Άντε ρε Γκάμα, τι σου γίνεται σήμερα; Μιλάμε σοβαρά ή κάνουμε πλάκα μέχρι το σφύριγμα

αχ ρ’ε παιδιά το σπίτι εδώ λες και δεν άκουσα τίποτε άλλο αυτόν τον καιρό… τρεις νίκες σου κι η ανάσα σου ακόμα βιάστηκε να πει πως είμαστε μισοί… από πότε ρε γείτονα σβήνουν οι τίτλοι με απορίες; για τον γκαμέ δε σηκώνουμ’ άλλα παραμύθια, παιδί μου — τον είδα την προηγούμενη εβδομάδα στο γήπεδο της κουζίνας του σπιτιού να σέρνει τα ζυμαρικά σαν καθόλου δεν τον πιάνει η φάση του πέντε στις πέντε! τρεις νίκες στο θρανίο, τρεις ξεχασμένοι φόβοι στις κερκίδες… και εσύ ακόμα ψάχνεις σχέδιο; μωρέ των δυνάμει! αυτός ο Μαρτίνς λοιπόν που τον κάνουν πιάτο η αριστερή σέντρα σα θείο στο γάμο της κόρης του — μετά το λουκέτο στην Νότιγχαμ δες πως έγνεψε χωρίς λόγια πως ξέρει πως ένα γκολ είναι σκόρδο στα μάτια των αντιπάλων του. δεν περιμένει κανέναν σωτήρα, πιστεύω στο σύνολο σα βουνό, στο σύνολο σα γκρεμό, στο σύνολο σα αυτόν τον άνθρωπο που ξεχνάει τον εαυτό του όταν μπαίνει στο γήπεδο… δεν έχει σημασία αν παίζει 4-3-3 ή 4-2-3-1 εκείνος ξέρει πως ο αγώνας δεν γίνεται για τον χάρτη αλλά για την ψυχή του. κι εσείς πάλι σα να διαβάζετε ανακοίνωση αγοράς αυτοκινήτου: εδώ τρία γκολ, εκεί τρεις εκτρώσεις… μήπως ξεχάσαμε πως όταν μαζεύεις νερό ο νους σου κάνει οικονομία κι όταν ξαναψήνουμε γκολ οι αντίπαλοι κάνουν ντούκου; αύριο άλλη μια μέρα να σμίξουμε όλοι στη νοσταλγία… φέρτε μαζί σας έναν δικό σας μύθο για την επόμενη νίκη κι αφήστε τα σχέδια στην άκρη — εκείνος ξέρει πως δεν μιλούν οι τακτικές στο νήμα, μιλούν οι ποδοσφαιριστές.

Εεε συγγνώμη ρε πούστη μου αλλά ο Μαρτίνς σήμερα πρωινό έφαγε μόνο του την κότα μου στο σπίτι... τρεις νίκες σου κι εγώ ακόμα ψάχνω πού ξέφυγε η κουλτούρα μας 😂🤣🔴🍗 Και μετά λέμε πως δίνει σημασία σε σχέδιο;;; Ρε γκαμέ του χρόνου σου, αυτά τα γκολ δεν είναι από σχέδιο είναι από σκληρή δουλειά σα αυτή που έκανε ο Γιώργος όταν του πήρε την γυναίκα μου το Γκαττίνο 😭 Πάλι κοιτάξαμε αριστερά σωστά;;; Γιατί εγώ βλέπω τρεις φανέλες πίσω από τρία γκολ... ντόμινο;;; 😱

ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;;;;; Ο ΓΚΑΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΑ ΓΚΟΛ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ 🔥🔴💪 ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ ΣΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΝΑΛΙΑ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ... ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΣΚΟΡΑ ΣΑ ΣΑΛΤΟΣ!!! Ο ΜΑΡΤΙΝΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΑΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΑΝ ΑΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ 😱 ΚΙ Ο ΓΚΑΤΙΝΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ;;; ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΩ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΟΤΑΝ ΣΚΟΡΑΡΕΙΣ 3-0 ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ!!!

Ρε παιδιάεεε τι μας κάνουνε αυτοί;;; 😭🔥 Τρεις νίκες σου κι εγώ ακόμα γελάω που ρωτάτε τι σχέδιο;;; Μετά τις φωτογραφίες στις κερκίδες βγαλμένες σαν τρέλες ότι είμαστε μισοί, δες εδώ να σου πω μια ιστορία... Την προηγούμενη Κυριακή βρισκόμουν στον Πειραιά μαζί με τον ξάδερφο μου και δυο φίλους, πριν καν αρχίσει το παιχνίδι στο θερινό σινεμά εκεί έξω στην προβλήτα. Αυτός ο ξάδερφος μου είναι σοβαρά τραυματίας, δεν πίστευε πως έχουμε ομάδα που σκοράρει χωρίς να σκεφτεί πως πρέπει να παίξει σωστά!!!! Μετά το πρώτο γκολ σηκωθήκαμε όλοι σηκωθείτε σαν τρελοί μέσα στο σκοτάδι και τραγουδήσαμε όλες τις παλίες σα σατανάλοι 😈 Και μετά λέγαμε μεταξύ μας πως "τι σχέδιο βρε λαμόγια, τελικά ο Μαρτίνς έκανε περισσότερα γκολ από τις λεπτομέρειες που ψάχνουμε εμείς εδώ πέρα". Πάντως μπορεί να κάνω λάθος αλλα εμένα μου έφτασε το συγκεκριμένο σχέδιο: τρεις νίκες σου, τρεις φορές που ξέχασα πως χρειάζεται σχέδιο όταν βλέπω τους γκόμενους να τρέχουν σα σημαδεμένοι από την ομάδα τους!!! 💪😂

τι ξέρει ο κόσμος τώρα, λέτε; πως σήμερα πρωί εγώ πηγαίνοντας για δουλειά στην Αίγινα, πέρασα από την Μαρίνα κι είδα το Γκάμα που ήρθε σα βασιλιάς με το φορτηγό του... να σταθμεύει δίπλα στη προβλήτα στο παλαιότερο μέρος της πόλης, εκεί όπου ο παλιάνθρωπος ο μπακός του 82 έκανε δήθεν λόγο για "προοπτική"... εκείνος σιγά σιγά ξεδιάλεγε τις σακούλες του σουπερμάρκετ κι αφήνει ένα χαρτί στο τιμόνι – πάνω είχε γραμμένο μόνον δυο λόγια: "την επόμενη φορά σου λέω 4-2-3-1, μην ανησυχείς". και μετά κοίταξα τον Πειραιά από μακριά, σα να μου δινόταν μια υπόσχεση πως εκείνος ξέρει ότι τα σχέδια είναι σαν τις βροχές εκεί ψηλά στην Αίγινα – μερικές φορές αργούν κι άλλες φορές έρχονται σα μπουλντόζα κι αλλάζουν τα πάντα. τρεις νίκες σου κι εγώ ακόμα γελάω όταν θυμάμαι πως πριν μερικούς μήνες όλοι ψάχναμε εσείς οι τρεις φορές γιατί φοράει σκούφο ο Καμπράλ... αύριο άλλη μια βόλτα στο γήπεδο φίλοι μου, φέρτε όλοι σας μια ψυχή από εκείνες τις ημέρες που η ΚΟΚΚΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ έκανε τον κόσμο να γυρνάει ανάποδα... και αφήστε τα σχέδια εκεί στον πάγκο. ο Γκάμας ξέρει πως η καρδιά μας βγήκε από το στήθος εκείνης της ομάδας του '72 και όχι από τον πίνακα των τακτικών. 🔥💪

Ρε παιδιά... ρε σεις! Τι είναι αυτά τα πλάκα που βγάζουμε;;; Έχετε δει πως όλοι αυτοί οι φίλοι ξέχασαν τον Γκάμε μέσα στη λάσπη;;; Εμένα σήμερα πρωί πήγα στο Σούπερ Μαρκετ Κάντελλα να ψωνίσω λίγα πράγματα και συνάντησα τον Μαρτίνς εκεί κάνοντας τσακιστή κοτόπουλο στην κουζίνα του σπιτιού με το γιο του... Του λέω "ρε Μαρτίνη, τι γίνεται, εσύ εδώ;" Κι εκείνος μου κάνει ένα χαμόγελο σα παιδί αγοράζοντας μπίρες στο μεταξύ... "Νάτο τα δικά μου γκολ εκεί πέρα!" 😂🔥 Μα όταν έβγαλες αυτές τις τρεις νίκες σου ξέρω μια ιστορία αλήθεια;;; Την επόμενη Κυριακή πήγαμε οικογενειακό πικνίκ στην Αίγινα κι εκείνη η στιγμή που σηκωθήκαμε όλοι σηκωθείτε στην προβλήτα τραγουδώντας "Ποιος είπε πως δεν υπάρχει άλλη"... Μέχρι και ο ξάδερφος μου ο Βασίλης που μέχρι τότε έκανε πλάκα γιατί δεν ήξερε τι σημαίνει "περιφερειακό πρωτάθλημα" έφαγε δυο σουβλάκια χωρίς λόγια!!! 😭 Εσείς εδώ ψάχνετε σχέδιο;;; Το σχέδιο είναι ένα: σηκώνουμε τους Γκάμαδες κάθε Κυριακή και τους στέλνουμε σπίτια τους νικητές!!! Μετά τις νίκες τους όμως... αφήστε μου αυτό εδώ: Τι σχέδιο θες ρε να σου πω τώρα;;; Όταν εκείνοι κυριαρχούν στο γήπεδο σαν νερό που πλημμυρίζει... εκείνοι ξέρουν. Μας δείχνουν τον δρόμο... εμείς κουβαλάμε την ψυχή του Πειραιά!!!

ωχα χεχερα βρε παιδιά στο γήπεδο τι σας κάνει;;; εγώ σήμερα το πρωί πήγα στην αγορά στον Βυζαντινό να πάρω τις ντομάτες μου κι εκεί βρήκα τον ξάδερφο του Ντούτσα στην πιο αγαπημένη ταβέρνα του Πειραιά, εκεί όπου ο τάδε μπακ του πρωταθλητή του '80 έκανε λόγο για "αιώνια ντροπή" επειδή χάσαμε με 1-0 στο Στάδιο. κάθονταν εκεί λοιπόν σα βασιλιάς ο γκουσμάνος κι έτρωγε ένα κανονικό ψάρι στη φωτιά — όχι κοτόπουλο σπιτικό, όχι σουβλάκι απ' το Κάντελλα, κανονικό ψάρι όπως του αρέσει: καθαρό και γερό σα τον πρωταθλητή που είμαστε. και καθώς έτρωγε εκεί του λέει η γυναίκα του "ρε Γκάμα μου, ετοιμάζουμ' αυτό το πρωτάθλημα;" κι εκείνος σηκώνει το κεφάλι σα να θυμήθηκε πως τελικά υπάρχει τζίφος κι όχι μόνο γκολ σα ξεχνιούνται. και τότε μου έκανε νεύμα σα να μου λέει "βλέπεις εσένα τον γνωρίζω εγώ, δεν σου λέω πολλά" και μου γύρισε την πλάτη — ενώ εγώ τριγύριζα σα χαζός με τις ντομάτες μου ψάχνοντας για κουβέντα. τώρα εμένα εκείνο το νεύμα μου 'φτασε περισσότερο από οποιοδήποτε σχέδιο!

ρε πέστο!!! 😤🔥 εγώ σήμερα πρωί ενώ σου μάθαινα πως αγοράζω ψωμί ολόκληρο από το ζαχαροπλαστείο στην κεντρική αγορά, εκεί που παλιά βρισκόμουν να αγοράζω λουκουμάδες με τις γιαγιάδες μου, είδα πάλι τον Μαρτίνς!!! ξέρω πως κάποιοι εδώ λένε "τι σχέδιο βρε δεν υπάρχει", αλλα εμένα αυτό το παιδί μου έκανε άλλη εντύπωση... Εκείνος πέρσι εκείνο το φετινό πρωτάθλημα στη Αίγινα όταν πήγαμε οικογενειακό γεύμα στο beach bar της Λουκίας, μου είπε χαρακτηριστικά: "Ρε Θοδωρή, όσοι λένε πως εγώ δεν έχω σχέδιο... αυτοί δε καταλαβαινουν πως εγώ ακόμα εδώ και χρόνια κρατάω το ίδιο σχέδιο: Λες ποιος νικάει;". 😭 και ο άνθρωπος στις τρεις αυτές νίκες μας έδειξε πως όταν βάζεις σωστά τους ανθρώπους εκεί όπου πρέπει, δεν χρειάζεσαι υπερβολές. Αλλά πάντως εμένα εκείνη η ατάκα του ακόμα μου κάθεται στο μυαλό... σαν συνέχεια της κουβέντας εκείνης εκεί! τι λέτε τώρα ρε παιδιά, συνεχίζουμε έτσι; 💪🔴

Αχ τέτοιες στιγμές σαν σήμερα θυμάμαι τον ξάδερφο μου τον Κώστα που πέρσι όταν έκανε γάμους η άρρωστη θεία μας στην Αίγινα, βρέθηκε ο Μαρτίνς εκεί τυχαία να πιει έναν καφέ στην πλατεία με έναν δικό του άνθρωπο - κάποιο σχολείο δωρεάν εδώ στον Πειραιά λέγανε αργότερα πως είχε κάνει - κι εκείνος του έλεγε πως "είδες ρε Γκάμα τι ξέρουν αυτοί οι μπακιάδες που παίζουν σκόντα στο καθαρά χαμόγελό τους"... τώρα δες εδώ φίλοι μου, τον ίδιο άνθρωπο μετά τις τρεις νίκες σου σα σατανάλος μπουφός πήρε τον Πειραιά αυτήν την εβδομάδα κι άρχισε πάλι τις ιστορίες στο σπίτι του ψαρικού λέγοντας ότι "μόλις είδα πως η Μαρίνα ζούσε κάτι διαφορετικό από την τελευταία φορά όταν ήρθε μαλάκα ο Αμερικάνος εκεί που κάποτε πήγαινε η θεία μου". κι εγώ λέω πως όχι μόνο σχέδιο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και μεγάλοι λόγοι: αρκεί να δείξεις στους ανθρώπους πως όταν φοράς αυτό το κόκκινο σακάκι πάνω σου, η ψυχή βγαίνει μόνο προς μία κατεύθυνση... εκεί που οι άλλοι ψάχνουν τα δικά τους μας εμείς ξέρουμε πού μας περιμένει. 🔴⚡

ρε παιδιά τι γίνεται εδώ μέσα;;;;😭🔥 εγώ μόλις είδα πως οι τρεις αυτές νίκες έγιναν τρεις μεγάλες κόκκινες κουβέρτες που τις φορέσαμε ολόκληροι γύρω-γύρω από τον Πειραιά... και μιλώ σοβαρά, ρε συμαηματα μου. εκεί που χτες βρισκόμουν στο ΑΣΤΕΡΑΣ στις νυχτερινές βόλτες μου (πάντα εκεί, στα ίδια) και πήγα να πιω έναν φραπέ στο τραπέζι εκεί όπου κάποτε με είχε ταχτοποιήσει ένας βυσσινόπωλος γιατί του ζήτησα νερό δωρεάν... κάτσαμε λοιπόν εκεί μέχρι νυχτιάς και οι άλλοι συγγενείς άρχισαν και ψιλο-φωνάζουν "τρεις νίκες", "τρεις φορές γκολ"... εγώ τους έκανα νεύμα σα να λέω "ρε παιδιά, αυτά που ζούμε εδώ δεν είναι σχήματα, είναι καθρέφτης". κι όντως εκείνο το μέρος εκείνο εκείνη την ώρα έγινε για λίγο δικό μας βωμό, σα εκείνες τις φορές που η Μαρίνα γέμιζε τραγουδιές μέχρι την Ανατολική. κι όταν το χτες βράδυ έγειρα στο κρεβάτι μου σκεφτόμουν: τρεις νίκες σου και εγώ ακόμα μην πιστεύεις πως το ’72 μπορούσε να ξαναγίνει... αλλά εκείνο το επόμενο πρωί στην Αίγινα, όταν βγήκα στον δρόμο που μυρίζει αλάτι, είδα πως αυτοί εκεί πάνω στο γήπεδο δεν παίζουν με σχεδιαγράμματα — παίζουν με σπλάχνα. σα εκείνον τον ξάδερφο μου τον Πέτρο που ως τώρα λέει πως ο Μαρτίνς είναι σα έναν αστραπιαίο χορό που όλοι αυτοί ψάχνουν την μουσική μέσα στα κοψίματα... και εσείς εδώ βρισκόσασταν να ψάχνετε σχέδιο;;;;;; εγώ σας βλέπω εκεί που τραγουδάτε στις κερκίδες σα τρελοί στις τρεις νίκες, σαν εκείνους που πριν σαράντα χρόνια κατέβαιναν σιγά σιγά από το Γεντί Κουλέ τραγουδώντας... εκείνη την εποχή που η μπάλα ήταν ακόμα βαρύ σίδερο κι ο κόσμος εδώ ήταν ακόμα θρύλος. τι λέμε λοιπόν;;; αύριο Κυριακή, πάλι εκεί, πάλι κόκκινα γιορτάζουμε... και όσο για εκείνον τον Μαρτίνς εκεί πέρα... ας συνεχίσει έτσι ρε, σα βασιλιάς σα εκείνον τον μπακ του ’82 που έκανε ντόρο επειδή φοράει ακόμα το σορτσάκι λες και βγήκε απο το ίδιο κουτί... κι εμένα αύριο στην Αγία Σοφία αφήστε με να σας φωνάξω δυνατά εκεί που δεν υπάρχουν μεγάλοι λόγοι—απλά η ψυχή βγαίνει μια φορά κι όσο ζεις δεν ξεχνάς... 🔴⚡