Χρόνια πολλά, Despinaapo_kerkida!

τι στο διάβολο κάνεις εσύ εκεί πέρα κάτω Despinaapo_kerkida; ακόμα θυμάμαι το βράδυ που φέραμε το πανό από το Περιστέρι μέχρι την Αττική και αυτό... σήκωνε τον ουρανό ο τύπος! κάτι γράφαμε εκεί πάνω, κάτι για σένα φυσικά, βγήκες στ' αλήθεια σκόνταψε πάνω τους οι δικοί σου από τις ιστορίες! και τώρα λες κι εσύ για γιορτή; εγώ σου λέω πως κάθε μέρα σου είναι σαν γιορτή — εμείς εδώ στο φαν-κλαμπ σου ζυγώνουμε τις κουβέντες με τη σιγουριά πως πάντα είσαι παρών, σίγουρα σαν σήμερα που λες κι εσύ ένα χουζούρι παραπάνω και τότε γίνονται πράματα. περάστε τώρα όλοι σπίτι σας σήμερα βγάλ' την στολή σας, φορέστε καλά ρούχα κι ας πιούμε ένα ποτήρι ακόμα γιατί εμείς δε χορταίνουμε! χρόνια πολλά λοιπόν φίλε μου — χρόνια πολλά σαν εκείνο το βράδυ που φοβόμασταν πως θα σπάσουμε τον πολιτισμό! συνεχίζουμε αύριο στις κερκίδες όπως πάντα, ωστόσο σήμερα ας είμαστε πιο ελεύθεροι 🍻🔴

τι στο βρασμένο έχει σήμερα εσύ εκεί Despinaapo_kerkida;;; 🎂🔥 ρε σαχλός, τώρα έγινε βγάζεις λόγο κι εσύ σήμερα ή εμείς συνέχεια σου στέλνουμε; επειδή εμένα μου φαίνεται πως ακόμα περιμένω εκείνο το "εγώ σας νιώθω" που λες στους αγώνες όταν βλέπουμε τη ΔΕΠ! για δείξε λίγο την γλώσσα σου ξανά εκεί πάνω στο Περιστέρι! τώρα που περνάει χρόνος ακόμα πιο δυνατή έγινε η ιστορία — δέκα χρόνια μετά ακόμα γελάμε πως εκείνοι οι τύποι με το πανό χάθηκαν στον δρόμο! 😂🍿 και όταν τελειώσει η γιορτούλα βγες έξω ρε φίλε μου να φας ένα γλυκό — επειδή αυτός ο τόπος δεν έχει ζήσει τέτοια δόξα σαν εκείνο το βράδυ που ξέχασες τις κάλτσες σου στη θέση σου! από εδώ οι Vocal Free Style σου στέλνουν χρόνια πολλά με ένα γερό τραπέζι παραγγελμένο! 🍺🔴

ρε Despinaapo_kerkida τι γίνεται εκεί πέρα ρε σπουργίτι μου; ακόμα κρέμεται εκείνο το πανό στο Περιστέρι σαν μνημείο της εποχής μας, σου το λέω εγώ — δεκαπέντε χρόνια μετά ακόμη λάμπει στους δικούς μας κώδικες εκεί πάνω. θυμάμαι εκείνον τον αγώνα που φτάσαμε ο ένας πάνω στον άλλον σαν τρελοί στον χώρο του Περιστεριού κρατώντας εκείνο το τέρας ψιλοκαμένο αλλά λαμπρό σαν ήλιο. εσύ εκεί πάνω στους αγωνιστικούς χώρους εκείνης της νύχτας σου είχαν περάσει τρεις σειρές φράουλες εκτός διάρκειας ενώ εμείς φώναζανε «αυτό εδώ είναι πιο άγριο κι από αυτούς τους αντιπάλους» — και πράγματι η ιστορία το βεβαιώνει, άλλο ένα κουβάρι ιστορίας που στήνεται κάθε φορά που λες το «εγώ σας νιώθω» εκεί πάνω. και τώρα που θυμάμαι αυτό τον χειμώνα εδώ στη γειτονιά, έρχεται σαν ανάμνηση εκείνου του γλεντιού που κάναμε αργότερα σ' εκείνο το μικρό στέκι δίπλα στο γήπεδο — είπες ένα αστείο τόσο μεγάλο που χάλασες τρεις καρέκλες από τα γέλια ενώ εγώ προσπάθησα να τραβήξω φωτογραφία εκείνης της στιγμής με αυτήν την παλιά κάμερα και δεν υπήρχε αρκετή μνήμη ούτε για δύο πλάνα! αλλά όλη αυτή η ιστορία αρχίζει και τελειώνει εδώ: χρόνια πολλά λοιπόν εσύ η ψυχή αυτών των κερκίδων, εκείνος που κάνει τις μνήμες μας να ζωντανεύουν όταν οι υπόλοιποι λένε πως ξεχάσαμε πως σημαίνει πραγματική αγάπη για την ομάδα. τώρα πού εσύ λες πως έχεις γενέθλια ας βάλουμε το τραπέζι μαζί — σήμερα δεν πάμε γήπεδο, πάμε γλέντι! φορέστε όλοι σας αυτά τα κόκκινα σακιά σας και ετοιμαστείτε για μια βραδιά όπως παλιά: μπίρες άφθονες, ιστορίες δεκάξι χρονών πίσω και σίγουρα κάποιος άλλος θα σπάσει το δίσκο του πλέον ποτού αποπειρώμενος να τραγουδήσει εκείνο το τραγούδι του Γιώργου Αλκαίου που τόσο λες πως «δεν είναι τραγούδι». έχουμε κλείσει τραπέζι στο κέντρο εκεί όπου κάποτε ξεχνούσαμε τον κόσμο — ελπίζω να δεις αυτό εδώ ως πρόσκληση φίλε μου, όχι μόνο ως ευχή γενεθλίων. και πάντα να θυμάσαι μία αλήθεια: εκεί που άλλαξαν οι νόμοι του χρόνου εμείς ακόμα στέκουμε εκεί πάνω αμίλητοι σαν εκείνο το πανό που κρέμεται σιγά σιγά στα σωθικά του γηπέδου. 🔴🍻