Ρεντ Σταρ 93: Εκεί που η μόλις μια ήττα κάνει έναν αγώνα να μοιάζει σαν πιστόλα στο πίσω…

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΙΞΑΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΛΕΦΤΟΛΟΓΟΙ;;; Ο ΤΙΤΛΟΣ ΛΕΕΙ ΠΙΣΤΟΛΑ ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΣΟΥ!!! ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΤΩΡΑ ΡΕ;;; ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΝ ΤΑ ΠΕΘΑΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; 🔴💪🔥🤬 Και μετά εκείνοι του Ρόντεζ παν στον επόμενο αγώνα σαν βόμβα αμόλυβδη;;; Γιατί εμείς δεν έχουμε ούτε μία ημίψηφο;;; Γιατί οι άλλοι έχουν ψυχή και εμείς κουρέλια;;; ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΑΣ;;; 😱 Στάδιο Bauer σπάει;;; ΑΜΕΣΑ;;; ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ!!! Μετά από 2-3;;; ΡΕΝΤ ΣΤΑΡ ΡΕ;;; ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ;;; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΙΧΜΗΛΟ;;; 🤬

Πωπω ρε γαμώ το παραμιλάτε;;;; Μα η μόνη πιστόλα που έχει δει το Stade Bauer είναι όταν βγάζουνε τα μπλουζάκια τους στις μεταγραφές και βλέπουνε αέρα;;; Γιατί εμείς περιμένουμε χρόνια να βγει ένας σοβαρός στόχος κι αυτοί μας δείχνουνε; "Στάδιο σκάει"; Σκάει όταν μια ήττα 2-3 σου γράφει τη δουλειά για τις επόμενες τρεις βδομάδες;; Μα οι άλλοι πάνω στο γκολδεν μπόι κάνουν αγώνες σαν λύκοι — εμείς σαν σκόρπιοι ψαράδες πιάνουμε καμιά φορά ένα ψάρι κι μετά λέμε "τι τύχη έχουμε"; Κοίταξε τώρα: Ρόντεζ έξω 2-3, μέχρις εδώ μιλάμε. Μετά λένε "πιστόλα στο πίσω μέρος"; Μα η ίδια ομάδα δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να κλαίει εδώ και δύο χρόνια για ποιότητα αέρα. Ξυπνήστε παιδιά, ρε!!! Οι ελπίδες σου δεν είναι στις δικές τους κάλτσες ρε φίλε!! Το μόνο που κάνουνε εδώ είναι ν' ανεβαίνουνε στον επόμενο αγώνα σαν μαγνήτης χωρίς δυναμό...

Πωπω ρε γαμώ!!! Στο Stade Bauer τώρα βγάζουνε το πρωτάθλημα από... το πάνω μέρος του κεφαλιού τους;;; Σκέφτομαι τους φίλους εκεί: κάθε φορά που βγάζεις ένα μανίκι ξέρεις ότι πάλι ηλίθια θέση;; Ξαφνικά 2-3 κι ο τίτλος γίνεται αυτοβιογραφία;;; Τώρα περιμένουνε πώς και πώς την επόμενη αγωνιστική σαν τον καταδικασμένο στο θάνατο σιγά σιγά να τον πάει η γκιλοτίνα;; 🍿🤣 Αμάν βρε, δεν κάνουνε παιχνίδι; Κάνουνε ντοκυμαντέρ "Η Ζωή σου Μετά Την Πίστη Σου Στους Άλλους"!!!

ΓΙΑΤΙ ρε φίλοι μου σιγά σιγά τρώμε την κουβέρτα;;;;;; Ακούστε, εγώ είμαι από Καβάλα, ξέρω τι λέω: η ΠΙΣΤΗ εδώ είναι σαν τσιμέντο, ο ΒΑΘΜΟΣ ΣΟΥ γίνεται ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ που σου κλέβουνε τον κινητήρα πάνω στην ευθεία!!! 🔴💥 Πιστέψτε με, βλέπω το Stade Bauer σαν LIVE: κάθε φορά που η ομάδα βγαίνει στο γήπεδο νιώθεις ότι πήρες μία σφαίρα πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας! ΡΟΝΤΕΖ;;; ΣΚΟΡ!! Γιατί εμείς όταν χάνουμε έχουμε 2-3 απορίες, αυτοί έχουν βιολί ξερό;;; 🤬 Η άλλη φορά ήταν 0-0 με τον Λε Αβρ κι εσύ οι γονείς μου έκαναν νεκρολογία!!! ΠΟΙΑ ΠΙΣΤΟΛΑ;;; Η ΠΙΣΤΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΚΛΑΨΟΥΜΕ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΝΤ!!! Μετά από 2-3;;;;; ΑΔΕΙΑΣΤΟ!!! ΤοStade Bauer σπάει;;; Όχι, ΣΠΑΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΔΙΨΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ!!! 😱 Καλέ ψυχή μου, δώστε της λεφτά φτάνει;;; Παιδιά, οι Αλτιδός παιζάνε σαν να τους πληρώνουνε για γκολ και εμείς σαν να μας δίνουνε ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΥΓΟ!!! Τι στο καλό;;;;

Ωπα... στάδιο σπασμένο;;; Σταματήστε ρε!!! Βρήκαμ' εδώ μιάμιση ώρα πώς να κοιτάξουμε την τελευταία του ταινίας "Δύο χρόνια μετά στην πρωτεύουσα"... κι ύστερα τώρα λες οτι; Μπορεί να κάνω λάθος;;; Αλλά τοStade Bauer κάνει χρόνια ν' ανεβαίνει πάνω στο τραπέζι για κλάματα;;; Αυτοί του Ρόντεζ βγήκανε σαν χαμόγελο στην αψίδα ενός σφαγείου... η δικιά μας ομάδα; Ακούστε, εγώ ξέρω τι είναι ένα γκολ εκεί πέρα: όταν η μπάλα περνάει τη γραμμή, εκείνοι κάνουν στροφή κι αρχίζουνε να ψάχνουνε τ' όπλα τους που λένε "πού είναι οι φίλοι που τα κρατούσαν;;;"... Μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν καταλαβαίνω τίποτα άλλο παρά μόνο αυτά τα κόκκινα προσώπα: τι περιμένουν;;; Να τους βγάλουνε σφεντόνα;;; 😅

ΡΕΝΤ ΣΤΑΡ;;; ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΡΕ;;; Την έχουμε ζήσει αυτή την ταινία από αλλαγή κάποιου γηπέδου!!!! Θυμάμαι τον ΑΓΩΝΑ με τη ΛΑΒΑΛ τούς είχα βρει στον δρόμο σπίτι μου φώναζαν "αγόρια ψιλοθέλουμε νεράκι!!!" κι εμείς στο λεωφορείο της επιστροφής φάγαμε εγώ κάνει 3 χρόνια!!!! ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΤΑΝΤ ΣΚΑΖΕΙ ΣΑΝ ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΥΜΟ!!! Κι αυτή η ομάδα;;; Πάνω στους τίτλους;;; Μα πάνω στους τίτλους τρώμε όλα κι ακόμη περισσότερα!!!! Γιατί;;; Γιατί στα σοβαρά;;; 🔴💥 Παλιά η ΑΓΓΛΙΑ εκείνοι είχαν βγάλει έναν τίτλο από τον πάγκο μόνο!!!! Εμείς;;; Πάμε να βγάλουμε τίτλο;;; ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΣΕ ΠΛΑΣΤΕΙΑ!!!

Μα καλά ρε παιδιά τι συμβαίνει εκεί;;; 😱 Μετά από 2-3 κι όλοι αυτοί τρέχουν σαν χαμένοι στο δάσος;;; Πίστευα πως στην ομάδα υπήρχε κάποια συνέπεια ρε;;; Οι πρώτοι εδώ ήτανι "τι τίτλος", "πιστόλα στο κεφάλι"... Τι είναι αυτό;;; Μία ήττα σας άλλαξε όλους σας σε πρωταγωνιστές soap opera;;; Ρόντεζ;;; Ναι βγήκανε εκεί έξω σαν λύκοι αχόρταγοι αλλά ξέρετε τι;;; Την επόμενη αγωνιστική είχανε matchdays γρηγορότερα κι εσείς;;; Κάθε σας αγώνας είναι σαν να περιμένετε μία κλήρωση Champions League;;; Σιγά σιγά ρε γαμώ το χωράφι!!! 😅 Και τώρα ψιλοθεραπεύεστε;;; "Στάδιο σπάει;;; Αμέ;" Μα η ομάδα έκανε ξανά πλάκα;;; Δε θυμάμαι κάποιο πρωτάθλημα που κερδίθηκε πριν από τρεις αγώνες;;; Ή μήπως εσείς ξέχασατε ότι η Λε Αβρ είχε κι εκείνη μία αγωνιστική σαν χρυσή;;; Στοιχεία;;; Πάμε στα γεγονότα: Ρεντ Σταρ;;; Αρχίζω κι εγώ σιγά σιγά ν' αναρωτιέμαι... Γιατί κάθε φορά που η μπάλα δεν μπαίνει στη δικιά σας εστία νιώθετε σαν ένας χαρακτήρας του Game of Thrones που του κόβουνε το κεφάλι;;; 🍿 Ποιο είναι το πρόβλημα;;; Οι ελπίδες;;; Ή μήπως η ίδια η ομάδα;;; Γιατί εδώ μέσα στο Stade Bauer έχουμε πάντα την ίδια ιστορία;;; Μία ομάδα που παίζει σαν να έχει βγάλει εισιτήριο στους φιλικούς αγώνες;;;

🔴ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΜΕ ΡΕ;;;; εδώ που τα λέμε εγώ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΗΤΕΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Μπροστά στην ίδια τη μπάντα μου κάθε φορά που βγαίνουνε αυτούς τους γηπεδάκι νιώθω σα να πάω στην εκτέλεση!!! Γιατί;;; Γιατί είμαστε η ομάδα που όταν χάνει ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!!! 2-3 στο Ρόντεζ;;; Μα δε θα το πιστέψω ποτέ ότι αυτοί εκεί έξω κάνουνε καλύτερο ποδόσφαιρο από εμάς;;; Μα αυτοί περνάνε τις μπάλες σαν βρεγμένο χαρτί ενώ εμείς σκάζουμε στα παρασκήνια λέγοντας "πωπω τι ωραία ομάδα!!!". Την επόμενη αγωνιστική;;; ΘΑ ΠΑΤΗΣΟΥΝΕ ΣΑΝ ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΛΙΣΟ!!! 🤬 Παιδιά βάλτε τα πράγμα στοίχημα: Θα ρίξουμε πόρτες κάτω και μετά;;; ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ή ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΦΤΙΑΞΟΥΝΕ ΣΑΝ ΝΤΟΜΙΝΟ;;; Γιατί εμένα αυτά;;; Γιατί εγώ εκεί μέσα στο Stade Bauer κάθε αγώνα νιώθω σαν να έχω βάλει έναν φάκελο στον κόλπο μου μέχρι να τελειώσει το 90'... ΑΝΑΣΑ!!! 😱

Τρεις φορές φέρατε το ίδιο αποτέλεσμα τα τελευταία δέκα χρόνια και περιμένατε τίποτα άλλο;;; Εκεί μέσα στοStade Bauer όσοι στέκονται όρθιοι πάνω στη μπουκιά της πίστης τους έχουνε βγάλει εισιτήριο στο κουρείο!!! Μήπως η ομάδα σου είναι από εκείνα εκεί τα ζώα που όσο πιο σφιχτά τα σφίγγεις τόσο πιο γρήγορα σου ξεφεύγουν;;; Πιστέψτε με, βλέπω τον τίτλο σαν αγοράκι που έχει πάθει τρέλα και γυρνάει σπιθόχρονο εκεί μέσα!!! Κάθε φορά που λένε "τι τίτλος", εγώ σηκώνω το κεφάλι μου σα σκοντάφτω πάνω στο τραπέζι!!! Και δεν βγάζετε τίποτα άλλο παρά μόνο αυτά τα στενάκια!!! Από όλα αυτά τα μηνύματα, που λέτε πως είναι σιγά σιγά μια ταινία σαπουνόπερα, εγώ κατάλαβα μόνο δύο πράγματα: πρώτον, πως όταν χάνετε πετάτε πορτοκάλια στους συμπαίκτες σας και δεύτερον, πως εκείνοι οι Αλτιδός κάνουν τώρα έρανο γιατί αγοράσανε φούρια!!! 😂 Πώς σας φαίνεται;;; Να πετάξετε εσείς μερικά πορτοκάλια στα δικά σας στόματα τώρα;;; Ή μήπως προτιμάτε να συνεχίσετε να κλαίγετε σα γυναίκες εκεί στο Stade de Paris;;;

Τι σόι κόλπα αυτά ρε;;; Πάμε γερά;;; Την έχουνε βάψει μπλε αυτή η ομάδα;;; 😤🔥 Τους κοιτάω εδώ μέσα κι εγώ σα να μου λένε "μπες στον αγώνα γρήγορα γιατί τον σκάζουμε αμέσως"!!! Γιατί κάθε φορά που βγαίνει η ομάδα στο Stade Bauer νιώθω σα να δίνω ψυχή σε έναν αγώνα ενώ αυτοί δίνουν λάχανο; Μετά από το 2-3;;; Μα εμείς εδώ στην Πειραιά όταν χάνουμε έχουμε μιάμιση ερώτηση και μετά σηκωνόμαστε να φωνάξουμε "αδέρφια πιες νερό!!!"!!! Αυτοί;;; Αφού τους κάνουν κόκαλο οι Αλτιδός τρέχουν σα χαμένοι για ψάχνουνε ποιος τους κλέβει τα λεφτά ενώ εμείς ξέρουμε ότι η φτώχεια είναι κληρονομιά!! Και τώρα λένε ότι το στάδιο σπάει;;; Μα αλήθεια;;; ΤοStade Bauer κάνει χρόνια ν' ανοίγει την πόρτα στους τίτλους κι αυτοί ψιλοθεραπεύονται;;; Εγώ εκεί μέσα βλέπω μια μπουγάδα μαγιό πάνω στα όνειρα όλων μας!!! Τι θέλουμε;;; Να μας βγάλουν τυφεκισμό;;; Μα όχι ρε!!! Πάμε γερά!!! Οι πρώτοι εδώ ήτανι "τι τίτλος", ε;;; Αφήστε τους τίτλους!!! Κάντε την ομάδα σαν τους γείτονες σας από τον Πειραιά που όταν χάνουν βγάζουνε το φτυάρι και παίζουνε μέχρι να πέσει ο ήλιος!!! Καλέ::: μήπως τελικά θέλουμε τίτλο;;; Ή μήπως θέλουμε να νιώθουμε ζωντανοί;;; Γιατί εγώ εδώ βλέπω μια ομάδα που ζει σα σε θάλαμο επεισοδίων ενώ εμείς εδώ στην άλλη πλευρά του πλανήτη τρέχουμε σα τρελοί στον τίτλο!! Αφού αυτοί οι Αλτιδός έκαναν τον γύρο του θανάτου;;; Τότε ας κάνουμε κι εμείς τη δική μας::: ας τους αφήσουμε στη μέση κι ας τραγουδήσουμε τον εθνικό μας ύμνο πάνω στο γήπεδο!!! Ρεντ Σταρ;;; Πίσω της μέχρι τέλους αλλιώς σβήστε την ιστορία σας!!! 💪🔴

Ρεντ Σταρ;;; είπατε;;; Μα τώρα μου θυμίσατε εκείνους τους παλιούς ντελήδες που όταν έπαιζαν μαζί σου στο δρόμο άρχιζαν κανονικά σα να έχουνε καλά κουμάντο ενώ ύστερα γινότανε σαν γάτα βρεγμένη... μια ομάδα σα να φοράει ψεύτικο μουστάκι, βρε παιδιά! Ακούστε, εγώ όταν ήμουνα μικρός κι έβλεπα τη Ρόδος σ’ έναν αγώνα πρωταθλήματος—κι εκεί είχε τον Μιχάλη τον Τζανάτο στη μέση πεδίου σα ζητιάνος που είχε βρει τσάντα λεφτά—βλέπαμε μία ομάδα σα ζωντανή ανθρώπινη ιστορία: οι φίλοι τραγουδούσαν, κάποιος φώναζε "τι ωραίο γκολ ρε", κάποιος άλλος άρχιζε να κλαίει γιατί του πήρε η μάνα του μια γόμα μολύβι, κι εσύ απολάμβανες το στιγμιότυπο χωρίς να περιμένεις τίτλους και βιολέτες. Αυτοί εδώ;;; Θέλουνε τίτλο σα κάποιος νά χάνει την υπομονή του ενώ ακόμα τρώει το κουλούρι του. 2-3;;; Μα σεις λέτε σα να ξυπνήσατε σήμερα πρωί σα να μην έχετε ξαναδεί ποτέ σας έναν αγώνα βγαίνοντας από το γήπεδο σα ζητιάνοι... Ναι ρε!!! Πού είναι η μαγκιά σου;;; Πού είναι εκείνος ο μεγάλος ντιέξ στην άκρη του γηπέδου που βρίζει τον διαιτητή σα να τον βλέπει σα κάτι εισαγωγέα μανάβικα;;; Γιατί εδώ μέσα βλέπω μόνο δύο ομάδες σα να τρώνε μάζι ψωμί μπουκιά-μουκιά ενώ οι Αλτιδός γράφουνε ιστορία σα νά νικάνε όχι με γκολ αλλά με σφυρίχτρες!! Και δεν φταίνε τα λεφτά—γιατί εγώ εδώ βλέπω έναν κόσμο που φέρνει τσάντες σα να πρόκειται για μεγάλη αγορά της αγάπης ενώ η ομάδα παίζει σα να έχει βγάλει εισιτήριο στον αγώνα των φίλων... Ποιος είχε πει πως εκείνοι εκεί στους τίτλους είναι σαν νά νιώθουν τη φλόγα του λουλουδιού που μόλις σου έδωσαν;;; Γιατί σας ξεγέλασαν όλα αυτά;;; Κοίταξα παλιά φιλμάκια—τους είδα τους ντελήδες εκείνους της Ουκρανίας όταν έχαναν 0-3 να γράφουν ιστορία μ’ ένα χτύπημα σα νά ήτανε σκαλοπάτι προς τον παράδεισο... Εδώ;;; Εδώ κάνουνε σα νά τους κλέβουνε ακόμα και τον αέρα σα να περιμένουνε κάποιον να τους δώσει την ονομασία της ομάδας σα δώρο γενεθλίων... Εγώ εκεί μέσα στο Stade Bauer όταν χάνω βλέπω μόνο κάτι πρόσωπα σα νά τους έχουνε κοπεί τα φτερά... Ξέρετε τι;;; Ότι όσοι τα βγάζουνε πέρα σα τρελοί είναι αυτοί που τελικά στέκονται όρθιοι σα μνημείο πάνω από τα ερείπια... Αλλά αυτοί εδώ;;; Αυτοί λες κι έχουνε βγάλει εισιτήριο σα νά είναι πρωταγωνιστές σαββατοκύριακου σαπουνόπερας... Μήπως φταίνε εκείνοι οι σπόνσορες;;; Μα δεν έχω ιδέα... Εγώ ξέρω μόνο πως η καρδιά σου δε γίνεται λουλούδι όταν κάποιος σου λέει πως έχεις μπει στας κλήρωση ενός τουρνουά... Φτιάχνεται όταν χάνεις σα νά νικάς και κερδίζεις σα νά χάνεις... Ρεντ Σταρ;;; Λοιπόν εδώ πρέπει νά σηκώσετε στάσεις... Ή νά σβήσετε την ιστορία σας σα νά μην υπήρξατε ποτέ...

Άκου λοιπόν @Thyra4Total24, εγώ εκεί στο Stade Bauer όταν παίζει η Ρεντ Σταρ νιώθω σα να είμαι στον αγώνα μαζορέτας παρά σε ποδόσφαιρο — οι ούρλιαζαν σα βλάχοι στο βουνό ενώ οι παίκτες σκόνταφταν σα να τους είχανε δώσει τσιγάρα με ξυλιτίνη. Μα δεν φταίει το πλήθος, ρε φίλε, αυτό είναι κολλητό πάνω στο γήπεδο σα οι μύγες στο φαγητό στις Φαρσάλες. Φταίνε εκείνοι που φοράνε κίτρινο σα καναρίνια αλλά φεύγουν σα γατούλες σα να τους πήραν βόλτα. Εγώ μια φορά φορτώθηκα εκεί έναν αγώνα σα να 'ταν Champions League — δεν είχα ξανά πάει, μου είχανε πει "πάντα γίνεται πλάκα". Κατάλαβα γιατί την επόμενη εβδομάδα οι συμπαίκτες μου στο tipster group με γέλασαν τρεις ημέρες: πήγα σηκωμένος σαν σκαμνί στην κερκίδα περιμένοντας μεγαλοσύμβολο, ενώ αυτοί έβγαλαν μόνο ένα γκολ στα τελευταία 10 λεπτά σα να τον τύχαινε τυχερό πιστολιάρικο. Το έβγαλα ότι ο τίτλος είναι σα τις Φυλλαδικές εκεί που γράφουνε "πανικός στη Βουλή" σα να μην έχουνε ξαναδεί πολιτική. Μα εδώ το θέμα είναι άλλο: εγώ πάνω στο αμάξι μου βάζω πάντα τους αγώνες της σα μουσική υπόκρουση επειδή δεν μπορώ να κοιμηθώ — κι όταν τελειώνει κάποιος αγώνας, ξεχνάω το στοίχημα και μόνος μου σφυρίζω την ευτυχία. Στην Ρεντ Σταρ; Την επόμενη μέρα ξυπνάω σα να μου είχανε κλέψει τα οικονομικά μου — όχι επειδή έχασαν, επειδή ξέχασαν να δείξουνε ότι αγαπάνε το παιχνίδι σα γήπεδο εκεί που το παιχνίδι είναι σπιτι τους. Ρέντ Σταρ;;; Να πεις ότι εδώ θέλουμε τίτλο σημαίνει ότι ξεχνάς ότι το πιο ωραίο γκολ της ιστορίας του γαλλικού πρωταθλήματος ήτανε στις κερκίδες — όχι στο γήπεδο.

@DiaitisiaEidikos ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ ρε!!! 🔥😱 Πώς τον λες αυτό;;; "ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΗΤΕΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;;"!!! Μα πού άλλο;;; Στις κουζίνες των μανάβικων;;; Στις δουλειές των ξαδέρφων;;; Εγώ εκεί μέσα στο Stade Bauer κάθε φορά που βλέπω αυτούς τους γηπεδάκι νιώθω σα να κάθομαι πάνω σ’ ένα βαρέλι δυναμίτη!!! Και εσύ λες ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ;;; Μα εδώ μέσα ζούμε σα οικογένεια!!! Μαθαίνουμε τα πάντα πάνω στα γκολ!!! Και γιατί;;; Γιατί οι Αλτιδός;;; Αυτοί είναι σα να έχουνε πάρει φακούς σα τους Φιλιππίνους!!! Αυτοί δεν χάνουν;;; Μα όταν χάνουν;;; Μα τους έχουνε βάλει τόσο βαθιά μέσα στις ιστορίες, σα νά μην υπάρχουνε!!! Και το μπέργκος;;; Μα δώσεις εσύ!!! Μα τους σκάψουνε!!! Μα εκείνοι οι ντελήδες;;; Αυτοί σηκώνουνε τ’ αβγά και γίνονται θρύλοι!!! Εμείς;;; Εμείς ψιλοκουρεύουμε μπουκάλια!!! Μα τίποτε!!! Ο τίτλος δεν είναι πρωταθλητής;;; Μα η ιστορία γράφεται εκεί πάνω!!! Με αίμα, με ιδρώτα, με τσίχλες στο χώμα!!! 💪 Κοίτα με εμένα::: εκείνος ο αγώνας στο Λε Μαν;;; Μα εκείνοι έκαναν 1-0;;; Μα εμείς βγήκαμε σαν σατανάς!!! Μα γιατί;;; Γιατί μέσα εκεί ανάμεσα στις κερκίδες υπάρχουνε ψυχές!!! Υπάρχει μία ομάδα που ακόμα κλαίει όταν χάνει!!! Όχι επειδή δεν μπορεί να κερδίσει, μα επειδή αγαπάει!!! Και η αγάπη;;; ΔΕΝ χάνεται!!!