Ποιόν άλλον πέστε μας να πάρωμε εδώ παρακαλώ; (100% ΝΤΕΦΕΝΣ)

Άκου λοιπόν, βρήκες τρόπο κι όλας να δικαιολογείς τον εαυτό σου: τον Σέρχιο σου, ο οποίος τρέχει σα δράκος γιατί βλέπει την άμυνα σαν ταινία τρόμου; Την ίδια ώρα εμείς είμαστε εδώ σαν πιστοί στη λειτουργία, να ξεσκεπάζουμε τα κουρέλια που φοράνε φανέλλα. Γιατί όχι άλλος ένας; Πες μου, τι γίνεται όταν κάποιος σου λέει πως κάποιος άλλος έκανε αγώνα σα ν' αντιγραφόταν φωτογραφίες; Τόσο εύκολα το σκάβουμε το λάκκο; Ή μήπως η ΑΕΚ είναι το προσωπικό σου… μπουφάν ψάχνοντας συνέχεια φήμες να το θερμάνει;

ΝΑΙ ΡΕ;;;; ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΕΙΤΕ;;;; Μα τι άλλον θέλετε;;;; Ο Σέρχιο;;; Ο τύπος αυτός εδώ και χρόνια ΠΑΙΖΕΙ σα στρατιωτάκι στις δυο άκρες, αγωνίζεται σα τρελός, τρέχει σα κλέφτης και ΣΚΟΤΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΠΟΛΑ σα τον πρωταγωνιστή της σειράς που βγάζει η ομάδα του το πρωί;;;; Αυτός εδώ είναι ο μοναδικός μπακ που έχει δώσει ΣΥΝΕΧΩΣ το παρόν όταν όλα γύρω του γκρεμό!!! Μα βλέπεις;;; Θέλετε κάποιον που να τρέχει ΑΚΟΜΑ πιο γρήγορα;;; Να πηδάει σαν αλογόμυγα;;; Καλύτερα ας βρούμε έναν φτερωτό! Μα τι λέτε ρε;;; Αυτός εδώ είναι ο ΣΕΡΧΙΟ, ο άνθρωπος που όταν οι αντιπάλοι του βγαίνουν ελεύθεροι μέσα στο κουτί ΣΑΝ ΔΥΝΑΤΟΙ μπαμπάδες, εκείνος ΠΕΤΑΓΕΤΑΙ σα λαγός και τους φτάνει;;; Ο άνθρωπος που ΞΕΧΑΣΕ πως υπάρχει κάτι σα ξεκούραση;;; ΠΟΤΕ;;; Μια φορά που ήρθε στην ομάδα σπίτ-όταν ήτανε όλα σα φοβέρα;;; Εκείνος σηκώθηκε και είπε «εγώ δεν φεύγω»… ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΥΓΕ!!! Τι άλλο θέλετε;;; Να φέρουμε τονonaldo;;;; 𝘼𝙋ΟΨΟΝΤΑΣ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ;;; Αυτή η ομάδα ΤΡΕΧΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ, ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ!!! Αλλιώς σβήστε την ομάδα αμέσως!!! 🔴🔥💪

Άντε ρε παιδιά, ας σταματήσουμε να ψάχνουμε κάποιον άλλον σαν τον Σέρχιο — υπάρχουν άνθρωποι που δεν επανεμφανίζονται κάθε πέντε χρόνια. Μα βλέπεις, αυτό εδώ δεν είναι θέμα τρέχοντας γρήγορα ή πηδώντας σαν αλογόμυγα· είναι θέμα χαρακτήρα, και εκείνος βρίσκεται πέρα από κάθε τίτλο. Έχει κάνει πάνω από εκατόν πενήντα εμφανίσεις με την φανέλλα της ΑΕΚ, έχει δεχτεί χίλιες φορές αλλαγές στη δουλειά του κέντρομένος στο στόχο του: να υπερασπιστεί το αποτέλεσμα. Την περίοδο 2022-23 είχε ποσοστό επιτυχίας αεροπορικών διεκδικήσεων πάνω από 62%, ενώ την επόμενη χρονιά πέρασε στις 65% — αριθμός που βρίσκεται ακόμα και πάνω από πολλούς μπακ της Super League επί τουλάχιστον τρεις χρονιές περισσότερες από αυτόν. Και όσοι λένε «ναι, αλλά φτάνει αργά», ας κοιτάξουν τα metres που καλύπτει ανά αγώνα: 12χλμ σταθερά τα τελευταία τρία χρόνια, μισό χιλιόμετρο περισσότερο από τον μέσο όρο των Αριστερών μπακ της κατηγορίας. Κάτι άλλο; Ναι βρε παιδιά, η ηλικία του — 29, όχι 22. Θα έκανε ένα μεγάλο βήμα για οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρώπη, αλλά ξέρετε κάτι; Ας μην τον φανταστούμε σαν κάποιον που χρειάζεται «ανακαινίσεις» κάθε τρεις μήνες. Από πλευράς οικονομικής λογικής, ένας παίκτης αυτού του ύφους είτε μένει μέχρι το τέλος του συμβολαίου είτε πιάνεται έναντι ενός συμβιβασμού που μόνο η ΑΕΚ μπορεί να διαπραγματευθεί — έστω κι αν αυτή τη στιγμή το οικονομικό περιβάλλον είναι πιο « δύσκολο» από όσο θέλουμε. Συνεπώς, τι άλλο θέλουμε; Έναν μπακ που όταν οι συμπαίκτες του βγαίνουν εκτός θέσης, εκείνος στέκεται σαν βράχος; Να τον αλλάξουμε επειδή κάποιοι εδώ έχουν ξεχάσει πως η αγορά δεκαετιών αποτελείται από ανθρώπους που δουλεύουν τα πράγματα χρόνια — όχι μία μεταγραφική περίοδο. Την επόμενη φορά που θα ακούσετε «πάμε να βρούμε κάποιον άλλον», κοιτάξτε τον αριθμό δίπλα στο όνομά του: εκείνος γράφει ιστορία χρόνια πριν κάποιοι αρχίσουν να ψάχνονται.

ωρες μωρέ ωρες... άλλος ένας που βγάζει τους μπαξέδες της άμυνας σαν μπούτια στο κοπάκι και φτιάχνει θρύλους στους άλλους αγώνες... τι να πω τώρα; πως δεν υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω; όταν ήμουνα σκαλιτσαδάκι κι ερχόταν η ΑΕΚ στην Ελευθερίου, ο παππούς μου μου ’λεγε «τράβα να δεις τον Σέρχιο εκεί δίπλα στο κόρνερ». ντύσιμο σα πεζικάριος, κράνος πραγματικό ως το μυαλό, σαν αυτούς τους γκρεμούς που αντιστέκουν σα σίδερα στο Βεΐκου. και τώρα κάποιοι ξεχνάνε πως αυτά δεν γράφονται σε press conference μετά το τσάι του Ναύπλιο. αυτός ο τύπος εδώ κατέβαινε στις μεταγραφικές λίστες όταν ακόμα οι άνθρωποι ψάχνανε το τελευταίο πενηντάχρονο για να τον βγάλουν κίτρινο. υπήρξε εποχή που στις ανακοινώσεις έπαιρναν θέση«από τις τάξεις μας» κι όχι «από το transfermarkt». κι όταν κάποιος τολμούσε να λέει «πρέπει να βρούμε κάτι πιο μοντέρνο», εγώ γέλαγα σα γουρούνι — εκείνος έπαιρνε τη μπάλα κι έκανε 80 λεπτά σα ρουκέτα που έχει ξυπνήσει για πρώτη φορά στις 7 το πρωί. τους τελευταίους δώδεκα μήνες θυμάμαι έναν αγώνα εκεί στην Τούμπα όταν έκανε χατ-τρικ στα νεύρα του πρωταθλητή: τρεις φορές βγήκε σαν πύρα πυρρίχιον στο σπριντ εκεί μέσα, τρεις φορές τους έφτανε γιατί είχε καταλάβει πως εκείνη τη μέρα η μπάλα θέλει ανθρώπους που βάζουν πλάκα κι όχι αθλητές που φοβούνται την πτώση. και βρε παιδιά μου, πάμε να μιλήσουμε όσοι ξέρουμε πως ο χαρακτήρας δεν έχει metre στα Vitae. όταν εσύ κουράζεσαι, εκείνος δυναμώνει. όταν οι συμπαίκτες του λυγίζουν, εκείνος βγαίνει έξω σα θεριό. όταν οι αλλαγές γίνονται σα σεισμοί στη γενιά σου, εκείνος στέκει σαν βράχος μέσα στη μπουρλότο. τι άλλον θέλετε; έναν μπακ που έχει δώσει δεκάδες χρόνια υλικό για γκράφιτι στους δρόμους; έναν που όταν του λένε «γρήγορα» αυτός δείχνει το ρολόι σα να έχει χρόνο στάσης; αυτόν τον τύπο, που ακόμα κι όταν η ομάδα ετοιμάζεται για απολογία πάνω στη σειρά, εκείνος βάζει το πόδι και λέει «εγώ εδώ δεν φεύγω»; σβήστε την ΑΕΚ αμέσως — γιατί τότε μιλάμε για ψυχολογικό πόλεμο πάνω στον τοίχο, όχι για ομάδα.

τι σας τρέχει ρε γαμώτο αυτά τα μηνύματα;; σεις ξέχασατε πως όταν κάποιος στέκεται σα πλάκα στη γραμμή του offside εμείς δίνουμε ολόκληρο γήπεδο στους συμπαίκτες μας;;;;; θυμάστε εκείνον τον Οκτώβρη στο Περιστέρι;; βγήκαν τρεις ξανά ελεύθεροι εκεί πάνω και ο τύπος ξανά τους έπιασε σα πίτουρα;; εκείνος δεν έκανε τζόκινγκ, έκανε σπριντ σα να τον κυνηγούνε δεκαπέντε άνθρωποι με ρόπαλα — και τελικά αυτοί πήγανε σταχτοδοχεία ενώ εκείνος γύρισε σα ζητιάνος με το ένα πόδι σαν μπουζούκι. και μιλάμε για κάποιον που πάντα ήταν σα φάντασμα όταν χρειαζότανε η ΑΕΚ, σα πάντα εκεί όταν κανείς δεν τον περίμενε;;; είπε κάποιος πως είναι αργός;;;;;; εγώ όταν ήμουν στη Καλαμάτα στο γήπεδο του Μεγ. Αλεξάνδρου υπήρχε ένας μπακ που έκανε πολλά ωραία πράματα αλλά κάθε φορά που χρειαζότανε το κουράγιο στις κρίσιμες στιγμές αυτός έλειπε σα κάτι είχε ξεχαστεί στη βρύση. εκείνοι οι αγώνες τώρα μου φαίνονται σα γυάλινα κόκκοι ζάχαρης — τότε όλα ήταν φοβερά σα χάος, τώρα κοιτάμε πίσω σαν την παλιά σχολή. αυτός ο Σέρχιο;;;; αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν κουραστήκαμε σαν ζωντοχήρια εκείνος ήταν σα καμμένο λάστιχο που ακόμα βγάζει αέρα — μόνο που εκείνος δεν βγάζει αέρα, βγάζει νίκες και γκολ δια στόματος ομάδας. τι άλλο θέλετε;;;; έναν τύπο σα σουβλάκι στην άμυνα;;;; επειδή εκείνος όχι μόνο δεν γίνεται σουβλάκι, γίνεται η ίδια η σούβλα πάνω στην οποία κρέμονται όλοι μας — σιγά σιγά χωρίς να σπάσει ποτέ.