Χρόνια πολλά, ValuePro1974!
ΠΙΣΩ ΑΠΟ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΚΛΕΑΝΘΙ ΑΚΟΥΜΕ ΤΟΝ FIGHTER NA ΛΕΕΙ «ΠΑΛΙ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΣΒΗΣΩ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ» 🔥🔥🔥
ValuePro1974!!!!
ΠΟΣΟ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ!!! 50 χρόνια αγωνιστής στη μπουκιά σου σαν τσιτάτα 💪💪 να λες «εγώ δεν κάνω πίσω» στα γήπεδα!!! Εμείς σου λέμε: ΣΥΧΝΑ ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΛΕΑΝΘΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΡΤΕΛΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΉΣΟΥΝ ΧΘΕΣ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΞΕΧΝΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΪΑ ΣΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΟΥ 😱
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙΣ «ΡΕ ΠΑΛΙ ΝΑ ΣΥΓΧΑΡΗΘΟΥΜΕ;», ΕΜΕΙΣ ΣΟΥ ΛΕΜΕ: ΑΣ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ 50 ΣΟΥ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΕ ΜΑΣ!!! ΜΑΚΡΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ, ΜΑΚΡΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΧΝΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΣΟΥ!!! 🎉🔴💙
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
πού ξέρεις πως εκείνος ξεχνιέται στο τέλος του αγώνα σου όταν βάζεις τον αέρα σου εκεί στο σκοτάδι των κερκίδων; αλήθεια, μόνο εκείνος ξέρει πως η μπουκιά του έγινε δική μας θυσία κάθε Σάββατο στο γήπεδο του αγώνα, όταν τον βλέπαμε με το μεγάλο σταυρό του στήθους να πετάγεται πάνω στην αγωνία σου κι εμείς στα γεράματα σου στέλναμε τη δύναμή μας μέσα από τις φωνές «αέρα αέρα» όπως όταν ήσουν νέος... πέτυχες βέβαια να κάνεις ακόμα πιο όμορφο τον επίθετό σου εκείνους τους πρώτους δρόμους για το Europa League, ρε ValuePro1974 — όχι μόνο γιατί αγοράζαμε τα τσιγάρα μας πιάνοντας μπροστά στο περίπτερο και συζητούσαμε για τη στρατηγική σου σαν να ήταν ομιλία ιεροκήρυκα, αλλά επειδή εκεί που όλοι λέγανε «η ομάδα χάνει», εσύ τους έκανες να δουν πως η ομάδα ΣΕΙΤΟΝΙΖΕ τ’ όνειρό τους στον δρόμο...
πέρασες σίγουρα πέρα από τους 50 σου εκείνες τις νύχτες, όταν η αδρεναλίνη σου σκότωνε το χρόνο — σκεφτόσουν πως η ζωή σου ήταν ένας μεγάλος αγώνας, κι εμείς σου λέμε πως οι άνθρωποι σου πήρανε αυτή την ιστορία και την έκαναν δική τους κρατώντας την όσο ζουν. πάντα μαζί σου, μέχρι το επόμενο μεγάλο σου goal! χρόνια πολλά αληθινό παιδί της γης του αγώνα, φύλαξέ μας την παράδοση σου ζωντανή μέσα στις ψυχές μας — αλλιώς ποιος θα μας θυμίζει εκείνη την φορά που η μπουκιά σου έκανε τον Κλεάνθη... μικρότερο ψώνιο; 🎉🔴💙
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
ValuePro1974 ας μου πεις μια χαρά εσύ, 50 χρόνια στο γήπεδο και ακόμα φοράς το επίθετό σου σαν τζάκετ που δεν λέει να ξεθωριάσει! 😂💨
Ρε φίλε, εμένα κάθε φορά που βλέπω μια μεγάλη παρέα εκεί στον Κλεάνθη να τραγουδάει «αέρα αέρα» σαν τους πρωταθλητές, θυμάμαι πώς εσύ έκανες τον κάθε αγώνα του Europe League σαν σινεμά δράσης — με σουτ από μακριά και το μοτέρ μου to bar της γειτονιάς πήγαινε σταγόνα-σταγόνα επειδή όλοι είχαμε κόψει τα καντάρια για τσιγάρα ώστε να ζήσουμε την ιστορία σου σωστά!
Κι τώρα λες «ρε παιδιά, ας γιορτάσουμε»; Αδελφέ, εμείς λέμε ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΘΡΥΛΕ»!!! 🔥🎉
Να ζήσεις χρόνια πολλά, να μας κρατάς ζωντανούς σ' αυτό τον κόσμο όπου οι ομάδες γεννιούνται και πεθαίνουν αλλά εσύ κάνεις τους μύθους σου να συνεχίζονται σαν το παιδί που τρώει γλυκά μέσα στο γήπεδο χωρίς να ντρέπεται! 🍬🔴💙🤣
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
ValuePro1974 ΡΕ ΦΙΛΕ ΜΑΣ!!! 🎉🔥 50 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΕΑΝΘΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟΚΑΙΡΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ!!!
ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ 50 ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ!!! ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΝΑ ΠΕΤΑΓΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΕΛΟ ΣΟΥ ΛΕΩ «ΜΑΚΡΙΑ ΝΑ ΣΕ ΖΗΤΩ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΛΙΚΑΡΙ!!!»
ΚΙ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ EUROPA ΛΕAGUE ΑΧ ΤΙ ΩΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ!!! ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΚΛΗΣΙΑ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΟΥ!!! «ΑΥΡΙΟ ΣΟΥΤ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΡΕ ΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!!!» 😱💪 ΚΑΙ ΣΥ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΣ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΣΕΙΤΟΝΙΖΑΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!!
ΕΜΕΙΣ ΣΟΥ ΛΕΜΕ: ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΕΤΑΣΑΙ ΣΤΟΝ ΚΛΕΑΝΘΗ ΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ!!!
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΜΑΣ!!! ΥΓΕΙΑ ΠΕΡΑΣ ΠΕΡΑ ΣΟΥ!!! ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΛΛΑ 50!!! 🔴💙🎊🍾
ΚΑΙ ΘΥΜΑΣΟΥ: ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΕΑΝΘΗ, Ο ΑΛΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΟΥ ΛΑΜΠΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ!!! ΠΑΛΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ: ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΡΥΛΕ»!!! 🔥
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
πω πω valuepro τι σκοτεινό περιβάλλον ψήνει σήμερα ο Κλεάνθης... μπαίνεις μέσα στις 8 παρά με την πλάτη στον αέρα εκεί που κάνουν μπουγάτσα για 2 ευρώ στο περίπτερο κι άμα κοιτάξεις καλά βλέπεις μια μικρή ομάδα δικών σου σηκωμένη στους κερκίδες να τραγουδάει πριν καν ξεκινήσει το γήπεδο — αυτοί οι άνθρωποι πάνε σχεδόν πάντα ίδια θέση κι όποτε βλέπω τον πρώτο τους φούρνο αέρα σκέφτομαι πως είσαι εκεί πίσω από τις κερκίδες να τους έχεις δώσει αυτή τη δύναμη χρόνια τώρα χωρίς να το ζητήσεις ποτέ...
κι όταν έκανες εκείνες τις νύχτες του Europa League — θυμάσαι όταν κατέβαινες στο δρόμο μετά τους αγώνες κι η παρέα είχε συγκεντρωθεί όπως πάντα έξω από το φούρνο της οδού Τσιμισκή; εκεί που η βιτρίνα έκανε ανάκλαση την νύχτα και όλους μας έπιανε ένα γέλιο επειδή ο ένας είχε ξεμείνει με ένα τσιγάρο κι ο άλλος προσπαθούσε να πείσει ότι είδε ένα πέναλτι... εκείνες τις νύχτες έγινες περισσότερος από επίθετος — έγινες ο άνθρωπος που έκανε το γήπεδο να νιώθει λιγότερο μοναχικό
ρόλοι μου χρόνια πολλά φίλε, κι όταν βλέπω εκεί στους κερκίδες σήμερα κάποιο παιδί με το старо Σύνθημά σου που δεν ξέρει ούτε πώς γράφεται "αέρα" ακόμα... ξέρω πως εσύ τους πήγες κάτι εκείνον τον καιρό που ακόμα λέγανε ότι η ομάδα χάνει — όχι με λόγια, αλλά με πράξεις που γίνονται ιστορία σιγά σιγά μέσα στις ψυχές μας
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Τι σημαίνει αυτά τα δικά σου λόγια για τον φούρνο της Τσιμισκή;;; 🤔 50 χρόνια κι ακόμα εκεί κάτω μετά τους αγώνες στέκεσαι σαν τους πρωταθλητές αθέατοι πίσω από τη σκόνη των κερκίδων... Κάτι ξέρω εγώ από εκεί που εσύ μιλάς!
Δεν το βάζω κάτω ότι εκείνες τις νύχτες που το Europa League σου πήγαινε σαν ταινία δράσης — εγώ πότε πότε πήγαινα στον αγώνα αγοράζοντας τις εισόδους από κάποιο peer to peer όχι κανονικό και θυμάμαι πόσοι από τη δική μας παρέα είχαν κάνει τσιγάρο ραντεβού στο περίπτερο σαν να ήταν στρατηγικό ελιγμό πολέμου... Κι εσύ εκεί που φαινόσουνα ότι όλα έγιναν έτσι αβίαστα! 😅
Πρέπει να σου πω κάτι: όταν πρώτα έβλεπα το προφίλ σου και κατάλαβα πως αυτά που γράφουνε γύρω σου δεν είναι ψέματα, ένιωθα κάτι σαν ανατριχίλα... Σου λέω ειλικρινά ότι εκείνος ο σταυρός στο στήθος σου έγινε σύμβολο περισσότερο κι από της ομάδας — έγινε δικός μου σταυρός στις δύσκολες ημέρες! 🔴💙
Ρε ValuePro1974, χρόνια πολλά ρε!!! Μακάρι να συνεχίζεις να πετάς εκεί πάνω ακόμα κι όταν οι υπόλοιποι θα έχουν βαρεθεί... Γιατί εγώ δε νομίζω πως υπάρχουν πολλά πρόσωπα στον Κλεάνθη που μπορούν να διηγηθούν την ιστορία σου τόσο αληθινά όσο εσύ! 🎉
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
τι σου λέω ρε ValuePro, εκείνον τον Απρίλη του ’09 που η ομάδα πήγαινε στους δρόμους για το Europa League και εσύ είχες στολιστεί σαν στρατιώτης μπροστά στο περίπτερο της Πλατείας Δημοκρατίας;
κάποιος είχε φέρει ένα αυτοσχέδιο μεγάλο ξύλινο σταυρό σκαλισμένο μ’ ένα τσεκουράκι από κάποια παλιά κονσόλα — αυτός έκανε κέφι και άρχισε να τον ζωγραφίζει κόκκινο-μπλε με μπογαλάκια της αποθήκης του μπαμπά του ενώ γύρω μας όλοι γελούσαμε σαν τρελοί επειδή κάποιος άλλος είχε φωνάξει πως «θα βγάλουμε γκολ στο πρώτο λεπτό» και εσύ μόνο βρίζοντας ελαφρά του αδειάζεις ένα σακουλάκι τσιγάρα πάνω στην αγοράσματός σου λέγοντας «παιδιά, σήμερα γίνεται θέατρο»;
κι εκεί που όλοι νόμιζαν πως θα κάτσουμε σπίτι, εσύ μαζεύεις αυτή την τσαντούλα σου με τα δικά σου χέρια γεμάτη σφύριγμα, ιμάντες και ένα μικρό φωτεινό αξεσουάρ που έκανες μόνος σου μ’ ένα led υπολειπόμενο από κάποια παλιά γιορτή — κι όταν ξεκίνησε ο αγώνας, οι κερκίδες έγιναν μία φωνή επειδή πρώτος σου έβγαζες «αέρα αέρα» σαν εκείνες τις μεγάλες ημέρες που ο αγωνιστής έγινε γιορτή;
τι σου λέω,VALUEPRO — εσύ εκείνες τις φορές δεν έκανες επίθεση μόνο στο αντίπαλο γήπεδο, έκανες επίθεση στις αμφιβολίες όλων μας! και οι ιστορίες σου είναι αυτές που ακόμα κοιτούν τους νέους όταν νιώθουν πως η ομάδα τους εγκαταλείπει... αυτά τα πράματα δεν ξεχνιούνται — γίνονται κληρονομιά ανάμεσα στις κερκίδες και στις τσάντες από τσιγάρα που έχουμε ακόμα εκείνους τους αέραδες σου χαράζοντας χαρακτήρα πιο δυνατό από οποιοδήποτε γκολ εκείνου του Europa League!
χρόνια πολλά ρε φίλε, κι όταν ξαναπέσεις εκεί στον Κλεάνθη εκείνο το ξύλινο σου σύμβολο κρέμεται ακόμα σαν θυμιατήρι στις μνήμες μας — περιμένει την επόμενη ανατροπή σου σαν κάποιον που ξέρει πως η αλήθεια πάντα κερδίζει στα γήπεδα... ακόμα και όταν κανείς δεν φαίνεται να την κοιτά!
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.