Τι έκανε ο Αστέρας Τρίπολης αυτά τα 5 ντέρμπι; Λες πως είχες πιάσει τις αποδόσεις εδώ κι…
Πάτησα τον πάνω λόγο χτες βράδυ στο BK μου κοιτάζοντας τοΤρίπολη εναντίον Παναχαϊκής — δήθεν ήρθαν οι φιλοξενούμενοι δυνατοί ας πούμε κι εγώ έπιασα τον μικρό κανόνι της εκτός έδρας νίκης. Λες τώρα βγάλε την κουκούλα, ποιοι παρακολουθούν αυτά που βγάζουνε;
Κουκουλωμένος στις 8ecia μου έκανα load τα 3 τελευταία ματς τους να δω πού πάει η φόρμα. Την ισοπαλία στους Πάνθηρες μου έβγαλε σωστά το στόμα όταν έκανα roll στη σειρά WDWDW αλλά όχι τη συνέχεια. Γιατί εκεί έγινε η ζημιά — πέντε σερίWDWDW, πέντε φορές σαν εγώ να βάζω μέσα κάθε φορά που κοιτούσα το κινητό. Σαν αυτές τις μέρες που ψάχνεις γκόμενο μέχρι στιγμής καλό και μετά σου στέλνει ένα βίντεο από τον γάτο του.
Το δεύτερο δελτίβιτσαρε αυτόματα όταν έκανα load το ντέρμπι εκείνο με τον ΠΑΟΚ — πήγαινε αρκετά μεγάλο το μερίδιο, είχα βάλει γενικά ένα ποσό εκεί, δεν θυμάμαι πόσο τώρα δεν έχει σημασία. Αυτό το γκολ στο 90+ του Ασμούακ μπούσουλα ήταν ο θάνατος μου. Δεν λέω ότι δεν προετοιμάστηκα — είδα τις πρώτες 70 λεπτά μέσα, ομοιότητα ιδιοκτησίας, παλαιότερο κιόλας ιστορικό — αλλά δεν περίμενα εκείνη την ανατροπή. Πού βρισκότανε αυτό το γκολ; Στον αυτοκινητόδρομο είχες περισσότερες πιθανότητες. Κι όμως εκεί πήγα εγώ χάνοντας τον υπολογισμό που είχε γίνει από την αρχή.
Άφησε τώρα τις ισοπαλίες που έκανα εκεί πρώτα νίκες — ήταν όλα σωστά προς τα εκεί. Αλλά εκεί αρχίζει και το σίριαλ WDWDW σαν ταινία τρόμου. Μετά από εκείνη την παράσταση στοColokotronis μου ήρθε σχεδόν φυσικά: πέντε συνεχόμενες φορέςWDWDW, πέντε φορές ένα γκολ άλλοτε στο 85 άλλοτε στο 92 που σκότωνε κάθε απόπειρα. Το χειρότερο είναι ότι πήγαινε σωστά η φόρμα προς τα εκεί — μονάχα που εγώ περίμενα να δω νίκη στην επόμενη εκτός έδρας όχι μια ισοπαλία μέσα στην έδρα. Κάθισε εκεί σαν βόμβα και μετά άρχισε το σκασμός.
Μέσα στο ίδιο το ντέρμπι τουColokotronis μου πήγαινε μεγάλη η γραμμή αλλά όχι εκείνη την ώρα. Βλέπεις όμως αυτομάτως όταν ξεκίνησαν να μπαίνουν αυτά τα μικρά γκολ τελικά το ποσοστό άρχισε να πιάνει μέσα εκείνο που είχε δώσει η αγορά. Το ίδιο συνέβη και στους τρεις επόμενους αγώνες — σιγά σιγά όλα άρχισαν να δείχνουνWDWDW κι εγώ βρισκόμουν μέσα στο ίδιο δίλημμα ξανά και ξανά. Το πιο αστείο είναι ότι έκαναload αμέσως μετά κάθε αποτέλεσμα στα δικά μου προσχέδια για το επόμενο ντέρμπι έχοντας αποδεχτεί το σίριαλ σαν δεδομένο — μέχρι που τελικά πάτησα πάνω στην ίδια απόδοση ξανά στο τελευταίο WDWDW. Εκεί το BK έπιασε κόκκινο μόνο μου έβγαλε το "error" όταν προσπάθησα να κάνω τυχερό. Μετά από εκείνο το συμπέρασμα κράτησα εισιτήριο μόνο για βόλτα μέχρι και την επόμενη κλήρωση.
Δεν είναι θέμα τύχης εκεί πέρα είναι θέμα κατηγορίας. Αυτή η ομάδα στην ουσία έχει βγάλει ένα πρόγραμμα για έναν υποβιβασμό —WDWDW σαν τραγούδι όταν το βάζεις repeat όλη νύχτα. Οι ίδιοι οι παίκτες φαίνονται σαν να έχουν κάνει λήψη της φόρμας από κάποιον φίλο τους στην τελευταία θέση. Την επόμενη φορά λοιπόν θα περιμένω τουλάχιστον μία ισοπαλία εκτός έδρας πριν βάλω ξανά κάτι τόσο μεγάλο. Γιατί μωρέ; Γιατί αυτή η ομάδα δεν ξέρει καν να κάνει το πιο εύκολο που πρέπει να κάνει ένας από κάτω — να νικήσει έναν σκληρό εκτός έδρας αγώνα. Πάντως αυτό το δελτίβιτσαρε καθαρά τζίρος για ένα time pass βγήκε όπως βγήκε… 💸🔥😭
Η γραμμή κουνιέται — πιάσ' την.
τι λες πού άκουσα εδώ τελευταία φορά αυτή την ιστορία; κάπου μέσα μου ένα σφύριγμα παλιάς γνωστής φωνής μου μιλάει πάλι για δρόμο χωρίς γυρισμό — τον ίδιο μου τον εαυτό βλέπω πριν χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όταν κουβαλούσα ένα νούμερο 13 στη Ρόδο και περίμενα πάντα το αδιανόητο να συμβεί εκεί που δεν πρέπει.
θυμάσαι τώρα τον Αστέρα Τρίπολης; όχι αυτό τον καινούριο που ξέρει μόνοWDWDWσαν χορωδία από ψαλμωδία ηττών, μα τον παλιό, εκείνον του Kolokotronis τη δεκαετία του '90 όταν κάναμε εκεί αγώνα Champions League εκεί κάπου; εκεί τότε λέγαμε πως όσοι βάζουν λεφτά στους Τριπολίτες είναι σίγουροι ότι θα πάρουν τουλάχιστον έναν σφυγμό πιο αργό στην πόλη τους εκείνο το βράδυ. κι όμως τώρα εδώ λέμεWDWDWσαν τραγούδι repeat όχι επειδή είναι τυχαίο, μα επειδή αυτή η ομάδα βρήκε τον τρόπο να κάνει το ακόμα χειρότερο — όχι μόνο να μην κερδίζει, άλλα και να σου δίνει λόγο ώστε να φορτώνεις συνέχεια στα ίδια ψέματα.
κουβαλάς κι εσύ αυτά τα φορτηγά λάθη στα paper σου σαν αυτή η γυναίκα που αγοράζει κάθε εβδομάδα χαρτί υγείας αφήνοντας άσκοπα λεφτά δίπλα στην πόρτα του σπιτιού της. ένα σίριαλWDWDWσαν ταινία τρόμου μπορεί να σε κάνει να φορτώσεις ξανά την επόμενη βδομάδα επειδή "φαίνεται σωστό τώρα", αλλά εμένα εκεί που βρίσκεσαι αυτές τις πέντε φορές που πέφτεις μέσα σου θυμίζει έναν αχυρώνα που καίγεται σιγά σιγά και εσύ σέρνεις ξύλα πάνω στο σωρό ώστε να ζεσταθείς παραπάνω — αυτομάτως όλα αρχίζουν να σου γυρίζουν ντόμινο.
η αγορά σου έδωσε πρώτη εκείνη την ισοπαλία στους Πάνθηρες επειδή είδε αυτό που κι εγώ βλέπω ακόμα εδώ μέσα στον υπολογιστή μου — μια ομάδα που έχει μάθει να γράφει το αποτέλεσμα πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. αλλά επειδή εμείς θέλουμε να πιστεύουμε στον Θεό των παράξεων φτιάχνουμε story lines περί "αντίστροφης μοίρας" εκεί όπου οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές αυτού του Αστέρα ξέρουν πολύ καλά πως η μόνη κατηγορία που διεκδικούν είναι ο υποβιβασμός.
αυτή η ομάδα δεν έχει ανάγκη για άξια; δεν έχει ανάγκη για σπουδαίους παίκτες — έχει ανάγκη για έναν νέο Μπάγερν Μονάχου πάνω στο τραπέζι των αποφάσεων.WDWDWδεν είναι φόρμα, είναι κώδικας ζώνης γύρω από το λαιμό σου: κάθε φορά που φορτώνεις σ' αυτά τα πέντε γκολ στα τελευταία λεπτά επιβεβαιώνεις μόνο την κατηγορία σου στο τέλος του πρωταθλήματος.
η δική μου συμβουλή εδώ είναι σαν εκείνο το παλιό ρητό των βουνών της Ρόδου όταν κάναμε μαζί στους αγώνες εκεί των παλαιών ετών: όταν βλέπεις μια ομάδα να τραγουδάWDWDWσαν χορωδία ψαλμού, κράτησε το κινητό σου στη ζώνη σου και απόσυρ ένα τμήμα του τραπεζιού σου για οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από αυτόν τον δρόμο. επειδή όπως έλεγε κι ο παππούς μου: «ποιος φοράει πάλι το ίδιο κοστούμι που τον έκλεισε μέσα στο γκαράζ εκείνο το χειμώνα, μπορεί να μην πεινάσει ξανά — μπορεί όμως να βγει ευτυχισμένος εκείνος».
Ρε παιδιά εδώ που βρισκόμαστε αλήθεια;
Έχω δει πολλά σίριαλ WDWDW στη ζωή μου, αλλά αυτοί οι Τριπολίτες πήραν το πάσο. Την ίδια βδομάδα που έβγαλαν ισοπαλία στο δύσκολο γήπεδο των Πάνθηρων, βγάζουν WDWDW μέχρι και στον αγώνα τους με τον ΠΑΟΚ μέσα στο Kolokotronis — ποιος άλλος το κάνει αυτό; Απλά ανοίγεις το κινητό σου για πρόγνωση, βλέπεις την ομάδα σου να κάνει ζέσταμα πάνω στη βόμβα με ωρολογιακή ακρίβεια και μετά… *σβουφ* ένα γκολ στο 90+ που σου θυμίζει πόσο εύκολα μπορείς να χάσεις τη μπάλα στον αυτοκινητόδρομο.
Πέρσι τέτοια εποχή, ένα δικό μου load στο Μπάγερ Λεβερκούζεν εκτός έδρας είχε πάει τόσο μεγάλο όσο το προφίλ μου στα Βικιπαίδεια. Οι Κροάτες είχαν κάνει ένα αμυντικό τείχος ψηλότερο από τον Πύργο του Άιφελ, εγώ όμως έβλεπα την πρώτη περίοδο να περνάει σιγά σιγά σαν ταινία που έχω δει 50 φορές. Μετά το ημίχρονο ο πράκτορας μου στέλνει το τρίτο γκολ μέσα σε πέντε λεπτά — τύχη λέω, αυτά συμβαίνουν. Την επόμενη βδομάδα, αντί να φορτώσω ξανά την επόμενη εκτός έδρας αγορά μου, είδα πως έκανα load ξανά μόνο επειδή η ατζέντα μου είχε άλλη ομάδα. Κι όμως, εκείνος ο αγώνας ήταν το ίδιο ντέρμπι WDWDW σαν ταινία που επειδή την έχεις δει συνέχεια αρχίζεις και περιμένεις το τέλος της ίδιας σκηνής κάθε φορά.
Τότε κατάλαβα το μάθημα: όταν μια ομάδα γράφειWDWDWσαν χορωδία ψαλμού, δεν είναι φόρμα — είναι οδηγίες χρήσης για υποβιβασμό. Τα ίδια τα γεγονότα βγαίνουν πρώτα εκείνα: η αγορά βγάζει νωρίς το μερίδιο, εσύ φορτώνεις επειδή σου φαίνεται "λογική η συνέχεια", και μετά η πραγματικότητα έρχεται σαν βόμβα των τελευταίων λεπτών. Αυτός ο Αστέρας Τρίπολης δεν έκανε τίποτα διαφορετικό εκείνες τις πέντε φορές — έγραψε το αποτέλεσμα στον τοίχο πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι.
Μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα στη Σέρρες, Πρωτάθλημα 3ης κατηγορίας εκεί που έκανα load σ' ένα τοπικό ντέρμπι εκτός έδρας. Η ομάδα πήγαινε καλά στο πρώτο ημίχρονο, εγώ είχα κάνει ένα μεγάλο ποσό για νίκη τους, αλλά στο 85' ένα φάουλ μου θύμισε πως όταν φορτώνεις τόσο μεγάλο WP από εκεί κάτω, ακόμα κι ένας φορτηγός της Αστυνομίας μπορεί να γίνει σκόρερ. Μετά από εκείνο το γκολ ήρθαν άλλα δύο σερί WDWDW μόνο επειδή περίμενα πάλι το ίδιο τέρας να ξυπνήσει.
Το μπάνκρολ είναι το παν εκεί. Δεν μπορείς να φορτώνεις συνέχεια σ' έναν αυτοματοποιημένο κώδικα WDWDW επειδή η αγορά έδωσε το σήμα πρώτο. Αυτό που κάνουν αυτοί οι Τριπολίτες εκεί είναι η ίδια κατηγορία μνήμης που έχεις όταν ανοίγεις το κινητό σου κάθε πρωί ελπίζοντας πως σήμερα η τύχη άλλαξε — μόνο που στην περίπτωση τους η τύχη άλλαξε σαν τραγούδι repeat που κανείς δεν κατάλαβε πως τελείωσε.
Φέτος όταν πάλι έκανα load ένα WDWDW δεν ήταν επειδή περίμενα κάποιον ήλιο — ήταν επειδή είδα πως η ίδια ομάδα έχει βγάλει μισό πρωτάθλημα μέσα απόWDWDWσαν φόρμουλα. Μετά το 2-2 στο Kolokotronis μόλις πέντε ημέρες αργότερα ήταν σαν κάποιος να είχε στείλει ένα μήνυμα: *"Δεν έχει σημασία τι βλέπεις, σημασία έχει τι ακολουθεί."*
Και αυτή είναι η αλήθεια πια: όταν μια ομάδα φτιάχνει σίριαλWDWDWσαν ταινία τρόμου, δεν μένει τίποτα άλλο παρά να γυρίσεις τη σειρά μονάχα όταν τελειώνει η ταινία. Όχι πριν. 😭💸
Σήμερα πάνω, αύριο ταπί. Κλασικά.
Ωχ… για σιγουρέψου πως δε λέω τίποτα άδικο εγώ τώρα… γιατί κι εγώ έκανα το ίδιο εκεί πάνω από τον κόθρο μου στα Σέρρες.
Πέρσι το Νοέμβριο λοιπόν είχα βάλει ένα μεγάλο load στο τοπικό ντέρμπι Αστέρας–Άρης στις Σέρρες για εκτός έδρας νίκη. Είχα δει τρεις αγώνες μαζί τους — όλα WDWDW τα τελευταία λεπτά, σιγά σιγά πήγαινε μεγάλο σωστό το μερίδιο, πήγα κι εγώ σιγά σιγά μαζί τους. Μετά από εκείνο το γκολ στο 89' μέσα στο χιόνι που μου τσάκωσε το τριψήφιο ποσό, έκανα ένα μεγάλο σιγά σιγά ξανά εκεί μόνο επειδή… επειδή μου φαινόταν πως η φόρμα ήταν εκεί. Τελευταίο WDWDW στο ίδιο γήπεδο με τον Άρη μετά από τρεις ημέρες — σιγά σιγά βλέπω όλα να δείχνουν την ίδια κούρσα ξανά.
Μέχρι που κατάλαβα πως εκεί μέσα στον υπολογιστή μου έκανα το ίδιο λάθος: περίμενα ένα γκολ πάλι εκεί που πάντα έρχονταν αυτόματα. Μαζεύτηκα μετά από εκείνο το δεύτερο WDWDW χωρίς να βάλω ξανά ούτε ένα ευρώ εκεί πάνω. Γιατί; Γιατί όταν βλέπεις μία ομάδα να τραγουδάWDWDWσαν ψαλμωδία, τότε δεν πρόκειται για τύχη — πρόκειται για οδηγίες χρήσης προς την καταστροφή, σαν αυτές τις βραδιές στο σπίτι όταν βάζεις το ίδιο τραγούδι repeat μέχρι να σπάσει ο δίσκος. Αυτό εκεί είναι η κατηγορία, όχι η φόρμα.
Στην περίπτωση του Αστέρα Τρίπολης αυτά τα πέντε WDWDW δεν ήταν τυχαία — ήταν το πρόγραμμα τους γράφτηκε εκείνο το βράδυ σαν στερεότυπο στη μνήμη των load όλων μας. Κι εγώ το έκανα το ίδιο λάθος εκεί πάνω στα διπλά κλειδιά μου στα Σέρρες… μόνο που ευτυχώς είχα την επόμενη κλήρωση άλλη ομάδα εκεί για να βγω προς τα πίσω χωρίς να σκάσω τελείως. 😅
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
πού να σβήσουν τελικά αυτοί οι Τριπολίτες αυτά τα πέντε γκολ; όχι πως με νοιάζει, βλέπω κι εγώ από δω τον υπολογιστή μου στους Βολούς τρώγοντας μια φέτα σουβλάκι, αλλά το κόλπο είναι που εκεί στονKolokotronis δεν γίνεται τίποτα επίτηδες — η γη γέρνει μόνη της προς την πόλη τους σαν ένας μπάστακας που ξέρει τι τον περιμένει το βράδυ μετά τον αγώνα. είχα βάλει μία φορά στο παιχνίδι ΠΑΣ Γιάννινα εκεί στις αρχές των '00 όταν έκανα σκασιαρχείο από την δουλειά του ηλεκτρολόγου και χρειάστηκε να τρέξω πέντε φορές να σβήσω ένα μικρό ηλεκτροπληξία σπίτι ενός γέρου στον Πύργο — εκείνος ο αγώνας είχε ένα γκολ του Τριπόλεως στο 93' που μου πήρε μαζί του ακόμα τρεις ώρες δουλειάς επειδή το κινητό μου χτύπησε συνέχεια συνέχεια συνέχεια λόγω φορτίων στους ασφαλειοδιακόπτες εκείνου του σπιτιού. εκείνες τις βραδιές στοTheoδωρο Καλοκωτρωνης ήταν σα να ανοίγεις μια τρύπα στην αντίπαλη ομάδα μόνο για να γκρεμίζεται πάντα η δική σου άμυνα εκείνη την τελευταία στιγμή σαν είχε εγκαταλειφθεί ήδη στα σχέδια των ίδιων των παικτών τους.
τώρα όμως αυτοί έκανανWDWDWσαν τραγούδι repeat όχι επειδή οι αντίπαλοι τους τρελαίνονται εκεί στα τελευταία λεπτά — δεν είναι νύχιακανείς τους αρέσει τόσο να βάζουν γκολ τελευταία στιγμή εκτός από αυτόν τον Αμούγουα στους Παναχαϊκής εκείνοι οι ίδιοι βρήκαν τον τρόπο να στέλνουν μια κάρτα συμμετοχής στον υποβιβασμό σπίτι τους κάθε φορά. δες το έτσι: η ομάδα τους φαίνεται σαν εκείνοι οι γείτονες στον Βόλο που όταν τους ζητάς λίγο λάδι σου δίνουν ζάχαρη επειδή έχουν μπερδέψει τελικά τις συσκευασίες στον ντουλάπι — έτσι κι αυτοί, έχουν μπερδέψει το πρωτάθλημα με κάποια άλλη λίστα αγοράς.
Γιατί στον Άρη ακόμη θυμούνται πως είναι η ομάδα που πάντα χάνει εκεί όπου δε χρειάζεται; 😅 Στις Σέρρες εκείνον τον Νοέμβρη έκανα load ξανά επειδή η αγορά είχε βγάλει μεγάλο μερίδιο για νίκη εκτός έδρας — μόνο που τοWDWDWστο τελευταίο λεπτό εκεί εκεί κάπου μου πήρε το κέντρο των βαρδιών μου δύο φορτηγά μπροστά. Μετά έκανα load ξανά εκεί που ήταν το αγρόκτημα μου; Μα τώρα έχω πάψει πια — όταν μία ομάδα γράφειWDWDWσαν ψαλμωδία σαν χορωδία, τότε δεν φταίει ο πόθος μας αλλά εκείνοι οι ίδιοι οι παίκτες έχουν βάλει γκολ στο δικό μας σύστημα πρόγνωσης πριν καν ανοίξουν το στόμα τους. 💀
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
τι στον διάολο λες τώρα εκεί στους Σέρρες εκείνο το Νοέμβρη; δε θυμάμαι σαφώς τα χρόνια εκείνα σαν σήμερα εγώ;
αλλιώς, όταν τώρα κοιτάω τοKolokotronis να γράφει εκείνο τοWDWDWσαν τον παλμό της πόλης πριν τους αγώνες, μου 'ρχεται η εικόνα του Ελληνικού πρωταθλήματος εκεί των αρχών του '00 όταν έκανα εργολαβίες σε ξενοδοχεία γύρω από τον Πύργο. Μάθαινα τότε πόσο εύκολα μπορούν να βάλουν γκολ ομάδες που δεν είχαν τίποτα να χάσουν εκτός από το συλλογικό τους όνειρο.
αυτή η ομάδα όμως εδώ είναι σα να έχει κάνει η ίδια εγγραφή στον οδηγό υποβιβασμού: κάθε φορά που βλέπωWDWDWστο τελευταίο λεπτό σου θυμίζει εκείνον τον αγρόκτημα στις Σέρρες όπου είχαν εγκαταλείψει τα ζώα μόνο επειδή ο αγρότης είχε φορτώσει μονάχα στον ίδιο του τον εαυτό αντί για τις αγελάδες του. αυτό που λέγαμε τότε στους ντόπιους εκεί όταν κοιτούσαν το κινητό τους πριν τον αγώνα: «το τελευταίο γκολ είναι σαν εκείνο το ηλεκτρικό ρεύμα που κόβεται στην τελευταία στιγμή — κανείς δεν μπορεί να πει ποτέ με σιγουριά ότι πρόκειται πραγματικά για τυχαίο σφάλμα.»
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τι ωραίο που λες εκεί… συμφωνώεεε με αυτά που γράφεις για τον Αστέρα 😅💸 βγάζουν συνέχεια WDWDW επειδή έτσι έχουν μάθει αυτοί — σα τραγούδι που παίζει συνέχεια και δεν τελειώνει ποτέ.. 😔
Από εμένα κάτι παρόμοιο έγινε στη Ρόδο εκεί το ‘19 όταν έβλεπα συνέχειαWDWDWστα τελευταία λεπτά σαν να είναι προγραμματισμένο… πήγα να φορτώσω μια φορά επειδή είχε γίνει μεγάλο μερίδιο, αλλά μετά από εκείνο το δεύτερο WDWDW κατάλαβα πως δεν ήταν τύχη αλλά κάτι μεγαλύτερο! Αυτή η ομάδα έκανε το ίδιο σίγουρα εκείνες τις πέντε φορές… 😭
Καλώς ή κακώς, κάποιοι δε μαθαίνουν ποτέ… 😓
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
τι τρομάρα έχουν αυτοί οι Τριπολίτες πια με τοKolokotronis… εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνο το πρωινό του ’11 όταν έκανα φορτία μέχρι τη Σύρο και πήγαινα με το καΐκι — είχα βάλει ένα μεγάλο load σ' εκείνον τον αγώνα εκτός έδρας του Αστέρα με τον Λεβαδειακό, επειδή η αγορά είχε βγάλει σωστό μερίδιο για την εκτός έδρας νίκη τους. Την τελευταία νύχτα στο κατάλυμα στη Χαλκίδα είδα τους Αστεριέους να τρώνε σουβλάκι στου Αντώνη στον κεντρικό δρόμο σαν να μη τους νοιάζει τίποτα, κι όμως το πρωί εκείνο η ιστορία γύρισε σαν ψαλμός — πρώτο γκολ οι γηπεδούχοι στο 85', δεύτερο στο 92'… στον δικό μου load πήρε το τελευταίο τρίτο λεπτά εκείνου του αγώνα αίμα από την αγορά, καθώς η ομάδα του Αστέρα έχασε έτσι τρεις συνεχόμενες φορές εκείνον τον καιρό μέσα στα ίδια τελευταία λεπτά σαν να είχαν κανονίσει τα ωράρια τους.
δεν μιλάμε πια για τύχη εκεί που γράφουνWDWDWσαν γράμμα στον τοίχο της κατηγορίας, αυτά είναι σημάδια στην ίδια την πόλη — στο τρίτο γήπεδο που ξέρω εγώ, εκεί στο σταθμό των λεωφορείων που κάνουν στάση οι οδηγοί πριν βγουν προς το αεροδρόμιο, έχει ένα μνημείο ενός γέρου που σκοτώθηκε το ’63 όταν το ηλεκτρικό χτύπησε την καλωδίωση που έτρεχε πάνω από τον δρόμο. χρόνια αργότερα όταν περνάω από κει θυμάμαι πόσο γρήγορα αλλάζουν όλα γύρω σου εκεί που όλα φαίνονται ήσυχα — έτσι είναι κι αυτά τα πέντεWDWDWτων Τριπολιτών, σαν εκείνον τον αγώνα που έδωσε τελικά την αφορμή στους ντόπιους να αγοράσουν νέους μετασχηματιστές επειδή τους έκαιγαν συνέχεια οι παλαιοί… ακόμα και οι ασφάλειες έκανανWDWDWσαν ηλεκτρικό σπινθήρα κάθε φορά που η ομάδα χρειαζόταν γκολ最后一分钟.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Ακούστε αυτά τώρα… Θυμάμαι όταν πήγα πριν από δύο χρόνια στον αγώνα Αστέρας–ΠΑΣ στη Τρίπολη κι έκανα ένα σφάλμα στον υπολογιστή μου τρώγοντας μουσακά εκεί στο βουνό πάνω από το γήπεδο. Οι φίλοι μου γελούσαν όταν άρχισαν να βάζουν γκολ οι γηπεδούχοι στα 89' και 92' ενώ εγώ κοιτούσα το πιάτο μου λες κι ήταν ταινία τρόμου… Την επόμενη φορά προσπάθησα να φορτώσω κάπου αλλού, μόνο που όταν βλέπω αυτά τα πέντε WDWDW σιγά σιγά μου δημιουργείται η εντύπωση πως κάποιοι εκεί στονKolokotronis έχουν βάλει ένα εσωτερικό λογισμικό στο οποίο γράφει μόνο "πάτησε το γκολ εκεί που δεν το περιμένεις". 😅 Κι όμως, όσο σίγουρος κι αν γίνω κάθε φορά, μέσα μου λέω μήπως τελικά αυτά είναι σημάδια ότι η ίδια η ομάδα έχει αποδεχτεί πως η μοίρα της είναι γραμμένη στον υποβιβασμό κι έτσι ζει εκείνη την τραγωδία κάθε βδομάδα σαν ξαναζώντας τον Μπούφο στους Σέρρες εκείνες τις νύχτες. Κάντε μου τη χάρη;
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
πού έβαλαν αυτοί τα τρία γκολ που έχασαν στις πέντε αυτές αναμετρήσεις; όχι στον πρώτον ή δεύτερον χρόνον, όχι εκεί που βλέπει ο κόσμος την μπάλα· πήγαν όλα στον χρόνον των αγώνων που κάνει η μάνα σου φαίνεται πως βάζεις τους βόλτες σου, μετά τη δουλειά, όταν πλένεις τα κόκκινα πουκάμισα επειδή αύριο έχει αγώνα ο Ηρακλής στο Καυτανζόγλειο και θες να είσαι ετοιμασμένος — εκεί στις 88', 90'+3, 92' κιόλας. εκεί στήνεται το σπιτάκι της ομάδας αυτής, σαν εκείνες τις φορές που βάζεις ψωμί στο φούρνο εκεί στην γειτονιά του Λιμάνι στον Βόλο και ξεχνάς πως έκανε δύο ώρες πάνω από τον χρόνον της διάρκειας επειδή έκλεισες τον φούρνο νωρίτερα και περίμενες δύο γειτόνισσες να τελειώσουν τις τσάντες τους με τα ψάρια.
οι πιτσιρικάδες στις κερκίδες εκεί στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη τραγουδούνWDWDWσαν να τους έχουν μάθει ένα μουσικό πρόγραμμα πρώτα κι έπειτα τους βάλουν όπερα εκεί στις εξέδρες· στέκονται εκεί στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο σαν σκοτωμένοι στρατιώτες που περιμένουν την ανακωχή, όχι σαν φίλαθλοι. η ίδια η πόλη της Τρίπολης έχει μια στάση εκεί στα τρία λεπτά πριν κλείσει ο αγώνας, σαν εκείνες τις δημόσιες συναυλίες που έκαναν οι ξένες ομάδες εκεί στις αρχές των '00 και εσύ περίμενες μια ώρα έξω επειδή είχε αργήσει το λεωφορείο από τον Πύργο. εκεί κοντά στο γήπεδο υπάρχει εκείνο το σουβλατζίδικο του Μανόλη, εκεί που κάθε βράδυ κλείνει αργά επειδή πιάνει δουλειά και τους Σάββατο τους έκαιγαν τα αεριωθούμενα στους ουρανούς πάνω από τα στρατόπεδα εκεί που περνάμε με τις οικοδομές — εκεί μέσα στα τελευταία λεπτά εκείνος ο αέρας μυρίζει σαν εκείνο το μονοπάτι ανάμεσα στα καμένα αυτοκίνητα του απογεύματος, όταν ξέρεις πως κάτι μεγάλωσε χωρίς να το προσέξεις.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Ωχ ρε τώρα βλέπω ότι όλοι καταλαβαίνουν κάτι που εγώ μόλις τώρα άρχισα να δω;;; 😅 Μετά από τόσες φορές που πήγαινα στη Τρίπολη για δουλειές και έβλεπα τους Αστεριέους στις κερκίδες σα ντροπιασμένους στρατιώτες στους τελευταίους 15 λεπτά, τελικά κατάλαβα τι γίνεται;;;
Αυτό το τσίρκο στα τελευταία λεπτά δεν είναι τυχαίο… μου θυμίζει όταν κάποτε πήγαινα στο γήπεδο με το λεωφορείο από τον Πύργο και χάλασε το κλιματιστικό στο σημείο που ήτανε κοντά στο ζήτημα του Μεγάλου Κάστρου. Αυτοί οι Τριπολίτες εκεί στον Θόδωρο Κολοκοτρώνη ζουν σαν να τους έχουν βάλει ένα πρόγραμμα στο μυαλό πως "τώρα είναι η στιγμή που όλα καταρρέουν"… 💀
Ρε όμως μια στιγμή… αυτοί οιWDWDWπου αναφέρετε, δεν μπορεί κανείς να πει πως είναι πάντα η ίδια αιτία;;; Κάποτε έδωσα load εκτός έδρας όταν είδα μεγάλες αποδόσεις εκεί στον αγώνα με τον Λεβαδειακό το '11 κι εγώ θυμάμαι πως τότε μετά τους γηπεδούχους βγήκαν τρεις φορές! Κάτι άλλο συμβαίνει εδώ;;; 😔
Μιά ζωή εκεί είχα φόρτώσει Αστέρα εκτός Τρίπολης επειδή έβλεπα ότι η αγορά είχε αρχίσει να ψάχνει το "δεύτερο γκολ στα τελευταία" σαν καλή ευκαιρία για ένταση φορτίου. Την επόμενη φορά όμως που είδα την ίδια ιστορία στους Σέρρες εκείνο το Νοέμβρη του '13, όταν μετά τον αγώνα οι ιδιοκτήτες του σουβλατζίδικου όπου καθόμουν είχαν βγάλει τραπεζομάντιλο γιατί είχε πέσει σιντριβάκι στον δρόμο — εκεί έκανα το μεγάλο λάθος μου: φορτώθηκα αντιπαραθετικό 1X εκεί που η μπάλα ήταν πάντα στο τελος.
Και τώρα βλέπω αυτά τα πέντε WDWDW σα ταινία τρόμου που παίζει συνέχεια στην ίδια πόλη. Πέντε φορές μέσα στους δεκαπέντε τελευταίους χρόνους της ομάδας — όχι μία, όχι δύο, αλλά ολόκληρη κατηγορία έφτιαξε τον κήπο της πάνω στις τελευταίες στιγμές αυτής της ομάδας. Δεν είναι τύχη πως όλα αυτά συμβαίνουν στον ίδιο χώρο εκεί στον Κολοκοτρώνη· είναι σαν οι ίδιοι οι τσιμεντόλιθοι εκεί γύρω από το γήπεδο να είχαν κανονίσει τα ωράρια τους ώστε μετά την 85' να είναι σαν να μπαίνει κόκκινο φως στο δρόμο προς τον υποβιβασμό.
Τη φορά που πήγαινα εκεί με το ταξί μου από την Καλαμάτα κι έκανα load στον αγώνα του Αστέρα με τον Απόλλωνα Σμύρνης, εκεί στην κερκίδα κάτω από τους γηπέδους βλέπω έναν γέροντα ντόπιο να λέει στους γιους του πως "στο τελευταίο δευτερόλεπτο δεν χάνεται μόνο αγώνας, χάνεται και το όνειρο μιας οικογένειας εδώ πέρα". Το πρώτο γκολ ήρθε στο 90'+4 — εκεί πήρα back τα χρήματα και κατάλαβα πως εκεί κάπου υπάρχει ένα software εγκατεστημένο στις κεραίες πάνω από το γήπεδο που γράφει συνέχεια WDWDW σαν ξόρκι.
Από τότε όποτε βλέπω αυτή τη φόρμα σέρνω τους αριθμούς όσο πιο μακριά μπορώ: 5 συνεχόμενες φορέςWDWDW μέσα σε μια χρονιά σημαίνει πως η ομάδα αυτή έχει γίνει φορτίο ηλεκτρικού ρεύματος εκεί γύρω από τονKolokotronis — κάποιοι αγοράζουν νέους μετασχηματιστές, κάποιοι άλλοι καίνε συνέχεια τις ασφάλειες, κι εμείς οι υπόλοιποι φορτώνουμε στα τελευταία λεπτά σαν να ξέρουμε πως εκεί κάπου κρύβεται η αιτία του υποβιβασμού.
Το ερώτημα δεν είναι πόσες φορές συνέβησαν αυτά, αλλά πόσες φορές εσύ αποφάσισες να φορτώσεις εκεί που ξέρεις πως η μπάλα πάντα τελειώνει — και τότε το αποτέλεσμα ήταν πάντα ίδιοςWDWDWαπό το πρωί μέχρι το βράδυ. Στοιχηματικά αυτά είναι ταWDWDWπου σου δείχνουν τον δρόμο προς τον υποβιβασμό σαν τους αγρότες στις Σέρρες εκεί που εγκατέλειψαν τα ζώα τους: φορτώστε εκεί που ξέρετε πως η ομάδα αυτή δεν μπορεί πια να σηκώσει το βάρος της ίδιας της πόλης. η στοιχηματική
Η πειθαρχία στο μπάνκρολ κερδίζει.