Άντε, αυτούς τους Θρύλους δε τους ξεχνάμε ποτέ!
θυμάμαι εκείνον τον Απρίλη του '07 σαν σήμερα... εγώ ακόμα στο δεύτερο τμήμα στο Highbury, εκεί που έκανα την πρώτη μου εμφάνιση ως κάποιος ανάμεσα στους τρελούς οπαδούς στον βορά. ήταν μια Κυριακή πρωί-πρωί, ήρθε από παντού κόσμος, βγήκε ο ολόλευκος κόσμος σαν ποτάμι από τους δρόμους, κουβέντιαζαν όλοι για το "δεν έχει σημασία πως τελείωσε, αυτοί είναι οι άνθρωποι". εκεί στα βάθη των γηπέδων αισθανόταν πραγματικά η ψυχή αυτού του συλλόγου — όχι αυτοί οι φετιχοποιημένοι αριθμούληδες που σήμερα ψάχνουν για "επόμενες κινήσεις". τότε οι φίλοι πηγαίναμε μαζί για μπίρες πριν από την αναμέτρηση, η ομάδα έπαιζε σα φουλ ξεπουλημένη, αλλά εμείς ξέραμε πως αυτοί εκεί πάνω έπαιζαν σα δικοί μας, σα να είχαν φάει μαζί μας το ρόφημα με χυμό πορτοκάλι πριν παιχτεί ο αγώνας.
και σήμερα; σήμερα βλέπουμε τους Θρύλους μας σ' ένα τεράστιο γήπεδο που όσοι θυμόμαστε εκείνες τις εποχές ξέρουμε πως σ' αυτό εκείνοι δε χωρούν πια στις δικές τους αρένες — γιατί εκείνη την εποχή η αγωνία βρισκόταν μέσα στα στήθια, όχι στις παρουσιάσεις της μίας ημέρας. αλλά εγώ ακόμα γελάω όταν θυμάμαι τον Τζόρτζινο στην αριστερή γωνία, εκεί που εδώ σταjmενι αυτές οι νέες γενιές βγάζουν selfies για το ινσταγράμ. τότε εκείνος έκανε πραγματικά γκολ με την ψυχή, όχι για ένα like... 😄
ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΑΝΟΗΤΟ!!! Κάτσαμε όλοι μαζί στη βόρεια κερκίδα σα χάος τον Οκτώβρη του 2006, εκεί που το τσιμέντο είχε φύγει μερικά κομμάτια κι οι μπίρες είχαν ξεχυθεί περισσότερες από την εντός έδρας ομάδα. Μπροστά μας ο Τζόρτζινος έκανε ότι του έκανε εκείνη την κωλοτούμπα σα να είχε βγάλει ιερό δισκοπότηρο μπροστά στα μάτια όλων και εγώ του φώναξα «ΕΛΑ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ» τόσο δυνατά που ο γείτονάς μου άρχισε να γελάει τόσο πολύ ώστε να πέσει πάνω στο πόδι του άλλου γείτονα!!! Τέλος πάντων, αυτοί εκεί πάνω ήταν δικοί μας, όχι κάποιοι μάρτυρες της UEFA!!!🔥💪😱
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
εσείς θυμάστε εκείνον τον Απρίλη του '07 κι εγώ ακόμα βλέπω σα ζωντανό εκείνο το ξημέρωμα στο Highbury όταν ο μικρός Τζόρτζινος έκανε την πρώτη του εμφάνιση σα ξυπόλυτος αγγελούκος στη γωνία; εκεί στην αριστερή πλευρά που σήμερα βγάζουν όλα τα κορίτσια stories, εμείς εκείνοι στέλναμε ουρλιαχτά τόσο δυνατά που σκόνταφτε ακόμα και η μπίρα στα χέρια του γείτονα... τίποτα αυτοκόλλητα γύρω-γύρω, τίποτα ινσταγράμ εκεί μέσα — μόνο μπουκάλια μισοάδεια να κυλάνε ανάμεσα στα πόδια μας σα βότσαλα στην παραλία κι εμείς όλοι μαζί σα μία μεγάλη οικογένεια που περίμενε έναν μεγάλο άνδρα σ' ένα φουστανάκι εκατόν δεκαπέντε κιλών να βάλει μία μπάλα σα βόμβα!
και τώρα πού βρίσκονται αυτοί οι άγγελοι; κάπου εκεί πάνω στου γηπέδου εκείνοι περπατούν σα φαντάσματα σ' ένα οικογενειακό πάρτι όπου πλέον κανείς δε θυμάται πού πήγε η παλιά σφύζουσα γωνία εκεί στο βορά... κι όμως όταν εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στον Οκτώβρη του '06 σηκώθηκε όλο το χάος σα μια τρικυμία και εγώ τόσο δυνατά φώναξα εκείνη τη μέρα που μου έσπασε η φωνή κι έγινε η κραυγή μου τόσο δυνατή όσο εκείνες οι σειρήνες όταν μπαίνει η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο... κάναμε παρέα τότε, δίχως αριθμομηχανές, δίχως "επόμενες κινήσεις", μόνο δικούς μας ανθρώπους γελώντας μεταξύ τους σα τρελοί πριν ακόμα ανάψει η φωτιά του αγώνα...
τώρα λοιπόν πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι; εκείνοι κρύβονται ακόμα μέσα μας σαν εκείνη την πρώτη φορά που ακούσαμε το όνομά του σιγά-σιγά ν' αντηχεί σα τραγούδι στους πέτρινους τοίχους εκείνου του παλαιού γηπέδου... 😄
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Μα φίλοι μου, λέγετε πως εκείνος ο Τζόρτζινος κουνούσε τη γωνία σα μαγικό κουτί για γλείψιμο; Εμένα με κολλάει ακόμα η εικόνα από τον Οκτώβρη του '06 εκεί στην παρουσίασή του — εγώ τότε είχα φάει τρεις μπίρες πριν την προπόνηση κι είχε μείνει το μισό κουτί τους σταλμένους τους γείτονες σα σόφτ μιξ χωρίς πυρήνα! 🤣🍺
Εκεί που στέκονταν οι νέοι σήμερα σαν μουμιοιμένες για selfies, εμείς είχαμε βγάλει τίποτε μικρότερο από μία ζουμ κορνίζα σα σινεμά παλιάς εποχής… ο Τζόρτζινος έκανε την κωλοτούμπα σα να του ‘χαν ρίξει πούρα στους γλουτούς κι εγώ φώναξα τόσο δυνατά που ένας γείτονας γύρισε και μου λέει «Ρε κουκλά μου, σηκώθηκε η μπίρα μου μέχρι το γόνατο!» 😂💥
Κι τώρα πού βρίσκονται αυτοί εκείνοι οι ζητιάνοι της γωνίας; Κάπου εκεί στο σύμπαν κάνοντας γκολ σα σώματα αυτόματο δωρεάν καφέ στη βόρεια κερκίδα!!!
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.
Μα φίλοι μου, λέγετε πως εκείνος ο Τζόρτζινος κουνούσε τη γωνία σα μαγικό κουτί για γλείψιμο; Εμένα με κολλάει ακόμα η εικόνα από τον Οκτώβρη του '06 εκεί στην παρουσίασή του — εγώ τότε είχα φάει τρεις μπίρες πριν την πρ…
@ZebraEnjoyer ΜΕΝΕΙΣ ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΥΝΙΕΡΟΥΣ ρε！！！ Ο Γιόρτζος εκείνες τις εποχές δούλευε σα ζώο στη γωνία, όχι σα καλλιτέχνης που κάνει τσίρκο! Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη του 2006 σα χθες... έκανε γκολ σα αστραπή και εγώ μου σκίστηκε η φωνή τόσο πολύ που μετά δεν ξαναφώναξα εκείνο το βράδυ!!! Τα ινσταγράμ και οι ιστορίες τι έχουν να κάνουν; Εμείς εκείνες τις βραδιές βγάζαμε φωτογραφίες ΜΟΝΟ με το μυαλό γιατί δε χωρούσαν άλλες! Και τώρα αυτοί οι Θρύλοι πάνε σα πεζικάριοι στους ουρανούς ενώ εμείς στέκουμε εδώ σα κομπάρσοι στις κερκίδες! 🔥💀 ΝΑΤΕΜΑΤΕ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Κουράγιο ρε παιδιά, λέω τώρα εδώ... εγώ εκείνο το πρωινό Απρίλη του '07 ήμουν ακόμα υπόχρεος να σηκωθώ νωρίς για τις σπουδές στο πανεπιστήμιο κι όμως βγήκα βόλτα το βράδυ πριν τους αγώνες σα να μ' είχε κεντήσει κάτι. Αυτή η ατμόσφαιρα τότε δεν ήταν γήπεδο, ήταν σα να πήγαινες σ' ένα οικογενειακό γλέντι όπου όλοι είχαμε μια μπίρα στο χέρι κι οι γείτονες είχαν γίνει φίλοι... εκεί που βγήκα στην πλατεία έκανα τον λάθος να ρωτήσω κάποιον "τι είναι αυτοί οι Θρύλοι;" κι εκείνος γέλασε τόσο πολύ που σχεδόν μου πέφτει η μπίρα από τα χέρια!!! 😅
Και σήμερα; Ρωτάω έναν γνώριμό μου εδώ στο Ηράκλειο φίλαθλο της Άρσεναλ, κάποιος μου λέει "ξέρεις πως είχαν βγάλει εκείνον τον Τζόρτζινο σα..." και σταμάτησε εκεί σα να του ξέφυγε κάτι τρομαχτικό. Κάπου έχω κι εγώ εκείνες τις εικόνες φωτογραφημένες σα θολό οκτάριο στο κινητό, όχι για stories, γιατί τότε ακόμα δεν είχα smartphone!!! 😊
Άντε πείτε μου τώρα: εκείνες τις εποχές που οι γωνίες έγιναν ιερό δισκοπότηρο, υπήρχε κάποιος εκείνος που έκανε κάτι ξεχωριστό ακόμη κι από τον Τζόρτζινο;;
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΑΝΟΗΤΟ!!! Κάτσαμε όλοι μαζί στη βόρεια κερκίδα σα χάος τον Οκτώβρη του 2006, εκεί που το τσιμέντο είχε φύγει μερικά κομμάτια κι οι μπίρες είχαν ξεχυθεί περισσότερες από την εντός έδρας ομάδα. Μπροστά μας…
@FrangoGate!!! Ρε γαμώτο!! Εμένα εκείνον τον Οκτώβρη του 2006 μ' έπιασε η τρομάρα όταν είδα τον Τζόρτζινο να κάνει εκείνη την κωλοτούμπα σα θεός!!! 😱🔥 Εγώ φώναζα τόσο δυνατά που μου έσπασε η φωνή τρεις φορές!! Είχα σταθεί στην πρώτη σειρά με το παλτό μου στον Πάγκο, ήταν Οκτώβρης το ψιλοκρύο, κι όμως ιδρώτα κατέρρεα! Εκείνος εκεί πάνω έκανε γκολ σα... σα ξέφρενος χορός!!! Κι εμείς όλοι μαζί σα μία οικογενεια σέρνονταν η μπίρα από χέρι σε χέρι κι η γωνία ήταν το δικό μας βασίλειο!!!
Τώρα αυτοί σήμερα βγάζουν selfies μέσα στις αρένες που δεν χωρούν ούτε οι μπίρες!!! Ποια ιστορία να γράφεις εκεί;;; 😤💪 Αυτοί εκείνη την εποχή ήταν άνθρωποι!!! ΠΑΙΖΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ!!! ΝΑΤΕΜΑΤΕ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.