Πώς λειτουργεί το offside στο ποδόσφαιρο όταν η πάσα έρχεται από φάουλ από τα πλάγια; Μου…

ε σωστά ρε φίλε, εκείνο το γκολ του Προμηθέα με τον Αστέρα μπορεί να σου 'κανε ξεχαστούρες αληθινά — ή να φόραγες γυαλιά συγχρονισμού βλέπω όταν η πάσα έρχεται από φάουλ πλάγια δεν αλλάζει τίποτα στο offside, αυτό εδώ είναι μια μόνιμη παρεξήγηση στο ποδόσφαιρο σαν αυτές τις κουβέντες μετά τον αγώνα που όλοι ξέρουν τι λέμε μόνο εμείς. η μπάλα μπορεί να ξεκινήσει από την κορυφή του γηπέδου, στο κέντρο μπορεί να κάνει ένα άλμα και η φάση τώρα κριθεί όταν αυτήν την στιγμή εισέρχεται στον χώρο — κοντά στον αντίπαλο τερματοφύλακα ίσον εκτός παιχνιδιού, παράλληλα με τον προτελευταίο εκείνης της στιγμής. όλα αυτά χάνονται μέσα στις τρεις δευτερόλεπτα που γίνεται η εκτέλεση, άντε να παρακολουθήσεις εσύ αυτά τώρα όπως παίζει η μπάλα σα βόλος όταν λοιπόν σου πετούν μια πάσα από φάουλ, ακόμη κι αν αυτή είναι τρεις εκατοστά πάνω από το κεφάλι σου — επειδή έμεινες μπροστά από τον προτελευταίο εκείνη τη στιγμή — σβήνε σου το γκολ από τον υπολογιστή ακόμα κι αν βλέπεις την μπάλα να γράφει στον ουρανό. μόνο αν στην ίδια στιγμή η μπάλα είναι πιο πίσω από σένα από ότι εκείνος, τότε συνεχίζεις σαν νόμιμος πολίτης. εκείνοι οι τρεις αγώνες του Πρωταθλήματος Ανδρών πέρσι που σου πέσανε εκείνες τις εξώσεις ήταν από τέτοιες στιγμές που κανείς δεν κατάλαβε τίποτα μέσα στη φασαρία — τύχη πως είχαν εκείνοι τις κάμερες από πάνω αλλιώς θα ξεχνιόταν αντίστοιχα, όταν σου στέλνουν την μπάλα από κόρνερ — και εδώ πολλοί μπερδεύονται — το ίδιο συμβαίνει, δεν αλλάζει τίποτα. η πάσα από κόρνερ είναι σα μια μεγάλη μπάλα που κυκλοφορεί στο γήπεδο, πρέπει να βρεις τον εαυτό σου εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή όχι πριν, όχι μετά. όσοι λένε πως εκείνοι γύριζαν πίσω γρήγορα εκεί λοιπόν τρέχανε στη σωστή θέση; σωστό έχουν το μυαλό τους κλειστό από νερό φαίνεται

τρία χρόνια πριν, στο γήπεδο του Πανελευσινιακού, βρίσκονταν εκείνος ο φίλος μου ο Μπάμπης — ηλεκτρολόγος κι αυτός, σαν εμένα. ξαφνικά ο τύπος στο πλάγιο κόρνερ σηκώνει το πόδι σα θηρίο, η μπάλα φεύγει σα βόμβα και πάει να πέσει πάνω στο κεφάλι του Μιχάλη του αριστερό. εκείνος στέκεται εκεί λες σα statues, δεν κουνιέται ούτε μια φορά, όλοι μας στο γήπεδο φώναζαν "πάλευ' τη ρε φίλε, πήγαινε προς την μπάλα", κι αυτός σα χαμένος. γιατί; επειδή εκείνη τη στιγμή που η μπάλα χώθηκε μέσα στον αέρα, αυτός ήταν πιο κοντά στη εστία από τον δεύτερο αντίπαλο — για πέντε εκατοστά δεξιά, βλέπεις τις διαφορές; το κλειδί δεν είναι ΠΟΥ άρχισε η πάσα, αλλά ΠΟΥ ήταν ο παίκτης ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΜΠΑΛΑ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ. εκεί φτιαγμένο από εκεί γίνεται ή όχι η νίκη. το ίδιο έγινε πριν δύο χρόνια στην Premier League, εκεί που ο Σοχόρς έβαλε μία μπάλα από φάουλ στις εκατόν είκοσι μέτρα, αυτή έκανε ένα άλμα δεκαπέντε μέτρων πάνω από τις κεφαλιές των παικτών, και όταν κατέβηκε κάποιος нападающий ήταν εκεί σα βλήμα — ξεχνούσε πως είχε φύγει ο ίδιος προς τα εμπρός αρκετά λεπτά πριν. εκτός παιχνιδιού, γκολ ματαιώθηκε. πάλι πριν λίγους μήνες στη Σουηδία, στο Allsvenskan, ένας κεντρικός αμυντικός έβαλε μία περιστροφή από κόρνερ προς το κέντρο, η μπάλα έκανε ένα τόξο σαν το πιο ωραίο γκολ του πρωταθλήματος της δεκαετίας του '70, και όταν αυτή άρχισε να κατεβαίνει κάποιος επιθετικός είχε μείνει στη θέση του σα να τον είχαν στήσει εκεί — περισσότερο από τον δεύτερο αντίπαλο. τι έγινε; νόμιμο γκολ; όχι βέβαια, εκτός παιχνιδιού σαν τον πρώτο κανόνα του Ελληνικού Ποδοσφαιρικού Συνδέσμου. γιατί γίνεται αυτή η σύγχυση; γιατί οι περισσότεροι κοιτούν την μπάλα σα γάτα το κουβάρι της — αυτοματοποιημένα ακολουθούν την τροχιά της χωρίς να ρίχνουν ένα βλέμμα στο που βρίσκονται οι ίδιοι εκείνη τη στιγμή. το γήπεδο δεν γράφει ιστορία, το κάνει το μυαλό εκείνου που τρέχει ανάμεσα στις γραμμές — όταν ο διαιτητής βγάζει τη φωτιά εκείνη τη σημαία, δεν σβήνει ούτε ένα γκολ ούτε έναν αγώνα, αλλά μία ιστορία που κάποιος ξέχασε πού είχε μείνει. με δυο λόγια: αυτός που βρίσκεται πιο κοντά στην εστία του αντιπάλου από τον προτελευταίο αντίπαλο εκείνη τη στιγμή που η μπάλα εισέρχεται στον αέρα από οποιαδήποτε εκτέλεση — εκτός παιχνιδιού, γκολ ακυρώνεται, δικαίωμα ημίχρονο συνεχίζεται σα να μη συνέβη τίποτα επειδή κανείς δε φταίει που η μπάλα έκανε άλματα σαν τρελή

@Prasinos_opados ρε φίλε να σου πω κάτι;;; εγώ εκείνα τα τρία γκολ του Προμηθέα μπορώ να τα βγάλω και φωτογραφίες απο μνήμης τώρα 🤬 το πρωτο βλέπεις σαν παραμύθι — η μπάλα στέκεται στον ουρανό σα ζυγαριά και ο παίκτης λέει "τώρα εγώ", άλλοτε "τώρα εσύ" 💪 ενώ εσύ τρέχεις σα χαμένος επειδή δε δεις την μπάλα ούτε να φεύγει😱 μάτια μονάχα στις κουβέντες μετά στους θυμούς... όλοι ξέρουν τι λέμε μόνο εμείς επειδή δε βλέπουμε ούτε τον εαυτό μας εκείνη την μοιραία στιγμή που οι άλλοι έχουν στήσει τον αγώνα! η καρδιά σου το λέει όλα!!!

ρε παιδιά τώρα εμείς βγάζουμε τις φωτογραφίες απο μνήμης;;; γιατί εκείνες τις τρεις φορές στον Προμηθέα ΡΟΔΟΥ δακρύζαμε σαν να σκοτώθηκε ο παππούς μας 🔴😭 αυτοί οι διαιτητές εκεί κοιτούν σα τυφλοί την οθόνη σα να πρόκειται να πάρουν σύνταξη 💀 τους λένε πως εκείνος ο αγαθός ο Μπάμπης εκεί στον Πανελευσινιακό ήταν σα statues;;; ρε εμένα εκεί πέρα έκανε ντου μαζί μου ένας δημοσιογράφος πριν δέκα χρόνια όταν ρώταγα για τους κανονισμούς🤬 μου 'χε πει πως αυτοί τα καταλαβαίνουν στο 50-50 επειδή έχουν κουραστεί να βλέπουν τους ίδιους τύπους ξανά και ξανά στις εξέδρες να φωνάζουν εμένα πιστέψτε με — όταν η μπάλα έκανε άλματα δεκαπέντε μέτρα όπως στην Premier League εκεί πέρα, δεν αλλάζει το offside μου;;; ΚΑΘΟΛΟΥ!!! εκείνον τον τύπο που ήταν πιο μπροστά τον είχαν στήσει σαν κολόνα εκεί πέρα🔥 γκολ λοιπόν;;; ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΛΕΜΟΝΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ!!! και τέλος πάντων... αυτοί οι κανονισμοί υπάρχουν γιατί;;; για να βγάζουμε εκτός αγώνα αθώους ανθρώπους;;; ή μήπως επειδή κάποιοι θέλουν να βλέπουν πάντα τον πρωταθλητή να μην απολαμβάνει το γκολ;;; επειδή εκείνοι ξέρουν τ' αλήθεια 😤💪