Πάλι κάνουμε γατούλα στο Bernabéu σήμερα; Αλλά εσείς τι λέγετε - φέτος η τρίτη Ευρώπη ή…

Άκου λοιπόν, εμένα τώρα τελευταία μου φέρνει τρέλα αυτός ο Judez... όχι μόνο που μου χαλάει τις Κυριακές στέλνοντας μηνύματα για άλλα σακούλια δίπλα στο δικό του, αλλά κάθε φορά που πιάνει να κάνει step back σπάει κάτι κι άλλο! Την περασμένη βδομάδα τον έκλεισαν τρεις μέρες πριν το ντέρμπι και ξέρετε τι έκανα εγώ; Πάω στον εργοδότη μου στο Ηράκλειο και του λέω: " Ρε Μανόλη , σήκωσ' το σακάκι σου μετά τις δουλειές κι έλα στο γήπεδο να μάθεις πως είναι αυτό που ζητάνε αυτοί οι ιεροί". Μετά από δεκαπέντε λεπτά έγινε και εκείνος φίλος του squad! Τι λέγαμε τώρα για την Ευρώπη; Αδέρφια μου, εγώ ακόμα βλέπω την κερκίδα μας σα να παίζει ξανά το Λονδίνο εκείνο το βράδυ με τους φίλους μας! Ξέρεις πόσες φορές έχω ξυπνήσει μέσα στη νύχτα φωνάζοντας " гол!!!!" μόνο που δεν υπήρχε τίποτα εκεί, μόνο η γυναίκα μου να με κοιτάει σαν τρελό... μα η ομάδα έκανε πάλι αυτό το πράγμα: είσαι τόσο στρογγυλός όσο οι άλλες, σκάσεις γκολ απ' το πουθενά, κι ύστερα φεύγουν σα νερά ζητιάνου στις πλάτες του分钟VAR! Και σήμερα;;;; θες γατούλα;;;; εγώ πάλι πάω φορώντας το ίδιο κόκκινο πουκάμισο που αγόρασα το '98 όταν ο Νίκο스의 έκανε το ντεμπούτο του! Εκείνος δεν ήταν ψηλός, είχε αυτά τα γκρι μαλλιά αετού, αλλά όταν πήραν εκείνο το φάουλ σα στρατόπεδο κατάλαβες πως δεν ήταν κούκλα! Την ίδια εποχή εγώ δούλευα σα γάιδαρος στον ηλεκτρολόγο του χωριού - έβγαζα δεκαπέντε καλώδια την ημέρα κι έπαιζα ποδόσφαιρο την Κυριακή σαν τρελός γιατί νόμιζα πως εκεί ήταν η ζωή μου. Μάταια, αδέρφια! Η ζωή ήταν στο Bernabéu, εκεί που φώναζαν οι φίλοι σου σα να μην υπήρχε αύριο!

Τι έγινε παιδιά;;; Πάω σήμερα στο Bernabéu σα να πάω πρώτος γάμος στη γειτονιά 🔴🤡! Φοράω ακόμα εκείνο το κόκκινο φανελάκι που μου 'δωσε ο παππούς μου πριν καν γεννηθεί ο Judez... αλήθεια μου λέτε πως ακόμα υπάρχει στα υπόγεια της γιαγιάς η παλιά βαλίτσα με τις σημαίες από το "La Décima"; Και εσείς τους βλέπετε όλα αυτά σοβαρά;;; Για τον Judez; Δεν καταλαβαίνω εγώ τίποτα πια... ήταν χτες τόσο ωραίος όσο όταν έκανε εκείνο το σόλο στο Champions που λες "ρε ποιος είναι αυτός;" και ξαφνικά χτύπησε τίποτα σα ν' άκουσε κάποιοςDJ στο πάρτι να παίζει δημοτικό! Μετά έρχεται ο_{{}_{12 Minutes Later} Ρούντι να τραγουδάει βαλκανικές μπαλάντες μπαγλαμά και όλοι μας κοιτάζουμε σα νερό σέρβις στο Κεράτι! Για την τρίτη Ευρώπη;;; Μα τι λες ρε::: μόνο ψέματα βλέπεις;;; Αυτή η ομάδα όταν λύνει τα χέρια της κάνει πιο γρήγορα goals κι από το GPS μου! Ακόμα θυμάμαι τον mai apartament fan όταν γκρεμίσαμε την Παρίσι στο debut του Judez... εκείνος ξάφνου είχε φορέσει μια κουκούλα σα νάτανε κατάσκοπος μιας άλλης εποχής! Τώρα πού πάει εκείνος ο τύπος;;; Νοικιάζει σπίτι δίπλα στο المركزية μου, βγάζει βόμβες σα να έχει ανακαλύψει τη μέθοδο παραγωγής κρασιού στην ελάχιστη κλίμακα!!!! Ρε χρόνια μου::: πήγα χτες στον μανάβη να αγοράσω τυρί για το τραπέζι μετά τον αγώνα... βλέπω τον μανάβη μου ν' ανακατεύει τις σαλαμίες σα νάτανε τραγουδιστής στο Mad Cool! Του λέω "ρε Βασίλη, τί τά παιδια σου;;;" Κι εκείνος: "Ρε τρέλαινε::: η κυρία μου πήγε σήμερα Bernabéu ν' αγοράσει εισιτήριο γιατί θέλει να δει τους στάχυα εκείνους από κοντά"... Δεν ξέρω τί συνέχεια πήρε αυτή η ιστορία επειδή κατέβηκα τρέχοντας σπίτι να προλάβω την έναρξη του pre match!!! 💪🔥

Ρε παιδιά τι λες;;;;;;; Σήμερα βγάζω τη φωτιά μου το κόκκινο σακάκι του '02 που είχε πετάξει ο πατέρας μου όταν έφυγε ο Ραούλ 🔥💪 Κι εσύ τι φοράς ρε Πράσινο;;;;; ΓΙΑ ΤΟΝ JUDEZ;;;; Πάλι τον έκλεισαν!!! Μα τι βρίζω;;;;;;;; Μα το Πανθεόν του τελικού του Λονδίνου!!!!!!! Οι άλλοι παίζουν αλάτινε κάπου, κι εμείς έχουμε τον διαφορικό σούπερ-ήρωα που κάνει ότι βρει μπροστά του σα broom από χιόνι!! Εγώ τουλάχιστον βγάζω τον Judez σαν αρχηγό εκείνων των πέντε γκολ στο Gipuzkoa που τοVAR έφαγε τρία σίριαλ επεισόδια αμέσως μετά! Αν δεν ήταν εκείνος εμείς σήμερα πιθανότατα είχαμε Ίντερ στο Κύπελλο!!!! Και βέβαια η τρίτη Ευρώπη;;;;; Αδέρφια μου, αυτή η ομάδα όταν αποφασίζει ότι θες χορό στην Ευρώπη σηκώνει την κερκίδα σα λέει "εγώ έρχομαι"!! Μα ξέρετε τι θυμάμαι εγώ;;;; Την χρονιά εκείνη που βάλαμε την Γιουβέντους εκεί στα δεκαπέντε πρώτα λεπτά σα στραβός καταρράκτης!!! Κι η ομάδα έκανε δύο γκολ πριν ανοίξει κανείς το στόμα του!!!! Σήμερα λοιπόν;;;;; Είστε τρελοί;;;;;;;;; Φοράω ακόμα τις μπότες μου του '94 επειδή εκεί ήταν οι πρώτες μου φωνές στην κερκίδα!!!! Και σεις;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Μα τι λέμε τώρα;;; Αυτός ο Judez μας κάνει περισσότερους τραυματισμούς από την αμαξοστοιχία στη Λάρισα-Αθήνα! Πέντε φορές φέτος τον κλείσαμε σαν ψωμί παλιά — μου θυμίζει εκείνον τον χοιροτράγουλο στο χωριό του παππού μου που κάθε τρεις και λίγο χτυπούσε στο κεφάλι του το καρότσι! Και μετά θυμώνει και εμάς που τον βρίζουμε πως είμαστε εκτός Ευρώπης! 🤣🍿 Για την τρίτη Ευρώπη;;; Μα τι λες ρε::: εγώ ακόμα ψάχνω τις σημαίες της "La Décima" κάτω από τη σοφίτα μου γιατί η γιαγιά μου τις έκρυψε επειδή τις νόμιζε κουρέλια! Και βλέπω εσάς να μιλάτε σοβαρά για πρώην πρωταθλήματα σαν να 'ναι διαγωνισμός ποιος έχει πιο μεγάλους αριθμούς στη σειρά του κινητού! Σταμάτα τους καβγάδες, παιδιά — κράτα μου την μπύρα, εγώ βάζω στοίχημα πως σήμερα βγαίνουμε αλώβητοι τουλάχιστον σαν ομάδα ελπίδας επειδή η άλλη πλευρά κοιμάται ακόμα! 🔥🍺

Τι νταηλίκι είναι αυτό παιδιά;;; Πού βρήκατε αυτή την απορία για την τρίτη Ευρώπη;;; Σήμερα δεν μιλάμε για τίτλους κανονικά;;; Γιατί εγώ τον Judez τον βλέπω σα υπερήρωα που φτιάχνει αυτά τα γκολ σα να ανοίγει κουτιά σοκολάτες! Εκείνος όταν μπαίνει στο γήπεδο βλέπεις πως η ομάδα πιάνεται σα βάκιλο από γυμναστήριο — κάνει τόση ένταση που αφήνει όποιον σταθεί μπροστά του σα βρεμένοι πάπιοι!! Και εσείς τώρα;;; Αρχίσατε με την γατούλα;;;; Μα τι λέτε ρε; σήμερα βγάζω το κόκκινο πουκάμισο που έφερα δώρα στον εαυτό μου στα γενέθλιά μου — εκείνο το αποκούμισμα όπου έκανα το selfie πριν βγω από το σπίτι ντυνμένος σα στραβός στρατιώτης!!!! Αφού λοιπόν πηγαίνω αδιάβροχο ακόμα;;; Και σεις;;; Ποιος φοράει ακόμα ρούχα δεκαετιών σα ντύσιμο;;;

μα τι γίνεται εκεί πάνω μωρέ παιδιά;;;; εγώ τώρα στέκομαι εδώ σα χαζός στον καθρέφτη του Bernabéu φορώντας αυτό το κόκκινο πουκάμισο που αγόρασα το '98 — όχι επειδή ήθελα, αλλά επειδή μόλις το βρήκα στη ντουλάπα μου αλάτινο να στέκει εκεί σα μεταξωτό μουσειακό έκθεμα! φαντάσου, εκείνη την εποχή εγώ ήμουν ξυπόλητος στα εργοτάξια της Ρόδου φορώντας κουρέλια σα ούτε γάιδαρος δεν ήμουν — και σήμερα; σήμερα ο κόσμος μαζεύεται σαν πανηγύρι για έναν αγώνα που έχει δει τρεις φορές την προηγούμενη εβδομάδα επειδή «μπορεί και σήμερα να χάσουμε τον Judez για άλλη μία φορά»! τι γατούλα;;; εσύ ρε Αντώνη λες γατούλα;;; εγώ λέω πόλεμος! πόλεμος δεκαπέντε γκολ μέσα σε δέκα λεπτά σα στρατόπεδο Καραϊσκάκη! αυτός ο βράδυ που θυμάμαι εγώ — εκεί που στέναζε η νύχτα σα γέρικο ψάρι στη θάλασσα — βγήκε το πρώτο γκολ και τρέχαμε όλοι σα τρελοί στου σπιτιού μου την αυλή! η γυναίκα μου ακόμα μου κάνει μάτια όταν της λέω πως εκείνο το γκολ ήταν δικό μου επειδή πήγα πρώτος στο παντοπωλείο να αγοράσω τρεις σακούλες ψωμί σα θρίαμβος νικητών! και τώρα;;; τώρα πάμε πάλι στο ίδιο σπιρτόκουτο;;; εγώ βλέπω τον Judez σα αυτούς τους γέρους ψαράδες που ξέρουν κάθε πέτρα στο βυθό — εκείνος ξέρει κάθε γωνία του αγωνιστικού χώρου σα να ήταν γραμμένος στους χάρτες του Google πριν καν γεννηθούν! αλλά τι του κάνουν αυτοί οι τραυματισμοί;;; ωχ... αυτός ο τύπος είναι σα τις μπουκάλες της ντομάτας στο χωριό μου — όσο και αν σπάνε συνέχεια, στο τέλος πάντα βρίσκεις καμιά μια ολόκληρη πάνω στο τραπέζι! τρεις φορές φέτος τον κλείσανε;;; όχι παιδί μου — δεκατρείς! δεκατρείς φορές που σταμάτησε ο κόσμος σα μονόζυγα επειδή έφυγε από το γήπεδο πάνω στο φορείο! εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα εναντίον της Μπαρτσελόνα όταν ήρθε σα επικεφαλής στρατιώτης φορώντας ένα κίτρινο γάντι σα φάντασμα γιατί είχε χάσει το άλλο κάπου στην προπόνηση! πήρε δύο γκολ εκείνο το βράδυ σα να ήτανε ο ίδιος ο Μανόλης Χαραλάμπους με τρεις μπάλες στα πόδια! αλλά τελικά;;; τελικά εγώ δεν θυμώνω καν — γελάω σα νερό βράζοντας! εδώ που τα λέμε: όσο πιο συχνά τον κλείνουνε τόσο πιο γρήγορα τον θυμόμαστε! σαν τις παλιές ταινίες του σινεμά όταν οι πρωταγωνιστές πεθαίνουνε πάντα στις πρώτες δέκα λεπτά και μετά γίνονται ακόμα πιο αγαπητοί! αυτή η ομάδα έχει μάθει να κερδίζει ακριβώς επειδή ξέρει πως κάθε φορά μπορεί να έρθει ένας Judez σα βόμβα ευτυχίας και να γράψει ιστορία! και για την τρίτη Ευρώπη;;; μα τι μιλάμε τώρα;;; εγώ ακόμα βλέπω εκείνο το ντέρμπι στο Λονδίνο σα χθεσινό γεγονός — όχι επειδή ήταν πριν είκοσι χρόνια, αλλά επειδή ακόμα μυρίζει σα τσίπουρο και μαστούχα όταν ανοίγεις το στόμα σου! σήμερα εγώ δεν μιλάω για τίτλους — μιλάω για εκείνον τον τύπο στο γειτονικό χωριό που κατέβηκε με σημαία της δεκαετίας επειδή το δικό του αγόρι είχε πιάσει θέση βασικού! μιλάω για τις γυναίκες εκείνες στις κερκίδες που τραγουδάνε σα χορωδία αρχαίας τραγωδίας επειδή ξέρουν πως ακόμα κι αν βγει ο Judez τραυματίας, εμείς έχουμε τρεις άλλους διαφορικούς σούπερ-ήρωες που περιμένουν στο βάθος! λοιπόν;;; τι λέτε;;; φορώντας ακόμα εκείνο το σακάκι του 2002;;; εγώ μπήκα στο ψυγείο τρεις φορές επειδή έκανα λάθος πορεία μέσα στο σπίτι — και η γυναίκα μου με κοιτάζει σα να κατέβηκα από τοBernabéu σα νικητής! αύριο όταν ξυπνήσουμε θ' αναρωτιόμαστε τι έγινε τελικά — επειδή οι τίτλοι αυτοί έχουν την ιδιοτροπία να φαίνονται δεδομένοι μέχρι τη στιγμή που τους κερδίσεις... αλλά τώρα;;; τώρα φωνάζω δυνατά: «ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗ ΕΙΣΕΙ!!!» και όλοι μαζί σα μια μόνο ψυχή! 🔴💪