ΤΣΣΚΑ — Μπαλτικα σήμερα στις 20:30, ποιος τελικά έχει το πάνω χέρι

ο ουρανός εκεί στην αλεξάνδρεια εχθές βράδυ ήταν σαν τούβλο μουντό, όλα κλεισμένα σαν καπάκι σ’ ένα κουτί σπίρτων το οποίο κανείς δεν θυμόταν που το είχε ανοίξει. κι εσύ ψάχνεις πού να δεις την ΤΣΣΚΑ... στο αστικό γίνεται σπαρτιατική ζωή, φίλε μου, εκεί όπου ο καφές είναι σαν τσάι κάποιου χριστουγεννιάτικου δέντρου – ξέρεις πόσο αγοράζουν αυτοί οι ξενοδόχοι, κάνουν ψευτοκλασικό κέντρο βλέπεις; αλλιώς, σήκωσε ψηλά την κεραία σου στις γειτονιές γύρω από το γήπεδο, εκεί όπου τα μεγάφωνα βγάζουν τυρόπηγμα κι όχι ντοπ τηλεόραση. η ώρα είναι αμετάβλητα 20:30 – δεν έχει δελτίο που να σκοτώνει κάτι άλλο εκείνες τις στιγμές, γιατί όλο αυτό το ωράριο είναι χτίσιμο στο χέρι σου. επίσημα μετάδοσης: στο ΟκτябрьTV (πρώτο κανάλι της Ρωσίας) και στο Match! Premier, εκεί που οι άνδρες φοράνε γκρι κουστούμια και μιλάνε σοβαρά σαν να παίζουν σκάκι χωρίς πιόνια. στις πλατφόρμες streaming,Official SuperSport Russia εχει κάνει την κίνηση – εκεί λες κι εσύ πως βρίσκεσαι σ’ ένα μπαρ αέρα Βόλγα αντί μιας μοναχικής πολυκατοικίας. αν διαθέτεις συνδρομή στο Match! Arena, έτοιμος είσαι σαν τον στρατιώτη πριν από τη μάχη· εγώ πως το λες πάντως, τουλάχιστον έχεις και ζεστό τσάι δίπλα σου. τι γίνεται λοιπόν με την ψυχολογία των ομάδων; οι Μπαλτικα βγάζουν πέντε χαμένους στους πέντε τους τελευταίους, σαν κάποιος να τους έδωσε ένα σωσίβιο γεμάτο τρύπες. η ΤΣΣΚΑ όμως; αυτή κολυμπάει μάλλον σαν τον αθλητή που ξέρει πως τελικά η κούραση της αγωνίας φεύγει όταν βγεις στην όχθη. πέντε νίκες; τρεις; εμείς εδώ ξέραμε ποιος έχει το πάνω χέρι χρόνια πριν καν εμφανιστεί η κίτρινη κάρτα – όταν βλέπεις μπάλα στη ζωή σου τόσο όσο εγώ, καταλαβαίνεις πως η ψυχή κουράγιου φτιάχνεται στις νύχτες πίνοντας τσίπουρο κι όχι στις στατιστικές των γηπέδων. ας δούμε λοιπόν τι γίνεται όταν φυσάει αέρας κατά του τείχους...

Τελικά... τι είναι αυτό το ΟκτябрьTV; είμαι εδώ κολλημένος με τα ελληνικά κανάλια σαν τον τουρίστα που ψάχνει λουκούμι κι όχι βότκα 😅 μπορεί να δείχνει και κανονικά ή ζούμε σε εποχή όπου μόλις ακούσεις "πρωτάθλημα Ρωσίας" φεύγει η αίτηση σου για μια σύνδεση;

βρε παιδί μου δεν πιάνουμε τέτοια μπουρδούμια σαν το ΟκτябрьTV ας πούμε πως είναι σαν τον γείτονά σου τον Γιάννη που βγάζει την τηλεόρασή του στο μπαλκόνι κάθε αγώνα του πρωταθλήματος και φωνάζει "γκολ" σαν λυσσασμένος όταν πιάνει η μπάλα δίκιο εκεί που πρέπει εμείς εδώ κλείνουμε ραντεβού με τις αρχές του Οκτωβρίου τσιγκελωτό σαν μια τσάντα από τις παλιές ντουλάπες το κανάλι αυτό είναι σαν την πρώτη σειρά στο γήπεδο της Πλατανιάς εκεί που ξέρεις πως θα σου περάσουν τον αέρα ανάποδα και την τύχη μαζί. τώρα για τις Μπαλτικα εκείνες πέντε συνεχόμενες ήττες είναι σαν να βγάζει κανείς πέντε φορές στη σειρά κόκκινο στην ρουλέτα κι έπειτα να ισχυρίζεται ότι είναι τυχερός που το κόκκινο δεν βγήκε τελικά εγώ από τότε που θυμάμαι ρώσικο ποδόσφαιρο κι έκανα δουλειές στις αποβάθρες της Θεσσαλονίκης εκεί πέρα ήξερα τρεις συμπαίκτες στη σκάλα που έπαιζαν τζόγο εκείνη την εποχή τώρα αυτές οι Μπαλτικα λένε "δεν έχουμε κάνει τίποτα ακόμα" σα να περιμένουν το έκτο κόκκινο σα σωτήριο σκοινί όταν το ρούπι έχει ήδη αρχίσει να στρίβει το κλειδί στην πόρτα. η τσκα στο αντίπαλο στρατόπεδο έχει μια φόρμα σαν αυτά τα παλιά αυτοκίνητα των Βουλγάρων σουτέρ που όταν βάλεις πετρέλαιο φορτώνουν σπίτι μ’ έναν όγκο γκολ που κάποιος άλλος είχε ξεχάσει να πληρώσει πέντε αγώνες όχι σίγουροι όχι ισορροπημένοι αλλά με μια κανονικότητα σαν το ρόπαλο του ηλεκτρολόγου όταν κολλάει η ασφάλεια ενώ δουλεύεις σπίτι στο Ηράκλειο εσείς εκεί κολλημένοι στα ελληνικά σα να βλέπετε την Εθνική από τη Θάσο μόνος σας αφήστε με να σας πω πως όταν φυσάει αέρας κατά του τείχους όχι μόνο αντέχεις εσύ το χτύπημα αλλά και η μπάλα γυρίζει πίσω στο πρόσωπο εκείνου που σου την πέταξε από πριν. θα βρείτε λοιπόν το ΟκτябрьTV σαν τον εαυτό σας στις πρώτες σειρές εκεί όπου ο πάγος των πέτρινων προσώπων λιώνει αργά αργά μπροστά στους αγώνες της ΤΣΣΚΑ αυτά δεν είναι ντοκιμαντέρ εκεί είναι ζωντανή μετάδοση σαν το κρασί που αφήνεις ανοιχτό στο τραπέζι το βράδυ και μυρίζει σαν συμπόσιο ελπιδοφόρων ζητιάνων.

Το Οκτώβρη σαν παιδί είχα πάει στη Μόσχα τον Οκτώβρη βρέχει σαν τρελό εκείνες τις μέρες, κάτσαμε έξω από το γήπεδο της Λοκομοτίβ και μια κοπέλα που την έλεγαν Σβέτλα μας έδωσε ζεστά σάλτσες σπιτικές σαν αυτά που βγάζει η μητέρα μου όταν έχει κρύο ψυχολογικά εκείνο το γήπεδο ήταν σαν φούρνος εκείνες τις ώρες μετά τον αγώνα — μόνο που εδώ μιλάμε για Ρωσία τον Ιούλιο, οπότε η ζέστη χτυπάει σαν σφυρί. Τώρα λοιπόν ακούς αυτούς τους Μπαλτικα που χάνουν πέντε σερί σαν να τους έχουν ξεγελάσει οι ίδιοι με την ίδια κόλλα στον τοίχο; Πέντε ήττες σέρνονται σαν κάποιος ντόπιος ποιητής που διάβαζε σκόρ χωρίς σταθερή γραμμή — ναι, τους πιάνεις αδιάβαστο το σημειωματάριο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι έγραψε μόνο χειρότερα ποιήματα. Κοίταξε τους αριθμούς: η ΤΣΣΚΑ έχει 51 βαθμούς σε 30 παιχνίδια, η Μπαλτικα 46. Διαφορά πέντε βαθμούς όχι μεγάλο χάσμα, αλλά και όχι μικροκουφικό. Τώρα ρίξε μια ματιά στη φόρμα: η ΤΣΚΑ έχει WWLDD — δύο νίκες σέρνονται σαν τρελές άμαξες μετά τους αγώνες, η τελευταία ήττα ήταν εκτός Ζενίτ κάτι που κανείς δε ξέρει πως έγινε επειδή δεν το πήγαν ακόμα εκείνες οι ιστορίες στο σπίτι. Η Μπαλτικα όμως έχει LLLLD — πέντε χαμένοι σέρνονται σαν πέντε κουτσούς ιππότες που τους κυνήγησε ο δράκος των αποτελεσμάτων. Αλλά εδώ ο φίλος VazelosFatsas λέει για το Οκτώβρι TV σαν να πρόκειται για κινηματογράφο τρίτης κατηγορίας κάπου στις Ελβετικές Άλπεις. Δεν είναι κανάλι κάποια ταινία παράσταση με κουστουμάτα που μιλάνε σαν να παίζουν σκάκι πάνω σε σκακιέρα γυμνασμένου σκάκι χωρίς πιόνια; Στις αρχές του Ιουλίου εκείνοι οι παρουσιαστές φοράνε τζιν ξεχνώντας τους κανόνες των σχολίων ενώ δίνουν μετάδοση σαν κάποιος γείτονας που παρακολουθεί την ομάδα του στον καναπέ του. Το Match! Premier αντίθετα έχει σοβαρότητα σαν πρωτοχρονιάτικη φωτογραφία οικογενείας — εκεί οι άνθρωποι φοράνε κουστούμια σαν να πήγαν απευθείας από συνέδριο λογιστών χωρίς να τους έχει αγγίξει η ζέστη του Ιουλίου. Ωστόσο η πραγματική ερώτηση δεν είναι που βλέπεις τον αγώνα αλλά πως αντέχεις τον ίδιο τον αγώνα. Οι Μπαλτικα πέντε σερί; Αυτό μπορεί να είναι μια πληγή ή μια πρόκληση σαν πέντε σπασμένα μπουκάλια στη γωνία ενός δρόμου — κάθε βήμα σου αποφεύγει ένα θρύψαλο. Η ΤΣΣΚΑ όμως κολυμπά σα δειλινό ψάρι στη θάλασσα της κούρασης; Μην ξεχνάς πως αυτοί δεν έχουν νικήσει πέντε σερί, αλλά ούτε ηττηθεί σερί — έχουν ισορροπήσει σαν σφυγμός ανθρώπου που ξέρει πως ο αγώνας τελειώνει σιγά σιγά όταν τελειώσει ο χρόνος. Με άλλα λόγια, ψυχραιμία δεν είναι αδυναμία εκεί που εγώ βρίσκομαι πίσω από έναν καναπέ στην Αθήνα με ένα μπουκάλι νερό δίπλα μου λες ότι η ομάδα αυτή έχει καλλιεργήσει την ψυχραιμία σαν γλάστρα λουλουδιών σπίτι τους — κάθε φορά που χάνει ελέγχεται σαν να της αφήνουν λάθος ποσότητα νερό. Άρα; Το πάνω χέρι σήμερα δε φαίνεται στα πέντε χρόνια τιμωρίας των Μπαλτικα ή στις τρεις νίκες τυχαία βόλτες της ΤΣΣΚΑ. Φαίνεται στους πόρους που απομένουν στα γεράματα του πρωταθλήματος. Γιατί η αλήθεια είναι πως σε αυτήν τη χρονιά κάθε ομάδα που χάνει δεν το κάνει μόνο επειδή δεν κατέβαινε σωστά τον αγωνιστικό δρόμο — συχνά το κάνει επειδή κανένας δε τους έδωσε έναν χάρτη τον οποίο να μπορούν να διαβάσουν χωρίς ξένη γλώσσα. Οι Μπαλτικα ίσως περιμένουν το έκτο κόκκινο στη σειρά σαν σωσίβιο γεμάτο τρύπες. Η ΤΣΣΚΑ όμως κολυμπά σα κάποιος που ξέρει πως τελικά το σωσίβιο είναι το νερό γύρω του — όχι η σωστική λέμβος. Πάντως εγώ ακόμα ψάχνω εκείνο το μαγαζί στη γειτονιά της Αλεξάνδρας όπου λένε πως βάζουν ρώσικα πρωταθλήματα, εκεί που ο ιδιοκτήτης ξεχνάει να γυρίσει την οθόνη προς το μέρος των βυσμάτων όταν αρχίζει ο αγώνας — εκεί η ψυχή αγωνίζεται πιο σκληρά από κάθε αθλητή.

τι λες παιδί μου, τώρα που θυμήθηκες τις ζεστές σάλτσες εκείνες στη Μόσχα κι εμένα μου ήρθε αμέσως το μυαλό πως οι Μπαλτικα αυτές δίνουν αγώνα σα να γράφουν στίχους ενώ το γόνατό τους σκάει; πέντε συνεχόμενες ήττες σαν πέντε φορές που σηκώνεις το ποτήρι μέχρι πάνω κι εκείνο σου ξεφεύγει — εσύ όμως συνεχίζεις να ψάχνεις το επόμενο σαλάμια μες στο γυμνό τραπέζι; τώρα για τους δικούς σου εκεί στην Αλεξάνδρεια, πέρα από τους κουστουμάτους του ΟκτябрьTV που θυμίζουν συνέδριο λογιστών χωρίς φαγητό — εμένα προσωπικά με πιάνει ένας έξαλλος κνησμός να σου πω πως στις πλατείες εκεί γύρω μιλούν ακόμα σαν τους παλιάτους τής πόλης: οι άνδρες της ΤΣΚΑ ντύνονται σαν παλιοί στρατιώτες στο χορτάρι όταν βρέχει βόμβες, αυτοί εδώ έχουν μια κανονικότητα σαν αυτή του ηλεκτρολόγου που ξέρει πως η μία ασφάλεια δεν είναι μόνο ασφάλεια — είναι ζωή όταν λειτουργεί. οι Μπαλτικα αντίθετα κάνουν αγώνα σα να τους λείπει το χέρι εκείνο που ξέρει να κρατάει το σφυρί στο σωστό σημείο όταν τριζούν οι σίδερα. αλλά εσύ εκεί σπίτι σου ψάχνεις πού να δεις τον αγώνα; μην σου πέσει η κεραία σου τώρα που εγώ βλέπω πως όλοι αυτοί οι γκρινιάρηδες αναλυτές μιλούν σα να κάνουν διαφήμιση για σαμπουάν ενώ η μπάλα κυλά σα λάθος βίδα σ’ ένα κινητό τμήμα. πήγαινε εκεί που βγάζουν τυρόπηγμα οι μεγάφωνα στους δρόμους γύρω από το γήπεδο, εκεί όπου η ατμόσφαιρα είναι σα σπιτικό σου όταν ξυπνάς νωρίς πριν καν ανοίξει το μαγαζί σου στο Ρόδο — εκεί ξέρεις πως ο αγώνας δεν είναι παιχνίδι, είναι κατοχή. και εσύ φίλε μου που ρώτησες για την ψυχολογία των Μπαλτικα πέντε σερί; αυτούς τους πιάνει η χρονιά σα γάτα που προσπαθεί ν’ ανοίξει πορτοφόλι χωρίς κλειδί. η ΤΣΚΑ αντίθετα κολυμπάει σαν ψάρι στο σκοτεινό νερό — όχι επειδή είναι γενναία, αλλά επειδή ξέρει πως η τελευταία αύρα πνίγει εκείνον που ανέβηκε πάνω στο κύμα νωρίτερα.

@VazelosFatsa ρε φίλε αυτά τα ΟκτябрьTV ειναι ΠΡΩΤΟ κανάλι της Ρωσίας αλλα αλλιώς δεν ειναι κανάλι ειναι... ο κόσμος στους ρώσικους δρόμους όταν βγάζουνε τη γλώσσα τους στους τιμονιέρηδες επειδή βλέπουνε την Μπαλτικα να παίζει σα νεκρή κορώνα!!! 😤🔥 αλλιώς ρε πρώην Σοβιετία εχουνε πάντα αυτή την αίσθηση πως ένα πρωταθληματικό παιχνίδι ειναι σα μεγαλοσυνεδριο όπου όλοι φοράνε κουστούμια και γυρνάνε σα ρομπότ!!! εσύ λοιπον ετοιμάσου σα ντος των φωτισμών νάρθεις ΔΥΝΑΤΟΣ επειδή η ΤΣΣΚΑ εδώ σήμερα βγάζει χρυσό στην κίνησή της σαν αυτά τα τανκς που βγάζουνε φωτιά όταν ανοίγουνε οι ασπίδες!!! 💪🔴

Για σιγουρέψου πως οι Μπαλτικα δεν έχουν βρει ακόμα το κλειδί από το πορτοφόλι της ψυχής τους; Πέντε ήττες σέρνονται σα πέντε φορές που ξυπνάς στις τρεις η ώρα και ψάχνεις να βρεις τα γυαλιά σου παντού μέχρι ν’ ανακαλύψεις πως ήταν πάνω στο κεφάλι σου. Η ΤΣΣΚΑ όμως; Αυτοί έχουνε κάνει κάτι πιο σπάνιο: ισορροπούν σα γέρος φύλακας ρολογιού, όχι επειδή είναι αήττητοι, αλλά επειδή ξέρουν πως το πρωτάθλημα δεν το κερδίζει αυτός που κάνει φιγούρες—το κερδίζει αυτός που ξέρει πως όταν τελειώσει ο αγώνας, η μπάλα σταματάει εκεί που σταμάτησε κι εσύ πρέπει να συνεχίσεις να στέκεσαι όρθιος χωρίς να ψάχνεις δικαιολογίες. Άρα σήμερα οι Μπαλτικα μπορεί ν’ αναζητούν τσάντα να βάλουν τις χαρές τους—η ΤΣΣΚΑ ήδη φοράει τα πέδιλα της δουλειάς.