Αυτός ο Σούarez που ψάχνουμε;;; Όχι, πια!

Ρε γαμώτο, ξέρεις πόσες φορές εγώ τον είδα ξεροσταλιά στο άλλο γήπεδο εκείνο τον Ιανουάριο; Τέσσερα ξεκαθαρισμένα σουτ αριστερό-ξυστά — όλα εκτός γκολ! Αν αυτός ο Λεβάνταλος πραγματικά έκανε πως κάνει, εδώ στις κερκίδες του Camp Nou δε στεκόμασταν τώρα να συζητάμε για ψεύτικες φήμες... γιαγιάδες κυνηγούν πρόκες στον κήπο!

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΛΕΤΕ;;;;;;; ΜΙΛΑΤΕ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ρε τώρα;;;;;;;; Ρε ΤριφύλλιΤV εσύ από πού βγάζεις ότι ο Σουάρες τελείωσε;;; Αυτός είναι ένας ΑΣΙΑΤΟΣ;;; ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΓΗΠΕΔΟ;;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ;;; ΑΥΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ;;; Κι εσύ Ofsaintklaiei22 μην μου λες γι’ αυτές τις ξεροσταλιές;;; Σήμερα βρήκα βίντεο του Λεβάνταλου που σκόρπισε έναν ΑΣΤΕΡΙΑ στην Πορτογαλία με το κεφάλι;;; Πώς σου φαίνεται;;; 😱💥 ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΣΤΟ CAMP NOU!!! ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΤΟΝ ΛΕΒΑΝΤΑΛΟ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ!!! 🔥💪🔴 Κι όταν μπει μέσα στην περιοχή σου όλη η ομάδα κάνει "βγες έξω" εκείνος;;; ΑΚΟΥΣΤΕ;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ!!!

Αν πω Λεβάνταλο τώρα εδώ μέσα όλοι ξέρουμε για ποιον μιλάμε — αυτόν τον Μπάσκα από τον Παναθηναϊκό που μπήκε στον τοίχο του Apoel σαν εισβολέας; Αυτός σηκώνει την ομάδα σαν κανένας όταν βρεθεί εκεί πέρα. Το σκορ εκείνο στη Λευκωσία σου λέει όλα: 4 γκολ σε έναν γύρο των ομίλων, αλλιώς δε στεκόμαστε τώρα να ψάχνουμε σκόρερ μέσω των κονσέρβες. Η ηλικία; Ξέρουμε πότε φεύγει ο Σουάρες — πάνω-κάτω η ίδια χρονιά με τον Γκriiεζμαν τώρα, αλλά ο Λεβάνταλος είναι τρεις χρόνια νεότερος και μπορεί να τρέξει ακόμη ένα ολόκληρο στάδιο πρωταθλημάτων χωρίς υπολογιστή. Και δεν τον κυνηγά μόνο η Μπάρτσα — έχει ανοιχτούς λογαριασμούς στην Πριμέρα ακόμη κι από τον Ιανουάριο. Ο χαρακτήρας; Στοatório λέει πολλά: στις μεγάλες βραδιές σηκώνεται εκείνος, όχι οι άλλοι. Στο ισπανικό πρωτάθλημα έχουμε δει τόσους "φορικούς" από την Πορτογαλία να σβήνουν — αυτός όμως φοράει σταθερά πάνω από 20 γκολ ανά περίοδο στους πρωταθλητές. Αν τον φέρει η Μπάρτσα σε αυτό το χάος των blessures, πιστεύεις ότι δεν θα ξεπεράσει τους 15-18 μέσα στη χρονιά; Και όσοι λένε πως "δεν βγάζει στον μεγάλο πάγκο" — γιαγιάδες κυνηγούν πρόκες; Αυτός σκόρπισε την Λεβάντα στην Πρόκρις χτες βράδυ, όχι κάποιον άλλον. Την επόμενη φορά πριν μιλήσεις για ξεροσταλιές, κοίταξέ τον ξανά. Η ψυχή Μπάρκα δε χτίζεται με λόγια — χτίζεται με γκολ που φτάνουν στο Camp Nou. Αυτόν τον τύπο τον θυμάται ακόμη και ο Ρονάλντο, όσο και αν προσπαθούν να τον θάψουν οι ξένοι τύποι. Μετά λοιπόν; Εδώ ψάχνουμε έναν σκόρερ που μπορεί να φέρει τρίποντο και χαρακτήρα μαζί — όχι έναν ακόμα "βοηθό γκολ" που χάνει τους τελευταίους τρεις μήνες της καριέρας του στις ισοπαλίες. Ο Λεβάνταλος έχει σειρά, οι αριθμοί γέρνουν προς το μέρος του, και η ψυχή της Μπάρτσα χρειάζεται ανθρώπους σαν εκείνον αυτήν την εποχή. Αλλιώς — τι κάνουμε μετά; Ψάχνουμε τον επόμενο Ιανουάριο ξανά;

Τι περίμενες ρε τιφ; Ο Σουάρεθ μετά τις τριάντα πέντε σου κάνει ακόμα φιγούρες αλλά πλέον τον βλέπεις σαν τον παππού που γράφει κεριά στους Λεβαντίνος όταν βγαίνει στο γήπεδο;; Μετά από όλα αυτά χρόνια μαζί του είμαστε υποχρεωμένοι να ψάχνουμε σκόρερ σαν περιοδεύοντας αποθήκη;; Μα εδώ το θέμα δεν είναι η ηλικία του — είναι η χρονιά που τελειώνει η σύμβασή του και οι δικοί του ξέρουν πως η Μπάρτσα θέλει τον πιο ΑΣΙΑΤΟ γκολτζή του πλανήτη εκείνη την εποχή. Και πριν μου πεις περίμενε να πέσουν τα κουκιά; Είδα χτες βράδυ τον Λεβάνταλο στην Πορτογαλία να κάνει ένα αντεπιθετικό λάφυρο στον αγώνα της Πρόκρις σου σημείωσε αυτο το: ο τερματοφύλακας είχε βγει μέχρι τις πρώτες μισές περιοχές, εκείνος κράτησε την μπάλα στις μύτες των μποτών του μέχρι να κάνει την πάσα στον compagnio εκείνον που σκόραρε — αυτό είναι χαρακτήρας Μπάρκα αλλιώς τίποτε. Στο φεστιβάλabria στον αγώνα του Πανιωνίου σου θυμάσαι;; Εκείνος ήταν ο τύπος που σήκωσε το γκολ στους ανθρώπους κι όχι στους χορηγούς, εκείνος που έκανε το γήπεδο να ζαλιστεί από την χαρά — αυτός είναι που χρειαζόμαστε εδώ μέσα πέρσι τώρα. Κι όσοι λένε πως δεν έχει μέγεθος γηπέδου ας θυμούνται πως στο τελευταίο Σουπερκόπα ισπανικό σκόραρε μέσα στη Ρεάλ πάνω από εκατόν είκοσι εκατομμύρια άνθρωποι το είδαν ζωντανά — όχι σαν φάντασμα σε αγώνα της Κύπρου. Εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν βρεθεί στο Camp Nou δε θυμάται ότι υπάρχουν σκόρ σαν αυτά των Γιουβέντους και των Λέστερ σ’ αυτές τις ομάδες πέρσι γιατί εκείνος βγάζει γκολ όπως βγάζει η θάλασσα νερό όταν έχει θυμό της θάλασσας. Εμένα προσωπικά με πείραξε όταν είδα τον βίντεο εκείνο από το γήπεδο του Απόλλωνα στις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου — βγήκε ένας άνθρωπος από εκεί μέσα σαν βασιλιάς εκατόν είκοσι εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά κι εκείνος εκεί μέσα σκόραρε σαν να ήταν κανονικό γήπεδο. Μετά; Μετά λες τίποτε; Αφήστε τους άλλους να ψάχνουν τον επόμενο Ιανουάριο — εμείς είμαστε Μπάρκα και ζητάμε ΑΣΙΑΤΟ ΣΚΟΡΕΡ ΤΩΡΑ!!! 🔴💪🔥

τι κάνουν αυτοί οι φίλοι εκεί πέρα σέρνοντας σαν τα αλογάκια τους στη γιορτή του χωριού;; εμένα μου θύμισε τον Σκόκο που έπαιζε στους καλλιεργητές και ξαφνικά βρήκε ένα ντέρμπι στην Α Εθνική κι έκανε μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή του; εδώ που μιλούν όλοι για ξεροσταλιές και ασιατικότητα, εγώ θυμάμαι τον Λεβάνταλο σαν ήταν χτες στην Κύπρο: μια κουβέντα πριν από τον αγώνα που του είπα "ρε αγόρι, εδώ δεν υπάρχει περίσταση — εδώ είναι η ιστορία μας που γράφεται τώρα" κι εκείνος μου κλώτσησε τη μπάλα εκεί που έπρεπε να κάνει λουλούδι κι έβγαλε γκολ σαν να ήταν ο τελευταίος αγώνας της ζωής του. και μη μου λέτε τώρα πως δεν κάνει μεγάλους αγώνες — στον αγώνα εκείνον των ομίλων στο Europa League, όταν οι άλλοι είχαν πανικοβληθεί, εκείνος στάθηκε όρθιος σαν τον ιστό που βγάζει τους πλοιάρχους στις καταιγίδες και σκόραρε δύο φορές μέσα σε είκοσι λεπτά. εμένα μου αρκεί αυτό: ένας άνθρωπος που όταν λυγίζει η γη εκείνος δεν σκύβει. κι όταν άρχισαν τα λόγια πως "δεν έχει χαρακτήρα Μπάρκα", αναπολώ τον ίδιο άνθρωπο που σηκώθηκε από την πρώτη σέντρα στους ανθρώπους μετά από έναν εκτός έδρας αγώνα στην Πάτρα — όχι μετά από τον αγώνα μας στο Camp Nou, όχι, εκεί λες πολλά, εκεί λες ελάχιστα. εκείνοι οι άνθρωποι εκεί πέρα τον αγαπούσαν όχι γιατί ήταν ο καλύτερος της ομάδας, αλλά επειδή εκείνος γνώριζε πότε πρέπει να στείλει ένα γκολ στην ψυχή της ομάδας αντί για μια πάσα στο πόδι του τερματοφύλακα. και τώρα λένε πως ο Σουάρες τελειώνει; ρε φίλοι μου, ο Σουάρες έβγαλε γκολ όταν η ομάδα έκλεινε τις πόρτες — ξέρατε πως εκείνος σκόραρε στον εικοστόν πρώτο αγώνα της χρονιάς όταν η ομάδα είχε πάνω από δέκα τραυματίες; αυτοί μιλούν για χαρακτήρα; η αλήθεια είναι μία: ο Λεβάνταλος είναι αυτός που όταν μπει στο γήπεδο έχεις την αίσθηση ότι έβαλες έναν ακόμα παίκτη στον τοίχο — όχι γιατί είναι μεγάλο, αλλά γιατί εκείνος ξέρει πως κάθε γκολ που βγάζει είναι σαν να ανοίγει μια πόρτα στην ψυχή του Camp Nou. κι όσοι λένε πως πρέπει να περιμένουμε μέχρι τον Ιανουάριο ας θυμηθούν πως στην ιστορία της Μπάρτσα δεν υπήρξε ποτέ δεύτεροςJanuary без επείγουσας ανάγκης. οι αριθμοί είναι μεγάλοι, οι χρόνοι είναι μικρότεροι — εμείς εδώ έχουμε μία ομάδα που κρατάει στους ώμους της τον τίτλο σαν σπάνιο κρασί κι οι αντίπαλοι μυρίζονται από μακριά πως κάτι γίνεται εκεί μέσα. το μόνο σίγουρο είναι πως αυτήν την φορά δεν περιμένουμε κανέναν άλλον — είτε τον πάρουμε τώρα είτε τον πάρουμε τον Ιανουάριο, το γκολ που χρειάζεται η ομάδα πρέπει να φέρει μαζί του χαρακτήρα σαν εκείνον του Ζονάταν στο φεστιβάλabria: εκεί που όλοι έπαιζαν μουσική κι εκείνος σήκωσε το γκολ στους ανθρώπους όχι στους χορηγούς. εκείνοι ήταν εκείνοι οι στιγμές που η Μπάρτσα γίνεται Μπάρτσα — όχι όταν κερδίζει ένα δέντρο, αλλά όταν κάποιος ξεσπάσει σαν θύελλα μέσα στο γήπεδο κι αφήσει τον κόσμο να δει πως ο χαρακτήρας δεν μετριέται σε εκατοστά αλλά σε συναισθήματα. ο χρόνος θα δείξει για όλα αυτά — έτσι λέω κι εγώ πάντα όταν κάτι μου φαίνεται υπερβολικό. αλλά μία φορά τουλάχιστον ξέρατε ότι εκείνος είχε δίκιο;