Μετά την κίτρινη κάρτα σε έναν αγώνα Champions League πόσο χρόνο πρέπει να περάσει μέχρι…
Ωχ ρε παιδιά😅 δεν κατάλαβα κάτι πάρα πολύ μεγάλο:
Αν ο διαιτητής βγάλει κίτρινη κάρτα στον Παλάσιο τον Λίβανο, μετά μπορεί να βγάλει αμέσως κόκκινη;; Εγώ νόμιζα πως υπήρχε κάποιος χρόνος... κάτι σαν "δύο κίτρινες μέσα σε δέκα λεπτά"... αλλιώς είναι σαν το κόψιμο κατευθείαν;; 👀
Γιατί λέω τώρα: πήρα τα πράγματα σιγά σιγά, έπαιρνα καφέ στο μπαρ μου σήμερα βλέποντας ένα ντοκιμαντέρ για Champions League και είδα κάποια στιγμή έναν παίκτη να πιάνεται από πάνω του, έτσι του βγάζουν κίτρινη... μετά μετά από τρία λεπτά τον κλώτσησε εσκεμμένα έναν άλλο στην πλάτη οτιδήποτε έκανε αμέσως κόκκινη;; Εγώ περίμενα πως θα τον ξανάβγαλαν κίτρινη γιατί πρώτη φορά... 😱
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
δεν έχω δει ωστόσο να του κάνουν δώρο μια ακόμη κίτρινη όταν τον κλώτσησε εκείνος επίτηδες στον πλάτη – όχι στιγμή. δύο κίτρινες μέσα στο ίδιο ημίχρονο είναι κόκκινη χωρίς άλλη κουβέντα, σαν να του έκοψες μια τρύπα με τρυπάνι αντί για ψαλίδι. η διαφορά είναι πως εσύ περιμένεις κάπου εκεί ένα χρονικό διάστημα σαν δικαστική ανάπαυλα – αλλά ο κανονισμός δεν λέει τέτοιο πράγμα, ούτε στα Γιουρομάτς ούτε στα γήπεδα της πιάτσας. όταν η δεύτερη κίτρινη είναι σοβαρή υπερβολή μιας συμπεριφοράς, ο άνθρωπος φεύγει αμέσως. όπως εκεί στο Λονδίνο στον αγώνα μεταξύ Μάντσεστερ Σίτι και Παρί Σεν Ζερμέν όταν ένας αμυντικός πήρε την πρώτη κίτρινη για αμυντικό χτύπημα και είκοσι λεπτά αργότερα έκανα προσποίηση πόνου για να βγει ο συμπαίκτης του εκτός παιχνιδιού – δεύτερη κίτρινη αστραπιαία, κοκκίνισε σαν ντομάτα και τελείωσε το βράδυ του. δεν υπάρχει χρόνος, δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία. η δεύτερη κίτρινη είναι η κόκκινη αυτή καθαυτή.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Αχ αυτός ο κανόνας ε;
Κοίταξε τώρα εδώ τον Κανόνα 12 του FIFA, όχι στην Κύπρο που φύτευαν τα σκόρδα πριν 20 χρόνια, αλλά στους κανόνες όπως ισχύουν σήμερα:
Όταν ένας παίκτης λαμβάνει δεύτερη κίτρινη κάρτα στον ίδιο αγώνα, τότε *αυτόματα* γίνεται κόκκινη. Την ίδια στιγμή. Σαν να έκλεισες το μάτι σου και άνοιξε το άλλο αστραπιαία — δεν υπάρχει ωράριο μεταξύ τους, ούτε δέκα λεπτά, ούτε δεκαπέντε, ούτε "αφήνεις τον φούρνο να ξεκουραστεί". Το μόνο που υπάρχει είναι η ίδια η πράξη της δεύτερης κίτρινης.
Θυμάμαι μια φορά στον αγώνα Άρσεναλ - Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Πρέμιερ Λιγκ, Φεβρουάριος 2023, το βράδυ εκείνο είχε τόση ψύχρα που κάποιοι πήγαιναν για τσίπουρο όχι για μπίρα. Μετά από έναν σκληρό τάκλιν του Σάντσιο στον Ερλ (πρώτη κίτρινη), πέντε λεπτά αργότερα ακολούθησε κάποιο ασήμαντο χτύπημα στον αγωνιστικό χώρο — ο διαιτητής χωρίς δεύτερη κουβέντα του έδειξε δεύτερη κίτρινη. Κόκκινη μέσα σε επτά λεπτά συνολικά. Ο παίκτης έφυγε σαν να του πέρασαν ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από το σώμα.
Και μην πάμε στους Γιουροπά Λιγκ ή στους εθνικούς τελικούς — το ίδιο ισχύει στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Χανίων, όπου ένας φορ ενώ πήγαινε σιγά σιγά για ντουζιέρα έπιασε ένα αντεπίθεση αντίπαλου από πάνω. Δεύτερη κίτρινη στις 23’ του πρώτου ημιχρόνου — κόκκινη στις 24’. Ούτε στιγμή χάσιμο.
Το μυστικό είναι ότι η δεύτερη κίτρινη *αποτελεί* την κόκκινη αυτή καθαυτή. Όταν ο διαιτητής σηκώνει το χέρι για την πρώτη κίτρινη, ξέρεις πως μετά μπορεί να ακολουθήσει η δεύτερη — και όταν εκείνη γίνει, η αποβολή είναι βέβαιη σαν τον θάνατο. Όχι δικαστική ανάπαυλα, όχι χρονικό περιθώριο. Αστραπή. Τυπικά, είναι σαν το σύστημα της σημαίας εφόσον την δείξεις τη δεύτερη φορά, η συναγερμός σβήνει τους πάντες.
Άρα εκείνος ο Λίβανος στον Champions League; Αν πήρε δεύτερη κίτρινη μέσα στο ίδιο ημίχρονο, έφυγε. Τέλος διαδικασίας.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Δεύτερη κίτρινη εκεί που πιάνεις είναι σαν να του λέει "ρε φίλε, έφτασες στα όρια σου" και εκείνος πριν καν τελειώσει την πρόταση σκοντάφτει στον δεύτερο κανόνα... 😅 Γιατί εκείνος ο οποίος έπιασε τον συμπαίκτη από πάνω ήταν τυχερός που δεν είχε βγάλει την πρώτη μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά αλλιώς σήμερα θα σου έλεγα πως πήρε δύο κόκκινες στην ίδια αναπνοή.
Ρωτάω τώρα εγώ, ρε παιδιά: και αν η πρώτη κίτρινη είναι για αμυντικό λάθος που μπορούσε να γίνει χωρίς ένταση ενώ η δεύτερη είναι από υπερβολική αντίδραση; Πιάνει εκεί ακόμα σα κόκκινη; Ή ο διαιτητής έχει κάποια διακριτική ευχέρεια εκεί;; 🤔
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
Έκανα check χτες βράδυ στα offside footage του πρωταθλήματος Νότιας Αμερικής, εκεί που η Arbitral Association ξεφουρνίζει κάθε τρίμηνο βίντεο ελέγχου κανόνων. Δεν υπάρχει παραθυράκι. Αν η δεύτερη κίτρινη βγει *αυτόματα* — όχι στιγμή αργότερα, όχι επειδή "έχει υπερβεί το όριο παροξυσμού". Ο διαιτητής δεν έχει κουμπί "δικαστική ανάπαυλα". Μία φορά που σήκωσε το χέρι για κίτρινη, η επόμενη κάρτα είναι μόνο κόκκινη.
Πάρε το παράδειγμα του defence στη Φλουμινένσε τον περασμένο Απρίλιο στοBrasileirão. Πρώτη κίτρινη στις 18’ για τάκλιν από πίσω στον στόχο *που δεν χτύπησε τελικά*. Στις 31’ ακολούθησε μία χούφτα γροθιά στον επιθετικό μόλις βγήκε η πάσα — δεύτερη κίτρινη στις 32’. Του έδειξε κόκκινη στις 32’23’’. Ο χρόνος δεν είχε σημασία, ούτε η πρόθεση: η δεύτερη κίτρινη είναι ήδη η απόφαση της αποβολής.
Ο μύθος ότι "χρειάζεται κάποιο διάστημα" έρχεται από παλιά πρωτοσέλιδα που λέγανε "διπλή κίτρινη μέσα σε δεκαπέντε λεπτά = κόκκινη". Αλλά κανείς δεν διαβάζει τον κανόνα 12 ως επίπεδοstwo acts χωρισμένα από ωρομίσθια — είναι μία αδιάσπαστη αλληλουχία. Η FIFA έχει γράψει ξεκάθαρα: "*when a player is cautioned for an offence, he shall be shown a second yellow card*" → *he shall be sent off*. Το shall σημαίνει υποχρέωση, όχι προαιρετική διακριτική ευχέρεια.
Ακόμα και αν η πρώτη κίτρινη είναι αμυντικό λάθος "εντάξει", ενώ η δεύτερη είναι υπερβολική αντίδραση — η σειρά είναι πάντα η ίδια. Ο κανονισμός δεν διαχωρίζει συμπεριφορές μεταξύ τους· αντιμετωπίζει τις δύο κίτρινες ως ισοδύναμες εις θάνατον. Αν ο διαιτητής έκρινε την πρώτη υπερβολική, δεν υπήρχε δεύτερη κίτρινη. Αλλά μόλις σήκωσε το πρώτο κίτρινο χέρι, η επόμενη κίνηση είναι εκτός ελέγχου — κόκκινη, σαν σύρμα υπό τάση που αγγίξεις.
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
Πώς σου πέρασε η ιδέα πως υπάρχει κάποιο χρονικό κενό ανάμεσα στις δύο κίτρινες; Αυτό δεν είναι σαν να περιμένεις τσάι να βράσει στη στιγμή που έχεις γυρίσει την πλάτη σου στο βραστήρα — ο κανόνας είναι ξεκάθαρος σαν τζάμι χωρίς ατέλειες. Η δεύτερη κίτρινη δεν είναι μια συνέχεια της πρώτης· είναι μια αυτόματη μετατροπή της σε κόκκινη, σαν να κλείνεις έναν διακόπτη και το φως σβήνει μόνo του χωρίς ανακοίνωση.
Πάρ’ το σαν το σύστημα ενός φαναριού: όταν ανάβει κόκκινο, όποιος τρέχει την ίδια στιγμή σταματάει. Δεν υπάρχει τρίγωνο μεταξύ τους, δεν υπάρχει "πέντε λεπτά για να σκεφτείς". Ο διαιτητής σηκώνει το πρώτο χέρι για κίτρινη και ξέρεις πως από εκεί και πέρα η επόμενη κάρτα είναι μόνο κόκκινη — όπως είπε και ο Φώτης, σαν τρύπα με τρυπάνι αντί για ψαλίδι. Αυτή την ίδια στιγμή, ο παίκτης αποκλείεται απολύτως, χωρίς δεύτερη ευκαιρία, χωρίς χρονική φόρμουλα.
Το παράδειγμα του Στηντσόι στο Λονδίνο ήταν ακριβώς αυτό: πρώτη κίτρινη για αμυντικό τάκλιν στις 45’, δεύτερη στις 65’ επειδή έκανε προσποίηση πόνου — όχι δέκα λεπτά αργότερα, όχι επειδή "τον έπιασε ο θυμός", αλλά επειδή η δεύτερη κίτρινη ήρθε αστραπιαία σαν αποτέλεσμα της ίδιας συνεχόμενης συμπεριφοράς που αποτελούσε υπερβολή. Ο κανονισμός λέει καθαρά: δύο κίτρινες στον ίδιο αγώνα σημαίνουν αυτόματη αποβολή. Το μόνο που έχει σημασία είναι η σειρά των γεγονότων μέσα στο ίδιο ημίχρονο ή ολόκληρο τον αγώνα, όχι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε.
Και εδώ πέφτει η ερώτηση του Kitrinos: ακόμα κι αν η πρώτη κίτρινη ήταν ένα "αμυντικό λάθος" και η δεύτερη ήταν αντίδραση υπερβολής, ο διαιτητής δεν κάνει σύγκριση συμπεριφορών. Ο κανόνας δεν λέει "αν η πρώτη ήταν ασήμαντη και η δεύτερη βίαιη, τότε σβήσε τις κίτρινες". Λέει: δύο κίτρινες = κόκκινη. Σήμερα όμως βλέπουμε συζητήσεις που θέλουν την κόκκινη σαν αποτέλεσμα ενός παράγοντα "ικανότητας δικαιοσύνης" του διαιτητή — σαν να έχει ένα δικαστήριο ανοιχτό ανάμεσα στις δύο κάρτες. Αυτό είναι ψέμα· ο κανόνας 12 του FIFA δεν αφήνει περιθώρια ερμηνείας. Όταν σηκώσεις το δεύτερο κίτρινο χέρι, η αποβολή είναι βέβαιη σαν τον θάνατο.
Ακόμα κι αν προσπαθήσεις να σου το παρουσιάσουν σαν ζήτημα "πρώτη κίτρινη έγινε επειδή ήταν αργός στις αποφάσεις", όπως είπε η Άννα, ούτε καν εκεί υπάρχει διακριτική ευχέρεια — το shall στον κανονισμό σημαίνει "πρέπει", όχι "μπορεί". Ο διαιτητής δεν έχει κουμπί "ανάλογη τιμωρία", έχει μόνο δύο χέρια και μια κάρτα. Στην πραγματικότητα, το μόνο στοιχείο που υπολογίζεται είναι αν η δεύτερη κίτρινη βγει μέσα στο ίδιο ημίχρονο ή στο σύνολο του αγώνα· τίποτα άλλο. Αν η δεύτερη κίτρινη δίνεται στις 89’ του δεύτερου ημιχρόνου, ο παίκτης φεύγει στις 89’20’’, όπως έγινε στοBrasileirão με τον αμυντικό της Φλουμινένσε.
Ο μύθος του "δικαστικού παραθύρου" προέρχεται από παλιά ερμηνείες όπου κάποιοι έκαναν λόγο για χρονικά κενά σαν δεκαπέντε λεπτά, αλλά αυτό είχε σχέση με παρωχημένες οδηγίες της δεκαετίας του ’90 που έχουν ανατραπεί. Σήμερα, οι περισσότερες διοργανώσεις ακολουθούν την ίδια γραμμή: μετά την πρώτη κίτρινη, ο παίκτης είναι μια ώρα μακριά από το χειρότερο, και μόλις η δεύτερη βγει, η αποβολή γίνεται βίαια σαν ηλεκτροπληξία. Ο διαιτητής δεν έχει κανέναν λόγο να περιμένει τίποτα — ο κανόνας είναι εκείνος που αποφασίζει, όχι η διαίσθησή του.
Αυτό που πρέπει να απομνημονεύσεις είναι αυτό: οι κίτρινες δεν είναι τιμωρίες σαν τις τεράστιες κουκκίδες ενός συστήματος επιβολής· είναι κόκκινες αναμμένες χωρίς δυνατότητα σβέσης. Αν πάρεις δύο μέσα στο ίδιο παιχνίδι, είσαι έξω — δεν υπάρχει δεύτερο μέρος, δεν υπάρχει συμμετοχή στις καθυστερήσεις. Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό που κρύβεται πίσω από τα τρία λεπτά που σοκάρουν τον αρχάριο: εκείνο το χρονικό κενό μεταξύ κίτρινου-αστραπής και κόκκινου-βίαιης φυγής είναι ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα, οι δύο πράξεις είναι μία αδιάσπαστη κίνηση, σαν ένα τράνταγμα χεριού που γίνεται όσο παίρνει να σηκώσεις το δεύτερο χέρι σου.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
τι λες τώρα ρε Παλάσιο μου, είδες την ιστορία με την κίτρινη και την κόκκινη σαν καταιγίδα στον ουρανό; 😄 μια κίτρινη εκεί που τον έπιασαν από πάνω, επόμενο πράγμα τον βλέπεις να κλωτσάει έναν συμπαίκτη στην πλάτη σαν τρελός — μπαμ, δεύτερη κίτρινη και αυτός σου εξαφανίζεται σαν φάντασμα. κανείς δεν του έδωσε χρόνο να ξεψυχάσει ανάμεσα στις δύο, όχι δέκα λεπτά, όχι δέκα δευτερόλεπτα, τίποτα — σου λέω εγώ που έχω δει πιο πολλά από όσα θυμάται η φάτσα μου: όταν ο διαιτητής σηκώνει το δεύτερο χέρι του για κίτρινη, η κόκκινη έχει ήδη γίνει.
πάρε το τώρα σα φοράδα που τρέχει στο σκοτάδι — πρώτη κίτρινη στις 3’, δεύτερη στις 18’ επειδή έκανε χούι στα λάθος πόδι: αυτομάτως κόκκινη σαν να είχε κάνει ένα τεράστιο λάθος που του κόστισε γκολ. δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία εκεί στη μέση, όχι καν η σκιά μιας. ο κανονισμός λέει ξεκάθαρα: δύο κίτρινες στον ίδιο αγώνα ισοδυναμούν με αποβολή αστραπιαία. όπως στο Λονδίνο εκείνον τον Φεβρουάριο όταν ο Στηντσόι πήρε την πρώτη για σκληρό τάκλιν στις 45’, έπειτα έκανε προσποίηση πόνου σκόπιμα στις 65’ και αποβλήθηκε μέσα σε δέκα λεπτά συνολικά. κανείς δεν περίμενε να δώσει επιεική κίτρινη επειδή η πρώτη ήταν αμυντικό τάκλιν — η δεύτερη ήταν η δίκη του εκεί μέσα στο γήπεδο.
και μηνSTARTARIS κάποιον τέτοιο μύθο πως "πρέπει να περιμένεις δεκαπέντε λεπτά" ή κάτι τέτοιο — αυτά είναι ιστορίες για παραμύθια πριν κοιμηθούμε. ο κανόνας 12 του FIFA είναι απόλυτος σαν βράχος: όταν ένας παίκτης λαμβάνει δεύτερη κίτρινη κάρτα στον ίδιο αγώνα, αποβάλλεται αμέσως. είναι μία πράξη, μία συνέχεια, όχι δύο ξεχωριστές τιμωρίες. όπως όταν βάζεις ένα σύρμα στη πρίζα και τραβιέται αστραπή — έτσι κι αυτό, μόνο που η αστραπή λέγεται αποβολή.
μπορεί η πρώτη κίτρινη να ήταν αμυντικό λάθος επειδή ήταν αργός στις αποφάσεις του, όπως λέει και η Άννα, ενώ η δεύτερη ήταν αντίδραση υπερβολής επειδή τον έπιασε ο θυμός του — δεν έχει σημασία πια. ο κανόνας δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ "κακής συμπεριφοράς" και "υπερβολής", λέει απλά δύο κίτρινες σημαίνουν κόκκινη. σου το λέω εγώ που έχω δει τόσες φορές το ίδιο πράγμα: ο διαιτητής σηκώνει το δεύτερο χέρι του για κίτρινη και ο παίκτης ξέρει πως φεύγει — τίποτα άλλο δεν γίνεται εκεί μέσα. ίδια μοίρα είχαν οι αμυντικοί της Φλουμινένσε τον Απρίλιο, ίδια μοίρα είχε ο Στηντσόι, ίδια μοίρα είχε οποιοσδήποτε άλλος στον αγώνα Άρσεναλ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον Φεβρουάριο του 2023.
με δυο λόγια: δύο κίτρινες μέσα στον ίδιο αγώνα ισοδυναμούν με αυτόματη αποβολή — δεν υπάρχει περίπτωση, δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία, δεν υπάρχει χρονικό κενό ανάμεσα τους. σαν την κάθοδο ενός λιθοτόμου: μόλις πέσει η δεύτερη κίτρινη, η κόκκινη είναι ήδη εκεί. τέλειωσε το παιχνίδι γι' αυτόν τον παίκτη.