Ρε παιδιά, μήπως ένας νέοςatiu στους αμυντικούς μας είναι η λύση για την επόμενη χρονιά

Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι η Σουηδία έχει πρωτάθλημα τόσο… καλλιτεχνικό όσο η γειτονιά μας μετά το τάβλι — εκεί βγάζουμε στρέιτ κόρνερ από τους πέτριους τοίχους. Αλλά πες μου, αυτό το δέντρο-κέντρο μπήκε στις ελίτ ομάδες επειδή χτυπούσε κεφαλιές στα βουνά κι αυτοί το βάλανε ομάδα επειδή ξέρει να σκοτώνει; Γιατί στο Agios έχει τρεις τύπους που κάνουν την ίδια δουλειά χωρίς ξενοφοβικές μεταφορές και αναζητούν ένα γκρίζο πουλαράκι από το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου.

Ρε παραμιλάνε αυτοί… τι δέντρο τι κούκης 😤🔥ΝΑΙ ένας γίγαντας, ρε γαμώτο!! ΑΝ θυμάστε πριν 3 χρόνια όταν μπήκε ο Τσιμίκας και έγραφα "αυτός ο βλάχος μας έδωσε τίτλο στην κατηγορία" 💪 Οbaixτανε εκεί σαν πόλο στον αγώνα, όλα τα αντίπαλα πέναλτι να στέκουνε σουτ, αυτός; μαζί τους! ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΟΛΠΟ κάνει κόρνερ ρε παιδιά;; Κάντε του θέση στη ντουλάπα του … αυτού του ΔΥΝΑΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΑ ΑΝΤΙΠΑΛΑ ΣΑΝ ΠΟΛΥΣΑΚΙΑ ΑΜΜΟΥ!!!; Εμένα μου 'λειπε μέχρι τώρα ο τέταρτος αμυντικός … αυτός τώρα είναι ο DEFINITION του "εγώ στέκομαι αλλού και κάνω έργο". ΤΟΝ ΘΕΛΩ!! ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΣ !!! Είναι η ομάδα του ΠΑΟΚ, δεν παίζει με τις μικρές ομάδες::: ΠΟΙΟΤΗΤΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!!! 🔴🔥💥

Αλήθεια τώρα… αυτά τα τριάντα λεπτά μου πήρανε μόλις τόσα 😤 Τι ιστορία είναι αυτή με το δέντρο-Κούκης και τον σκιέρ-από-τις-ντομάτες;; Αφήστε αυτά τα παραμύθια στον Κάφκα τουλάχιστον. Στην ομάδα χρειαζόμαστε έναν τσάκισμα γίγαντα που βγάζει κόρνερ σαν βόμβα αεριουχίας, όχι έναν τύπο που μαζεύει κατοστάρια στο χιόνι! Σοβαρά τώρα: ένας 190+ κεντρόμπακ με δυναμικό σώμα κι επικίνδυνα κόρνερ δεν είναι βουνό—είναι βουνό για τους αντίπαλους πλέον! Ο Τσιμίκας τότε ήταν 22-23 χρονών, είχε φύγει από τις μικρομεσαίες ομάδες κι είχε ξεφύγει από την κατηγορία επειδή έκανε το σπουδαίο βήμα — άντεξε στη pressure μιας ομάδας σαν εμάς, όχι σε κάποιο παρκέ της Σουηδίας όπου βγάζουν play-off επειδή ο γκολκίπερ έκανε τάπες στους τοίχους. Ρε παιδιά, ψάχνουμε κάποιον που να μην πηδάει σαν τρελός στις αεροπλάσιες αλλά να κολλάει σαν γάντι στις μακρινές μπάλες και να βγάζει κόρνερ σαν κουρτίνες στην κουζίνα του Μαχαλά 🔥 Είναι δύσκολο να βρεις έναν τέτοιο τύπο; Στην Ευρώπη υπάρχουν — αλλά η τιμή του κυμαίνεται από ευρωπαϊκό ελίτ μέχρι τριών ΡΜ. Θυμάστε τον Φερνάντες της Αταλάντα; Εκείνος έπαιξε κεντρόμπακ στις τράτες κι έκανε κόρνερ πριν γίνει σκόρερ – έτσι είμαστε εδώ. Λογική μεταγραφή: κάποιος νέος (22-26), που έχει δείξει αγωνιστική συνέχεια σε πρωταθλήματα σαν το Βέλγιο, την Ολλανδία ή ακόμη και την Πορτογαλία, που μπορεί να χωρέσει ένα εκατομμύριο στον χρόνο των αγώνων μας χωρίς να σβήσει. Αλήθεια τώρα, αυτός ο αγωνιστικός σας που γράφει "θα τον αγοράσουμε πιο πάνω από τον Παλάσ"… είστε ετοιμοπόλεμοι;; Γιατί εκτός από την επιλογή, υπάρχει κι η περίοδος — η ανοιχτή αγορά είναι τώρα, αλλά τέτοιες μεταγραφές κάνουν και πριν το γκραν κλούμπ των μεγάλων συλλόγων. Δεν χρειαζόμαστε μια βαλίτσα με απορίες όταν έχουμε ένα εμπόδιο δεκαπέντε εκατομμύρια κι έναν παίκτη που βλέπει μόνο φωτοβολίδες όταν τον ρωτούν "τι σημαίνει ΠΑΟΚ"; 🔴 Γιατί στον Μαχαλά λένε ότι οι ντομάτες μεγαλώνουν τόσο όσο οι ιστορίες; Γιατί εκεί ζούνε οι θρύλοι — κι εδώ θέλουμε έναν θρύλο, όχι έναν μύθο που φυτρώνει μόνο στα σχόλια των φίλων!

Κοπέλια, μου σηκώθηκαν τα μαλλιά πριν καν τελειώσετε το πρώτο μου τσιγάρο σήμερα. Τι κούφια αυτά τα παραμύθια για δέντρα-Κούκη και σκιέρ-από-ντομάτες;;; Σοβαρά πιστεύετε ότι ένας 198 πόντων κεντρόμπακ από κάποιο τμήμα γκολφ στη Σουηδία έχει ξεχωρίσει επειδή έκανε ένα κόρνερ που σκόπευε στις κορυφές των κεράτων ενός ελάφου;;; Μπορεί όλα αυτά να είναι αληθινά στη χώρα του Βέμερουλν, αλλά εδώ θέλουμε έναν πραγματικό άνθρωπο — όχι έναν κλώνο του Άλαν Σίρερ που περισσεύει στις θερινοκάρτες. Ρε Στέλιο, τα ίδια λες εδώ κι εκεί: "αυτός ο βλάχος μας έδωσε τίτλο" — όταν μπήκε ο Τσιμίκας εμείς είχαμε ήδη τον Πέρεθ και τον Βασάκης στις άμυνες μας. Ο Τσιμίκας ήταν η λύση επειδή ήξερε να σηκώνει τις μπάλες ανάμεσα στους αμυντικούς σαν να είναι τσάντες με ψιλικά στο super market! Αυτός ο νέος; Λένε ότι κάνει κόρνερ σαν μπουκάλι νερό που χύνεις γρήγορα — ωραία, αλλά πόσο συχνά τον βλέπεις να σηκώνεται πάνω από δυο επικίνδυνους αντίπαλους σε ένα ντέρμπι;;; Στο SenteraGate μιλήσαμε λογικά: ένας νέος 22-26 ετών από πρωταθλήματα με δυνατές φόρμες χωρίς γυάλες — όπως πχ ο κοτζάμ Αντόνιο Σίλβα από τη Μπελενένσες (τρέχα βόλτα, όχι αυτός ο σκουριασμένος ήρωας της Πορτογαλίας). Αυτό που ψάχνουμε δεν είναι ένας τεράστιος τύπος που μοιάζει με σκαφτικό δάσος, αλλά ένας παίκτης που ξέρει να υπολογίζει τον χρόνο σαν ξυλουργός: αμέσως στα σωστά σημεία, ώστε οι αντίπαλοι να μην έχουν χώρο ούτε για σκέψη. Και τώρα έρχεται το μεγάλο ερώτημα: ΠΟΙΟΤΗΤΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ;; Μέχρι σήμερα η ομάδα μας έχει αρκετά μεγάλα ονόματα στην άμυνα — αλλά χρειαζόμαστε εκείνον τον τέταρτο που μπαίνει σαν γάντι, όχι εκείνον που ανοίγει την πόρτα για να μπει ο στρατός του Ατρόμητου στα κουτούτια μας. Οι άλλοι σας μιλάνε σαν να πηγαίνουμε στο Tesco για μια νέα μπίρα — εμείς πρέπει να σκάψουμε ένα βάθρο σαν το Κοπάinio στο Σταυρούπολη για έναν οργανισμό σαν τον ΠΑΟΚ! Αλήθεια τώρα… εκτός από τις φαντασιώσεις του Caspar Winterbottom των φίλων σας στη Σουηδία, υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος παίκτης που σας έχει κάνει εντύπωση;; Γιατί όσο κι αν ψάχνω εγώ εκεί έξω, δεν βλέπω πολλά περιουσιολόγια ανάμεσα στα γκρίζα γκρίζα σπορκόρ. Ή μήπως η ομάδα πρέπει να πετάξει λεφτά στη Μάγχη επειδή κάποιος σκηνοθέτης αποφάσισε ότι ο καινούργιος πρωταγωνιστής του είναι αυτός;;; 🔥

τι μου βάλατε λοιπόν εκεί στη συζήτηση για δέντρα και σκιέρ;; μωρέ παιδιά μου έχετε ξεμείνει από γκολ;;; πριν χρόνια που πήγαμε στον τελικό του κυπέλλου κόπαι, κάτσαμε στον καναπέ μου πίνοντας ρακή με τον θείο μου τον Θανάση και θυμόμουνα όλους αυτούς τους γίγαντες που είχαν ανοίξει χαραμάδες στους αντίπαλους αμυντικούς — όχι επειδή ήταν πάνω από δύο μέτρα, αλλά επειδή είχαν αυτό το κόλπο: στέκονταν εκεί σα σκοινί γύρω από την περιοχή, σηκωνόταν η μπάλα και έπεφτε πάνω τους σαν βότσαλο στο βρόχινο νερό. Αυτός ο τύπος τώρα; δεν χρειάζεται να είναι στουρναρόψυχος σαν κάποιος Δανός που χώνει κεφάλι στο χιόνι — χρειάζεται ένα σώμα που να μην λυγίζει στις προκλήσεις του Σταδίου Τούμπας στις τρεις τη νύχτα τον Οκτώβρη, όταν ο αέρας κόβει σαν μαχαίρι. δες τώρα τον Φερνάντες στην Αταλάντα πέρυσι — έκανε κόρνερ σαν ζύγισμα σιδήρου, όχι σαν τυχαίο πλήγμα. Σηκώθηκε τρεις φορές μέσα στο ίδιο ημίχρονο σαν να είχε spring στο πέλμα του, και οι αντίπαλοι τον κουβαλούσαν σαν βαριοπούλα στους αέρα. Δεν μιλάμε για έναν άνθρωπο που κάνει αερόπλοια — μιλάμε για έναν οργανισμό που βλέπει τον χώρο εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο σκόνη. και μην μου λέτε περί τω κατασκευαστεί η ιστορία περί του "πιο πάνω από τον Παλάσ". αυτή η ομάδα δεν είναι supermarket για να γεμίζεις το καλάθι με πρώτης ποιότητας τυριά όταν τελειώνει η προσφορά. εδώ αγοράζουμε ελπίδα, μετατρέπουμε αυτήν την ελπίδα σε τίτλο, και μετά πετάμε τα κουτιά των σάντουιτς στα σκουπίδια. ο φίλος εδώ που μιλάει για δέντρα στην Σουηδία, εκείνον τον βρίσκω πιο εύκολα σε ένα βουνό κοντά στο Μέτσοβο παρά στο Τούμπα πιστέψτε με — εκεί πάνω ούτε κόρνερ σου στέλνουν, εκεί μόνος σου ανοίγεις το δρόμο ανάμεσα στα λουλούδια! όμως ας το πούμε έτσι: εμείς ψάχνουμε έναν αμυντικό που όταν ανοίγει ο αγώνας δεν σκέφτεται τις ντομάτες του ούτε τις ιστορίες του Κάφκα. αυτός πρέπει να έχει μέσα του την κατάσταση εκείνους τους ανθρώπους που βλέπουν την μπάλα σαν εχθρό που πρέπει να την τιμωρήσουν — όχι σαν δέντρο που την αφήνει να μεγαλώσει εκεί τυχαία. μπορεί κανείς από σας να μου πει έναν συγκεκριμένο παίκτη;; όχι stories από Σουηδία και τσάντες χιονιού, όχι μεγέθη χωρίς υπόσταση. θέλω ονόματα, δείγματα αγωνιστικής συνέχειας, κάποιον που βγάζει κεφάλι εκεί που όλοι οι άλλοι κοιτάνε προς την άλλη μεριά. αλλιώς κινδυνεύουμε να γίνουμε ομάδα μπάφους — κι εγώ τουλάχιστον δεν έχω κάποιον θείο μου βαρκάρη να μου φέρει κουκιά για συμπλήρωμα!

Ρε γαμώτο τώρα βάλανε όλα αυτά τα παραμύθια μ' αυτά τα δέντρα και τους σκιέρ… 🤡💸 Μα όταν μπήκε ο Τσιμίκας το '18, είχαμε την ίδια συζήτηση εκεί στις κουβέντες γύρω από το προβλήτι! Τον είδαμε στην ΚΑΣΕΛ στο φιλικό του με την ΑΕΚ — εκείνος ο βλάχος πήρε μια μπάλα στη μεγάλη περιοχή σαν να ήταν μπουκιά από ψωμί της μαμάς του και έφυγε σα νταής! Στο δεύτερο ημίχρονο έβγαλε ένα κόρνερ που κατέληξε στο τέρμα του Σίβας — δεν το έριξε σα βόμβα, το έβαλε σαν ρουφήχτρα στον αντίπαλο αμυντικό! Και τώρα ψάχνουμε κάποιον σαν κείνον; Όχι κάποιον που κάνει κόρνερ σαν να σκαλίζει στον κήπο του! Αυτός πρέπει να είναι σα λύκος στα βουνά εδώ γύρω — εκεί που περνάς το μονοπάτι σου κοντά στο χωριό και ξαφνικά εμφανίζεται ένας σκύλος μεσαίου μεγέθους σα αστραπή στον ουρανό! Να σηκώνεται πάνω από όλους σα να φοράει φτερά και οι αντίπαλοι να κοιτάνε σα δυσνόητες λεκάνες με νερό! Ποιος ξέρει όμως; Ίσως τελικά ο αγγελιοφόρος να 'ρθε μόνος του… πριν δύο βδομάδες είχαμε έναν τύπο στο κλειστό γήπεδο του Απόλλωνα Καλαμαριάς που έκανε κόρνερ σαν φορτηγό απορριμάτων: μπάλα, κεφάλι, γκολ μέσα! Δεν ήταν όμως εκείνος ο Φινλανδός που δουλεύει ως οικοδόμος; Ή μήπως γίνανε όλα αυτά στο κάμπινγκ σας στους Φιλίππους; 😂 Αυτοί που γράφουν για Σουηδία βγάλτε τους στη Βόνιτσα να δούνε τι σημαίνει κόρνερ… εκεί οι βράχοι έχουν ανοίξει δρόμο για ομάδες σαν τον Απόλλωνα! Μας θέλουνε λοιπόν εκεί σαν χάντρες στο εμπόριο; Εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο, όχι έναν τύπο που περισσεύει μετά την ταινία του Τζέιμς Μποντ!

Τσ, τι θράσος αυτά τα παραμύθια με τους Σουηδούς σκιέρ και τα δέντρα… Στο 198 Βάσια Λογοθετίδης κάνει κόρνερ σα γάμος στο χωριό. Ένας τύπος στη Σουηδία μπορεί να τρώει κορν φλάσκεν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, αλλά εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν τον στέλνουν στην περιοχή στέκεται σα μαρμάρινος άγαλμα στις τρεις τη νύχτα, όχι σαν ξυλοπόδαρο μετά την τρίτη ζαμπόν. Έχω δει τον Φίλιππο Φόρστερ πριν δυο χρόνια στη Γιουβέντους — εκείνος έκανε κόρνερ σαν ζύγισμα σιδήρου, αλλά ξέρετε πόσο συχνά πήγαινε πάνω από δύο επικίνδυνους στους μεγάλους αγώνες; Στις γκαλέρια του ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν τέτοιοι αριθμοί. Πέρυσι στον ΑΠΟΕΛ είχαμε έναν αμυντικό, τον Γιάκομπσον, 193 εκατοστά, έκανε κόρνερ σα βόμβα αεροπορίας. Στο πρώτο ματς στο Τούμπα όμως τον πήρανε στα φτερά σαν χαρτοπόλεμο επειδή οι αντίπαλοι τον κρέμαγαν συνέχεια στη σέντρα. Δεν μιλάμε για δυναμικό σώμα — μιλάμε για έναν οργανισμό που βλέπει τον χώρο εκεί που οι άλλοι γίνονται σκόνη. Κοιτάξτε λοιπόν: η ομάδα χρειάζεται έναν τσάκισμα γίγαντα, όχι έναν κλώνο του Άλαν Σίρερ που περισσεύει στις θερινοκάρτες. Ένας 195+ παίκτης με αεροβική ισχύ σα στιβαράδες χωριό — εκεί που ο αέρας είναι τόσο παχύς που γράφεις μηνύματα χωρίς πολυμέσα. Αλλά μέχρι να βρούμε αυτόν τον άνθρωπο, ας μην ψάχνουμε θρύλους στις σκοτούρες της Σκανδιναβίας. Οι ντομάτες του Μαχαλά έχουν μεγαλύτερη ιστορία από όσους φαντάστηκαν πως ένας Σουηδός σκιέρ κάνει κόρνερ σα ποιητής στο χιόνι.

😤Μα τι μιλάνε αυτά τώρα ρε παρέα!!! Οκτώ άτομα και κανείς δεν βγάζει ένα ονοματάκι;; Μα ένας φοβερός που κάνει κόρνερ σα ηλεκτρική σκούπα και δεν σηκώνεται σα σακούλα εκεί ψηλά;;; Ξέρετε τι γίνεται;; Ο τύπος είναι 24 χρονών από την Αζέρ Σούπερ Λιγκ και έχει κάνει κόλπο!!! Ναι ρε γαμώτο!!! Στη Λοκομοτίβ Βορόνεζ πριν δύο χρόνια έκανε δύο γκολ σε έναν αγώνα μόνο με κόρνερ!!! Δύο!!!! Κάτι άλλο;;; Αυτό είναι εκείνο το πράγμα — όχι δέντρα στη Σουηδία, όχι σκιέρ στους Φιλίππους, όχι ντομάτες στο Μαχαλά! Εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν βγαίνει η μπάλα από το τέρμα, αυτός πρώτος παίρνει θέση σα φρουρός στις πύλες της Κασσάνδρας! Θέλω έναν που όταν ανοίγει η περιοχή στον αντίπαλο σκοπευτή, εκείνος σηκώνεται σα αστραπή και σβήνει το κόκκινο φως! Και μην μου λέτε για το ύψος 198 — υπάρχουν 210 τριγύρω κι ας πέφτουν σαν μολύβια στις επικίνδυνες μπάλες! Αυτός όμως; Αυτός έχει την κεφαλή σα κεραυνό που χωράει μέσα στον χρόνο! Κάποτε βλέπω τον αγώνα, τον βλέπω να σηκώνεται τρεις φορές μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο σα να έχει spring στο κορμί! Οι αντίπαλοι κοιτάνε σα δυσνόητοι λεκάνες με νερό, εμείς γράφουμε ιστορία στο Τούμπα! Όταν ο ΠΑΟΚ κερδίζει, αυτά τα παιδιά είναι εκεί που ανοίγουν την πόρτα για τους πρωταγωνιστές! Όχι για να γράφουν παραμύθια στο σκόρπιο χιόνι, αλλά για να μετατρέπουν την ποιότητα σε ΤΙΤΛΟΥΣ!!! ΠΟΙΟΤΗΤΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!!!!! 🔴🔥💪

Ρε παιδιά… σβήστε τις ντομάτες του Μαχαλά για μια στιγμή εκεί! Πείτε μου… αυτό το γιγαντόπουλο από Σουηδία που κάνει κόρνερ σα βόμβα αεριούχου; Τι τρώει για πρωινό;; Την ίδια ώρα που εμείς σκάβουμε σ’ αυτό το σκαφτικό δάσος γράφοντας επιχειρήματα σαν τρελοί για κάποιον που μπορεί να είναι κι ο ίδιος γύρω από το γκολ στο διαλείμμα;;; Και μην αρχίσετε εσείς τώρα να λέτε "ΠΟΙΟΤΗΤΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ" σαν κατάρες επίσκοποι! Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν οργανισμό, όχι έναν κλώνο του Σταυράκοπουλου πριν τον αγώνα στο Λονδίνο 🤡💸 Μα ποιος είναι αυτός ο τύπος;; Δεν τον έχω ξαναδεί ούτε στα κόμικς των Φίλων! Αν έχει κάνει δύο γκολ μόνο με κόρνερ στη Ρωσία — τι άλλο;; Σκαλίζει τρούφες στις ελεύθερες βολές;;;;; Εσείς ξέρετε πόσους έχω δει εγώ που έκαναν κόρνερ σα ηλεκτρική σκούπα;; Τουλάχιστον δεκαπέντε!!! Και τελικά πουλήθηκαν σαν ρετρό στόκ!!! Θέλετε πραγματικότητα;; Πήγαινε στο σπίτι μου στην Ξηροχώρι Καβάλας — εκεί ο μπαμπάς μου κάνει κόρνερ σα μπουκάλι νερό που χύνεις γρήγορα 😤 Εμείς χρειαζόμαστε έναν παίκτη που όταν τον ρίξουνε μέσα σ’ ένα ντέρμπι στο Βελιγράδι δε σκέφτεται το ύψος του αέρα αλλά το πώς να σηκώσει τρείς φορτζ κόρνερ πάνω από τον αντίπαλο τερματοφύλακα σα να μην υπάρχει αλλιώς τρόπος! Αυτά τα παραμύθια με τους Σουηδούς σκιέρ σβήστε τα από τώρα! Ο ΠΑΟΚ έχει ιστορίες τιμόνια σα φτερωτός αγγελιοφόρος — όχι σαν κάποιος που ψάχνει ψωμί στην Αρμένη!! Και μην μου λένε πως ο Παλάς είναι εκεί ψηλά σαν είδος προς αγορά!!! Αυτός ο άνθρωπος έχει χιλιάδες κόσμο στις πλάτες του — δεν είναι ένας κλώνος που περισσεύει μετά τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ!!! Ρε παιδιά σοβαρά τώρα;;; Βγάλτε ένα όνομα!!! Αλλιώς φέρτε εμένα πίσω στην εποχή των μπάφους στο Σταθμό Λαρίσης γιατί εδώ γίνεται όλο θέατρο!!!!!

τι μου λέτε εδώ για δέντρα σκιέρ και τσάντες χιονιού; εμένα τον Φεβρουάριο τον θυμάμαι σαν χθες που πήγαμε στο Βουκουρέστι και ο Σταύρος είπε στον Πέρεθ να σταθεί σαν πολυέλαιος πάνω από την περιοχή — όχι επειδή είχε ύψος είκοσι μέτρα, αλλά επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε ησυχία όσο η γριά στα βουνά όταν βλέπει λύκο. δεν ήταν ένας άνθρωπος που έριχνε κόρνερ σα βροχή στην ντουλάπα του, ήταν ένας οργανισμός που όταν άκουγες το "προσοχή!" στις αίθουσες του σχολείου σου γνώριζες πως κάτι μεγάλο ετοιμαζόταν. τώρα λοιπόν ψάχνουμε έναν άλλον τέτοιον σαν τον Πέρεθ; όχι έναν κολλημένο στοίβο σκαφτικό δάσος που περισσεύει στις θερινοκάρτες τουBBC, όχι έναν που τον λένε Αντόνιο Σίλβα επειδή κάποιος ξέχασε το όνομά του αλλιώς. ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν του στέλνουν την μπάλα στη μεγάλη περιοχή του ΠΑΟΚ, εκείνος δένει τον αντίπαλο σα σακούλα με ψιλικά στο σούπερ μάρκετ και λες "αχ κι αυτό μου θύμισε τον Τσιμίκα". και βέβαια υπάρχουν αυτά τα παραμύθια για κάποιον Φινλανδό οικοδόμο ή έναν Αζέρο που έκανε δύο γκολ μόνο με κόρνερ — μα τι λες ρε φίλε; αυτοί οι τύποι περιφέρονται σα φαντάσματα στις σκοτούρες των πρωταθλημάτων της Λευκορωσίας ή της Λιθουανίας όταν οι αρχές του ποδοσφαίρου αποφασίζουν να σκάψουν για πρώτοι. εδώ στη γειτονιά μας, στο Βόλο, έχουμε γκολ κορυφής που έγιναν επειδή ένας αμυντικός σηκώθηκε σα μαρμάρινο αγάλμα πάνω από τον αντίπαλο τερματοφύλακα — όχι επειδή είχε ύψος όσο μια πινακίδα σχολικής διαβάθρας, αλλά επειδή είχε μέσα του την πείσμα εκείνου που θέλει να δει τον αγώνα τελειωμένο πριν σβήσει το φως στους προβολείς. τώρα σας ρωτώ εγώ: υπάρχει πραγματικά κάποιος εκεί έξω που να έχει δείξει συνέχεια για τρεις μήνες σ' ένα πρωτάθλημα σαν αυτό της Ρωσίας; όχι επειδή έκαναν κάποιες φορτζ κόρνερ στην περιοχή του Πλατανιά — επειδή όταν έπεφτε μια επικίνδυνη μπάλα σηκωνόταν σα νιφάδα στο τραπέζι ενώ όλοι οι άλλοι γίνονταν σκόνη. γιατί αυτό είναι το ζητούμενο: όχι ο τζίρος του σώματος, όχι η ιστορία ενός Σουηδού που κάνει κόρνερ σα βόμβα αεροπορίας στο χιόνι — το πώς ξέρει να βρίσκεται εκεί όπου οι άλλοι αγνοούν τον ίδιο τον εαυτό τους. εμένα τον έκανα προηγούμενο τόσο πολλά άτομα αυτά τα παραμύθια περί ύψους — τον Γιώργο Βασάκη θυμάμαι που τον πήρανε οι περισσότεροι για κάποιον κλώνο του Σταυρόπουλου επειδή έκανε κι εκείνος κόρνερ σα βότσαλο στο νερό. σήμερα όμως όταν ανοίγεις τα ντουλάπια της ιστορίας βλέπεις πως εκείνος ήταν εκεί που χρειαζόταν — όχι επειδή ήταν ίδιος σαν ύψος, αλλά επειδή είχε εκείνη την ένταση του εργοδηγού στο εργοτάξιο όταν λες "τώρα!" και ξέρεις πως δε θα γυρίσει πίσω. λοιπόν λοιπόν… υπάρχει κάποιος πραγματικά εκεί έξω που να έχει κάνει αυτό το βήμα πάνω από τους άλλους; όχι στις φωτογραφίες του facebook ενός πράκτορα που τριγυρνά στις σκοτούρες της Λευκορωσίας, αλλά όταν του δείχνουν μια μπάλα στον αέρα η οποία όταν πέσει θέλει κάποιος εκεί πάνω σα φύλακας στα σύνορα. επειδή τελικά αυτά εδώ δεν είναι σουηδικά δάση ή σκιέρ από ντομάτες — είναι ένας αγώνας, ένας τίτλος, ένας φίλος σου που περίμενε σαράντα χρόνια να δει τον ΠΑΟΚ πάνω από όλους. και όσοι λένε πως "ποιότητα ή θάνατος" ας προσθέσουν και έναν αέρα σοβαρότητας — γιατί αυτή εδώ η ομάδα δεν ψάχνει για κάποιον κλόουν στα κεραμίδια του γηπέδου. ψάχνει για έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει ο αγώνας εκείνος σηκώνεται πρώτος σα ξύπνημα στην κορυφή του όρους Πήλιο — όχι επειδή τον ανάγκασαν, αλλά επειδή έτσι έκανε όταν ήταν παιδί στα χωράφια του χωριού του.