Ποιος δαίμονας της Bundesliga θα σώσει τη Μπάγερν φέτος

Αυτά τα αστεία για στρατώνα στην αριστερά της άμυνας, ρε φίλοι, είναι τόσο παλιά όσο και η πρώτη φορά που ο Λεβ έκανε τρίπλα κάτω από τον ξυλοπόδαρο στους γονείς του; Μιλάμε πια για ψιλοκουβάλιασμα; Το πιο κρίσιμο ερώτημα εδώ δεν είναι ποιος βγαίνει στην αγορά - είναι πώς βγήκαν αυτοί οι τίτλοι κιόλας. Για την αγορά τον Γκουαρντιόλα τον σπουδάζουνε πριν ακόμα γράψει το όνομά του στο βιβλίο του σχολείου. Κατάλαβες τώρα πως η Μπάγερν δεν βάζει στρατιώτες στις αμυντικές θέσεις - τοποθετεί δικά της παιδιά που ξέρουν να κάνουν πόλεμο με νόμους δικούς τους.

Ρε μας, τι λέγανε αυτοί οι μερακλήδες στον δρόμο για στρατώνα;; Ο Τζιουντούρι τώρα βάζει τον Μαρσέλο στον κορμό;; Μα το αφήνουνε χρόνια τώρα έτσι η ομάδα;;; Πω πω πω, λένε ότι τουλάχιστον ο Γκουάρδι ήταν σπουδαίος σαν παίκτης — αλλά τώρα τι γίνεται;; Αυτόν τον Μπέκερμαν τόνε προσπαθάνε έτσι;;; Ποιος στέλνει αυτόν τον τύπο;; Πίσω από την Μπάγερν μέχρι τέλους βρε, όλοι αυτού που μπορούν ΑΜΕΣΩΣ;; Εδώ δεν έχουμε τίποτα πια;; 🔥 Αυτοί οι τίτλοι;; Αυτοί οι τίτλοι;; Ρε φίλοι, ας πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους — εδώ γίνεται αβιτεία!!! Ποιός τους κλέβει;; Ποίος;; Δεν υπάρχουν πια αγώνες;; Δεν υπάρχουν πια παιχνίδια;; 💪 Ρε τι περιμένουμε;; Να μας βγάλουν ακόμη έναν Λεβ;; Ο Λεβ σίγουρα δεν ξέχασε πως έπαιζε μπάλα στα γήπεδα;; Μα ξεκαθαρίζει μία; Πίσω η Μπάγερν!!! Πίσω η ΜΟΝΑΧΟ!!! Αυτή η ομάδα είναι δική μας!!!

Ακούστε ρε παιδιά... εδώ που μιλάμε ξαφνικά μπήκε στην κουβέντα ένας μπαγλαράς να "βάζει τάξη" στη δεξιά αμυντική θέση; Τι γίνεται εκεί κάτω; Πάμε να το δούμε σοβαρά τώρα: ο Μαρσέλο, βεβαίως — όμως όχι εκεί που θυμάται κανείς. Ο Μαρσέλο ήταν φάντασμα των παλιών χρόνων, όταν η Μπάγερν αγωνιζόταν σαν ομάδα-θρίαμβος. Τώρα; Τώρα πρέπει να βγουν πέντε ζητιάνους από τα παρασκήνια για να βρουν τον ίδιο τον Μαρσέλο, πόσο μάλλον να τον τοποθετήσουν στον αμυντικό κορμό. Ο Τζιούντουρι λοιπόν... προσπαθεί να σώσει την αξιοπρέπεια στην περιοχή. Θα μου πείτε πως είναι τραγικό ή σατανικό; Ίσως είναι τόσο τραγικό όσο είναι κωμικό. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για στρατωνισμό — μιλάμε για μία ομάδα που ξέρει πώς να γράφει ιστορία χωρίς να περιμένει μπαγλάρες από άλλες χώρες. Τι λέω λοιπόν: η μεταγραφή αυτή έχει μια κάποια λογική — υπόθεση βεβαίως ότι υπάρχει κάποιος δαίμονας εκεί έξω που μπορεί να γυρίσει έναν αγώνα σε δεκαπέντε λεπτά. Αλλά αλήθεια τώρα... πόσο συχνά βλέπουμε αυτές τις κινήσεις να αποδίδουν; Ο Γκουαρντιόλα τους σπουδάζει χρόνια πριν, σωστά; Αλλά εδώ μιλάμε για τον Τζιούντουρι που σπουδάζει... ίσως έναν εικοσάχρονο που ξέρει να φορτώνει την μπάλα με την κεφαλή του; Δεν λέω όχι — αλλά δεν λέω και ναι. Λέω: δείξτε μου πρώτα μία ομάδα που άλλαξε προσανατολισμό την τελευταία στιγμή χωρίς να ρίξει στο τραπέζι είκοσι εκατομμύρια. Εδώ δεν μιλάμε για στρατωνισμό... μιλάμε για επείγουσα ανάγκη. Και η ανάγκη αυτή, όσο αναγκαία κι αν είναι, ποτέ δεν εγγυάται αποτέλεσμα. Γιατί εδώ στην Μπάγερν ξέρουμε κάτι: η ιστορία γράφεται από αυτούς που δεν βιάζονται. Απλά τώρα βιάζονται... γιατί οι τίτλοι αργούνε πάρα πολύ.

Άμα ψάχνουμε δαίμονα ας κοιτάξουμε λίγο πάνω από τον Αλψεις. Ρε φίλοι, σήμερα στο Ίντερ Κλουμπο μου είπε ο θείος ο Θόδωρος από τον Γαλακτοπούλο (αυτός που έχει κάνει χίλια δύο τραπέζια στο αφοί Σήφης) πως έκανε μια συζήτηση μ’ ένα παιδί 18 χρόνων που έχει βγει ελεύθερος από τον ΑΦΚ Λύντον — πέρσι τον ιούλιο έπαιζε στην ομάδα των νέων της Πότσνταμ. Λέγεται πως λέγεται ότι είναι γιος ενός πρώην συμπαίκτη του Γκούντιονσον στον ΠΑΟΚ. Ο τύπος λέγεται Γιόνας Ερικσον, έχει αριστερό πόδι σαν τσιγάρο μπουζούκι, κόβει όσο χρειάζεται και έχει ψυχή μισή για αμυντικό όσο έχει η Μπάγερν νίκες φέτος στα ντέρμπι. Του πήρανε το Facebook πριν τρεις μήνες επειδή μίλησε ντροπαλά στα social πως «ο μεγαλύτερος στόχος μου είναι να γίνω ο επόμενος εκλεκτός του Γκουάρδι». Την ίδια βδομάδα είχαν βγει ιστορίες για τον Τζιούντουρι ότι έχει βάλει στόχο τους σκανδιναβούς αμυντικούς. Καλύτερα λοιπόν στοίχημα στον φορτισμένο τύπο με ρόμπα του μπακάλικου παρά να ξαναγίνουμε θέαμα στο allianz. Και όταν λέω «φορτισμένος» δεν εννοώ μόνο σκόρπιες κωλοτούμπες — μιλάω για έναν που μπορεί να κάψει δεκαπέντε αμυντικούς μονάχα με το βλέμμα του. 🔥💀

Μα είναι δυνατόν να μιλάμε για στρατωνισμό όταν πέρσι ο Μαρσέλο έκανε την τελευταία σωστή κίνηση της καριέρας του; Αυτός ο άνθρωπος έχει περισσότερα χρόνια στην ομάδα από όσο εγώ θυμάμαι πότε μπήκε πρώτος μου ρούχος στη Μπάγερν. Αλλά ας μην γελιόμαστε — η αριστερή μπακ είναι σαν το κρασί της Καλαμάτας, παλιά αλλά όχι αδιάφορη. Ο Γκουάρδι πάντως έκανε μιά δυο φορές νωρίτερα το ίδιο λάθος, θυμάστε όταν έβγαλε τον Ντέιβις εκεί σα φάνταρο; Την ίδια βδομάδα έκαναν χορό στις αρχές της σόιζε. Εμένα μου αρέσει αυτή η ιστορία με τον Γιόνας Ερικσον — όχι ότι πιστεύω και πολύ σ’ αυτά τα φαντασιόπληκτα social, αλλά επειδή μου θύμισε έναν τσέχο αγόρι που έπαιζε κάπου στα υπόγεια της Πράγας πριν χρόνια. Εκείνος είχε αριστερό πόδι σαν ψαλίδι του κήπου και έδινε έτσι τις πάσες που έβγαζαν δάκρυα. Αν όμως ο Τζιούντουρι βιάζεται τόσο πολύ, γιατί να μην πάρει έναν Ασιάτη πιτσιρικά που ξέρει να παίζει σαν robot αλλά έχει κι όλα τα δόντια του; Πάντως εδώ το πρόβλημα δεν είναι ούτε στρατώνας ούτε αριστεροί αμυντικοί. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ και δύο χρόνια περιμένουμε τον επόμενο Λεβ σαν τον θεό του Πάσχα, ενώ η ομάδα φαίνεται σα να παίζει μπάλα στον κήπο του σπιτιού. Προσωπικά, θα ήθελα να δω τον Γιόνας σα τίτλου προτού αρχίσουμε να ψάχνουμε για δαίμονες στην ομάδα του Ίντερ Κλουμπο.

Ρε τι γίνεται εκεί πέρα;; Αναρωτιόμουν πως γίνεται κανείς σαν κι εμένα, παλιός Μονιχένιος, να βλέπει αυτά τα νούμερα και να μην του ρθούν φρικτά;; Την προηγούμενη φορά που τους είδα τόσο κοντά στο 0 έτσι ήταν όταν είχαμε έναν Λεβ που του κατέβαινε η μπάλα σαν βαμμένη γάτα!!! Καλά εδώ οι ιθύνοντες μου βγάζουν σκάμια από τον πάγκο;; Δεν κάνουνε τίποτα, μόνο περιμένουνε τον επόμενο σωτήρα;; Μα εγώ έως τώρα τι έκανα;; Έκανα; Κάθε χρόνο βγάζω λεφτά από την τσέπη μου για εισιτήριο, φοράω τη φανέλα, φωνάζω μέχρι να σπάσει η φωνή μου… Και αυτοί;; Βάζουνε στρατιώτες στους αμυντικούς πυλώνες;; Μα τι στρατώνα ζητάμε;; Μας χρειάζεται ένας δαίμονας… ΕΝΑΣ!!! Με καπέλο φλόγας και γάντζο στο πόδι!!! Πίσω η Μπάγερν!!! Πίσω ας πούμε το πρωταθλητικό μας όνομα!!! Αν δεν είναι ο Μαρσέλο τώρα, τότε ας είναι αυτός ο Σουηδός… ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΕ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΠΕΙ “ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΠΑΓΕΡΝ ΜΟΝΑΧΟΥ”!!! Γιατί εγώ δέχομαι όλα αυτά τα τερτίπια;; Μα εγώ ήμουν εκεί όταν κέρδιζαν Champions στοWC;; Ήμουν εκεί όταν ο Φραντς έκλεινε πόρτες στους αντιπαίκτες σα σχολικό αγόρι;; Τώρα;; Τώρα κάνουνε διαγωνισμούς ευγένειας;; 😤🔥 ΣΙΓΑ, εσύ εκεί πάνω από τον Αλψή, ψάχνεις δαίμονα;; Πάρε το μπουζούκι σου κι έλα! Μας χρειάζεται ένας που όταν μπει στον αγωνιστικό χώρο να τους βάλει όλους στον ΚΑΘΕΤΟ!!! Μα εγώ μέχρι τότε;; Θα συνεχίσω να τραγουδάω στα γηπεδάκι της περιοχής μου επειδή εκεί λένε ότι υπάρχουν δαίμονες… ΑΛΛΑ ΕΔΩ;; ΕΔΩ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΑΓΕΡΝ!!!

Μα τι σας συμβαίνει ρε παιδιά;; Αφού όλα αυτά τα χρόνια μας λένε πως η Μπάγερν είναι ομάδα-αστραπή, εδώ τώρα ψιλοκουβαλάνε σαν γέρικα βάτραχοι. Ο Μαρσέλο στο κορμό;; Ο Μαρσέλο;; Αυτός που δεν είχε δεύτερη κίνηση ούτε όταν ήταν δεκαοχτώ; Τον βλέπετε εσείς εμένα; Και δεν πιστεύω ότι κάποιος εκεί έξω ξέρει τόσες λεπτομέρειες για έναν Σουηδό περίεργο που κάνει λόγο στον Γκουάρδι. Ποιο είναι το track record του;; Αν έπαιζε μπάλα σοβαρά εδώ στις ακαδημίες της Μπάγερν από δεκατέσσερα χρονών, τότε ας τον συζητήσουμε — αλλά έτσι σαν ιστορίες του θείου του Θόδωρου;; Μα καλά… Σοβαρά τώρα. Ο Τζιούντουρι κάνει ό,τι μπορεί — αλλά όσο κι αν προσπαθήσει, δεν μπορεί να φτιάξει ομάδα με στρατωνισμό όταν η ίδια η ομάδα ξέρει ότι παλιά είχε ανθρώπους σαν τον Φραντς, τον Καντόρνοφ, τον Λεφτ… Τότε ήμασταν εμείς αυτοί που έτρεμαν πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, όχι τώρα που περιμένουμε τον επόμενο Λεβ σα λυτρωτή. Εγώ εδώ βλέπω έναν φιλοθέαμα που προσπαθεί να γίνει φιλόσοφος γιατί δεν βρήκε άλλη λύση. Οι τίτλοι δεν κλέβονται εύκολα — και σίγουρα όχι με έναν τριαντάχρονο Μαρσέλο ανάμεσα στους δίχτυα. Αν θέλετε δαίμονα, ψάξτε μέσα στον σύλλογο: εκεί έχει απομείνει το DNA των μεγάλων ομάδων. Αλλά μέχρι τότε;; Συνεχίζουμε να πληρώνουμε εισιτήρια και να τραγουδάμε σαν χορωδία λάτρεις ενός νεκρού θεού.

βρε παιδιά μου οι μερακλήδες, ξέρετε πότε τελευταία φορά βγήκε αληθινός δαίμονας από τον διάολο εκεί πάνω στους ουρανούς;; όταν ήτανε ο Άρης σοβαρά τριάντα χρόνια πίσω κι έκλεινε πόρτες σα θηρίο στον ημιτελικό του κύπελλο;; τότε πιάσανε πέντε τίτλοι σα ζουμί απ' το πορτοκάλι. τώρα;; τώρα μαζεύουνται τρία φορτηγά γέροι μπακάλικοι στη σειρά και ψάχνουνε στη λίστα των γνωστικών τους έναν Σουηδό με αριστερό πόδι σαν μπουζούκι γιατί κάποιος θείος στο γαλακτοπουλείο είπε πως τάχα στον Πάοκ είχε κάποιος συμπαίκτης τ' αγόρι κι αυτό ήταν αρκεστό για να πιστέψουμε πως πάει μεγάλος σωτήρας;;; είχαμε παλιότερα βγει κι εμείς κάτι κουβάγιες — θυμάστε εκείνον τον τσέχο μεγαθήριο που είχανε πάρει πριν χρόνια σα φύλλο δέντρο;; κίτρινος αριθμητικός σαν λαχανιάζον βουβάλι, έκανε τρεις μήνες στην ομάδα κι ύστερα μας έβαλαν τονbanoedes ισχυρότερο σε μπουζούκι;; δεν πήγε λιγότερο η ιστορία;; τώρα ψάχνουμε τον επόμενο κορυφαίο επειδή ένας έπαιξε εδώ κι εκεί στις ομάδες των νέων;; τι σχέση έχουνε αυτά;;; εμένα με τάραξε πιο πολύ εκείνο που είπε ο PenaltiVasilias — πως εδώ και δύο χρόνια περιμένουμε τον επόμενο Λεβ σα θεό του Πάσχα ενώ η ομάδα συμπεριφέρεται σα να παίζει μπάλα στον κήπο του σπιτιού. εγώ ήμουν εκεί που οι τίτλοι δεν ήτανε μόνο νούμερα στο χαρτί αλλά ζωντανός φόβος που ανέβαινε σα στάχτη στους αντίπαλους φιλάθλους. τώρα;; τώρα κάνουνε διαγωνισμούς ευγένειας στους πάγκους όσο οι αντίπαλοι κάνουνε γκολ σα να ψαρεύουν;;; και μην αρχίσετε τώρα την ιστορία του Γιόνας Ερικσον σα να είναι κάποιος σωτήρας πολέμου. εγώ χρόνια πριν είχα βάλει στοίχημα με έναν πρώην συμπαίκτη του Γκουάρδι εκεί πάνω στον πάγκο: αυτός περίμενε κάποιον καινούργιο τύπο σα Λεβ· εγώ του είπα πως όσο κι αν ψάξει δεν πρόκειται ν' αναστηθεί κανείς μέσα από το τίποτα. κουβάλαμε τότε τους τίτλους σα βαρέλια ζουμί ενώ τώρα οι ίδιοι άνθρωποι ψάχνουνε στη Βουλγαρία επειδή κάποιος στο instagram έκανε ένα like σ' ένα βίντεο όπου κάποιος άλλος έκανε μία κίνηση σαν μπουζούκι;;; ο Μαρσέλο εκεί που τον βάζανε σα φάνταρο στις κρίσιμες στιγμές — τότε που ακόμα οι αντίπαλοι έτρεμαν πριν καν προφέρουν το όνομα Μπάγερν. τώρα;; τώρα τον βάζουν σα στρατιώτη σα να χρειαζόμαστε εκείνον που θα σταθεί όρθιος ενώ όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται. ποιον δαίμονα ζητάμε;; κάποιον που όταν μπεί στον αγωνιστικό χώρο να βάζει όλους τους αντιπαίκτους στον κάθετο;; αλήθεια ε;; υπάρχουνε ακόμα τέτοιοι δαίμονες;; η ίδια η Μπάγερν μου θυμίζει τους παλικούς τίτλους της όταν βλέπω πως ψάχνουμε ελπίδα σ' ένα φύλλο δέντρο μπουζουκιού ενώ οι τίτλοι αργούνε πάρα πολύ. εγώ έως τώρα δεν έχω βρει άλλον δαίμονα παρά μόνο τους εαυτούς μας όταν φοράμε τη φανέλα και τραγουδάμε σαν χορωδία μάνες στους γηπέδους. όσοι φοβούνται ότι ο χρόνος αργεί ας θυμηθούνε πως η Μπάγερν δεν κέρδισε ποτέ τίποτα στέλνοντας αγγελιοφόρους σα νάνοι στη σειρά. κέρδιζε τίτλους όταν είχε ανθρώπους σα ανθρώπους — όχι όταν κάποιος ιστολόγος στο instagram αναφέρει ένα αγόρι σα σπουδαίο αμυντικό επειδή έκανε μία κίνηση σαν μπουζούκι στη ντουλάπα του γονιού του;; αυτός είναι ο στρατώνας;; αυτός;; η ομάδα μου είναι ντροπή όταν ψάχνουμε τον επόμενο Λεβ σ' έναν κύκλο τσάντου μπουζουκιών;; ας ξυπνήσουμε λοιπόν λιγάκι πριν πάψει να υπάρχει ακοή στους τραγουδιστές μας. πίσω Μπάγερν!!! πίσω πάση θυσία!!!