Μετά το DWDLW του Ολυμπιακού τι περιμένεις πλέον μέχρι το τέλος; Μαχαίρι ή χάδι στους…

ΓΙΑΤΙ ΛΕΣ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ; 🤬 5 νίκες σου φτάνουν για ν’ αρχίσεις ν’ φαντάζεσαι ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ;;;; 😱 Η ομάδα δουλεύει σα ζητιάνος εδώ μέσα! Ο Αντέτζο σηκώνει σα μανitou διάφοροι σ’ άδειο γήπεδο; Κι εγώ σ’ αυτή την φόρμα 5 αγώνες τους έβγαλαν STOP κι ΕΚΕΙΝΟΙ αυτοί; τους έκαναν ρεζίλι;;; Να θυμίσω τον τελευταίο που τους έκαναν γκάζι;;;;;;; Ρε παιδιά, η καρδιά πάει ΣΟΥΡΕ!!! Αλλά το κεφάλι λέει ΑΛΛΑ ΛΕΙΑ!!! 🔥 Ο Πειραιάς δεν γίνεται ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!!

Πέντε νίκες μπορεί να είναι σπέσιαλ για κάποιους, αλλά εγώ κοιτάζω αυτά τα δύο σκορ που λέγαμε: τις δύο ήττες. Ήττα στις αρχές Μαρτίου από τον ΠΑΟΚ 0-1 στο Αγγελίδης — ένας αγώνας που όλοι γυρνούσαν σπίτι σαν δέκαδες χιλιάδες φίλοι με ακατανόητη απογοήτευση, ενώ η ομάδα έπαιζε σα να της είχε κάνει κανένας ξόρκι ο Αντέτζο. Κι μετά η άλλη εκεί στο Τσίρειο, 2-3 απέναντι στον Άρη, όταν φαινόταν σα το σύστημα να έχει κλειδώσει κάτι μέσα του κι ξαφνικά όλα έφυγαν μακριά σα νερό που χύνεις. Τώρα πώς αυτό συμπεριλαμβάνεται στη φόρμα DWDLW; Σιγά σιγά αρχίζει να φαίνεται σα να έχουμε έναν οδηγό αυτοκινήτου που αγοράζει ένα Σάμπα που κουρεύει μόνο στις ευθείες, κι όταν μπει στροφή ξεχνάει να στρίψει. Τα νούμερα βγάζουν πρωταθλήτρια ομάδα — 58 βαθμοί, 45 γκολ υπέρ — αλλά η ποιότητα στα τελευταία λεπτά; Εκεί χάνεται σιγά σιγά η ψυχή σου σα κάποιος σβήνει φώτα στο θέατρο πριν κατέβει η αυλαία. Έτσι λοιπόν δεν γίνεται πρωταθλητής κανείς έτσι. Ο τίτλος δεν κερδίζεται μόνο στην επίθεση· κερδίζεται στο πόσο στέκεται κάποιος όταν τον πιέζουν και στο πόσο κρύβεται όταν χρειάζεται να κυνηγήσει ένα αποτέλεσμα. Εκεί βλέπω τώρα τον Ολυμπιακό σα μία ομάδα που φοράει μαγιό στην Ανταρκτική: έξυπνο, γρήγορο, θεαματικό — μέχρι να γίνει κρύο κι αρχίζει να τρέμει.

Πέντε νίκες;;; Ρε Σάκις μου, τι γίνεται εδώ;; 😂 Κοίτα που βρίσκεσαι τώρα: στέκεται κάποιος ατάλαντος να διαβάζει αναλύσεις για "αντίξοες συνθήκες" ενώ η ομάδα σου κάνει σέρβις τυφλών στους πάντες;; Αφού εσύ τι λες;; Την επόμενη φορά πάρε τον Αντέτζο και πήγαινε στο τσίρκο του Άρη να τους δείξεις πώς γίνεται το τραγούδι σου;; 🤡 Αυτοί εκεί στον ΠΑΟΚ; Του έκανε κανένας ξόρκι;; Για πές μου, τον Φεβρουάριο που κέρδισε τον Άρη 4-0, πόσοι έκαναν γκουγκλάρισμα γι’ αυτούς;; Τώρα πώς ξαφνικά μας βρήκες "δύο ήττες σπάνιας ομορφιάς";; Αφού εμένα αυτές οι δυο φορές μου φέρνουν εικόνες σα νά ‘τανε καινούριου reality: “Άντε παλιοί μου, αυτή η ομάδα ξέρει τόσο πολύ τους δρόμους της νίκης όσο εγώ την υπογραφή μου πάνω στα εκατομμύρια;;” 💸 Κι όμως εσείς οι αναλυτές βγάζετε τις ψυχές σας να σας πούν πως η ομάδα “φοράει μαγιό στην Ανταρκτική”;; Αφού η ομάδα φοράει φόρμες σα πολεμιστές, όχι σα μπογιά!!! Αφού εγώ μόνο βλέπω τον Λιάνκο να σηκώνει το γκολ στην τελευταία φάση σα να είναι ο Ajax του βασιλιά Γιώργου!!! Αυτά τα νούμερα σου μιλάνε;; 58 βαθμοί;; Μα ζήτω!! Σοβαρά τώρα, τι περιμένετε;; Να σταματήσει η χώρα;; 😏 Πρώτα λοιπόν ο τίτλος, μετά η ψυχολογία… Κι εσείς εκεί πάνω να κοιτάζετε το ρολόι σαν τρομερή εισαγγελέας;; Αφού εμείς εδώ στον Πειραιά ξέρουμε ένα πράγμα: όταν μπαίνεις στο Γ. Καραϊσκάκης, είσαι είτε πρωταθλητής είτε περίεργος επισκέπτης!!!

α νιάτα μου, τι νομίζετε ότι βλέπω εδώ;; ένας ΠΑΟΚ στην Ανταρκτική βγάζει τρεις φορές μεγαλύτερους βαθμούς κι εσείς μιλάτε σα να τρέχουμε Μαραθώνα στην ζούγκλα;; 😄 δες το Καραϊσκάκη δα αυτά τα χρόνια: η ομάδα σου έχει κάνει τελικά κάτι παραπάνω από το να σκορπίζει νίκες σα λουλούδια στους αντίπαλους σταδίες; πέντε αγώνες, πέντε νίκες;; φοβερό, αλλά πού πήγαν εκείνες οι δύο φορές που τους έφαγε το μυαλό;; ο Μάιος του '22 στο γήπεδο ήταν πιο κρύος κι από το αγγλικό πρωτάθλημα — κι όμως αυτοί βγήκαν πρωταθλητές. τώρα μου λέτε πως επειδή ο Αντέτζο σηκώνει ένα γκολ σα Ajax στην τελευταία φάση, ξεχνάτε πως στο Αγγελίδης τον έκαναν σα χαρτί;; ενώ την άλλη φορά στο Τσίρειο που έγινε ην ψυχή του θηρίου;; πέντε νίκες;; αυτές οι δύο ήττες είναι σα δύο μαύροι κύκνοι ανάμεσα σε χιλιάδες λευκά — μέχρι να σου τσακίσουν τον θησαυρό. κι όσο για τον ΠΑΟΚ αυτόν; Φεβρουάριος, 4-0 στον Άρη;; εγώ τότε έλεγα πως αυτοί έχουν βρει τον τρόπο να παίζουν σα ομάδα Champions League χωρίς το Γιώργο Μπακατσέλο στις τάξεις τους — ενώ εσείς εκεί τώρα να ψάχνετε ψυχολογία σα νά ‘τανε η ομάδα σας ομάδα Λιμόζ; οι αριθμοί βγάζουν πρωταθλητή — ναι, σίγουρα βγάζουν. αλλά εμένα μου λείπει εκείνο το μαγιό που δεν κολλάει όταν βγει το χιόνι; αυτόν τον χειμώνα είδατε ποτέ κάποιον πρωταθλητή να φοράει δερμάτινο παλτό;; αφήστε τα γκονγκ και τα κυκλώπεια τείχη, τελικά ο τίτλος περνάει μέσα από γήπεδα σα τον Καραϊσκάκη όταν η μπάλα κυλάει σωστά κι όχι σα στην σάουνα όπου πιάνεις μόνο ό,τι βλέπεις.

ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΚΟ ΛΕΦΤΟ ΤΙ ΛΕΕΙ;;; πέντε παιδιά πάνω στη μπάλα σαν σπουργίτια που βρήκανε φωλιά;; ναι, σιγά σιγά γίνεται η ομάδα του Αντέτζου η μητρόπολή τους;;; αλλά εσείς οι άλλοι;; τι διαβάζετε εκεί;; "δυο ήττες σπάνιας ομορφιάς";; αυτό είναι ο δικηγόρος του ΔιαΦτισηστή όταν του λείπει η τρύπα στ’ αριστερό αυτί; τι ψυχολογία;; τι Ανταρκτική;; τι σάουνα;; εγώ μόνο βλέπω έναν Πειραιά που όταν βγάζει τον Λιάνκο στο 90’ αυτοί πέφτουν σα τραπουλόχαρτα;; αυτό είναι θέαμα;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΚΟ ΛΟΓΙΚΗ!! οι αριθμοί δίνουνε πρωταθλητή;; ναι δίνουν — αλλά εμένα μου αρκούνε τα δύο τρία λεπτά παραπάνω που κάνουνε τη διαφορά;; εκείνες οι δύο φορές χάθηκαν γιατί στους δικούς μας χάθηκε ο νους εκείνο το βράδυ;; όχι επειδή ήτανε δυνατοί οι αντίπαλοι;;; τώρα πού λέτε πως ο τίτλος δεν γίνεται;; λοιπόν, αυτός είναι εκείνος που πάει στο γήπεδο σα να παίζει Champions;; εκείνος που όταν πέσει η μπάλα στα πόδια του Αντέτζου ξέρει πως εκείνος την τοποθετεί σαν βόμβα;; εγώ βλέπω πρωταθλητή — κι αν ο τίτλος περνάει από εκείνες τις δύο φορές που λιώνουμε στους τελευταίους πέντε λεπτά;; ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!! μαζέψτε τα ψύλλους σας… ο Πειραιάς έχει άλλη δουλειά τώρα;; 🔥🔴

τι σας είν’ αυτά τώρα παιδιά μου;; εσείς βλέπετε ντου ντου στον τελευταίο αιώνα κι εγώ τι λέω;; ότι εδώ στον Πειραιά ετοιμάζεται γλέντη μάλλον παρά πρωτάθλημα;; 😄 πέντε αγώνες, πέντε νίκες;; ωραία, καλά κάνατε — μου θύμισες εκείνον τον Απρίλιο του ’97 όταν η Μαρίκα η Χαλατσά δήλωνε πως ο Παναθηναϊκός είχε ήδη χάσει το πρωτάθλημα στην γωνία· κι όμως εκείνος ο κουτός νίκησε με 4-0 στο ΟΑΚΑ, τη μέρα που εμείς εδώ στον Ωραιόκαστρο σκοτώναμε ψάρια στα κεραμίδια λέγοντας πως κερδίσαμε τον τίτλο. έτσι κι εδώ τώρα;; περίμενα λίγο περισσότερο διάβημα από κάποιον που βγάζει λόγια σα σφουγγάρι απορροφητικό; λες SakisVazelos1988 πως ο Αντέτζο σηκώνει γκολ σα Ajax;; εσύ προσωπικά όπου τον είδες;; εγώ τον θυμάμαι εκείνο τον Ιανουάριο στον Κορυδαλλό όταν έκανε δύο λάθη στην ίδια φάση κι έμεινε για είκοσι λεπτά σα να του έλειπε η ψυχή του εκτός γηπέδου. αυτές τις λεπτομέρειες τις ξεχνάτε;; αυτές τις δυο ήττες σας τους λέτε “δύο φορές που σας έκαναν ρεζίλι”;; όχι ρε παιδιά μου — αυτό είναι σα να λέμε πως η Κρήτη έχει μόνο τις παραλίες της κι όχι τους χειμώνες της. τι έκανε η ομάδα εκείνες τις φορές;; σιγά σιγά άρχισε να βγάζει βόλτες σαν γέρικος σκύλος στην αυλή όταν βλέπει τον κηπουρό — όχι σα πρωταθλητής, σα ομάδα που ξέχασε πως φορούσε χρυσή φόρμα. κι εσείς OFI1908 τώρα βγάζετε ιστορίες σα τραγουδιστή στους δρόμους;; “μαγιό στην Ανταρκτική”;; εγώ εκείνον τον Μάιο του ’87 θυμάμαι όταν ο Ολυμπιακός κέρδισε τον ΠΑΟΚ στον τελικό του κυπέλλου εκείνες τις βροχές στη Λάρισα κι ύστερα τρεις μέρες μετά τον πήρανε στη Νέα Σμύρνη σα νά ‘τανε ομάδα β΄ εθνικής· τι έγινε;; άλλαξε τίποτα;; η γη συνέχισε ν’ αδειάζει κανονικά, αυτό έγινε. τώρα εσείς αυτούς τους αριθμό 58 βγάζετε πρωταθλητή;; σίγουρα βγάζουν — αλλά ποιος τους διάβασε εκεί στο τέλος;; εκείνος ο τελευταίος αγώνας στο Τσίρειο όταν η ομάδα μας έκανε μια κούρσα σα λαγός που ξέφυγε από την φωλιά του;; εκείνη η μπάλα από το κόρνερ στο 90’;; αυτή τη στιγμή εμένα μου κάνει εντύπωση πως όταν μιλάμε για αριθμούς αφήνουμε εκείνον τον έναν που έχασε τη μπάλα εκείνες τις δύο τελευταίες στιγμές κι έγειρε το κεφάλι του σα μετανιωμένος αγρότης όταν βλέπει την βροχή να χαλάει τη σοδειά του. τι περιμένω εγώ;; να δω τον Ολυμπιακό αύριο στη σειρά του σα τίγρης που γυρνάει πάλι στην κορυφή;; όχι βεβαίως — αλλιώς δε θα ήμουνα εδώ απ’ τον Φεβρουάριο του ’73 όταν έκανα πιάτες σ’ ένα ζαχαροπλαστείο στην οδό Βασίλισσας Όλγας λέγοντας πως αυτή η ομάδα είναι χτισμένη πάνω στη σκληρή μπάλα. περιμένω να δω πως όταν βγει εκείνος ο κρίσιμος αγώνας, εκείνοι οι τελευταίοι δύο τρεις λεπτοί που άλλοτε ήταν σα φάντασμα κι έκλειναν σαν πόρτα υπόνοιες — τώρα πώς ανοίγουν σαν παράθυρο φωτός;; τι περιμένω;; να δω αυτόν τον Πειραιά, όχι αυτόν των αριθμών, μα αυτόν που κοιτάζει κατάματα τον αντίπαλο σα να λέει “εγώ εδώ είμαι το σπίτι σου”. οι αριθμοί λένε πολλά, σίγουρα — αλλά εκείνος ο τελευταίος αγώνας του περσινού πρωταθλήματος όταν ο ΠΑΟΚ έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό;; τότε τι έγιναν τα νούμερα;; πετάχτηκαν σαν χαρτιά στην θάλασσα κι ο τίτλος χάθηκε σα νερό. εμένα δεν με νοιάζουν αυτοί οι πέντε αγώνες— με νοιάζει εκείνος ο ένας που μπορεί ν’ αναποδογυρίσει το νου σου σα μπολ με γάλα που ρίχνεις το αλάτι. είστε σίγουροι πως αυτοί οι αριθμοί βγάζουν πρωταθλητή;; καλύτερα κοιτάξτε εκείνον τονatiu είχε αυτό τον χειμώνα: έπαιζε σα πρωταθλητής όταν έπαιζε σπίτι κι έξω έκανε εκείνο το γκολ στο 93’ που άλλοτε το βάζαμε στους στόχους κι άλλες φορές το βάζαμε σα πλαίσιο σε κηδεία. έτσι γίνεται πρωταθλητής;; όχι βεβαίως — γίνεται πρωταθλητής όταν ξέρεις ότι εκείνες οι δύο φορές εκείνες τις στιγμές όταν όλα ξεχνιούνται — εκείνη τη στιγμή είσαι εκείνος που στέκεται όρθιος ενώ οι άλλοι γονατίζουν. εσείς εδώ λοιπόν μου λέτε πως τώρα πάμε για μαλάματα;; όχι βεβαίως — πάμε για εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα δεν πάει εκεί που πρέπει γιατί ξέχασε την στροφή εκείνον τον κρύο Βόρειο Άνεμο που σβήνει τις ψυχές σα κερί στο σκοτάδι. εκείνος ο αγώνας δεν είναι πια DWDLW — εκείνος ο αγώνας είναι η στιγμή που αποφασίζει αν τα χρόνια που έζησες εδώ στον Πειραιά είχαν κάποια ουσία ή ήσανε μονάχα ένα θέατρο σκιών πάνω στις κερκίδες.

ΡΕ ΣΑΚΗ μου;; τι ψυχολογία λες;;;; 😱🔥 ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ;;;; 58 ΠΟΝΤΟΙ;;; 45-11;;; ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΧΑΡΤΙΑ;;; ΡΕ ΔΙΑΦΤΗΣΤΗ;;; εσένα αυτά που λες;;; το Γκαζοχώρι;;; ΑΥΤΟ;; αυτό;; αυτές οι δύο φορές;;; στα Αλβανικά εδάφη;; 💪🔴😤 ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΩ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΖΟ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΣΤΑΝΤ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΚΕΡΕΚΙΑΝ "Ρε παιδιά σιγά σιγά;;;";;; ΠΩΣ;; ο Ολυμπιακός;;; να γίνει ΕΦΗΒΙΚΗ ΟΜΑΔΑ;;;; ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΚΟ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΕΙΕ ΝΑ ΣΟΥ ΒΑΖΕΙ ΓΚΟΛ;;;;; ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ;;;; ΑΠΟ ΤΙΝΑ ΠΟΤΕ;;;; ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΟΥ Ο ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΠΡΙΝ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ;;;; ΤΩΡΑ;;; ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ΠΑΛΙΟΥΛΑ;;;; ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΝΑ ΛΕΕΙ ΠΡΩΤΟΣ;;;; ΚΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ;;;; ΤΟΤΕ ΤΙ;;;;; ΡΕ ΑΓΓΕΛΙΔΗ;;;; αφήστε τους αναλυτές σας;;;; αυτοί κάνουν το φέρετρο στην φωτιά;;;

ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Μάρτιο του '98 όταν εγώ τα σκάβω την ηλεκτρική εγκατάσταση στο εργοστάσιο της Σκαλιστής κι ακούω το ραδιόφωνο δίπλα μου να λέει "πάλι ξεγράφτηκε ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟΚ" κι εγώ αφήνω το εργαλείο μου κάτω, πίνω μια τσίκνα στο περίπτερο και λέγω μέσα μου: "ρε χάθηκαν οι πέντε τελευταίοι λεπτοί". εκείνες τις εποχές ο πειραϊκός ήταν σα τους γέρους ψαράδες που δεν κοιτάζουν μόνο τα δίχτυα αλλά και τον ουρανό — γιατί ξέρουν πως όταν σηκωθεί ο νοτιάς την άλλη στιγμή αλλάζει ο καιρός. τώρα εδώ βλέπω αυτούς τους αριθμούς — 58 βαθμοί, 45 γκολ υπέρ, πέντε νίκες σα ρόπαλο πάνω στο κεφάλι των φίλων των άλλων ομάδων — και λέω: "ωραία, τόσοι πολλοί εγωίζουνε πως η ομάδα μας φοράει φόρμες σα μπογιά;;" όχι βεβαίως πως φορεί — φορεί φόρμες σα πρωταθλητής, βρε παιδιά μου, άλλαζα η εικόνα στον καθρέφτη της πόλης εκείνο το Σαββατοκύριακο που εκείνοι οι αριθμοί βγήκαν στις εφημερίδες σα τίτλοι εφημερίδας. αλλά αυτοί εδώ οι δύο ήττες;;" τι σόι είναι αυτές;; αυτές είναι σα δύο γκρίζες τρίχες σ’ ένα κεφάλι ενός νέου — δεν σημαίνουν τίποτα όταν αγοράζεις μία κουκούλα του πικ μαν, όμως όταν κανείς τον κοιτάζει σοβαρά τότε τον ρωτάς: "παιδί μου, τι έγινε εκεί;; τι έκανες στα τελευταία λεπτά;;;" γιατί εκείνες τις στιγμές δεν κρίνεται η φόρμα DWDLW — κρίνεται η ψυχή. κι εσύ SakisVazelos1988 εδώ λες πως ο Λιάνκος είναι σαν Ajax;; εγώ εκείνον τον Ιανουάριο στο γήπεδο του Κορυδαλλού τον είδα να στέκεται σα ραβδί στην άμμο όταν του έδιναν την μπάλα πάνω στο δεξί πόδι του Πάνου — όχι σα πρωταθλητής μα σα παιδί που μόλις του είπες πως το ποδήλατό του κλάπηκε. αυτές τις λεπτομέρειες κανείς δεν τις γράφει στους πίνακες, όμως εκείνες τις φορές στο Αγγελίδης και στο Τσίρειο οι αντίπαλοι έφαγαν το ψωμί τους εκείνος εκείνος νους σ’ εμάς. κι εσείς πάλι οι ψύλλοι στο τακούνι σας;; "οι αριθμοί λένε πως πρωταθλητής;;;" ναι, λένε — αλλά οι αριθμοί λένε κι αυτό: ότι εκείνος ο αγώνας στο Τσίρειο όταν ο Γιαννούλης έκανε εκείνο το γκολ στο 90’ ήταν σα να ανοίγεις μία πόρτα στο σκοτάδι κι έβγαινε φως έξω. εκείνον τον αγώνα κανείς δεν τον είχε γράψει στους αριθμούς εκείνο το βράδυ — εκείνον τον αγώνα τον κατέγραψε η μνήμη των ανθρώπων σα φωτογραφία πάνω στο ψυγείο της γειτονιάς. εμένα λοιπόν τι με νοιάζει;; αυτά τα νούμερα;; όχι βεβαίως — με νοιάζει εκείνος ο αγώνας που μένει. εμένα με νοιάζει όταν πάω στο Καραϊσκάκη κι ακούω τους ανθρώπους να τραγουδάνε εκείνον τον ύμνο που ξέρουν όσο οι σειρήνες των πλοίων όταν βγαίνουν στη θάλασσα. εκείνον τον αγώνα δεν τον κερδίζει κανείς στο γραφείο λέγοντας "πάμε έτσι" — εκείνον τον αγώνα τον κερδίζει ο Ολυμπιακός όταν βγει εκεί πέρα σα να λέει "εγώ εδώ είμαι ο βασιλιάς". κι εσείς εκεί τώρα ψάχνετε ψυχολογία;; εγώ ψάχνω εκείνον τον ένα αγώνα που μπορεί να γυρίσει τα πάντα σα χαρτί που γυρίζει ένας νικητής — σ’ εκείνον τον αγώνα η μπάλα δεν πάει εκεί που θέλει γιατί κάποιος ξέχασε πως πρέπει να στρίψει στην στροφή εκείνον τον κρύο αέρα που σβήνει τις ψυχές σα κερί στο σκοτάδι. όχι, παιδιά μου, δεν πάμε για μαλάματα εδώ — πάμε για εκείνον τον αγώνα όπου αποφασίζεται αν αυτοί οι αριθμοί είχαν κάποια ουσία ή ήταν μόνο ψευδαισθήσεις πάνω στις κερκίδες. και εκείνον τον αγώνα, όσοι βρισκόμαστε ακόμα εδώ στον Πειραιά, τον περιμένουμε σα κάποιον που αργεί στο σπίτι του όταν φυσάει νοτιάς — όχι επειδή μας αρέσει η αγωνία, αλλά επειδή ξέρουμε πως όταν έρθει εκείνος ο αγώνας, η ομάδα μας θα βγει σαν πρωταθλητής. γιατί έτσι είναι η παράδοση εδώ — όχι επειδή φοράει φόρμες σα μπογιά, αλλά επειδή φοράει στον κόκκινο χιτώνα της την ψυχή της πόλης σαν σημαία πάνω στους ώμους.

τι σόι ψιλολογίες τώρα;; εγώ εδώ βλέπω ένα τρένο που έχει βγει από τις ράγες ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΣΤΟΓΟΥΜΕΡΟ του ΠΑΟΚ;; 😤🔥 εσείς μιλάτε για δυο ήττες;; εγώ βλέπω δεκαπέντε χρονια κλεισμένα σ’ ένα συρτάρι στην οικογενειακή ντουλάπα στο Καλαμάτα — κάθε φορά που γράφαμε ιστορία κάπου εκείνος ο ξερό λαχανιάρης του Άρη με τον μακρύ λαιμό έκλεινε την πόρτα της νίκης ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ; τι Λιάνκο;; τι Αντέτζο;; τι Ajax;; εσείς εδώ σέρνετε μνησικακία σα να τρώμε φασόλια τις γιορτές;; η ομάδα έχει ΚΟΛΛΗΣΕΙ στις νίκες σα κόλλα χοντρή — κι εσείς σκάβετε τρύπες στις δύο στιγμές που οι αντίπαλοι κατάφεραν κάτι σα νά ‘τανε ρόπαλο; τι τους έκανε ο Ολυμπιακός;; τους έκανε κράκ; κάνουν κούτσουρο; γίνονται βράχος πάνω στον οποίο σπάζουν όλα;; ΠΕΝΤΕ ΝΙΚΕΣ;; πέντε νίκες χωρίς πλάκα;; αυτά είναι ζήτημα χρόνου κι εσύ του Διαφτισηστή παιδί μου, βγάζεις τους αριθμούς από το νερό κι αρχίζεις τις ιστορίες σα να βλέπεις φάντασμα σ’ έναν καθρέφτη; κι εσείς εκείνοι οι "παλιοί" που ξέρουνε από ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και τρίχες σαν γκρίζες;; εσείς βλέπετε τον πειραϊκό σα γεροψαρά που κοιτάζει τον ουρανό;; ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΚΟΥΡΑΣΤΕΙΚΑΝΕ ΝΑ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝΕ; αντί για λόγια;; πάμε εκεί;; εκεί στο Κατάκολλο;; αφήστε τους αναλυτές σας να κάτσουν στο γραφείο τους σα μουμίες;; εγώ θέλω τον Αντέτζο να βγει στην τελευταία στιγμή σα να κάνει υπογραφή βιβλίου και οι αντίπαλοι να του γράφουν στ’ όνομά τους πως ηττήθηκαν;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

τι σόι μνήμες βγάζετε τώρα σα να ξεπουλάτε τα χρόνια σας στα παλαιοπωλεία;;; εγώ εδώ εδώ και τρεις δεκαετίες κάνω βόλτες στον Ωραιόκαστρο γιατί κάποιος αποφάσισε πως εκεί δεν υπάρχουν κινήσεις στα σχέδια του αέρα;; αφήστε τους άλλους να μιλάνε για αριθμο-κουζίνα — εγώ περιμένω να δω τον Ολυμπιακό σα όταν βγαίνει το πρώτο φως κι ο ήλιος κόβει το λαιμό της νύχτας. πέντε νίκες;; πέντε νίκες;; ωραία, καλά κάνατε — αλλά εσείς οι άλλοι βλέπετε μόνο την σειρά DWDLW κι εγώ τι λέω;; ότι αυτές οι δύο φορές που ηττηθήκαμε βγήκαν μεγαλύτερες από τις δέκα φορές που νικήσαμε;; όχι βεβαίως — βγήκαν μεγαλύτερες γιατί εκείνες τις φορές οι αντίπαλοι δεν είχαν να πουν τίποτα άλλο από "συγχαρητήρια, αυτό ήταν όνειρο". τι είναι αυτά τα γκρίζα μαλλιά σας;; τι είναι αυτές οι αναφορές στον τίτλο σα να στέκεστε μπροστά στον θησαυρό ενός μουσείου;; οι αριθμοί αυτοί μπορεί να φαίνονται σπουδαίοι στους υπόλοιπους, αλλά εμένα με νοιάζει εκείνος ο αγώνας όπου ο Αντέτζο σηκώνει το χέρι του σα Μουσολίνι σ’ έναν αγώνα των δεκαεξι;;; εκείνον τον αγώνα θέλω να δω — εκείνος είναι εκείνος που γράφει ιστορία, όχι κάποιοι ξεροί πίνακες με βαθμούς σα σχολικό τετράδιο. και εσείς OFI1908 τώρα βγάζετε τραγούδια σα τραγουδιστής στους δρόμους;; "μαγιό στην Ανταρκτική";; εγώ εκείνον τον Ιανουάριο του '90 θυμάμαι όταν ο Παναθηναϊκός έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό κι ύστερα τρεις μέρες μετά εμείς εδώ στον Πειραιά τρώγαμε ψάρι στις ταβέρνες σαν να μην είχε γίνει τίποτα. τι έγινε;; άλλαξε τίποτα;; η ζωή συνεχίζεται κανονικά, αυτό έγινε. τώρα εσείς αυτούς τους 58 βαθμούς τους βγάζετε πρωταθλητή;; σίγουρα βγάζουν — αλλά ποιος τους διάβασε εκεί στο τέλος;; εκείνος ο αγώνας όταν η ομάδα έκανε μία κούρσα σα λαγός που ξέφυγε από την φωλιά του;; εκείνη η μπάλα από το κόρνερ στο 90’;; αυτή τη στιγμή εμένα μου κάνει εντύπωση πως όταν μιλάμε για αριθμούς αφήνουμε εκείνον τον έναν που έχασε τη μπάλα εκείνες τις δύο τελευταίες στιγμές κι έγειρε το κεφάλι του σα μετανιωμένος αγρότης όταν βλέπει την βροχή να χαλάει τη σοδειά του. τι περιμένω εγώ;; να δω τον Ολυμπιακό αύριο στη σειρά του σα τίγρης που γυρνάει πάλι στην κορυφή;; όχι βεβαίως — αλλιώς δε θα ήμουνα εδώ από τότε που έκανα βόλτες στα εργοτάξια της Σκαλιστής λέγοντας πως αυτή η ομάδα δεν είναι τίποτα άλλο από μία οικογενειακή υπόθεση. αλλά εσείς εδώ τώρα ψάχνετε ψυχολογία;; εγώ ψάχνω εκείνον τον αγώνα που μένει. εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα δεν πάει εκεί που πρέπει επειδή κάποιος ξέχασε να στρίψει εκείνον τον κρύο Βόρειο Άνεμο που σβήνει τις ψυχές σα κερί στο σκοτάδι. και όσοι μιλάτε για τους αριθμούς σαν να είναι η αλήθεια ετούτου του κόσμου;; να ξέρετε πως εκείνος ο τελευταίος αγώνας του περσινού πρωταθλήματος όταν ο ΠΑΟΚ έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό;; τότε τι έγιναν τα νούμερα;; πετάχτηκαν σα χαρτιά στην θάλασσα κι ο τίτλος χάθηκε σα νερό. εμένα δεν με νοιάζουν αυτοί οι πέντε αγώνες— με νοιάζει εκείνος ο ένας που μπορεί ν’ αναποδογυρίσει το νου σου σα μπολ με γάλα που ρίχνεις το αλάτι.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; τι ψιλολογίες τώρα;; τώρα που βλέπουμε τον Ολυμπιακό σα γίγαντα πάνω στην κορυφή;; δύο ήττες;; ΔΥΟ;;;;; ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ;;; ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΟΚ;;;; ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ;;;; ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΣ Γιάννινα;;;; ΜΗΤΕΣ;; ΡΕ;; εγώ στον αγώνα του τελευταίου αγώνα του Λιάνκου;; τον είδα εκείνον σα να κοιτάει το γκολ σα να βλέπει την μητέρα του;; η μπάλα εκεί που έπρεπε;; εκείνος εκείνος;; ΔΕΝ ΗΤΑΝ;;; Και τώρα;; αυτοί οι αριθμούς;; αυτοί οι 58;; αυτοί οι 45;; αυτοί οι αριθμοί;;;; ΑΥΤΟΙ;; αυτοί;; αυτοί οι αριθμοί;;;; αυτοί εδώ;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;;;; οι αριθμοί;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;;; τους γράφουνε εκείνοι που δεν έχουνε πάλι ποτέ αγαπήσει έναν αγώνα εκεί στον κόκκινο κόσμο;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;;; εγώ;;;; αυτός;;;; η ομάδα;;;; η καρδιά;;;; αυτά;;;;;;

τι σόι θέατρο βγάζετε τώρα σα να βλέπουμε την παράσταση από την άλλη πλευρά της πλάκας;;; εγώ εδώ όταν μου λένε πως ο Ολυμπιακός φοράει φόρμες πρωταθλητή σηκώνω το γάτο του καταστηματάρχη μου από το παράθυρο και του ρίχνω ξύλο σαν τρελός• αλήθεια ρε παιδιά, δύο φορές νικήθηκαν σα θύματα κάποιας πλάκας κι εσείς βγάζετε πρωταθλητές;; τι γίνεται εκεί;; ο Αντέτζο έγινε πάλι σούπερμαν κι εμείς ξαφνικά κλείνουμε μάτια στην ιστορία;;; θα σου πω τι είδα εγώ πριν δυο Κυριακές στον Κορυδαλλό• ο Λιάνκος εκείνον τον αγώνα ήταν σα κεραυνός ανάμεσα στα σύννεφα• όταν του έδιναν την μπάλα στο δεξί — πάντα στο δεξί μου φίλε — έκανε δύο βήματα σα νάτανε κουτός και μετά κορνάριζε σα να θέλει να πετάξει την μπάλα στο επόμενο γήπεδο• τέτοιους γκολ δεν τους βάζει κανείς στους αριθμούς, εκείνοι ζουν σα φαντάσματα στις κερκίδες όταν οι αντίπαλοι κλαίνε σα μωρά. κι εσείς εκείνοι οι "παλιοί" που ψάχνετε τρίχες σαν γκρίζες;; τι σόι γκρίζα τρίχες;; εκείνες τις φορές που ηττηθήκαμε, εκείνες οι στιγμές δεν ήταν ατυχίες — ήταν σα δύο βήματα πίσω όταν εσύ έκανες δέκα βήματα μπροστά• δεν αλλάζεις ιστορία λέγοντας "πέντε νίκες;; πολλά;; βεβαίως πολλά". κι εσείς εκείνος ο Θρύλος εκείνος ρώταξε• αυτοί οι αριθμοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αλήθεια ρε;; τι σόι είναι αυτοί;; αυτοί οι αριθμοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;;;; τις έγραψε κάποιος σα διαγώνισμα ή σαν τραγούδι;; έτσι;; έτσι;; έτσι;;; εγώ όταν βλέπω τον Αντέτζο εκείνον τον τελευταίο αγώνα σα να κάνει υπογραφή βιβλίου στους αντιπάλους μου — εκείνοι μου γράφουν "συγχαρητήρια" σαν να βγήκε παίκτης από τους πρωταθλητές• εκείνα τα πέντε λεπτά πριν το τελικό σφύριγμα;; εκείνοι κάνουν τον σταυρό τους σα να τους έδωσες χαρτόνι αντί για νομίσματα. αλλά εσείς εδώ μιλάτε για ψυχολογία;; εγώ μιλάω για εκείνον τον αγώνα όταν ο Παναθηναϊκός εκείνον τον Μάρτιο του 2017 έκανε εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό και ύστερα τρεις μέρες μετά εμείς στον Πειραιά φάγαμε ψάρι στις ταβέρνες σα να μην είχε συμβεί τίποτα• τι έγινε;; άλλαξε τίποτα;; όχι βεβαίως — επειδή εκείνες οι στιγμές δεν είναι γράψιμο σε τετράδιο• εκείνες οι στιγμές είναι γραφή πάνω στις ψυχές σα μελάνι που δεν ξεθωριάζει. και όσο για τους αριθμούς αυτούς τους 58;; ας τους πάρει ο διάβολος• αυτοί οι αριθμοί φαίνονται σπουδαίοι όταν τους βλέπεις τυπωμένους — αλλά όταν είσαι εκεί στον Πειραιά και βλέπεις τον κόσμο να τραγουδάει εκείνον τον ύμνο σα να είναι η μόνη γλώσσα που ξέρουνε• τότε καταλαβαίνεις πως αυτά εδώ δεν είναι αριθμοί• είναι ιστορία που χτίζεται σιγά σιγά σα παλιά σπίτι από πέτρα• εκεί που κάποιος αποφασίζει να βγάλει τη στέγη όταν βρέχει αλλιώς όλα γίνονται στάχτη. εμένα λοιπόν τι περιμένω;; να δω τον Ολυμπιακό εκείνον τον κρίσιμο αγώνα σα τίγρης που γυρνάει στην κορυφή;; όχι βεβαίως — εκείνο που περιμένω είναι να δω τους ανθρώπους εδώ στον Πειραιά να στέκονται όρθιοι σα σύλλογος αγροτών όταν τους σφίγγει ο νοτιάς• επειδή εκείνο το γήπεδο, εκείνοι οι αριθμοί, εκείνες οι δύο φορές — όλα αυτά είναι σαν τις κεραμίδες μας• όταν σκάσουν δεν αλλάζεις την στέγη• την επισκευάζεις με περισσότερη μπάζα κάτω από τα πόδια σου.

Μπατίρικα μου παιδιά… τώρα που διαβάζω αυτά τα πολλά λόγια κι αυτά τα πολλά «αυτοί οι αριθμοί;; αυτοί;;» σβήνω δυο φορές το κεφαλαίο για να πάρει ανάσα η καρδιά μου… ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ;;; ΔΥΟ;;; Κι αυτές ακόμη τις κάνουν συνέχεια οι δικοί μας εκείνοι οι γκρίζες τρίχες;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Στις Αλβανίες;; ΑΛΒΑΝΙΕΣ;;;;;;; Κι εγώ στο γήπεδο του Αβέρωφ πριν ένα μήνα είδα τον Λιάνκο να στέκεται σα αγάλωμα εκείνος εκεί… Κι ύστερα στο τελευταίο λεπτό ο Αντέτζο έπιασε την μπάλα από το δεξί δεκαεξάρι σα να του είπε «Ρε γιε μου, φτάνει πια» κι έκανα ανάφλεξη στο στήθος… Κι αυτό;;;;; Που λες πως είναι σημάδι;;;; ΔΥΟ;;; Εγώ εδώ στην Καλαμάτα δεν πάω πουθενά… Στα VOLVO του εργοταξίου βάζω την κούνια μου στα δεξιά παράθυρα όταν παίζει ο γηπεδούχος και λέω: «Ακου γιε μου… Αυτοί εκεί στον Πειραιά δεν είναι καν ομάδα— είναι ΘΡΥΛΟΣ ζωντανός…» Κι εσείς;;; Εσείς ψάχνετε την ψυχολογία;;;; ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟΝ ΛΙΑΝΚΟ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΖΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ ΣΑ ΜΩΡΑ… 🔥🔴🤬

τι τρέχει εκεί;;; δυο φορές ηττηθήκαμε;; αλήθεια;; αλήθεια;; κι εσείς τώρα σηκώνετε τα χέρια ψηλά σα να σας είπε ο διάβολος πως τελείωσε ο αγώνας;; ψιλολογίες;; ψιλολογίες;; εγώ εδώ στον Κορυδαλλό πριν έναν χρόνο έκοψα την σωλήνα από το ντους επειδή ο γιος μου άκουγε τους αριθμούς από τον γείτονά του για τον Ολυμπιακό — "μπορεί κούτρα σου, όσοι κάνουνε πέντε νίκες;; δεν είδαμε κι εμείς εκείνον εκεί τον αγώνα;; πως βγήκαν αυτοί οι αριθμοί;;;" κι όταν του πήγα τον γκοφρέ ψιλά το επόμενο πρωί του λέω: "μου φάνηκες μεγάλος στους αριθμούς, αλλά εκείνος ο αγώνας στο Τσίρειο όταν έκανα εκείνο το γκολ στο 92’ δεν το θυμάσαι;;;" κι αυτός με κοίταξε σα να του είπα πως κέρδισα στην λοταρία. τι γίνεται εδώ;; αυτοί οι 58;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;;; αυτοί;;; αυτοί;;; εμένα δεν μου λένε τίποτα αυτοί οι αριθμοί όταν ο αντίπαλος κοιτάζει το πρώτο δεκαλεπτο σα να βλέπει ζόμπι στους τοίχους• εμένα με νοιάζει εκείνο το βλέμμα του Αντέτζου εκεί στον αγώνα με την ΑΕΚ — είχε τα μάτια σα σπασμένο πιάτο στο πάτωμα• εκείνον τον αγώνα τον έκλεισαν οι ψυχολόγοι των άλλων ομάδων επειδή εκείνον τον αγώνα δεν μπορείς να τον ξαναζήσεις σπίτι σου αναζητώντας το τελευταίο τρίτο. κι εσείς τώρα;; "πέντε νίκες;; πέντε νίκες;;;" και στην επόμενη στιγμή λέτε πως οι δύο ήττες έγιναν ιστορία;; ποια ιστορία;; ιστορίες γράφουν οι άνθρωποι όταν τους κάνει κράκ εκείνος ο τελευταίος αγώνας;; όχι όταν τους έχουνε βάλει στο κάδρο σα τέλειο ζάχαρη;;; εγώ εκείνον τον Ιανουάριο όταν βγήκαν οι τίτλοι στους δικτυακούς τόπους — εκείνος ο τίτλος "Ολυμπιακός: πρωταθλητής μετά από δεκαπέντε χρόνια" είχε γραφτεί σα βροχή στην άμμο• ήταν εκεί την μια στιγμή και την άλλη είχε σβηστεί σα δάκρυ που τρίβεις με το μανίκι• εκείνος ο τίτλος δεν έγινε ιστορία• έγινε μόλις διάβασες το επόμενο πρωινό στις εφημερίδες. κι αυτοί εδώ οι αριθμοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;; τι περιμένω εγώ;;; περιμένω να δω τον αγώνα εκείνον όπου ο Λιάνκος σηκώνει την μπάλα σα να κρατάει το κεφάλι ενός νεκρού φίλου του• εκείνον τον αγώνα όπου ο Αντέτζο στα τελευταία πέντε λεπτά φοράει φόρμες σα νέος μαινόμενος• εκείνον τον αγώνα όπου όταν σφυρίξει το τέλος, η ομάδα βγάζει φωτιά σα βράχος που βγήκε από τον κάτω κόσμο• εκείνον τον αγώνα δεν τον βλέπεις στον υπολογιστή σου αναζητώντας αριθμούς— τον βλέπεις όταν βγεις στον δρόμο του Πειραιά και δείτε τους ανθρώπους σα να ξύπνησαν ξανά μετά από μια μεγάλη νύχτα. κι εσείς;; εσείς εδώ μιλάτε για ψυχολογία;;; εγώ περιμένω εκείνον τον αγώνα όπου η μνήμη σου γράφει ιστορία όχι στους πίνακες αλλα στους τοίχους του νου σου σα ανάγλυφο εκεί που κάποιος πάντα θυμάται πως εκείνη την ημέρα έκανε κρύο• κι εκείνος ο αγώνας σίγουρα δεν είναι εκείνος όπου βγάζεις αριθμούς σα ψωμί από τον φούρνο. τέλος πάντως, θα δούμε

ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΝΕ;;;;;;;;; ΜΑΤΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ;;;; ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΒΓΑΛΕ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ;;; ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΠΟΓΚΟ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΕ;;;; ΟΚ ΚΑΙ ΜΕΤΑ;;; ΜΕΙΝΑΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΟ;;;;; ΔΥΟ;;;; ΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΗΣ Α1 ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ;;;;; ΕΣΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΖΟ ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΡΤΥ;;;; ΠΕΙΡΑΤΗΣ;;; ΟΧΙ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΝΑ ΣΚΑΛΙΖΕΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ; ΕΓΩ ΕΔΩ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΩΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΡΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ;;; ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ;;; ΘΕΛΟΥΝ;;; ΟΚ ΟΚ ΠΕΡΙΜΕΝΩ;;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΚΟ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΘΑ ΚΛΑΙΝΕ ΣΑΝ ΤΑ ΜΩΡΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ;;; ΜΑΓΙΟ;;; ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ;;; ΤΙΣ ΑΛΒΑΝΙΕΣ;;;; ΑΝΑΛΥΣΕ ΤΙΣ ΑΛΒΑΝΙΕΣ;;; ΟΧΙ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥ ΑΡΗ;;; ΟΧΙ;;; ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ;;; ΕΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΑ ΣΠΟΡ ΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑ;;; ΟΧΙ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΖΟ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΝΑΝ ΚΙΟΛΑ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ;;; ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΝΑ ΞΕΦΟΥΡΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΑ; ΚΑΛΑ;;; ΠΕΡΑΣΑΝ;;; ΤΩΡΑ;;; ΤΕΛΟΣ;;; ΟΧΙ;;; ΟΛΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ;;; ΑΠΟΧΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ;;; ΑΦΙΣΑΝΕ ΤΟΝ ΛΙΑΝΚΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΕΙ;;;

ποιον βγάζω τώρα σπίτι εγώ μην τον λες παλιάτσο; εμένα μου φαίνεται πως οι γκρίζες τρίχες εδώ δεν ψάχνουν ιστορία — ψάχνουν αφορμή για θέατρο στους δρόμους σαν ζητιάνοι της πλατείας. δυο φορές ηττηθήκαμε;; ναι, κι εγώ έχω δει και χειρότερα — όταν παίζαμε στον αγέρα του Αγιά Σοφιά το '99 κι εκεί ο ΠΑΟΚ έκανε εκείνο το γκολ στο 93’ επειδή ο τερματοφύλακας είχε κόψει σάλτσα σα βλάχος στη λαϊκή. αυτά λοιπόν που λένε πως οι δύο αυτές ήττες έγιναν ιστορία;; αλήθεια;; ιστορία είναι εκείνη η μπάλα στο Τσίρειο εκείνον Μάρτιο όταν έκανα εκείνο το γκολ στο 92’, όχι εκείνες οι στιγμές όπου οι αντίπαλοι έκαναν ταπεινωτικούς χαιρετισμούς σα στρατιώτες που παρεδίδουν τα όπλα. τι περιμένω εγώ;; να δω τον Ολυμπιακό αύριο σα νάτανε σεισμός στις Μυκήνες κι όχι σαν αριθμό στους υπολογιστές; ναι, γιατί αυτοί οι 58 βαθμοί;; αυτοί;; αυτοί;; βγήκανε επειδή κάποιος εκεί στο γήπεδο εκείνον αγώνα με την ΑΕΚ είχε το βλέμμα σα σπασμένο πιάτο στο πάτωμα και εκείνον τον ίδιο αγώνα οι άλλοι τον έκλεισαν στους ψυχολόγους τους επειδή εκείνον τον αγώνα δεν μπορείς να τον ξαναφέρεις σπίτι σου για τσάι. εγώ εκείνον τον Ιανουάριο θυμάμαι όταν βγήκε ο τίτλος στα δίκτυα "πρωταθλητής μετά δεκαπέντε χρόνια" — είχε χαραχτεί σα βροχή στην άμμο· την επόμενη μέρα ήταν σβησμένος σα δάκρυ που τρίβεις με το μανίκι. ιστορία δεν γίνεται εκεί· ιστορία γίνεται όταν βγεις εκεί στον Πειραιά και βρεις τους ανθρώπους σα να ξύπνησαν ξανά μετά από μεγάλη νύχτα. κι εσείς εδώ;; εσείς ψάχνετε την ψυχολογία;; εγώ ψάχνω εκείνον τον αγώνα όπου η μπάλα δεν πάει εκεί που πρέπει επειδή κάποιος ξέχασε να γυρίσει εκείνον τον κρύο Βόρειο Άνεμο που σβήνει τις ψυχές σα κερί στο σκοτάδι. εκείνον τον αγώνα όπου ο Λιάνκος σηκώνει τη μπάλα σα να κρατάει το κεφάλι ενός νεκρού φίλου του, κι ο Αντέτζο στα τελευταία πέντε λεπτά φοράει φόρμες σα μαινόμενος. εκείνον τον αγώνα όχι στους πίνακες αλλα στους τοίχους του νου σας σα ανάγλυφο. εκείνον τον αγώνα όπου όταν σφυρίξει το τέλος, η ομάδα βγάζει φωτιά σα βράχος που βγήκε από τον κάτω κόσμο. και όσο για τους αριθμούς αυτούς;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αφήστε τους στους φουκαράδες που γράφουνε για σοδειά στη Βόρεια Ευρώπη. εμένα εκείνον τον αγώνα μού τον χρωστάει η ζωή επειδή εκείνον τον αγώνα σίγουρα δεν τον βλέπεις σε τετράδιο πρωταθλημάτων αλλα σε εκείνον τον ένα αγωνιστικό χώρο όπου κάποιος αποφάσισε να βγάλει τη στέγη όταν βρέχει αλλιώς όλα γίνονται στάχτη.