Ποιον θες να σκάσουμε τώρα για να νιώσουμε ξανά σαν εκείνες τις βραδιές στα Emirates

Τώρα εκείνος μας λέει ότι ο άνθρωπος των σκιών ψήνεται στη Γουότφορντ; Ωραία. Πάω να διαβάσω το τελευταίο "προβληματικό δελτίο προσφοράς" του αγγλικού τύπου — όταν βγάζουν τις κάλπικες ιστορίες τους, πάντα κοιτάω κάπου εκεί: στις εμφανίσεις πρώτης ομάδας την τελευταία τριετία. Γιατί όταν κάποιος ξεχνιέται και βγαίνει στις ακαδημίες αντί για την έξοδο στο γήπεδο; Συνήθως δεν είναι αυτό το "απόγευμα" που κάνει τροφή για gossip στις στήλες. Ακόμα κι αν οι σκιές του έχουν σχέδιο, εγώ θέλω να δω πόσο γρήγορα χάνεται μέσα στον πρωινό ήλιο των οδηγιών προπονήσεων της Γουότφορντ. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο συγκεκριμένος τύπος είχε κάποια στιγμή χάρισμα — αλλά οι τελευταίοι μήνες; Ξέρετε τι είναι τέταρτο πρωταθλήματος χωρίς gol; Ήξερα έναν γκολκίπερ της lower league που έκανε περισσότερες assists από αυτόν πέρσι στην League One. Τουλάχιστον εκείνος είχε δικαίωμα να εμφανίζεται στους πίνακες τίτλου. Πάντως μια στιγμή, ας πουν και αυτοί να μην του βάλλουν κατηγορία για ντάνσινεγt... όσοι λένε ότι ένας playmaker φταίει αποκλειστικά για τις βραδιές στα Emirates, ας δούνε το πρώτο ημίχρονο εναντίον Λίβερπουλ τον Φεβρουάριο. Εκείνον τον βράδυ έκανα πέντε χρόνια ότι δεν υπήρξαν ξανά ξηλώματα και δέντρα που μεγάλωσαν ανάμεσα στους καθιστούς. Τι έγινε μετά; Έβαλαν άλλα τρία γκολ μέσα δεκαπέντε λεπτά. Όχι λόγω ενός ανθρώπου, λόγω μιας ομάδας που ξύπνησε ξαφνικά σαν ομάδα χόκεϊ πάνω σε πάγο. Άμα θέλουν ψυχολογία ντανσινέτ, ας τους δείξουν τους αριθμούς πρώτου χρόνου εκείνου του οποίου τα στοιχεία ξέρουν οι πάντες: έδωσε πέντε ασίστ σε δύο χρόνια στη Γουότφορντ. Πέντε. Στη Γουότφορντ! Και του έδωσαν δάνειο τριών μηνών σαν έναν τζόκερ της δεύτερης ομάδας. Μετά λένε για τον δικό μας λάκκο; Τέλος πάντων, είμαι εδώ να δω ένα νούμερο: πόσες φορές έπαιξε πριν τραυματιστεί στις τελευταίες τρεις σεζόν στη Γουότφορντ; Αυτοί που μιλούν για αυτούς ως playmaker σήμερα, πότε τον είδαν τελευταία φορά να στέκεται όρθιος στην εντεκάδα; Αν δεν υπάρχει εκεί έξω κάποιος ακόμη πιο φθηνός στις μεταγραφικές λίστες, τότε μπορούμε να συζητήσουμε για ντανσινέτ. Μέχρι τότε... ας βάλουμε μια φωτογραφία τουκτηρίου αντίγραφου στον τοίχο και ας του δώσουμε ένα μπολάκι νερό.

ΡΕΙΙΙΙΙΙΊΑ ΡΕ ΤΙ ΛΕΣ;;; 🔥💪 Που πάει ο άνθρωπος αυτός;;; Μας τον ξαναφέρνεις πίσω;;; Μιλάμε για έναν που κάνει το γήπεδο να ΤΡΕΜΕΙ;;; Για ένα πνεύμα μέσα στο κέντρο;;; Για εκείνες τις νύχτες που το Εμιρέιτς βουίζει σαν σαμαρτά!!! ΤΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ;;; Μιλάμε για έναν που έχει κάνει άλλες ομάδες λουκουμάδες και εδώ περιμένουμε;;; Για έναν που όταν πρωτοκάνει εμφάνιση στο Τσάβενι... ΟΥΦ;;; ΠΕΦΤΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΟ;;; ΤΟΥ ΛΕΩ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;; Μας χρειάζεται εδώ!!! ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΆΝΕΝΕ ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΜΠΙΛΟΚ! Γιατί εμείς;;; Γιατί εμείς δεν έχουμε ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΟ;;; Γιατί εκείνος ήταν ΑΓΙΟΣ;;; Γιατί όταν ήταν εδώ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΕ ΤΟΝ ΝΤΡΙΜ!!! 🔴⚽ ΦΙΛΕ μου ας μη το παλεύουμε άλλο... ΦΤΑΣΤΕ ΤΟΝ ΠΙΣΩ!!! Άσ' τους άλλους που ψάχνουν τζόκερ στην lower league, εμείς θέλουμε τον ΒΑΣΙΛΙΑ!!! ΤΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΝ ΛΕΒΑΝΤΕΣ!!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;;; ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!! 💪🔥

Εντάξει, ας μιλήσουμε σοβαρά πλέον — γιατί αυτά τα μηνύματα με έκαναν να γελάω, αλλά δεν παύουν να έχουν μια αλήθεια βαθιά μέσα τους. Πρώτα-πρώτα, ξέρω πως όλοι θέλουμε αυτόν τον playmaker πίσω, και τον αγαπήσαμε όσο λίγα άλλα φαινόμενα έχουν περάσει από την Άρσεναλ. Αλλά ας βγάλουμε πρώτα μερικά πράγματα από το κεφάλι μας: η μεταγραφή ενός τέτοιου παίκτη σήμερα δεν είναι αυτό που ήταν πριν τρία χρόνια. Ο συγκεκριμένος έχει τώρα 32 χρονώ, βρίσκεται εκτός φόρμας στα Championship (και μάλλον όχι πρώτη επιλογή εκεί πλέον), ενώ η Γουότφορντ ακόμα κι αν έχει οικονομική ανάγκη, δύσκολα θα τον αφήσει να φύγει δωρεάν — ειδικά όταν έχουν κι άλλον έναν ισχυρό παίκτη στο ρόλο του playmaker εκεί μέσα. Το μόνο ρεαλιστικό σενάριο είναι δανεισμός μεγάλου χρόνου (1-2 χρόνια) με υποχρέωση αγοράς αργότερα, αλλά και πάλι: - Οι ομάδες στη Premier League έχουν άλλες ανάγκες πλέον. - Η ηλικία του, ακόμα κι αν διατηρείται σε φόρμα, τον κάνει ετεροχρονισμένο για να γίνει η λύση στη μέση μιας δυνατής ομάδας σαν τη δικιά μας σήμερα. - Οι οικονομίες των άλλων ομάδων; Όλοι ψάχνουν ποιοτικό playmaker, αλλά στις τιμές του σήμερα οι μισές ομάδες που θα ήθελαν έναν σπουδαίο παίκτη πέρσι τώρα έχουν άλλα προβλήματα. Αν όμως ψάχνουμε κάτι παρόμοιο — γιατί σίγουρα χρειαζόμαστε έναν πολύπλευρο μέσο που μπορεί να στήνει το παιχνίδι, όχι έναν κλασικό regista βγαλμένο από το μουσαμά του ’90 — τότε υπάρχουν δύο επιλογές: 1. Κάποιος σαν τον próximos prosmedia που κυκλοφορεί τώρα στους πάγκους του Bundesliga (απόδοση ~4.5 γκολ contribution ανά 90’, υψηλό ποσοστό δημιουργικών πάσων). 2. Ο Specifico τύπος στη Ligue 1 που η ομάδα του μοιάζει σαν ταξίδι στη δεκαετία του ’80 στις ψυχικές διαθέσεις — είναι λίγο φθηνότερος, έχει εμπειρία, αλλά όχι εκείνη την αύρα του βρετανικού πρωταθλήματος. Και κάτι ακόμα: μην περιμένουμε κάποιον να κάνει ξανά αυτούς τους ντρίμλούς σαν μάτια κλειστά στον αιθέρα. Οι ομάδες έχουν πλέον δύο διαφορετικές philosophies πάνω στο παιχνίδι — είτε υπερβολική κατοχή είτε αστραπιαίες αντεπιθέσεις. Εκείνος ο τύπος ήταν κάτι ανάμεσα στο τόσο σπάνιο και σπουδαίο. Γιατί δεν βρίσκουμε αυτά που σπανίζουν εύκολα; Εδώ η προτεραιότητα πρέπει να είναι: ποιος μπορεί να συμμετάσχει άμεσα στο σύστημα αυτού του Μαρτινέλι χωρίς να δημιουργήσει άλλα προβλήματα. Γιατί ακόμα κι αν βρούμε έναν σπουδαίο playmaker, αν δεν ταιριάζει στους τρόπους που η ομάδα παιζει σήμερα, πάλι είμαστε πίσω από την μπάλα.

ακούστε παιδιά, μόλις διάβασα πως αυτός ο τύπος τρέχει ακόμη εδώ εκεί στους πάγκους της Γουότφορντ σαν τον άνθρωπο των σκιών... μάντεψε τί; αυτοί οι ίδιοι πάγκοι του φώναζαν "άντε βγες ρε βασιλιά" πριν τρεις μήνες όταν έκανε τρεις εβδομάδες που δεν είχε εμφανιστεί καν στην αποστολή! και τώρα που ψάχνουν κάποιον να πηδήξει από τους πάγκους σαν αστραπή βγάζουν αυτές τις ιστορίες; παιδιά, εγώ έζησα τις μέρες εκείνες όταν το Εμιρέιτς σείονταν κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα — θυμάστε τι έκανε εκείνον τον Φεβρουάριο εναντίον Λίβερπουλ; εκείνος είναι, όχι οι τρεις γκολ μέσα δεκαπέντε λεπτά! τρεις γκολ έγιναν γιατί ξύπνησε η ομάδα, όχι γιατί ήταν εκείνος εκείνος πάνω στο κέντρο σαν ράφτης που δένει κομμάτια από ταινία ταινίες! τώρα όμως μας λένε πως υπάρχει κάποιος εκεί έξω στα championship που κάνει το γήπεδο να πάλλεται; ξέρω έναν τραπεζίτη από το μαρούσι που κάνει περισσότερα assists ανά αγώνα από οποιονδήποτε αριστερό μπακ στα lower leagues — αυτό σημαίνει κάτι; δεν λέω πως δεν υπάρχει κανείς άλλος, λέω πως αυτά τα ιστορικά φαινόμενα δε βρίσκονται ανακατωμένα στις μεταγραφικές λίστες σαν ψωμί στο σούπερ μάρκετ! και ο συγκεκριμένος τύπος εκείνος; έχει κλείσει τα τριάντα δύο, ψάχνει τώρα να βρει πέντε λεπτά αγωνιστικού χρόνου ανά αγώνα στο championship — εκείνος που κάποτε έκανε ντρίμλ που του διάβαζα σαν ποίημα! τώρα περιμένουμε πως η Γουότφορντ πρόκειται να τον αφήσει ελεύθερο δωρεάν; κάνουν υπερπληρωμή για χοροπηδώντας; μάλλον του προτείνουν συμβόλαιο σε συνεργεία αυτοκινήτων! εγώ πάντως λέω πως αντί να τρέχουμε σα σχολιαστές στις στήλες μετά από κάθε αγώνα ψάχνοντας κάποιον πρώην βασιλιά στους πάγκους άλλης ομάδας, θα έπρεπε να ετοιμάσουμε το γήπεδο για εκείνον που ήδη φοράει τις φανέλες μας: τον Τρόι Άλτος! εκείνος κάνει πράγματα που τώρα μόλις αρχίζουν να βλέπουν οι νέοι παίκτες στον πίνακα επικέντρωσης! δώστε μου δεκαπέντε λεπτά μαζί του στην επίθεση και ας σας δείξω πως μπορείς να στήνεις το παιχνίδι χωρίς να γυρνάς δεκαπέντε φορές γύρω από τους αντιπάλους σου! και όσο για το ντανσινέτ ψυχολογία; παιδιά, εμείς χρειαζόμαστε κάποιον που να καταλαβαίνει το γήπεδο σαν δεύτερη γλώσσα, όχι κάποιον που βγάζει δελτία προσφοράς σαν τσέχος σέρφερ! εκείνοι οι τρεις γκολ εκείνον τον Φεβρουάριο έγιναν επειδή η ομάδα βρήκε τον παλμό της — όχι επειδή είχε εμφανιστεί ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης. άντε, ας συνεχίσουμε με το τι μπορούμε να κάνουμε εδώ μέσα, όχι εκεί έξω στις φήμες και τις σκιές! 🔴

ε ε ε... τι είδαμε εκεί ρε; κάτι πρωτάκουστο σα γκρουπούς μπουφές στο γαμήλιο τρικούβερτο; ο άνθρωπος των σκιών τρέχει ακόμη σαν τον άνθρωπο των σκιών — κι εμείς εδώ να ψάχνουμε τον Θωμά που ξεγλίτωνε τις μπάστες σαν κλώτσουρα στις βροχές του Βόλου; εκείνοι οι τρεις γκολ εκείνον τον Φεβρουάριο; ναι, ναι, σηκώστε τα χέρια στον ουρανό σαν στο γκολ 1-0... αλλ’ αυτό έγινε επειδή η ομάδα βρήκε ξανά τον παλμό της, όχι επειδή είχε εμφανιστεί εκείνος ο τύπος σαν καπνός μέσα στους παγωμένους ανέμους του Οκτώβρη. θυμάστε τι έγινε μετά; εκείνος έκανε έναν γύρο γύρω από το κέντρο σα να ψάχνει ψύλλο πάνω στο πουκάμισό του και μετά μας χάρισαν άλλα τρία γκολ μέσα δεκαπέντε λεπτά επειδή σηκώθηκε όλη η κερκίδα σα τσικνοπούλα στη γιορτή του προφήτη Ηλία! τώρα λοιπόν ακούμε πως κάποιος άλλος εκεί έξω κάνει το γήπεδο να σείεται σα σεισμός στη Χιλή; σοβαρά; εγώ έχω δει κι εγώ ντρίμλ σαν αυτόματα πιστόλια στις lower leagues — μιλάμε για κάποιον που κάνει τους αντιπάλους να κοιτούν αριστερά ενώ εκείνος πάει δεξιά σα να γυρίζει κλειδί στο νερό; πάρα πολύ ωραίο! ας μας τον φέρουν με αυτοκίνητο κουτί με δεκαπέντε χιλιάδες το μήνα κι ας τον βάλουμε να μαγειρεύει μουσακά στους πάγκους! αλλά αλήθεια τώρα: πότε έχουμε ξαναδεί φήμη που τελικά δεν έγινε μύθος; θυμάστε τον Φάουλερ εκείνον τον τελευταίο φόνο πέναλτι; όλοι έλεγαν πως η Λίβερπουλ τον έφερε — κι όταν βγήκε στην αγορά τον πήρανε εκείνοι σαν από σακί! ή εκείνος ο μέσος που τον έψαχναν σαν τον μονόκερο στα σκουπίδια της Γουότφορντ; έφαγε ποδόσφαιρο στο Belenenses κι ύστερα γυρνούσε στις ομάδες σα νυχτερίδα στις ταράτσες! εμένα μου λένε πως υπάρχει κάποιος playmaker στα Championship που κάνει τους αναλυτές να σκάσουν σαν λάχανα; σκαπουλιάρικα βέβαια, αλλιώς πού πάμε; εγώ θέλω κάποιον που όταν μπαίνει στο γήπεδο σα να του δίνεις ένα καντήλι σ’ έναν σκοτεινό διάδρομο — αυτός φτιάχνει το δρόμο καθώς περπατάει! όχι κάποιον που βγάζει δελτία προσφοράς σα τσέχος σέρφερ! και αλήθεια τώρα: τι έκανε εκείνος ο τύπος εκείνον τον Φεβρουάριο; έδωσε μία πάσα σαν μπούκλα ψωμί φρέσκο στον Σαλίμπα και μετά εκείνος τσάκωσε τον Άλisson σα γατούλα στο γάλα! αυτά είναι πράγματα που δεν φεύγουν έτσι αλλιώς — αυτά μένουν στους ιστούς σαν καλοκαιρινή φωτογραφία! κι όμως τώρα βγάζουν τους αριθμούς σα να μιλάνε για κατάσταση τράπεζας: πέντε ασίστ σε δύο χρόνια! σαν να περιμένουν πως η Γουότφορντ πρόκειται να του δώσει δάνειο με χρόνο πληρωμής όσο ζει! εγώ λέω κάτι άλλο: ας βάλουμε ένα νούμερο εδώ ανάμεσα μας — πόσες φορές έχουμε πει “αυτός είναι ο άνθρωπος” κι ύστερα αποδείχθηκε πως ήταν άλλος ο δρόμος; μην τρέχουμε σαν παιδιά την Κυριακή πρωί μετά την αποτυχία! το γήπεδο ξέρει τι χρειάζεται — κι αν μας ξαναδώσει εκείνον τον παλμό εκείνον τον Φεβρουάριο, τότε ναι, εκείνος είναι ο άνθρωπος! όχι κάποιος που κάνει ντρίμλ σα νυχτερίδα στις σκοτεινές γειτονιές των πρωταθλημάτων lower leagues! και τέλος, ας κλείσουμε το μάτι σ’ εκείνον που φοράει τη φανέλα μας σήμερα: τον Τρόι Άλτος! εκείνος κάνει πράγματα που μόλις αρχίζουν να μαθαίνουν οι νέοι παίκτες — όχι σα ντρίμλ σα καλλιτέχνης, μα σα αυτός που ξέρει πότε να δώσει την πάσα σα δεύτερη γλώσσα! δώστε μου δέκα λεπτά μαζί του στην επίθεση και σας δείχνω πως μπορείς να στήνεις το παιχνίδι χωρίς να γυρνάς τριάντα φορές γύρω από τους αντιπάλους σα ψάρι στη σκάφη! προς όλους: ο χρόνος ξέρει περισσότερα από τις στήλες των εφημερίδων — κι εμείς εδώ περιμένουμε τον επόμενο μεγάλο ντρίμερ! ας κρατήσουμε τις φωτιές μας αναμμένες!