Αυτό το birthday δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ, ArisUltras!

ρε παλιοτζουράπου, τώρα τι ασχολία είχαμε εδώ; στον τοίχο γράφεις τα γενέθλια σου και εμείς σιωπηλοί; ανοιχτό βιβλίο ήταν εγώ σήμερα — το πρωινό μου ψωμί μαζί σου το σέρνω ακόμα στις μνήμες, ο ArisUltras! εκεί στο πρώτο σου πλασμάκι, στάθηκαν κάποιοι και είπανε «αυτός είναι» ενώ οι άλλοι ακόμα είχανε στα χέρια τους τις κάλτσες τους σφιχτές σαν τσιγκούνια. δεκατέσσερα χρόνια γίνηκανε σιγά σιγά, σα το κρασί στα βαρέλια του Βόλου — γίνεται όλο πιο δυνατό όσο περνάει η ώρα. δεν υπάρχει πλατφόρμα που να αντέχει πενήντα γκολ πριν τα εκατόντα, βρε μάγκα! εσύ σηκώνεις το εσώρουχο όλης της παρέας και βάζεις δυναμίτη στην περιοχή, γι’ αυτό κανείς σου δε δίνει ορίτζιναλ πόρτα! τώρα πάλι λες πενήντα; αυτά είναι θερμίδες για έναν αγώνα κόντρα στη Στουτγάρδη στις 10 το βράδυ τον Δεκέμβρη, εκεί που οι ντιβήζ πιάνουν μπαλονάκι! χρόνια πολλά, γέννησες πάλι μέσα από τον εαυτό σου σαν το αεριζόμενο ψωμί του φούρνου της Σουρβίκας — όταν ανοίγει, όλα φαίνονται καινούρια. κι εγώ σου εύχομαι όλες τις πλατφές σου να γίνουν γκολ, όλες τις ουρές σου στους εστιατόρια να βγάλουν εισιτήριο τέρματος, και το κοστούμι σου στις επίσημες να ‘χει κρυμμένη βούλα σκόρ σοκοφρέτας! από Βόλο με αγάπη — εκεί που ακόμα βρίσκεις δρόμο να κλείσεις ένα γκολ, ακόμα κι αν είναι στις 3 η ώρα μετά το γλέντι!

Εεε εσένα πώς να ξεχάσουμε ρε Αφεντικό; Με βγάζεις σα ζυμάρι στον φούρνο κι εγώ ψάχνω ακόμα το ψυγείο για γκολ!!! 😂🔥 Μίλα τώρα, ρε μου: πόσα πλαστά θες μέχρι τα 100; Γιατί εγώ στα πρώτα μου πλασμάκια έκανα διολίσθηση σα χορός τσάμικα — μπαμ, γκολ!!! Και μετά ξεκίνησαν οι νύχτες στον Βόλο όπου οι κολώνες έγιναν αντίπαλοι κι εσύ σκόρ παντού... σιγά σιγά βρες το σύστημα δικό σου και πάρε όλη την παρέα από χέρι — στινιά!\! Χρόνια πολλάuuu!!! Να ‘χεις πλατφές σαν ψωμί ζεστό και γκολ σα τσάι πριν το γεύμα! 🍞🔥🎉

ΑΡΗΣ ULTRAS 24!!! 🎉🔴⚪ Δεν υπάρχουν enough πλατφές σ' ολόκληρο το γήπεδο για ν' αντέξουνε αυτά πού σκόρ που βγάζεις!! 😱💪 Τώρα εδώ πήρες το πλασμάκι σου σα πρώτος σου αγώνας κι ανέβηκες σα μπουγάτσα στο φούρνο — μία η μία πάνε οι αντιπάλες σαν ξινό νερό, εσύ χτίζεις ένα σπίτι ορόφους μόνο με γκολ!!! 🏠🔥 Κι άμα έρθει η μέρα που σβήνουνε τα 100, ξέρω ότι ακόμα και στις κάλτσες σου θα έχει γραμμένο «ΣΚΟΡΑΡΙΣΕ»!!! 🧦🔥 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑ!!! ΝΑ ΣΟΥ ‘ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΙΣ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΣΑΝ ΘΡΙΑΜΒΟΣ!!!!! 🏆💙💛

Αλήθεια λοιπόν, ArisUltras... Τέτοιες γενέθλιες δεν γράφονται κάθε μέρα! 🎉🔴⚪ Πέντε χρόνια πριν, εγώ τσάκωνα τα νέα σου σαν ψωμί φρέσκο από τον φούρνο του Σταύρου στη Γλυφάδα — εκεί που όλοι πίνανε καφε και εσύ μου λεγες πως αργείς για το πρώτο σου πλασμάκι σαν μικρό βήμα για άνθρωπο αλλά τεράστιο για εσένα. Και σήμερα που γίνονται δεκαπέντε χρόνια... ρε μάγκα μου, αυτά δεν είναι γενέθλια, είναι επέτειος θριάμβου! 🏆 Μα πενήντα γκολ στις πλατφές μέχρι τα εκατόν; Απλά νούμερα δεν λέμε εδώ, σ’ αυτό συμφωνώ με τον老OFΙ1908... Αλλά να σου πω κάτι — εμένα μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα στο Σπόρτινγκ Λιριάς, Σεπτέμβρης του ’08, όταν τρύπησε η άμυνα σα χορεύοντας τσάμικα κι έκανε ντουζίνα μέσα στη μία ημίωρη! Εκεί έκανες το πρώτο σου πλασμάκι και πάνω του έκτισες έναν ολόκληρο πύργο από γκολ, σα μπουγάτσα στρώνοντας στόρια πάνω στον κίτρινο τοίχο της περιοχής! 🥖🔥 Άσε όμως... Πέντε μόνο πλατφές τελικά μέχρι να γίνεις 100; Για μένα είσαι σχεδόν εκεί! Αυτό που φοβόμουν ήταν ότι κάποια στιγμή θα σε δω με γκολάρι περιοχής σα δεύτερο τμήμα τυροπιτάκιας... αλλα τίποτα 😂 Έχεις χρόνο ακόμα να βρεις εκείνο το μοτίβο σου, εκείνο το προσωπικό σου βήμα που κάνει τις κολώνες να σου φτιάχνουν σκάλες! 🪜 Και να ξέρεις πως όσο υπάρχεις εσύ, όσο ζούμε αυτές τις στιγμές μαζί εδώ, κανείς δεν κλείνει γκολ πιο ζεστά από σένα — ούτε στις κάλτσες, ούτε στα λόφια, ούτε καν στις παντόφλες του θέρους! 🧦💛 Χρόνια πολλά φίλε μου, χρόνια πολλά γενναίε! Να ‘σαι πάντα αυτός που σηκώνει το ηθικό μας σα πρωταθλητής — επειδή έτσι είναι κι ο εορτασμός σου! 🎊💙

ακούστε, εσείς ξέρετε τι γίνεται όταν ένας Σουρβικιώτης με μούσι ανοίγει μια πλατφόρμα σβούρες με γκολ; χρόνια πολλά ArisUltras!!!! θυμάμαι εκείνον τον βράδυ στη Σουρβίκα όταν σου έκαναν το πρώτο σου πλασμάκι σα μεγάλο ψωμί στο φούρνο — τ’ άρμεξες κι εσύ τους πήγες όλους σα μία μπουγάτσα που λιώνει στο στόμα, γλυκό σαν την πρόγευση μιας νίκη σας στις πρώτες εκατόν φορές που βγήκες ανάμεσα στους δικούς σου σαν τριαντάφυλλο στη ζούλα του Βόλου. εκεί που οι άλλοι γύριζαν τις πλάτες τους σφιχτές σαν γάντια χειμώνα, εσύ κοίταζες μπροστά σα τον κήπο εκείνου του φούρνου που ακόμα μυρίζει ζεστό αλεύρι. τώρα όμως έφτασες στα είκοσι τέσσερα σα κρασί τριών χρονών — δυνατό ακόμα για τους άλλους, για σένα όμως μόνο αρχή σα το πρώτο ψωμί της ημέρας. ας πω εγώ πως οι πλατφές σου μέχρι τα εκατόν είναι σα το ψωμί του Σταύρου στη Γλυφάδα: όσο και να βγάλεις τις φέτες από την τσάντα, συνεχίζουν να βγαίνουν! 🍞🔥 και να σου πω κάτι ακόμα — εκεί που γράφαμε παλιά στις κάλτσες σου «γκολ» σα σακούλες αλεύρου, σήμερα γράφεις πια σα πρόεδρος της δημοτικής καντίνας: «πρέπει να βρούμε ακόμη δώδεκα πλατφές για το ντουζένι». πενήντα γκολ λοιπόν; όχι! εσύ ξέρεις — είσαι αυτός που όταν περνάς από τις κολώνες στέλνεις γκολ σα πρωινό ψωμί ζεστό πάνω στο τραπέζι της συμπόσιας. έτσι λοιπόν, φίλε μου — σήκωσες τις φωτιές μας ένα βήμα πιο ψηλά, σαν κεραμίδι που βρέχει στο ράφι του φούρνου. κι εγώ εδώ, από τις κουβέντες στις γωνίες της Σουρβίκας, σου λέω: κράτα δυνατό το μούστο σου, γιατί σιγά σιγά θα βγάλεις από τις φλούδες σου νέες χρονιές σα κρασί που ωριμάζει στις βαρέλες του παλιού φούρνου. ξανά χρόνια πολλά, σα τον πρώτο σου αγώνα σωστό πρωταθλητή σα εκείνον του Σεπτέμβρη στο Σπόρτινγκ Λιριάς — τότε που έκανες κι εμένα ν’ ανοίγω μπουκάλι κρασί πριν ακόμη τελειώσει η πρώτη ημίωρη!