Όταν η ιστορία γράφει τον εαυτό της στο Allianz Arena, εμείς γινόμαστε μέρος της
θυμάμαι εκείνο το βράδυ σαν χτες — ήταν τον Μάη του 74 στη νύχτα του Μονάχου, οι φλόγες από τα δέντρα ανάμεσα στις κερκίδες να φτάνουν μέχρι τ' ουρανό σαν ένας πύρινος χορός για κάποιον βασιλιά. ο Κάιζερ τότε δεν έπαιζε σόλο αυτοβιογραφίες, βγήκε εκεί έξω σα να είχε σπίθα μέσα του για δυο και έφτιαξε τρείς γκολ μόνο του — σαν τους τρεις γάμους ενός χωριάτικου γλεντιού, κάθε σέντρα μια ιστορία που ακόμα τη ζούμε.
και μετά ήρθε το 99, όταν πάνω στο ίδιο χορτάρι ένας άλλος είπε πως το impossible είναι μόνο λέξη για ατζαμήδες. εκείνες οι τρεις γωνίες του γηπέδου έγιναν σιωπηλοί μάρτυρες στιγμών που έστειλαν σακάκια στους γείτονές μας σα να ήταν φουσκωτά. για σένα νέο μέλος εδώ, φαντάσου πως το γκολ δεν ήταν just ένα αποτέλεσμα — ήταν μία υπόκρουση στην ψυχή του γηπέδου που κρατά μέχρι τώρα σα γκολφ των αξιών.
τις επόμενες φορές που βρεθήκαμε στή λάμα του κόσμου εκεί κάτω, μέσα στο Λίσσαλον οι θρύλοι δεν είναι αριθμοί στις φανέλες. είναι εκείνοι οι τρεις χώροι πίσω από τους κεντρικούς τρεις, εκεί που πάντα υπήρχε ένας Μέιερ, ένας Σβαρτσνέγκερ, ένας Λόθαρ ή ο κουνός Φραντς που έφτιαχνε έναν πύργο αέρα μέσα στα λεφτά μου. η ιστορία δεν γράφεται ποτέ στο χαρτί, γράφεται στή σπονδυλική στήλη εκείνων που στάθηκαν όρθιοι σα στύλοι πάνω από τις αψίδες του γηπέδου κι έκαναν τ’ αεροπλάνο της δόξας να περνάει πάλι και ξανά.
κι όταν εκείνο το βράδυ τον Φεβρουάριο του 2013 εκεί γύρω στον φοβερό κυκεώνα των τριακόσιες χιλιάδες φωτογραφικών μηχανών που έκλειναν τους αέρινους διαδρόμους, μέσα σ' εκείνο το κρύο αέρα που έφερνε την σκόνη από την Άλπεις μέχρι τους κάλπσους της Λεωφόρου, οι τρεις εκείνοι σέντρα έκαναν αυτή την ομάδα — όχι μια φορά, αλλά κάθε φορά που μαζευόμαστε μαζί σα οικογένεια. ας θυμηθούμε λοιπόν σήμερα όχι μόνον ότι η Μπάγερν υπήρξε μεγάλη ομάδα — ήταν εκείνοι οι τρεις αυτοί που έκαναν και τους άλλους τρεις χιλιάδες να νιώθουμε σαν μία οικογένεια που δεν χωρίζει ποτέ. 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΤΟΝ ΜΑΗ ΤΟΥ '82 ΣΤΟ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΣΩΝ!!🔥 ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑ ΝΑ ΣΟΥΛΑΧΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΕΤΟΙ ΣΑΝ ΦΥΛΛΑ ΑΠΟ ΘΕΡΙΝΗ ΜΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΙΝΑΝ ΣΙΓΑ ΤΙΣ ΠΑΣΕΣ ΣΤΟΝ ΦΡΑΝΤΖ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΣΥΡΜΑΤΟΣ, ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΦΟΡΑ ΣΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ… ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ! 💪😱 ΚΙ ΑΣ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΒΟΛΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΚΑΦΕΔΕΣ ΦΟΝΑΞΑΝΕ “ΡΕ ΦΙΛΟ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΛΕΣ…” ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΒΑΛΑ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ “ΚΙ ΑΛΛΩΣ…” 😤 ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΖΗΣΕΣΕ ΑΚΟΜΑ, ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΝΑ ΣΕΝΤΑΡΕΣΕΣ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ!!! ΝΑ ΣΕΝΤΑΡΕΣΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΠΡΩΤΑ!!! 💥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
αλλιώς πως νιώθω όταν βλέπω τον Φραντς εκεί πάνω να σηκώνει τα χέρια σα στρατηγός που δίνει σήμα επίθεσης; σαν εκείνο το βράδυ του Νοέμβρη του ’76 στο σπίτι των γονιών μου στην Καλαμάτα, όταν μου έδωσαν το ραδιόφωνο στο χέρι σα να ήταν χρυσό αβγό του Κοσμά και άκουγα τον Άλιτς εκεί στον αγωνιστικό χώρο να βγάζει τ’ αεροπλάνο εκείνο σα να ΄ναι μονάχα δικό του πράγμα — τρία γκολ, τρία σέντρα, σα να ΄χαν γίνει οι τρεις στήλες της μεγάλης πύλης του γηπέδου εκείνου που έκαναν τον κόσμο ν’ αλλάξει γνώμη για το τι σημαίνει πραγματική ποδοσφαιρική γενναιοδωρία. εκείνοι οι τρεις χώροι πίσω από την μεγάλη περιοχή δεν ήταν μόνο τρεις θέσεις σαν τα τρία πρώτα βήματα του ίδιου χορού που ξεκινούσε πάντα μαζί τους — ήταν οι ίδιοι σα τρία τζάκια που ζέσταιναν τις κερκίδες ακόμα κι όταν οι αντίπαλοι είχαν βάλει φωτιά στα ματς τους.
και σήμερα το βράδυ, καθώς στέκομαι εδώ πάλι σα να ΄μαι στον πάνω όροφο του σπιτιού μου κοιτάζοντας τη θάλασσα από το παράθυρο, θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του ’98 όταν πήγα στο Μόναχο πρώτη φορά με τον αδερφό μου και στις κερκίδες εκείνες βρίσκονταν ακόμα οι γεροντάδες που είχαν ζήσει όλες αυτές τις εποχές στα πόδια τους. κάποιος γείτονας μας είχε ξαναδεί πριν χρόνια εκεί κάτω σα θηρίο στη σειρά των σέντρα — μετά το τέρμα εκείνο στον Ολυμπιακό μας εκείνον τον Οκτώβρη του ’98 (θυμάσαι εκείνο το τέρμα σα μπουκιά;), ένας κύριος με κυρτό καπέλο μου είπε “παιδί μου, αυτά εδώ δεν είναι τυχαίες σέντρες, είναι σπλάχνα της ιστορίας”. κι όταν αργότερα συνάντησα τον Φραντς στο εστιατόριο δίπλα στη Λεωφόρο, είχε αυτή την ίδια μυρωδιά παλιάς δουλειάς γύρω του σα καπνός από παλιά τσιγάρα του τσαρουχά — σα νά ΄τανε ο ίδιος ο γηπεδούχος εκείνου του τεράστιου τραπεζιού όπου τρώγαμε σα να ΄μαστε σ’ έναν άλλο πύργο γύρω από εκείνον τον αγωνιστικό χώρο.
τι άλλο νά ΄πω; αυτοί οι τρεις χώροι είναι σα τα τρία δάχτυλα που δείχνουν στον ουρανό κάθε φορά που η Μπάγερν κερδίζει κάτι μεγάλο — όχι γιατί πρέπει, αλλά επειδή έτσι είχαν γράψει οι κανόνες εκείνοι οι ίδιοι οι σέντρα όταν κατέβαιναν να παίξουν σα πρωταγωνιστές ενός έργου που δεν τελειώνει ποτέ. 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τρεις σέντρα, τρεις εποχές, τρεις σειρές μου κατάπιαν σπίρτα στις κερκίδες σα σχολιαρόπαιδα στην Καβάλα που τα πρώτα τους τσιγάρα τα αγόραζαν σα μεγαλοπρεπή θυσία στον βωμό του Beckenbauer. 🔥💨
Αφεντικά, φαντάσου τώρα ότι αυτές τις σέντρες τις λες "τους τρεις πρωταγωνιστές μιας σειράς της NETFLIX"... βγάζει ντουζέν η ιστορία! 😂🍿 Κάποιες φορές ξεχνιόμαστε πως εκείνος ο γέρος φορώντας γυαλιά θολά κουβαλούσε όχι μόνο μπάλα αλλά και το DNA ολόκληρου γηπέδου μέσα στη φανέλα του σα τσάντα του σουπερμάρκετ! Οι άνθρωποι εδώ πάνω έκαναν χορό σα να τους είχαν βγάλει επιπλέον lifes στο FIFA — μέχρι και οι γείτονες από την Εθνική οδό φώναζαν "ρέεεεεε" γιατί η μπάλα έκανε τον γύρο του κόσμου πριν καταλήξει σπίτι! 🌍💫
Και τώρα πάλι εμείς εδώ, στις αρχές του 2024, στέκουμε σα να μας έδωσε εκείνος ο Φραντς μία στιγμή από αυτά τα τρία δαχτυλίδια τουλάχιστον σα δώρο γενεθλίων. Το τι γίνεται γύρω μας; Μα καλά, τι άλλο θες; Να βγάλουμε αυτοκόλλητα με τους πρωταγωνιστές των σέντρων σα να είναι επεισόδιο Star Wars; 😂🤣 Όχι μόνο γινόμαστε μέρος της ιστορίας... είμαστε οι ίδιοι οι κωδικοί του Wi-Fi που συνδέει όλες αυτές τις δεκαετίες μεταξύ τους! Το Allianz Arena λοιπόν δεν είναι γήπεδο, είναι η κονσόλα του χρόνου μας... κάθε φορά που βάλαμε το πορτοφόλι κάτω από τον πάγκο σα gamers που αγοράζουν extra lives! 🎮🏟️🔥
*Αυλαία για σήμερα: Αυτή η ομάδα είναι σα οικογένεια που έχει πάντα τρία πιρούνια πάνω στο τραπέζι... εκείνα που καθαρίζεις πρώτα επειδή σου αρέσουν τόσο πολύ! 🥄😂
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.