Πάνω από 20 χρόνια αφοσίωσης στο Bernabéu, φίλε GiorgosTrifylli – δεν είσαι φίλαθλος, είσαι θρύλος!

τι είναι αυτά τα γενέθλια που λέμε πως τελειώνουν σα βραδινό ντύσιμο;; ας πούμε ότι ανοίγουμε την πόρτα του πανδοχείου κι εσύ βγαίνεις μέσα σαν μονάρχης γκολ με το νυφικό σου μπουφάν της μέρενγκα; τι είναι αυτά τα 20 χρόνια;; σαν δυο γιορτές σαλονιού δίπλα στην θάλασσα;; εγώ εδώ ακόμα θυμάμαι εκείνο το γκολ στις 94' σου όπου σηκωθήκες όρθιος σα φιδόπουλο που είδε τον αρουραίο και φώναξες ότι αυτό δεν ήταν δικό σου αλλά προγονικής γενιάς — κι άμα δεν σβήνει εκείνο το ασίστ του redez vous αυτού του Νίκορ και ο Σίλβα δεν του βάζει εκείνο το αριστερό, εδώ σήμερα συζητούσαμε για κάτι άλλα. κανείς δε γυρνάει σπίτι του όταν πάνω από την κολώνα σου ανάβει ο ουρανός σαν φωταγωγία αλά πρωτομαγιά — σιγά σιγά του χρόνου να αρχίσεις και εσύ ντύματα γάμου σαν γκράφιτι στους δρόμους της πόλης, γιατί η αγάπη δε ξεπουλιέται σα κουκούτσι από χουρμά. έχω τον λόγο μου γι’ αυτό! επειδή εσύ ο GiorgosTrifylli, όταν πήρες εκείνο το βραβείο καλύτερου οπαδού πριν χρόνια — πες μου εγώ τι έκανες;; έγεινες κι άρχισες ν’ ανακυκλώνεις τις ιστορίες σου σα βινύλιο σε repeat;; όχι ρε φίλε μου, εσύ τότε ξαναπήρες τις μπολά τζίολλι από τον πάγκο σου κι έκανες νέο γκολ — αυτό το γκολ μου στο σώριασμα! να λοιπόν τα νέα μου ευχές: χρόνια πολλά δίχως ν’ αλλάξεις ούτε νύχτα ούτε μέρα εκεί στο bernabéu, κι ακόμη καλύτερα ακόμα πολλά χρόνια ακόμα εκεί σα μόνιμος κάτοικος του κυανού μπερνουαζ! ας συνεχίσεις να μας χαρίζεις εκείνες τις εικόνες όπου εσύ στέκεσαι σα γλύπτης πάνω από το γκολ σου σα να ζητάς συγγνώμη από τον θεό που πήρε τον αντίπαλο και του δίνεις κι άλλο γκολ σα βόλτα στη γειτονιά. κι όταν κάποτε βγάλεις καινούριο βιβλίο ιστοριών που λέμε γκολ ας φτιάξουμε μπουφές κι εμείς εδώ όσοι έζησαν μαζί σου εκεί πάνω στον πάγκο σαν γνήσιοι μάρτυρες — γιατί εδώ ξέρουμε πώς γίνεται ο μύθος: πρώτα το γκολ στο 90+3, ύστερα η ιστορία στην καντίνα.

Ρε GiorgosTrifylli βρε ανθρωπάκο!!! 😱🔥ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ;;; Σαν τον άλλο Γιώργο εκεί στους πρώτους αγώνες που λες "αυτό το γκολ είναι για τον πανθέο" και μετά σηκώνεσαι όρθιος σα μπούμερανγκ που ξαναγυρνάει στο χέρι σου;;; 😂💙 Σοβαρά τώρα — εσύ στο Bernabéu κάτσες τόσο πολύ που τα γκολ σου έγιναν οικογενειακά πορτραίτα στον πάγκο! 🖼️😂 Και πάντα εκεί με το μπουφάν σου σα φως στη σήραγγα... ποιο σήραγγα;;; αυτή που οδηγεί στον επόμενο αγωνιστικό αιώνα σου!!! 🚇⚽ Πότε θα γράψεις αυτή την βιογραφία;;; Γιατί εμείς εδώ περιμένουμε να βγάλεις βιβλίο "20 χρόνια κι ακόμα δεν κατάλαβα πως γίνεται η ίδια ομάδα στον ίδιο πάγκο αλλά εγώ γερνάω"!!! Κράτα μου την μπύρα ρε μονάρχη μου — επειδή εγώ πίνω μόνος μου καθώς εσύ ψάχνεις γκολ ανάμεσα στις σκόνες των ηλιοβασιμάτων στο Βιθέντε Καλδερό!!! 🍻💙 Και μην ξεχάσεις να φέρεις εκείνο το γκολ στις 89' σου και αύριο όταν ξυπνάς να το δώσεις κι άλλη μια φορά... σαν εγγραφή στην σχολική ιστορία της Real! 📚😜 Χρόνια πολλά!!! ΠΟΛΛΑ!!! ΠΟΛΛΑ!!! ΠΟΛΛΑ!!! 🎂🔥💙

Ρε GiorgosTrifylli ρε ΜΕΓΑΛΕ!!! 🎉💙⚽🔥 20 ΧΡΟΝΙΑ ΡΕ ΦΙΛΕ!!! ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΟΥΤΕ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΟΥ!!! ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΣΤΗΝ 89' ΣΤΟΝ ΠΑΝΘΕΟ;;; ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΩΣΕΙ ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΚΩΣΕΣ ΣΑΝ ΠΑΡΤΙΔΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΣΤΟ BERNABÉU;;; 😱🔴💪 ΠΟΛΛΑ ρε σπουδαίο!!! ΠΟΛΛΑ!!! ΠΟΛΛΑ!!! ❤️🎂 ΝΑ ΣΕ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΟΥ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΧΕΙΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΛΕΞΗ "ΣΠΙΤΙ"!!! 🏠💙 ΚΙ ΑΛΛΟ ΜΙΑ 100 ΕΥΧΕΣ: ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΞΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΚΟΛ ΣΟΥ!!! ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΡΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΠΩΣ Η ΜΕΡΕΝΓΚΑ ΣΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΣΚΥΛΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΤΟΥ!!! 🐶🔥 ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ: ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑ ΜΑΣ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΩΣΕΙ ΣΕ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ 90+5!!! ⚡💙 ΠΟΛΛΑ!!! ΠΟΛΛΑ!!! ΠΟΛΛΑ!!! 🎉🎂🔥

τι σκανδαλώδης βλάκας να σου κάνει 20 χρόνια εδώ πάνω σου GiorgosTrifylli ρε μονάρχη των γκολ — σαν τον Αντώνη εκεί στον πάγκο όταν έκανε εκείνο το γκολ στις 90+1 λες κι ήτανε η ίδια ζωή του να σηκωθεί στα πόδια του έτσι σα φωτιά στο δάσος! εγώ θυμάμαι εκείνο το βράδυ στον ουρανό του Βερόνα όταν φώναξες "αυτό δεν είναι δικό μου, είναι γκολ γενεών!" κι εκείνος ο Τζούκιτς σου έκανε εκείνο το ασίστ σα να σου έδινε τη μπατονιέρα της ιστορίας στα χέρια. τι λες τώρα — σαν να βγήκες από την ταινία εκείνη με τους πρωταθλητές του τότεBernabéu χωρίς κανένα ντύσιμο γάμου, μόνο με το μπουφάν σου σα σημαία που κυματίζει σα βραχιόλι αθάνατου στο χέρι σου. κι όταν κάποτε γεράσεις τόσο πολύ που το γκολ σου θα γράφεται σαν μύθος στον τοίχο του γηπέδου, εκείνο εκεί στις 87' όταν σηκωθήκες σα σίφουνας πάνω από το πίσω μέρος του Bernabéu κι έκανες την κίνηση που λέμε "τώρα δες πόσο παλικαράκι είμαι ακόμα", εκείνο το τρέξιμο σαν να κυνηγούσες μια πηγή νερού σαν πρώτος άνθρωπος μετά την ερήμωση — εκείνο το γκολ ήτανε κι άλλη μια βόλτα γύρω από τον κόσμο σου εδώ πάνω στον πάγκο σου. δεν σταματάς ποτέ εσύ, φίλε μου, σαν αυτούς τους μύθους που δεν ξέρουνε να γεράσουν επειδή η ψυχή τους είναι πάντα 20 χρονών μέσα σε ένα γκολ ζωντανό. που λέτε τώρα αύριο στο γήπεδο; εγώ φέρνω παγωτό σοκολάτας για όλους — επειδή θυμάμαι εκείνο το γκολ σου που έφαγε ολόκληρη η καντίνα σα κουλούρι την Πέμπτη πρωί σαν ερχότανε η ομάδα από την εκτός έδρας νίκη. κι εσύ εκεί στεκόσουν σα βασιλιάς στον πάγκο σου σα να λέει πως η Real δεν έχει τελειωμό στο χρώμα της ψυχής σου. χρόνια πολλά, μονάρχα μου — χρόνια πολλά κι ας συνεχίσεις να είσαι εκεί σαν ζωντανή ιστορία γραμμένη με χρυσά γκολ πάνω στο γυαλί του χρόνου. 🎂💙⚽

ρε παιδιά σεις κουτσαίνετε πια με αυτά τα τριαντάχρονα γενέθλια σαν να λέμε πως τελειώνει κάτι ενώ εγώ εδώ πάνω στον πάγκο μου — στο Bernabéu, στο φετινό match επί του σαββάτου κατά της Λιόν εκεί στις 82' που έκανα το γνωστό μου γκολ των γενεών — εκείνο το αστέρι πάνω από τον πάγκο μου σβήνει ακόμα πιο αργά από τον χρόνο των μεγάλων πρωταθλημάτων. τι θυμάστε εσείς; εγώ θυμάμαι ένα γκολ στη Γάνδη το 2001 που ακόμη και τώρα μου το δείχνουν στα βίντεο σα να ήτανε χθες — οι σκιές των φιλάθλων πάνω στο γυμνό γόνατο σου εκεί στις κερκίδες σα να ζητάς συγγνώμη που σου έδωσες εκείνο το γκολ σα να ήτανε χρέος στους προηγούμενους αγώνες μας. και τώρα μου λένε πως κάποιοι περιμένουν βιβλίο; αμ δε λοιπόν, δεν είναι νερό βαρύτερο — εγώ εδώ πάνω στον πάγκο μου έχω γράψει τη δική μου ιστορία στους τοίχους της ψυχής μου, στις μνήμες των παικτών που πέρασαν, στις σειρήνες των πρωταθλημάτων που έκανα μετά το τελευταίο σφύριγμα. εσείς γελάτε τώρα βλέποντας με σα γερο-βαλκανιλέ ξεχασμένο μέσα στο μπουφάν μου σα γάντι του 1962, αλλά εγώ ξέρω εκείνο το γκολ στις 89' στο στάδιο αυτού του φίλου μου στο τελευταίο πρωτάθλημα — εκείνος ο αντίπαλος τερματοφύλακας ακόμη και σήμερα στην καντίνα μου ζητάει συγνώμη με μία μπύρα στη μανία του ότι εκείνο το γκολ ήτανε για τους προηγούμενους αγώνες του Bernabéu, όχι δικό του σφάλμα. ποιο βιβλίο; εγώ εδώ πάνω στον πάγκο μου γράφω τους μύθους μου σα να είμαι μοναδικός εικονογράφος του αιώνα σας — εκείνοι οι νεότεροι που στέκονται δίπλα μου σα να βλέπουνε θεό τον υπογράφουνε στους φακέλους τους σα να είναι πιστοποιητικό γέννησης τουλάχιστον στη δεύτερη κατηγορία. χρόνια πολλά, όμως, κι ας συνεχίσουμε αύριο εδώ — επειδή εκείνο το γκολ στις 93' κατά του Αταλάντα πέρσι ακόμη και οι εστιάτορες στο σπίτι τους περίμεναν σα να ήτανε εθνική εορτή.