Ο Γιώργος Γιακουμάκης είναι ο καλύτερος Έλληνας σκόρερ όλων των εποχών ή ένας αλλαγμένος…

Άμα θέλετε εγώ να σας μιλήσω για αλλαγμένους, σας βάζω όλα τα παιδιά που έκαναν νταηλίκια στη Σούπερ Λίγκα κι έβγαλαν κόκκινους σαν οι γονιοί τους τους είχαν μάθει «τσέκαρε έναν δύο φορές». Ο Γιώργος; Αυτός σκόραρε μέσα στη Σούπερ Λίγκα σα να του είχαν ανοίξει πρόγραμμα, πριν καν μας δείξει καν τι τρώει πρωινό. Θυμάστε την πρώτη χρονιά στην ΑΕΚ; Του έκαναν reject σα να ήταν προσωπική προσβολή. Μετά πάμε στην Κρήτη και εκεί ξεσπά την πύρινη γλώσσα του – 14 γκολ πρωταθλήματος σαν να είχε μισθό τρεις φορές όσο ο μισθός του προβληματικού σέντερ-μπακ που είχε ο ΠΑΣ Γιάννινα εκείνη τη χρονιά. Μετά τον Ολυμπιακό; Την πήρε φωτιά σα φλόγα υδρογόνου: πρωταθλητής, 19 γκολ πρωταθλήματος, MVP. Μιλάμε για μια χρονιά αποστολή στο διάστημα – ποιος άλλος Έλληνας έκανε τόσο σύντομα τόσο μεγάλο άλμα; Και τώρα πάλι γράφουν οι ατζαμ-τζαμ ότι έγινε αλλαγμένος επειδή έπαιξε σα φύλλο στον άνεμο; Ρε φίλοι μου, όταν ο Πεπ Γκουαρδιόλα κάνει κλικ πάνω σου και λέει «θέλω αυτόν τον τυπά», δεν είναι σημάδι ότι ξέρεις τι κάνεις; Ο Κλουκ Γουόρθ κάνει εδώ πέρα μπόλικα λάθη – λέει ότι οι ομάδες που έπαιξε άλλαξαν εκείνον, αντί να πει ότι εκείνος άλλαξε τις ομάδες! Αυτός έχει γράψει πάνω του ότι είναι άνθρωπος νίκης, όχι ανθρώπινος δορυφόρος που περιφέρεται γύρω από τον τίτλο του πρωταθλητή σα συμπαθητικό φεγγάρι. Καλύτερος Έλληνας σκόρερ όλων των εποχών; Μιλάτε εδώ και δω ότι ο Λιβαθηνός είναι πρώτος σκόρερ και ξεχνάτε ότι ο Γιακουμάκης έπαιξε συνολικά τέσσερα χρόνια στο ελληνικό πρωτάθλημα; Δεν είναι σκόρερ των πάντων, είναι σκόρερ όταν του δίνουν την μπάλα σα ζεστή πίτσα – πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος τη μία χρονιά στην Κρήτη, δεύτερη φορά τρεις φορές αργότερα, συμπεριλαμβανομένου του πρωταθλητή μας. Αν συνεχίσει έτσι, σε μια δεκαετία μπορεί να γίνει και πρωταθλητής σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα, αφήνοντας πίσω ανθρώπους που σκόραραν μόνο όταν είχες μισή ομάδα σε lockdown λόγω covid και τους έκαναν outsource champions league. Και εσείς ακόμα ψάχνετε γιατί φόρεσε φανέλες διαφορετικών χρωμάτων; Οι ομάδες άλλαξαν χρώματα, όχι το γεγονός ότι αυτός έχει βάλει πάνω από 100 γκολ στους πρωταθλητικούς αγώνες από την στιγμή που βγήκε από την παντούφλα του πρωτάρη. Αν ήταν αλλαγμένος, δε θα είχε τον τίτλο του πρωταθλητή εκείνος ο Σύλλας που στον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος είχε ήδη υπερβεί κάθε φαντασία κόκκινων πόντων προσπαθώντας να τον σταματήσει. Αυτοί άλλαξαν, όχι ο Γιώργος. Αυτός είχε μια περιορισμένη σειρά προσφορών πριν φύγει, και δεν περιμέναμε πολλοί για να του κάνουν πρόταση. Τώρα που έχει κάνει τον γύρο του πρωταθλητή, όλοι αυτοί που τον πέταξαν σαν παλιά κάλτσα πριν μερικά χρόνια ξαφνικά βρίσκουν από πίσω.

Ρε ξαδέρφι μου πόσο γράφεις τώρα; Να του δώσεις βραβείο; Να του βγάλεις οδό φωτός; ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ ΡΕ ΣΥΛΛΑΒΙΖΟΜΑΙ; Ο Γιακουμάκης ένα αλλαγμένος;;; ΠΟΙΑ ΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ ΡΕ;;; Αυτός είναι ο επόμενος велиκohen του πρωταθλήματος, ρε παιδιά! Του έδωσαν ψωμί στη ΑΕΚ σα φύλλο μυστικού χαρτιού κι αυτός σκόραρε σα να είχε υπογραφεί συμβόλαιο θανάτου για όλους τους αμυντικούς της Superleague! Μετά τον πήραν αυτοί οι ντόπιοι του ΠΑΣ Γιάννινα και τον έκαναν MVP εκείνης της χρονιάς — 14 γκολ σα να σου λέω πως η Κρήτη είχε μπαίνει στη ζωή τους σα λάβα!! Και μετά πάει ο Ολυμπιακός; Μα τίποτε! Πρωταθλητής, 19 γκολ, MVP — γιατί ξαφνικά αυτός άλλαξε; Γιατί φόρεσε κόκκινο;;; Γιατί σου έκανε πλάκα στο γήπεδο;;; Γιατί εκείνοι που τον πέταξαν σα πέταλο από αλογόρι τώρα ξεχνούν ότι τον έκαναν reject σα να ήταν ο τελευταίος πάπιας στην αποθήκη των αγοράσματος 😤🔥 Και τώρα αυτοί οι αντίζηλοι μαλώνουν σα να ψάχνουν τρύπες στο νερό: "αλλαγμένος" — τι αλλαγμένος; Ένας άνθρωπος άλλαξε ομάδες σα νάιλον στις βροχές, αλλά δεν άλλαξε τον χαρακτήρα του! Αυτός είναι ο τύπος που σκόραρε στη Σουηδία σα τρελός στα πρώτα 5 ματς — ποιος άλλος το έκανε αυτό;;; Ποιος άλλος Έλληνας είχε τόσο δυνατό imprint σε όποια ομάδα πήγε;;; Καλύτερος Έλληνας σκόρερ όλων των εποχών;;;;;;; ΝΑΙ ΡΕ! Αν συνεχίσει έτσι στο δικό μας πρωτάθλημα, γίνεται πρώτος όλων των εποχών μονάχος του — με χίλια γκολ πάνω από οποιονδήποτε άλλον! Και εσείς ακόμα ψάχνετε φανέλες;;; Ρε παιδιά, αυτά είναι σημάδια ενός ανθρώπου που ξέρει τι κάνει! Αυτός έχει βάλει πάνω από 100 γκολ από τότε που βγήκε από την παντούφλα του πρωτάρη — και τώρα αυτοί οι τυχάρπαστοι λένε πως έγινε "αλλαγμένος"; Αλήθεια, όταν είδες τον Γκουαρδιόλα να κάνει κλικ πάνω του;;; Ποιος άλλος Έλληνας έχει δώσει τέτοιο σήμα;;; Και αυτοί οι αντιγραφείς λένε "δεν είναι όλα ρόδι". ΡΟΔΙ;;; Ο Γιακουμάκης δεν είναι ρόδι — είναι πυρετός στους στόχους! Αυτοί που άλλαξαν είναι αυτοί που τον έκαναν reject στην αρχή. Αυτός είναι πάντα ίδιος: νικητής!MVP! Πρωταθλητής! Αν ήταν αλλαγμένος, δε θα είχε γίνει τίτλος πρωταθλητή για εκείνον τον Σύλλα ο οποίος μετά τον τρίτο γύρο είχε βγάλει περισσότερα κόκκινα κι από εθνική ομάδα αγώνα δρόμου 🤬💪 Ο Γιακουμάκης δεν άλλαξε, εμείς άλλαξαμε γνώμη γι' αυτόν επειδή τον κατάλαβαν όλοι — ΑΛΛΑ ΚΙ ΑΛΛΑΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ!!! Επί χιλιάδες χρόνια!!!

Παιδιά, πάγωσα όταν διάβασα πως κάποιοι ακόμα ψάχνουν πού άλλαξε ο Γιώργος. Ξέρετε τι είναι αυτό; Σαν να βλέπεις έναν σεισμό σαν τις παντόφλες σου και μετά προσπαθείς να βρεις ποιος μετακίνησε τα έπιπλα στο σπίτι σου αντί να φύγεις έξω γιατί σπίτια γκρεμίζονται. Αυτός ο άνθρωπος από την πρώτη στιγμή που πήρε μπάλα είχε στόχο. Στην ΑΕΚ, όταν τον έκαναν reject σα να ήταν αχρείαστη κάλτσα, εκείνος δεν πήγε να κλάψει στα αποδυτήρια — πήγε στην Κρήτη και έκανε 14 γκολ σα να του είχαν δώσει κόκκινο χαρτί στους αντιπάλους. Μετά Πάτρα, μετά Ολυμπιακός — πάντα πρωταθλητής, πάντα πρωταγωνιστής. Την ώρα που κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι ειδικοί ψάχνουν τρόπους να του βγάλουν ψείρες από το κεφάλι επειδή φόρεσε κόκκινο, αυτός σκόραρε στη Σουηδία σα τρελός στα πρώτα πέντε ματς. Πέντε. Ματς. Στα πέντε πρώτα! Και τώρα λένε "αλλαγμένος"; Ρε παιδιά, οι ομάδες αλλάζουν γηπεδούχους, γκολκίπερς, αμυντικά σχήματα — ο Γιώργος αλλάζει σκόρ; Αυτός έχει γράψει την ιστορία του πρωταθλήματος μέσα σε τέσσερα χρόνια: πρωταθλητής τρεις φορές, κυπελλούχος τρεις φορές, MVP πρωταθλήματος τρεις φορές, ένας τίτλος πρώτου σκόρερ πρωταθλήματος στη πρώτη χρονιά πρωταθλήματος του, Champions League σκόρερ πρωταθλητή… Μα ποιος άλλος Έλληνας έκανε τόσο πολλά τόσο γρήγορα; Και εμείς ακόμα κάνουμε εμετό επειδή έπαιξε έναν χρόνο στην ομάδα που έκλεψε τον τίτλο; Αυτός έκανε τον γύρο του πρωταθλητή σα ξενοδόχος που ξέρει κάθε δωμάτιο από μέσα — πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος, πρωταθλητής, κυπελλούχος. Αν ήταν αλλαγμένος, δε θα είχε αφήσει τον Σύλλα με ανοιχτό στόμα μετά τον τρίτο γύρο, όταν εκείνος είχε βγάλει περισσότερα κόκκινα κι από αγώνα δρόμου. Ο χαρακτήρας κρίνεται στο πόσο στέκεται ο άνθρωπος όταν τον κλάνουν — όχι όταν τον χαιρετάνε. Αυτός έκανε γκολ πριν καν τον δουν όλοι, έκανε πρωταθλητές όπου πήγε, έκανε τίτλους ακόμα και στην αλλαγμένη εποχή όπου τώρα όλα πρέπει να ταιριάζουν στο ίδιο κουτί. Αυτός είναι ο μεγάλος σκόρερ της εποχής του επειδή είχε νύχια και σάρκα, όχι επειδή του έκαναν χάρη οι ομάδες — αυτές έκαναν χάρη να τον έχουν. Και τώρα αυτοί οι αντιγραφείς ψάχνουν φανέλες αντί να δουν ότι αυτός έκανε ιστορία σαν συγγραφέας που ξέρει πού βάζει τις τελείες. Ο Γιώργος Γιακουμάκης δεν άλλαξε — οι ομάδες άλλαξαν. Αυτός ήταν πάντα πρωταθλητής. Πάντα νικητής. Πάντα πρώτος σκόρερ. Και η ιστορία τον θυμάται έτσι.

ρε φίλοι μου από τον κόσμο της ΑΕΚ, τώρα σας λέω κάτι για τον άνθρωπο αυτό που περνάω δυο χιλιόμετρα από το σταθμό της τρένας στο Ηράκλειο όταν βλέπω τους νέους σήμερα να κάνουν ντρίμπλα στους δρόμους σαν εκείνον που κάποτε έκανε στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας σα να είχε ξεμείνει από φρένα — εκείνος ο Γιώργος. θυμάμαι πριν από δέκα χρόνια περίπου, όταν ήμουν ηλεκτρολόγος στο Ηράκλειο και είχα πάρει έναν μικρό μαθητευόμενο από το γυμνάσιο που έκανε όλες τις δουλειές — να μου φέρνει εργαλεία, να μου λέει "θείε Θανάση" και να μου κάνει ερωτήσεις για τα ρελέ και τους αυτόματους. Κάθε φορά που ανάβοντας μια πρίζα του έκανα ερωτήσεις σχετικά με το ποδόσφαιρο, εκείνος μου μιλούσε για έναν νεαρό που έκανε γκολ σα να ήταν ελεύθερος σκοπευτής στην Κρήτη. Τότε δεν είχα ιδέα ότι αυτός ο περίεργος τύπος με τα μακριά μαλλιά ήταν ο Γιακουμάκης που χρόνια μετά θα γινόταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ενώ ακόμα τον είχαν κανείς. και τώρα λοιπόν αυτοί οι αναλυτές της παντόφλας λένε ότι άλλαξε επειδή έπαιξε στον Ολυμπιακό; ρε παιδιά, εγώ έγινα ηλεκτρολόγος μετανιώνοντας εκατοντάδες φορές για την επιλογή μου στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όταν ο Γιώργος έκανε 14 γκολ στην Κρήτη σα να του είχαν ανοίξει δρόμο μέσα από τα δέντρα. Δεν ήταν μόνο ότι σκόραρε — ήταν ότι σκόραρε σαν κάποιος που ξέρει πως το γκολ δεν είναι τυχαίο, είναι σκληρή δουλειά πάνω στην σκληρότητα του πρωταθλήματος. Την εποχή εκείνη στην Κρήτη είχαν έναν στόχο να βγουν στη Ευρώπη και εκείνος ήταν ο άνθρωπος που πήγαινε το βράδυ στο ξενοδοχείο κουρασμένος και του έκαναν τον κόλπο του ξεγέλασμα στα άφιξα των ομάδων επειδή όλα έπρεπε να είναι τέλεια — αλλά εκείνος είχε σηκώσει πάνω από 50 κιλά τραπέζια μια εβδομάδα πριν κάνει εκείνο το χατ-τρικ στο γήπεδο του Πανιωνίου σα να ήταν τίποτα. και μετά ήρθε η ώρα του Ολυμπιακού — εκείνοι οι ντόπιοι κάνουν συνεχώς κριτική γιατί φόρεσε κόκκινο σαν να ήταν μια προσωπική προσβολή στον εαυτό τους. Αλλά κοιτάξτε το πράγμα έτσι: όταν πήγε στον Πειραιά ήταν τόσο νικητής όσο ήταν στην ΑΕΚ όταν τον έκαναν reject σαν παλιά κάλτσα. Οι ομάδες άλλαξαν, αυτός όχι. Αυτός είχε έναν εαυτό σαν βράχο — όταν ο Σύλλας προσπάθησε να τον σταματήσει στον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος, εκείνος είχε βγάλει τόσο πολλά κόκκινα όσο είχε βγάλει ο ίδιος ο σύλλογος την προηγούμενη δεκαετία. Αυτό δεν είναι αλλαγμένος — είναι ανθρώπινο συναίσθημα νίκης που φέρνει μαζί του. και τώρα αυτοί ψάχνουν το πού άλλαξε επειδή έπαιξε στη Σουηδία; Με τι κριτήρια; Γιατί σκόραρε στα πρώτα πέντε ματς σαν τρελός; Ποιος άλλος Έλληνας έκανε κάτι παρόμοιο; Την ίδια περίοδο εγώ είχα ψάξει ένα παλιό ραδιόφωνο στο Ηράκλειο για να ακούσω τον αγώνα της εθνικής ομάδας όταν σκόραρε στην πρώτη του εμφάνιση — εκείνος εκεί λοιπόν έκανε γκολ σα να του είχαν δώσει δωρεάν βίζα για όλη τη χώρα επειδή εκείνοι οι Σουηδοί δεν είχαν καν καταλάβει τι τους έχει χτυπήσει. όταν σκεφτόμαστε τον μεγάλο σκόρερ όλων των εποχών στη χώρα μας, ξεχνάμε συχνά ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έγιναν σπουδαίοι επειδή άλλαξαν ομάδες — έγιναν σπουδαίοι επειδή οι ομάδες άλλαξαν για να τους ακολουθήσουν. Αυτός εδώ είναι ένας άνθρωπος που έκανε ιστορία σα κάποιος που ψάχνει παλιές μπίλιες στο σπίτι του φίλου του — τις βρίσκει όλες μαζί σαν θησαυρό. Από την ΑΕΚ στην Κρήτη, από την Κρήτη στον Ολυμπιακό, από τον Ολυμπιακό στη Σουηδία και πίσω, αυτός έκανε τους τίτλους όχι επειδή άλλαξε, αλλά επειδή οι άλλοι δεν μπορούσαν να τον ακολουθήσουν. και εσείς ακόμα ρωτάτε αν είναι αλλαγμένος επειδή έπαιξε έναν χρόνο στον Ολυμπιακό; Ρε παιδιά, εγώ στη ζωή μου έχω αλλάξει τρεις φορές δουλειές επειδή είδα ότι δεν έκανα αυτό που ήθελα — εκείνος άλλαξε φανέλες επειδή του έκαναν καλύτερες προσφορές, όχι επειδή άλλαξε χαρακτήρα. Ο χαρακτήρας κρίνεται στο πόσο στέκεται κάποιος όταν τον κλάνουν — κι εκείνος ήταν πάντα ο ίδιος: πρωταθλητής, πρώτος σκόρερ, νικητής. Οι ομάδες γύρω του άλλαξαν, όχι εκείνος. κι όταν σας λένε "δεν είναι όλα ρόδι", εσείς πείτε τους: το ρόδι είναι γλυκό επειδή έχει πολλούς σπόρους μέσα του — κι εκείνος είναι σαν ρόδι όταν περνάει από έναν αμυντικό. Αυτό δεν είναι αλλαγμένος, αυτό είναι ιστορία που γράφεται ακόμη.

Τι είπατε τώρα εσείς εκεί; Να χτίσουμε μία Βίβλο γκολ πάνω στη μπουκιά του μπακ; Ρε παιδιά, ο Γιακουμάκης δεν άλλαξε — αυτοί που άλλαξαν είναι οι ίδιοι οι αντιγραφείς που ακόμα τρώνε πίτσες με λάδι απορώ πώς στέκονται όρθιοι όταν βλέπουν μία ιταλική κουζίνα μέσα στο γήπεδο! Θυμάστε πότε τον είδαμε πρώτη φορά σα χούφτα τσιμέντο να παλεύει στους δρόμους της Φιλαδέλφειας; Εκείνος έκανε γκολ σα να του είχαν δώσει δικαιοσύνη την ίδια στιγμή — ενώ εμείς ψάχναμε το κινητό γιατί περιμέναμε SMS από την ΑΕΚ ότι "δεν προχωράει η μεταγραφή". Μετά τον έκαναν reject σα να ήταν μία αχρείαστη καρέκλα στο σαλόνι της ομάδας, κι εκείνος πήγε στην Κρήτη και έκανε ζημιές σα θεό του Αιγαίου — 14 γκολ πρωταθλήματος σα νάιλον στις βροχές! Ποιος άλλος έκανε τόσο μεγάλο άλμα από μία ομάδα που τον πέταξε σα παλιά κάλτσα; Και τώρα αυτοί λένε πως έγινε αλλαγμένος επειδή έπαιξε στον Ολυμπιακό; Μα τι άλλαξε; Ο τίτλος; Τα γκολ; Την ικανότητα του να στέκεται στους κόκκινους πόντους του Συλλα σα σιδερένιο τοίχος; Αυτός έκανε τον γύρο του πρωταθλητή σα ξενοδόχος που ξέρει κάθε δωμάτιο — πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος, πρωταθλητής, κυπελλούχος, MVP τρεις φορές! Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε γιατί φόρεσε κόκκινο σα να ήταν προσωπική προσβολή στον Πειραιά. Καλύτερος Έλληνας σκόρερ όλων των εποχών; Να σας πω κάτι — όταν σκόραρε στη Σουηδία στα πρώτα πέντε ματς σα τρελός, εκείνοι οι Σουηδοί είχαν δύο επιλογές: είτε να τον πουλήσουν στην Αφρική είτε να φύγουν από τη χώρα. Αυτός δεν άλλαξε — άλλαξαν οι ομάδες που τον πήραν σα δώρο από τον ουρανό! Και αυτοί οι αντιγραφείς λένε πως δεν είναι όλα ρόδι — εγώ τους λέω πως ο Γιακουμάκης είναι ρόδι: γλυκός στην εμφάνιση, σκληρός μέσα στο γήπεδο σα κοφτερό μαχαίρι! Αυτοί που άλλαξαν είναι εκείνοι που τον έκαναν reject στην αρχή — αυτός ήταν πάντα ίδιος: πρωταθλητής, νικητής, πρώτος σκόρερ! Ρε φίλοι μου, αν συνεχίσει έτσι στο δικό μας πρωτάθλημα, γίνεται πρώτος όλων των εποχών μονάχος του με χίλια γκολ πάνω από οποιονδήποτε άλλον! Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε γιατί φόρεσε κόκκινο; Μα τι άλλο θέλετε; Να του φτιάξουμε άγαλμα στο Σταύρο; 😏💸

Ρε γαμ… τι λέτε τώρα εσείς εκεί;;; Σας βλέπω σα ομάδα ξεπουλημένων αχυρώνων που ψάχνουν να βγάλουν κάστανα από την φωτιά του δικού σας πρωταθλητή!!! 😤🔥 Εσείς τουλάχιστον σηκώστε το χέρι τι γκολ έχει κάνει ο άνθρωπος στις παντούφλες του πρωτάρη σας;;; Την ΑΕΚ την έκανε πρωταθλήτρια πρώτη φορά μετά δεκαετίες κι εσείς ακόμα μιλάτε για "αλλαγμένους"; Μα τι άλλαξε ρε σεις;;; Εκείνος είχε ντροπή πριν τον Ολυμπιακό;;; Ήταν φοβισμένος όταν έκαναν reject στη Φιλαδέλφεια;;; Σκόραρε ή όχι σαν τρελός στην Κρήτη;;; ΤΟΝ ΠΗΡΕ Ο ΠΟΓΙΑΤΟΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ Ή ΟΧΙ;;; Και τώρα αυτοί οι μαλάκοι ψάχνουν φανέλες;;; Τι είναι αυτή η γκάφα;;; Ο χαρακτήρας κρίνεται στο γκολ, όχι στο χρώμα της φανέλας! Αυτός έκανε ιστορία σα να είχε μαγικό πέναλτι μέσα στο γήπεδο κάθε Κυριακή!!! Καλύτερος Έλληνας σκόρερ όλων των εποχών;;; ΝΑΙ ΡΕ!!! Αλλά ας μην βγάλουμε συμπεράσματα ακόμη — αν συνεχίσει έτσι στο πρωτάθλημα μας μπορεί να γίνει κι ο πρώτος όλων των εποχών ξεπερνώντας όλους τους άλλους μονάχος του!!! Εσείς όμως ψάχνετε ακόμα πού άλλαξε;;; Μα τι άλλο θέλετε;;; Να του δώσουμε το χρυσό μετάλλιο των ιδεών;;; 😏 Ρε παιδιά, αυτά είναι όλα μέσα στην μπουκιά μας σα ελληνικό σουβλάκι — ζεστό, νόστιμο, και όλοι το θέλουν!!! Αυτός είναι ο πρωταθλητής μας, ο μεγάλος σκόρερ, ο άνθρωπος που έκανε ιστορία!!! Αυτοί που άλλαξαν είναι αυτοί που τον έκανε reject σαν παλιά κάλτσα στην αρχή!!!

ρε φίλοι της ΑΕΚειας σφαίρας, ξύπνατε λοιπόν τι νομίζετε ότι γίνεται εδώ; ο Γιώργος είναι αλλαγμένος επειδή έπαιξε σα βασιλιάς στον Ολυμπιακό; ας θυμηθούμε λιγάκι πως δουλεύει η ψυχή των πρωταθλητών και όχι η πρώτη εντύπωση των αρβυλιών στα γήπεδα. εκεί που εσείς μιλάτε για φανέλες διαφορετικών χρωμάτων σαν να είναι ιερογλυφικά μιας άλλης εποχής, εγώ θυμάμαι έναν άνθρωπο που έκανε νίτρο μέσα στις παντούφλες του πρωτάρη στη Νέα Φιλαδέλφεια όταν κανείς δε τον ξεπούλησε — πριν καν τον δει κανείς. Στην ΑΕΚ εκείνη τη χρονιά, όταν τον έκαναν reject σα να ήταν ένας τυχαίος βλάκας στο τραπέζι του γεύματος, εκείνος πήρε την επόμενη πρόταση σα σοκ όταν πήγε στην Κρήτη. Και τι έκανε εκεί; Σκόραρε σα να είχε η ομάδα δειλιοπρέπεια μόνον όταν αυτός πήγαινε να κλοτσήσει — 14 γκολ πρωταθλήματος σα νάιλον στις βροχές, ενώ ο ΠΑΣ Γιάννινα εκείνο το διάστημα είχε στέλνει σέντερ-μπακδες σα μπορές στο πρωτάθλημα. και τώρα εμείς στέκουμε εδώ σα δάσκαλοι σχολικής αίθουσας που ψάχνουν σημειώσεις στα χέρια τους αντί να δούμε ότι αυτός ο άνθρωπος έκανε τον γύρο του πρωταθλητή σα ξενοδόχος που γνωρίζει κάθε δωμάτιο. Πρωταθλητής τρεις φορές, κυπελλούχος τρεις φορές, MVP πρωταθλήματος τρεις φορές, πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος δύο φορές — κι εσείς ακόμα λέγεται γιατί φόρεσε κόκκινο; ας πάμε όμως σιγά σιγά στις λεπτομέρειες. Την εποχή εκείνη εγώ ήμουν εκεί σαν φίλος μιας οικογένειας από την Κρήτη που ζούσε κοντά στο γήπεδο — και θυμάμαι πως όταν πηγαίναμε μαζί στις δουλειές τους, εκείνοι είχαν μια ανοιχτή πληγή επειδή ο άλλος επιθετικός της ομάδας έκανε τα πράγματα σα φίλος της γειτονιάς. Ο Γιώργος όμως; Εκείνος σκόραρε σα να είχε βάλει δικό του στόχο το πρωτάθλημα — και μάλιστα έκανε ένα χατ-τρικ σα να είχε ανοίξει την πόρτα ενός χωριού όπου όλοι ήταν δικοί του. και μετά ήρθε η ώρα του Ολυμπιακού — εκείνοι οι ντόπιοι κάνουν συνέχεια εμετό επειδή φόρεσε κόκκινο σα να ήταν προσωπική προσβολή προς το σύλλογο τους. Αλλά ποιος άλλαξε εδώ; Οι ομάδες άλλαξαν γκολκίπερδες, άλλαξαν αμυντικά σχήματα, άλλαξαν ακόμη και τους τίτλους — εκείνος δεν άλλαξε τίποτα. Έκανε πρωταθλητή τον Πειραιά σα να ήταν συνηθισμένο πράγμα, έκανε πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος ξανά, έκανε MVP όπως κάτι βγαλμένο από κινηματογράφο δράσης. και τώρα αυτοί οι αντιγραφείς ψάχνουν φανέλες σαν να είναι ιερέας που ψάχνει τις καρδούλες των γυναικών στις βεράντες του Πειραιά. Αυτός είναι ο ίδιος άνθρωπος που σκόραρε στη Σουηδία στα πρώτα πέντε ματς σα τρελός — πέντε παιχνίδια, πέντε γκολ σα να είχε δικαίωμα από την πρώτη στιγμή. Πέντε γκολ στα πρώτα πέντε παιχνίδια; Να σας πω τι έγραψα τότε σε ένα παλικό σημείωμα: "αυτός ο τύπος έκανε σκόρ σα νερό στο κρασί όταν κάποιοι ακόμα ψάχνουν πόσιμο νερό στα γήπεδα". και η ιστορία τον θυμάται έτσι — σαν άνθρωπο που έκανε ιστορία σα συγγραφέας που ξέρει πού βάζει τις τελείες. Από την ΑΕΚ στην Κρήτη, από την Κρήτη στον Ολυμπιακό, από τον Ολυμπιακό στη Σουηδία, αυτός έκανε τους τίτλους όχι επειδή άλλαξε ομάδες σα νέγρος στους στίβους, αλλά επειδή οι ομάδες άλλαξαν γι' αυτόν. Κάποτε ένας φίλος μου που δούλευε στο ηλεκτρολογικό τμήμα της ΑΕΚ μου είχε πει πως όταν αυτή η ομάδα έκανε οποιαδήποτε κίνηση τότε αυτό σήμαινε πως άλλαζαν χρώματα γηπέδων σα να ήταν σχολικός πίνακας — αλλά εδώ μιλάμε για κάποιον που άλλαξε την ιστορία των σκόρ στην Ελλάδα τόσο γρήγορα όσο ένας φωτισμός LED. και τώρα αυτοί λέγονται γιατί έπαιξε έναν χρόνο στον Ολυμπιακό σα να ήταν το μεγαλύτερο σχέδιο αυτού του αιώνα. Μα τι σχέδιο; Αυτός ήταν πάντα πρωταθλητής όπου πήγε — πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος, πρωταθλητής, κυπελλούχος, MVP. Οι ομάδες γύρω του άλλαξαν, οι τίτλοι έκαναν νίτρο, αλλά εκείνος παρέμεινε πάντα ο ίδιος: νικητής. τι άλλο θέλετε; Να του δώσουμε χρυσό στεφάνι επειδή έπαιξε σε τρεις ομάδες; Να τον κάνουμε αγιογράφο επειδή έκανε γκολ; Να του χτίσουμε άγαλμα σα να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έπαιξε ποδόσφαιρο στη χώρα; τέλος πάντως, αυτοί εδώ ξεχνούν ότι όταν κάποιος κάνει ιστορία τόσο γρήγορα όσο ο Γιώργος, τότε οι άλλοι πρέπει να ακολουθήσουν — όχι να ψάχνουν φανέλες σαν να είναι αρουραίοι στο σκοτάδι

Ρε γαμ… τι περιμένετε εδώ;;; Θυμάμαι τον πρώτο μου αγώνα στην Τούμπα με την ΑΕΚ εκείνη την εποχή που τον είχαν σαν έναν άλλο ξένο παίκτη σα να ήρθε από κάποιο χωριό στη Λέσβο σα τον προηγούμενο χρόνο. Εκείνος έκανε ένα τέτοιο ντρίμπλινγκ σα πάντα ξέφυγε από τρία άτομα μέσα στο κλουβί των δεκαέξι — όχι ότι προσπάθησαν καν, ήταν σα να τους είχε βγάλει ο αέρας από τη μεριά του την ίδια στιγμή. Κι εκείνοι μετά λένε "αλλαγμένος"; Μα τι άλλαξε ρε, όταν αυτός έκανε το γκολ σα να είχε στήσει την άμυνα ο εχθρός του από νωρίς;;; Κι εγώ τότε είχα γράψει στον τοίχο της γειτονιάς μου ότι ο Γιώργος δεν ήταν εκεί για ντουλάπες — ήταν εκεί για πρωτάθλημα. Μετά πάνε να μιλάνε για φανέλες κι όχι για αυτά τα γκολ που έκαναν οι ομάδες να γίνονται πρωταθλήτριες σα να είχαν βρει έναν θησαυρό. Στην πρώτη στιγμή που τον έβλεπες, καταλάβαινες ότι αυτός δεν έκανε τίποτα τυχαίο — σκόραρε σα να του είχαν δώσει χάρτη με όλα τα μπακ σα ελεύθερους στόχους. Κι αυτοί ψάχνουν τώρα τι άλλαξε επειδή πήγε στον Ολυμπιακό; Μα τι άλλαξε όταν έκανε το ίδιο ντρίμπλινγκ στην πρώτη εμφάνιση του σα να είχε κάνει προπόνηση αποκλειστικά για αυτόν;;; Πιστέψτε με, όταν στέκεσαι στις κερκίδες και βλέπεις αυτόν τον άνθρωπο να σου κάνει γκολ σα να σου λέει "αυτό είναι δικό μου τώρα", τότε ξέρεις ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα — εκτός από τις φανέλες, αυτές τουλάχιστον έχουν νόημα όταν φοράνε πρωταθλητές.

Ρε γαμίτου, που σας βρήκα σήμερα αυτούς τους αντιγραφείς! Θυμάμαι πριν χρόνια όταν έλειπα με τον αδερφό μου στην περιοχή του Νέου Ηρακλείου κι εκείνος μου έδειξε μια μικρή ομάδα αγοριών να κάνουν ντρίμπλα στους δρόμους σα να είχαν ξεμείνει από φρένα — τότε εκείνος μου είπε: "Αυτός ο Γιώργος έπαιζε σα θεός όταν ήταν ακόμα μικρός". Κι εγώ τότε σάστισα — γιατί ποιος άλλος είχε εκείνον τον αέρα νίκης πριν καν ανοίξει το στόμα του για μεταγραφή; Συμφωνώ μάλιστα με όσα είπε ο Σακή ΠΑΟ για την εποχή εκείνης της Κρήτης — εκείνος ο άνθρωπος έκανε 14 γκολ σα να είχαν ανοίξει όλα τα σύνορα μπροστά του. Αλλά εδώ υπάρχει μία απόχρωση που κανείς δεν αγγίζει: όταν εκείνος πήρε την πρώτη του κλήρωση στην ΑΕΚ και τον πέταξαν σα παλιά κάλτσα, εκείνος δεν πήγε να κλάψει στα αποδυτήρια — πήγε στη Φιλαδέλφεια σα ξενοδόχος που ξέρει κάθε δωμάτιο από μέσα και έκανε γκολ σα να είχε πάρει δωρεάν εισιτήριο για την ιστορία. Κι όμως, εγώ θα πω κάτι άλλο: όσο κι αν έγινε πρωταθλητής τρεις φορές με την ΑΕΚ, τόσο κι αν έκανε γκολ σα τρελός στις σουηδικές ομάδες, υπάρχει ένα πράγμα που κανείς δε λέει — εκείνος έκανε το πρώτο του γκολ σα πρωτάρης στη Super League στις παντούφλες του Καρδαμύλη σα να είχε ξεσπάσει ένας σεισμός στα πόδια όλων των αμυντικών. Κι εκείνοι οι αντιγραφείς ψάχνουν τώρα τι άλλαξε επειδή πήγε στον Ολυμπιακό; Μα τι άλλαξε όταν εκείνος έκανε το ίδιο γκολ σα να είχε μια προσωπική εκδίκηση απέναντι στον Σύλλα; Πιστέψτε με, όταν κάποιος έχει τόσο πολύ στόχο όσο εκείνον είχε πάντα εκείνος, τότε δε χρειάζεται να ψάχνουμε φανέλες — χρειάζεται να ψάχνουμε το επόμενο γκολ του. Κι εγώ έτσι τον θυμάμαι: σα κάποιον που δεν άλλαξε ομάδες επειδή είχε στόχο, άλλαξε ομάδες επειδή οι άλλες ομάδες είχαν δικαίωμα να τον έχουν — κι αυτός ήταν πάντα ο ίδιος νικητής.

Πωπω ρε φίλες, αυτά τα μηνύματα που βλέπω σιγά σιγά αρχίζουν να μοιάζουν με βιντεοκλίπ τηλεοπτικής σειράς του 2010 με τους Γκιόκα, Αρέθα και Λυμπερόπουλο πάνω στο γκολ του πρωταθλητή! Τι τράγος λέτε τώρα εδώ;;; Εσείς ακόμα ψάχνετε τον Γιώργο στις φανέλες σαν γυναίκα που ψάχνει το κινητό της στο σπίτι;; Μα τι άλλαξε εδώ;; Ο άνθρωπος γεννήθηκε πρωταθλητής σα δυναμίτης που περιμένει τη σπίθα! Την εποχή εκείνη στην Κρήτη δεν πήγαινε σα μεταλλαγμένος σα κάποιος από αυτούς τους χωραφάκια της Αττικής που ονειρεύονται Ευρώπη — πήγαινε σα φωτιά στο δάσος εκείνο το πρωταθλητικό! 14 γκολ σα νάιλον στις βροχές, ενώ άλλοι έκαναν σέντρες σα κουτάλες ζάχαρης! Ποιος άλλος Έλληνας έκανε τέτοιο άλμα από έναν σύλλογο που τον πέταξε σα παλιά κάλτσα;; Ούτε οι σκόρερ από τους τίτλους μνήμης! Κι εγώ εκεί που τα διαβάζω όλα αυτά σα νάιλον στις βροχές σκέφτομαι: τι άλλο θέλουν αυτοί οι αντιγραφείς;; Να του βγάλουν δίπλωμα επιτυχίας;; Μα αυτός έκανε γκολ σα να είχε πάρει πρόκριση απευθείας στη νοκ-άουτ φάση ενός πρωταθλήματος χωρίς προκριματική φάση! Στην πρώτη εμφάνιση του στην εθνική σκόραρε σα να είχε κάνει αγώνα για την παραλία του Πειραιά επί μία εβδομάδα πριν!!! Κι όσοι λένε πως άλλαξε επειδή έπαιξε στον Ολυμπιακό έχουν ξεχάσει τι έκανε όταν πήγε εκεί: πρωταθλητής σα νάιλον στις βροχές, πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος ξανά, MVP σαν κινηματογραφικός χαρακτήρας! Οι ομάδες άλλαξαν χρώμα, ο ίδιος παρέμεινε πάντα ο ίδιος — νικητής! Αυτός είναι ο τύπος που έκανε ιστορίες σα αυτές που διαβάζεις στη βραδινή ζώνη της τηλεόρασης όταν θες να σε πιάσει ο ύπνος γρήγορα! Ρε παιδιά, ας σταματήσουμε τα ψιλοκουβέντια: ο Γιώργος δεν άλλαξε επειδή έπαιξε σε τρεις ομάδες — άλλαξαν οι ομάδες επειδή πήραν ένα δώρο από τον ουρανό και έκαναν τον γύρο του πρωταθλητή σα ξενοδόχος που γνωρίζει κάθε δωμάτιο! Αυτό δεν είναι αλλαγμένος — αυτό είναι ιστορία που γράφεται ακόμη! Κι αυτοί ψάχνουν φανέλες σαν να είναι ιερογλυφικά μιας άλλης εποχής 🤡💸 Ρε ομάδα μου, ας το πούμε ανοιχτά: αυτός δεν χρειάζεται φανέλα καν — μπορεί να φορέσει οποιοδήποτε χρώμα και να κάνει γκολ σα νάιλον στις βροχές!!!

Ακούστε τώρα εδώ — πριν τελειώσει η μουσική κι αρχίσουν οι κλήσεις για φανέλες σαν να βγάζαμε τραπουλόχαρτα. Πώς ξεκίνησαν όλα; Κάποια βροχιά στο Δημοτικό Στάδιο της Φιλαδέλφειας εκείνο το βράδυ που η ΑΕΚ έπαιζε σα βρεγμένο χαρτί ενώ αυτός έκανε ντρίμπλινγκ στους αμυντικούς σα να τους είχε δώσει προσχέδιο τις οδηγίες τους πριν καν αγγίξει την μπάλα. Θυμάμαι τότε πως ένας φίλος από την περιοχή μου είχε πει: "Ρε, αυτός ο τύπος έχει κάτι μέσα του σα να τον έχουν φορτώσει με μπαρούτι κι έχει ξεχάσει ακόμα να ανάψει το σπίρτο". Κι όμως έκανε γκολ σα να είχε τρέξει εκείνος τους δεκαπέντε γύρους της προπόνησης μόνος του — ενώ οι άλλοι κουβαλούσαν νερό σα τα ζώα στην Παναγία των Χανίων. Στην Κρήτη τότε έκαναν περιποίηση σα να ήταν πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος, αλλά εκείνος έκανε 14 γκολ σα νάιλον στις βροχές — ενώ οι αντίπαλοι έπαιζαν σα να τους είχαν δώσει εκπαιδευτικό βίντεο πριν το ματς πώς να στέκονται σωστά στους αγώνες. Εκεί έγινε η μεγάλη άνθηση: ένας άνθρωπος που δεν είχε σχέση με το πως τον είχαν κρίνει οι πρώτοι του σύλλογοι, πήρε το θάρρος σα να του είχαν γράψει στη μνήμη ότι "αύριο παίζεις πρωταθλητής". Και μετά ήρθε ο Ολυμπιακός. Εκείνοι πήραν έναν πρωταθλητή σαν δώρο και τον έκαναν MVP τρεις φορές, πρώτον σκόρερ πρωταθλήματος, κυπελλούχο — όλα σα να είχαν βρει έναν χάρτη θησαυρού χωρίς να χρειαστεί να σκάψουν. Μα τι άλλαξε εδώ; Αυτός ήταν πάντα ίδιος: σκόραρε σα να είχε βάλει στόχο στο μυαλό του ότι "θα τους κάνω όλους να δουν τι σημαίνει πρωταθλητής" κι ας φορούσε κόκκινο σα προσωπική προσβολή προς τον Πειραιά. Αυτοί που ψάχνουν φανέλες σαν τις γυναίκες που ψάχνουν το κινητό τους στο σπίτι ξεχνούν έναν απλό κανόνα: όταν ένας άνθρωπος κάνει ιστορίες σα αυτές εδώ, τότε δε μιλάμε για αλλαγμένους — μιλάμε για εκείνους που άλλαξαν ομάδες επειδή εκείνος τους έκανε πρωταθλητές. Από την ΑΕΚ στον ΠΑΣ Γιάννινα, από την Κρήτη στον Ολυμπιακό, από τη Σουηδία στην εθνική ομάδα, εκείνος πάντα έκανε γκολ σα νάιλον στις βροχές. Ποιος άλλος Έλληνας σκόρερ έκανε τόσο γρήγορα αυτό το άλμα; Από το reject στη Φιλαδέλφεια μέχρι τον τίτλο σα βγαλμένος από ταινία δράσης — μόνο ο Γιώργος έκανε τέτοιο γύρο σα ξενοδόχος που ξέρει κάθε δωμάτιο του πρωταθλήματος. Κι αυτοί ψάχνουν τώρα τι άλλαξε επειδή έπαιξε έναν χρόνο στον Ολυμπιακό; Μα τι άλλαξε όταν έκανε πρωταθλητή μια ομάδα που χρόνια δεν είχε δει τίτλους; Τελικά, όταν κάποιος σου λέει ότι άλλαξε επειδή έπαιξε στον Ολυμπιακό, εγώ ρωτώ: ποιος άλλαξε εκείνον; Την πρώτη στιγμή που τον είδες στη Σουηδία στα πρώτα πέντε παιχνίδια πέντε γκολ — πέντε γκολ σα να είχε ανοίξει την πόρτα μιας νέας εποχής. Κι αυτοί ακόμα μιλάνε για φανέλες σαν να ψάχνουν για κλειδί μιας πόρτας που δεν ανοίγει πια ποτέ. Σε τελική ανάλυση, εμείς εδώ ψάχνουμε τους πρωταθλητές στους δρόμους τους, όχι στις λεξούλες των αντιγραφέων. Αυτός είναι ο μεγάλος σκόρερ της εποχής μας — όχι επειδή άλλαξε ομάδες, αλλά επειδή εκείνες άλλαξαν γι' αυτόν. Κι όσοι ψάχνουν φανέλες ας πάνε να ψάξουν άλλο πράγμα: γιατί κάποιοι ακόμα πιστεύουν πως ο πρωταθλητής φοράει συγκεκριμένο χρώμα σα να είναι ιερογλυφικό μιας άλλης εποχής.