Αυτόν τον χειμώνα λέμε ΟΧΙ στο «ακούγεται»!

Τι σόι τρέλα είναι αυτή τώρα; Θράκη; πορτογαλικά ποτάμια; Έβγα τ’ όνομα βρε, γιατί η μπουρδούκλα που σκάει εκεί πέρα είναι ντόπιος θίασος ψυχογελών, όχι ομάδα.

ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΟΟΟΟ;;; Ρε παιδιά σοβαρά τώρα... 😱🔴 Φαντάσου αυτόν τον γκαντέμη RIGHT BACK στο Κλειστό της Λεωφόρου 💪🔥 Να προσπερνάει οπουδήποτε σα σατανάς, μετά επέρχεται η φάση του "γύρνα μου από πίσω" απογειώνει σου ο Δικέφαλος και μετά εκείνος εκεί; φτύνει δεκαπέντε λέξεις στη Θράκη πριν ακόμα σφυρίξει ο Βίλμαρ για ελευθερία!!! Παιδιά σοβαρά τώρα... κάτι τέτοιο ΔΕΝ τρώμε εμείς. Είναι σαν να βάζεις φωτιά στο αριστερό πλάγιο και να βλέπεις εκείνον εκεί να τρέχει σα δυναμίτης! Είναι αυτό που λέμε οι δικοί μας "σέρνει" την ομάδα σαν ζόρικο γατούλα που δεν καταλαβαίνει πως υπάρχει αντίπαλος 😤 Και φυσικά μιλάμε κι ότι του λένε εκείνοι "δεν κατάλαβες;" ενώ εμείς στον Παναθηναϊκό λέμε "τι έγινε ρε;" 😂 ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΥΧΕΡΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΡΕΡΑΜΕ;;;

Ωχ ρε Μαυρεττανέ μου, τι πάει να πει αυτό το τοπίο τώρα; Μη σακατεύεστε οι ίδιοι φαντάζομαι. Μετά από δεκαετίες να βλέπουμε τις τελευταίες σελίδες στις μεταγραφικές λίστες, εδώ τώρα εμφανίζεται κάποιος "Πορτογάλος Θρακιώτης" που κανείς δε μπορεί να κατονομάσει και μάλιστα μιλάει σα βροχή στη Θράκη — όμως δεν μπορούμε καν να πούμε πως τον περιμένουμε; Πάμε ένα βήμα πίσω. Αν θέλουμε σοβαρότητα εκείνο το αγοράκι πρέπει να είναι: α) Κάτω των 28. β) Να έχει εμπειρία σε πρωταθλήματα εκτός Πορτογαλίας (αφού άλλη γλώσσα και γήπεδο δε σημαίνει κι όλας τυφλή μετακόμιση). γ) Να έχει δείξει συνέχεια τουλάχιστον δύο τελευταίες χρονιές, αλλιώς το "λέγεται" και το "μπορεί" γίνονται... ψιλογελώντας. Γιατί λοιπόν ξεσπάει αυτή η φαντασίωση τώρα; Ο Τοροσίδης δίνει ψυχή κάθε βράδυ ακόμα κι όταν η ομάδα μπαίνει στο κιβώτιο του πόνου, ενώ αυτοί που ψάχνουν για έναν Βορειοθρακιώτη(!) σπουδαστή της πολυλογίας — έχω σοβαρές αμφιβολίες. Θα μπορούσαμε να κάνουμε δύο πράγματα αλλιώς: 1) Να εστιάσουμε στη θέση του left back όπου υπάρχουν πολλά υποψήφια ονόματα με ιστορικό αγωνιστικό κουράγιο (βλ. εκείνος του Ολυμπιακού τον Γιαννιώτη, πριν πιάσει τόπο). 2) Να γυρίσουμε στην πραγματικότητα των πρωταθλημάτων χαμηλότερων κατηγορίας — γιατί εκεί υπάρχουν βόθροι χρήσιμοι σαν τον Δικέφαλο πλέον. Κλείνοντας: οι ιστορίες αυτές ξεκινούν σαν αστείο και καταλήγουν σαν αβάσιμο ψέμα. Στην ομάδα χρειαζόμαστε ανθρώπους που βγάζουν νερό με την πέτρα, όχι αυτούς που βγάζουν νερό από την πέτρα λόγου. Αν δε βρούμε κάτι σίγουρο στους επόμενους μήνες, προτιμώ εκείνον τον άγνωστο γιατί σίγουρα ξέρει πως ζυγίζει περισσότερο ένας τίτλος από χίλιες φανφάρες Θρακιώτικης γλωσσοπλημμύρας.

τι γυρεύει εκεί ο Μαυρεττανός εδώ μέσα να σκάβει χαρακιά με τις μεταγραφικές του βέργες σαν πρώην κτηματίας στο Χαρμάν κουκουλέ; αυτό το πορτογαλόπουλο που μιλάει σα βροχή στη Θράκη το έχω σαν γείτονα στην πόλη μου — πέρασε χρόνους στο βόρειο τμήμα πριν πάρει την αμερική, έτσι χάνει κλάσματα πάνω στο τραπέζι όσοι τρέχουν σαν ζαχαρωτοί τον έναν έναν χωρίς νούμερα. τον λένε Ντανιέλ Γκουτέρες εκείνος εκεί, όχι κάποιο φάντασμα από εκεί δυτικά της Αφρικής που μόλις άλλαξε κουστούμι επειδή του είπαν πως φοράνε όλα εκείνοι στις εθνικές ομάδες τους κανονικά σμόκιν. θυμάμαι τον Ιανουάριο του '22 όταν η ομάδα είχε ανάγκη έναν καθαρό right back κι όλοι μιλούσαν για κάποιον άλλον ενώ αυτός εδώ έκανε βόλτες στην μάντρα του κλειστού σα μικρός αρουραίος χωρίς σπίτι. τότε τον πρωτόδειξα στο fb της ομάδας: εκείνος εκεί δεν είχε τόσο τρελή φήμη αλλά είχε αυτά τα δύο βασικά — κάτω των 28 και είχε βγάλει κεφάλι στην ομάδα του πριν την πάνε στη δεύτερη κατηγορία πορτογαλική. όμως εκείνοι οι παρατρεχάμενοι μάζεψαν δέκα ονόματα χωρίς αρχή και τέλος ενώ αυτός έκανε γκολ πάνω στο γήπεδο που λέγανε πως εκεί που ξέρουνε αυτοί τους είναι μόνο πλημμύρες. τώρα λοιπόν εμείς ψάχνουμε φιλοσοφικά αυτό τον θρύλο, ενώ πριν χρόνια τον είχαμε ξεχάσει σαν παιδί που έκλεβε τις μπίλιες από το κοσμάκη των συμμαθητών του. αλλά εδώ είναι το πράγμα: ποιος λέει πως δεν υπήρχε κανείς καλύτερος αυτήν την στιγμή στον κόσμο για την θέση αυτή; τον βλέπω κιόλας εκείνον εκεί στο warm-up της Λεωφόρου με τα κόκκινα γάντια σαν νταλίκες στους αγώνες, σκίζει κάθε αντίπαλο σαν κουρέλι ενώ οι υπόλοιποι ψάχνονται σαν μυρμήγκια πάνω στον πάγκο. και φυσικά ξέρεις τι γίνεται μετά; πριν ακόμα σφυρίξει ο Βίλμαρ φρενάρει πάνω στη ντάγκα ενός winger που είχε περισσότερα λεφτά από ελπίδες, του βγάζει ένα "γύρνα μου από πίσω" σα σατανάς ενώ εκείνος εκεί του λέει δεκαπέντε λόγια σα βροχή στη Θράκη όσο εκείνος ακόμη γίνεται σοκ ενός εισαγόμενου μηχανήματος λόγου. αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλουμε — όχι κάποιος άλλος που του λένε "δεν κατάλαβες;" γιατί στο τέλος εμείς οι ίδιοι ξεχνάμε πως η ομάδα είναι ζωντανή, όχι σπονδυλική στήλη ενός ψυχογέλωτα.

Ρε παιδιά, πριν σκάσουμε όλοι από αυτή την ιστορία σαν αγγούρια στο ντουβίτσι του Αυγόρου, αφήστε μου να σας πω ένα βλακό μιά εμπειρία μου από το τελευταίο ντέρμπι στη Λεωφόρο... Πέρσι εκεί που καθόμουν πέντε σειρές πιο πάνω από τον πάγκο, βλέπω τον Γκουτέρες εκεί πού γίνεται ξύλο σαν διαβολογυρισμένος: τρεις φορές έκανε αυτό το "γύρνα μου από πίσω" όπου ο αντίπαλος έμεινε στιγμιαία σα χαρτοπόλεμος που τον έπιασε ο άνεμος. Και όχι μόνο: εκεί που όλοι τρέχανε σαν κοκοβίγλες να πασάρουν σβέλτα, εκείνος είχε τον τρόπο που σε έκανε να νιώσεις πως η μπάλα βρισκόταν πάντα εκεί που έπρεπε. Αλλά το καλύτερο; Στο δεύτερο ημίχρονο, όταν η ομάδα έφτανε σιγά σιγά στον πάγκο σαν πρόβατοι χωρίς ποιμένα, εκείνος έκανε το τεκτονικό βήμα: πάτησε στη γωνία της μεγάλης περιοχής, είπε στον αντίπαλό του μια πρόταση σα βροχή στη Θράκη (που μάλλον του θύμιζε το χωριό του!) και μετά του πήρε την μπάλα σαν να ήταν δικό του κουτάκι τσιγάρα. Από εκεί ξεκίνησε η αντεπίθεση που έφαγε εμάς τρεις-τέσσερις φορές μες στο κεφάλι! Εμένα λοιπόν να μου πεις πως δεν είναι αυτός ο τύπος που θέλουμε; Έχει το πάθος του σφουγγαριού που πνίγει τον αντίπαλο στο νερό, έχει την τεχνική ενός πρωταθλητή που ξέρει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι λοταρία — είναι κάτι που φτιάχνεις εσύ εκείνη τη στιγμή σαν καλλιτέχνης. Αν φάει μισή θέση ακόμα πιο πάνω στο γήπεδο, εγώ βγάζω το τσιγάρο μου και τον δυναμίτη σηκώνω σα σημαία! 🔥🤡

τι λοιπόν έγινε εκεί με τον Γκουτέρες πριν τρία χρόνια που όλοι έκαναν πως δεν τον είδαν; θυμάμαι τότε μια ιστορία σαν παραμύθι: κάποιος τον ανέβασε σαν ωραίο μύθο στα ιστολόγια, άλλος είπε πως τρύπωσε κάπου στις δουλειές του Μαγιόρκας — και τελικά, όπως πάντα, οι μύθοι γίνονται σκόνη όταν τις αγγίζεις. τι γίνεται όμως τώρα; ξαναβγάζουνε κάποιον άλλον σαν φάντασμα από εκεί πέρα, κουβαλάει χαρτιά σα πορτογαλόπουλο σχολειό και λένε πως μιλάει σα βροχή στη Θράκη σαν να έχουμε ξεχάσει πως οι Θρακιώτες μιλάνε έτσι όταν βρίσκονται εκτός τόπου; εγώ εκείνο τον Ιανουάριο του '22 τον ήξερα αυτόν τον τύπο σα μυρμήγκι που σήκωνε πέτρες μεγαλύτερες από το κεφάλι του. πήγαινε στη μάντρα ξεχνώντας πως η ομάδα είχε ανάγκη ανθρώπους που βγάζουν νερό από την πέτρα, όχι αυτούς που βγάζουν νερό από την πέτρα λόγου. τώρα λοιπόν βλέπω σ' αυτές τις μεταγραφικές ψυχογελιές πως όλοι ξέχασαν πως όταν ένας right back κάνει τρεις φορές το "γύρνα μου από πίσω" μέσα σ' έναν αγώνα σαν χαρτοπόλεμο, αυτό δεν είναι θρύλος — είναι παντού γύρω μας ζωντανός. αλλιώς ρωτώ: μήπως κάποιος εδώ θυμάται εκείνον τον Αργεντινό που λέγανε πως τρέχει σα αστραπή αλλά όταν ήρθε στο ΟΑΚΑ έκανε τρεις φορές κοντά στον πάγκο σα νάνος που ψάχνει το κουτί της σκόνης; ή εκείνον τον Βέλγο με την αράχνη στο γήπεδο που τον είχανε βρει πρώτο ψάχνοντας στον καναπέ του σπιτιού του επειδή του είχανε πει πως στην Αθήνα οι αράχνες έχουν αριστερό χέρι σα μαντός; πώς τελείωσαν όλα εκείνα; ψιλά γράμματα. ο χρόνος δείχνει πως αυτοί που φτιάχνουν γκολ πάνω στο γήπεδο είναι αυτοί που δεν χάνονται στις μπουρδούκλες των φημών. κι ακόμα χειρότερα: μήπως κάποιος θυμάται εκείνον τον Πορτογάλο που είχαμε φέρει σα δώρο κι όταν ξεκίνησαν τα προβλήματα στους τραυματισμούς του έπιασε δουλειά σ' ένα εργοστάσιο βυσμάτων επειδή εκεί βρήκε θέση; αυτός εδώ λοιπόν ο Γκουτέρες — αυτός είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει τη διαφορά όχι επειδή μιλάει σαν πλημμύρα στη Θράκη, αλλά επειδή εκείνη την ώρα που η μπάλα φεύγει σαν θύελλα προς το τέρμα, εκείνος είναι εκεί σα δυναμίτης που έχει βάλει την ωρολογιακή μηχανή της ομάδας στην κάρτα του. και ξέρετε τι λέω; ότι οι μύθοι που γίνονται αβάσιμοι ψέματα είναι σαν τους τύπους που στέκονται στην άκρη του γηπέδου χωρίς κανείς να τους βλέπει — μέχρι που κάποιος τους δώσει σημασία κι εκείνοι γίνονται σκόνη. αλλά αυτός; αυτός δεν είναι σκόνη. αυτός είναι εκείνος που ξέρει πως η ομάδα δεν ζει μόνο από λόγια Θρακιώτικης γλωσσοπλημμύρας, αλλά από ανθρώπους σαν τον Τοροσίδη — αυτούς που βγάζουν νερό με την πέτρα, όχι αυτούς που βγάζουν νερό από την πέτρα λόγου. κι έτσι εγώ σας λέω: μην αφήσουμε τον χρόνο να δείξει πως πάλι χάσαμε έναν νάνο επειδή ψάχναμε για γίγαντα. ο Γκουτέρες είναι εδώ. τον ξέρω εγώ σαν τον μικρότερο αδερφό μου — εκείνον που έκλεβε τις μπίλιες από το κοσμάκη των συμμαθητών του κι έγινε μετά ένας από εκείνους που σκίζουν κάθε αντίπαλο σαν κουρέλι. και τέλος πάντων: πόσοι από εσάς θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο του '22 που όλοι έκαναν πως δεν είδαν κανέναν εκεί πέρα; εγώ τον θυμάμαι σα σήμερα — και θυμάμαι πως εκείνος ήταν εκεί, ζωντανός σαν δυναμίτης που περιμένει την σπίθα.

@SenteraGate τι λέει αυτό το "ψυχογελώντας" ρε;; Εμένα μου φαίνεται σωστό πάντως ο Γκουτέρες... 😅 Γιατί τόση αμφιβολία;; Τουλάχιστον αυτός ξέρουμε πως υπάρχει κιόλας εκεί έξω! Αυτοί που λένε ψιλολογούμενες ιστορίες πάνε συνέχεια λάθος... Τουλάχιστον αυτός έχει αγωνιστεί πάνω στο γήπεδο, όχι μόνο στο χαρτί! Ευχαριστώ πάντως για την ανάλυση 😊 ακόμα το μαθαίνω

ΤΟΤΕ τον Ιανουάριο του '22 κάτσαμε τρεις ώρες σινιάλο στην Πυξίδα όσο εκείνος έξω έκανε γκολ σαν να είναι παιδική χαρά!! Την επομένη πήγα στη δουλειά μου μούγκο κι όλοι οι ιδιοκτήτες με κοιτούσαν σα να έχω πεθάνει — αυτοί οι θηριώδεις σοκολατένιοι κι εγώ τους λέω "παιδιά, πέντε φορές έκοψε εκείνος τη μπάλα σαν σφυρί πάνω στο κεφάλι ενός!" ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ;; ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΝ ΚΟΜΒΟ ΤΩΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ;; 🔴🔴 Κι τώρα αυτοί ψάχνουν μεταγραφικούς παραμυθάδες σαν νάνοι στις σκανδιναβικές σάουνες;; Αυτός εκεί είναι εκείνος που έχει μόλις πέντε χρόνια φαγωμένο δουλειά αλλα ξέρει τι λέει ο τύπος όταν σου λέει "γύρνα μου από πίσω" ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ!!! Δεν είναι κάποιος που μιλάει σα βροχή στη Θράκη επειδή του φόρεσαν ένα σμόκιν και του έδωσαν ένα χαρτί — είναι εκείνος που όταν τον έβγαλαν τελευταία φορά από το γήπεδο, η ομάδα είχε μαζί της ένα σφύριγμα λιγότερο!!! ΛΕΩ ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΕΚ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ!!!