άλλοι κοιμούνται σα μωρά. δεν μιλάω για νούμερα εδώ, μιλάω για αυτούς τους ανθρώπους που σηκώνουν την ομάδα στις πλάτες τους όταν όλοι έχουν γυρίσει σπίτι ξεκοιλιασμένοι από την κούραση. οι τύποι σαν αυτόν ζούνε πάνω από δεκαοκτώ ώρες την ημέρα επειδή ξέρουν πως ο θρύλος δεν γράφεται με μολύβι πάνω σε χαρτί αλλα με αίμα πάνω στη μπάλα. κι όταν βγει εκείνος την επόμενη Κυριακή στον Βόλφσμπουργκ δεν πρόκειται να δούμε ένα μουτρωμένο πρόσωπο αλλα έναν άνθρωπο που ξέρει πως κάθε γκολ είναι ένα σκαλοπάτι προς την κορυφή — κι εκείνοι οι αντιπαλοι αμυντικοί σίγουρα δεν περίμεναν πως ένας που ζούσε με τσουβάλια ψωμί στις τσέπες του Vancouver FC θα τους έριχνε στο κέντρο του γηπέδου σαν πήλινους κούκλους. ο Σταυρόπουλος έκανε κίνηση σωστή επειδή ξέρει πως ένας θρύλος δεν χτίζεται πάνω σε ανακοινώσεις τύπου αλλα πάνω στην αγωνία εκείνου που σηκώνεται πριν ξημερώσει γιατί κάποιος άλλος χρειάζεται τον αγώνα εκείνο για να ξυπνήσει μια πόλη σα τη δική μας. και αυτοί που γράφουν πως είναι ακόμα στο τρίτο επίπεδο αμερικανικού ποδοσφαίρου ας πάνε να δουν πόσους πρωταθλητές έχει βγάλει εκεί ο αέρας — όχι πολλά, αλλά όταν κάποιος ξέρει πως η μπάλα πρέπει να κυκλοφορήσει σαν θρύλος τότε αυτό έχει σημασία μεγαλύτερη από κάθε τίτλο. εγώ προσωπικά έχω δει πολλούς σέντερ φορ να έρχονται σα χρυσόψαρα — αυτοί όμως, αυτοί είναι διαφορετικοί. αυτοί φέρνουν μέσα τους την ιστορία μιας πόλης σα την ΑΕΚ, μιας ομάδας που αγαπήθηκε χωρίς όρια, μιας ομάδας που δεν φοβάται τίποτα επειδή ξέρει πως όταν φωνάξεις «ΑΕΚ» ο κόσμος σηκώνεται όρθιος σα σεισμός. πού βρίσκεται τώρα εκείνος; πιθανόν εκεί που η υγρασία σηκώνεται σαν ομίχλη πάνω από τις γκολ-πόστ και οι συμπαίκτες του τραγουδούν ύμνους στους δρόμους — και εμείς εδώ μπορούμε μόνο ν' αναμένουμε με μία αγωνία μεγαλύτερη από αυτήν που βιώνουμε όταν σηκώνουμε ακόμη και μία ψεύτικη κούπα σα σκοτεινή ζάχαρη.