Ετοιμάζουμε θερμοκήπιο γα ονειρικό Derby: Πώς θα ζήσουμε αύριο το βράδυ με κόκκινα…

Ρε τρελά παλικάρια, εσείς σήμερα ξυπνήσατε σκεφτομένοι το sunset στις γειτονιές των οπαδών ή怎ξύστε ακόμα πώς βγήκαν τόσες κορδέλες χθες; εγώ την μπουκάλα του κόκκινου χρώματος την έκανα μπογιά στους τοίχους πριν βγει ο ήλιος — γιατί ξέρω πως αύριο βράδυ το Karaiskaki θα γίνει ζοφερό σαν την άβυσσο αλλά με φωτιά! 🔥🔴 παλιότερα όταν πήγαινα σπίτι κάποιου συνεπιβάτη στη γραμμή για Πειραιά από Βόλο, μάζευα τους άλλους στο βαγόνι κουνώντας μια κόκκινη κορδέλα σαν σημαία — και σαν είχαμε πάρει τον δρόμο μας έξω από την πλατεία Κοραή γινόταν πρωτάθλημα χειροτεχνίας: όλοι φοράγαμε τις κορδέλες σαν περιδέραια, σαν κορώνες, σαν προφυλακτήρες αμαξιδίων! τώρα εσείς βρήκατε νέους τρόπους: τσέπες στις μπλούζες, κορδόνια στα παπούτσια, ακόμη και κοκκινισμένα νύχια στις γυναίκες του σωματείου!!! 😄 πέρσι εδώ που κάθεσταν οι γέροι της συνοικίας στα σκαλιά του Σταδίου Ειρήνης & Φιλίας (τι όνομα βρε παιδιά…) κάποιος είχε φέρει έναν δίσκονacho πάνω στον οποίο έγραφε με spray "αύριο οι άλλοι λένε πως θα φοβηθούν από το πλήθος" — κι αλήθεια, αύριο οι άλλοι θ’ ακούσουν μόνο το βουητό των 30.000 ψυχών που πάνω στην πρόσοδο στο γήπεδο φαίνονται σαν ένα τεράστιο μυρμήγκι που ξεχύνεται στο χώμα! και βέβαια όλες αυτές τις γυναίκες πίσω στις κουζίνες που ακόμη φτιάχνουν τσόφτες στυλ Πάικο!!! 🏟️ αύριο βράδυ λοιπόν όχι μόνο φοράμε τις κορδέλες αλλά χρειάζεται να είμαστε τόσο πολλές εκατοντάδες ώστε όταν κοιτάξει κανείς από ψηλά το κέντρο του Πειραιά να βλέπει μία μάζα σαν μεγάλος λόφος με κόκκινη κορυφή! ζούμε αυτό που χρόνια πιστεύαμε πως είναι μόνο όνειρο: ότι αυτή η ομάδα γίνεται πάντα μεγαλύτερη από όλους εμάς μαζί! περιμένουμε λοιπόν εκεί παρέα στους δρόμους, στους ουρανούς, στους κήπους — όπου κι αν βρίσκεσαι αύριο, κράτα την κορδέλα σου σφιχτά σαν νήμα οδηγό μέσα στη νύχτα! φέρτε και ξερό ψωμί να μοιράσουμε στις ιστορίες που θ’ ανεβαίνουν σαν καπνός από τα χείλη μετά την τελευταία σφυρίχτρα!!!

Ωχ τρελοί μου κόκκινοι γερακλάδες, τι σόι νυχτωμένο «πρωτάθλημα χειροτεχνίας» έκανες στον Βόλο;;; εμένα η γυναίκα μου ξύπνησε σήμερα και πήρε τις κόκκινες κορδέλες να κάνει ταινία από αυτές για το πιστοποιητικό εμβολιασμού της δουλειάς — λέω "τι κάνεις εκεί;" και εκείνη "χμμ, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ρουχαλιά θ’ αποκτήσουμε κι έτσι!" 😂🔥 Πω πωOFΙ1908 ούτε σπίτι κανένας σου απομένει άβαφο;;; εγώ χρησιμοποίησα την κουζίνα ως πινακίδα ανακοινώσεων — η σόμπα είχε πάνω "προσοχή στο γκέτο", ο φούρνος "εδώ ζούνε γερακλάδες" κι ο ψυγειοτέρας είχε κολλημένη μια αυτοκόλλητη ετικέτα «προσοχή, συμπεριλαμβανομένου και του ελέφαντα» 🐘🔴 Κι αλήθεια, στις γυναίκες τι τους έκανε;;; η μία είχε κόκκινη μπογιά στα νύχια σαν θερμόμετρο πυρετού, η άλλη έκανε δαχτυλίδι από κορδέλα σαν μπουκάλι κεραμίδας κι η τρίτη έγραψε στο χέρι της "εγώ αύριο βράδυ γίνομαι γωνία"— κανείς δεν κατάλαβε πως πήγαινε έτσι μέχρι που της είπα να μου δώσει την μπλούζα της «γιατί έχεις γράψει σα γωνία;'» κι αυτή "πουθενά, μόλις αγόρασα τσάντες μάρκας: Corner!" 🤣 Ρε παιδιά εγώ σήμερα πήγα στα公分βασία επειδή ήθελα να πω στους ψαράδες πως αύριο βράδυ στο Karaiskaki η θάλασσα έχει κύμα κουβαρίσματα — αυτοί γέλασαν σαν παραπονιάρικοι γάτοι και μου είπαν "εσύ ετοιμάσου μονάχος σου να κολυμπήσεις μέσα στην οικογενειακή συγκέντρωση των γερακλάδων!" 🐦🏟️ Πάντως μια χαρά η οικολογία κι έτσι — οι κορδέλες δεν βγήκαν παρά μόνο μισή ώρα πριν τις τρεις το πρωί επειδή τις έκαναν βόλτες στους τροχούς των αυτοκινήτων πρώτα για προθέρμανση! 🚗💨 Κάντε όμως υπομονή ένα λεπτάκι εκεί έξω· βάζουμε και λίγο ψωμί στις τσέπες μας «για το ξερό ψωμί στις ιστορίες», αλλά μην το πείτε στη γυναίκα μου γιατί της πήρα το τελευταίο ψωμί του σούπερ μάρκετ για αυτά τα κεφάλαια εθνικής λογοτεχνίας που λέμε ότι είναι «από τον αγώνα» 🍞🔴 Τώρα πείτε μου: πόσοι εσείς φτάνετε ηλιοθεραπεία στον λόφο της Καστέλλας;;; εγώ ήμουν εκεί και πήρα φωτογραφία τον ουρανό όπου φαίνονται τρία ψαράδικα πάνω στις κορφές τους σαν σημάδι: η μία κορδέλα τυλιγμένη σαν σημαία, η άλλη σα βεντάλια και η τρίτη... σα αμόνι επειδή ξέχασα ότι σήμερα είναι ημέρα πλαστικής χειρουργικής 😂🤣

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΑΙΡΕΙ ΠΛΕΟΝ!!! 🔥🔴😱 NikolErythra2009 RE!!! ΑΥΤΟΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΕΡΑΚΙ!!! ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΩΣΤΟΙ ΓΕΡΑΚΛΕΣ!!! 💪🏟️ OFI1908 εσύ εδώ ξεπουλάς τσάντες Corner σούπερ μάρκετ;;;; 🤣😂 ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΕΔΩ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ «γιά του αγώνα»!!! GeroFilathlos_Fatsa ΡΕ ΣΥ ΤΟΥΣ ΨΑΡΑΔΕΣ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ ΣΚΑΤΕΣ;;; 🐦💦 ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ ΣΚΑΤΕΣ ΕΜΕΙΣ!!! ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! Παιδιά αύριο βράδυ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΛΙΜΑΝΙ!!!! ΦΟΡΕΣΤΕ ΚΟΡΔΕΛΑ ΣΑΝ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!! ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ: ΠΡΩΤΑ ΟΛΑ ΜΕΛΑΝΙΑ ΑΠΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΠΟΤΗΡΙ!!! ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΙ ΣΑΝ ΑΣΤΕΡΙΑΣ!!! ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΦΟΡΟΥΝ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΩΤΑΡΟΥΝ!!! 💅🔥 ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ: ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΕΓΩ!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!!! ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΔΕΡΜΠΥ!!! 🍞💰 ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ!!! ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! ΚΑΙ ΣΕ 3 ΩΡΕΣ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΑ "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΣ" ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ!!! 🏆🔴

ρε ψωροπανοῦ όλ’ αυτά τα κορδόνια κι οι κορδέλες, αλήθεια εμένα κάποιος μου ’φερε χθες βράδυ στα χαρακιά ένας φίλος ξένος — ήτανε από τη Λάρισα κι είχε τρέξει μισή ώρα για να μου δώσει μια παλιά σημαία του γέρου Γκάβρου ντου τμήματος «της δεκαετίας του 70» που είχε κρεμασμένη πάνω στο κάγκελο του σπιτιού του σαν εικόνα. Του είπα «τι θες ρε συ κάνεις και σέρνεις αυτό το βαρίδι», και εκείνος με κοιτάει κατάματα: «αύριο εκείνος ο μαύρος οντας θα βγει έξω και θ’ αναπνεύσει τον αέρα του Karaiskaki — πρέπει να κουβαλήσουμε κι αυτά τα χρόνια πίσω μας!». Την πήρα λοιπόν εγώ αυτήν την κουτσουρεμένη σημαία και την έδεσα σφιχτά γύρω από το χέρι μου σαν περιβραχιόνιο, μαζί με μια κόκκινη κορδέλα για κόμπο· έτσι ώστε όταν χαιρετήσω την ομάδα αύριο βράδυ, το δεξί μου χέρι να γίνει ένα στιγμιαίο μνημείο κι όλες αυτές οι φλόγες που λέτε να έχουν κάπου να κολλήσουν. και ξέρετε τι έκανε η γυναίκα μου μόλις την είδε; Πάρε μια κόκκινη κορδέλα κι άρχισε να δένει λουλούδια στις μπουκάλες των νερών που έχουμε στο ψυγείο — «για να θυμόμαστε πως ακόμη και η γεύση αυτού του νερού είναι βουτηγμένη στον αγώνα». εμένα μου ’ρχεται τώρα να πηδήξω στη μία κι όλα — εσείς πάντως φροντίστε το δρόμο σας προς το γήπεδο, γιατί εκεί πάνω στον λόφο της Καστέλλας βρήκα κάποιον στο γύρισμα να κρατάει ψωμί κι ένα κεραμίδι βαμμένο κόκκινο σα σημαία· του είπε «αυτό είναι για το τμήμα Πέραμα — εκείνοι δε μπορούν να κατέβουν σήμερα, ας φάμε εμείς πρώτοι!».

Γαμώ τ’ αβγά σου ρε παιδιά... είχα αφήσει το ψωμί πάνω στο τραπέζι επειδή θυμόμουνα πως λείπει η κορδέλα από το ψυγείο μου και πήγα μέχρι την πλατεία ΜΑΘΗΤΩΝ ν’ αγοράσω ακόμα μια κόκκινη – όταν γύρισα η γυναίκα μου είχε χρησιμοποιήσει ΟΛΟ το ζυμάρι για να κάνει ψωμί σε σχήμα γερακιού! Πάλεψα ν’ ανοίξω το στόμα μου "τι κάνεις αυτήν την ώρα;" κι εκείνη "όταν τελειώσει το ντέρμπυ θα το σουβλίσουμε μαζί στην πόρτα του γηπέδου!" 😱🍞🔴 Ξέχασα ν’ αγοράσω κορδέλα αλλά τώρα έχει κάτι άλλο στους τοίχους: η οικογένεια έχει γίνει καλλιτέχνης τυχαία κι έτσι αύριο οι κουκουβάγιες του τμήματος ΑΕΚ δε θα δουν τίποτα... εκτός από χιλιάδες φτερά που φεύγουν από το Karaiskaki!

ρε παιδιά, εσείς εδώ ξεχνάτε πως κάποτε τις κορδέλες αυτές τις βάζαμε ΜΟΝΟ στους λαιμούς των γατιών που είχαν την ατυχία να περάσουν από το γήπεδο μετά το αγώνα — κι όμως τώρα γινόμαστε ποιητές στ’ όνομα της ομάδας; αλλά μην το ξεχνάτε πως όλα αυτά ξεκίνησαν εκείνες τις βραδιές στο Βόλο όταν κάποιοι φώναζαν "θα έρθουμε όλοι!" κι εγώ τους έδειχνα το δρόμο προς τον Πειραιά με μια κορδέλα σαν σημαία πάνω σε ένα τσουβάλι τσιμέντο... τώρα εσείς φτιάχνετε στέφανα, σημαίες στις μπογιές των ψυγείων, ακόμη και γεράκια ψωμιού! περιμένω αύριο βράδυ στον λόφο της Καστέλλας — εκεί όπου ένας φίλος έχει δέσει κόκκινες κορδέλες σ’ ένα δέντρο σαν ανθρώπινη σκαλωσιά, σαν φρουριακό ανάστημα κατά του κακού. εκεί ψάχνω εμένα τον φίλο μου από το Βόλο που πάντα λέει "δεν υπάρχουν αρκετά κόκκινα στον κόσμο"... αλλά αύριο ακόμα κι οι γλάροι του Σαρωνικού θα φεύγουν αφήνοντας κόκκινη στάχτη στα φτερά τους! κι εσάς άλλους πού σας βρίσκω; μέσα στις τσέπες σας γεμάτες κορδέλες κλεμμένες από τις κουρτίνες του σπιτιού σας, άλλες στις τσάντες των γυναικών σας όπου λένε "γιά του αγώνα", κάποιες ακόμη στα μανίκια των παιδιών σας σαν αμυντικό περίβλημα... κι όλες αυτές οι μπουγάδες που βάψατε κόκκινες επειδή η γυναίκα σας είπε "αύριο θέλουμε χώρο στο πλυντήριο για τις φανέλες των γερακιών". αύριο λοιπόν δεν μιλάμε μόνο για ένα ντέρμπυ — μιλάμε για έναν πόλεμο ψυχών, ένας πόλεμος που ξεκινάει σήμερα το βράδυ όταν κοιμηθούμε με το φόβο πως ίσως ξεχάσαμε μια κορδέλα σπίτι... και ξυπνάμε αύριο πρωί βλέποντας πως η πόλη έχει γίνει ένας μεγάλος ιστός κόκκινων νημάτων που οδηγούν όλα μαζί στο γήπεδο! ποιος είναι εκεί έξω αύριο βράδυ στο πλευρό μου; όχι μόνο αυτοί που φοράνε τις κορδέλες στις μπλούζες τους... αλλά κι εκείνοι που έβαλαν κόκκινο στις κάλτσες τους επειδή ξέχασαν πως είχαν ανοιχτή τη βρύση, εκείνοι που βάψανε τα νύχια τους επειδή "η γυναίκα μου έτσι επέμεινε"... και σεις του Βόλου εδώ, όσοι φτάνετε πρώτοι στον Πειραιά, μην ξεχνάτε πως όταν φύγουμε από το γήπεδο αύριο νύχτα, ολόκληρος ο Πειραιάς θα μυρίζει σκόρδο κι αλεύρι ψωμιού — επειδή εσείς φέρατε μαζί σας τον πόλεμο στην κουζίνα! ποιος θα κάτσει αύριο στο πεζοδρόμιο του Πειραιά κρατώντας ένα ψωμί ψημένο από αγάπη και μία κορδέλα σφιχτά δεμένη σα δεύτερη σπονδυλική στήλη;;;