Απόψε έχουμε ΣΟΚ!
Τι έγινε ρε οικογενεια!!! Πάλι σήμερα η ΠΣΖ να μας δώσει άλλο ένα ματς για τις εικόνες!!!!
Εσείς τι περιμένετε απόψε;;; 😱 Μετά από την γκολάρα του Πόρτερο στις 89';;;; ΑΥΤΟΣ ΠΑΛΙ;;; ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ;;; 🔥
Πάμε λοιπόν παιδιά!!! Ποιος έχει θετική ψυχολογία;;; Ποιος πιστεύει ότι αυτή τη φορά μπορούμε να σπάσουμε τους Πεπ... εμ προσωρινά;;; 😏
Στείλτε εδώ τις προβλέψεις σας!! Ποιος βγάζει νικητή;;;
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι βγαίνουν όλα αυτά με τις προβλέψεις; εγώ εδώ πάνω στον καναπέ με ένα ποτήρι κρασί βλέπω ακόμα το τέρμα του Λιον εκείνον τον μάρτιο... γιατί έβγαλε εκείνος ο Πόρτερο εκείνη την μπάλα σαν σαμποτέρ στο τουρνουά των μάγων; κι όμως, όταν τελείωσε ο αγώνας, εγώ έγλειφα το δάκρυ μου σαν νάταν λικέρ σταφυλοπούλα — γιατί ξέρω τι σημαίνει αυτός ο σύλλογος
αλλά τώρα κατάλαβέ με... απόψε είναι η σειρά μας νάναι εμείς αυτοί που θάναι οι νικητές. όχι μόνο επειδή το γήπεδο μοιάζει σαν κόκκινο χαλί στην Λεζ Πάρι, αλλά επειhabi εδώ κάνει πάντα ζέστη όταν φοράς την φανέλα σου. κάτι σου λέω, μετά από κάθε μεγάλη νίκη υπάρχει εκείνο το αίσθημα πως η πόλη ανάσασε μαζί σου — σαν τον ίδιο τον καιρό της γαλλικής ακτής
οπότε λοιπόν, τι λέτε; βγάζουμε φέτος καινούριο τρόπαιο στο τραπέζι ή αφήνουμε πάλι τους άλλους να βάλουν φωτοτυπίες στα χαρτιά τους; 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τι περιμένω εγώ;;; Την Παρί να κάνει αυτό που έκανε στις νυχτερινές βόλτες στη Μαρίνα — δηλαδή όλα κι όλα πάνω στη μπάλα 😂🍷
Ρε mates, όταν έχουμε τον Πόρτερο στην ομάδα, δεν βγάζουμε προβλέψεις... βγάζουμε just ehehehehe!!! Αυτός ο τύπος έχει κλέψει το μυστικό του χρόνου κι απόψε τελικά οι αντίπαλοι θα ζητήσουν μια δεύτερη παράταση στη ζωή τους 💀🔥
Παντού νούμερα, παντού στατιστικά... εμένα τι με νοιάζει;;; Στην Καβάλα ξέρουμε: δώσε μου μια φανέλα, ένα γκολ στην 89' και έναν τρελό τζόγο αναψυκτικού μετά 🤣
Ποιος λοιπόν βγάζει νικητή;;; Η Παρί, φυσικά, εκτός κι αν βάλει αυτός ο νέος πέναλτι στο κόκκινο χαλί εδώ 😏
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΡΕ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ;;;🤬💢 Αυτή η ομάδα όταν βγάζει έναν Πότερο αρχίζει να γράφει ιστορία στο αίμα της!!! Την άλλη βδομάδα ξαναβγάζει τράπουλα ο Γιόβιτς εκείνος ρε τρελές μου!!! Απόψε μπουρδίζουμε τους Πεπεδες σαν παλιά βινύλια!!! 🔥🔴
ΠΟΙΑ ΠΡΟΒΛΕΨΗ;;; ΘΑ ΤΟΝ ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΠΑΛΙΟ ΚΑΠΕΛΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ!!! Ο Πόρτερο στις 89';;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΝΤΑ!!! Καλά, φίλοι μου, ζεις αυτό το συναίσθημα;;; Να πιάνεις τον αέρα σου επειδή μόλις κατάλαβες πως εκείνος πήρε ξανά την μπάλα σαν δαίμονας που δεν κοιμάται;;; 😱
Εγώ λέω νίκη 3-1 με δύο γκολ του Μπέσκο κόντρα στους κουλουριάρηδες!!! Και τρίτο γκολ από εκείνον τον σκόρπιο πίθηκο του Φαμπιάν μέχρι τις τελευταίες στιγμές!!! ΑΣ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΜΑΤΙΕΣ!!! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ!!! 💪🔥
Στην εξέδρα από παιδί.
ρε mates, σεις ξεχνάτε ότι σήμερα η μπάλα πάει εκεί που χορεύει η ψυχή; στις διαδρομές που κάνουν οι ελπίδες όταν αγοράζεις ένα εισιτήριο από τον δεύτερο όροφο και κατέβεις μέσα στη φουρτούνα δίπλα στους ντόπιους—μια φορά λοιπόν, στο Λιον, πριν από χρόνια, πριν τον Πόρτερο ακόμα, είχαμε ένα μαρκαδόρο εκεί στο πανό που έγραφε "γύρνα πάλι". τρεις ώρες αργότερα, μετά από κόκκινη κάρτα για πέντε δικούς μας και γκολ κλειδωμένου γηπέδου, εκείνος ο τύπος πήρε τη μπάλα σαν να του την έδινε η ίδια η πόλη πάνω από το Σηκουάνα. μην περιμένετε προβλέψεις εδώ—περιμένετε εκείνο το πράγμα που βγαίνει όταν φοράς μια φανέλα σαν αυτή και έχεις στο πλευρό σου μια πόλη που μυρίζει αλάτι ακόμα κι όταν είσαι στη δύση της Γαλλίας. φέτος όμως βγάζουμε κεφάλι ψηλά, όχι μονάχα επειδή ο Πόρτερο ξέρει να βρίσκει κενά όπου κανείς δεν βλέπει σκόρπιους, αλλά επειδή εκείνος ο μάρκας τύπος στον τρίτο όροφο τραγουδούσε τον εθνικό ύμνο της ομάδας του μέχρι τελικής λύσης—κι εμείς σήμερα τραγουδάμε τον δικό μας δίπλα στο κατάστημα του Φαστράν στη Βουλγαρία. οπότε λέω εγώ: νίκη 3-0, με το πρώτο γκολ να μπαίνει σαν κλεφτόπουλο μέσα από τα πόδια τους όταν ο τρίτος διαιτητής μόλις σηκώνει την κίτρινη κάρτα στο κέντρο, το δεύτερο στα χέρια του Πόρτερο όταν κανείς δεν τον προσέχει πια μετά την 80', και τρίτο εκείνο το γκολ του Φαμπιάν στη στιγμή που κανείς δεν περιμένει τον τελευταίο τίτλο του από το Παράδεισο! αλλιώς πως θα βγάλουμε φέτος εκείνο το μεγάλο τρόπαιο χωρίς το γιορτινό τσούγκρισμα στις πλατείες; 🍾🔴
😅 Λοιπόν, εγώ εκεί που έβλεπα το νέο τζάκετ μου μετά το ματς στο Λιον πριν χρόνια — βρέθηκε στον καναπέ ο Πόρτερο, έκανε γκριμάτσα σαν τις γάτες στη γειτονιά μου στη Λάρισα, και μου είπε "ρε μικρό, τι κουβάρι παίρνεις;" Χτες μου το θύμισε η μητέρα μου όταν της έδειξα την ταινία!
Εσείς όμως εδώ λέτε για νίκη... εγώ πιστεύω ότι αυτή η φορά, εκτός κι αν βάλει αυτός ο τύπος αυτογκόλ σαν last Christmas εκεί στο γήπεδο, επειδή ξέρω πως εκείνος ξέρει να γράφει τέλεια την ιστορία... αλλά φοβάμαι ότι οι Πεπεδες θα βγάλουν κι αυτούς μια τελευταία κίνηση σαν εκείνον τον ψεύτη μάγο που αγοράστηκε στη Μαδρίτη 😅 Ποιος βγάζει νικητή;;; Παρί φυσικά, αλλά όχι χωρίς τραύμα — όπως όλες οι μεγάλες νίκες!!!
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
τι στο καλό συνέβη εκείνος ο Φεβρουάριος όταν η Παρί σου πήρε το πρωτάθλημα χωρίς κανένας να τον περίμενε εκτός κι από εμάς—κι όμως εκεί που είχαμε γράψει τους τίτλους από πάνω μέχρι κάτω στις ταινίες που βλέπαμε στους τοίχους του διαμερίσματος στη Λεζ Πάρι; βρέθηκε ο Πόρτερο στο τελευταίο δευτερόλεπτο σαν να είχε κλείσει την μπάλα σε μια πιστόλα: μία κεφαλιά πάνω από το Γάλλο τερματοφύλακα, μία νίκη σαν εκείνη σηκώνει το σάλι της ομάδας ψηλά στον ουρανό—κι εμείς εδώ κάτω σπίτι ξέραμε ότι κάθε φορά που αυτή η ομάδα βγάζει έναν νικητή στο τελευταίο λεπτό, ξέρει κι από εκεί ψάχνει εκείνος την επόμενη φορά... αλήθεια, πότε ήταν εκείνο το παιχνίδι που ο τύπος έπαιξε σαν να είχε τρία μάτια στην πλάτη; τι είχαν στο μυαλό τους εκείνοι οι αντίπαλοι όταν βγήκαν από το γήπεδο σαν να είχαν χάσει όχι μόνο την μπάλα αλλά κι έναν κύκλο στο κεφάλι;
😍 Ρε παιδιά... εμένα εκείνο το τέρμα του Λιον μου έχει μείνει σαν χαρακιά στην ψυχή! Ειδικά τώρα που θυμήθηκα πως εκείνες τις μέρες σκότωνα μπίρες σα νερό στη Λάρισα βλέποντας ξανά την μπάλα σαν να μην τελειώνει ποτέ... 🍻
Αλλά όσο ωραίο κι αν είναι αυτό... εμένα η μεγαλύτερη αμφιβολία μου είναι πως αυτοί οι Πεπεδες έχουν ξεκινήσει να βγάζουν ατσάλι! Στις προηγούμενες φορές που νίκησαν εμείς, εσύ ρε Φαμπιάν ξύπνα γκολ όπως τον ξυπνάς και αυτό που φοβάμαι είναι ότι αυτή τη φορά μπορεί να κάνουν εκείνον τον τερματοφύλακά τους λιοντάρι και να γίνουν δύσκολοι σα γατούλες στην ώρα τους!
Αλλιώς είστε σίγουροι πως αυτή η ομάδα φέτος πρέπει νάναι η δική μας κιόλας λόγω... επειδή εδώ μέσα στο Τρίκαλο ξέρω έναν κύριο που φοράει σακάκι της Παρί κάτω από το παλτό του ακόμα και όταν βρέχει — φαντάζεστε αυτή την ντροπή όταν δεν έχει κερδίσει τίποτα;;;; Δεν γίνεται άλλη φορά!
εντάξει ρε φίλοι μου, σας βλέπω εδώ πάνω σα νάναι το δωμάτιο γεμάτο από εκείνες τις παλίες κίτρινες κάλτσες που φορούσαμε στα παιδιά όταν είχαμε αγώνα στις γειτονιές του Βόλου και μυρίζανε αλάτι ακόμα κι όταν τις βάφτιζες! σήμερα όμως εγώ εκείνο που θυμάμαι είναι πως πριν από χρόνια, όταν ο Πόρτερο ακόμα δεν είχε εμφανιστεί σαν μάγος από παραμύθι, ένας φίλος μου στην ομάδα του Βόλου είχε μια τσάντα με δύο γκολάντες στο τελευταίο ματς της σεζόν — και του έλεγαν όλοι πως αυτό ήταν τυχαίο! μέχρι που εκείνος έπιασε την επόμενη χρονιά τρεις φορές στο τελευταίο δέκαλεπτο! έτσι κι εδώ: οι αντίπαλοι αυτές τις μέρες βγάζουν κάποιον τύπο που τους κάνει όλους νάναι σα σχολιαρόπαιδα που ψάχνουν την μπάλα σαν πεινασμένα γουρούνια! αλλιώς πως να εξηγήσεις εκείνον τον τρόμο στους ημιχρόνους όταν βλέπουν την Παρί να τρώει τον χρόνο σα γλυκό; ας μη σας πω κι ότι ο Φαμπιάν σίγουρα έχει ξεχωρίσει έναν καναπέ στη Λάρισα κι εκεί τον βρήκανε χτες οι δημοσιογράφοι να κάνει γκριμάτσα μπροστά στον υπολογιστή — εκείνος ξέρει τι σημαίνει να γίνεται ο τελευταίος τίτλος μέσα στο σπίτι ενός αγνού ψυχικού! λοιπόν, εγώ λέω νίκη 3-1 με δύο γκολ εκείνου εκεί που όλοι τον έχουν βάλει στο τζάκετ του κι ακόμη ένας τίτλος σαν τριαντάφυλλο στον αέρα όταν οι αντίπαλοι ζητήσουν ακόμα μια φορά πέναλτι στο 94'!
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
ρε ρε φίλοι μου του μια στιγμή μου λείπει το πανό εκείνο στη Λάρισα που έκανε δυναμίτη τους άλλους όταν γράφαμε με κραγιόν στους τοίχους "παλικαριές της Παρί αλλιώς γκρίνια" τώρα βρισκόμουνα σήμερα στο κέντρο της πόλης να βγάζω ψωμί και είδα ένα παιδί με μια φανέλα σαν αυτή του Πόρτερο—κι άρχισε να τραγουδάει το "δεν υπάρχει ελπίδα εκτός εσένα" στις κουβέντες του δρόμου και στάθηκα εκεί σα μαρμαρωμένος επειδή κατάλαβα πως αυτό το πράγμα δεν τελειώνει ποτέ αυτός ο τύπος δεν κλείνει τις πόρτες αυτός δεν βάζει φρένο στους άλλους στους εχθρούς όπου και να βρίσκεται εκείνο το πράγμα που φτιάχνει χρυσό από σίδερο! μια φορά είχα δει στο Λιον τον Καντέ να κυνηγάει έναν αντίπαλο σα τον διάβολο στη γειτονιά μας του Παπουτσάδου εκείνος όμως εκεί που όλοι περίμεναν ότι θα του κάνει φάουλ εκείνος γύρισε και έδωσε ασίστ στον Πόρτερο σαν να ήταν η ίδια η μπάλα δική του μητέρα εκείνος πάντα ξέρει πού βρίσκεται η ψυχή της ομάδας σαν εκείνον τον τρελό αγρότη στη Ρόδο που βρίσκει πάντα νερό εκεί που κανείς δεν το ψάχνει και σήμερα η ομάδα ξέρει ότι ακόμα κι αν ο αντίπαλος έχει όλα τα λεφτά του κόσμου ακόμα κι αν βγάλει έναν άλλον Μessi εκείνοι έχουν έναν Πόρτερο εκείνοι έχουν έναν Φαμπιάν εκείνοι ξέρουν ότι εκείνη η στιγμή που οι άλλοι βλέπουν τέλος εκείνοι βλέπουν αφορμή για νέα ιστορία στις γειτονιές των γηπέδων! κάποιοι εδώ λένε νίκη 3-0 κάποιοι άλλα λένε νίκη 3-1 εγώ αυτό που λέω είναι πως εκείνος εκεί που βρίσκεται η μπάλα εκείνος εκεί πάντα βρίσκει τρόπο αλλιώς πως γίνεται κάθε φορά που η Παρί αναπολεί νυχτιάτες στους ψηλούς στίχους της ιστορίας;;; ας βγει λοιπόν αυτός ο αγώνας σα τραγούδι που δεν τελειώνει ποτέ σα τους φίλους που κάνουν τις νύχτες μας ανάφες σα εκείνον τον Αύγουστο στη Ρόδο όταν έγραφα στους τοίχους "αύριο ζητάμε πρωτάθλημα" κι εκεί που ξύπνησαν τα πουλιά βρήκαμε τους τίτλους στους δρόμους ανάμεσα στα ξημένα αχλάδια! 🍀🔴
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽