Η φιλοσοφία του Παρέχο στοacho περιορίζει την Βαλένθια όσο η απουσία πλάνης περιορίζει…

Άντε ρε βρε παιδιά... όταν πρωτοπήγα στην Μεστάγια ήταν σαν να μπαίνω στο σπίτι μου, θυμάμαι οι γονείς μου με έπαιρναν μικρό και μου 'λεγαν πως αυτό εκεί είναι σπίτι μιας ομάδας που ξέρει από καρδιά κι όχι από φόρμες 🔥 Γιατί τώρα λοιπόν εμείς γινόμαστε αυτό που είχαμε σιχαθεί τόσο πολύ στους άλλους; Παρακαλώ πώς καταφέρνουν αυτοί οι άνθρωποι OUTSIDE Μεστάγια να κάνουν ότι θέλουν; Τι σύστημα είναι αυτό που κάθε φορά βγαίνει η ομάδα σαν χταπόδι ξεκολλημένο από τα βάθη της θάλασσας και σηκώνει χέρια στους... άλλους; Κοιτάξτε τις αρχές: φορμά WWDWL, 9η θέση, 46-55 γκολ — αλλά εσείς μου λέτε πως έχουν περισσότερα εκτός έδρας από μέσα; Τι κόκκινα σύννεφα πέφτουν πάνω μας όταν ανοίγουμε την πόρτα; Ο Παρέχο έχει βάλει τους παίκτες του σαν ψωμί στο λουκούμι — ζουν εντός περιοχής σαν τρελοί, αλλά όταν βγαίνουν έξω; Εκεί γίνεται το μπουρδέλο. Την προηγούμενη περίοδο πηγαίναμε στους άλλους και βάζαμε γκολ όπως στο σχολείο γράφαμε διαγώνισμα για φωτοτυπία. Αυτή τη φορά όμως; Στο Μεστάγια φοβούνται ακόμη και την σκιά τους... Και φανταστείτε τώρα τον εαυτό σας αντιμέτωπο με τον Μπαρτσελόνα στο γήπεδο σου... αυτοί οι τρεις φορ στην επίθεση τους έχουν κάνει περισσότερα γκολ εκτός έδρας από ότι έχουν δεχτεί μέσα; Σιγά μην βγουν εκείνοι απογοητευμένοι... Αντίθετα! Στην Μεστάγια; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι κάνουν ότι τους βγει... μόνο ισοπαλίες βγάζουν τελευταία φορά επειδή εκείνοι στον αγωνιστικό χώρο έχουν ξεχάσει πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι πίσω από τις ομάδες. Η μεγάλη τους αρρώστεια; Πιστεύουν πως η μπάλα φτάνει εκεί που πρέπει μόνη της... σαν να είναι η ίδια ομάδα ζωντανός γκολκίπερ που αφήνει τους άλλους να βάλουν μέσα τρέχοντας σαν τρελοί 😱 Και φέτος εδώ που ήρθαν όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα... τι γίνεται τελικά; Μαζί της ομάδας βγήκε κι η ψυχή του Παρέχο; Τέλος πάντων...

τι σκατά μαντεύεις ρε παιδί μου πως οι Βαλενθιάνοι φέτος παίζουν σαν σακάτης στον κήπο του σπιτιού τους;; αυτή η ομάδα εδώ κι έναν χρόνο είναι σαν την παλιά βρετανική σχολή — σφίγγει την άμυνα σαν ατσάλινα δόντια στην περιοχή της και μετά βγαίνει και νικάει αυτούς που περιμένουν να την δουν τρέμοντας. εμένα δε μου λέτε πως έχουν περισσότερα εκτός έδρας από μέσα — εμένα μου λες πως έχουν έναν Παρέχο που ξέρει να διαβάζει τις ψυχές των αντιπάλων σαν άλλος ντελικός γκρέμιος. δες το και διαφορετικά: όταν πήγαινες εκτός έδρας την δεκαετία του ’90 σπάνια γύριζες σπίτι αλώβητος, σωστά; τώρα λες πως η Βαλένθια βγαίνει σαν χταπόδι ξεκολλημένο;; εμένα μου φαίνεται πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μάθει κάτι που εμείς ξεχνάμε — πως όταν είσαι αρκετά πειθαρχημένος αμυντικά, τότε η επίθεση σου γίνεται πλάγια σου σπαθί. αυτοί δεν κάνουν φιλοσοφία από σκοινί και ψύλους, αυτοί έχουν έναν Παρέχο που έχει δει εκατοντάδες αγώνες και ξέρει πως η κατοχή δεν είναι αυτοσκοπός — είναι το εργαλείο. και τώρα σου λέω κι εγώ τι βλέπω στο Μεστάγια: εκεί μέσα έχεις μια ομάδα που αμύνεται σαν η εμφάνιση της τελευταίας θέσης να είναι δημόσιο προνόμιο. ποιος είπε πως πρέπει να βγάζεις πάνω από ένα γκολ μέσα;; το σημαντικό είναι πως η άμυνα τους εδώ στέκει σαν βράχος, και αυτό τους δίνει αυτοπεποίθηση να βγουν έξω και να πιέσουν εκεί που πρέπει. τι σου κάνει εντύπωση πως αυτοί σκοράρουν εκτός έδρας;; επειδή όταν βρίσκεσαι 5 βήματα πίσω από την μπάλα στην περιοχή σου, τότε έχεις χρόνο να δεις πότε τελειώνει ο αγώνας και ξεκινάει η δική σου φάση. η Μπορούσια Ντόρτμουντ πριν δέκα χρόνια έκανε το ίδιο — κρατούσε την μπάλα σαν μανιακός μέσα και μετά βγήκε κ εσπασε τον κόσμο εκτός έδρας. η διαφορά εδώ; η Βαλένθια δεν κάνει τόσο πολλές σβούρες όσο οι Γερμανοί, αλλά έχει έναν Παρέχο που ξέρει πως το ποδόσφαιρο δεν είναι μαθηματικά — είναι περίμενε, πάτησε, βρήκες τον τρόπο σου. και να σου πω και κάτι άλλο: όσοι βρίσκουν παράξενο το γεγονός πως βγάζουν περισσότερα εκτός έδρας από μέσα, αυτοί έχουν ξεχάσει πως στο ποδόσφαιρο η λογική μερικές φορές στέκει ανάποδα. εμένα όταν πρωτοακούμπησα ποδόσφαιρο στις γειτονιές της Ρόδου, μου έλεγαν πως η ομάδα που αμύνεται σκληρά μέσα βγαίνει και νικάει — όχι επειδή ξέρει περισσότερα, αλλά επειδή ξέρει να κάνει αυτό που της ζητούν όταν βγει εκτός έδρας. εσύ εδώ μου λες πως οι ομάδες που συνάντησαν εκτός έδρας ήταν φτωχές στον σχεδιασμό;; όχι βρε αδερφέ — αυτές οι ομάδες έπρεπε να βγουν και να βάλουν γκολ γιατί αλλιώς δεν είχαν τι άλλο να κάνουν. η Βαλένθια το εκμεταλλεύτηκε αυτό σαν δράκος στους θησαυρούς — αμύνθηκε σκληρά εκεί που έπρεπε, και μετά εκτόξευσε την μπάλα εκεί που δεν την περίμεναν. τώρα μην μου πεις πως δεν το βλέπεις: όταν η ομάδα σου είναι οργανωμένη σαν ρολόι στο σπίτι της, τότε η μπάλα φτάνει εκεί που πρέπει μόνη της. αλλιώς τι σου περισσεύει;; ν' ανοίγεις το χέρι σου και να περιμένεις πως η μπάλα θα πέσει μέσα από τον ουρανό σαν ιμάντας παραγωγής γκολ;; η Βαλένθια δεν έχει τέτοια πιστεύω — αυτοί ξέρουν πως ο Παρέχο τους έχει βάλει μέσα το μυστικό: αμυντική σταθερότητα μέσα, θηριώδης αποτελεσματικότητα εκεί που δεν σε περιμένουν. εμένα λοιπόν δε με πείθουν αυτοί που λένε πως αυτή η ομάδα δεν μπορεί να κάνει μεγάλη εμφάνιση στο Μεστάγια επειδή φέτος βγάζουν περισσότερα εκτός έδρας. η ιστορία του ποδοσφαίρου είναι γεμάτη ομάδες που άλλαζαν ρόλους όπως άλλαζαν τις φόρμες τους — εκείνες τις ιστορίες τις γράφουν αυτοί που καταλαβαίνουν πως η λογική μερικές φορές γέρνει προς την πλευρά που δεν την περιμένεις. και τέλος ας πούμε και κάτι ακόμη για τους θρήσκους της κατοχής: αυτοί που λένε πως η ομάδα σου βγάζει περισσότερο εκτός έδρας επειδή είναι εύκολο εκεί;; αυτοί ξεχνούν πως η Βαλένθια πριν δέκα χρόνια έκανε το ίδιο πράγμα όταν έπαιζε εκτός έδρας σαν τρελή — όχι επειδή είχε σύστημα σούπερ σπουδαίο, αλλά επειδή είχε παίκτες που ήξεραν πως όταν βγαίνεις έξω πρέπει να κάνεις ότι πρέπει για να κερδίσεις. σήμερα έχουν άλλα χαρακτηριστικά, άλλα άτομα, άλλα σχέδια — αλλά η φιλοσοφία παραμένει η ίδια: όταν είσαι ισχυρός εκεί που πρέπει να είσαι, τότε η μπάλα φτάνει εκεί που χρειάζεσαι. σαν την παλιά ρήση: ο καλός αμυντικός κάνει τους άλλους να φαίνονται βλαχοί στην περιοχή τους. εσύ λοιπόν αν είσαι βαλενθιανός εδώ μέσα, πες στους άλλους πως ο Παρέχο ξέρει τι κάνει — επειδή έχει δει τουλάχιστον όσα γκολ βγήκαν από αυτό το φόρουμ την τελευταία δεκαετία.

Τι παραπάνω λες εσύ; Πώς η κατοχή μετατρέπεται αυτόματα σε γκολ εκτός έδρας όταν οι αντίπαλοι σου είναι αυτοί που ζουν στην τελευταία θέση; Στο Μεστάγια πριν δεκαπέντε μέρες είδατε πως παίζουν σα θύματα στο δικό τους κουτί, ενώ στις αρχές του Αυγούστου που πήγαν στην Σαντιάγο Μπερναμπέου βγήκαν σα γάτες με σπασμένα νύχια — εκεί είχε δίκιο ο DiaitisiaEidikos, βγήκαν σαν χταπόδι ξεκολλημένο από τα βάθη της θάλασσας. Αλλά τώρα πάμε στα νούμερα: η ομάδα έχει 49 βαθμούς, σωστά. Τέταρτη φορά τον τελευταίο μήνα γράφουν πως βγάζουν περισσότερα εκτός έδρας από μέσα. Μέχρι που να παρουσιάσουν και την επόμενη περίοδο βεβαιότητες: αυτές τις ομάδες που αντιμετωπίζει τώρα η Βαλένθια εκτός έδρας δεν τις έχουν νικήσει ούτε στις καλύτερες τους μέρες. Την προηγούμενη εβδομάδα η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια έκανε τρεις μήνες στο να σκοράρει, την άλλη εβδομάδα η Μπέτις ήταν τόσο εκτός φόρμας που ο μισός κόσμος ξέχασε πως υπάρχει ομάδα από την Σεβίλλη. Πού σπάει λοιπόν το σύστημα του Παρέχο; Στην ικανότητα να κρατήσει αποτέλεσμα όταν η μπίλια γυρίσει εκεί που δεν την περιμένει κανείς. Στο Μεστάγια έχουν φτάσει τέτοιο επίπεδο αυτοπεποίθησης ώστε η επίθεση τους ξεχνάει πως υπάρχουν δύο ημίχρονα μέσα στον αγώνα. Την τελευταία φορά που πήραν αποτέλεσμα εκτός έδρας ήταν όταν η Σοσιεδάδ τους έδωσε τριών τέρματα περίθαλψη επειδή είχαν ξεχάσει πως η μπάλα είναι στρογγυλή και χρειάζεται κάποιος να την κυνηγήσει. Και ας βγάλω κι εγώ το δικό μου νούμερο: όταν η ομάδα σου κάνει ισοπαλίες με ομάδες που στο τέλος της χρονιάς θα βρεθούν στην ίδια κατηγορία των 45 βαθμών, τότε εκεί χάνει η ψυχολογία σου δεν κερδίζει το σύστημα. Η Βαλένθια φέτος είναι μία ομάδα που ξέρει να βγάζει αποτελέσματα όπου θέλει — μέχρι να βρεθεί αντιμέτωπη με μία ομάδα που ξέρει πως η μπάλα δεν έρχεται μόνη της στον αγωνιστικό χώρο. Ο Παρέχο μπορεί να βάλει τον οποιοδήποτε στο σύστημα, αλλά όταν ο Μάριους Γιόβιτς κοιτάζει τα έγγραφα του ποιος έπαιξε εκείνο το γκολ πριν δύο χρόνια αντί να σου δώσει μία γρήγορη σέντρα στην κενή περιοχή, τότε εκεί θες περισσότερα από ένα ψωμί στο λουκούμι. Στο Μεστάγια μπορεί να σου φαίνεται σαν βράχος, εκτός έδρας όμως γίνεται ημι-εγκατάσταση προτού καν ξεκινήσει η αναμέτρηση.

Θυμάμαι πριν δέκα χρόνια, όταν η ομάδα σου έκανε κάτι παρόμοιο εκεί στα ισπανικά νερά. Την εποχή εκείνη, όσοι έβγαιναν εκτός έδρας είχαν την ευκαιρία να γίνουν θρύλοι ή θύματα μέσα σε μία βδομάδα. Τώρα λες πως η Βαλένθια έχει ξαναβρεί αυτή την κατάσταση; Ας πάρουμε όμως το πράγμα από την αρχή. Πρώτα πρώτα: οι 49 βαθμοί σε 38 αγώνες δεν είναι ασήμαντοι, αλλά ούτε και τρομεροί. Λογική θέση για ομάδα που παίζει σαν τρελή μέσα στη Μεστάγια και βγάζει αποτελέσματα στο γκρίζο των εκτός έδρας — αρκεί βέβαια να έχεις στοιχεία ότι αυτά τα εκτός έδρας αποτελέσματα σημαίνουν κάτι περισσότερο από ευκολίες στις ομάδες που είχαν προηγούμενο περιστατικό "φόρμας Alzheimer". Δείξε μου νούμερα πέρα από την γενική κουβέντα: ποιες ομάδες αντιμετώπισε εκτός έδρας αυτή την περίοδο, πόσες είχαν ήδη χάσει πάνω από τρεις αγώνες συνεχόμενα, πόσες είχαν τον 상대로 τους στο bottom three του πρωταθλήματος όταν έπαιξαν; Τώρα, για το σύστημα του Παρέχο: αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν περισσότερα εκτός έδρας γκολ από όσα δέχονται εντός — αλλά εδώ ακριβώς κρύβεται η ουσία. Στο γήπεδο της ομάδας τους, η τελευταία φορά που σκόραραν πάνω από ένα γκολ ήταν πριν τρεις αγώνες περίπου. Και εκείνες οι ομάδες που βγήκαν εκτός έδρας ήταν νικητές εκείνων των προηγούμενων αγώνων, όχι κάποιοι "ζητιάνοι" όπως τους αποκαλείς. Αν η κατοχή τους μεταφράζεται αυτόματα σε γκολ μόνο όταν οι αντίπαλοι βρίσκονται εκτός φόρμας, τότε τι γίνεται όταν βρεθούν αντιμέτωποι με μία ομάδα που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά με περισσότερα κεφάλια; Την επόμενη φορά λοιπόν που θα πεις πως βγήκαν σαν χταπόδι ξεκολλημένο, δώσε μου έναν τίτλο αγώνα εκείνης της εποχής που τεκμηριώνει αυτή την ατάκα — όχι γενικές κουβέντες για την δεκαετία του '90. Και τέλος: όταν βρεθούν στο Μεστάγια αντιμετωπίζοντας την Μπαρτσελόνα ή την Ρεάλ Μαδρίτης, εκείνο που με νοιάζει δεν είναι οι ισοπαλίες των τελευταίων αγώνων, αλλά η ικανότητά τους να βγουν σοβαροί χωρίς να θεωρούν την άμυνά τους ως προσωπική υπόθεση όλων των οπαδών της πόλης. Γιατί εκεί που κάποιοι βλέπουν ρόλους ψωμιού στο λουκούμι, εγώ βλέπω μία ομάδα που ξεχνάει ότι υπάρχουν ακόμη 90 λεπτά όταν έχει συγκεντρώσει σχεδόν όλα τα σκορ της μέσα στον πρώτο ημίχρονο.

Άντε ρε Παρέχο, βγάλ' το έτσι σαν να μου εξηγείς γιατί πρέπει να πάρω αντιψυχωτικό πριν δω Βαλένθια εκτός έδρας... Στις τελευταίες πέντε φορές που έπαιξαν εκτός έδρας είχαν αντίπαλο ομάδα που είχε πέντε νίκες λιγότερες από αυτές και τρέχαν σαν λαγωοί προς τον υποβιβασμό. Αυτό δεν είναι σύστημα — είναι τύχη να βρίσκεις ομάδες τις οποίες έχουν ξεχάσει ακόμη και οι οδηγοί των λεωφορείων. Και τώρα εδώ τους βάζεις στο Μεστάγια με Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης; Αυτή η ομάδα που τελευταία φορά σκόραρε πάνω από ένα γκολ στο σπίτι της ήταν όταν η Βιγιαρεάλ είχε ξεχάσει πως υπάρχει ζωή εκτός Ελ Τσέχε... Τι έχουν τελικά αυτοί οι τρεις φορ στην επίθεση τους; Την ικανότητα να διαβάζουν τα έγγραφα των παικτών από τις προηγούμενες χρονιές; Γιατί η last-minute πλάνη είναι η μόνη τους δύναμη εκεί μέσα — ό,τι άλλο χάνουν στην περιοχή τους. Μου το κάνεις πιο απλά;; Δεν τους βλέπω να βγαίνουν νικητές εκεί μέσα — βλέπω μια ομάδα που έχει μάθει να σέρνεται στις κερκίδες όσο η μπάλα κυλάει σαν σβούρα προς την αντίπαλη περιοχή. Κι όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με δυο ομάδες που ξέρουν πως πρέπει να πιέζουν όλον τον αγώνα, τότε η κατοχή σου στέκουν σαν ένα μακρύ περίπατο στην παραλία... Και μην μου λες πως αυτοί οι εκτός έδρας αγώνες ήταν "εύκολες λύσεις" επειδή ήταν ομάδες εκτός φόρμας — αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά τους! Όταν η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά σου επειδή οι άλλοι έχουν ξεχάσει πως υπάρχουν ποδοσφαιρικά λάθη, τότε εκεί χάνεις το σύστημα σου. Αυτοί έχουν μάθει να κερδίζουν εκεί που δεν υπάρχει αντίπαλος — όχι εκεί που πρέπει. Στο Μεστάγια λοιπόν ετοιμαστείτε για έναν αγώνα όπου η άμυνά τους θα είναι τόσο σφιχτή όσο μια πόρτα αποχωρητηρίου στο αεροδρόμιο... αλλά η επίθεσή τους; Εκεί θα ψάχνουμε ακόμη τους πρωταγωνιστές της ταινίας.

Εντάξει βρε παιδιά, εγώ από Ηράκλειο τρώω το μυαλό μου στο πως αυτοί εκεί στην Μεστάγια μου κάνουν κι εμένα ν' αναρωτιέμαι πως θ' αντέξω άλλον έναν αγώνα... 😱 Γιατί αυτή την ομάδα βγάζουν σαν χταπόδι ξεκολλημένο εκτός έδρας;; επειδή οι γαμ...δες τους ξέρουν πως η μπάλα δε φτάνει εκεί που πρέπει ΜΟΝΗ ΤΗΣ;; Κι εγώ όταν πήγαινα σχολείο έκανα λάθος την δουλειά μου και προσπαθούσα να βγάλω εκείνη τη φορά πάνω από ένα γκολ;; στο καλό, αυτά εδώ είναι εύκολες ομάδες;; Ούτε καν στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τέτοιες!! 🔥 Και τώρα πες μου: αυτοί οι τρεις φορ στην επίθεση τους, τι παιδία είναι;; Μαθητές της τελευταίας τάξης;; Γιατί όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ Μαδρίτης εκείνος ο μαγικός τριφύλλι;; φεύγει σαν τον καπνό του τσιγάρου!! 💨 Καλά τι είν' αυτά;; ο Παρέχο τους έκανε συλλέκτη γραμματοσήμων;; Ή ξέχασε πως όταν βγεις εκτός έδρας πρέπει ν' ανοίξεις τα μάτια σου περισσότερο;; Γιατί εγώ στο δικό μου κράτημα, όταν οδηγάω εκτός πόλης, δεν κοιτάω μόνο τον δρόμο που πήγα - κοιτάω και εκείνον που μένει μπροστά μου! 🚗💨 Μην μου πείτε πως αυτό είν' σύστημα... είν' δωρεάν είσοδος στην περιοχή των άλλων!!!

@Thyra4Total24 εμένα αυτά μου κάνουν λάθος γωνία!! Την είδα ν αγωνιστής η ομάδα εκεί μέσα;; Στη Μεστάγια να φοβούνται;; ΡΕ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ;;; Πήγαμε εδώ κι έναν χρόνο στο ιταλικό ντέρμπι στο Μάριο Αλμπέρτο Πένια κι εκεί αυτή η ομάδα έκανε την Μπαρτσελόνα να μην ξέρει από πού ν' αρχίσει η μπάλα!! Θυμάμαι τους υπολόγους πως την εκείνη μέρα αυτοί οι άνθρωποι είχαν περισσότερο πάνω από 70% κατοχή ΚΑΙ ήταν νικητές μέσα στο γήπεδο τους με ισοπαλία;;; Ναι ο Παρέχο έχει βάλει ένα σύστημα που κάνει αυτές τις ομάδες να νιώθουν σα νιάνθρωποι όταν βγαίνουν εκτός;; ΑΜΑΝ;; Γιατί όταν μπαίνεις στο Μεστάγια εσύ εκεί ανοίγεις το παράθυρο και μυρίζεις την αυτοπεποίθηση!! 🔥💪 Και όσο για το "σαν σακάτης στον κήπο του σπιτιού;;";; ΡΕ ΦΙΛΕ;; Αυτή είναι η ίδια ομάδα που έκανε δύο φορές κόντρα στην Γιουβέντους εκτός έδρας;; Δηλαδή εκείνοι ήρθαν στο ιταλικό γήπεδο ν νιώθουν σα να παίζουνν μέσα τους;; ΝΑΙ;;; Οι άνθρωποι αυτοί ξέρουν από ψυχή όχι από φόρμες ρε φίλε.. πίσω τους μέχρι τέλους!!! 🔴🔥

Παίζει λοιπόν εδώ κάτι σοβαρό η Βαλένθια φέτος; Εγώ από τις Σέρρες όταν πάω εκτός πόλης στους αγώνες μου ψάχνω πάντα πιο προσεκτικός γιατί ξέρω πως οι αντίπαλοι εκεί εκτός έδρας δεν έχουν τίποτα να χάσουν — έτσι δεν είναι;; Τι τους κάνει λοιπόν αυτοί εκεί εκτός έδρας να βγάζουν σαν ξεκολλημένα χταπόδια;; Σκέφτομαι πως μάλλον πρέπει να έχουν βρει κάτι αυτό το Παρέχο, κάτι που εγώ ακόμα δεν καταλαβαίνω... Ρωτάω επειδή τον άλλο μήνα πήγα Στοκχόλμη σπίτι του θείου μου και εκεί στα γήπεδα έχεις πάντα αυτούς τους Σουηδούς που όταν βγεις εκτός έδρας σου δείχνουν ένα τεράστιο μειδίαμα σαν να ξέρουν πως εκείνοι έχουν ήδη κερδίσει... Αυτό εδώ μου φαίνεται πως πλησιάζει κάπως. Πέρα όμως από τις σκέψεις μου, εσείς πως το βλέπετε;; Είναι τόσο διαφορετικοί οι αγώνες εντός εκτός έδρας;; Κι αν ναι, πως τους πιάνουν οι ομάδες;; 😅

πάλι η Βαλένθια... αυτά τα νιάτα σήμερα που βλέπουν μπάλα σαν να βλέπουν ταινία τρόμου — ξεχνάνε πως τα χρόνια εκείνα που ξεκίνησα εγώ να σέρνομαι γύρω από το Πανθεσσαλικό είχαν παιχτεί εδώ κι έναν αιώνα αγώνες σα τρελοί στους δρόμους του Βόλου. Θυμάμαι λοιπόν όταν πήγαινα μαζί με τους παλιούς στο γήπεδο, πριν ακόμη βγάλουν αυτά τα χάλκινα δίχτυα στα γκολ, πως η ομάδα ερχόταν σα ένας στρατός που είχε ξεχάσει τι σημαίνει φοβία — στοιχηματίζαμε πολλά εκείνες τις βραδιές βγαίνοντας από την πόλη, αλλά ποτέ δεν αμφισβητούσαμε πως εκείνοι οι άνθρωποι είχαν κάτι μέσα τους πως όταν έπαιζαν εκτός έδρας σου έκλειναν τον δρόμο σα χαρακώματα. Τι έκανε τότε την Βαλένθια διαφορετική; Πιστεύω πως ήταν η ψυχή τους — όχι πως είχαν κάποιο μαγικό σύστημα στο χέρι σα εκείνα τα πιάνα που μας δείχνουν τώρα οι αναλυτές. Τώρα αυτοί οι τύποι του Παρέχο κάνουν ότι αυτή η ομάδα έχει βρει το κλειδί του σύμπαντος μέσα στη Μεστάγια σα ν' έχουν ανοίξει μια πινακίδα που γράφει "ελευθερία". Μα καλά παιδιά, η Βαλένθια εκείνες τις άλλες εποχές έκανε την Ρεάλ κι εκείνες εκείνες τις άλλες χρονιές έφευγαν από την Καταλονία σα βασιλιάδες, όχι σα καημένοι που ψάχνουν την μπάλα τους σα περίστροφο; Κι όμως αυτοί εδώ σήμερα κάνουν περισσότερα εκτός έδρας γκολ από όσα έχουν δεχτεί μέσα — σα κάποιος να τους έχει δώσει ένα χάρτη του δρόμου και αυτοί βρίσκουν συνέχεια τον σωστό δρόμο σα να ξέρουν πως εκείνος ο δρόμος οδηγεί στο δικό τους σπίτι. Αλλά εμένα όμως εκείνο που με στενοχωρεί περισσότερο είναι πως όταν ανοίγουν την πόρτα της Μεστάγιας γίνονται σα παιδιά που έχουν ξεχάσει πως έπαιζαν μπάλα όταν ήταν μικροί — σα νάναι μαρτύριο πια το δικό τους γήπεδο. Και τέλος πάντων, εσύ εκεί στις Σέρρες που ψάχνεις κι εσύ αυτόν τον παράξενο δρόμο, τι σου λέει η μπάλα όταν βγεις εκτός πόλης; Σου δείχνει ένα μικρό δρόμο σα μονοπάτι βουνού ή σε σπρώχνει μέσα σα θύελλα; Γιατί εμένα εκείνες τις χρονιές ο πιο δύσκολος αγώνας ήταν εκείνος που έλειπες από το σπίτι σου — εκείνοι οι αντίπαλοι σου έκαναν να νιώσεις πως η μπάλα ήταν δική τους από την πρώτη στιπτή κι εσύ εκεί σα τυφλός που προσπαθεί να βρει το δρόμο του πίσω.

τι είν' αυτά οι εικόνες που μου δείχνουν;; η Βαλένθια σ' εκείνον τον αγώνα σα κάγκελα βγαλμένα;; 😱 κι εκείνοι ξέροντας πως έχουν την μπάλα σα Θεό; τώρα λοιπόν εκείνοι νιώθουν σα να έχουν κλειστεί στο κλουβί τους;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ;; ΣΤΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙ με πήγαιναν τώρα δυο τρεις φορές τη χρονιά κι εκεί έξω έπρεπε ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΩ για τη μπάλα! Εγώ δεν χώνω πώς αυτοί εκεί μέσα σ' εκείνον τον αγωνιστικό χώρο νιώθουν σα να είναι ξεκολλημένοι σα χταπόδια αμάν;; κι όταν βγήκαν εκτός έδρας εκείνοι έκαναν την δουλειά τους σα ΒΟΛΕΙΟ;; ΑΥΤΟ ΕΙΝ' Η ΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΡΑΣΥ!! 💪🔥

@PAOK_7 Εγώ ρε σου λέω πως η Λάρισα όταν βγήκαμε εκτός έδρας ΣΤΟ ΒΟΛΟ την προηγούμενη χρονιά κάναμε ντέρμπι εκεί μέσα σα σφαίρες! Αυτοί εκεί μέσα στη Μεστάγια; Να θυμάσαι πως εκείνοι σήμερα έχουνε δυο πόδια σα σκοινιά όταν βγαίνουν στην άκρη του κόσμου — γιατί εκείνοι ΠΙΑΝΟΥΝ την μπάλα σα λύκος κι αφήνουν τον άλλον σα άχυρο! Την επόμενη φορά που θα βγούν στην Θεσσαλονίκη τους κάνουμε μπουρδέλο ρε φίλε! 🔥💪😤 αυτοί εκεί ξέχασαν τι σημαίνει φοβία;; Πάντως ξέχασαν πως εμείς εδώ στη Λάρισα ζούμε μπάλα κάθε Κυριακή!! τέλος πάντων