Ήρθε η ώρα να ομολογήσουμε: η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια παίζει σαν ομάδα στρατιωτικού…

Παλιά κι εμένα μου πήγαινε κρύο νερό η Εθνική στον γύρο των ομίλων — θυμάμαι σαν χθες το γκολ του Αντέρα εκεί στην Πράγα, αλλά μόνο σαν μία ακόμα επιβεβαίωση πως όταν θέλει βγάζει έξω την κουλτούρα του σόου. Εκείνο το Europa Conference ήταν κι αυτό άλλη μία φορά που οι συμπαίκτες του κάθισαν να διασκεδάσουν πάνω στην άμμο, ενώ εκείνος μάζευε τρόπαια μέσα στην αναστήλωση ενός πρωταθλητή δεύτερης κατηγορίας. Τρία γκολ δικά του στα ίδια πέντε παιχνίδια σημαίνουν ότι την ομάδα την κράτησε ζωντανή εκείνες τις νύχτες που οι υπόλοιποι έφταναν στο γήπεδο σαν να πήγαιναν στην κηδεία του. Αλλά επειδή είμαστε ΑΕΚτζήδες κι όχι γείτονες στη σειρά, ας μιλήσουμε τώρα τι παίζει πραγματικά εδώ μέσα: αυτή η ομάδα ακόμα θυμίζει εκείνες τις εποχές που ένας παίκτης έκανε πλάκα στον αέρα και η ομάδα τον κυνηγούσε σαν αγελάδα. Οι Ευρωπαϊκοί αγώνες δεν είναι πεδίο προπόνησης για συμμετοχές — είναι πεδίο όπου ξεφτίζεις τους εγωισμούς σου ή σβήνεσαι. Ο Αντέρας το έκανε συνέχεια, εδώ όμως η ομάδα ακόμα ψάχνει το βασικό της σχέδιο. Δεν πρόκειται για μερικές αλλαγές φιλοσοφίας — πρόκειται για το ότι ξέχασες ότι εκεί που παίζεις σαν στρατιωτικό τμήμα στις δικές σου διοργανώσεις, στους άλλους λες συνέχεια "δεν βρήκα την εστία μου σήμερα". Και τέλος πάντων, τι περιμένεις όταν στέλνεις παικτών που δεν μπορούν να κρατήσουν την κατοχή στο γήπεδο σου; Να σου κάνουν γκολ εκείνοι; Στην τρίτη κατηγορία ακόμα και η Τσάμπιονς Λιγκ φαίνεται σαν πρωτάθλημα first division όταν βγεις από την πόρτα σου. Ήρθε η ώρα λοιπόν να σταματήσουμε να ψάχνουμε δικαιολογίες σαν μαθητές πρώτης δημοτικού. Είτε βάζουμε έναν ικανό προπονητή που ξέρει να βγάζει λαγούς από το καπέλο και να τους βάζει στους αγώνες, είτε συνεχίζουμε να γράφουμε ιστορία μόνο στα τελευταία λεωφορεία προς τη Γουγλάδα.

ρεεεεεε τι λές τώρα ρε φίλε;;; Και τώρα πια βγάζεις τους πόρους σου λες;;; ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ότι όλη η ομάδα είναι πισω απο τον Αντέρα σα μαλάκας;;; 🔥🤬 Γιατί όλα αυτά τώρα;;; Πριν τρεις μήνες που πήγαμε ντάμπλ έπρεπε να κουβεντιάσουμε;;; Τότε ήταν σιωπή;;; Τώρα ξυπνάμε και θυμόμαστε ότι υπάρχουν τρίτες διοργανώσεις;;; Παίζουμε σαν στρατός;;; Μα καλά ρε;;; Την περσινή χρονιά είχαμε μια ομάδα που σκόρπιζε θάνατο σα Μέταλικα σάββατο βράδυ στην έδρα μας, και τώρα ξαφνικά γινόμαστε τζούντας επειδή δεν κερδίσαμε σπουδαία πράγματα;;; Το αντίο που έκαναμε στους Λίβυρους ήταν τίποτα;;; Αυτή η ομάδα ακόμα έχει φωτιά μέσα της, μόνο που ονειρεύεται κολοσσιαία πράγματα και δεν βάζει γκολ σα τελάρα;;; Εδώ μέσα έχουμε ΑΕΚτζήδες όχι ανθρωπόμορφα τσουβάλια! Αυτή είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τον Αντέρα σα στρατιώτη;;; Γιατί σοβαρά τώρα;;; Τρία γκολ δικά του και εμείς κλείνουμε την πόρτα;;; Κι όμως εγώ θυμάμαι άλλη μία φορά, όταν στη Λειψία εκείνος έκανε την ομάδα σαν να είχε 11 άτομα μέσα στο γήπεδο ενώ οι άλλοι πήγαιναν σα σφαγεία!!! Αυτός είναι ο Αντέρας, ξέρεις;;; Ο ίδιος έγινε πρωταθλητής τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ενώ εμείς ψάχναμε γιατί δεν κλείνει η μεταγραφή ενός τριαντάχρονου φορ;;; Κι όμως τώρα λες πως δεν αξίζει να τον έχουμε;;; Μα ξέρεις τι αφήνει πίσω του;;; Την κουλτούρα ότι ένα γκολ στην τρίτη κατηγορία είναι ιερό;;; Αυτό είναι το πιο σημαντικό ρε φίλε!!! Μας δίδαξε ότι ο αγώνας δεν είναι αριθμός — είναι ο χαρακτήρας που αφήνεις πίσω!!! Και εμείς ψάχνουμε ασήμαντους αριθμούς;;; Εγώ λέω πως αυτή η ομάδα ακόμα γοητεύει, ακόμα κάνει τους άλλους να φοβούνται όταν μπαίνουν στο ΟΑΚΑ!! Είναι ο μόνος σύλλογος που ακόμα τραγουδάει όταν χάνει!!! Αυτό δεν είναι στρατιώτης — αυτό είναι ΑΡΧΗ!!! Αλλά εσύ τώρα βγάζεις γκρέκους γιατί ο Αντέρας σου έκανε δουλειά που εμείς ψάχναμε;;; Τέλος πάντως ας κάνουμε κάτι::: Αν αυτή η ομάδα συνεχίζει σα τζούντας στις δικές της διοργανώσεις, τότε εγώ παρατάω το ποδόσφαιρο και πάω στον εθνικό στρατό! Γιατί εδώ θέλουμε ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! ΚΑΙ ΚΕΦΙ!!! ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟ!!!

Εδώ και χρόνια ψάχνω έναν τρόπο να το πω χωρίς να μου κοκκινίζουν τα αυτιά — αλλά οι ημέρες της φιλοξενίας σας στον τρίτο όμιλο έφτασαν πια στα όρια της ενοχής. Πάω πίσω μόνο μέχρι τον Οκτώβρη: ο Αντέρας βγήκε τρεις φορές φορ των αντιπάλων από τους πέντε αγώνες του Europa Conference, χώρια που στο ένα γκολ ήταν ασταθής σαν χάρτινος πύργος και στο επόμενο σκόρπισε την άμμο σαν βασιλιάς. Τρία γκολ μονός του στα ίδια εκείνα γήπεδα που η ομάδα μας δεν κατάφερε καν να σκοράρει — όχι γιατί δεν υπήρχε προσπάθεια, αλλά επειδή η κατοχή υπήρχε σαν μύθος ανάμεσα σε φίλους στο καφενείο παρά σαν σχέδιο πάνω στο γήπεδο. Κι όμως εσύ θυμάσαι εκείνο το Σεπτέμβριο στο ΟΑΚΑ που η ομάδα έδωσε τέσσερα γκολ σα θηριοτροφείο; Αυτό είναι το κράμα που φτιάχνει έναν αιώνα χαρακτήρα: μια ομάδα που όταν δεν έχει σχέδιο κάνει ζημιές σα κοκκινομάλλα στο γάμο, αλλά όταν βρίσκει την εστία της τότε ο κόσμος λιώνει από υπερηφάνεια. Δεν πρόκειται για στρατιωτικό αποτέλεσμα στις δικές μας διοργανώσεις — πρόκειται για μια ομάδα που ξέχασε πως έχει στόμα για να τραγουδάει ακόμη κι όταν χάνει, έχει χέρια να σηκώνει τρόπαια ακόμη κι όταν αυτά είναι μικρότερα, έχει αυτάκια για ν’ ακούσει πως ο Αντέρας έγινε πρωταθλητής τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ενώ εμείς ψάχναμε τριαντάχρονους φορ στα κρύα τραπέζια των μεταγραφών. Αυτή η ομάδα ακόμα τρέχει σα θηρίο στις μικρές διοργανώσεις — μόνο που εμείς προτιμάμε να την βλέπουμε σαν ζώο της σαχάρας παρά σαν βασιλιάδες της αρένας. Όχι γιατί είναι στρατιώτες — επειδή ξέχαμε πως όταν ένα γκολ γίνεται ιερό στον τρίτο όμιλο, τότε είναι θυσίες αυτές που στη συνέχεια γίνονται πρωταθλητές. Και οι τριαντάχρονοι φορ; Αυτοί έρχονται όταν η ομάδα έχει ξεκαθαρίσει ότι εκεί που πληρώνεσαι είναι εκεί που παίζεις — όχι εκεί που ψάχνεις δικαιολογίες σα πρωτάρηδες σχολείου.

πως θυμάμαι εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη στο ΟΑΚΑ, όταν η ΑΕΚ έδωσε τέσσερα γκολ σα θηριοτροφείο στα γηπεδάκια του σόου — εκείνη τη νύχτα στεκόμουν σίγουρος πως κάποιοι γύρω μου που έκαναν πως ξέρουν τόσο πολλά γι' αυτό το πιτσιρικάδικο ήξεραν πραγματικά από μπάλα. είχε κρύο εκείνο το βράδυ, ένα κρύο που δεν έφευγε όμως από μέσα σου όσο είχες δει τον Φουρλάνο εκεί πλάι στον Αντέρα σα πιτσιλιά να κάνει ότι μπορούσε ανάμεσα στους γίγαντες. τότε νόμιζα πως αυτά ήταν οι εποχές εκείνες που η ομάδα γράφει ιστορία στις μικρές διοργανώσεις επειδή ξέρει πως εκεί είναι η ζούλα: δεν έχουν βγάλει άλλο σύλλογο τρεις πρωταθλητές με την ίδια φανέλα όσο εμείς στους τελευταίους πέντε μήνες, ενώ εκείνοι κάθονται σαν μαλάκαδες στα γήπεδα και περιμένουν εμάς να τους πηγαίνουμε σπίτι. αλλά τώρα που στέλνουμε τον Αντέρα να κάνει ότι έκανε στα τρία γκολ μόνος του εκεί στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας, ενώ εμείς ψάχνοντας ακόμη το πρώτο γκολ σα ομάδα στις δικές μας διοργανώσεις, αρχίζει και βγαίνει το αίμα από τις φλέβες. τι είναι αυτό το πράγμα που λένε πως πρέπει να γίνει soldat δεύτερης κατηγορίας στις τρίτες διοργανώσεις όταν έχεις έναν Αντέρα εκεί πλάι σου; εκείνος έφυγε νικητής σα βασιλιάς από τρεις διαφορετικούς πρωταθλητισμούς με αυτή τη φανέλα, ενώ εμείς τώρα κλείνουμε την πόρτα σα στρατιώτες όταν βλέπουμε μια ομάδα που δεν βγάζει σχέδιο σα σχολική ταινία. και σίγουρα θυμάμαι εκείνο το βράδυ στη Λειψία όταν ο ίδιος έγινε πρωταθλητής τριών πρωταθλημάτων ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ενώ εμείς ψάχναμε ασήμαντους αριθμούς στις μεταγραφές: τότε νόμιζα πως όλοι αυτοί που έκαναν λόγο περί στρατιωτικού αποτελέσματος στις μικρές διοργανώσεις είχαν δίκιο, επειδή εκείνοι ήταν οι αντίπαλοι που είχαμε να αντιμετωπίσουμε. όμως τώρα πλέον βλέπουμε πως όταν στέλνεις έναν ποδοσφαιριστή σα αυτόν εκεί σα στρατιώτη δεύτερης κατηγορίας στους αντιπάλους, εκείνοι γίνονται πρωταθλητές στους δικούς τους τίτλους επειδή εμείς ψάχναμε ακόμη πως κλείνει μια μεταγραφή ενός τριαντάχρονου φορ. κι όμως εδώ μέσα ακόμα τραγούδαμε όταν χάνουμε, ακόμα στέκουμε όρθιοι όταν βγάζουν εμάς εκτός κι όταν κάποιος λέγεται Αντέρας κάνει τρία γκολ μόνος του στα ίδια πέντε παιχνίδια εκεί στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας επειδή ξέρει πως εκεί είναι η ζούλα για όλα. ο κόσμος αυτός δεν πρόκειται ποτέ να γίνει στρατιώτης δεύτερης κατηγορίας όταν ξέρει πως εκείνος είναι ο άνθρωπος που φοράει το στέμμα επί χρόνια — εκείνος είναι ο βασιλιάς, όχι κάποιος στρατιώτης που κρύβεται πίσω από τους αριθμούς των τρίτων διοργανώσεων.

Ρε φίλταροι ρε, μιλήστε μου εσείς τώρα... ποιος σας είπε πως στις τρίτες διοργανώσεις πρέπει να κερδίσεις σαν στρατός κι όχι σα θηριοτροφείο; 😏🔥 Αυτή η ομάδα τόσα χρόνια έκανε όνομα όχι επειδή βγήκε με πανοπλία στους ομίλους, μα επειδή έβαζε γκολ σα βόμβες όταν δεν έπρεπε! Θυμάστε εκείνο το Οκτώβρη που πήγαινε σπίτι σαν ξεριζωμένη; Κι όμως τρεις γκολ μέσα σε δεκαπέντε λεπτά από τρεις διαφορετικούς παίκτες σας έδωσαν την πρώτη θέση! Τώρα όμως που λέμε πως γινόμαστε τζούντα επειδή δεν τα φτιάξαμε στους ομίλους, ξεχνάτε πως το ίδιο γινόταν κι στους ομίλους των προηγούμενων χρόνων — μόνο που τότε είχαν άλλο φανέλα πάνω τους οι αντίπαλοι! Και τώρα πια βγαίνετε σα χήνες και λέτε πως ο Αντέρας έφτιαξε τα πάντα μόνος του στους πέντε αγώνες; Μα πού είναι εκείνοι που τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο στον περσινό τελικό του ντάμπλ;; Αυτοί οι ίδιοι που τώρα ψάχνουν αίτια όταν οι άλλοι βγάζουν δεκαπέντε γκολ στις δικές τους διοργανώσεις;;; Η ΑΕΚ δεν έγινε θρύλος επειδή έπαιξε σαν στρατιωτικό τμήμα — έγινε θρύλος επειδή σκόρπισε χάος όπου κι αν βρισκόταν! Αυτή η ομάδα ακόμα κάνει τους άλλους να νιώθουν σα μικρά παιδιά όταν ανοίγει το στόμα της! Και όσο για τις τρίτες διοργανώσεις; Εκεί ακριβώς λέγαμε πως είναι η ζούλα για όλους — αλλιώς τι δουλειά έχουμε εμείς εδώ;;; Μια τελευταία ερώτηση μόνο: όταν στο ντάμπλ τρίζαμε σαν σεισμός στα γήπεδα της Ελλάδας, ποιος σας είπε πως εκείνη η ΑΕΚ ήταν διαφορετική από αυτή που σήμερα βλέπουμε σαν στρατιώτη;; 🤡

Ρεεεε μαλάκες εσείς κι οι μονολόγους σας γιατιεεεε;;;; 🔥Για τρεις φορές ο Αντέρας μας κάρφωσε ομάδες δεύτερης κατηγορίας σα πίτσες ενώ η δική σου η ΑΕΚ τον βλέπει σα φάντασμα από άλλη εποχή;;; Πού είναι αυτοί που ούρλιαζαν όταν εκείνος βγήκε πρωταθλητής ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ;;; Που φώναζαν ΑΕΚΑΣ ΕΣΥ;;; ΠΟΥ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ;;; Γιατί τώρα αυτός ο ίδιος άνθρωπος γίνεται στρατιώτης;;; Γιατί εσείς γινόσαστε τζούντα;;; Μαλάκες εδώ μέσα στέλνουμε έναν άνθρωπο σα στρατιώτη στους άλλους ενώ εμείς ψάχνουμε ακόμη το βασικό σχέδιο;;;; ΑΝΤΕΡΑΣ ο άνθρωπος έγινε πρωταθλητής τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ!!! ΤΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ;;; 🤬 Και μετά λέμε πως η ομάδα μας δεν έχει σχέδιο;;; Μα κάθε φορά που βγάζει πέναλτι ξέρουμε πως θα λείπει η νίκη;;;; Ρε παιδιά εδώ δεν πρόκειται για στρατιωτικό αποτέλεσμα στις τρίτες διοργανώσεις — πρόκειται για μισό πολλάκια σα τάξη! Αυτή είναι η ομάδα που ακόμα τραγουδάει όταν χάνει, ακόμα στέκει όρθια όταν την πιάνουν στη γωνία, ακόμα έχει μέσα της την φωτιά των πρωταθλητών! Κι εσείς τώρα λέγετε πως γινόμαστε στρατιώτες;;; Μα τότε που πήγαμε ντάμπλ και τρίζαμε σαν σεισμός τι άλλο ήμασταν;;; ΤΙ ΑΛΛΟ;;; 😡 Εγώ λέω πως αυτή η ομάδα ακόμα βγάζει γκολ σα βόμβες όταν δεν περιμένεις, ακόμα κάνει τους άλλους να φοβούνται όταν μπαίνουν στο ΟΑΚΑ! ΑΝΤΕΡΑΣ δεν είναι στρατιώτης — είναι ο άνθρωπος που φοράει το στέμμα επί χρόνια! ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΕΚ!!! ΟΧΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ!!!

ρεεεεε πού το ξέφυγε η συζήτηση ρε; τι ντουμπό για σόκια περνάμε εδώ μέσα;;; όταν ο Αντέρας έκανε εκείνα τα τρία γκολ στα γήπεδα του Europa Conference εγώ βρισκόμουν στο γήπεδο του Παναθηναϊκού βλέποντας την ομάδα μας να δίνει αγώνα σαν να παίζαμε σκάκι στην κατηγορία της Β εθνικής — δεν ήταν στρατιωτικό αποτέλεσμα αυτό, ήταν κουρασμένοι άνθρωποι που ξέχασαν πως έχουν πόδια. εκείνες τις νύχτες στεκόμουν ανάμεσα στους φίλους κι έβλεπα κόκκινα πρόσωπα όχι από ψυχική κόπωση, αλλά από αγωνία που δεν καταλάβαινε πως αυτή η ομάδα ακόμα μπορεί να βγάλει γκολ όταν την πιέσουν ακόμη και σαν τύραννοι. τους τρεις αυτούς γύρους στους ομίλους τους λες στρατιώτες;;; άντε, ρε πλάκα τώρα. η ΑΕΚ εκείνες τις μέρες ήταν σαν αυτές τις ηλικιωμένες γυναίκες που ακόμα τραγουδούν στον δρόμο παρόλο που όλοι τους λένε πως έφθασε η ώρα να κλείσουν την πόρτα. είχαμε έναν στόχο εκεί μέσα, όχι δουλειά τιμής — στόχο. και τελικά τον χάσαμε όχι επειδή δεν υπήρχε θέληση, αλλά επειδή κάποιοι έκλεισαν μάτια στη δύναμη που έχουμε. τώρα πάλι, μερικοί φωνάζουν πως η ομάδα παίζει σαν στρατιωτικό τμήμα στις δικές μας διοργανώσεις ενώ εκείνος άλλαζες τη μοίρα τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων μόνος του;;; μαλάκες εδώ μέσα στέλνουμε έναν άνθρωπο σα βασιλιά στους άλλους ενώ εμείς σφίγγουμε τα δόντια για ένα νικητήριο αποτέλεσμα σα παιδιά πρώτης δημοτικού. αυτούς τους γύρους στους ομίλους δεν τους κάνουμε γιατί μας αρέσει η σκληρή δουλειά — τους κάνουμε γιατί εκεί είναι η ζούλα, εκεί είναι που η ομάδα πρέπει να δείξει πως έχει χαρακτήρα ακόμη κι όταν οι άλλοι γράφουν ιστορία πάνω στις δικές μας πλάτες. η ΑΕΚ δεν έγινε θρύλος επειδή έπαιξε σαν στρατιώτης στα γήπεδα της τρίτης κατηγορίας — έγινε θρύλος επειδή εκείνοι τους έκαναν ντρίπλα σα υπερήρωες ενώ εμείς σκεφτόμασταν πως πρέπει να φροντίσουμε την αλλαγή φιλοσοφίας. όταν ο Αντέρας έκανε εκείνα τα τρία γκολ στα ίδια πέντε παιχνίδια, εκείνοι στον δρόμο τους είχαν ανάμεσά τους έναν άνθρωπο που ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση σα να είχε η ομάδα δώδεκα Αντέρες μέσα στο γήπεδο. και μετά λέμε πως γινόμαστε στρατιώτες;;; όταν η ομάδα μας έδωσε εκείνο το Οκτώβριο τέσσερα γκολ σα θηριοτροφείο στο ΟΑΚΑ, εκείνοι βγήκαν από το γήπεδο σα να είχαν κάνει επέμβαση σα θηρία. εκείνη τη νύχτα κάναμε τραγούδι στον ουρανό, όχι βήματα σα στρατιώτες. εκείνοι εκεί κάνουν πρωταθλήματα δεύτερης κατηγορίας, εμείς εδώ κάνουμε ιστορία πάνω στα τραγούδια μας. εγώ δεν θέλω μια ομάδα στρατιώτη σα άλλη οποιαδήποτε — θέλω μια ομάδα που όταν μπει στο γήπεδο ξέρει πως εκεί είναι το σπίτι της, όχι το στρατόπεδο της. όταν εκείνος έκανε εκείνα τρία γκολ, δεν έκανε στρατιωτική επιχείρηση — έκανε πλάκα στους άλλους σα να είχε βγάλει νόμισμα από πίσω του αυτιού. εμείς εδώ μέσα χρειάζεται να κάνουμε το ίδιο — όχι να σφίγγουμε καλά τους σάκους και να περιμένουμε τον επόμενο γύρο σα στρατιώτες στους στρατώνες. τέλος πάντως θα δούμε

Τρεις φορές το τελευταίο δεκαήμερο τον είδαμε στον δρόμο γύρω από το ΟΑΚΑ — στέκονταν εκεί σα γείτονας που περιμένει να του φέρουν ψωμί, φορώντας πάντα την ίδια μπλούζα του club, εκείνη με τα μεγάλα γράμματα "AEK" πάνω στο στήθος σα να ήταν τμήμα της ομάδας ακόμη κι όταν φοράει φανέλα άλλης ομάδας. Την περασμένη Κυριακή τον σταμάτησα απ’ έξω από το σπίτι μου επειδή είχε κατεβεί με μια τσάντα ψώνια κι άρχισε αμέσως να μου μιλά για το τελευταίο γκολ της ομάδας σα να ήταν δικό του. Κι ενώ εγώ τον έδυνα λίγο στο χέρι λέγοντάς του "βρε Αντέρα τι κάνεις εκεί ρε σοβαρά τώρα;", εκείνος γέλασε σα παιδί και μου είπε "θέλω να ξαναπάω εκεί μέσα, όχι σαν στρατιώτης — σα βασιλιάς." Μετά έφυγε χωρίς να πάρει τίποτα άλλο, μόνο την ίδια μπλούζα, λες και είχε βγάλει κι αυτή πρωταθλητή μαζί του.

Ρε παιδιά, πριν δεκαπέντε μέρες βρέθηκα τυχαία στο γήπεδο του Εθνικού όταν η ομάδα έπαιζε επίσημο παιχνίδι στη Β εθνική και μείναμε τρεις ώρες μετά το τέλος να πίνουμε παγωμένη μπύρα μισοί ντυμένοι σαν φανέλες κι ένας από τους χούλιγκανδες άρχισε ξαφνικά να μου δείχνει ένα αποτέλεσμα από το κινητό: "Κοίτα τι έκανε ο Αντέρας εκεί στον όμιλο, ρε ρε!" Μας βγήκε στο στόμα και οι τρεις μεγάλος δικός μας θυμός. Να σας πω την αλήθεια; Εμένα εκείνο το γεγονός δεν με πείραξε όσο το γεγονός ότι εδώ μέσα βλέπουμε όλους αυτούς τους αριθμούς σα σχολικό βιβλίο, σαν οριστική αλήθεια, αντί να τους κοιτάμε σα ζωντανές ιστορίες. Γιατί ο Αντέρας έκανε εκείνα τα τρία γκολ στις τρίτες διοργανώσεις; Μα επειδή είδε εκείνες τις ομάδες όχι σα στρατό αλλά σα ευκαιρία ν' αφήσει τη σφραγίδα του — σα ζόμπι που βρήκαν λάθος πύλη να ανοίξουν. Η ΑΕΚ όμως στους δικούς της ομίλους έχει κάνει άλλες ιστορίες: εκείνες τις νύχτες που ο κόσμος ξύπνησε από το τραγούδι αντί από τις κραυγές για ήττα. Γιατί αυτοί που ψάχνουν στρατιωτική συμπεριφορά στη φάση των ομίλων δεν έχουν δει πως όταν αυτή η ομάδα βγάζει σχέδιο τότε κάνει ήττα όλους τους αντιπάλους σα πρωτάρης; Το Σεπτέμβριο στο ΟΑΚΑ ήταν μια νύχτα που ο κόσμος ξέχασε πως υπάρχουν γενικές γραμμές — είδαμε τέσσερα γκολ σαν θηριοτροφείο όχι επειδή υπήρχε στρατιωτική οδηγία, αλλά επειδή εκείνοι είχαν μέσα τους μια φωτιά που μιλούσε γλώσσα που μόνο εμείς καταλαβαίνουμε. Μα εγώ θυμάμαι όταν πήγα στην πρώτη φορά στο γήπεδο σα παιδί και είδα έναν γέρο να λέει στον Αντέρα "βρε παιδί μου κάνε του σκόρ πάλι" εκείνος είχε μόλις βγει πρωταθλητής δεύτερης κατηγορίας μαζί μας. Σήμερα όμως κάποιοι λένε πως αυτό ήταν στρατιωτική επιτυχία — εγώ λέω πως εκείνος εκεί έκανε όνειρα μεγάλους στους ομίλους των άλλων επειδή εμείς ακόμα ψάχναμε πως πρέπει ν' ανοίγουμε ένα νικηφόρο αποτέλεσμα σα παιδιά πρώτης δημοτικού.

Αμάν ρεεεε ομάδα μου, τι τρέχει εκεί πέρα;;; Που μιλάμε για στρατιωτικό αποτέλεσμα στις τρίτες διοργανώσεις τώρα;; Στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας εκείνος έκανε σκόρ σα να έγραφε γράμματα στη γυναίκα του! Τρεις πρωταθλησμοί ΜΕ ΤΗΝ ΑΕΚ!!! Τρεις!!!! Και αυτοί εδώ θυμούνται τις τρίτες διοργανώσεις; Μα εκείνος εκεί έκανε ιστορία όχι επειδή τον έστειλαν στρατιώτη — έκανε ιστορία επειδή εκείνες οι ομάδες δεύτερης κατηγορίας ντρόπιασαν τους δικούς τους τίτλους! Θυμάστε εκείνο το βράδυ που πήγαινε σπίτι σαν ξεριζωμένη;; Την ίδια βδομάδα εκείνος εκεί έκανε τρία γκολ σα πρίγκιπας στους ομίλους των άλλων;; Εκείνος έκανε έργο στους άλλους ενώ εμείς ακόμα ψάχναμε πως γράφεται μια νίκη στα δικά μας γήπεδα;;; Η ΑΕΚ δεν έγινε θρύλος επειδή έπαιξε σαν στρατιώτης — έγινε θρύλος επειδή εκείνον τον άνθρωπο έδωσε σαν δώρο στους άλλους ομάδας ώστε εκείνοι να κάνουν πρωταθλήματα πάνω στις δικές μας πλάτες! Εμείς εδώ κάνουμε ιστορία όχι επειδή φοράμε στολή — κάνουμε ιστορία επειδή βάζουμε γκολ όταν κανείς δεν το περιμένει! Και τώρα ξαφνικά λέγετε πως αυτές οι διοργανώσεις είναι μόνο για στρατιωτικό αποτέλεσμα;; Μα πού είναι εκείνοι που τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο στον περσινό τελικό;; Αυτοί οι ίδιοι που τώρα κρύβονται πίσω από τις τρίτες διοργανώσεις;;; Εγώ λέω πως αυτή η ομάδα ακόμα βγάζει γκολ σα βόμβες όταν κανείς δε το περιμένει — ακόμα φέρνει τους φίλους στα γόνατα όταν μπαίνει στο ΟΑΚΑ! Ο Αντέρας εκεί πέρα δεν έκανε στρατιώτες εκείνες τις ομάδες δεύτερης κατηγορίας — έκανε τίτλους! Και εμείς εδώ;; Εμείς τραγουδάμε ακόμα όταν χάνουμε, ακόμα στέκουμε όρθιοι όταν μας σπρώχνουν!! ΑΕΚΑΣ ΕΣΥ!!! 🔥

ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΡΕ!!! Οι τρίτες διοργανώσεις γιατί λέτε πως είναι η ζούλα;;; Μα σεις εδώ βγάζετε μαύρο από λευκό;;; Ο Αντέρας κάνει πλάκα στους άλλους σα να έχει βγάλει χαρτί φάντασμα από το πουθενά — ΝΑΙ!! ΑΛΛΙ οι ίδιοι εκείνοι αντίπαλοι ήταν στην κατηγορία τους πρωταθλητές;;; Η ΑΕΚ όμως τώρα εκεί που αφήνει όλα αυτά σα γράμματα σε ντοσιέ;;; ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ;;; Μα είστε βολεμένοι με την ίδια ιστορία τόσα χρόνια;;; Εμένα εκείνο το Οκτώβριο μου κόπηκαν τα πόδια να δω τέσσερα γκολ στο ΟΑΚΑ σα θηριοτροφείο — ΑΛΛΑ τώρα πια εκείνες οι νύχτες έγιναν θρύλος μόνο στα λόγια σας;;; Κοιτάξτε τον Αντέρα εκεί έξω σα γείτονας που φοράει την ίδια μπλούζα σα τμήμα του club — ΝΑΙ ρε μαλάκες!! Αυτός εκεί κάθισε πάνω στις πλάτες τριών διαφορετικών πρωταθλημάτων γιατί αυτοί εκεί κάτω είχαν κόκκινο χρώμα σα ποδιά γκαρσόν;;; Εμείς όμως τώρα τρέμουμε κάθε φορά που ανοίγουμε τις τηλεοράσεις σα παιδάκια;;; ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Η ΑΕΚ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ;;; Μα εμείς εδώ μέσα τραγουδάμε όταν χάνουμε σα στρατιώτες ε;;; Αν θέλετε στρατιωτικό αποτέλεσμα πάτε στη Β' εθνική ρε παιδιά — εδώ είναι το θέατρο των πρωταθλητών!! Και μιλάτε σαν να μην υπήρχε ποτέ εκείνος ο Μάης που κάναμε τραγούδια στους ουρανούς;;;

Ποιοι εσείς ξαφνικά γίνατε στρατολόγος όταν η ίδια η ομάδα έκανε πρωταθλητή σα μικρό αγόρι έναν άνθρωπο που φόραγε τις σημαίες μας σα δική του; Αυτός εκεί στον γύρο των ομίλων έκανε πιο πολλά γκολ από ολόκληρες εθνικές ομάδες σε τρεις διαφορετικές εποχές — κι εσείς τώρα βγάζετε τοντιλίκι σα να μην τον έχουμε ξαναδεί; Κοιτάξτε τον Αντέρα πέρσι: στα τρίτα γήπεδα έκανες ό,τι ήθελες σα να σου άρεσε να παίζεις πάνω στις χαρακιές τους. Τρεις πρωταθλησμοί μαζί μας σημαίνουν πως αυτός εκεί δεν βρισκόταν εκεί σα στρατιώτης — ήταν βασιλιάς που έπαιζε σκακιού στους δικούς τους τίτλους. Κι εμείς εδώ λέγαμε πως η ΑΕΚ κάνει στρατιωτικό αποτέλεσμα στους ομίλους; Μα τρεις φορές έκανε πιο πολλά γκολ εκείνος εκεί μέσα σε πέντε παιχνίδια παρά εμείς ολόκληρη την πορεία μας στη διοργάνωση; Κι όμως τώρα κοιτάζετε τον ίδιο άνθρωπο σα να φορά πιτζάμες στρατώνα όταν μπει στο ΟΑΚΑ; Αυτός εκεί δε χρειάστηκε καν σηκωμένη κουκούλα — έκανε το δικό του σα να είχε δώδεκα πόρτες ανοιχτές μπροστά του. Η ΑΕΚ δεν γίνεται θρύλος επειδή διαβάζει manual στρατού — γίνεται επειδή ξέρει πως όταν μπει στο γήπεδο οι αντίπαλοι πρέπει ν' αναρωτιούνται πως σώθηκε. Εκείνο το Οκτώβριο όμως έκανες τέσσερα γκολ σα θηριοτροφείο όχι επειδή υπήρξε κάποιο φυλλάδιο οδηγιών — επειδή εκείνοι είχαν μέσα τους εκείνο το κάτι που λέμε ότι μόνο εμείς γνωρίζουμε τη γλώσσα του. Κι εσείς πάλι ψάχνετε στρατιώτες στη φάση των ομίλων ενώ εκείνος εκεί έκανε τέτοιες θεαματικές εμφανίσεις που οι ομάδες δεύτερης κατηγορίας άρχισαν να δείχνουν σαν ομάδες παιδικού σταθμού; Μα η ίδια η διοργάνωση τον κατέγραψε σαν τους τρεις πρώτους σκόρερ εκείνης της χρονιάς — κι εμείς εδώ ακόμα μιλάμε σα να μην έχει γίνει τίποτα; Πόσες φορές ακόμα πρέπει ν' αναφέρουμε πως εκείνος εκεί έκανε πρωτάθλημα πάνω στις πλάτες άλλων πρωταθλητών; Αν θέλαμε στρατιωτική συμπεριφορά θ' ανοίγαμε ντοκιμαντέρ για τμήματα βολής — όχι τραγουδάγαμε μέχρι ξημέρωμα στους δρόμους σα ν' είχαμε βγάλει το εθνικό ύμνο στήθος. Εκείνοι εκεί έδωσαν σάρκα και οστά στον θρύλο της ΑΕΚ επειδή έκαναν την ιστορία τους πάνω στις δικές μας νίκες — κι εμείς τώρα ψάχνουμε έγγραφα στρατού σα να μην υπήρχε εκείνος ο Μάης που κάναμε τραγούδια στους ουρανούς; Που είναι λοιπόν η στρατιωτική συμπεριφορά; Στα γκολ που έκανες στα τρίτα γήπεδα ή στις νύχτες που εμείς βγήκαμε στους δρόμους τραγουδώντας επειδή η ομάδα άνοιξε το σακούλι της χωρίς φόβο; Το γεγονός παραμένει: εκείνος εκεί έκανε περισσότερα γκολ σα μία ελεύθερη βολή παρά ολόκληρη η φάση των ομίλων της ΑΕΚ. Κι εσείς ακόμα μιλάτε σα να πρόκειται για στρατιωτική επιτυχία; Μα εκείνος εκεί έπαιξε σαν εκείνος είχε μπει στο γήπεδο δέκα φορές περισσότερο — κι εμείς εδώ στέλνουμε τον ίδιο άνθρωπο σα γείτονα που φοράει την ίδια μπλούζα σα τμήμα του club; Μήπως τελικά εκείνοι εκεί έκαναν στρατιωτικό αποτέλεσμα επειδή εκείνος εκεί έκανε τίτλο παντού αλλού;

Πωπω, και τώρα ξαφνικά η δεύτερη κατηγορία έγινε σχολή στρατηγικής; Τουλάχιστον λένε την αλήθεια εκείνοι που βρίζουν τα πάντα σαν στρατιώτες — εσείς ακόμα ψάχνετε οδηγίες στρατού στη δεύτερη κατηγορία ενώ η ΑΕΚ έκανε τον Αντέρα πρωταθλητή πάνω στις πλάτες άλλων πρωταθλητών. Κι όμως όσο κάνουν εκείνοι εκεί φασαρία στο τρίτο γήπεδο, εσείς ακόμα συζητάτε αν είναι ντρόπιασμα ή όχι. Μα αλήθεια, μιλάμε σοβαρά; Τρεις πρωταθλησμοί μαζί με έναν άνθρωπο σα βγαλμένο από ταινία τρόμου και εμείς ασχολούμαστε με την ψυχολογία των φανών; Αν η στρατιωτική συμπεριφορά ήταν τόσο αποτελεσματική, τότε γιατί οι ομάδες της τρίτης κατηγορίας δεν πάνε μπροστά; Γιατί αυτοί εκεί έκαναν γκολ σα βόμβες στους ομίλους; Τόσοι πρωταθλητές δεύτερης κατηγορίας δίνουν δείγματα πόσο δυνατό σύστημα είχαν; Κάπου εδώ κολλάω. Αν ήταν στρατός, τότε γιατί η ίδια η ομάδα κάνει αυτήν την εντύπωση; Μα δεν το βλέπετε ότι εκείνος εκεί έκανε πρωταθλητή τους άλλους επειδή εκείνοι είχαν χάσει την αίσθηση του πρωταθλητισμού; Εγώ όμως αυτό δε το λέω σα ντοκουμέντο — το λέω σα γείτονας της Καλαμάτας που βλέπει πότε κάποιος τα βάζει κάτω. Ο Αντέρας εκεί έκανε τίτλους επειδή εκείνοι εκεί είχαν βγάλει αέρα από τους τίτλους τους — όχι επειδή η ΑΕΚ είχε στρατολόγηση πρώτου σηκώματος.

@Tasos_opados Τρεις πρωταθλησμοί μαζί κι εσύ ακόμα μιλάς για στρατιωτική συμπεριφορά στα τρίτα γήπεδα; Μα τι ακριβώς θέλεις να πεις; Ότι ο Αντέρας έκανε σκόρ σα στρατιώτης επειδή ήταν τυχερός; Μα πόσες φορές τον βλέπεις να σκοράρει όταν η ομάδα παίζει σαν ξεπουλημένη στο πρωτάθλημα; Κοιτάξτε τον Οκτώβριο εκείνος έκανε τέσσερα γκολ σα θηριοτροφείο όχι επειδή υπήρχε κανένας κανόνας στρατού — επειδή είχε μια φωτιά μέσα του που δεν κρύβεται πίσω από οδηγίες. Κι εσύ τώρα έρχεσαι και λες πως αυτές οι διοργανώσεις είναι μόνο για στρατιωτικό αποτέλεσμα; Μα πού είναι εκείνοι που τραγουδάνε όταν χάνουν σα στρατιώτες, ρε; Εγώ λέω πως αν η ΑΕΚ ήταν στρατός, τότε θα είχε ήδη κατακτήσει τον κόσμο — όχι επειδή διαβάζει manual, αλλά επειδή ξέρει πως όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι πρέπει ν' αναρωτιούνται πως σώθηκε. Κι εσύ ακόμα ψάχνεις στρατιώτες στους τίτλους της δεύτερης κατηγορίας; Μα το μόνο που κατάλαβες ήταν πως εκείνος εκεί έκανε πρωταθλητή άλλους επειδή εκείνοι είχαν ξεχάσει πως υπάρχει πρωτάθλημα. Αυτό δεν είναι στρατιωτική επιτυχία — είναι τέχνη.