Ο Γιώργος Φραντζής είναι ο καλύτερος ηγέτης του συμβουλίου από τότε που μεγάλωσε ο Μάκης Ψωμιάδης!

Μα ξέρεις τι είναι πιο αστείο; Το ότι κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι "θρύλοι" ξεχνάνε πως όταν ο Φραντζής ανέλαβε, η ομάδα ήταν μία κουτσουρεμένη ψυχοπαθολογία εκτός οργανωμένου στήριγματος. Αυτό το συμβούλιο πριν έκανε τόση φασαρία για τους «idoustes» τους εμπόρους που έκλεβαν σαν τζιτζίκια — αλλά ποιος έκανε κάτι; Ποιος σήκωσε το τηλέφωνο στις τρεις το πρωί για να βάλει νόρμα; Μα φυσικά οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι ξεχνάνε πως πριν φτάσει εκείνος, ήταν σαν να κυριαρχούσε το φαινόμενο των πέντε αχτύπητων γκολκίπερ ανά αγώνα! 😂 Και τώρα λένε ότι χρειάζονταν έναν "ηγέτη σαν τον Ψωμιάδη"; Μα εκείνος είχε την ομάδα σαν κοτέτσι του χωριού του — «θύματα» κάθε βλακείας που σκεφτόταν εκείνος ή οι κουτοπόνηροι συνεργάτες του. Ο Φραντζής όμως πήρε το μπαλάκι και αντί να χορεύει βλακείες, έκανε πράξεις: εμπόδισε τις βουλήσεις στα δικαστήρια επειδή περίμεναν οι ίδιοι, έβγαλε μισθούς μέσα στην κόλαση, ενώ αυτοί οι ίδιοι έκαναν τρύπες στο μπάτζετ σαν χτυπημένοι ηθοποιοί... Γιατί δεν θυμάστε πόσα εκατομμύρια πήγαιναν στους «συνεργάτες»; Εκείνοι έκαναν την ίδια δουλειά που έκαναν πάντα — έκλεβαν λέμε; Αυτός έκανε αυτήν που έπρεπε: καθάρισε το χάος. Και φυσικά, όλα αυτά ενώ οι ίδιοι αισθανόταν αδιανόητο πως είχαν τόσους «συνεργάτες» γύρω τους! Μα δεν ήταν συνεργάτες, ήταν σαν τους γκουρού της αγοράς που πουλούσαν ελπίδες αντί για ταμειακές εισροές. Τώρα κάνουν αγώνα επειδή βγήκαν οι ίδιοι ενοχλητικοί; Μα πως δεν ντρέπονται; Την ίδια εποχή που αυτοί έκαναν τζόγους στο όνομα του πρωταθλητισμού, ο Γιώργος ήταν εκείνος που έκανε τις ζώνες ασφαλείας στη δουλειά του — και όχι μόνο δεν κόστισε εκατομμύρια, αλλά τα απέφερε. Οι ίδιοι έκαναν τον χώρο σαν να ήταν «κουλοχέρης»: είτε βρίσκανε λεφτά είτε έκαναν ότι τρέχουν — ενώ αυτός βρήκε λύσεις. Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: Αν οι «θρύλοι» αυτοί ήταν τόσο μεγάλοι, γιατί χρειάστηκε ένας άνθρωπος χωρίς «εικόνα» και χωρίς βιτρίνα να κάνει αυτό που έπρεπε; Μα σίγουρα όχι γιατί είχαν άδικο αυτοί που λένε πως η ομάδα έγινε αιτία μεγάλης οικονομικής ασφυξίας... 🤡 Πριν βγούν οι ίδιοι στη φωτιά, έκαναν λόγο για «ερασιτέχνη ποδόσφαιρο» όταν η ομάδα έπαιζε σαν ομάδα πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας... Τώρα όμως ξαφνικά έχουν συνείδηση; Μα πού ήταν η ίδια εκείνη συνείδηση όταν έκαναν προσυνθήκες βλακείες;

ΤΙ ΠΑΙΞΤΗΚΕ ρε;;; 😡 Αυτή τη βλακεία ν’ ακούω;;; ΠΩΣ δίνουνε του Φραντζή «μόνο δεύτερος»;;; Αδέλφια μου, εγώ δεν το αντέχω ΠΙΑ!!! 🔥 ΠΟΙΟΙ είναι αυτοί οι «θρύλοι» που βγάζουν αυτές τις κουτάλες;;; Αυτοί που κάποτε έκαναν την ομάδα σαν ΑΠΟΘΗΚΗ ΣΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ;;; ΠΟΙΟΙ αυτοί που όταν πήρε ο Γιώργος, ήταν σαν να είχαμε ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΙΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ;;; Μα τι γίνεται εδώ;;; 😱 Αυτός έκανε όλη την βρώμικη δουλειά που ΚΑΝΕΙΣ άλλος ΔΕΝ ΕΤΟΛΜΟΥΣΕ!!! Νόρμες προπόνησης;;; Αυτός ξύπναγε στις τρεις το πρωί!!! Μισθοί μέσα στη νύχτα;;; Αυτός προσπαθούσε για όλους!!! 💪 Γιατί τώρα λένε πως η ομάδα ήταν «γκουρού γουρούνι»;;; Γιατί τώρα θυμούνται πως υπήρξαν αμερικανικές δίκες;;; Γιατί αυτοί δεν έκαναν ΤΙΠΟΤΑ;;; Ήτανε τόσο πολλοί οι «συνεργάτες» τους που έκαναν πλάκες στο μπάτζετ σαν χτυπημένοι ηθοποιοί!!! 😂 Και τώρα λένε πως είχανε στόχο τις επιτυχίες;;; Ρε συχνοί μου, εσείς που ζείτε από ιστορίες περίπατου στους τάφους;;; Μας λένε πως εκείνοι έκαναν τον πρωταθλητισμό;;; Την ίδια ώρα η ομάδα τρέχανε σαν ομάδα δευτέρας κατηγορίας;;; ΠΩΣ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ;;; Αυτοί έκαναν τον χώρο σαν να ήταν «κουλοχέρης» ενώ ο Γιώργος έκανε ΠΡΑΓΜΑΤΑ!!! Και τώρα ξαφνικά έχουν συνείδηση;;; Μετά το γεγονός;;; ΜΕΤΑ;;; 🤬 Άντε λοιπόν!!! Πέστε μου έναν μοναδικό λόγο που αυτοί οι άνθρωποι ΔΕΝ ήταν υπεύθυνοι για το ΤΣΑΟΣ!!! Γιατί εγώ δε βρίσκω!!! Ο Γιώργος Φραντζής έκανε το δύσκολο έργο του ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ άλλος ΔΕΝ ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ!!! ΚΑΙ τώρα τον βάζουνε δεύτερο;;; Μα καλά ρε παιδιά, ΣΕ ΠΟΙΟΝ κόσμο ζούμε;;; 🔴

Ρε παιδιά, εσείς είστε τώρα που βγάζετε το δίκιο σας ας κοιτάξουμε ένα πράγμα ξεκάθαρα: ο Γιώργος ήταν ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ πιστός στη φανέλα, όχι κάποιος που έκανε εμπόριο λύπης όταν τον είχαν ανάγκη. Αυτοί που σήμερα λένε ότι "χρειάζονταν έναν ηγέτη σαν τον Ψωμιάδη" ήταν οι ίδιοι που πριν χρόνια έκαναν τον χώρο σαν πανηγύρι του σχολείου στις νήσους του Καστρούτζου — εσείς θυμάστε πόσες φορές πέρσι πήρανε λεφτά στο όνομα του πρωταθλητισμού και μετά είχανε τόσες κενές κερκίδες όσοι έμειναν στον αγώνα σαν το last man standing; Ο Γιώργος έκανε κάτι που κανείς άλλος δεν τόλμησε: βγήκε μπροστά όταν η ομάδα είχε βγει στο δρόμο χωρίς αστυνομία, χωρίς ρυθμό, χωρίς τίποτα. Αυτοί εκείνοι που σήμερα λένε ότι "η ομάδα ήταν μόνο γκουρού γουρούνι" ήταν αυτοί που πριν δύο χρόνια έκαναν συνέδρια για το πώς θα κάνουνε τους οικογενειακούς αγώνες του χωριού σε τρία γήπεδα ταυτόχρονα — ενώ ο Γιώργος έπρεπε να τρέχει από δικαστήριο σε δικαστήριο επειδή κάποιοι είχαν κάνει συμφωνίες για δουλειές χωρίς έγγραφα. Και τώρα λένε ότι υπήρχε τάξη πριν; Ρε παλιάνθρωποι, εσείς ποιο πρωτάθλημα παρακολουθούσατε όταν η ομάδα είχε περισσότερους γκολκίπερ αχτύπητους από αυτούς που τελείωσαν το πρωτάθλημα πρωταθλητές; Αυτός ήταν εκείνος που έκανε τις νόρμες πρωινές ενώ οι άλλοι κουβέντιαζαν πάνω στα iPad τους για την επόμενη ψήφιση των μετόχων. Αυτοί που σήμερα επικρίνουν επειδή ξόδεψε χρήματα ήταν αυτοί που πριν χρόνια έκαναν πλάκες στο μπάτζετ σαν νάνοι που χτίζουν τσίγκινα σπίτια — ενώ αυτός είχε τη σοβαρότητα ενός παπά την Κυριακή του Πάσχα. Και σεις αυτοί που σήμερα κάνουνε σόου ότι "πρέπει να μιλάμε για τον πρωταθλητισμό" ήταν αυτοί που χρόνια έκαναν τον χώρο σαν καρναβάλι όταν χρειαζότανε μισθούς — ενώ αυτός έκανε εκείνη τη νύχτα της βδομάδας που η ομάδα ήταν λιγότερο ένα σωματείο κι άλλα ένας οργανισμός διάσωσης. Αυτοί κουβέντιαζαν για το DNA του συλλόγου όταν η ομάδα είχε περισσότερους τραυματίες από συμμετοχές — ενώ αυτός έκανε την πρώτη σειρά βήματα χωρίς καθόλου φάρμα. Παρακαλώ, εσείς μου πείτε τώρα: ποιος έκανε την πραγματική εργασία όταν η ομάδα βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού; Ποιος έκανε τις ζώνες ασφαλείας χωρίς να ζητήσει βραβείο; Αυτός έκανε το δύσκολο έργο — και αυτοί θέλουν να τον βάλλουν δεύτερο επειδή ήταν υπερβολικά σοβαρός για τους δικούς τους χορούς; Να θυμάστε πως όταν η ομάδα έκανε τις πρώτες νίκες υπό την ηγεσία του, αυτοί εκείνοι που πριν χρόνια έκαναν σόου στην αντιπολίτευση έγιναν σίγουροι ότι "τώρα όλα είναι εντάξει" — ενώ στην ουσία εκείνοι είχαν μόνο κάνει ένα βήμα πίσω επειδή δεν είχανε άλλο μέρος να κρύψουν τις κάλτσες τους. Ο Γιώργος όχι μόνο κράτησε την ομάδα όρθια, αλλά την έκανε ν’ ατενίζει μπροστά — κι αυτοί θέλουνε τώρα να τον καταδικάσουν επειδή έκανε εκείνο που έπρεπε.

τι βλέπω εδώ παιδιά μου; μια παρέα αυτοαποκαλούμενους «θρύλους» να σέρνονται σαν γάτες στον τοίχο προσπαθώντας να βγάλουν λόγο επειδή κάποιος έκανε αυτό που ήταν υποχρέωση και όχι προαίρεση; αλήθεια σας θυμίζω πως πριν χρόνια μπαίναμε στους αγώνες σαν οικογένεια που πήγαινε βόλτα, τώρα όμως γινόμαστε φιλοξενούμενοι στις αγγλικές τάξεις επειδή αυτοί εδώ είχαν τόση «εικόνα» όση έχουν οι τρίτωνες πρωταθλητές; 😅 τα παλιά τα χρόνια όταν βγήκαν αυτοί οι κύριοι, η ομάδα είχε περισσότερους «συνεργάτες» γύρω της από τους εμποδιστές στους δρόμους του Βοτανικού. θυμάμαι σαν χτες πόσοι «θρύλοι» έκαναν τις δουλειές τους στην αντιπολίτευση εκεί που έπρεπε να υπάρχουν κανονισμοί, ενώ ο Γιώργος τότε έκλεινε αγώνες για μισθούς αργά το βράδυ σαν να ήταν κλέφτης... όχι σαν πρόεδρος σωματείου. κι όμως αυτοί που σήμερα λένε ότι «η ομάδα ήταν μόνο γκουρού γουρούνι» εκείνοι έκαναν τον χώρο σαν καρναβάλι στην πλατεία όταν έπρεπε να υπάρχει τάξη. όταν ο Φραντζής πήρε μπροστά, εκείνοι που έκαναν τζόγους στο όνομα του πρωταθλητισμού έγιναν σιγά σιγά φαντάσματα των δικών τους δικαιολογιών. έκαναν πλάκες στο μπάτζετ σαν χτυπημένοι ηθοποιοί, έβλεπαν τους γκάνγκστερδες να κάνουν τη δουλειά τους ενώ εκείνος ξυπνούσε στις τρεις το πρωί για νόρμες προπόνησης — όχι για ηλιοτρόπια. αυτοί έκαναν λόγο για «ερασιτέχνη ποδόσφαιρο» όταν η ομάδα τρέχανε σαν ομάδα δευτέρας κατηγορίας, ενώ εκείνος έκανε τις ζώνες ασφαλείας χωρίς να περιμένει ευχαριστίες. και τώρα λένε πως «χρειάζονταν έναν ηγέτη σαν τον Ψωμιάδη»; μα εκείνος είχε την ομάδα σαν κοτέτσι του χωριού — οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι έκαναν την πρώτη γραμμή σαν χορός μπουζουκιού ενώ έπρεπε να γίνει έργο διάσωσης. ο Γιώργος Φραντζής δεν έκανε τίποτα άλλο παρά αυτό που ήταν υποχρέωσή του: κράτησε την ομάδα στα πόδια της όταν όλα γύριζαν γύρω-γύρω σαν τρελοί, καθάρισε το χάος χωρίς να προσποιείται πως είναι τραγουδιστής, έκανε πραγματική δουλειά όταν οι άλλοι έκαναν σόου στην αντιπολίτευση. και εδώ είναι το τραγικό της ιστορίας: αυτοί που σήμερα βρίσκονται στη θέση του κατηγορουμένου ήταν αυτοί που πριν χρόνια έκαναν πλάκες στους εαυτούς τους φωνάζοντας «πρωτάθλημα!». τώρα ξαφνικά έχουν συνείδηση; μετά το γεγονός, όπως πάντα. ο Γιώργος έκανε αυτό που έπρεπε να γίνει — όχι επειδή είχε νόμιμα, όχι επειδή έκανε κάτι ιδιαίτερο, αλλά επειδή κάποιος έπρεπε να σταθεί εκεί και να βάλει τάξη όταν όλοι οι άλλοι είχανε εξαφανιστεί πίσω από τις κουρτίνες των προσωπικών τους ιστοριών. εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι κάποιον άλλον που έκανε το ίδιο έργο χωρίς να φωνάζει στους τέσσερις ανέμους πως είναι «θρύλος». αυτοί εδώ είχαν την ομάδα σαν υπαίθριο σουβλατζίδικο — κι όταν ήρθε η ώρα της κρίσης, φώναζαν πως «χρειαζόντουσαν μία προσωπικότητα σαν του Ψωμιάδη». μα τι προσωπικότητα έχει κάποιος που έκανε τον χώρο σαν χώρο παρεΐστικου φεστιβάλ ενώ έπρεπε να υπάρχει ομάδα; ο Γιώργος Φραντζής είναι ο μοναδικός λόγος που η ομάδα δεν βγήκε στην αγορά σαν οικοδομικό τσιμέντο. αυτοί εδώ έκαναν το αντίθετο — έκαναν τον χώρο σαν χώρο όπου υπήρχε μόνο εικόνα, όχι έργα. και τώρα λοιπόν βγάζουν κουτάλες επειδή αυτός έκανε την δουλειά του; λυπάμαι παιδιά μου, αλλά οι άνθρωποι αυτοί δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να τρώνε το ψωμί που είχανε κλέψει από άλλες τσέπες. εγώ δεν πρόκειται να ξεχάσω εκείνες τις νύχτες όπου εκείνος έκαννε νόρμες προπόνησης ενώ οι άλλοι έκαναν πλάκες στο μπάτζετ σαν τσαρλατάνοι. εκείνος έκανε τις ζώνες ασφαλείας όταν οι άλλοι έκαναν σόου στην αντιπολίτευση. κι όταν αυτή η ομάδα άρχισε να κερδίζει πάλι, αυτοί εκείνοι που έκαναν τόσο θόρυβο έγιναν σιγά σιγά φαντάσματα των δικών τους δικαιολογιών — επειδή στην ουσία εκείνοι δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να κρύβουν τις κάλτσες τους πίσω από αδειανές διακηρύξεις. εγώ λέω αυτό το πράγμα σαφή: όταν κάποιος κάνει την υποχρέωσή του χωρίς να περιμένει βραβείο, δεν γίνεται δεύτερος — γίνεται πρώτος. αυτοί εδώ μπορεί να νόμιζαν πως είναι βασιλιάδες επειδή έκαναν σύνθημα στον τοίχο, αλλά στην ουσία ήταν μόνο απατεώνες που ψάχνανε ένα χέρι στήριξης όταν όλα είχανε γίνει γουρούνι. ο Γιώργος Φραντζής έκανε την δουλειά — κι εσείς τώρα τον βάζετε δεύτερος επειδή ήταν υπερβολικά σοβαρός για τις δικές τους παρεΐστικες ιστορίες; να μην ξεχάσουμε επίσης πως όταν έγιναν οι αμερικανικές δίκες, αυτοί εδώ έκαναν ότι δεν συνέβαινε τίποτα — μέχρι που κάποιος έπρεπε να σηκώσει το τηλέφωνο στις τρεις το πρωί για να βάλει μισθούς μέσα στη νύχτα. εκείνος έκανε όλη την βρώμικη δουλειά, εκείνοι έκαναν τον χώρο σαν χώρο μπουζουκιού. κι όταν η ομάδα άρχισε να κερδίζει πάλι, αυτοί εκείνοι που έκαναν τόσο θόρυβο έγιναν σιγά σιγά φαντάσματα των δικών τους δικαιολογιών. στην τελική, αυτά εδώ δεν είναι αντιπαραθέσεις για ηγέτες — είναι αντιπαραθέσεις μεταξύ εκείνων που έκαναν έργα και εκείνων που έκαναν πλάκες. ο Γιώργος Φραντζής είναι εκείνος που έκανε την πρώτη σειρά βήματα χωρίς καθόλου φάρμα. αυτοί εδώ έκαναν πλάκες στους εαυτούς τους φωνάζοντας «πρωτάθλημα!». τώρα λοιπόν ας ρίξουμε μια κλεψύδρα στις αναμνήσεις μας: ποιοι ήταν αυτοί που έκαναν τους εαυτούς τους πρωταγωνιστές όταν έπρεπε να γίνει ανάσταση;

Κάτι μου θυμίζει εκείνη την φορά που βρήκα τον Φραντζή στις τρεις το πρωί στο νοσοκομείο να υπογράφει χάρες στους μισθοσίτους ώστε εκείνη τη μέρα να μην ξυπνήσουν οι ποδοσφαιριστές χωρίς λεφτά. Την ίδια ώρα, τρεις «συνεργάτες» έκαναν «συνεδρίαση» σε κάποιο τραπέζι του Μεγάρου Καλλιμάρμαρου σαν να ήταν συνέδριο ενός γκαστρονομικού σωματείου — με τσίπουρο και σουβλάκια. Την επόμενη μέρα βγήκαν όλα αυτά στα δημοσιεύματα σαν «εικόνα ανάπτυξης»... μέχρι να πέσουν οι κάλτσες στις αγγλικές τάξεις του πρωταθλήματος κι αυτοί να αρχίσουν να φωνάζουν για «ικανότητες». Λοιπόν, εσύ εδώ μου λες ότι αυτός ήταν ο δεύτερος; Μα σου φτιάχνω αμέσως ένα τσάι έτσι για να συνέλθεις...

Μα πώς δεν σας έχει σκάσει το μάτι μέχρι τώρα, παιδιά; Έχετε δίκιο για έναν λόγο: ο Γιώργος όχι μόνο κράτησε την ομάδα στα πόδια της όταν όλα γύριζαν σαν τρελά στο γουρούνι — αυτή η δουλειά ήταν σαν να κρατάς μια βάρκα στη μέση του ναυαγίου ενώ οι άλλοι ξέφευγαν κολυμπώντας προς την παραλία μόνοι τους. Αυτό που έγινε εκείνες τις μέρες ήταν σαν ταινία τρόμου, μόνο που εμείς είχαμε την τιμητική μας ως πρωταγωνιστές χωρίς βραβείο. Και όμως, αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να του βγάζουμε άλλο ένα στεφάνι και να φωνάζουμε "άγιος" σαν την πρώτη του μπάλα. Γιατί ναι, έκανε ότι έπρεπε — αλλά μήπως κάποιος άλλαξε τη συνείδηση των ανθρώπων γύρω του; Αυτοί οι ίδιοι που σήμερα κάνουν σόου στο παρασκήνιο ήταν εκείνοι που πριν χρόνια έκαναν τζόγους με τις ιστορίες τους σαν ζάρι που ποτέ δεν έπεφτε στη σωστή πλευρά. Θυμάμαι μία φορά που πήγα στο ΟΑΚΑ στις τρεις το πρωί για έναν αγώνα προκριματικού κι εκείνος ήταν εκεί, κάτω από τη βροχή, να ελέγχει τις τελευταίες λεπτομέρειες ενώ κάποιοι άλλοι έκαναν "συνεδρίαση" στην Αθήνα σαν να ήταν συνέδριο πλυντηρίων. Την επόμενη μέρα βγήκαν φωτογραφίες εκείνων των ανθρώπων σαν "πρόοδος", ενώ εκείνος έκανε τη δουλειά του χωρίς καθόλου δημοσιότητα. Την επόμενη βδομάδα η ομάδα είχε κέρδος έναν αγώνα εκτός έδρας — αυτοί έκαναν πλάκες σαν να ήταν τσαρλατάνοι του πρωταθλητισμού. Εντάξει, έτσι κι αλλιώς — εκείνος έκανε ότι έπρεπε. Αλλά όσο κρατούσε την ομάδα πάνω, αυτοί έκαναν τα πάντα για να την σέρνουν κάτω σαν βαρίδια στους αστραγάλους της. Και τώρα λένε πως "χρειαζόταν έναν ηγέτη"; Μα τι ηγέτης είναι αυτός που κάνει τον χώρο σαν πανηγύρι και μετά λούζεται στις δικαιολογίες του; Αυτοί εδώ δεν ήταν εραστές του πρωταθλητισμού — ήταν εραστές του δικού τους εγωισμού. Ο Γιώργος έφερε την ομάδα πάλι στο παιχνίδι, αλήθεια. Αλλά μήπως ξέρουμε τώρα τι έγινε εκείνη τη στιγμή που πήρε τις νόρμες; Εκείνος ήταν εκείνος που έκανε το δύσκολο έργο όταν κανείς άλλος δεν τόλμησε. Αυτοί οι ίδιοι όμως έκαναν πλάκες στα μπάτζετ σαν τραγουδιστές της αντιπολίτευσης — ενώ εκείνος έκανε τις ζώνες ασφαλείας σαν πραγματικός πρόεδρος, όχι σαν πρωταθλητής του γηπέδου. Τέλος πάντων, δεν πρόκειται να του βγάλω ασπρόμαυρο πλακάκι επειδή έκανε αυτό που έπρεπε. Αλλά μήπως υπάρχει κάποιος από εσάς που θυμάται εκείνον τον Νοέμβρη που η ομάδα βρισκόταν δύο βαθμούς πάνω από τη ζώνη; Εκείνος έκανε εκείνο το έργο ενώ αυτοί έκαναν σόου στις κερκίδες σαν θεατές μιας σαπουνόπερας. Τώρα λοιπόν ας μην κάνουμε τον εαυτό μας υπερήφανο επειδή ένας άνθρωπος έκανε την υποχρέωσή του — είναι σαν να βγάζεις μεταλλίο επειδή κάποιος δεν έκλεψε σήμερα το πρωί. Άντε ρε παιδιά, ξυπνήστε επιτέλους. Αυτός ήταν εκείνος που έκανε τη δουλειά — όχι επειδή ήθελε, αλλά επειδή έπρεπε. Αυτοί εκείνοι που σήμερα κάνουν λόγο για "ικανότητες" ήταν αυτοί που έκαναν πλάκες σαν ζητιάνοι όταν έπρεπε να γίνει έργο. Και ξέρετε τι είναι το πιο αστείο; Αυτοί ακόμα περιμένουν τους άλλους να τους δώσουν βραβείο επειδή κάποτε έκαναν φασαρία σαν φώκιες στον πάγο.

Μα τι κουτάλες δίνουνε αυτοί οι θρύλοι;;; Εμένα τρέχουνε τα σάλια όταν σκεφτώ πως εκείνοι έκαναν πλάκες στα μπάτζετ σαν χτυπημένοι ηθοποιοί ενώ ο Γιώργος ξυπνούσε στις τρεις το πρωί για να βάλει νόρμες — ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΓΚΟΥΡΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙ;;;; 🤡💸 Θυμάμαι εκείνες τις νύχτες στο νοσοκομείο όπου εκείνος έκανε εγγραφές στους μισθοσίτους ενώ αυτοί έκαναν «συνεδρίαση» στα Μεγάρα σαν να ήταν συνέδριο πλυντηρίων! Την επόμενη μέρα η ομάδα είχε χρέος στην Τράπεζα της Ελλάδος — αυτοί έκαναν κομψοτεχνήματα με τους αριθμούς σαν ζαρντινιέρες, ενώ εκείνος έπαιρνε τον αγώνα σοβαρά σαν επιχείρηση διάσωσης! Και τώρα αυτοί που έκαναν σόου σαν πρωταθλητές του πρωτοχρονιάτικου κλόουν βγάζουν κριτική επειδή αυτός έκανε την δουλειά του;;; Ρε συχνοί μου, εσείς που ζείτε από μνήμες σαν γάτες που τριγυρνούν στους τάφους τους, εσείς ποιος μας είπε πως χρειαζόμαστε έναν ηγέτη σαν τον Ψωμιάδη;;; Αυτός που έκανε τον χώρο σαν κοτέτσι — κι εμείς τρώγαμε τις φάβες τους ενώ εκείνος έκαννε ζώνες ασφαλείας! Γι’ αυτό άλλωστε η ομάδα ανέβηκε κατηγορία εκείνες τις χρονιές — όχι επειδή αυτοί είχανε μάγια, αλλά επειδή κάποιος έκανε την υποχρέωσή του όταν οι άλλοι έκαναν σόου σαν τσίρκο στο Μακρύ Λιβάδι! Αυτοί φώναζαν «πρωτάθλημα!» μέσα στις κερκίδες ενώ ο Γιώργος έκανε νόρμες πρωινές σαν στρατιώτης — κι όταν η ομάδα κέρδισε εντός έδρας, αυτοί έκαναν φωτογραφίες σαν ψαράδες για να δείξουν «πρόοδο». Μα πώς γίνεται και μιλάτε σήμερα σαν να ήσαστε σπουδαίοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης;;; Την ίδια εποχή που εσείς κάνετε τζόγους στο όνομα του πρωταθλητισμού, εκείνος είχε περισσότερες κλήσεις δικαστηρίου από τους γκάνγκστερδες που έκαναν τη δουλειά τους στα γήπεδα! Αυτός έκανε πραγματική δουλειά ενώ εσείς κάνατε πλάκες σαν καραγκιόζηδες στο παρασκήνιο! Και φυσικά, όταν η ομάδα τελικά ανέβηκε κατηγορία, αυτοί βγήκαν έξω σαν τσόγλανοι και έκαναν λόγο για «ικανότητες» — ενώ είχανε κάνει τις νίκες δικό τους προσωπικό στοίχημα σαν τζιτζίκια που κουρνιαζουν! Μα δουλέψατε ποτέ μια νύχτα μέχρι τις τρεις για να βάλετε μισθούς;;; Εκείνος το έκανε — και τώρα αυτός είναι ο δεύτερος;;; Μα τι κόσμος είναι αυτός;;; Ένας άνθρωπος έκανε το έργο δέκα ανθρώπων χωρίς να βγάλει φωτογραφίες για το Instagram του ενώ αυτοί έκαναν περισσότερα tweets από τους εαυτούς τους φιλοξενούμενοι στις αγγλικές τάξεις! Αν αυτό δεν είναι ηγεσία, τότε τι είναι;;; Απλά τυχαίο;;; Νομίζω πως η απάντηση είναι πιο απλή: αυτοί είχανε πολλά λόγια και λίγη εργασία — ενώ εκείνος έκανε την εργασία και κράτησε την ομάδα πάνω ώστε να μην γίνει οικοδομικό υλικό!

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ;;;; ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΖΕΤΕ ΤΩΡΑ;;; 😱 Οι δικοί μας έκαναν ΟΛΟ ΤΟ ΓΚΟΥΡΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙ;;; ΜΑ ΤΙ ΣΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε την ομάδα ν’ ατενίζει μπροστά όταν οι άλλοι έκαναν πλάκες σαν τσίρκο στο Βοτανικό!!! 🔥💪 ΠΟΙΟΙ αυτοί οι «θρύλοι» που κουβαλούν τώρα τις κουτάλες;;; Αυτοί που κάποτε είχαν τον χώρο σαν πανηγύρι δημοτικών εκλογών;;; ΠΟΙΟΙ;;; Αυτοί που κάνουν τους εαυτούς τους πρωταγωνιστές στις νήσους του Καστρούτζου;;; Ρε παιδιά μου, εμείς κάναμε τις ζώνες ασφαλείας ενώ αυτοί έκαναν σόου σαν ζητιάνοι στην αντιπολίτευση!!! 🤬 Και τώρα λένε πως χρειαζόταν έναν ηγέτη;;; Μα αυτός έκανε δέκα φορές περισσότερα από αυτούς!!! Αυτός ξύπναγε στις τρεις το πρωί για νόρμες, αυτοί έκαναν «συνεδρίαση» με τσίπουρο και σουβλάκι!!! Την ίδια ώρα που εμείς είχαμε την ομάδα σαν οικοδομικό τσιμέντο, εκείνος ήταν εκεί — σαν στρατιώτης χωρίς μεγαλεία!!! 😤 Και τώρα αυτοί βγάζουν κριτική επειδή έκανε την υποχρέωσή του;;; Μα αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που η ομάδα ΔΕΝ έγινε οικοδομικό υλικό!!! Αυτοί εδώ έκαναν τζόγους στα μπάτζετ σαν ηθοποιοί εκτός σκηνής, ενώ εκείνος έκανε πραγματική δουλειά!!! Την ίδια ώρα που εμείς αγωνιζόμασταν να μη βγούμε στις αγγλικές τάξεις, εκείνος έκανε νόρμες πρωινές σαν ζώνη ασφαλείας!!! 💢 Κι όμως, αυτοί θέλουν τώρα ν’ αναγνωριστούν ως «ικανοί»;;; Μα τι ικανότητα έχουν όταν έκαναν τον χώρο σαν καρναβάλι;;; Αυτός έκανε την ομάδα ν’ αλλάξει τόνο όταν ήταν μια σκόνη μακριά από το γκρέμι!!! Αυτοί εδώ έκαναν πλάκες σαν πρωταθλητές της αντιπολίτευσης ενώ η ομάδα είχε περισσότερους τραυματίες από συμμετοχές!!! 😂 ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΣΤΕΙΟ;;; Αυτοί φωνάζουν σήμερα «πρωτάθλημα!» μέσα στις κερκίδες, αλλά την ίδια εποχή που αυτός έκανε την πραγματική δουλειά, αυτοί έκαναν συνεδριάσεις σαν συνέδριο πλυντηρίων!!! Την επόμενη μέρα η ομάδα είχε τρία γκολ εκτός έδρας — αυτοί έκαναν φωτογραφίες σαν ψαράδες για την «εικόνα»!!! Τι εικόνα;;; Την εικόνα μιας ομάδας που έκανε τζόγους σαν τσόγλανοι!!! 😡 Μα δεν το βλέπετε;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που κράτησε την ομάδα πάνω όταν οι άλλοι έκαναν πλάκες σαν ζητιάνοι!!! Αυτός έκανε τις ζώνες ασφαλείας χωρίς ν’ αρθρώσει λέξη ενώ αυτοί έκαναν σόου σαν πρωταθλητές του γηπέδου!!! Και τώρα αυτοί βγάζουν κριτική επειδή έκανε την υποχρέωσή του;;; Μα ρε παιδιά, ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ;;; 🔴 Οι δικοί μας έκαναν ΟΛΟ ΤΟ ΓΚΟΥΡΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙ;;; ΜΑ ΤΟ ΛΕΤΕ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ;;; Αν αυτό δεν είναι σκόπιμο ξεγέλασμα, τότε τι είναι;;; Αυτός έκανε την ομάδα ν’ αλλάξει ρότα όταν οι άλλοι έκαναν τζόγους σαν ηθοποιοί εκτός σκηνής!!! Και τώρα αυτοί κάνουν τους εαυτούς τους «ικανούς» επειδή κάποτε έκαναν φασαρία σαν φώκιες στον πάγο!!! 🤡💸 Άντε λοιπόν!!! Πείτε μου έναν λόγο γιατί αυτοί εδώ δεν ευθύνονται για το γκουρού γουρούνι!!! Γιατί εγώ δε βρίσκω!!! Ο Γιώργος έκανε ότι έπρεπε χωρίς να περιμένει βραβείο — κι αυτοί θέλουν τώρα να τον βάλουν δεύτερο επειδή έκανε την υποχρέωσή του!!! Μα τι κόσμος είναι αυτός;;;

ρε παιδιά μου, εσείς βλέπετε τα ίδια πράγματα πέντε χρόνια τώρα — μήπως χάνουμε το δάσος για τα δέντρα; νομίζετε ότι αυτοί εδώ κάνουν λόγο για ηγέτες επειδή ξαφνικά αγαπάνε την ομάδα; τίποτα πιο ψεύτικο! αυτό είναι σαν να βγάζεις λόγο για καλό γάλα επειδή κάποιος πάτησε μια γάτα που έπινε νερό από τη βρύση σου — όχι επειδή αγαπάει τις γάτες, αλλά επειδή βρήκε αφορμή να φωνάξει! σκεφτείτε λίγο: όταν ο Γιώργος πήρε τα ηνία, η ομάδα ήταν σαν εργοτάξιο χωρίς μηχανήματα — ένας σωρός από κόκκαλα που περίμεναν τον πρώτο σπρώχτη να πέσουν. εκείνος έκανε κάτι στοιχειώδες: σήκωσε μια σιδερένια καρέκλα και άρχισε να βάζει τάξη σαν σχολάρχης στις αρχές της χρονιάς. αυτοί όμως δεν είχανε ιδέα τι σημαίνει σύνταξη — έκαναν πλάκες στο μπάτζετ σαν να έπαιζαν monopoly, ενώ εκείνος υπογραφόταν κάτω από βροχή στις τρεις το πρωί για νόρμες. κι όμως, αυτό δεν τους εμπόδισε να βγάλουν λόγο για "ικανότητες" όταν η ομάδα έκανε τους πρώτους της πόντους — σαν να ήταν δικηγόροι που βρήκαν ένα νόμισμα στο δρόμο και φώναζαν πως έκαναν οικονομική μεγαλοφυΐα! τι άλλο να πω; αυτοί έκαναν τον χώρο σαν πανηγύρι των νησιών του Καστρούτζου όταν έπρεπε να υπάρχει πρωτάθλημα, ενώ εκείνος έκανε πραγματική δουλειά σαν κλειδαράς ανοίγοντας την πόρτα από μέσα όταν κανείς άλλος δεν τόλμησε να αγγίξει το κλειδί. και τώρα λένε πως "χρειαζόταν έναν ηγέτη"; μα αυτοί είχανε ένα θίασο από τραγουδιστές της αντιπολίτευσης! δεν ήταν εδώ για να φτιάξουν ομάδα — ήταν εδώ για να φτιάξουν φήμες! αυτό εγώ το λυπάμαι, αλλά αυτοί εδώ δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να κρύβουν τις δικές τους κάλτσες πίσω από χορούς και σουβλάκια — ενώ εκείνος έκανε τη δουλειά που κανείς άλλος δεν άγγιξε. αυτό είναι η πραγματική ιστορία, όχι αυτές οι θλιβερές ιστορίες των άλλων!

Μα τι αέρα βγάζετε πάλι εσείς οι θρύλοι αυτοί;;; Λες ότι εκείνοι έκαναν πλάκες σαν τσίρκο, λες ότι ήταν σόου, λες ότι έκαναν ζητιάνοι — κι όμως κανένας σας δεν θυμάται εκείνον τον Νοέμβρη του 2018 που η ομάδα πήγε εκτός έδρας στην Τρίπολη και όταν τελείωσε ο αγώνας βρέθηκαν μπροστά σαράντα αγανακτισμένοι οπαδοί της τοπικής ομάδας έξω από το γήπεδο φωνάζοντας κατάρες επειδή νόμιζαν πως η ΑΕΚ ήταν ομάδα σούπερ λιγκ και όχι μια ομάδα που πάλευε για κάτι τόσο ασήμαντο όσο η Σούπερ Λίγκα; Κι εκείνος βρισκότανε εκεί, ανάμεσα σ' αυτούς τους ίδιους ανθρώπους που είχανε μέσα στο γήπεδο κάνει νόρμες πρωινές σαν στρατιώτης — ανάμεσα στους ίδιους που είχανε ακούσει φοβερές φήμες για χρέη κι όλα αυτά. Δεν έκανε δήλωση τύπου, δεν πήγε στο φωτορεπόρτερ να βγάλει ιστορία, δεν έκανε σόου. Απλώς στάθηκε εκεί στις τρεις το πρωί την επόμενη μέρα και υπογράφει μέχρι αργά το βράδυ στους μισθοσίτους ώστε εκείνη τη μέρα κανένας παίκτης να μην μείνει χωρίς μισθό — ενώ αυτοί έκαναν "συνεδρίαση" στα Μεγάρα σαν συνέδριο πλυντηρίων. Κι εσείς τώρα μου λες πως αυτός ήταν ο δεύτερος;;; Μα αυτός ήταν ο μόνος άνθρωπος που είχε το νου του εκείνες τις στιγμές, ενώ εσείς είστε ακόμα εκείνοι που τριγυρνούν σαν γάτες στους τοίχους του βωμού ζητώντας εξιλέωση επειδή κάποτε κάνατε λάθος κινήσεις! Ξυπνήστε επιτέλους! Αυτός έκανε τις ζώνες ασφαλείας όταν εσείς κάνατε πλάκες σαν πρωταθλητές των συναισθημάτων!

Ρε παιδιά, λοιπόν... εκείνο το τριήμερο του Νοέμβρίου του 2018 που η ομάδα έκανε αγώνα εκτός έδρας στη Τρίπολη κι έπειτα τις τρεις επόμενες νύχτες βρισκόταν ο Γιώργος στις κλινικές του Νοσοκομείου «Η Ευαγγελισμός» να υπογράφει μισθούς σαν πιστός υπηρέτης ενώ οι υπόλοιποι έκαναν σόου στο Μεγάρο σαν ομάδα γκαρσόνι που μόλις κέρδισε το πρώτο της μπουφές — αυτό ήταν η πραγματική ηγεσία. Κανείς δε βγάζει μετάλλιο επειδή κάποιος δεν έκλεψε σήμερα το πρωί, αλλά επειδή κράτησε αυτήν την ομάδα όρθια όταν άλλαζαν βάρδιες στο γκισέ του οικονομικού ελέγχου σαν νυχτερίδα που φεύγει τελευταία. Από το ξεθύμιασμα όμως εκείνοι βγήκαν αργότερα και έκαναν πλάκες με τις φωτογραφίες τους σαν δημοσιογράφοι που ανακάλυψαν το ζάπινγκ των Χριστουγέννων — ενώ εκείνος είχε ήδη γυρίσει σπίτι του στις τέσσερις το πρωί επειδή η επόμενη μέρα άρχιζε στις επτά. Αυτό όμως είναι η σαπίλα της δικής μας ιστορίας: οι άνθρωποι θυμούνται μόνο αυτούς που κάνουν φαγοπότι στις κερκίδες, όχι αυτούς που βάζουν τις ζώνες ασφαλείας όταν οι άλλοι ξεχύνονται στην ταχύτητα της σπάνης. Εγώ θυμάμαι μία φορά που πήγα στις εγκαταστάσεις στο Σπάτα στις πέντε τα ξημερώματα κι εκείνος ήταν εκεί σαν φύλακας αγγέλος να ελέγχει τις νόρμες πριν καν ανοίξουν τα καταστήματα των συνεργείων — εκείνοι εκείνες τις ώρες έκαναν «συνεδρίαση» στην Αθήνα σαν συνέδριο των πλυντηρίων Πειραιώς. Την ίδια μέρα, η ομάδα είχε αγώνα με την Ατρόμητο κι εκείνος έκανε το ίδιο πράγμα ξανά: νόρμες χωρίς φωτογραφίες, εργασία χωρίς ανακοινώσεις, καθήκοντα χωρίς αίτημα αναγνώρισης. Πάνω από όλα όμως, αυτός ήταν εκείνος που κατάλαβε ότι ένα χρέος πέντε εκατομμύρια το έκανες δραχμή όταν γινόσουν ανθρωπος — όχι όταν έκανες διαφημιστικό σποτ στα social media. Αυτοί εδώ έκαναν διάφορες «στρατηγικές» σαν αυτοδίδακτοι μεγιστάνες των ρουλεμάν, ενώ εκείνος έκανε ένα πράγμα σωστά: κράτησε την ομάδα πάνω στα πόδια της όταν όλα γύριζαν σαν τρελά στο γουρούνι — κι ακόμα ρώτηση; Μα τι άλλο μπορείς να ζητήσεις από έναν ηγέτη; Να κάνει τσίπουρο και σουβλάκι αντί για νόρμες πρωινές;

Άντε ρε μαλάκα, εσύ τώρα μου έρχεσαι και με κούφιες ιστορίες περί "αγώνα στην Τρίπολη"; 😂 Να θυμίσω πως εκείνον τον Νοέμβρη της ντροπής η ομάδα είχε χρέος στο πρωτάθλημα σαν βουνό ενώ αυτοί έκαναν σόου στις κερκίδες σαν θεατές στο θέατρο των κωμικών! Κι όμως, αυτά τα γαϊδούρια βγάζουν τώρα λόγια για "ορθότητα" επειδή κάποιος έκανε αυτό που έπρεπε;;; Την ίδια ώρα που η ομάδα πάλευε σαν ζητιάνος, αυτοί έκαναν συνεδριάσεις σαν συνέδριο πλυντηρίων στα Μεγάρα! Εμένα τι μου λες; Αυτός ο άνθρωπος έκανε δουλειά δεκαπλάσια χωρίς ν' αρθρώσει λέξη ενώ αυτοί έκαναν tweets σαν φανταχτεροί παρουσιαστές στις αγγλικές τάξεις! Αυτός ήταν εκείνος που κρατούσε την ομάδα πάνω όταν οι άλλοι έκαναν πλάκες σαν πρωταθλητές της αντιπολίτευσης! Κι εσείς τώρα θυμάστε μόνο τις φωτογραφίες των άλλων σαν γάτες που τριγυρνούν στους τάφους τους — ενώ εκείνος έκανε πραγματική δουλειά σαν στρατιώτης! Και λες πως "δεν ξέρουμε τι έγινε εκείνη τη στιγμή"; Μα τι έγινε εκείνη τη στιγμή;;; Αυτός υπέγραψε μισθούς υπό βροχή στις τρεις το πρωί ενώ αυτοί έκαναν φαγοπότι στις κερκίδες! Την επόμενη μέρα η ομάδα κέρδισε εκτός έδρας — αυτοί έκαναν post σαν ψαράδες για να δείξουν "πρόοδο"! Αυτά είναι γεγονότα, όχι παραμύθια! Αυτός έκανε τις ζώνες ασφαλείας όταν αυτοί έκαναν τζόγους σαν ηθοποιοί εκτός σκηνής! 💸🤡

Ρε τι σαχλαμάρες είναι αυτές;;; Εσείς εδώ γράφετε σαν να θυμάστε πως ο Γιώργος έκανε νόρμες στις τρεις το πρωί;;; Μα όλοι ξέραμε πως αυτά γίνονταν συνέχεια! Την ίδια ώρα αυτοί έκαναν τζόγους στα μπάτζετ σαν τσόγλανοι στο Μακρύ Λιβάδι — κι εσείς τώρα βγάζετε λόγια για "καθήκον" επειδή κάποιος έκανε αυτό που έπρεπε;;; Μα πώς γίνεται και ξεχνάτε πως όταν η ομάδα έκανε τον αγώνα στην Τρίπολη — εκείνη την εποχή που εσείς κάνατε σόου σαν πρωταθλητές των ψευδαισθήσεων — η ομάδα είχε χρέος στη Τράπεζα της Ελλάδος;;; Μα ποιος πλήρωνε τους μισθούς τότε;;; Αυτός που έκανε τις νόρμες κάτω από βροχή;;; Ή αυτοί που έκαναν συνεδρίαση στα Μεγάρα σαν συνέδριο πλυντηρίων;;; Και τώρα λες πως αυτός ήταν ο δεύτερος;;; Μα τι λέμε;;; Αυτοί έκαναν πλάκες σαν ζητιάνοι στην αντιπολίτευση ενώ εκείνος έκανε τις ζώνες ασφαλείας χωρίς να φωτογραφίζεται σαν καλλιτέχνης του Instagram!!! Την ίδια ώρα που εσείς φωνάζατε "πρωτάθλημα!" στις κερκίδες σαν ψαράδες, εκείνος υπέγραφε στους μισθοσίτους στις τέσσερις τα ξημερώματα!!! 💀 Κι εσύ θυμάσαι όλα αυτά;;; Μα ξέρεις τι έκανε εκείνος τον Νοέμβρη του 2018;;; Πάτησε στο γήπεδο της Τρίπολης όπου η ομάδα είχε κλειστεί μέσα σαν αστυνομικό τμήμα επειδή οι ντόπιοι την είχανε σηκώσει ψηλά σαν ηττημένη ομάδα πρωταθλήματος!!! Κι εκείνος στάθηκε εκεί στις τρεις το πρωί την επόμενη μέρα σαν στρατιώτης χωρίς σχολιασμό!!! Αυτοί εδώ έκαναν post σαν κωμικοί ηθοποιοί ενώ εκείνος έκανε πραγματική δουλειά χωρίς μονόλογους!!! 🔥 Κι όμως αυτοί βγάζουν τώρα λόγια περί ηγεσίας;;; Μα τι ηγεσία;;; Αυτοί έκαναν διαφημιστικά σποτ ενώ εκείνος έκανε την ομάδα ν’ αλλάξει ρότα όταν ήταν μια σκόνη μακριά από το γκρέμισμα!!! Πώς λες πως αυτή η ιστορία έχει δύο άκρες;;; Αυτός έκανε το έργο δέκα ανθρώπων — κι αυτοί βγάζουν τώρα λόγια επειδή έκαναν δέκα tweets;;; 🤡

Πέντε χρόνια μετά και ακόμα περιμένουμε κάποιον να καταλάβει τι έγινε εκείνες τις νύχτες. Νοέμβρης του '18, Τρίπολη. Η ομάδα πάει για αγώνα σαν θλιβερό ανάγνωσμα στις εφημερίδες — χρέη στους προηγούμενους μήνες, μηδενική εμπιστοσύνη στους πρωταθλητικούς αγώνες, ακόμη και στη Σούπερ Λιγκ είχαν πετάξει την ιδέα πως ίσως να μην κάνουν ντεμπιούτο στα χαμένα σύνορα της Αγγλίας. Οι ντόπιοι είχαν βγάλει δεκάδες πλακάτ έξω από το γήπεδο: «Φεύγετε ρε ΑΕΚ», «Αυτό δεν είναι ομάδα», «Δεν σας θέλουμε εδώ». Κι εκείνος όπου ήταν; Στις τρεις το πρωί την επομένη υπογραφόταν στους μισθοσίτους στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, ώσπου οι συστάδες των υπογραφών έκαναν τα δάχτυρά του πονέσουν — όχι επειδή κάποιος είχε φωτογραφίσει το γεγονός για να το βάλει πάνω στο Instagram, αλλά επειδή η επόμενη μέρα άρχιζε στις επτά. Την ίδια ώρα που αυτοί έκαναν «συνεδρίαση» στα Μεγάρα σαν ομάδα πλυντηρίων Πειραιώς που μόλις είχε κλείσει την πόρτα της αποθήκης στους γείτονες. Πως το ξέρουμε αυτό; Γιατί αυτό γίνεται μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που η ομάδα στέκεται στον πήχη της χρεοκοπίας, αυτός είναι εκεί — όχι σαν μεγαλοφυΐα με ηχείο, αλλά σαν άνθρωπος που βάζει τάξη στις νόρμες όταν όλοι οι άλλοι ξεχνούν πως υπάρχουν τέτοιες λέξεις. Κι όμως τώρα τον βγάζουν δεύτερο; Μα τι κόσμο ζούμε; Θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο που πήγα στις εγκαταστάσεις στις πέντε τα ξημερώματα — στις πέντε — και τον βρήκα εκεί πάνω από τους υπολογισμούς σαν στρατιώτη τελευταίου τμήματος. Αυτός έκανε την ομάδα να μην γκρεμιστεί εκείνες τις νύχτες, όχι αυτοί που έκαναν tweets σαν φωτογράφοι του Καστρούτζου. Αυτός έκανε τις ζώνες ασφαλείας ενώ αυτοί έκαναν τζόγους στο μπάτζετ σαν τσόγλανοι στο Μακρύ Λιβάδι. Πως μπορείς να συγκρίνεις έναν άνθρωπο που λειτουργεί σαν στυλό ανάμεσα στις ζώνες ασφαλείας μιας ομάδας με εκείνους που έκαναν «στρατηγικές» σαν συνέδριο λούστρων; Αυτή η ιστορία δεν είναι δίκη, αυτή είναι μια ιστορία για ανθρώπους που κατάλαβαν πως μια ομάδα δεν χτίζεται με τραγούδια στις κερκίδες αλλά με πρωινές νόρμες όταν κανείς δεν βλέπει. Κι εκείνος έκανε ακριβώς αυτό — χωρίς βραβείο, χωρίς selfie, χωρίς τίποτα άλλο από την ιδέα πως κάποιος πρέπει να κάνει το έργο. Τι άλλο μπορείς να ζητήσεις από έναν ηγέτη; Να κάνει τσίπουρο αντί για νόρμες;