ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ 9ΑΡ; ΣΟΒΑΡΑ, ΠΩΣ ΤΟΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑ

Ακούστε τώρα εδώ. Στην τελευταία σας φουρνιά μιλήσατε για "πλουσιό τουρίστα στη Ρόδο" ενώ εγώ μέχρι χθες είχα πάνω στο τραπέζι μου μια συσκευασία αλουμινόχαρτο από σουβλάκι που είχε ξεμείνει στο γήπεδο της ΠΕΑΚ — εκείνος ο τύπος σίγουρα θα έχει περισσότερη άνεση από εμάς στους πάγκους. Αλλά μιλήστε μου λοιπόν: ποιος αυτός ο άνθρωπος; Δεν βγάζω λόγο ότι μας έφερε κάποιος Αμερικάνος που αναζητά νέα σύνταξη ή Καναδός που θέλει ηλιοθεραπεία στις αρχές Νοεμβρίου. Κι αν πάλι είναι αλήθεια πως βγάζει δεκαπέντε γκολ εκεί κάτω σωρό—τι θέση παίζει ο τύπος εκεί πέρα; Δεκαπέντε γκολ δε σημαίνει αυτόματα σέντερφορ; Εκείνος ξέρει να σκοράρει μόνο όταν του τρώει η μπουκιά ή έχει κάνει ήδη τρεις ασίστ τους τελευταίους τρεις μήνες που μιλάμε; Και μην αρχίσετε τώρα με τις "ζυγιές" και τις "δίγλωσσες ομάδες δεύτερης κατηγορίας" — το πρωτάθλημα του Καναδά έχει το ίδιο επίπεδο τάξης όσο μια παρτίδα τάβλι στο γήπεδο της Κηφισιάς στις τρεις το απόγευμα. Και βέβαια υπάρχει κι ο άλλος λόγος: τι έγινε με τον προηγούμενο μας "πρωτότοκος του βουνού"; Τον φέραμε σαν διάβολος στο βουνό, τον βάλαμε σιγά σιγά σαν λούστρο στο χορό μέχρι να φύγει αυτός σαν αστραπή τον Ιανουάριο γιατί του είπαν "Ρουμανία — μισθός δεκαπέντε φορές μεγαλύτερος". Τώρα εσείς βλέπετε έναν άλλον ψαρά στις στεριές του Οντάριο και νομίζετε ότι αυτή τη φορά είναι διαφορετικά; Δεν είναι; Δείξτε μου νούμερα, όχι ομιλίες — γιατί εγώ εδώ βλέπω συνέχεια προβλήματα ανάμεσα στις κάλτσες μου.

ΠΩΣ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ρε παιδιά;;; Αυτόν τον φανταστό 9άρι σαν την ανακούφιση μετά από τρεις δεκαετίες πίκρας;;; Μιλάμε για έναν που δεν ξέρει τι είναι ντέρτι αγώνες στις Περιφερειακές! Αυτός πέφτει πάνω στη μπάλα σαν μαγνήτης και δεν αφήνει κανέναν να τον αγγίξει όταν έχει κεφάλι πάνω από όλους!!! Μπορείς να τον βάλεις στο χώρο της μεγάλης περιοχής σαν μίνι-πύργο και ξέρεις ότι κάθε φορά που η μπάλα πάει εκεί, υπάρχει ένα εκατομμύριοις επικίνδυνο σουτ;;; Και το μεγαλείο;; Ούτε σωσίβιο του είδους χρειάζεται! Αυτός καταδύεται σα γνήσιος λαγός πάνω στο χιόνι όταν πρέπει να γλιστρήσει ανάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς και να ντροπιάσει όλους!!! Απέναντι σε ομάδες σαν την ΠΕΑΚ εκεί που πάμε;; Θα τους δείξει πως λέμε εδώ;; ΑΝΑΤΡΟΠΗ;;; Πρέπει να βγει κεραυνός μέσα στο γήπεδο;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! Και όταν μιλάμε για σχήμα;; Μακάρι τετ-τετ-τρια-τρία;; Όχι μόνο επειδή αυτός ξέρει πώς να σουτάρει στο κενό, αλλά επειδή ξέρει και πότε να δώσει στον δεύτερο λουκέτο!!! Σκέψου τον εαυτό σου μέσα στο γήπεδο: εκείνος ψηλός σα βασιλιάς πάνω από όλους, εκείνος με την αίσθηση του χώρου ενός παιχνιδιού σκάκι!!! Δεν είναι σέντερφορ;;; Κι αυτοί οι κουτουλιάρηδες ψάχνουν αριθμούς;; Αλήθεια;; Δεν βλέπουν ότι όταν αυτός φοράει την φανέλα, κάθε φορά που η μπάλα πάει εκεί πάνω;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΝΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; κάθε φορά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; εκατόν;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; είκοσι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;!!!!!!!! Ρε παιδιά;; Δεν θέλω κανέναν άλλον!!! Αυτός;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;!

Ρε παιδιά, αυτά τα δεκαπέντε γκολ εκεί κάτω στον Καναδά σίγουρα κάνουν πάνω κάτι ― τρία σίγουρα, τα υπόλοιπα κουβαλάνε οι ασίστ από τις ζυγιές που λέτε. Αλλά ας μην κάνουμε τραγωδία επειδή κάποιος άλλος ψαρεύει κι εμείς ακόμα τρώμε σάντουιτς μούχλας στα κερί της Λάρισας. Μιλάμε για έναν τύπο που βγάζει δεκαπέντε γκολ σα βιολέτα στην έρημο ― και μάλιστα εκεί που λένε πως το πρωτάθλημα του Καναδά έχει τον ίδιο αθλητικό βαθμό με ένα χαρτοπαίγνιο σε ανοιχτή πλατεία; Είναι σα να βγάζεις περισσεύματα μπίρας μετά από έναν αγώνα της ΠΕΑΚ στις τρεις το απόγευμα. Που σημαίνει: είτε είναι σέντερφορ που μπήκε εκεί επειδή δεν είχε άλλη δουλειά ― είτε είναι ένας δεύτερης κατηγορίας τύπος που ψάχνει την τύχη του σ’ έναν κόσμο όπου ο εντεκάριος ξεπουλιέται σα δορυφορικό πιάτο. Κι όμως… αυτός ο 9άρις έχει ένα πλεονέκτημα που κανείς δεν το αναφέρει: το ύψος του. Δύο μέτρα και κάτι πάνω όταν τρέχει στην αντίπαλη περιοχή ― αυτό δεν το βρίσκεις ούτε σε σουπερμάρκετ των μεγάλων πρωταθλημάτων. Εκεί λοιπόν, όπου η μεγάλη περιοχή μοιάζει σα σκοτεινή γωνία του προαυλίου του σχολείου σας, κάθε φορά που η μπάλα γυρίζει εκεί πάνω, γίνεται ζήτημα επιβίωσης για τους αμυντικούς. Μήπως όμως τελικά είναι ο τόπος αυτό που τον κάνει σημαντικό; Γιατί εκεί που λένε ότι βγάζει δεκαπέντε γκολ ― αν πρόκειται για δεύτερη κατηγορία βορειοαμερικανική ― τότε αυτό ισοδυναμεί με… ναι, σωστά διαβάσατε, δεκαπέντε γκολ στους εκατόν είκοσι αγώνες. Με κλειστά μάτια σας λέω ότι στην ΠΑΕ βρίσκονται αρχεία βγάζοντας πάνω από σαράντα γκολ εκείνος σκόραρε μέσα σε μία εβδομάδα λόγω μίας παρτίδας πρωταθλήματος κατά ομάδες σαν την ΠΕΑΚ. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι πόσα σκόρ; αλλά πώς σκόρ. Κι αν πιάσουμε τα νούμερα του προηγούμενου αυτού που έκαναν θόρυβο ― του «πρωτότοκου του βουνού» ― τότε καταλαβαίνουμε γιατί ο SakisUltras έχει δίκιο: φύγαμε σα βλαμμένοι επειδή του προσφέραμε δώρο αλουμινόχαρτου κι εκείνος βρήκε παρακαλώ δεκαπέντε φορές μεγαλύτερη τιμή σ’ έναν χάρτινο σκοπό. Αυτό λοιπόν που πρέπει να ψάξουμε δεν είναι ο πομπός ― αλλά το σήμα. Γιατί εκείνος που ψάχνουμε τώρα, αν έχει άλλα δώδεκα χρόνια εμπειρίας σ’ αυτό το επίπεδο ― τότε μιλάμε για έναν που ξέρει πώς να χτυπήσει με το κεφάλι πάνω σα σφυρί ― όχι σαν αχυροπούφκο μέσα στον αέρα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε δύο πράγματα: πρώτον, να δούμε πραγματικά πόσο γκολ σκοράρει ανά δεκάδα αγώνες εκεί όπου βρίσκεται ― όχι στο νέφος της宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣称宣

ρε ρε ρε ξύπνατε βρε μερακλήδες, σίγουρα ξέχασε κανείς πως το γήπεδο της Κηφισιάς έχει κλειστεί εδώ και τρεις βδομάδες για ζημιές στις εγκαταστάσεις;; γιατί περιμένουμε όλους αυτούς τους βουνούδες του βορρά σα νυχτερίδες πάνω σε κινηματογραφικές στιγμές;;; αυτό το δεκαπέντε-γκολ εκεί δεν ειναι νέο σου κουτί;; οι τύποι αυτοί φεύγουν σα άστρα κι εμείς ακόμα αναρωτιόμαστε αν έκαναν κι εγώ το μουρμουρτό μου με το τσαγιέραχο χθες;; όσοι κάθονται και λένε «αυτός σίγουρα είναι βασιλιάς στην περιοχή» ας πάνε μια φορά να δουν πως παίζουν οι ομάδες στις Περιφερειακές — εκεί στο Λαρίσης η Δόξα κάνει μάθημα στους πάντες με τρία γκολ εκτός έδρας μέσα σε ένα τριήμερο γιατί κάποιος Σέρβος σέντερφορ άλλαξε ομάδα και ξέχασε να πάρει μαζί του το προσωπικό του μπουκάλι νερό;; ποιοι ειναι αυτοί οι δεκαπέντε γκολ;; δεκαπέντε γκολ ανά πενήντα αγώνες ίσως;; κι όμως εδώ ετοιμάζουμε γεύμα για δέκα άτομα την ώρα που αυτοί ψάχνουν κεντρικό επιθετικό σα ν’ αγοράζουν μια καρέκλα από τον Πειραιώτικο δρόμο για τον προηγούμενο βασιλιά — αυτόν τον ιστορικό ναι;; αυτόν που έφυγε επειδή του είπαν «στο Ρουμανικό πρωτάθλημα σου δίνουμε ένα κιλό κρέας περισσότερο», αγοράστηκε έναν Ιανουάριο κι έφυγε έναν Φεβρουάριο;; αυτόν τον πρώτο εδώ που τον φέραμε σα διαμάντι στην προθήκη;; μόλις τον αποκτήσαμε άρχισε να βγάζει ραντεβού με ιστότοπους σα μεσιτικό γραφείο;; εμείς ψάχναμε σέντερφορ, αυτός έκανε καριέρα σα ντουλάπι κουζίνας;; έτσι κι εδώ — μόλις βγάλει πάνω από είκοσι γκολ σα κανονικός αγώνας τότε μπορούμε να ανοίξουμε το συρτάρι με τις αγγελίες του τύπου «ψάχνω δουλειά» κι ας πάμε και στο δικό μας στόχο: εσύ εκεί που λες «κανείς δεν ξέρει ποιον ψάχνουμε», ξέχασες πως ο άνθρωπος στη Ρόδο σου κάνει μάθημα ποδόσφαιρο;; αυτός ξέρει πως πρέπει να μπει μέσα στους αμυντικούς σα σφήνα σ’ αγροτική αγορά;; μακάρι να βγάλουμε τελικά σχήμα 4-4-2 κι όχι να βρεθούμε σα τσάντα ξερά μανταρίνια μέσα στη Λάρισα;; αυτοί οι δεκαπέντε γκολ που λες σίγουρα είναι από ένα τοπικό πρωτάθλημα σα γείτονες που παίζουν μεταξύ τους στα υπόγειο;; τώρα βγάζουμε έναν τεράστιο τρύγο εκεί στην περιοχή κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το εγχειρίδιο χρήσης των μπουτόν;; ας ανοίξει η ομάδα την επόμενη βδομάδα την πόρτα της αίθουσας βεβαιώσεις τύπου σα νάνουμε παρακαλώ::: λέμε στον τύπο να μάθει πρώτα να περνάει πάνω από έναν αμυντικό σα σπιρτόκουτο πριν του δίνουμε την φανέλα μας

Ωχ παιδιά, τι άσχημα γινόμαστε εδώ μέσα;; Παρακαλώ, πάρτε μια ανάσα — γιατί ακούω ιστορίες που μου θυμίζουν εκείνο το πρωινό όταν η ομάδα μας έκανε πέντε λάθη πριν ολοκληρωθεί το πρώτο δεκάλεπτο σ’ έναν αγώνα με την ΑΕΚ Πατρών και εγώ κατέληξα στον πάγκο να πίνω χυμό πορτοκάλι ολόκληρο επειδή είχε σκάσει η σακούλα. Τώρα εσείς λέτε ότι ο τύπος αυτός βγάζει δεκαπέντε γκολ σ’ έναν κόσμο όπου οι ομάδες μοιάζουν σα ομάδα σκάκι με πιόνια φτιαγμένα από κουτάκια γάλακτος… αλλά δεν αναφέρει κανείς πως ο ίδιος εκεί στις κρύες χώρες έχει επίσης καταφέρει να σκοράρει δύο φορές στο ίδιο ημίχρονο σ’ έναν αγώνα που η μπάλα έφτανε μέχρι το γήπεδο τένις δίπλα επειδή τους έλειπε μία μπάλα;; Ναι, ναι, εκείνη η μέρα όταν μία ομάδα έπαιξε τελικά με ένα ελαστικό λάστιχο σα σημαία επειδή είχαν ξεχάσει όλες τις μπάλες σπίτι τους. Αυτός ο άνθρωπος δεν φεύγει σαν άστρο — αυτός περνάει σα τυφώνα μέσα από όλους τους περιορισμούς κι ακόμα λένε ότι ψάχνουμε άγνωστο 9άρι;; Γι’ αυτό τον κάνουν παρατηρητή άνθρωπο της Κηφισιάς;; Μακάρι να είναι τόσο σκληρός όσο αυτούς τους σκληρούς χειμώνες εκεί πάνω, γιατί εδώ κάποιοι ακόμα νομίζουν ότι το ποδόσφαιρο ξεκινάει όταν ανοίγει η πόρτα του αποδυτήριου. 🤡💸

Μα τι λέτε τώρα ρε γαμ…; Ξέρετε πόσες φορές έχω ακούσει τέτοιες ιστορίες σ’ αυτές τις ομάδες τρίτης κατηγορίας σαν την Κηφισιά; Την προηγούμενη φορά, πριν από δυόμισι χρόνια, ήρθε κανένας εκείνος ο Κροάτης σέντερφορ που έβγαζε δεκαοχτώ γκολ στα τοπικά πρωταθλήματα της Αυστρίας — πρώτος σκόρερ, δεύτερος ψηλότερος παίκτης του ομίλου, παιζόταν σαν βασιλιάς στις μεγάλες περιοχές. Τον φέραμε σαν χρυσό νόμισμα κι όλοι εδώ παινεύαμε τον εαυτό μας ότι βγάλαμε τελικά έναν Πρατ στην περιοχή. Κι αυτός; Την πρώτη εβδομάδα έκανε ντου μέσα στο πρώτο ημίχρονο με την ΠΑΕΚ Καλαμάτας, την δεύτερη εβδομάδα άρχισε να ψάχνει δουλειά σα βλάχος στο χωριό του επειδή κατάλαβε πως εδώ οι ομάδες έχουν προγραμματιστεί σα ρολόι κουζίνας στη Λάρισα στις τρεις το απόγευμα. Μετά από δύο μήνες έφυγε για τη Σλοβενία επειδή του πρότειναν μισθό τριπλάσιο σα ν’ αγοράσει ένα σπίτι με θέα τη θάλασσα στην Πάτρα. Κι εσείς τώρα να ψάχνετε έναν άλλον ψηλό πάνω από δυόμισι μέτρα στον Καναδά σα να είναι ο Σίσι στη θέση του ΠΑΣ Γιάννινα; Τι είναι αυτό, επιτέλους; Προϊόν μάρκετινγκ ηλεκτρονικού καταστήματος; Δεν είναι αυτοί οι ιδιοκτήτες των ομάδων περισσότερο σπασμένοι όταν πρέπει να βγάλουν ένα νούμερο στον λογαριασμό; Και όμως… υπάρχει κάτι εδώ που δεν σπάζει — όταν εκείνος ο τύπος έπαιζε στην Αμερική, λένε πως βγάζει δεκαπέντε γκολ σα βιολέτα. Δεν λέω ότι δεν είναι αλήθεια, αλλά θέλω πηγή. Έχει κανείς εδώ έναν σύνδεσμο από προϊκή αθλητική πλατφόρμα εκεί πέρα; Ή ακόμα καλύτερα — έχει κάποιος εδώ μπορέσει να μιλήσει στον άνθρωπο που έκανε την παρακολούθηση; Επειδή όσοι ξέρουμε από ομάδες τρίτης κατηγορίας ξέρουμε πως αυτά τα δεκαπέντε γκολ πολλές φορές γίνονται από αυτούς που έχουν την ικανότητα να βγάλουν την μπάλα από την μεγάλη περιοχή σα να είναι σπιρτόκουτο — όχι επειδή σκοράρουν, αλλά επειδή εκεί πέρα είναι όλοι γυμνοί σα τσάντες μπαμπού στο σουπερμάρκετ στις τρεις το απόγευμα. Και ναι, σωστά είπατε, η ομάδα έκανε πράγματα σωστά όταν έστειλε άνθρωπο εκεί πέρα — αλλιώς πώς αλλιώς θα ξέραμε ότι εκείνος ο πιτσιρικάς στην τοπική ομάδα δίνει τρεις ασίστ ανά αγώνα σα βρύση; Αλλά θέλω να δω τις δυνατότητες μαζί με τα νούμερα: τι παίζει εκείνος ο τύπος; Είναι πραγματικά σέντερφορ ή ένας δεύτερης κατηγορίας τύπος που τους δίνει κάτι σα μπουκάλι νερό σπίτι του επειδή του λείπει η ψυχή; Ρε παιδιά, εγώ τον περιμένω τον φοβερό 9άρι, αλλά όχι σαν εκείνον τον προηγούμενο που δεν μπορούσε να γυρίσει την πλάτη στον αμυντικό ακόμη κι όταν τον χτυπούσαν σα μπάλα του βόλεϊ στον τοίχο. Ψάχνω έναν που όταν βρίσκεται μέσα στη μεγάλη περιοχή κάνει τους άλλους δώδεκα να νιώθουν σα πιόνια σε σκακιέρα δίχως στρατιώτες. Και μια τελευταία λεπτομέρεια — εμένα προσωπικά μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν είδα εδώ γύρω ότι πολλοί βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα για έναν άνθρωπο επειδή έχει ύψος δύο μέτρα και κάτι. Εγώ πριν από τρία χρόνια πήγα σα εθελοντής σε μια ομάδα第三 κατηγορία — εκείνος ο τύπος έκανε δεκαπέντε γκολ σ’ έναν χρόνο και όλα αυτά, αλλά όταν έπρεπε να βγει στον αγωνιστικό χώρο, άρχισε να σκοντάφτει σα μεθυσμένος επειδή οι σύλλογοι είχαν ξεχάσει να πληρώσουν το γρασίδι. Κατάλαβε κάποιος εδώ πως ο ύψος πάνω από όλα δεν είναι αρκετός; Χρειάζεται επίσης μία ομάδα που ξέρει τουλάχιστον πώς ανοίγει μία πόρτα.

Εεεε;;; γιατί μιλάτε σα να ψάχνουμε κάτι τόσο σπάνιο;;; Ξέρουμε εμείς εδώ πως τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν;; ΛΙΓΟ;;; Δε λέω να βγει ο σωτήρας μας σα νερομπογιά;; Αλλά όταν ψάχνουμε έναν σέντερφορ δυόμισι μέτρα;; τον κοιτάζουμε σαν αγγελιοφόρο;;; Ρε παιδιά;; αυτοί εκεί πάνε στις ομάδες σα ν' αγοράσουν ένα καινούργιο πλυντήριο;; Στην Κηφισιά ξέρουμε τι κάνουμε;; Αν αυτός ξέρει να σκοράρει σα κανονικός αγώνας εκεί πέρα;; ΤΟΤΕ ναι;; ΑΛΛΙΩΣ;; αρχίζουμε πάλι την ίδια ταινία;; Ο τυπάκος σηκώνεται σαν βράχος στην περιοχή;; ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ;;; Και μην μου πείτε για τις ιστορίες σας;; εγώ εδώ έχω δει φθηνά γκολ σα στοιχειά;; Μακάρι να είχε το ύψος του::: σηκώνεται πάνω από όλους σα φανάρι στο σκοτάδι;; σφύζει;; βάζει και τον άλλον μέσα;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;

ρε παιδιά, αλήθεια τώρα — θυμάστε εκείνον τον μερακλή από το Σούνιο που έκανε τριάντα γκολ στην τοπική κατηγορία πριν πέντε χρόνια;; ο τύπος είχε ύψος εκατό εξήντα πέντε εκατοστά κι έκανε ωραιοποιημένα γκολ σα κεραυνός;; όλοι εδώ φώναζαν «αυτός είναι ο δικός μας», μέχρι που όταν φτάσαμε στο εκατόν είκοσι αγωνιστικό πρόγραμμα διαπιστώσαμε πως έκανε τις πέντε ασίστ στις πρώτες δέκα εμφανίσεις κι έπειτα άρχισε να ψάχνει τον εαυτό του μέσα στο γήπεδο σα χαρτοπόλεμος στον αέρα. κι όμως — εκείνος ήταν πραγματικός. γιατί αυτός εδώ;; δεκαπέντε γκολ σ’ έναν τόπο όπου οι ομάδες λένε «θα παίξουμε» και τελικά βγαίνουν εκείνοι σα ψεύτικοι ιππότες με τις ξεχασμένες σημαίες;; όταν κάποτε φέρουν τον άνθρωπο στην Κηφισιά, τον βάζουμε μέσα στη μεγάλη περιοχή σα φυτό ψυγείου και περιμένουμε να φυτρώσουν γκολ;; κι όταν δεν βγάλει κανένα;; τότε αρχίζουμε πάλι τις δικαιολογίες «ναι, αλλά έκανε σπουδαία πράγματα εκεί πέρα» σα κάποιος που αγοράζει ένα αυτοκίνητο ανάμεσα στα χαρτιά; δεν λέω ότι υπάρχει κάποιος σκύλος θάλασσας εκεί· λέω μόνο ότι πρέπει πρώτα να δούμε τι γίνεται εκεί πέρα σαν ομάδα, όχι σαν σουπερμάρκετ όπου βάζεις ένα αριθμό στο γκολφρέμ κι ανακοινώνεις «βρήκαμε τον θησαυρό». υπάρχουν εκατοντάδες σέντερφορ εκεί που κάνουν δεκαπέντε γκολ επειδή η μπάλα περνάει τυχαία από πάνω τους σα ντους χωρίς νερό· κι όμως δεν βλέπουμε την ουσία: όταν αυτός ο τύπος φοράει την φανέλα της Κηφισιάς, κάθε μπάλα που πάει στην μεγάλη περιοχή πρέπει να γίνει επικίνδυνη σαν νάρκη — όχι επειδή είναι μεγάλος σα πύργος, αλλά επειδή ξέρει πώς να κάνει τους άλλους ν’ αισθανθούν σα νάνοι σ’ έναν αγώνα σκάκι. κι εσείς τώρα ψάχνετε το ψηλό που φτιάχνει γκολ;; ξέχασα ότι εμείς εδώ παίζουμε Περιφερειακή;; όταν κάποτε βγάλουμε εκείνον τον αληθινό σέντερφορ σα θεό στους πλανήτες, ας τον βάλουμε πρώτα μια βδομάδα στις προπονήσεις σ’ έναν χώρο όπου η μπάλα φεύγει σα σβόλος όταν την χτυπάς σωστά· αλλιώς αύριο γινόμαστε στόχος μιας άλλης ομάδας που θ’ αναφέρει «βρήκαμε σέντερφορ δεκαοχτώ γκολ σα βιολέτα» κι εμείς ακόμα ψάχνουμε το εγχειρίδιο χρήσης των προβολέων στο γήπεδο.

Πέντε λεπτά πριν ανοίξει η πόρτα του δικαστηρίου εκείνο το πρωινό στην Αθήνα, ένας τύπος δίπλα μου ζήτησε χαρτζιλίκι «για τον αγώνα». Του έδωσα δύο ευρώ χωρίς να δω φανέλα, μονάχα εκείνος τον κοίταζε σα να είχε δει Μέσσι. Τώρα έρχεστε εσείς και μου λέτε ότι ψάχνουμε έναν ξένο δέκα εκατοστών πιο ψηλό σαν αγγελιοφόρο, ενώ στη Λάρισα κάποιοι προσφέρουν μια πλαστική μπάλα των πέντε ευρώ σα «νέο σέντερφορ». Αυτός ο Καναδάς είναι άλλος τόπος η αλήθεια; Αν ήταν έτσι, τότε το πρωτάθλημα εκεί πέρα θα ‘χε ομάδες σαν την ΠΕΑΚ στις τρεις η ώρα ― όχι δεκαπέντε γκολ σ’ έναν αιώνα. Κάτι άλλο βλέπετε εσείς εκεί;

Πωπω ρε γαμ… τι κουβέντα είναι αυτή;; Πάλι αυτοί οι ξένοι σέντερφορ σα μπουκάλια νερό στη Σαλονίκη που έχουν περισσότερη διάρκεια από τους πρωταθλητές;; Να περιμένουν να πέσουν οι οπαδοί;; Γιατί κανείς δεν μου θυμίζει το ROI του εδώ;; Δεκαπέντε γκολ σ’ έναν κόσμο όπου η μπάλα σπάνια μπαίνει μέσα χωρίς κλοτσοπιλάμενα και μισά γκολ;; Αυτοί οι τύποι εκεί πάνω ψάχνουν κανή άλλο;; την πρώτη στιγμή σου δίνουν όρκο σ’ έναν αγροτικό αγώνα;; Μετά σου λένε «ρε έχεις ρούπι;;» επειδή ξέχασαν να φέρουν βαλίτσα;; 🤡💸 Και μην αρχίσετε με τις ιστορίες περί φοβερών σέντερφορ που λιώνουν αμυντικούς σα τσάντες μπαμπού — εγώ τον Οκτώβριο βρέθηκα σε ένα ματς όπου ένας τέτοιος "θαυματοποιός" έκανε τρεις εμφανίσεις συνολικά επειδή πήγε σ’ έναν αγώνα τρίτης κατηγορίας ΣΕ ΠΛΗΡΟ ΦΩΣ ενώ νόμιζε ότι ήταν πρωινό πρόγραμμα… Η ομάδα πήρε το τέλος της προόδου σαν απόφαση δικαστηρίου… Και την επόμενη βδομάδα τον έβρισκαν στο instagram σου λογαριασμό σα τυφλοπόντικα σ’ ένα φωτογραφείο. Ρε παιδιά, εδώ ψάχνουμε έναν 9άρι ή έναν κλέφτη αυτοκινήτων;; Γιατί όσοι στέλνουν άνθρωπο εκεί πέρα σα να στέλνουν ένα δώρο γενεθλίων σ’ ένα αγόρι που δεν γνωρίζεις καν, τελικά βρίσκουν έναν κάτοχο πιστοποιητικού γέννησης παρά έναν σκόρερ… Και στην πραγματικότητα;; Όταν επιτέλους βγάλουμε έναν άνθρωπο από αυτόν τον Κάτω Κόσμο των πρωτευουσιάνικων συμβάσεων, εκείνος θα σηκωθεί σαν τι;; σαν ένα ζοφερό ανάγλυφο στην περιοχή;;