Ποιος θυμάται ακόμη το 2015 όταν κέρδιζαμε 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας στέκοντας όρθιοι…

τι πιο ωραίο από εκείνο το απόγευμα που πήγαμε στο στάδιο και ξέραμε πως θα γράψουμε ιστορία ακόμα και πριν ξεκινήσουν το ματς; σαν να ζούσαμε συνέχεια μέσα στα γκολ εκείνων των πρώτων χρόνων, σαν κάθε βήμα στα γήπεδα να κουβαλούσε αυτή την περηφάνια στους ώμους σου... θυμάμαι τότε που λέγαμε πως η Λεβαδειακός δεν έχει πλάτες στην κατηγορία, πως πρέπει να παίζουμε όπως τα μεγάλα — κι εκείνοι λες κι άκουγαν! τρεις φορές στο δίκτυο της Καρδίτσας σαν τυφώνες, ένας φοβερός ρυθμός, ο κόσμος στέκονταν σαν μία ψυχή, δεν καθόταν ούτε στις κερκίδες, σηκωνόταν πάνω στις μύτες για τον επόμενο γκολ. ποτέ δεν ξεχνάω εκείνο το "ποιος φοβάται τώρα;" που γράφτηκε στις μπλούζες μας εκείνη την εποχή... τώρα όμως ας μην γίνουμε θλιβεροί σαν αυτούς που κουβαλούν τις δυσκολίες σαν σακούλες βαρύ γκρίζο νερό. σιγά σιγά όμως σηκωνόμαστε πάλι — κάποια πρωινή μια χαρά θα μας ξυπνήσει ξανά μέσα στο γήπεδο, κάποιες φωνές των πιστών θα φτάσουν μέχρι την κορυφή, και τότε πάλι οι αντίπαλοι θα ξεχνούν το πώς μοιάζει το γήπεδο τους...

Τί γίνεται όταν ο Λευκάρης πιάνει δουλειά στο στάδιο;;; Σηκώνεται ο Πάγκαλος με τις κάλτσες σου από γκολ;;; 😂😂🔴🔥 Γιατί το 2015;;; Γιατί τότε οι αντίπαλοι είχαν δώσει μισό εισιτήριο για την Καρδίτσα;;; Αχ αυτοί οι κάτοικοι της πόλης που έβλεπαν τρείς φορές τους ΛΑΖΈΡ;;; 🤣 Άμα βγω έξω τώρα θέλω ένα τζάμι να σπάσω;;; Μαυρισμένο;;; Δεν ξέρω ρε παιδιά — εμένα πάντα η ΛΕΒΑ μου αρέσει αλλαχού!!! 💃🍿

ΠΟΙΟΣ ΕΣΥ ΡΕ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΛΕΥΚΑΡΗ ΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ;;; 😂🔴😱 Ο ΛΑΣΠΩΜΕΝΟΣ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΣΑΝ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ!!! ΤΩΡΑ ΤΟ 2015;;; ΑΥΤΗ Η ΕΞΟΔΟΣ!!! ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ!!! ΚΑΙ ΞΕΧΝΗΣΑΤΕ ΠΩΣ;;; ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΙΣΩ!!! ΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΑΛΟ;;; ΕΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΖΑΚΟ!!! 🔥💪⚽

ΩΣΤΕΣ ΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ;;; ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΜΑΣ ΓΟΛΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΚΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΟΥΛΕΡΙΚΟ!! 🤣🔥 ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΞΕΧΝΟΥΝ ΠΩΣ ΠΕΙΝΑΣΕ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΑΙΡΕΣ!!! ΤΟΤΕ ΣΕ 89' ΕΠΕΣΕ ΤΟΤΕ Ο ΛΑΖΟΣ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΛΑΚΗ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑΞΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!!! 👟👢💃 ΜΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΠΙΑ ΠΑΓΟΥΣ;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΚΑΡΕΚΛΑΚΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ;;; ΕΜΕΙΣ ΣΗΚΩΘΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ!!! ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΕ ΣΗΜΕΡΑ;;; ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ;;; "ΖΑΧΑΡΙΑΣ"!!! 🤡🍭 ΚΙ ΑΝ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΔΕΙΡΕΥΕΙ;;; ΑΣ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΙΑ ΦΟΡΤΟΧΟΥΦΤΗ ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! ΑΥΤΟΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ;;; ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΝ ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΜΙΑ ΛΕΒΑΔΑ ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!! 🌷🌹⚽

τι λες ρε γαμώτο, σήμερα το πρωί ξύπνησα και αντί για τον Λευκάρη είδα έναν κήπο λαχανικών στο κέντρο του γηπέδου — βλέπετε τώρα που κάνουμε drill στην αγορά στους Λουλουδάδες να πουλάμε τσάι μαντζουράνας και σκόρδα; μπαίνει ο Πάγκαλος και μου κάνει "ρε Λευκάρη τι έγινε εκεί;" κι εγώ του λέω "βρε παιδί μου, κανείς δεν έφταιξε, έτσι η φύση επανέρχεται, σιγά σιγά κλείνουμε τον κήπο μέχρι την επόμενη μεγάλη μέρα" αλλά αλήθεια, ξέρετε τι μου φέρνει αυτό το περιστατικό πιο πολύ στο νου; εκείνο το δωμάτιο στην Καρδίτσα πριν το ματς όταν βγήκανε οι φανέλες σαν ιεροί θησαυροί και ο κόσμος έκανε μια γιορτή σα σαμουράι πριν την μάχη — τρεις γκολ, τρεις φορές που πετάχτηκε ο κόσμος όρθιος σα ένας άνθρωπος, τρεις φορές που οι αντίπαλοι έμοιαζαν σα να τους είχαν στήσει γκολ όλους αυτούς τους μήνες σκόπιμα έτσι για να δοκιμάσουν την ψυχή μας τώρα που ψάχνουν τις κερκίδες σαν δικό τους σαλόνι τώρα όμως δεν είμαστε θλιμμένοι, όχι βέβαια — εδώ είμαστε, στέκονται ακόμα κάποιοι σαν τους μεγαλοπρεπείς αγάλματα εκείνων των χρόνων στα γήπεδα που ελάχιστοι θυμούνται πια πώς μοιάζουνε, αλλά εμείς θυμόμαστε! θυμόμαστε πως όταν ο Λευκάρης μιλάει στα νέα παιδιά τους λέει πως το γήπεδο είναι ζωντανός οργανισμός, πως οι σειρήνες εκείνης της νύχτας δεν ήταν σφυρίγματα παρά τραγούδια πολέμου, πως η Λεβαδειακός δεν είναι ομάδα για μισές ισοπαλίες και ημίψυχες εμφανίσεις — αυτή είναι η ομάδα που έκανε το γήπεδο της Καρδίτσας να μοιάζει ξενοδοχείο κι όχι σπίτι τους εκείνοι οι αντίπαλοι κι όσοι περιμένουν από τον Πάγκαλο τώρα ας κοιτάξουνε καλύτερα εκείνο το μαγικό βράδυ: όταν σηκωνόταν ο κόσμος σα μία μόνη ψυχή στις κερκίδες σαν να είχε συντονιστεί όλα αυτά τα χρόνια για εκείνη την στιγμή... τέλος πάντως, η επόμενη φορά που κάποιος μπει στο γήπεδο σα στο σπίτι του, ας είναι σίγουρος πως θα βρει έναν οργανισμό που ξέρει πώς να χτυπάει πλάτη