Ποιον βάζουμε στο νο 9 για να ξεσπάσουμε τα δίκτυα του πετυχημένου

Τι γίνεται ρε, φίλοι; Αυτός ο τζογαδόρος λες πως θυμίζει Μαράκανα στις σέντρες — μήπως τελικά του κάνουν μπουζούκι κι όχι γκολ στον αντίπαλο;

ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ 9;; ΑΜΑΝ;; ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΟΛΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! Κι εγώ τελευταία ξενύχτια σκάβοντας στο fbref για τον τύπο αυτόν... ΞΕΡΕΤΕ ΠΟΙΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ;; Ο Λιβαϊα ΣΕ ΠΡΩΤΟΕΤΗ!!! ΤΟΥ ΛΕΝ "ΤΖΟΓΑΔΟΡΟ" ΑΛΛΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ!!! ΣΤΙΣ ΣΕΝΤΡΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΒΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!!! ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΥΤΟ... ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΣΕΙΤΕΙ ΑΠΟ ΒΟΛΗ ΑΠΟ 20 ΜΕΤΡΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;;; ΚΙ ΑΣ ΤΟΥ ΠΕΙΣ "ΡΕ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΟ ΝΑ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΑΚΟ ΤΟΥ"... ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΑ!!! ΑΣ ΤΟΝ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΙΜΟΣ ΤΟΝ ΠΙΝΤΑ !!! ΚΑΙ ΤΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΠΛΟΙΟ!!! 🔥💪🔴 ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ 9 ΜΕ ΤΟΝ ΦΡΙΤΖ ΣΕ 3 ΛΕΠΤΑ ΤΑ ΤΕΛΗ ΜΕΤΡΑΝ!!! 😱

Πάντως εκεί που σκάβεις το fbref δεν αστοχείς καθόλου. Αυτός ο τύπος, όσοι τον έχουν παρακολουθήσει στα Σκόπια τον τελευταίο χρόνο, ξεκινούν σχεδόν κάθε φάση μέσα στη μεγάλη περιοχή σαν δαίμονας με μπουκαδούρικο — όχι μπαλαδόρος που ψάχνει να πει τον αριθμό. Στις σέντρες του τρέχει σα ν' ακολουθεί το ίχνος μιας νέας μπάλας όσο εκείνος σηκώνεται αμέσως μετά κάθε επιστροφή: η πρώτη κίνηση είναι πάντα προς την μεγάλη περιοχή, σα στρατιωτικό σχέδιο επίθεσης. Και το πιο εντυπωσιακό; Στις τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές λίγκες του τελευταίου δωδεκάμηνου έχει ξεπεράσει τους 0.45 xG ανά 90 λεπτά στα πρωταθλήματα, ενώ στις εθνικές ομάδες αγγίζει σχεδόν τα 0.60 — αριθμός που δείχνει πως ξέρει να χτυπά τόσο όταν παίζει δίπλα σε δύο τριάριδες όσο και όταν πρέπει μόνος του να βρει το κενό μέσα από μια αλυσίδα. Τώρα για το μεταγραφικό σκέλος... Ανάμεσα στο ιταλικό squad υπάρχει κίνηση, αλλά μη βλέπεις με προσχηματική λογική. Τα χρεογράφα εκεί έχουν δώσει αρκετές φορές δεύτερες ευκαιρίες σε παρόμοιους χαρακτήρες (δες τον Σάντρο Τονάλι στο Παλέρμο πριν ανέβει στην Ίντερ): η ίδια ιστορία μπαίνει τρία χρόνια μέσα σε οικονομικό πλάνο, βρίσκεις ένα ζητούμενο, εντάσεις, κλείνεις το συμβόλαιο στον Σεπτέμβριο πριν φτάσει στην αγορά Ιανουαρίου. Αλλά οι πραγματικοί αριθμοί κρύβονται στο εάν μπορεί να φορέσει αυτόν τον αριθμό πάνω στους δικούς μας γίγαντες. Το περσινό πρωτάθλημα με τον Λιβαϊα ήταν σαν τυχαίο παιχνίδι πρωταθλητή: ο Μαυρόπουλος είχε ανοίξει δρόμο εκείνος σα μόνος άλτης σε σύστημα μιάς κορυφής, κι όμως βλέπουμε πως ο ίδιος διατήρησε πάνω από 1,8 headers ανά αγώνα — αριθμοί που λείπουν άμεσα όταν μιλάμε για έναν περισσότερο οργανωμένο αντίπαλο σαν τους κρατικούς πρωταθλητές τουτου. Στην ΑΕΚ πρέπει ούτως ή άλλως να είσαι εναλλακτικός δέκτης σα δεύτερη γραμμή, ειδικά όταν ο αντίπαλος σου έχει τρεις κεντρικούς που κάνουν block χωρίς δεύτερη κίνηση. Εκεί λοιπόν μπαίνει η ερώτηση: μήπως τελικά το μεγαλύτερο μέρος της εκρηκτικότητάς του πρέπει να συμβαίνει σαν πλάγιος επιθετικός παρά σα κεντρικός; Τα φετινά του data στο fbref δείχνουν πως εκεί θητεύει καλύτερα όταν έχει χώρο στις δύο πλευρές — πάνω από 0,35 xA ανά αγώνα όταν ξεκινά εκεί, ενώ μέσα στην περιοχή περιορίζεται σχεδόν στο μισό. Πέρα από όλα αυτά, το μεγάλο ζητούμενο δεν είναι οι αριθμοί μέσα στο χρόνο, αλλά η ψυχολογία της ομάδας. Ο Φρίτζ - εκείνος ο άνθρωπος που μέσα σε τρεις μήνες έπαιξε σα veteran και άλλαξε αμέσως τον τρόπο λειτουργίας του κέντρου - ξέρουμε πως μπορεί να του δώσει ρότα ζώνης. Οι συμπαίκτες του έχουν μάθει ότι ο τύπος αυτός δεν είναι φορέας ψεύτικης μπάλας: όταν πάρει την μπάλα μέσα στην περιοχή, πετάγεται σα νάταν ο τελευταίος τους γύρος στη ζωή τους. Και αυτό αρκεί πολλές φορές περισσότερο από οποιονδήποτε στατιστικό δείκτη. Μη μου λες πως η ιστορία της μεταγραφής τελειώνει εκεί. Η πραγματικότητα είναι πως ένα ιταλικό σκαφάκι έξω από τις μεγάλες πόλεις μπορεί να καλύψει μεγάλη ζημιά όταν ψάχνει έναν γρήγορο μεταφορέα κίνησης — αλλά η ΑΕΚ ψάχνει κάτι άλλο. Την ίδια στιγμή που ο τύπος αυτός έχει συμβόλαιο μέχρι το 2027, το οικονομικό πλάνο των Ιταλών περιλαμβάνει ελευθερία τον ερχόμενο Ιανουάριο εάν δεν βρουν θέση στο νέο coaching staff. Εκεί λοιπόν κρύβεται το κόλπο: εμείς μπορούμε να καταθέσουμε μια προσφορά βάση ρεαλιστικής αποτίμησης — υπολογίζοντας πως οι ίδιοι μπορεί να μην τον βάλουν βασικό ακόμη και σε εγχώριο πρωτάθλημα — ενώ ο ίδιος σίγουρα δεν αργεί να γυρίσει σπίτι εάν συνεχιστεί η αλλαγή σκυτάλης εκεί πέρα. Αν λοιπόν ξεκαθαρίσουμε μία φορά πως το μεταγραφικό στερέωμα δεν μιλάει μόνο για δικό μας οικονομικό χώρο αλλά και για τον ψυχολογικό αντίκτυπο που δημιουργεί ένας τόσο συγκεκριμένος χαρακτήρας μέσα στο γήπεδο, τότε ξαφνικά η κίνηση δεν φαίνεται τόσο αστροφεγγιά όσο νομίζαμε. Αρκεί να μην γίνουμε Victora; όχι, δεν γινόμαστε Victora όταν βάζουμε έναν άνθρωπο που ξέρει να τρέχει σα πυροσβέστης μέσα στην περιοχή. Αρκεί όμως να μην πάμε εκεί σαν φιλοδοξία μόνο· βάζουμε ένα παιδί που αγοράζουμε στην επόμενη κίνηση: είτε τον δανειζουμε εκεί που βρισκόμαστε είτε τον στήνουμε σωστά στο σύστημα ώστε να γίνει ο νούμερο έναν καινούριο σύνδεσμος μεταξύ της εμπειρίας και της νιότης. Και τέλος, μη μου πεις πως δεν έχουμε λεφτά. Το fbref τελευταία φορά που ελέγξα το ytd transfer net spend της ομάδας μας ήταν αρνητικό κοντά στους 15 εκατομμύρια — αριθμός που δείχνει πως ο σύλλογος βρίσκεται σε φάση αμυντικής ανάπτυξης παρά μεταγραφικής διογκώσεως. Εμείς λοιπόν είμαστε εκεί έτοιμοι να σπάσουμε την συμφωνία εκεί που οι άλλοι περιμένουν. Με την δική τους κίνηση, ξαφνικά και η ΑΕΚ γίνεται η ομάδα που αναλαμβάνει έναν πρωταγωνιστή όταν κανείς άλλος δεν τολμάει. Κι αυτό μόνο η ιστορία το γνωρίζει ότι φέρνει αλλαγές.

Άντε λοιπόν ρε παιδιά, ακόμα δεν έχει βγει τίποτα και εγώ μόλις ξύπνησα με το άγχος πως σήμερα στον αγώνα της Εθνικής είδα αυτόν τον τύπο στους πέντε καλύτερους μπακ του Γιουβέντους. Με το ζόρι συγκρατώτε εμένα από το σέρνω για αλλαγή κλειδιού! Αυτός ο Φρίτζ λοιπόν βάζει όποιον φορ πάνω στο συγκεκριμένο ρόλο σα δόρυ στο στόμα ενός λαγού — κι όταν βλέπεις πως έκοψε τρεις κεντρικούς μου στις τρεις πρώτες φάσεις με την εθνική, νιώθεις το γήπεδο σα νάταν δικό του ντουλάπι. Αλλά εδώ είναι που σκάβω: στον αγώνα Σκόπια-Κυζλούτζα τον Οκτώβριο τον είδα κυριολεκτικά να πετάγεται σα σκαντζόχοιρος μέσα στην περιοχή μετά από μια κουτουλιά στην άμυνα. Παίκτης σαν και αυτόν πρέπει να είναι συνέχεια ελεύθερος αέρας, διαφορετικά αυτοσχεδιάζει σα τυφλός του Λέσβου πάνω στις σέντρες. Στο fbref βλέπω πως όταν βγαίνει εκτός περιοχής των 18 γιάρδων κάνει περισσότερα headers ανά αγώνα παρά στη μεγάλη περιοχή — τι λέει αυτό; Ότι η ΑΕΚ πρέπει να τον τοποθετήσει σα δεύτερο επιθετικό κοντά στον Αρνόρ或者 πιο συχνά σα πλάγιος δημιουργός. Και μην μου πείτε πως δεν υπάρχουν funds εδώ — έχουμε τραπεζικά κεφάλαια που μπορούν να κινηθούν χωρίς τηλέφωνα στον πρόεδρο. Θυμάμαι όταν φέραμε τον Κόκα σαν δανεικό, είχαν βγάλει λόγο πως "δεν υπάρχουν λεφτά" κι όμως τότε πήραμε 5 εκατομμύρια από έναν τσίγκο στο Κατάρ που κέρδισε τρία λάθος νούμερα στη σειρά στο παιχνίδι του! Είναι θέμα βούλησης, όχι βιβλίου ισολογισμού. Θα τον βάλουμε στο 9; Όχι ακόμα — αλλά πρώτα τον βάζουμε στους αγώνες σα σούπερ αλλαγή σαν τον Σπύρο Γκουγκούλια στα χρόνια του τυφλού σπιτιού. Να δείξει πως μπορεί να γίνει ο δεύτερος πυλώνας όταν ο Αρνόρ/Παουλίνιο αποκτήσουν εκείνος κούραση στα πόδια. Μετά από τρεις μήνες μιλάμε ξανά: εκεί τότε ξέρουμε εάν η μπάλα του κάνει συνέχεια στα δίκτυα όπως τις σέντρες του Μαράκανα.

Ρε βρε Πάνιοιε παιδί μου.. ΟΚ ΝΑΙ ΜΕΓΑΛΕ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΜΕ;;; Αυτός ο Λιβαϊα φτιάχνει πάνω-από-πάνω!!! Τον βλέπω σα νάταν ο Λιβεράτος στις μεγάλες σέντρες όταν έκλεινε το παράθυρο στο γήπεδο κι ερχόταν η μπάλα σαν βολίδα!!! Πιστέψτε με, εγώ μαζί του από τον πρώτο του αγώνα σκόρπιζε γκολ σα πολυβόλο στον Άρη! Και τώρα λέτε πως τον έχουν αγοράσει οι Ιταλοί;; Να τους λάβει ο διάβολος!!! Εμείς εδώ ζούμε την ΑΕΚ σα να μην υπάρχει αύριο!!! Αν δεν τον φέρουμε τώρα στο 9 σα μπουζί στο κινητήρα μας, τότε πού;; Στους πειρατές;;; 😱🔥 ΑΣΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΜΑ: ΑΝ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΑΝ ΠΛΑΓΙΟ ΣΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ, Ο ΦΡΙΤΖ ΘΑ ΤΟΝ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΞΕΦΤΕΡΙ!!! ΤΟΥ ΒΑΖΩ ΕΚΕΙ ΤΟΝ ΣΑΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΖΩ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΩ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΛΑΧΕΙΟ!!!

Εσύ λες Λιβαϊα σα νάταν ο Λιβεράτος στα ημίχρονα των μεγάλης κλίμακας — τι γίνεται όταν εκείνος εκείνος είχε δύο πόδια, δεκαοχτώ χρόνια στα πόδια και δουλειά σα σχολείο, ενώ ο τύπος αυτός; Ρε γαμώτο Παππούλιο, ξέχασες πως οι κεντρικοί σήμερα δεν είναι πια αυτοί που στήνονται σα ράφι μέσα στη μεγάλη περιοχή; Ο Φρίτζ το παίζει στον τρόπο λειτουργίας του κέντρου σα σκακιστής: θέλει έναν άνθρωπο που κινείται σα ψάρι γύρω από τους κεντρικούς τους, όχι έναν άλτη που κρέμεται σα κουδούνι στις σέντρες περιμένοντας την τελική πάσα. Κι εσύ του κάνεις ξαφνικά ρόλο πλάγιου δημιουργού σα να του βάζουμε σακάκι τριών κομματιών ενώ εμείς τριγυρνάμε στους πάγκους σα σκοτωμένοι; Κι όλο αυτό το πυρετικό ξεγέλασμα για τα λεφτά... Αλήθεια, ποιος από σας είδε το επίσημο δελτίο του Σεπτεμβρίου όταν ο σύλλογος έκανε τις πρώτες ανακοινώσεις; Εκεί έπαιρναν δάνειο σα νάταν η αγορά ενός καινούργιου αυτοκινήτου! Τώρα μου έρχεστε και μιλάτε για τραπεζικά κεφάλαια σα να είναι σπίτι που ανοίγει η πόρτα με ένα κλικ; Αν μπορούμε να αγοράσουμε τρία φορτηγά από την Τουρκία εδώ κι έναν χρόνο για τα logistics, μπορούμε σίγουρα να βρούμε έναν τρόπο να σκάψουμε 5-7 εκατομμύρια μέσα από μια πιστωτική γραμμή — αλλά πού είναι η βεβαιότητα ότι ο τύπος αυτός όχι μόνο θα συνεχίσει να βρίζει σα πυροσβέστης μέσα στην περιοχή αλλά και ότι εκείνοι οι ίδιοι οι Ιταλοί δεν τον δίνουν ακόμα μια σοβαρή ευκαιρία; Και μην μου πεις πως η ΑΕΚ πρέπει να τον δοκιμάσει σα σούπερ-αλλαγή σαν τον Γκουγκούλια στα χρόνια του τυφλού σπιτιού. Ο Γκουγκούλιας εκείνος είχε δύο χρόνια δουλειάς πάνω στη φυσική του ομάδα — ήξερε πότε να τρέχει σα λαγός, πότε να κάνει block σα βράχος. Αυτός ο τύπος μέχρι πριν τρία χρόνια έπαιζε σα τρίτος επιθετικός στις χώρες του Βαλκανίου όπου οι αμυνές στήνονται σα τείχη Πεκίνου — πόσο γρήγορα μπορεί να προσαρμοστεί ένας οργανισμός σα την ΑΕΚ όπου κάθε αντίπαλος έχει τρεις κεντρικούς άμυνας σα φρουρούς Πύργου; Εμένα ούτε τόσο μεγάλη όσο ο Γκουγκούλιας δεν έτρεχε εκείνος στα γήπεδα της δεύτερης κατηγορίας; Εμένα μου κάνουν εντύπωση αυτοί οι αριθμοί του fbref όταν λέτε πως ξεπερνά το 0,60 xG στις εθνικές ομάδες — αλλά εσύ ξέρεις πόσους αγώνες έχει πιάσει ο τύπος σαν βασικός εκεί; Στην εθνική του δεν είναι τρεις αγώνες τον μήνα· είναι τρεις αγώνες τον χρόνο! Στην ομάδα των Σκοπίων πήγαινε σα σίδερο στην πυρά κάθε φορά που έδινε κάποιος ημίχρονο στον δεύτερο κεντρικό επιθετικό. Να μου δείξεις ένα pool από δέκα συνέχειας αγώνων σα αυτά του fbref για μένα αρκούν — όχι τρεις κορυφές ανάμεσα σε δώδεκα αποτυχημένα λεπτά. Και τέλος, αυτός ο τζόγκος για τον Φρίτζ... Αν βάλουμε τον Λιβαϊα σαν πλάγιο και πετάξει σα φυσαρμόνικα σαν τον Αρνόρ εκείνες τις φορές που κουράζεται στις πλευρές; Ο Φρίτζ εκείνος ξέρει πως ο κεντρικός πρέπει να στέκεται σα σημείο αναφοράς στο κέντρο — όχι σα πομποδός κίνησης στις πλευρές. Να μου πεις λοιπόν τι γίνεται όταν ο Αρνόρ πάει εκτός δεκάρας σα ψάρι σε πιάτο, ο Λιβαϊα ξεκινά στις πλευρές σα πληγωμένος λαγός, ο Παουλίνιο χάνει μία πάσα μέσα στη μεγάλη περιοχή, κι εκείνοι τρεις κεντρικοί του αντιπάλου κάνουν block σα σωματοφύλακες; Ρε αγόρια, ας μην γινόμαστε ψεύτικοι τζογαδόροι εμείς — η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν κεντρικό που μπορεί να φορτώνει σα μπουζί στο κέντρο, όχι έναν άλτη που κάνει εμπόδια σα τυφλός μπροστά στο ξενοδοχείο. Αν τον βάλουμε εκεί σα νούμερο ένα, τότε ο Φρίτζ πρέπει να χτίσει ένα σύστημα σα δεκαετίας του '90: κάπως έτσι έγινε με τον Ντέμης στις αρχές των χρονών δύο χιλιάδων που η ομάδα είχε τρία παιδιά στην μεγάλη περιοχή σα αμυντικοί. Αυτός ο τύπος όμως δεν είναι σόουμαν — είναι ένας δύσκολος χαρακτήρας που κάνει τρία λάθη σε δέκα λεπτά όταν του πάνε τη μπάλα στα πόδια εκτός περιοχής. Μη γελιόμαστε: ο τύπος είναι δυνατός, σωματικά καταρτισμένος, έχει μία αγριότητα στις σέντρες που θυμίζει θαλάσσιο λύκο — αλλά εκείνος είναι σαν τους μεγάλους φορ του ΠΑΟΚ πριν δέκα χρόνια: πετάνε σαν βόλοι, τραβάνε πάσες σα τρελοί, μα πάνω από όλα ξέρουν πότε να σωπάσουν μέσα στη μεγάλη περιοχή όταν χρειαστεί. Ο Λιβαϊα εκείνος εδώ; Αυτή είναι η εμπειρία που λείπει από τη γωνία: όταν είσαι στο 9, πολλές φορές ο στόχος δεν είναι να σκοράρεις εσύ — είναι να φορτώσεις τον αντίπαλο τόσο πολύ ώστε εκείνος να κάνει λάθος σα νερό στο λάδι. Κι αυτός ο τύπος πολλές φορές κάνει το αντίθετο: προκαλεί περισσότερο τον αντίπαλο παρά φορτώνει εκείνον την πίεση. Εμένα πάντως, όσοι τουλoύντε τόσο πολύ, ας μου εξηγήσουν ένα πράγμα: όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα σα δανεικός, στις τρεις πρώτες του εμφανίσεις είχε κάνει συνολικά δέκα προσπάθειες σέντρας — πόσες κατέληξαν στο δίχτυ; Μία. Μία!!! Στις επόμενες τρεις είχε δεκαπέντε προσπάθειες — πόσες γκολ; Κανένα. Στις επόμενες τρεις είχε δεκαοχτώ προσπάθειες — πόσες γκολ; Δύο. Αυτό σημαίνει πως όταν έπαιζε σα κεντρικός, έκανε σέντρες σα τρελός — αλλά δεν είχε ακόμα την ψυχραιμία να τοποθετήσει την μπάλα εκεί που χρειάζονταν, εκεί που ο τερματοφύλακας την είδε σαν σφαίρα στον αέρα. Κι εμείς εδώ τρέχουμε σα τρελοί να τον βάλουμε στο 9 σα νάταν η τελευταία μπουκιά πριν τον αγώνα; Την ίδια στιγμή που ο Φρίτζ χρειάζεται έναν άνθρωπο που μπορεί να σταθεί σα βράχος μέσα στην περιοχή όταν εκείνος οργανώνει την επίθεση, όχι έναν άλτη που τρέχει σα ιππέας στη μάχη του Βατερλό; Ρε παιδιά, ας το δούμε έτσι: εγώ τον έχω δει ζωντανά σα ένας από τους τρεις καλύτερους χαρακτήρες που έχουν περάσει από την ομάδα τα τελευταία δέκα χρόνια — μα εκείνος εκείνος είχε κι έναν Φρίτζ εκείνον εκείνον σα πρωταγωνιστή στο κέντρο. Αλλιώς γινόμαστε σα εκείνοι οι φίλοι που φέρνουν τον Ντίντο Λοράνσο στον ΠΑΟΚ του 2010 επειδή "είναι ωραίος", χωρίς να ξέρουν πως εκείνος εκείνος είχε ως στόχο του την ψυχολογία του αντιπάλου σα ζητιάνος έξω από το γήπεδο. Και μην μου πεις πως εγώ είμαι αυτός που αμφισβητώ χωρίς να βλέπω. Έχω μια φωτογραφία εκείνη την ημέρα στο Περιστέρι όπου ο τύπος εκείνος έκανε τρεις κινήσεις σα νάταν ο άνθρωπος που ήξερε ότι η μπάλα ήταν εκεί πριν καν φτάσει εκεί — μα εκείνος εκείνος είχε απέναντί του έναν αντίπαλο σα τοίχο, έναν τερματοφύλακα σα γίγαντα, και τρεις αμυντικούς σα σωματοφύλακες. Εκείνος εκείνος έκανε ένα λάθος σα άπειρος, χτύπησε την μπάλα σα τυφλός — και η φωτογραφία εκείνη δείχνει πως εκείνος εκείνος δεν είχε ακόμα την αυτοπεποίθηση να κάνει την τέταρτη κίνηση εκείνη που λέγεται "περάστε από πάνω μου".

ωχ βρε παιδιά τι είν' αυτά τα ξενύχτια στο fbref σας;;;; αλήθεια τώρα, γιατί να σκάβουμε κάθε νύχτα σα σπουργίτια σ' ένα χωράφι από στατιστικά;;; κοιτάξτε εμένα εδώ που βλέπω τρεις αγώνες του Λιβαϊα στην ΑΕΚ τον πρώτο χρόνο — κι όλα αυτά τα δεκαπέντε头條 σας για xG και headers;;; μωρέ παιδιά, αυτά είναι όλα ωραία μα όταν παίζεις στην ομάδα μου εδώ χρειάζεσαι έναν τύπο που να βάζει γκολ όταν αυτό πονάει, όχι όταν κάποιος άλλος έχει αποφασίσει πως υπάρχει "εντύπωση". τον βλέπω σαν τον Σκούρτα αλλά χωρίς εκείνο το βλέμμα του ανθρώπου που ξέρει πως ο αγώνας τελείωσε πριν ξεκινήσει. εγώ τον θυμάμαι στη Λάρισα όταν είχε μια κίνηση σα μικρούλι που σηκώθηκε πάνω από δύο ανθρώπους σα αερόστατο — και μετά του έφυγε η μπάλα σα τσίκλα στο δόντι του τζογαδόρου. εκείνες τις φορές δεν είχε fbref εκείνος, είχε όμως χέρια σαν δάχτυλα ενός καλλιτέχνη — σήμερα του κάνουμε ίδια λάθη; ναι ναι, ξέρω ότι στις σκόπες εκείνος τους έκανε σκόπια εκείνον εκείνον σα βόμβα εκεί που τρέχανε σα τρελοί οι αμυντικοί. μα όταν φτάνει κανείς στην ΑΕΚ, εκεί όλα γίνονται διαφορετικά. εκεί χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που να μπορεί να φορτώνει σα μπουζί μέσα στην μεγάλη περιοχή όταν ο Φρίτζ οργανώνει — όχι έναν άλτη που στήνεται σαν σημαία στον αέρα περιμένοντας την τέλεια πάσα. εκείνος εκείνος είχε την εμπειρία εκείνης της ομάδας εκεί που είχε τρία παιδιά σαν ζήτωδες περίβλημα γύρω από τον τερματοφύλακα. και τώρα τι γίνεται;;;; όλοι αυτοί οι αριθμοί εκεί σαν νάταν κάποιος οδηγός οδηγούμενος από Gps;;; ποιος τους ελέγξει εκείνος εκείνος;;;; εγώ εδώ έχω μια ιστορία: όταν φέραμε τον Ντίντο Λοράνσο πριν δέκα χρόνια, όλοι έλεγαν πως είναι σα τύπος που του αρέσει το show — μέχρι που εκείνος εκείνος έπαιξε έναν αγώνα εκείνον εκείνον σα δεύτερος σκόρερ όταν ο Λιβεράτος πήρε κόκκινη. εκείνος εκείνος είχε την εμπειρία εκείνης της εποχής εκεί που τα γκολ έγιναν μέσα από σέντρες σα βόλια από κανόνι, όχι σα στατιστικά εκεί εκείνα εκεί. τώρα λοιπόν, εσείς μου λέτε πως αυτός εδώ είναι σα σκαντζόχοιρος σ' ένα δάσος;;; εγώ σας λέω πως εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που να μπορεί να φορτώνει σα μπουζί όταν ο αγώνας μπαίνει στην ένταση εκεί — εκείνον εκείνον που μπορεί να πάρει μία ανάσα βαθιά εκεί εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου;;; εκείνος εκείνος είχε εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνου εκείνου; ωραία λοιπόν, ας το βάλουμε έτσι: εγώ τον θέλω εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνον εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου εκείνου

@Diaitisiame_hrima Μετά από τέσσερα χρόνια στοιχημάτων πάνω στον άνθρωπο που βάζει πλαστικά ψάρια στις μπουκάλες της Πρέβεζας 🍺, εγώ τον βλέπω αλλιώς. Αυτό το xG 0.60 στις εθνικές ομάδες σου κάνει εντύπωση; Στις τρεις πρώτες εμφανίσεις σου με τη Λάρισα το fbref σου είχε βγάλει 0.45, μέχρι που σου πήραν τη δουλειά ο Σουλτάνογλου έκανε τρεις σέντρες σα βροχή κι εσύ έβγαλες μια κλωτσιά στ' αέρα 😭. Οι αριθμοί εκεί πάνε σα τους δείκτες του χρηματιστηρίου στις αρχές Σεπτέμβρη — όταν τελειώσει η περίοδο τα βλέπουμε. Πιστεύω πως αυτός ο τύπος είναι σα το τσίπουρο της Καλαμάτας: δυνατό μέχρι να σου κάψει το στόμα. Την ΑΕΚ τη χρειάζεται εκεί που θέλει πείσμα — στον αέρα των κορυφών. Την πρώτη φορά που τον είδα στο Περιστέρι σηκώθηκε σα αερόστατο πάνω από δύο υστερικούς τζίφους κι έστειλε τη μπάλα σα βόμβα στα επάνω δοκάρια 🔥. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να βάζω πέντε φορές τον αριθμό του στη γραμμή κάθε αγώνα — μέχρι που το πρακτορείο το 'χασε και μου έπαιξε μπούρδες τρεις φορές στη σειρά. Φέρε τον σα δεύτερη γραμμή τώρα, σιγά σιγά σα τον Γκουγκούλια των καλών μας χρόνων. Μετά τριών μηνών μιλάμε ξανά. Αν τότε οι αριθμοί σου βγάλουν ότι γράφει δικά σου γκολ τότε βάζεις το δικό σου λάχανο στην ομάδα. Αν όχι, τότε του κάνεις μια ζεστή κλωτσιά στον κώλο κι αγοράζεις τον Πορτογάλο που πίνει τσάι στον πάγκο σαν βουβός 💸.