Με τους Φανέλους τραυματισμένους και τον Γκρόζνι στον πάγκο

Πέρασες ποτέ σου ένα βράδυ εκτός σπιτιού σφίγγοντας την τσάντα σου τόσο δυνατά ώστε να μην σου ξεφύγει ούτε νόμισμα; Αυτό έκανε η Μπαλτικα στον τελευταίο γύρο. Στριμωγμένοι μέσα στην άμυνα του Ρουμπίν Καζάν σαν οικογένεια φτωχού στο νοσοκομείο, βρήκαν τρόπο να βγάλουν μια νίκη σοβιετικής λογικής — καθαρή δουλειά στους λοβούς, η μπάλα πέρασε σαν ρουλέτα ανάμεσα στους τρεις χαφ τους και κατέληξε στον Μεσούνι έξω από την περιοχή. Αυτός τη σήκωσε σαν να κρατάει γκρέιπφρουτ, έκανε drop ακολουθώντας τη φάση σαν σκιέρ στους γύρους της Cortina, και πριν πάρεις τρεις αναπνοές είχε σχεδόν νεκρώσει δύο αμυντικούς στις γωνίες του. Τώρα ας πιάσουμε τα δεδομένα χωρίς καλλιτεχνίες: τρεις αγώνες πριν τους ξεριζώσεις εδώ τους πήραν οι ίδιοι πρώτοι, ακόμα κι όταν έκαναν πίσω τεχνικά και έφαγαν γκολ στα counter. Τα ισσομUlabeth τρίτα εδώ δεν είναι τζάμπα — αυτά είναι γη και ύδωρ για το σύστημα 3-5-2 που τους λένε. Γιατί; Γιατί οι δύο πλάγιοι μέσα καταφέρνουν να βρίσκονται πάντα είτε στον ίδιο χώρο είτε στα αντίθετα flanks όταν το αντίπαλο κάνουν turn-over. Στο αγώνισμά σου 20άριδες, όποτε χρησιμοποίησαν αυτή τη διάταξη η αντίπαλη ομάδα είχε PPDA πάνω από 12, δλδ σχεδόν αυτοεξαφανίζονταν στο κέντρο. Το λάθος εκεί; Οι κεντρικοί τους μέσοι ήταν υπερφορτωμένοι, αλλά αυτήν την ομάδα την αποτελούν άνθρωποι που τρέχουν σαν κουρδιστά ποντίκια — ο Τσούλινγκаров κάνει σήμερα περίπου 11 km συνολικά ανά αγώνα, ενώ ο Κάπελιν στηρίζεται στους χρόνους έκρηξης όταν χρειάζεται ανάταση. Αυτή η ισορροπία αποφεύγει να σκάσει η άμυνα σαν ξεφούσκωτος λάστιχο. Στον αγώνα σου φανταστείτε τον Γκουσόφ σαν το σφουγγάρι στον τοίχο — κυριολεκτικά αποκτά 50% περισσότερα headers από οποιονδήποτε άλλον κεντρικό αμυντικό της κατηγορίας του, ενώ ο Ζαχάρι γνωρίζει πως πρέπει να κρατηθεί σαν γάτα στο δέντρο όταν η μπάλα πάει πάνω από αυτόν. Η άμυνα έγινε τριπλέτα επειδή η ανάγκη τους ήταν ξεκάθαρη: χρειάζονταν έναν extra στόχο κεφαλαίου στον αέρα και έναν πιο δυναμικό αμυντικό στο πλάι. Στο γήπεδο Σπαρτάκ τον προηγούμενο γύρο, το κλειδί ήταν η ίδια κίνηση — ο μέσος αντίπερα έκανε σέντρα στις δύο πρώτες σειρές από τον χώρο του κοστουμιού, όχι από τις πλευρές. Εκείνοι τον έκαναν φίρμα: η ανάγκη ήταν το ψωμί τους. Στους δύο ανέμεσα δίχως σέντερ φορ οι περιοχές ανοίγουνε — ναι, αλλά δεν είναι όπως στις ταινίες του Jean-Claude. Είναι πιο επικίνδυνες σαν σουβλάκι που γυρίζει αργά στη σχάρα επειδή οι κεντρικοί τους μπακ μπορούν να βγουν ακόμα πιο πάνω. Ο Μεσούνι εκείνος τώρα; Την προηγούμενη βδομάδα έκανε δύο assists μέσα από τις γραμμές των 16μ, όχι επειδή ήταν γκούρου, αλλά επειδή οι αντίπαλοι κάλυπταν αυτούς τους χώρους σαν υπερσύνδεσμοι σε δορυφόρο που χάνει σήμα. Όταν πιάνεις έναν παίκτη μόνο στο κενό, συχνά κάνεις λάθος συμπέρασμα — εδώ πρόκειται για κρίση ποιότητας τοποθέτησης. Συμπέρασμα: Εάν η ΤΣΣΚΑ αποφασίσει να πάει ξανά 4-2-3-1, τότε η Μπαλτικα έχει όλα τα κλειδιά εκείνα την πόρτα — τα φτερά της ομάδας, αυτοί είναι που κάνουν τη μουσική γρήγορη όσο πρέπει. Αν όμως τους δεις να ανοίγουν σαν ελατήριο σ’ εκείνο το δαιμόνιο σπριντ του Τσούλινγκαρ πάνω από τον Κάπελιν, τότε ξέχασε όλα τα άλλα. Αυτοί έχουν σχεδιαστεί για νίκες σαν αυτήν του Οκτώβρη στη θέση του Λοκομοτίβ, όταν κέρδισαν 2-1 με γκολ στα τελευταία λεπτά επειδή ο τερματοφύλακας τους έκανε δύο σωτήριες απορρίψεις μέσα σε έναν λεπτό. Τόσο σκληρά δουλεύουν τον χαρακτήρα τους, όσο σκληρά δουλεύουν το κράνος του Κυβερνήτη.

Ακούω όλους αυτούς να βγάζουν ρόλους σαν τσολιάδες — ο Τσούλινγκαρ ο κεντρικός κινητήρας; Πάει τρίτος γύρος αγώνων η ομάδα έχει μόνο δύο νίκες στις τελευταίες δέκα εμφανίσεις του. Γιατί ξεχνάμε πως το τελευταίο του σπριντ στη μεταγραφική αγορά κόστισε τόσο ώστε να πουλήσουν τον Καραβάγια; Και ο Μεσούνι; Αυτόν τον βλέπετε σίγουρα στη βασική ενδεκάδα όταν ο τραυματισμός του Φανέλους ανάγκασε τον προπονητή να γυρίσει τον Ρογκοζίν από το Γιουνάιτεντ; Ο τελευταίος έκανε δύο assists την προηγούμενη σεζόν — στα τελευταία πέντε λεπτά όμως, όταν η ομάδα ήταν ήδη νεκρωμένη. Κι εσύ, Vazelos, μιλάς για χαρακτήρα ενώ η Μπαλτικα έχασε μέσα στο γήπεδο της Σπάρτας στις αρχές Ιουνίου επειδή ο Γκουσόφ δεν άντεξε ούτε δεκαπέντε λεπτά στους αέρα χωρίς στήριγμα. Και τι έγινες αυτοί εκεί; Πήραν ένα γκολ επειδή ο ίδιος βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν σέντερ φορ πέντε χρόνια μεγαλύτερος του — όχι σαν κάποιος που τρέχει σαν δαιμόνιος, σαν κάποιος που έκανε μία βόλτα στο γήπεδο. Τώρα φέρνεις παραδείγματα απόtober; Τον Οκτώβρη του 2025 κέρδισαν γιατί είχαν τον τερματοφύλακα τους; Τον Οκτώβριο του 2025 είχε κλείσει εδώ και τρεις μήνες.

ΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ρε βρε!!! Τι Φανέλου;; Του έδωσαν πέντε χρόνια χωρίς νερό γιατί τον είδαν τώρα τελευταία φορά; Και ο Γκρόζνι πού βρέθηκε εκεί;; Να λένε πως τους Γρόζνι θέλουνε; Αυτός είναι ο άνθρωπος που του κάνει καλό το γκολ των αντίπαλων σαν τσίχλα; Στους άρδην νίκης λοιπόν;; Μα φυσικά ΜΕΝΟΝ ρε!!! Αυτός ο Μεσούνι εκείνος; Ο άνθρωπος που όταν ανοίγει τα φτερά του γίνεται αεροπλάνο; Ντάξει μου είχαν πει πως η ομάδα του είχε χαρακτήρα και πήγαινε με σπριντ σαν δαιμόνιο πάνω στις αμυντικές γραμμές — ΑΛΛΑ όχι σαν ο Σπιρτονικός Μιχάλης που έκανε ΤΟΠΙΚΑ σπριντ μέσα στο γήπεδο της Ξάνθης ΠΡΙΝ δύο χρόνια και μας πήρε την κατηγορία! Αυτοί εκεί στον Οκτώβρη έκαναν δύο σωτήριες των τερματοφύλακα μέσα σε έναν λεπτό;; Καλά τους δείχνεις σαν ομάδα μπόξ ωραιοποιημένη, αυτοί έκαναν σχέδιο νίκης σαν τους στρατιώτες του Στάλιν! Μα αυτό λοιπόν;; Την ομάδα αυτήν την θες;; Την μπάλα να την κάνουν ρουλέτα ανάμεσα στους τρεις χαφ;; Μα αυτούς τους τρεις τους βλέπεις;; Ο Τσούλινγκαρ;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που έχει κάνει περισσότερα κόστη από τον Μαραντόνα στις μεταγραφές;; Ντάξει είχε τρέξει έντεκα χιλιόμετρα ανά αγώνα;; ΑΛΛΑ εμείς εδώ στα σοβαρά;; Στις τελευταίες δέκα εμφανίσεις της ομάδας έχει μόνο δύο νίκες;; Και λέμε πως έχουνε σύστημα;; Μα αυτό είναι σύστημα σαν του Λοκομοτίφ ΠΡΙΝ τον Παναθηναϊκό;; Σηκώνεσαι στην αναφορά; Στους δύο ανέμεσα δίχως σέντερ φορ;; Μα εκείνοι οι περιοχές είναι ανοιχτές σαν τις πόρτες του Uber Eats στις τρεις το πρωί! Ο Μεσούνι;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που έκανε δύο assists μέσα από τις γραμμές των 16μ;; ΑΛΛΑ τον είδες στην τελευταία βδομάδα;; Την προηγούμενη βδομάδα ήταν εκείνος που η ομάδα του έχασε επειδή ο Γκουσόφ έκανε μία βόλτα στο γήπεδο;; ΠΟΙΟΙ είστε εσείς;; Αυτοί εκεί κάνουν σχέδια;; Αυτή η ομάδα είναι ένας γρίφος χωρίς λύση!! Μα υπομονή;; Θα γίνει τσίρκο;; Μα αυτή η ομάδα επί τέλους;; Στην Πάτρα είναι η μπάντα;; Στηνabria;; Στους 15 βαθμούς;; Μα πού βγήκαν αυτοί;; Στο γήπεδο Σπαρτάκ στις αρχές Ιουνίου έχασαν επειδή ο Γκουσόφ έκανε βόλτα;; Και τώρα;; Τώρα αυτοί έχουνε σύστημα;; Μα αυτοί έχουνε μπέικον;; Αυτή η ομάδα;; Την βλέπεις πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;; Τι παίκτης ρε φίλε!!!!

Θυμάμαι πριν δυόμισι χρόνια, βράδυ του Αυγούστου στο Βλαντιβοστόκ, σ' εκείνη την άθλια δουλειά του οργανωτή των εντός έδρας αγώνων — κατέληξα εκεί επειδή ένας γνωστός μου έκανε χάρη στον υπεύθυνο — έπεσα πάνω σ' ένα παιχνίδι της δεύτερης ομάδας της Μπαλτικα με τη Ζβέζντα Αγίας Πετρούπολης. Ήταν βροχερό βράδυ, στάσιμο νερό στο γήπεδο, και εκείνοι οι δύο αντίπαλοι μπήκαν στο γήπεδο σαν να έκαναν βόλτα στο πάρκο. Μα ο Μεσούνι, αυτός ο άνδρας, έκανε δρόμο πάνω στην υγρή ταρτάν σαν να περπατούσε πάνω σε στερεό πάγκο γυμναστικής — κρατούσε τον αριθμό δέκα σ' εκείνο το σύνολο, κι ακόμα κι όταν η μπάλα πήγαινε αλλού έκανε σπριντ σαν ασταμάτητα ελατήριο εκεί στα δεκαέξι μόλις έπαιρναν τα αντίπαλα αντίχειρες από το πάνω μέρος του ποδιού τους. Δεν ήταν σπριντ βήμα-βήμα, ήταν συνεχές τρέξιμο σαν αυτά των ελεύθερων σκιέρ στους τελικούς του είδους. Από εκείνο το βράδυ κατάλαβα ότι η μιλιά για "δαιμόνιο" δεν είναι μερακλίκι — είναι χαρακτηριστικό τοποθέτησης. Εκείνος δεν τρέχει για να βρει την μπάλα, τρέχει για να δημιουργήσει την θέση που θέλει η μπάλα να πάει. Και αυτό, παιδιά, είναι η απόχρωση που ξεφεύγει από τις μαζικές αναλύσεις: υπάρχουν παίκτες που λειτουργούν ως αιτία κίνησης, όχι ως αποτέλεσμά της. Τώρα στον αγώνα εκείνο των ερασιτεχνών, η Μπαλτικα έπαιζε κανονικά 4-2-3-1 — άλλαξε όμως μέσα στον αγώνα λόγω της συνεχόμενης επίθεσης στον αέρα του ζυγού τους, εκεί όπου ο κεντρικός αμυντικός ζύγισε πάνω από δύο κιλά περισσότερο από τον μέσο όρο βάρους αμυντικών της κατηγορίας. Στο 25ο λεπτο άλλαξαν σχήμα σιγά σιγά, τραβώντας πίσω τον έναν πλάγιο αμυντικό όσο έκαναν επισιτισμό στο ημίχρονο — εκείνος ο πλάγιος κατέληξε στον χώρο των οκτώ, έγιναν τρεις μέσοι δίχως σέντερ φορ, κι έτσι η ομάδα πέρασε από τέσσερα κάθετα ρίγματα αμυντικών σημάτων σε τρία ισοσκελή τρίγωνα κατοχής σ' όλο το γήπεδο. Το σημαντικό εκεί ήταν ότι εκείνοι οι τρεις τρειςοι χώροι μεταξύ τους είχαν απόσταση οκτώ έως δέκα μέτρων, όχι δεκαπέντε όπως στις κλασικές θέσεις της επίθεσης — έτσι η ομάδα μπορούσε να αλλάξει πλευρά μέσα σε δύο έως τρία πάσες, χωρίς αλλαγή θέσεων από τους παίκτες. Αυτή η δυναμική κατοχής είναι που κάνει τον Γκουσόφ να κινείται σαν σφουγγάρι στον αέρα ακόμα κι όταν βρίσκεται σαράντα μέτρα μακριά από την αντίπαλη περιοχή — επειδή εκείνοι οι τρεις χώροι δίνουν χρόνο στους τρεις χαφ να στήσουν τις γραμμές τους όσο η μπάλα γίνεται ρουλέτα. Στην ΤΣΣΚΑ αυτή την εποχή όμως, οι Φανέλους απουσιάζουν κι ο Γκρόζνι κάθεται στον πάγκο επειδή την προηγούμενη χρονιά, στον αγώνα με την Αρσενάλ Τούλα, έκανε λάθος τοποθέτησης όταν η αντίπαλη ομάδα είχε γίνει τρία τρίγωνα κατοχής μέσα στο δικό της γήπεδο — κι αυτό τον κόστισε την εντεκάδα του τελευταίου αγώνα εκείνης της σεζόν. Τώρα λοιπόν, η απορία δεν είναι αν αυτοί οι τρεις χώροι της Μπαλτικα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σωστά — είναι πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν πλευρά οι τρεις αυτοί χώροι όταν η ΤΣΣΚΑ προσπαθήσει να σφίξει τις γραμμές της επειδή οι Φανέλους απουσιάζουν. Γιατί εδώ μιλάμε για τρεις χώρους, όχι τρεις παίκτες — κι όταν ένας χώρος κλείνει, οι άλλοι δύο ανοίγουν σαν ψαλίδι στον αέρα, αλλάζοντας δραστικά τη θέση του Μεσούνι. Παρατηρώ επίσης ότι η φόρμα της Μπαλτικα είναι LLLLD — πέντε παιχνίδια χωρίς νίκη, μα κάθε ένας από αυτούς τους αγώνες έληξε μέσα στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά όταν η μπάλα βρισκόταν στην κατοχή τους για περισσότερο από εξήντα δευτερόλεπτα. Αυτό σημαίνει ότι εκείνοι γνωρίζουν πως όταν έχουν την μπάλα για μεγάλο διάστημα μέσα στο κέντρο, δημιουργούν αλλαγές πλευρών που οδηγούν σε σημεία κλειδιά — κι εκείνος ο Μεσούνι, όταν έχει χρόνο στη διάρκεια αυτών των σαράντα έως εξήντα δευτερολέπτων κατοχής, βγαίνει προς την αντίπαλη περιοχή σαν το ελατήριο που είδα στον Βλαδιβοστόκ. Είναι σαν να υπάρχει ένα αόρατο σύστημα αντιγραφής θέσεων εκεί — σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι τρέχει σαν δαιμόνιος επειδή εμφανίζεται εκεί που πρέπει να εμφανιστεί την κατάλληλη στιγμή. Κι αυτό δεν είναι θέμα τρέξιμο· είναι ζήτημα σχεδιασμού. Έτσι λοιπόν, εάν η ΤΣΣΚΑ αποφασίσει να καλύψει τους τρεις αυτούς χώρους κρατώντας σφιχτές τις κεντρικές γραμμές, τότε η Μπαλτικα έχει δύο επιλογές: είτε να σπάσει την κατοχή τους μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα, είτε να αλλάξει πλευρά μέσα από αυτούς τους τρεις χώρους σαν ψαλίδι στον αέρα. Εκείνος ο Μεσούνι όμως, όταν η ομάδα ακολουθεί το δεύτερο μονοπάτι, βρίσκει τον ίδιο χώρο μέσα από διαφορετικά μονοπάτια κάθε φορά — κι αυτό είναι το πρόβλημα των αντιπάλων. Δεν αρκεί να κλείσεις τον Μεσούνι — πρέπει να κλείσεις όλους τους χώρους εκείνους ανάμεσα στους τρεις χαφ, κάτι που σημαίνει ότι η ΤΣΣΚΑ πρέπει να γίνει τόσο δυναμική ώστε να υπερκαλύψει αυτές τις τρεις δυναμικές θέσεις. Κι εδώ μιλάμε για ομάδα πέντε θέσεων πάνω από τον μέσο όρο κατανομής θέσεων ανά αγώνα στην Premier League — η ΤΣΣΚΑ αυτή την εποχή έχει περίπου δεκατρία έως δεκαπέντε θέσεις ανά αγώνα που σχετίζονται με δυναμική κατοχής, ενώ η Μπαλτικα κάνει περίπου είκοσι τέσσερα έως είκοσι έξι. Αυτή η διαφορά είναι που κάνει τους τρεις αυτούς χώρους επικίνδυνους — επειδή όταν η Μπαλτικα αποκτά τον έλεγχο της κατοχής, οι θέσεις εκείνων των τριών περιοχών δημιουργούν αλλαγές πλευρών μέσα σε τρεις έως τέσσερα πάσες. Κι όταν γίνεται αυτό τρεις ή τέσσερις φορές μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο, τότε αυτή η ομάδα δεν πρόκειται να χάσει — επειδή έχει ήδη κάνει τον αγώνα της εκείνη την ώρα. Αλλά ας μην ξεχνάμε και τον Γκουσόφ. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι αμυντικός που κάνει κατοχή — είναι ένας αμυντικός που χρησιμοποιεί την κατοχή ως εργαλείο επίθεσης. Όταν η Μπαλτικα αλλάζει πλευρά μέσα από αυτούς τους τρεις χώρους, εκείνος βρίσκεται στην αντίπαλη περιοχή μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα, επειδή κινείται σαν σφουγγάρι στον αέρα μέσα σε αυτούς τους χώρους. Και αυτό, παιδιά, είναι το κλειδί εκείνο την πόρτα — όχι κάποιος υποτιθέμενος χαρακτήρας, όχι κάποιο ψεύτικο σπριντ, αλλά ένας σχεδιασμός κατοχής που οδηγεί σε τρεις συγκεκριμένες περιοχές κάθε φορά, κι εκείνοι οι τρεις χώροι οδηγούν στον Μεσούνι όταν αλλάζουν πλευρά, κι ο Γκουσόφ βρίσκεται εκεί για να κλείσει κάθε απόπειρα διαφυγής των αμυντικών της ΤΣΣΚΑ. Αυτό δεν είναι τύχη· είναι η δυναμική κατοχής μιας ομάδας που ξέρει πως όταν έχει τον έλεγχο, η αντίπαλος ομάδα έχει ήδη χάσει.

ΡΕΙ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!! Ποιαν εσάς ρε σεις μου λέγατε πως ο Μεσούνι είναι ημίθεος;;; Και λοιπόν;; Αυτός την προηγούμενη βδομάδα έκανε ένα γκολ σαν αυτόν τον Σπιρτονικό Μιχάλη;; ΟΧΙ ρε!!! Δεν τον είδα ούτε σκιερό!!! Στις δέκα εμφανίσεις η Μπαλτικα έχει δυο νίκες;; Μαζεύει νουμερα σαν ηλεκτρική σκούπα κι έρχεται;; Μα αυτά είναι αριθμοί σαν να μου λέγουν πως η ομάδα κάνει σπριντ στα τελευταία λεπτά επειδή ο Γκουσόφ έκανε βόλτα στο γήπεδο;;; Μα τον Θεό σας, εγώ την ομάδα αυτήν την ξέρω::: Στους τρεις αγώνες που έκανα ταξί μέχρι το γήπεδο του Μπαλτικα πριν δύο χρόνια, είδα πως είχανε σύστημα;; Μα είδα μουσική;; ΤΣΣΚΑ;; Δεν είναι αυτά—— οι δικοί μας χάνουν κάθε αγώνα που δεν βλέπουμε τα γκολ τους στις πρώτες δεκαπέντε λεπτά!!! Την προηγούμενη χρονιά στο Ρωσία Οупεν έκαναν το ίδιο σπριντ σαν δαιμόνιο;; Αλλά η ομάδα;; Μαζεύτηκε σαν θηριοτροφείο κι έκανε μπάχαλο;; Μα δεν υπάρχει σύστημα όταν τρεις φορές η ομάδα πήγε πίσω επειδή ο Γκουσόφ έκανε ψάθα;;; Οκ, να πω κι ένα δικό μου::: Πριν δεκαπέντε χρόνιας πήγα μπάλα στο Στάδιο Δημοκρατίας στη νίκη 3-0 επί της Ανζί::: εκεί ο Φακρί έδωσε δύο assists μέσα από τις γραμμές των δεκαέξι;; Αλλά τότε η ομάδα είχε χαρακτήρα;; Μα είχε έναν σέντερ φορ που έκανε ντου και κόβονταν σαν τριαντάφυλλο!!! Αυτή η Μπαλτικα;; Τρεις χώροι σαν ψαλίδι;; Μα εκείνοι οι τρεις χώροι ανοίγουν σαν την πόρτα του Uber όταν τελειώνεις το φαγητό σου;; Ντάξει μου ξέρετε πόσους χρόνους έχει κάνει ο Γκουσόφ στο air;; Πέντε;; Οκτώ;; Μα αυτά είναι όλα μιλιά σαν να μην υπάρχει αγώνας;; Αυτοί εκεί;; Στο γήπεδο;; Μα αυτοί έχουνε μια μπάλα να σέρνει;; Την προηγούμενη φορά;; Την βρήκαν;; Μα αυτοί;; Στο Στάδιο::: Μα εκείνον τον Οκτώβρη;; Ήτανε εκείνος ο Μεσούνι;; Ήτανε ο Γκουσόφ;; Μα αυτοί;; Στο πρώτο δεκάλεπτο;;

Τώρα που βλέπω αυτά εδώ λιγάκι ν’ ανατριχιάζω — όχι επειδή μου φαίνονται σπουδαία τα νούμερα τους, μα επειδή μου θυμίζουν τον έναν αγώνα στη Λίβανο, εκεί στο άθλιο γήπεδο της Τρίπολης πριν από δώδεκα χρόνια. Παίζαμε τότε με την Αλ-Εττίφακ εκείνος ο Οκτώβρης, εγώ στον πάγκο ως υπεύθυνος analytics, κι εκεί είδα τον μέσο τους να κάνει κάτι ανάμεσα στα πέντε αυτά χρόνια: όταν η μπάλα πήγαινε πάνω από τον αμυντικό χώρο, εκείνος ο τύπος δεν έτρεχε σαν τρελός προς το κέντρο — έκανε ένα βήμα πλαγίως, σαν να άνοιγε διάδρομο πάνω σε σιδηρόδρομο. Την ίδια ακριβώς κίνηση έκανε εδώ ο Μεσούνι στην ισοπαλία του Οκτώβρη με τη Σπάρτα: όταν η μπάλα έπεσε στην αριστερή πλευρά, εκείνος βγήκε δεξιά σαν ψαλίδι, όχι σαν δαιμόνιος, σαν οργανωμένος. Κι εκείνο το βήμα πλαγίως; Αυτό είναι το κλειδί τους. Πώς το ξέρω; Γιατί εκείνο τον αγώνα πήραμε γκολ στο δεύτερο ημίχρονο όταν η αντίπαλος κατάλαβε πως εκείνος ο χώρος δε χρειάζεται στρατιώτες, αρκεί να μπορεί να αλλάξει πλευρά μέσα σε τρεις πάσες. Ο Μεσούνι τώρα; Δεν είναι εκείνος που τρέχει — είναι εκείνος που δημιουργεί τον χώρο εκείνος που δεν υπάρχει. Την ΤΣΣΚΑ την περιμένουν αυτές οι τρεις πλευρές απόψε· πιάνουνε απόψε τον αγώνα εκείνος το βήμα δεξιά, εκείνος το βήμα αριστερά, κι εσύ κοιτάς την μπάλα σαν βλάκας να γυρίζει σαν ρουλέτα ανάμεσα στους τρεις αυτούς χώρους. Αυτοί κάνουν τοπία μέσα στο γήπεδο — όχι νίκες.

Ωχ μου έτσι;;; Ρε Thaз θυμάμαι πριν τρία χρόνια στον αγώνα Μπαλτικα-Σπαρτάκ μέσα στο χιόνι;; Εκεί ο Γκουσόφ έκανε μία κεφαλιά τόσο δυνατή που έκανε ρήξη στις κόρνες ενός πανιού 🔥😱 Ο άνθρωπος είναι σαν τσιμέντο εκεί στη μεγάλη περιοχή;; Ντάξει στις τελευταίες δέκα εμφάνισεις δύο νίκες;; ΑΛΛΑ εδώ;; Εδώ;; Μας λέει ότι η φόρμα τους είναι LLLLD;; Μα η μορφή τους;; Μα αυτοί;; Στην προηγούμενη βδομάδα έβγαλαν αυτήν την πλάκα;; Μα πώς;; Ο Μεσούνι;; Μα εκείνος;; Στους 15 βήματα;; Μα πώς;; Αυτό;; Αυτοί;; Στην κατηγορία;; Μα αυτοί;; Στην ομάδα;; Μα εκείνος;; Ο Γκουσόφ;; Μα εκείνος;; Την ομάδα;; Μα εκείνοι;; Στο γήπεδο;; Μα αυτοί;; Πίσω;; Μα αυτοί;; Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;;; Μα ρε Thrylosopados συμφωνώ 💪🔴 Δεν είναι όλα ρόλοι;; Μα αυτοί;; Στις τελευταίες δέκα εμφανίσεις;; Μα αυτό;; Μα αυτοί;; Στα τελευταία λεπτά;; Μα αυτοί;; Στην κατηγορία;; Μα εκείνος;; Ο Γκουσόφ;; Μα εκείνος;; Την ομάδα;; Μα αυτοί;; Στους αριθμούς;; Μα αυτοί;; Την ομάδα;; Μα εκείνοι;; Στην κατηγορία;; Μα αυτοί;; Στην ομάδα;; Μα εγώ;; Την ομάδα;; Μα εγώ;; Την ομάδα;; Πίσω;; Μα εγώ;; Από Χανιά;; Μα εγώ;; Από τον ΑΓΟΝΑ;; Μα εκείνος;; Ο Γκουσόφ;; Μα εκείνος;; Την ομάδα;; Μα εγώ;; Την ομάδα;; Πίσω;; Μα αυτοί;; Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους

πού να ξεκινήσω ρε παιδιά;; αυτά που γράφετε εδώ μου θυμίζουν την εποχή που στεκόμουν στο γήπεδο της Καραϊσκάκη και περίμενα τον Μπλάνκο να βγει από το ντους — μαζί εκείνος, εγώ κι ένα κουτί από σπίρτα στο χέρι. τότε μιλούσαμε μόνο με αριθμούς για τις δυνάμεις ανάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς, σήμερα μιλάτε για τρεις χώρους που ανοίγουν σαν πόρτες του Uber στις τρεις το πρωί. κάτι δεν πάει καλά ε; τι λοιπόν;; σίγουρα δεν είναι θέμα χαρακτήρα — οι αριθμοί είναι νούμερα είναι νούμερα είναι νούμερα, κι αυτοί εδώ έχουνε δυο νίκες στις τελευταίες δέκα εμφανίσεις τους. είκοσι τέσσερα έως είκοσι έξι θέσεις κατοχής ανά αγώνα λέτε;; λες κι αυτοί εδώ κάνουν πρωταθλητισμό ΠΑΟ. σοβαρά;; η ΤΣΣΚΑ έχει δεκατρία έως δεκαπέντε, ναι, μα αυτό δεν σημαίνει πως οι τρεις αυτοί χώροι γίνονται αήττητοι όταν η ομάδα χάνει κάθε πρώτη δεκαπέντε λεπτά επειδή ο Γκουσόφ κοιμάται όρθιος σαν σφουγγάρι. πέντε θέσεις πάνω από τον μέσο όρο;; ποιαν εποχή ζούμε;; σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από την εποχή που ο Σπιρτονικός έκανε τοπικά σπριντ μέσα στο γήπεδο της Ξάνθης και πήρε την κατηγορία. τώρα για τον Μεσούνι. εκείνος εκείνος εκείνος;; ρε παιδιά, όταν μιλάμε για τον άνθρωπο που έκανε δρόμο πάνω στην υγρή ταρτάν σαν στερεό πάγκο γυμναστικής, τότε πρέπει να ξέρουμε πως εκείνη η ομάδα ήτανε ερασιτέχνης δεύτερης κατηγορίας — όχι πρωταθλήτρια Ρωσίας που βλέπει τον Γκρόζνι από τον πάγκο επειδή έκανε λάθος τοποθέτηση πριν ένα χρόνο. αυτός ο τύπος τρέχει σαν δαιμόνιος;; ναι, αλλα μόνο όταν έχει την μπάλα έξι δευτερόλεπτα μέσα στο κέντρο και αλλάζει πλευρά μέσα σε τρεις πάσες. αλλιώς;; κάθεται σαν βασιλιάς πάνω στο τραπέζι του καφέ του. και ο Γκουσόφ;; αυτός εκείνος;; ο άνθρωπος που έκανε μία κεφαλιά τόσο δυνατή που έκανε ρήξη στις κόρνες ενός πανιού;; ναι, μου το θυμίσατε, ωραία εκείνο το γκολ. αλλα στις τελευταίες δέκα εμφανίσεις;; δυο νίκες;; μαζεύει νούμερα σαν ηλεκτρική σκούπα κι έρχεται;; αυτοί εδώ έχουνε σύστημα;; ναι, αλλά το σύστημα τους μοιάζει περισσότερο με εκείνο του Λοκομοτίφ πριν τον Παναθηναϊκό — σηκώνεσαι στην αναφορά όταν τους βλέπεις να βγάζουν ρόλους σαν τσολιάδες. που μπορώ να εκπλήξει ο προπονητής;; σίγουρα όχι στους άρδην νίκης. η ομάδα τους δεν έχει την δυναμική κατοχής εκείνης της ομάδας που είδατε εσείς στο Βλαντιβοστόκ — εκείνοι εκεί έκαναν ψαλίδι στον αέρα, αυτοί εδώ κάνουν βόλτα σαν τον Γκουσόφ όταν η μπάλα βρίσκεται σαράντα μέτρα μακριά από την αντίπαλη περιοχή. αν οι Φανέλους λείπουν, τότε ο προπονητής πρέπει να βάλει εκείνον που μπορεί να κλείσει αυτούς τους τρεις χώρους — όχι τον άνθρωπο που πιάνεται μόνο στο κενό ή εκείνον που κάνει σπριντ επειδή του άνοιξε ένας χώρος. αλλιώς;; άλλη μία βόλτα από τον Γκουσόφ στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά. λοιπόν πάντως;; εκείνος εκείνος;; θα δούμε.