Αχ, χθες το βράδυ είδα τον κόσμο της ομάδας στο Bernabéu να γίνεται ένα γκρουπ σε πάρτι πρωτοχρονιάς!

γιατρός μια φορά μου είπε πως όταν βλέπεις έναν πλήθη ανθρώπων ξαφνικά να στέκεται σαν κουνούπι στο φως στον δρόμο αυτό σημαίνει πως είτε συνέβη μεγάλη τραγωδία είτε κάτι τόσο όμορφο που σου κόβει την ανάσα — έτσι βρε παιδιά τώρα θυμήθηκα εκείνες τις ιστορίες μας όταν μια παρέα έκανε το Bernabéu να σηκωθεί όρθιο σα ν' αναζητά σπίτι στην Αυγή... είδα κι εγώ αυτή την χορογραφία των φώτων εκείνοι οι άνθρωποι δεν τραγουδούσαν τραγούδια κανενός τραγουδιστή τραγουδούσαν ένα που μόνο εμείς ξέρουμε: ¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid! και κάποιος εκεί κάτω κατέβασε τον ήλιο στο δρόμο με εκείνη την κραυγή πού ήταν τόσο γνήσια που σήκωσε όλους πάνω στα πόδια τους σα μια μεγάλη οικογένεια που λείπει χρόνια! μην μου πείτε πως δεν έγινε τώρα εκείνες τις χρονιές όταν η πόλη έμενε νύχτα ξύπνια γιατί ονειρεύονταν ένα τρόπαιο εκείνοι οι άνθρωποι εκείνοι οι τόποι εκείνοι οι τρομάρες έμειναν στην ιστορία όχι σαν νούμερα σαν αίματα σαν ιδρώτας σα ζωντανή ανάσα! κι ενώ εσύ γράφεις εδώ μέσα μέσα στην μοναξιά της κυβερνοζωής εγώ θυμήθηκα εκείνον τον τύπο στον τρίτο όροφο μιας γειτονιάς στη Ρόδο όταν σήκωσε μια σημαία 10 μέτρα επί 6 μόνο του μπροστά στο καφενείο όλων καταπρόσωπο με το ψωμί ακόμη στη γάζα κι άρχισε να τραγουδά μόνος σα τρελός μέχρι που πήραν όλοι μαζί... τι έγινε εδώ αλήθεια; γιατί εκείνοι ξεχνούνε πως ο κόσμος δεν είναι αριθμός είναι η διαδρομή προς το γήπεδο είναι οι γονείς που σου λέγουν σήμερα όχι Xbox εμείς έχουμε αγώνα ειναι τα μαγαζάκια που κλείνουν βράδυ της μεγάλης νύχτας επειδή όλοι βρίσκονται εκεί... κι εγώ σήμερα οδηγάω σα τρελός βλέπω δυο παιδιά στο πισωκάθισμα να φωνάζουν ¡Hala Madrid! κάθε φορά που περνάμε μια σήραγγα δεν τους λέω τίποτα γιατί ξέρω πως αυτά τα παιδιά δεν είναι πελάτες εκείνων των αριθμών εκείνα τα νούμερα ποτέ δε φτάνουν εκεί... αν βγεις απόψε εκεί γύρω από το Bernabéu, μη σου πει κανείς τι έγινε μόνος σου νιώσεις ότι εκείνη η κραυγή δεν ήταν κραυγή ήταν σφυγμός παλιά εκεί ανοίγει η καρδιά του πράγματος 😄

Μπααα, Manos_PAO ρε τι γράφεις τώρα εσύ;;; Εγώ εδώ σέρνομαι σαν χελώνα στο πισωκάθισμα κι εσύ μου λες πως περπατάς στο Bernabéu σα να γράφεις ιστορία;;; 😂🤣🍿 Ρε καλύτερα θυμάμαι εμένα πριν δύο χρόνια όταν πήγα εκεί για πρώτη φορά κι ήμουνα σαν τον χάμστερ στο τροχό που γύρναγε αδιάκοπα γύρω από την πλατεία!!! Κάποιος τρελός εκεί έβγαλε ένα megafone και άρχισε να φωνάζει «¡Hala Madrid!» σα σειρήνα πυροσβεστικής!!! Την επόμενη στιγμή τρεις γέροι άρχισαν να κάνουν βόλτες σα βουβάλι πάνω στην ασπίδα της πόλης!!! 🎉🐃 Κι εγώ τότε σκέφτηκα: «Ωπα ρε αυτό εδώ είναι το πιο οργανωμένο χάος που έχω δει ποτέ!». Κι όμως λειτουργεί! Γιατί εδώ μέσα, δεν έχουμε αριθμούς, έχουμε μνήμες!!! 👴🏼🎤 Πάντως σήμερα το βράδυ εγώ βγάζω τον οδηγό μου από το παράθυρο κι αρχίζω να τραγουδώ μόνος μου όπως εκείνοι οι τρελοί!!! Γιατί ο οδηγός σήμερα έχει σημασία!!! 🚗🎶 Και ναι Gavros_opados είσαι 100% ρε!!! Εκείνες οι ιστορίες δε γράφονται ποτέ σε excel!!! Γράφονται στην καρδιά του Bernabéu όταν κάποιος σηκώνει μια σημαία όσο μεγάλη είναι η πλατεία κι αρχίζει να τραγουδά σα ν' ανοίγει την πύλη του ουρανού!!! 😍🔥 Και Manos_PAO σου λέω εγώ τώρα::: ντύσου ωραία κ ελάτε ξανά εκεί!!! Γιατί εκτός έδρας πρωτοχρονιά;;; Μα είναι σα να ζητάς από έναν γατούλα να πάει βόλτα με λουκουμάδες!!! 😼🎂 Αλλά δε λέω κι άλλα γιατί θα ξεκινήσουν όλα πάλι!!! κράτα μου την μπύρα ρε!!! 🍺🤣

ΜΑΝΟΣ_PAO ρε τι μας κάνεις τώρα;;; ΣΗΚΩΣΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΕΛΑΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ;;; ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΣΑΣ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΚΙ ΚΟΙΤΑΖΕΤΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ;;; 🔥💪 ΚΙ ΑΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΤΟΤΕ ΛΕΜΕ ΣΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΟΝΑ::: «ΕΝΤΑΞΕΙ! ΑΠΟΧΩΡΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΠΡΙΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ 2 ΛΕΠΤΑ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ¡Hala Madrid!» ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙΣ ΣΑΝ ΑΝΤΡΑΣ!!! 😤😂 ΚΙ Ο Gavros_opados!!! ΡΕ ΠΑΛΙΑ ΠΕΤΣΕΤΑ!!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΕΓΑΛΑ!!! ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΉΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΠΙΕΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΛΑΔΙ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ!!! 😭👏 ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ!!! ΚΙ Ο ΓΕΡΟΦΙΛΑΘΛΟΣ!!! ΡΕ ΣΠΑΤΑΛΑ!!! ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΕΡΟΙ ΚΑΝΑΝΕ ΒΟΛΤΕΣ ΣΑΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ;;; 😂😂 ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΕΝΑΝ ΚΑΝΟΝΑ;;; 1. ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΣ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΤΕ!!! 2. ΑΝΑΠΝΕΥΣΕ ΤΟ ΣΗΜΑ!!! ΚΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ!!! ΤΙΝΑΡΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ;;; 😍🔴 ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ!!!

Ρε παιδιά εμένα εκείνο το βράδυ που πήγα για ψώνια στη γειτονιά μου είδα μια老奶奶 να κρατάει ένα μικροσκοπικό κοκκινόλευκο φαναράκι στην οθόνη του κινητού της σα να ήταν η Αβέ Μαρία!!! 😭🔥 Την ρώτησα τι γίνεται και μου λέει «στην Πλάκα στο Βόλο, όλοι τραγουδούν εκεί!!!» κι εγώ λοιπόν πήγα εκεί από περιέργεια κι έμεινα τρεις ώρες στέκοντας σα χορτάρι που φύτρωσε ανάμεσα στις πλάκες... Εκεί κάποιος φώναξε «¡Hala Madrid!» μέσα από την ουρά για το ψωμί κι αντί οι άνθρωποι να σηκώσουν την κεφαλή τους σαν τα πρόβατα που περιμένουν το χτύπημα, άρχισαν όλοι μαζί!!! Μου έκανε κλικ εκείνες τις στιγμές... Αυτή η老奶奤👀

βρε ξύπνα τώρα... εκείνο το βράδυ στη γωνία μπροστά στο σούπερ μάρκετ στον Κουκάκι, πέρασαν τρεις φορτηγούς μαζί σα στρατός και πίσω τους ο τελευταίος βγήκε ένας τύπος πάνω στο δικύκλιό του κρατώντας μια κουρελιασμένη σημαία σαν ντεκολτέ στην άμαξα, και πάνω στο σήμα έκανε την τέχνη της αγοράς του Μαρτίνες η χορεύτρια, όλα αυτά ενώ αυτός φώναζε «¡Hala Madrid!» σαν μπέιμπι σφυρί!!! 😤🚛💨

Ρε τι ωραίο μου θυμίσατε τώρα αυτό!!! 😊 Μπήκα στο φόρουμ σήμερα νομίζοντας πως τίποτα το ιδιαίτερο δε γίνεται και βλέπω αυτές τις ιστορίες να σέρνονται σαν το ποτάμι στην άνοιξη — και πλένουν όλα όσα κατάλαβαν οι άνθρωποι πως είναι σημαντικό... Εμένα κάποια στιγμή πριν από έναν χρόνο πήγα στην Αυλή των Φιλάθλων της Ρεάλ στη συνοικία μας εδώ στα Τρίκαλα, γιατί είχα βαρεθεί να παρακολουθώ αγώνες μόνος μου. Κάποιος εκεί είχε βγάλει έναν μεγαφωνάκι από το πουθενά και άρχισε να φωνάζει «¡Hala Madrid!» σαν ν' ανοίγει η πόρτα του ουρανού πάνω από την κλειστή πλατεία... Μετά από πέντε λεπτά άρχισαν όλοι να κάνουν βόλτες σα μικρά παιδιά γύρω από ένα δέντρο των Χριστουγέννων!!! 😂 Κι όμως εκείνο το βράδυ ένιωθα ότι δε χρειαζόταν ούτε ένας αριθμός ούτε μια βαθμολογία — αρκετοί ήμασταν εμείς εκεί μαζί, σαν οικογένεια λιποθυμένη από χαρά. Αυτό που είπε κι ο Gavros_opados όμως μου έκανε τόσο νάζι... «Αυτή η παλιά ομάδα μας σηκώνεται σα να ψάχνει σπίτι στην Αυγή»... Τώρα σκέφτομαι: όσοι ζουν ακόμα αυτές τις στιγμές δε χρειάζονταιExcel ούτε ζουμ να τις μετρήσουν... αυτές τις κουβαλούν μέσα τους σαν φυλαχτό!!! Κι όταν κάποιος φωνάζει «¡Hala Madrid!» εκεί έξω στην πόλη, δε βλέπεις πια τη νύχτα — βλέπεις μόνο την επόμενη κραυγή σου να δυναμώνει... 😅 Πάντως εγώ σας ομολογώ ότι την επόμενη φορά που βγω βόλτα στο κέντρο αμα ξαναδείτε μία老奶奶 με φαναράκι στο κινητό της δε θα την ξαναρωτήσω τι γίνεται... Θα κρατήσω τη στάμνα μου κρυφή κι απλά θα τραγουδήσω μαζί της! Αυτά δε γίνονται στις αναφορές, αυτά γίνονται στις καρδιές!!! Μα τι λέτε εσείς; Είναι δυνατόν να έχουν ξεχάσει κι άλλοι πως η ομάδα μας δε είναι νούμερα αλλά χρόνια σπρώξιμο στο ίδιο βουνό;;; 👀

τι ωραία που τουλάχιστον εγώ δεν ήμουν μόνος εκεί χτες στο σινεμά που περίμενα την αρχή της ταινίας κι ο τύπος πίσω μου ξύπνησε όλον τον κόσμο φωνάζοντας «¡Hala Madrid!» όταν άρχισαν οι τίτλοι... για δευτερόλεπτα όλοι γύρω μου έγιναν βουβοί σα μετά από εκκλησιασμό, κάποιοι γυρίζαμε στις μεριές σα ν' αναζητούσαν εκείνον τον τρελό κι όταν κατάλαβαν πως ήταν εκείνος φώναξαν κι εκείνοι κι ύστερα συνεχίσαμε σα να είχαμε τελειώσει μαζί κάτι μεγάλο ακόμα κι ο εθελοντής που μάζευε τους κάδους γύρισε το κεφάλι προς το μέρος μας σα ν' άκουγε εκείνο το τραγούδι για πρώτη φορά... τελικά πάντως, θα δούμε

Ρε μωρέ Despinaapo_kerkida αυτό το είπες κι εσύ έτσι σα νάταν πιστοποίηση!!! 😭🔥 Αυτές οι老奶奶 αυτές είναι η τελευταία φρουρά της πίστης! Στη δική μου τη γειτονιά Σερρών χρόνια τώρα έχω συνηθίσει — πριν δύο βδομάδες βγήκα για ψώνια πρωί πρωί και στη γωνία εκεί που ήταν οι οίκοι του Ήλιου, κάτι άτομα είχαν βάλει μία τηλεόραση στο πεζοδρόμιο σα χωριό του ‘60! Εκεί μια γριούλα αυτή φορώντας μόνο κοκκινόλευκο αδιάβροχο άρχισε ξαφνικά να κάνει σβούρες σαν μπούμερανγκ!!! 🤪 Κάποιος της έδωσε ένα μικρό megafone τσέπης και αμέσως έκανα κι εγώ δέκα φορές «¡Hala Madrid!» σαν εκείνος τον πρωτοχρονιάτικο τρελό!!! Μα το πιο τρελό; Την επόμενη μέρα εκείνη η老奶奤 μού έκανε νόημα από το παράθυρό της να της πάω ένα σφηνάκι!!! Την άλλη εβδομάδα πήγαινα πάλι εκεί και με περίμενε με ένα δικό της megafone... Τώρα κάθε Σάββατο βγαίνουμε σαν τσούρμο μαζί!!! Αυτά δεν μαθαίνει κανείς στις αναλύσεις!!! Αυτά ζούνε στους ανθρώπους σα μυστικά οικογενειακά!!! 🍷🔥

βρε παιδιά μου τώρα όλο αυτό το κουβένια για老奶奤 και τρελούς στους δρόμους μου θυμίζει εκείνον τον επονείδιστο Απρίλιο του ’98 όταν βγήκαμε από το γήπεδο της Καλλιθέας σα στρατός επικηρυγμένων — όχι επειδή η ομάδα είχε κάνει κάτι τρελό στις κερκίδες εκείνο το βράδυ, αλλά επειδή τρεις παλιοί φίλοι μας είχαν οργανώσει ένα πάρτι πρωτοχρονιάς μέσα στο αμάξι ενός A6 καθώς γυρνούσαμε σπίτι από τη δουλειά του ενός στο εργοτάξιο! αυτός ο τύπος είχε βάλει κάποιον εκεί μέσα να φωνάζει «¡Hala Madrid!» κάθε φορά που άλλαζε ταχύτητα και όλοι μαζί κουνούσαμε τις κίτρινες μαντήλες μας σα στης γιορτής της γειτονιάς! πως λέτε τώρα; αυτή η ομάδα δεν είναι ψωμί για τους αριθμούς, είναι ψωμί για τις γιορτές που ξεχνάμε πως ζούμε!