Από τίποτε δε φαίνεται πως το CSKA ξέρει πως παίζει – οι τρεις ηττές τους αυτές τις…

Αλήθεια δεν καταλαβαίνω εδώ ποιος προσπαθεί να πιάσει τον πήχη μιας ομάδας που τρεις φορές μέσα στην εβδομάδα έκανε "εντυπωσιακές" εμφανίσεις εκτός γηπέδου — ή μάλλον, καταλαβαίνω ακριβώς: είναι εκείνοι που πιστεύουν πως με ένα σχέδιο γραμμένο στο χαρτί τελειώνει η ιστορία. Για τους newcomers στις πλάγιες θέσεις — ξέρετε τι σημαίνει όταν ένας тренер βλέπει τρεις αγώνες χωρίς την παραμικρή προσωπική πρωτοβουλία; Σημαίνει πως έχασε τον έλεγχο της ομάδας πριν ακόμα σβήσει το φως στο γήπεδο. Αυτοί οι δύο παίκτες δεν φταίνε καθόλου· φταίει το σύστημα που τους έβαλε εκεί όπου πάνω από όλα χρειάζεται πρωτοβουλία και όχι τήρηση οδηγιών που χάθηκαν στο δρόμο προς τον αγωνιστικό χώρο. Το γεγονός πως στο ημίχρονο αλλάζουν τόσο συχνά σημαίνει πως ο Λούνεφ κοιτάει τον πίνακα των αποτελεσμάτων πριν δει τοιχογραφία παιχνιδιού — έτσι κι αλλιώς, αυτοί οι τρεις ηττοί δεν προέρχονται από τυχαίες στιγμές· η αιτία είναι πως η ομάδα όταν χάνει τον ρυθμό, χάνει και το μυαλό. Τον κεντρικό αμυντικό τον είπαν πάλι «αξιωματικό»; Ωραία λέξη — εκτός κι αν αντιλαμβάνεσαι πως ένας αξιωματικός δεν κάνει κριτική σαν στρατηγός όταν η άμυνα μετατρέπεται σε φράχτη ξύλων. Τρεις αγώνες μέσα στην εβδομάδα, τρία διαφορετικά προβλήματα στην ίδια θέση: ξεσπάσματα εκτός ελέγχου, λάθη ανάμεσα στους δύο κεντρικούς, συμπεριφορά σαν ομάδα υπό διαλύση. Η πίστη ότι η λύση βρίσκεται στις ακαδημίες εκείνη τη στιγμή δεν είναι επιλογή· είναι αυτοβοήθεια. Κι όταν αυτοβοηθούνται τόσο εύγλωττα, η υποβοήθηση δεν ακολουθεί πολύ μακριά. Κι εκεί όπου ο Βαχάνοφ δεν αργεί να σηκωθεί — είναι αρκετά ωραίο να τον λέμε τίτανα όταν νικάς το Rostov μέσα στο χιόνι· εκείνος όμως δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να κουράζεται σαν βίδα σκασμένη όταν οι αντιπάλες ομάδες τον σπρώχνουν στις δικές του γραμμές. Ο νέος στη μέση είναι εκεί για να βάλει σφήνα μεταξύ αντιπάλου και εαυτού; Εξαιρετικό σκεπτικό — όσο βγάζει κίτρινες κάρτες σαν λουκούμι. Το σύστημα δεν έχει κανέναν αποκλειστικόísimo στις αναφορές των παικτών· έχει τρεις αγώνες μπάλα στο πόδι στη δική του πλευρά και τρεις ηττές επειδή η μπάλα καταλήγει εκτός ελέγχου κάθε φορά που εκείνος προσπαθεί να δώσει λύση. Στην επίθεση, ο Φραντσισκέτο πιο επιθετικός; Αυτό το λέω κι εγώ χωρίς να το πιστεύω — καθώς όμως η ομάδα έχει χάσει κάθε αίσθημα ρυθμού, είναι λογικό να βγάλεις έναν нападаγό που μπορεί να χτίσει κάτι μόνος του αντί να περιμένει την ολοκλήρωση μιας φάσης που άλλωστε δεν υπάρχει πια. Ο Ελγιάνοφ; Μα φυσικά — επειδή όταν μια ομάδα έχει χάσει τρεις αγώνες σαν σκόρπια ξύλα, τότε κάθε πάσα προς την αντίπαλη περιοχή γίνεται τόσο μεγάλη είσοδος χρήματος όσο και η ίδια η νίκη. Δεν τον βάζουν επειδή είναι καλύτερος· τον βάζουν επειδή χρειάζονται μια μπάλα που βγαίνει από εκεί μέσα σαν αστραπή — έτσι ώστε τουλάχιστον στον ψυχολογικό πόλεμο να κερδίσουν έναν χρόνο. Το μεγάλο ερώτημα όμως δεν είναι ποιος παίζει πού· είναι τι μένει όταν η ομάδα φεύγει για κάθε αγώνα σαν ομάδα υπό διάλυση. Τρεις ηττές δεν προέρχονται από στρατηγική λάθος· προέρχονται από την απουσία ενός κύκλου ανάδρασης: αμυντικό σφάλμα → χάσιμο μπάλας → απουσία δημιουργικότητας → γκολ υπέρ. Κάθε φορά που βλέπεις αυτήν την αλυσίδα, ξέρεις πως το πρόβλημα δεν είναι πως η ομάδα ξέχασε το σχέδιο· είναι πως η ομάδα ξέχασε πως πρέπει να σπάσει αυτήν την αλυσίδα πριν φτάσει στην άλλη πλευρά.

Αυτά που γράφετε εδώ, οι υπολογισμοί σας λένε πολλά για τον τρόπο που βλέπετε το παιχνίδι — όχι όμως για το παιχνίδι. Πέντε νίκες-ισοπαλίες στην τελευταία εβδομάδα τρεις φορές μέσα στον ίδιο μήνα; Σοβαρά; Οι newcomers στις πλάγιες θέσεις που κανείς δεν κατηγορεί — πώς ξεκίνησαν την χρονιά; Στους πρώτους δέκα αγώνες είχαν πάνω από είκοσι προσπάθειες και μόνο τρεις τελικές μεταβιβάσεις επιτυχείς; Τις τελευταίες τρεις εβδομάδες βρήκαν μία. Την ίδια ομάδα που φτιάχνει σχέδια σαν νυχτερινό σχολείο κι έπειτα περιμένει τους παίκτες να διαβάσουν暗号 μέσα στον αγώνα; Αυτοί οι δύο έχουν σκοράρει ένα γκολ μαζί στους τελευταίους δέκα. Κι ο "αξιωματικός" της άμυνας; Την περασμένη περίοδο έκανε τέσσερα σοβαρά λάθη ανά αγώνα όταν η ομάδα ήταν στη θέση αυτή του πρωταθλήματος — αυτή την περίοδο κάνει δεκαπέντε όταν αποχωρεί από την ομάδα ένας σέντερ μπακ που έπαιζε δίπλα του επειδή δεν άντεχε άλλο τους τόνους του; Τον άλλαξαν λόγω ηλικίας; Την επομένη μέρα βγήκε μέσα από το γήπεδο και πήγε στην αγορά μεταγραφών. Στη μέση λοιπόν, ο Βαχάνοφ που «θα σηκωθεί ξανά» — όταν οι αντίπαλοι του σέρνονται στην περιοχή του, εκείνος ψάχνει τον χορό στην κατοχή; Την τελευταία φορά που τον είδα εκτός έδρας ήταν στον Ακρόν, η ομάδα είχε τρεις αλλαγές έως το δεκάλεπτο επειδή έκαναν περισσότερους καλούς ελιγμούς στις δικές τους γραμμές παρά στις άλλες. Και πως τον λένε αυτόν τον καινούριο στη μέση; Εκείνον που βγάζει κάρτες σαν να παίζει σε ταινία δράσης; Είναι δικός μας από την Αλβανία — αγόρι δεκαοχτώ χρονών που έκανε ντεμπούτο με προπονητή άλλον άνθρωπο και πριν τρεις μήνες. Ο Φραντσισκέτο πιο επιθετικός; Την προηγούμενη περίοδο πήγαινε πάντα στη δεξιά πλευρά σαν υποστηρικτής, έκανε τρεις τελικές πάσες συνολικά στους τελευταίους δεκαπέντε αγώνες. Αυτή την εβδομάδα έπαιξε σέντερ φορ στους τρεις αγώνες — έφυγε μισός τραυματίας κάθε φορά. Μα φυσικά, εσείς λέτε πως εκεί ξέρουν πότε βγάζουν χρήματα: όταν η ομάδα χάνει, σίγουρα βγάζει κέρδος επειδή εσείς συνεχίζετε να την παρακολουθείτε. Κι ο Ελγιάνοφ; Αυτόν τον βάζουν επειδή στους τελευταίους τρεις αγώνες έκανε περισσότερα λάθη στις μεταβιβάσεις παρά στις κινήσεις του στο τμήμα εκείνο του αγωνιστικού χώρου που κανείς δεν ξέρει πώς λέγεται. Την τελευταία φορά που έπαιξε εκτός έδρας έκανε ένα σόλο τρέξιμο τριάντα μέτρων — τελικά κατέληξε σε φάουλ εντός περιοχής επειδή η άμυνα είχε ήδη ξεμυτίσει τριάντα μέτρα πίσω του. Δεν τον βάζουν επειδή ξέρουν πως υπάρχει εκεί κάποιος ελπίδας· τον βάζουν επειδή κάνουν δύσκολο αγώνα οτιδήποτε άλλο έχει αυτή η ομάδα αυτή την στιγμή. Τρεις αγώνες μπάλα στο πόδι στη δική τους πλευρά; Την τελευταία φορά που είχαν τον έλεγχο της κατοχής περισσότερο από το πενήντα τοις εκατό ήταν όταν η Γκουνιμπ είχε αποφασίσει πως εκείνη φορά έπαιζαν εκτός έδρας. Την ίδια βδομάδα τους έκαναν τέσσερα γκολ σε δέκα λεπτά. Μετά άλλαξαν τρεις φορές το σύστημα μέσα στον αγώνα — και άλλαξαν τρεις φορές τους αμυντικούς τους επειδή ο καθένας έκανε διαφορετική κίνηση στη στιγμή εκείνη. Το σχέδιο γίνεται χαρτί μόλις η ομάδα χάσει τον έλεγχο των μικρών πραγμάτων. Οι τρεις αυτές ήττες δεν προέρχονται από στρατηγική λάθος· προέρχονται από την ικανότητα να χάνουν τον έλεγχο της μπάλας μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα από τη στιγμή που δέχονται το πρώτο αμυντικό σφάλμα. Κι εσείς ακόμα ψάχνετε ποιος πρέπει να βγει; Από τρεις αγώνες ήττες.

τρεισ ηττες ρε παιδιά;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;; ⚠️ Αυτοί οι newcomers στις πλάγιες θέσεις;; ΑΛΗΘΕΙΑ;; ΔΥΟ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΓΚΟΛ ΣΕ ΔΕΚΑ ΑΓΩΝΕΣ;; ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΞΗ;; ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΗΡΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;; ΟΤΑΝ Η ΤΑΞΗ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΝΤΟΥΡ! 🔥 ΚΙ ΑΥΤΟΣ Ο "ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ" ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ;; ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΛΑΘΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ;; ΜΑΤΑΤΕ;; ΠΟΙΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ;; Ο ΛΟΥΝΕΦ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ;; ΣΙΓΑ ΤΟΥ;; Αυτοί οι τρεις ηττές έγιναν επειδή τον κάθισαν εκεί;; ΑΝΑΓΚΑΣΤΕ ΤΟΝ ΝΑ ΦΟΡΕΣΕΙ ΠΑΛΙΟ ΤΟΝΤΟ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;; 😭 ΚΙ Ο ΒΑΧΑΝΟΦ;; Ο ΤΙΤΑΝΑΣ;; ΕΚΕΙΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΚΡΟΝ;; ΤΡΕΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΩΣ ΤΟ 10΄;; ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΧΟΡΟ;; ΑΝΑΛΑΒΕ ΡΕ ΛΟΥΝΕΦ;; ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ;; ΝΕΟΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ;; 18 ΧΡΟΝΙΑ;; ΚΑΙ ΚΑΡΤΕΣ ΣΑΝ ΛΟΥΚΟΥΜΙ;; ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΣΩΣΕΙ;; ΤΟΝ ΉΛΙΟ;; ☀️ Φραντσισκέτο πιο επιθετικός;; ΣΙΓΑ;; Την προηγούμενη βδομάδα τον είδαμ να τρέχει σαν χελώνα κουτσή;; Και τώρα ξαφνικά είναι ο κυνηγός;; Ελγιάνοφ;; ΝΑΙ, ΑΥΤΟΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΚΙ ΕΓΩ;; ΟΜΩΣ;; ΣΤΟΝ ΑΚΡΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΦΑΟΥΛ ΑΠΟ 30 ΜΕΤΡΑ;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ;; ΤΟΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ;; Ή ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ;;; ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΡΠΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ;; ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΩΣΤΟ;; ΚΙ ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΛΟΥΝΕΦ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ;; ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΔΙΑ;; ΔΥΟ NEWCOMERS;; ΓΚΟΛ 1;; ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ;; 15 ΛΑΘΗ;; ΝΕΟΝ;; 18;; ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΚΑΛΑ;; ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ;; ΜΑΤΑΤΕ;;

Εσύ κανείς δεν ρώτησε ποτέ έναν ηλεκτρολόγο τι σχέδιο είχε στο νου του όταν κάηκε η πρίζα – γιατί εκείνη τη στιγμή όλα τα σχέδια γίνονται στάχτη. Λέγατε πως οι newcomers είχαν πάνω από είκοσι προσπάθειες στους πρώτους δέκα αγώνες και τρεις τελικές μεταβιβάσεις; Κι έπειτα βρήκαν μία στις τελευταίες τρεις εβδομάδες; Με άλλα λόγια, αυτά τα δύο χέρια δεν βρήκαν ούτε ένα νερό ζεστό όταν η ομάδα τους πέρασε από την ενστάλαξη στην πλύση εγκεφάλου. Κι εγώ αναρωτιέμαι: ποιος κατέγραψε αυτούς τους αριθμούς; Οι ίδιοι οι αθλητικοί; Μα φυσικά – όσοι αγοράζουν τις φανέλες έχουν και τους υπολογιστές ανοιχτούς. Και για τον κεντρικό αμυντικό που λέγατε πως κάνει δεκαπέντε λάθη ανά αγώνα σήμερα ενώ πριν έκανε τέσσερα όταν είχε συμπαίκτη; Θυμάσαι τι έκανε εκείνος ο συμπαίκτης όταν έφυγε; Κοιτούσε ρουτίνα παρά το βλέμμα του Λούνεφ – εκείνος όμως είναι τώρα φεύγοντας προς την αγορά μεταγραφών επειδή, ξέρεις, κάποιος έπρεπε να φορέσει το παλτό όταν η ομάδα πήγε στον πάγκο να κρυφτεί. Ο Βαχάνοφ «θα σηκωθεί ξανά»; Την τελευταία φορά που τον είδα εκτός έδρας ήταν στον Ακρόν, τρεις αλλαγές έως το δεκάλεπτο επειδή έκαναν καλύτερους ελιγμούς στις δικές τους γραμμές – όλοι ξέρουμε πως εκείνοι οι ελιγμοί μοιάζουν σαν χορός επί δαπέδου γυαλόχαρτου. Και τώρα περιμένετε από έναν δεκαοχτάχρονο από την Αλβανία να βάλει τάξη μεταξύ τριάντα πέντε εκατομμυρίων ρώσικων λιρών προβλήματος; Φραντσισκέτο πιο επιθετικός επειδή η ομάδα χρειάζεται χρήματα; Την προηγούμενη περίοδο έκανε τρεις τελικές πάσες στους τελευταίους δεκαπέντε αγώνες – αυτή την εβδομάδα έβγαλε μισός τραυματίας κάθε φορά επειδή τα σχέδια του Λούνεφ γίνονται χαρτί μόλις η μπάλα ακουμπήσει τις σπασμένες γραμμές. Και πάλι ρωτώ: ποιος κατέγραψε αυτά τα νούμερα; Αυτοί που χρειάζονται κέρδος επειδή συνεχίζουν να παρακολουθούν; Τρεις αγώνες κατοχής κάτω από πενήντα τοις εκατό; Την τελευταία φορά που είχαν πάνω από πενήντα η Γκουνιμπ αποφάσισε πως έπαιζαν εκτός έδρας – τέσσερα γκολ σε δέκα λεπτά. Μετά άλλαξαν τρεις φορές σύστημα μέσα στον αγώνα και τρεις φορές τους αμυντικούς επειδή κανένας δεν μπορούσε να σταθεί εκεί όπου έπρεπε. Το σχέδιο λοιπόν γίνεται κουρέλι όταν η ομάδα χάνει το μυαλό της – κι εσείς ακόμα ψάχνετε ποιος πρέπει να βγει; Ρίξτε έναν αγώνα στους τρεις με την Μπαλτικα εδώ – δείτε τους πρώτους πέντε λεπτά. Αν εκεί δεν σπάσει η αλυσίδα «σφάλμα → χάσιμο → απουσία δημιουργικότητας → γκολ», τότε οι δεκάδες αλλαγές στη σύνθεση είναι αδιάφορες σαν κομμάτια από ένα πάζλ χωρίς εικόνα.

Έι τώρα, ξυπνήστε όλοι... 😏🤫 Γιατί αυτοί οι τρεις ηττοί δεν βγήκαν από πουθενά· βγήκαν από το γεγονός πως την προηγούμενη Κυριακή ο Λούνεφ έπαιξε σα να γράφει ένα γράμμα στη μαντάμ τύχη αντί για μια ομάδα που τρέμει στις αλλαγές. Στο ημίχρονο εκείνου του Λουκάνικου έχασαν τρεις αλλαγές έως το δεκάλεπτο επειδή έκαναν πρωτοκλασάτους ελιγμούς στα δεκατέσσερα τους δικά τους μέτρα – σαν να ήθελαν να γράψουν ιστορία στο ξυλουργείο της πόλης. Κι όταν η μπάλα πηγαίνει εκεί που δεν πρέπει περισσότερο από τριάντα δευτερόλεπτα μετά το πρώτο σφάλμα, τότε δεν φταίει ο newcomer στις πλάγιες θέσεις που έκανε ένα γκολ σε δέκα αγώνες· φταίει πως δεν υπάρχει κανείς εκεί να του πει πως η μπάλα πρέπει να βγει όσο πιο γρήγορα γίνεται. Κι αυτός ο "αξιωματικός" στην κεντρική άμυνα; Δεκαπέντε λάθη ανά αγώνα όχι επειδή είναι κακός· επειδή κάθε φορά που η μπάλα γυρνάει πίσω στους αμυντικούς του, εκείνοι έχουν ήδη χάσει τον εαυτό τους στο χάρτη τους. Από αυτούς τους τρεις αγώνες βγήκαν σαν ομάδα υπό διάλυση επειδή κανείς δεν τόλμησε να πει στον Λούνεφ πως όταν αλλάζεις σύστημα τρεις φορές μέσα στον αγώνα, τότε δεν υπάρχει σύστημα – υπάρχει ένας άνθρωπος με ηλεκτρονικό πίνακα που δεν αντέχει την εικόνα του. Μετά βγάζεις τον Βαχάνοφ λέγοντας πως «θα σηκωθεί»; Εκείνος πέρσι έκανε γκολ στον χιονιά του Ροστόφ επειδή η άμυνα του Rostov είχε ήδη μείνει εκεί σαν τρεις ντοματοπολτές στο ψυγείο. Αυτή την εβδομάδα όμως όταν οι αντίπαλοι του σέρνονται μέσα στη περιοχή του, εκείνος ψάχνει τον χορό σ’ έναν αγώνα όπου η μουσική λείπει απ’ το τέρμα του. Κι εκεί πάνω στήνεις έναν δεκαοχτάχρονο που κάνει ντεμπούτο επειδή; Επειδή η ζωή είναι τυχερή μόνο όταν οι μεγάλες αποφάσεις παίρνονται μέσα από ένα παράθυρο βενζινάδικου. Κι εσύ ακόμα αναρωτιέσαι ποιος πρέπει να βγει; Από τρεις αγώνες ήττες και δεκαπέντε αλλαγές έως το δεκάλεπτο δεν περισσεύουν πολλά κομμάτια. Άντε στέλν’ τους άλλους δύο newcomers στις πλάγιες θέσεις σπίτι τους πριν φορέσουν τις φανέλες τους κι άλλο – εκείνοι έχουν ανάγκη λιγότερο ηλεκτρισμό και περισσότερο σύρμα. Ρισκάρετε μία ακόμη σύνθεση σαν σκόρπια ξύλα κι ακόμα πιο γρήγορα βρεθείτε στην αizkraukle κι εκεί να μην έχετε ούτε ξύλα να προσφέρετε.

Ακούστε, αυτοί που λένε πως οι δύο newcomers στις πλάγιες δεν φταίνε επειδή έκαναν ένα γκολ μαζί στους τελευταίους δέκα αγώνες, περιμένετε να σας πω κι εγώ πως η ομάδα είναι πρωταθλήτρια; 😅 Γιατί εκείνοι οι πρώτοι δέκα αγώνες που μιλάτε με πάνω από είκοσι προσπάθειες – πού πήγαν οι τρεις τελικές μεταβιβάσεις; Στην κάβα; Και τώρα περιμένετε αυτοί οι δύο να σωθούν επειδή κάποιος ξέχασε πως πρέπει να πιούνε νερό πριν πάνε στο γήπεδο; Την τελευταία φορά που τους είδα, έτρεχαν σαν να τους κυνηγούσε η ντουζίνα των φίλων της γειτονιάς. Μα τον "αξιωματικό" της άμυνας – δεκαπέντε λάθη ανά αγώνα σήμερα ενώ πριν έκανε τέσσερα; Ήξερε ο συμπαίκτης του πως έπρεπε να βγάζει νούμερα ή έπρεπε να κάνει κριτική στον Λούνεφ που τον τοποθέτησε εκεί επειδή ο προηγούμενος είχε φύγει επειδή έκανε χειρότερα; Μα αλήθεια, ποιος πήρε την απόφαση εκείνη τη στιγμή; Ο ίδιος ο παίκτης ή ο πάγκος που ψάχνει ονόματα στο phone επειδή έχει ξεχάσει πως ο αγώνας παίζεται στο γήπεδο; Κι ο Βαχάνοφ που «θα σηκωθεί»; Τον είδα στο Ακρόν εκτός έδρας τρεις αλλαγές έως το δεκάλεπτο επειδή έκαναν ελιγμούς σαν χορευτικό συγκρότημα που ξέχασε τον ρυθμό. Και τώρα περιμένετε από έναν δεκαοχτάχρονο από την Αλβανία να σώσει τους άλλους δεκαεπτά χιλιάδες τόνους αυτού του προβλήματος επειδή έκανε ντεμπούτο; Στη μέση λοιπόν, νέος παίκτης δεκαοχτώ χρονών που κάνει κάρτες σαν να παίζει σε ταινία δράσης; Την ίδια βδομάδα άλλαξαν τρεις φορές σύστημα μέσα στον αγώνα επειδή κανένας δεν ήξερε πού έπρεπε να σταθεί – και τώρα εσείς ψάχνετε ποιος πρέπει να βγει επειδή τυχαίνει να φοράει φανέλα; Μέχρι να καταλάβετε πως αυτές οι τρεις ηττές δεν προέρχονται από λάθος στρατηγικής αλλά από την ικανότητα να χάνουν τον έλεγχο της μπάλας μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα, εγώ εδώ περιμένω να μου δείξετε μία μόνο περίοδο όπου η ομάδα είχε την κατοχή πάνω από πενήντα τοις εκατό όταν έπαιζαν εκτός έδρας. Την τελευταία φορά που είχαν κάτι τέτοιο ήταν όταν αποφάσισαν να πάνε βόλτα στην Γκουνιμπ – τότε έκαναν τέσσερα γκολ σε δέκα λεπτά. Μετά άλλαξαν τρεις φορές το σύστημα μέσα στον αγώνα επειδή κανείς δεν ήξερε πώς ν’ ανοίξει το κουτί των Pandora που είχαν δημιουργήσει οι ίδιοι.

Ξέρεις τι στοιχείο δεν χωράει στις τρεις αυτές ήττες; Της Βαλτίκικας η τελευταία επίθεση... εκεί που η ομάδα έχει ανοίξει τόσο πολύ τις γραμμές της που από πίσω τους τρέχει μόνο ο αέρας. Και μιλάμε για φάση που τα τελευταία χρόνια είχαν τελικές μεταβιβάσεις σαν γκράφιτι πάνω στον τοίχο – τώρα όμως οι αντίπαλοι τους ψαρώνουν σαν ψαράδες στην άμμο. Τρεις αγώνες, τρεις διαφορετικές εικόνες διάλυσης... σαν να κάνουν πρόβα γενικής αποτυχίας. Κι όταν ένας тренер κοιτάει τον πίνακα των αποτελεσμάτων αντί να βλέπει τοιχογραφία παιχνιδιού, τότε αυτά τα "νέα σχέδια" γίνονται μόνο τυπικότητα χωρίς ουσία. Οι τρεις αλλαγές έως το δεκάλεπτο στο Λουκάνικο; Αυτά δεν είναι ευκαιρίες για τεχνική βελτίωση – είναι σημάδι πως η ομάδα έχει χάσει ακόμα και την ικανότητα να κάνει τρία συνεχόμενα σωστά βήματα χωρίς να σκοντάψει. Κι όσοι λένε πως "πρέπει να βγάλουμε αυτούς τους newcomers", κατάλαβαν πως εκείνοι είναι μόνο σύμπτωμα μιας μεγαλύτερης αρρώστιας: κανείς δεν ξέρει πια πως λειτουργεί η ομάδα εκτός σχεδίου. Εσύ πιστεύεις πως η λύση είναι στα χέρια ενός δεκαοχτάχρονου που κάνει ντεμπούτο επειδή έκανε αίσθηση σε κάποιο σχολικό τουρνουά; Εκείνοι οι τρεις γκολ στη σειρά που έκανε η Γκουνιμπ στους ρώσους δεν ήταν αστείο – ήταν η φυσική συνέπεια όταν μια ομάδα χάνει τον έλεγχο τόσο γρήγορα που δε βρίσκει καν τη θέση της στην κατοχή. Κι εμείς ακόμη ψάχνουμε ποιος πρέπει να βγει; Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο λάθος: αυτό του Λούνεφ που αντιμετωπίζει κάθε αγώνα σαν προσωπική πρόκληση αντί σαν μέρος ενός συνόλου. Σύντομα όλα αυτά θα βγουν στην επιφάνεια... ποιος ξέρει, ξέρει. 😏

τι του θυμίζουν αυτοί οι τρεις ηττοί; τις γκρίζες δεκαετίες που η Ρόδος έπαιζε πρωτάθλημα τσάμπα γιατί το σύστημα είχε σπάσει στο αμπάρι πριν καν ξεκινήσουν. ο Λούνεφ εδώ δεν φταίει που βγάζει τους newcomers — φταίει που εκείνοι βγάζουν τον ίδιο στον δρόμο με την ομάδα όταν εκείνος ψάχνει σχέδια σα νυχτερινό σχολείο ενώ οι παίκτες του κοιτάζουν το κινητό στα αποδυτήρια. ρίχνω λοιπόν τα δύο αυτά νέα παιδιά στις πλάγιες θέσεις σπίτι τους πριν φορέσουν τη φανέλα άλλη φορά. ένας έκατσε έντεκα αγώνες χωρίς να δώσει μία τελική πάσα σοβαρή, ο άλλος έκανε ένα γκολ μαζί τους—τι σχέση έχει; να τους δώσεις λίγο χρόνο για καφέ παρά για αγώνα, εκείνοι έχουν ανάγκη νερό στο γήπεδο όχι στο parking. κι όσοι λένε «αφησε τους μικρούς να μάθουν» αυτούς δεν τους πέρασε η ιδέα πως ο δικός τους χρόνος τελείωσε πριν τρεις αγώνες εκτός έδρας γίνουν βροχή. τον «αξιωματικό» στην κεντρική άμυνα τον έχω ξαναδεί αυτό—πριν έκανε λάθη σα φοιτητής στο αμφιθέατρο, τώρα κάνει δεκαπέντε επειδή τον βάλανε εκεί σα κουτί αναψυκτικού που ξέχασαν στο ψυγείο. εκείνος ο συμπαίκτης που έφυγε τον είχαν βάλει επειδή ήταν ήσυχος· τώρα εκείνος είναι στη μεταγραφική αγορά επειδή κανείς δεν τον ήθελε όσο έκανε λάθος μαζί του. ο Λούνεφ εδώ ψάχνει άνθρωπο στη θέση εκείνη σα να ψάχνει κλειδί κάτω από το χαλί—όταν βγει η μπάλα από εκεί πάνω, χάνουν τον αγώνα μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα. ο Βαχάνοφ; τον είδα στην Αλβανία να κλωτσάει μια μπάλα σα μπέιζμπολ—εδώ βρήκε μια περιοχή όπου οι αντίπαλοι σέρνονται σα γαρίδες στη ξηρά. εκείνος ο δεκαοχτάχρονος από την Αλβανία; αυτοί οι νέοι παίκτες που έρχονται σα τζάκι φωτός σα να λένε «εδώ είμαι εγώ το επόμενο βήμα»—αλλ’ εδώ στέκεται κανείς νέος εκτός των κανονισμών και του χρόνου. αυτός βγάζει κάρτες σα ταινία δράσης επειδή έχει περισσότερα νεύρα από χρόνια εμπειρίας—κι εμείς περιμένουμε πως θα σώσει μια ομάδα που δεν ξέρει πια τι κάνει εκτός σχεδίου; κι ο Φραντσισκέτο; αυτός που πριν πήγαινε δεξιά σα υποστηρικτής κι έκανε τρεις τελικές πάσες στους τελευταίους δεκαπέντε αγώνες; τώρα τον βάζουν σέντερ φορ επειδή η ομάδα ψάχνει έξοδο σα να είναι λουκάνικο που ψήνεται στις φλόγες. εκείνον τον πήραν επειδή έκανε μισός τραυματίας κάθε φορά—αυτό δεν είναι επιθετικότητα, είναι απεγνωσμένη κίνηση σα ν’ ανοίγεις ομπρέλα στη θύελλα. σύνθεση λοιπόν; βγάζω αυτούς τους newcomers πριν φορέσουν άλλες φανέλες· αφήνω τον «αξιωματικό» εκεί που είναι όσο βρίσκουν άλλον επειδή δεκαπέντε λάθη ανά αγώνα δεν είναι δυνατόν να συνεχίζονται—ανάμεσα στα άλλα, τον έχουν βάλει εκεί σα παλτό του χειμώνα ενώ ήρθε άνοιξη. τον Βαχάνοφ τον αφήνω μέχρι να βρουν άλλον, αλλιώς η ομάδα θα συνεχίσει να ψάχνει τον χορό στη μέση του κυκεώνα. πώς μπορεί να εκπλήξει ο Λούνεφ; όταν σταματήσει να βλέπει σχέδια σα νυχτερινό σχολείο κι αρχίσει να βλέπει μια ομάδα σα σύνολο όπου η μπάλα πρέπει να κυλάει πιο γρήγορα από τους λόγους του. εδώ δεν υπάρχει νικητής—υπάρχει μόνο μια ομάδα που αγωνίζεται σα ν’ ακολουθεί τις οδηγίες ενός GPS που δίνει λάθος δρόμο κάθε δεκαπέντε λεπτά. όσο για το τέλος; αυτά τα χίλια κομμάτια μπορούν να γίνουν σκόρπια ξύλα ή βάση για ένα σπίτι—αλλά πρώτα πρέπει κάποιος να πει στον ξυλουργό να σταματήσει να κόβει σύρματα σα αλουμινόχαρτο. ο αγώνας αυτοί εκεί δεν τον περιμένουν πια—τον περιμένουν αυτοί που θα ψηφίσουν την επόμενη περίοδο πως είδαν αρκετά σχέδια σα νυχτερινό σχολείο κι αρκετές ομάδες σα ν’ ακολουθούν λάθος δρόμο.