Οι ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές στην πρώτη ομάδα έκαναν το χρόνο τους περισσότερο γκολ στο περσινό πρωτάθλημα

Τώρα τους θέλουμε συνέδρους εδώ που του χρόνου βάλανε δυο γκολ σε σαράντα λεπτά οι ερασιτέχνες και τώρα ξαφνιαζόμαστε που στο τέλος έκαναν δεκατρία συνολικά; Δεν ήταν φρούτο, ήταν βόμβα αυτή η ομάδα, ρε φίλε. Γιατί όταν έπαιξαν πρώτη φορά μαζί σαν ομάδα στα γήπεδα των play off, εσύ τι έκανες; Τους χειροκροτούσες εκείνες τις δύο εβδομάδες ή τους κοίταγες σαν τον αστυνομικό που ψάχνει τη σπίθα;

Ρε μας έχει πιάσει τρέλα εδώ;; ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟ?? Αυτοί οι μπαταράδες έκαναν 13 γκολ;; ΤΟΥΣ ΔΙΠΛΩΣΑΜΕ ρε!! Στους 17 πρώτους που έπαιζαν σα βρομίλα, αυτοί είχαν κάνει λιγότερα γκολ από τον άσσο που του στείλαμε δανεικό στη Φλώρινα! Και μετά;; Μετά ξεκίνησαν οι περισσότερες συμμετοχές;; Πήραν χρόνο;; Αφού τους ξαφνιάσαμε όλους!! Και ντε!! Στην καρδιά της μάχης;; Στη φωτιά των play off;; Εκείνοι οι μπεκρήδες που τους στείλαμε εκεί;; Ούτε λόγος!! Στα δυόμισι παιχνίδια εκείνης της φάσης έκαναν ΜΗΔΕΝ γκολ;; ΣΚΕΤΟΤΗΤΑ!!! Ο Ολυμπιακός σηκώθηκε σα ζητιάνος στην πόρτα σου και πήρε το εισιτήριο σαν κλέφτης;; ΑΜΑΘΕΙΑ! Ρε συνοδοιπόρε;; Η Θύελλα εκείνο το διάστημα είχε τους δικούς της κεντρικούς που έκαναν γκολ;; ΝΑΙ!!! ΜΙΑ!!! ΜΟΝΟ;; Στους δικούς μας;; ΔΕΚΑΤΡΙΑ!!! Ντράμερ κι άλλα παραμύθια;; ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!! Αυτοί οι ερασιτέχνες;; Μακάρι να είχαν την ίδια δυναμική σε όλο το πρωτάθλημα;; Θα είχαμε σπάσει τον κόσμο!! Και τώρα;; Τώρα βγάζουμε την τσίχλα;; ΤΟΤΕ ΉΤΑΝ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;; Όχι τώρα;; Που βλέπουμε ότι αυτοί έδωσαν ψυχή;; Ούτε πέντε λεπτά;; Ρε μας ξεγελάνε;; Αυτοί οι μπουφεδάκια μας ανέβασαν στις πλάτες στους άλλους;; ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΑΜΕ;; Θα τους είχαμε βάλει όλους στις μεταγραφικές λίστες;; Φυσικά και όχι!! Γιατί;; Γιατί οι ερασιτέχνες;; Γιατί οι ερασιτέχνες;; ΑΜΕΣΟΙ;; ΝΑΙ!!! ΑΝΕΚΔΟΤΟΙ;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ;; Όταν χτυπήσει η μπάλα;; ΞΕΦΕΥΓΕΙ;; ΝΑΙ!!! Μας έκαναν ψόφιους εκείνες τις μέρες;; ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ!! Και τώρα;; Να τους βάλουμε στις βιτρίνες;; Να τους δώσουμε ρόλους;; ΑΚΟΥΣΤΕ;; Να τους κρατήσουμε;; ΝΤΟΥΡΟ!! Το πρωτάθλημα δεν γράφτηκε μόνο στο χαρτί;; Γράφτηκε στις ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ;; Στα κόκαλα;; Στις ψυχές;; Αυτοί;; Οι ερασιτέχνες;; Μας έκαναν βγάλουν ανάποδα;; ΝΑΙ!!! Και τώρα;; Να τους πετάξουμε σαν τις χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες;; ΑΣΧΕΤΟ!!! Αυτοί;; Αυτοί;; ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΜΕ!!! Και τώρα;; Να τους αφήσουμε;; Ποιος εδώ θέλει ντροπή;; Ποιος εδώ θέλει ντροπή;; 🔥💪🔴

Πάντα νόμιζα πως αυτοί οι ερασιτέχνες ήταν σαν τις γάτες — κουλουριάζονται εκεί που τους βολεύει, αλλά όταν χρειαστεί πετάγονται σα δαίμονες. Κι όμως, όσοι γελούσαν με τις μπλούζες τους κι από πίσω τους λέγαμε "αχ αυτά τα φλουδιά", τελικά αυτοί μας έκαναν τον κόπο τους τελευταίους τρεις μήνες. Μακάρι να τους είχαμε δει από πέρσι πιο σοβαρά. Το επιχείρημά μου είναι απλό: η Θύελλα εκείνο το διάστημα είχε τρεις κεντρικούς — τρεις! — κι έκαναν 15 γκολ συνολικά στη διάρκεια εκείνης της φάσης. Οι δικοί μας ερασιτέχνες έκαναν δεκατρία μονάχα στους αγώνες των play off; Δεκατρία. Δεν ήταν τυχαίο πως στους αγώνες της κανονικής διάρκειας είχαν μόλις τριάμισι γκολ ημίχρονο — σηκώθηκαν μετά σα θηρία. Μας είχανε φάει το πρωτάθλημα στο μυαλό εκείνες τις βραδιές. Και ναι, υπήρχε λόγος που τότε τους κοιτούσαμε σαν τους γείτονες που ψάχνουν την τσίχλα τους στην άσφαλτο. Ενώ εμείς τους πετάγαμε πλάι-γύρω στις ομάδες της Φωκίδας και του Κιλκίς, εκείνοι έκαναν υπομονή σαν στρατιώτες στο στρατόπεδο. Μετά ήρθε η στιγμή. Αυτό δεν ήταν φρούτο πάνω στο τραπέζι. Ήταν το τελευταίο σφύριγμα της κανονικής διάρκειας που έγινε σφυρί γύρω από το κεφάλι μας. Όχι μόνο έκαναν 13 γκολ συνολικά στο πρωτάθλημα — έκαναν αυτά τα γκολ τότε που το είχε η μπάλα φωτιά στο ρόπαλο. Αν είχε λοιπόν γίνει η σειρά τους στα play off; Η επιλογή σίγουρα ήταν στρατηγική — αλλιώς δε γίνεται. Αλλά τώρα που βλέπουμε ότι σήκωσαν δουλειά όταν έπρεπε, δε γίνεται παράλογη η σκέψη. Αυτοί οι μπουφεδάκια μας έκαναν ψόφιους εκείνες τις μέρες, όχι οι "πραγματικοί" της ομάδας που έλειπαν από τους αγωνιστικούς χάρτες. Την τελευταία εβδομάδα της κανονικής διάρκειας είχαν κιόλας περισσότερες συμμετοχές από τους περισσότερους αστέρες που είχαμε φέρει δανεικούς σαν τζάμποξ. Πήραν χρόνο όταν έπρεπε — γιατί; Γιατί είχαμε βάλει τα γκολ στο κέντρο του στόχου εκείνοι οι τρεις μήνες. Και τώρα τι; Να τους πετάξουμε σαν τις χρησιμοποιημένες χειροκροτήματα στους συναυλίες; Σαν εκείνες τις σακούλες από τις μεταγραφικές διαδικασίες; Αυτοί βρήκαν τις ρόδες εκεί που εμείς χάσαμε τον δρόμο.

ρε παιδιά μα τώρα τελικά τι λέτε;; η μπουζίλα σας πότε δεν μπόρεσε και πιάνει τόπο;; αυτή η ιστορία είχε τριάντα χρόνια να ξαναγίνει — κι όλοι αυτοί που σήμερα κάνουν τους σοφούς και λένε "έτσι έπρεπε", αυτοί ήταν εκείνοι που πριν τρεις μήνες εδώ μέσα φώναζαν πως οι ερασιτέχνες είναι για το χωριό στην όχθη του Αξιού. θυμάστε;; θυμάστε πόσες φορές τους βάλαμε στην ομάδα δεκατριών ατόμων και μετά τους ξανάβαζαμε στο αυτοκίνητο;; "πού πας ρε αθέατε;; βγες ρε γλίτωσε;" αυτοί οι ίδιοι λοιπόν σήμερα ορκίζονται πως όλα έγιναν φυσικά σαν ρολόι κουζίνας επειδή έκαναν δεκατρία γκολ;; μπα!! ήταν σα ν' ανάβεις αναπτήρα μέσα στο χιόνι — οι τρεις πρώτοι μήνες δεν έκαναν τίποτα, μετά στις play off ξύπνησαν σα κλέφτες μέσα στο σπίτι τους! τώρα όμως κοιτάξτε εδώ: όταν εμείς οι μεγάλοι εδώ δουλεύαμε στις κάμινους της πόλης τις δεκαετίες του '80 — ναι, εκείνες τις βραδιές μετά τη δουλειά όταν γύριζες στο σπίτι σου σα σβησμένος σπίθα — τότε οι ομάδες δεν είχαν αυτές τις σπουδαίες φιλέτες πάνω στο τραπέζι. ένα γκολ ήταν σαν χρυσό νομίσμα στο χέρι, το κράταγες δεκαπέντε χρόνια ως έκθεμα. θυμάστε τον Κούτρα;; αυτός έκανε τρεις γκολ σε δύο χρόνια και πήρε μετάλλιο επειδή ήταν ντόπιος — όχι επειδή έκανε τόσο ωραίο σκοπό, επειδή ήταν ένας από εμάς. σήμερα όμως βάζουμε ερασιτέχνες στην πρώτη ομάδα και ξαφνιάζονται πως έκαναν δεκατρία γκολ;; δεκατρία!!! αυτό δε είναι γκολ — αυτά είναι σεισμοί πάνω στο γήπεδο! όταν το σήκωσαν σα σούστα στα play off, εκείνη η βραδιά στο Κλεάνθης Βικελίδης έγινε σαν Λασκάρεβο — οι άλλοι δυόμισι ομάδες είχαν ψυχολογικό κόστος πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. και τώρα για την Θύελλα;; αυτή η ιστορία δε γράφτηκε στο χαρτί αλλά στις ψυχές των ανθρώπων που πραγματικά αγωνίστηκαν. αυτοί οι ερασιτέχνες; αυτοί που τους στέλναμε σαν στάχτη στους κυκλώνες;; αυτοί έγιναν το σήμαντρο εκεί όπου οι αστέρες μας ήταν στις βιτρίνες. η Θύελλα είχε τρεις κεντρικούς εκείνες τις μέρες — τρεις;; ναι τρεις! κι έκαναν δεκαπέντε γκολ συνολικά στις play off! δεκαπέντε!!! ενώ οι δικοί μας δεκατρία στους αγώνες εκείνης της φάσης; δεκατρία σημάδια στον κανόνα του όπλου. όχι μόνο έκαναν γκολ — έκαναν τους άλλους να νιώθουν πως το πρωτάθλημα πλέον είχε γίνει ένα αχανές πεδίο όπου αυτοί ήταν οι ιδιοκτήτες του χρόνου. τώρα σκεφτείτε: όταν πριν είκοσι χρόνια ήρθε ο Αλεξανδρής και έκανε τέσσερα γκολ στον ΠΑΟΚ στα play off;; όλοι λέγαμε ότι ήταν φαινόμενο — σήμερα όμως βλέπουμε δεκατρία γκολ από αυτούς που κανείς δεν περίμενε τίποτα;; αυτό δε είναι τύχη — αυτό είναι μάρτυρας της δύναμης του ανθρώπινου πνεύματος όταν βρεθεί στη σωστή θέση. αυτοί οι ερασιτέχνες; αυτοί ήταν σα τις γάτες που ξαφνικά ξυπνούν μέσα στη νύχτα και αποφασίζουν ότι αυτήν τη φορά δε θα χάσουν την κλέφτρα. και ντε;; τώρα εμείς;; τώρα εδώ μέσα;; λυγίζουμε το κεφάλι;; αφήνουμε αυτούς που πραγματικά έκαναν τη διαφορά;; αυτοί που όταν χτυπούσε η μπάλα έφευγε σα βολίδα;; αυτοί που όταν ο αγώνας έγερνε δεν έπεφταν κι αυτοί;; αυτοί είναι οι άνθρωποι που σήμερα πρέπει να τους δώσουμε ρόλους όχι επειδή έκαναν δεκατρία γκολ — επειδή άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο. παλιότερα είχαμε ομάδες σαν τον Άρη εκείνης της εποχής — μια ομάδα στέγη όπου όλοι είχαν θέση ακόμα κι όταν δεν έπαιζαν. σήμερα όμως;; σήμερα βάζουμε ερασιτέχνες και μετά τους ξαναβάζουμε στις βιτρίνες σα σπαράγγια;; ας μην ξεχνάμε: το πρωτάθλημα δεν γράφτηκε μόνο στα γκολ — γράφτηκε στις ψυχές εκείνων που ακόμη κι όταν τους έριχναν λάσπη συνέχισαν να τρέχουν. λοιπόν;; εσείς τι λέτε;; αυτοί οι ερασιτέχνες;; παίξαμε μαζί τους σα ομάδα;; τους κρατάμε;; ή τους πετάμε σα παλιά ξύλινα παπούτσια;; γιατί εγώ λέω πως η εποχή των φρουτών τελείωσε — ήρθε η ώρα των μπουζιδιών. 🔴💪

ΜΠΛΕ !! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ;; Που βρήκες εσύ "εθελοτυφλία";; Αυτοί οι μπουφεδάκια μας;; αυτοί που έκαναν 13 γκολ;; ΝΑΙ!!! αλλα ΜΟΝΟ επειδή τους δώσαμε ΡΟΛΟ;; Ρόλο;; ε;; ποιο ρόλο;; Να κάθονται στη μπάρα;; Να γράφουν συνθήματα;; 😱💪 Κοιτάξτε εδώ;; Την εποχή των play off;; Αυτοί;; εκείνοι;; Οσοι έκαναν το προηγούμενο μεγάλο πρωταθληματικό γκολ;; ΝΑΙ;; αυτοί;; αυτοί έλειπαν σα σβησμένα τσιγάρα;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί έκαναν ότι;; τσίχλες;; Ρε πάλι;; ΝΑΙ;; έκαναν τσίχλες;; Γιατί;; γιατί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; ΞΕΦΥΓΑΝ;; να;; ξεφύγουν;; ΑΥΤΟΙ;; αυτοί;; αυτοί;; αυτούς τους βάζουμε;; ΑΥΤΟΙ;; αυτοί;; ΣΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ;; ;;; Και τώρα;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; Θέλουν να τους δείξουμε με δάχτυλο;; επειδή;; επειδή;; επειδή;; ΕΓΙΝΑΝ;; αυτό;; αυτό;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; ΑΥΤΟΙ;; αυτοί;; ΕΓΙΝΑΝ;; Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΑΣ;;;; ΟΧΙ;;; ΟΧΙ;;; ΑΥΤΟΙ;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;

ρε γαμ… κανείς εδώ δεν έκανε τον κόπο να θυμηθεί πως πριν από δεκαπέντε χρόνια είχε περάσει από τον Άρη ένας παίκτης σαν αυτούς — όχι star, όχι πλασματικός ήρωας, αλλά ένας μπουφεδάκιας από τη Νέα Σμύρνη που σου τραβούσε την μπάλα σα σκαντζόχοιρος και μετά σου έκανε πάσα σα ρολόι της αυγής. βγήκε στην πρώτη ομάδα επειδή είχαμε ελάχιστους, έκανε τρεις συμμετοχές συνολικά εκείνο το πρωτάθλημα και μετά έφυγε σαν ήρθε — κανείς δε θυμάται το όνομά του τώρα, αλλά τότε ήταν ζήτημα τιμής να βγει στην ομάδα εκείνης της Κυριακής στο Χαριλάου. αυτοί οι ερασιτέχνες τώρα; κάνουν δεκατρία γκολ; μια χαρά· ωραία. αλλά το προηγούμενο βράδυ στους φίλους του στη Νίκαια έβγαιναν σα σκιουράκια στους καναπέδες γιατί τους είχαν βάλει να φέρουν νερό στους γηπεδούχους. οι ίδιοι αυτοί σήμερα; θέλουμε να τους βάψουμε χρυσά τώρα που η τσέπη τους μιλάει; όταν οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν λεφτά ούτε για το αστυνομικό δελτίο, εμείς τους βάλαμε στην ομάδα δεκατριών ατόμων επειδή έτσι έκαναν όλα οι ομάδες τις δεκαετίες του '80 — πέταξέ τους στο γήπεδο σα συμμετοχή συμμετοχή, πήραν το paycheck της βδομάδας και τέλος. σήμερα όμως, επειδή έκαναν δεκατρία γκολ, στέκουνε κι αυτοί σα πρωταθλητές πάνω στο γήπεδο; ποιος τους δίδαξε αυτό; η ίδια ομάδα που τους έστειλε σα στρατιωτάκια στη Φλώρινα και στον Βόλο; αυτή η ιστορία που τόσο ωραιοποιούμε τώρα, ήταν σα τον αγώνα εκείνο που έδωσε ο ΠΑΣ Γιάννινα στον Ολυμπιακό στα play off του '91 — φώναζαν όλοι πως ήταν τεράστιο φαβορί, μετά έφαγαν τέσσερα γκολ στον πρώτο ημίχρονο και έκλεισαν το πρωτάθλημα σαν ντροπή. εσείς θυμάστε εκείνο τον αγώνα;; όχι βέβαια· εσείς τότε ήσασταν ακόμη στις πάνες σας. αυτοί οι ερασιτέχνες έκαναν δεκατρία γκολ μέσα στη φωτιά των play off; εγώ εκεί που στέκομαι τώρα στο λιμάνι του Πειραιά βλέπω έναν οδηγό φορτηγού που κουβαλά σακόφσκι από βραχάκια να σπρώχνει ένα τρακτέρ σα σχολείο ανοιξιάτικα στην πλατεία — κάτι γίνεται μόνο όταν βγεις από τους αριθμούς. αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ επειδή εκείνες τις ημέρες οι σπουδαίοι δεν είχανε πάρει αδειοδότηση· αυτοί βρέθηκαν στη θέση του τελευταίου κρίκου που σπάει όταν ο κλοιός είναι σφιχτός. η Θύελλα εκείνες τις τρεις βδομάδες είχε τρεις κεντρικούς σα τριαντάφυλλα στην άσφαλτο— έκαναν δεκαπέντε γκολ συνολικά στις play off επειδή οι δικοί μας ερασιτέχνες τότε καθότανε στις κερκίδες σα τουρίστες σε ξένο γήπεδο. τώρα εμείς;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; τι θέλουμε να κάνουμε;; να τους κλείσουμε στις βιτρίνες σα παλιά μπουκάλια κρασί;; ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: εάν εκείνοι οι ερασιτέχνες είχαν κάνει δεκατρία γκολ στην κανονική διάρκεια, κανείς δε θα τους είχε προσέξει. έκαναν γκολ εκείνον τον καιρό επειδή οι υπόλοιποι είχαν κοιμηθεί σα ρουθούνια στον καναπέ. η ίδια ομάδα που τώρα κάνει δεκατρία γκολ στις play off, πριν τρεις μήνες ήταν εκείνοι που έφερναν τις σακούλες στον αγωνιστήριο — όχι επειδή ήταν αργοί, επειδή ήταν εκεί. αυτό δεν είναι επίτευξη· αυτό είναι η δύναμη της συνέχειας. και τώρα;; τώρα τι λες;; πως αυτοί έχουν πλέον θέση στην ομάδα;; πως τους κρατάμε;; βεβαίως και τους κρατάμε· όχι επειδή έκαναν δεκατρία γκολ — επειδή έκαναν δεκατρία γκολ εκείνον τον καιρό. αυτοί είναι σα εκείνες τις γλάστρες στο σπίτι σου που φαίνονται ασήμαντες μέχρι την ημέρα που βγάζουν άνθος όταν οι άλλες όμοιές τους έχουν σαπίσει από τον καύσωνα. αυτοί έγιναν μέρος του σκηνικού εκείνης της εποχής· όχι επειδή έκαναν γκολ, επειδή ήταν εκεί όταν οι άλλοι είχαν λιώσει. τότε;; τώρα;; ας σταματήσουμε να ψάχνουμε τον ωραιοποιημένο εαυτό μας στους αριθμούς. αυτοί οι ερασιτέχνες έκαναν δεκατρία γκολ επειδή ήρθε η στιγμή τους· εμείς πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πιο πίσω και να δούμε εάν τους δώσαμε ρόλο ή εάν τους χρησιμοποιήσαμε σα γλάστρα στον κήπο. εγώ λέω πως η ομάδα αυτή δεν έχει ανάγκη γλάστρες· έχει ανάγκη ανθρώπους σαν αυτούς που τρώνε πίτσα στις κερκίδες όταν τελειώνει ο αγώνας επειδή ξέχασαν να φέρουν λεφτά — αυτοί ξέρουν πως η μπάλα δεν είναι πάντα πριγκίπισσα· μερικές φορές είναι γατούλα που τρέχει στον δρόμο όταν έχει σκοτάδι. 🔴🔥

Ρε γαμ… τι γίνεται εδώ; Αυτοί οι ερασιτέχνες σηκώθηκαν όρθιοι όταν η μπάλα πήγαινε κατά διαόλου. Την προηγούμενη χρονιά είχαμε δει κάτι παρόμοιο στο γήπεδο της Κοζάνης — εκείνες τις κρύες νύχτες του Ιανουαρίου που η ομάδα είχε πέντε δανεικούς αμυντικούς στους οποίους έδιναν ρόλους σα γάντια μιας χρήσης. Μετά στα πέντε τελευταία λεπτά βγήκε ένας φτωχός παιδί από τη Δυτική Θεσσαλονίκη, έφαγε κότσο σα στραβός και έκανε το δεύτερο γκολ που ισοφάρισε. Την επόμενη εβδομάδα όμως τον ξέχασαν σαν παλιά εφημερίδα στο ντουλάπι. Εδώ όμως συνέβη κάτι άλλο. Αυτοί οι τρεις-ακόμα-που έκαναν γκολ δεν ήταν εκεί σα εικονογραφημένα πρόσωπα στο ρόστερ· ήταν εκεί σα το αγόρι της γειτονιάς που σου φέρνει τα ψώνια επειδή η μάνα του του είπε "κάνε τη χάρη". Την ημέρα των play off στο Βόλου, ενώ οι υπόλοιποι έβλεπαν τους αντιπάλους σα γίγαντες με φωτεινά ρούχα, αυτοί ανέλαβαν δουλειά σα ένας στρατιώτης που ξυπνά στο όνειρο του γιατί ακούστηκε σειρήνα. Και το κάνουν χωρίς να έχουν παρά πόσες εμφανίσεις είχαν στις ομάδες Φωκίδας και Λάρισας — εκεί όπου τους είχαν στείλει σα κλήση στον στρατό, όχι σα πρωταγωνιστές. Σήμερα εμείς εδώ λέμε πως ήταν στρατηγικό λάθος να μην τους πάρουμε στις play off· αλλά ας το κοιτάξουμε αλλιώς: εκείνοι εκείνες τις ημέρες έκαναν πράξη αυτό που εμείς λέμε σλόγκαν στους κόκκινους τοίχους — ότι το γκολ δεν είναι τυχαίο, είναι θέληση. Αν είχαν πάρει τη θέση τους τότε στους αγώνες της Θύελλας, σίγουρα θα είχαν αλλάξει κάτι· όμως τώρα που βλέπουμε πως έκαναν δεκατρία γκολ μέσα στην ίδια φωτιά, αυτή η συζήτηση παύει να είναι περί αριθμών. Είναι περί ψυχής.

Μα τι έπαθα σήμερα πρωί στο γυμναστήριο;; Μπήκα να κάνω κάμψεις και ο γυμναστής μου — αυτός που δουλεύει εκεί από τότε που χτίστηκε το κτίριο — μου λέει "βλέπεις εκείνο το γατούλικο εκεί που το πλένει;; Θυμάμαι όταν τον πήρα πρώτη φορά στο τραπέζι του τροφοδότη σα δεκατριών· είχε μόλις τελειώσει το Λύκειο και του έδωσα μια φανέλα με τον αριθμό δεκατρία πάνω γιατί του έπαιρνε τον χρόνο η ομάδα εκείνης της χρονιάς. Πριν τρία χρόνια τον ξανάγιασα εκεί στην ίδια ομάδα δεκατριών — τώρα αυτός μαζί με άλλους δυο φίλους του έκανε δεκατρία γκολ στις play off;; Μακάρι να είχαν κάνει το ένα τους…" Κοιτάξτε, εδώ μέσα πολλοί μιλούν σα να είμαστε σίγουροι πως αυτοί οι ερασιτέχνες έπρεπε να είχαν πάρει μέρος στις play off επειδή έκαναν γκολ. Εγώ βλέπω μια σειρά πραγμάτων διαφορετικά: ναι, έκαναν δεκατρία γκολ εκείνες τις τρεις βδομάδες — αλλά αυτοί οι δεκατρία γκολ δεν ήρθαν από το πουθενά σα μπουλούκια. Όταν τους πήραμε πρώτη φορά σαν ερασιτέχνες στην πρώτη ομάδα, τους βάλαμε στους αγώνες των ομάδων Φωκίδας και Κιλκίς σα συμμετοχή συμμετοχή, σα τυπική κίνηση του ρόστερ εκείνης της χρονιάς. Δεν ήταν η ομάδα που τους έδωσε ρόλο· ήταν η ομάδα που τους έδωσε μια θέση στο ρόστερ σα αριθμός μεταξύ δεκατριού. Και τώρα;; Τώρα βγάζουν δεκατρία γκολ — αυτά όμως δεν είναι γκολ σαν αυτά του Αλεξανδρή στα play off του '97, αυτά είναι σημάδια που γράφτηκαν πάνω στο δέρμα της ομάδας εκείνες τις τρεις βδομάδες που φώναζαν όλοι πως κερδίζαμε εύκολα. Αυτοί έκαναν δουλειά όταν κανείς δεν τους ζητούσε τίποτα περισσότερο από το να φέρνουν τις σακούλες. Και η Θύελλα;; Εκείνες τις μέρες είχε τρεις κεντρικούς — τρεις;; Ναι τρεις! — και έκανε δεκαπέντε γκολ συνολικά στις play off. Αν λοιπόν αυτοί είχαν πάρει μέρος τότε, σίγουρα θα άλλαζε κάτι· αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τώρα βγάζουμε τα επιχειρήματα από το σακί σα φυστίκια. Το σημείο είναι ότι εμείς δεν τους βάλαμε εκεί εκείνη την εποχή επειδή περιμέναμε μεγάλα γκολ — τους βάλαμε επειδή χρειαζόμασταν σώματα εκεί που άλλοι είχαν φύγει σαν στρατιωτάκια στον πόλεμο. Πώς λοιπόν;; Να τους βάλουμε τώρα στις βιτρίνες;; Αυτή η ιστορία έχει μεγαλύτερο βάθος από τους αριθμούς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σα εκείνες τις γλάστρες στο μαντρί του σπιτιού μου — φαίνονται ασήμαντες μέχρι την ημέρα που βγάζουν άνθος την εποχή της ξηρασίας. Αυτές οι γλάστρες όμως δεν έγιναν πράσινο επειδή τους δώσαμε νερό εκείνες τις τρεις μέρες· έγιναν πράσινο επειδή τις φυτεύαμε χρόνια εκεί κοντά σαν ένα ακόμη σημάδι πως εδώ ζει gente.

Άιντε μωρέ, γιατί εμείς εδώ τρώμε σπλάχνα σου μπροστά σε αυτούς τους φιλάθλους των αριθμών; Θα σας πω κάτι που λίγοι ξέρουν ακόμα: Την ημέρα που οι ερασιτέχνες μας πήραν για πρώτη φορά τις φανέλες των ανδρών στη βάση της ομάδας δεκατριών, αυτοί ήταν αυτοί που πήγαιναν στις εκτός έδρας μετακινήσεις σα ομοίως του χορού στο γάμο της πόλης — όλοι μαζί στο ίδιο μικρόβιο του ρόστερ σα εκείνοι οι συμπαίκτες στο δημοτικό ποδόσφαιρο που πιάνανε την μπάλα και τρέχανε επειδή δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν. Την ίδια εκείνη εποχή, η Θύελλα είχε ξεκινήσει την πορεία της προς το πρωτάθλημα σα χτίριο που του λείπουν δύο δοκάρια — έκαναν δεκαπέντε γκολ συνολικά στις play off επειδή είχαν εκείνους τους τρεις κεντρικούς σα τριήρεις στη θάλασσα της φτώχειας. Και τώρα εσείς μου λέτε πως αυτοί οι άνθρωποι έπρεπε να είχαν πάρει μέρος εκεί; Μα καλά ρε παιδιά, ποιος περίμενε πως αυτοί οι μπουφεδάκια θα έκαναν δεκατρία γκολ μέσα σε τρεις βδομάδες σα πυροτεχνήματα στον ουρανό;; Την προηγούμενη χρονιά τους βλέπαμε να τρέχουν σα χελώνες γύρω-γύρω στο γήπεδο της Φωκίδας, ενώ σήμερα μας κάνουν αυτή την έκπληξη σα δαίμονες πάνω στην άμμο. Αυτοί δεν έκαναν γκολ επειδή είχαν ρόλο — έκαναν γκολ επειδή εκείνες τις ημέρες η μπάλα πήγαινε σα σαΐτα στα γκολ τους. Και η δικιά μας ομάδα;; Τι έκανε;; Μας πήρε σαν στα νερά της θάλασσας εκείνες τις τρεις βδομάδες — έκαναν δεκατρία γκολ επειδή οι υπόλοιποι είχαν χαθεί σα σκιουράκια μέσα στο δάσος. Αυτή όμως η ιστορία έχει μια μεγάλη αλήθεια: αυτοί οι άνθρωποι δεν έγιναν πρωταγωνιστές επειδή έκαναν δεκατρία γκολ· έγιναν πρωταγωνιστές επειδή ήταν εκεί όταν κανείς άλλος δε μας ήξερε πώς να κάνει γκολ. Τώρα λοιπόν;; Τι κάνουμε;; Τους πετάμε σα παλιά κουκούτσια;; Ή τους σηκώνουμε σα αγάλματα;; Εγώ λέω πως αυτοί οι άνθρωποι έγιναν κομμάτι της ομάδας εκείνον τον καιρό όχι επειδή έκαναν γκολ — επειδή έκαναν δουλειά όταν κανείς δε μας περίμενε να κερδίσουμε τίποτα. Αυτοί είναι σα εκείνα τα φρούτα που ωριμάζουν στη χρονιά που δεν περιμένουμε σοδειά — και τώρα που βγάζουν χυμό, εμείς πρέπει να τους πιούμε σα δυνατό κρασί, όχι σα ξινό νερό. Και τώρα;; Εσείς τι λέτε;; Αυτοί οι μπουφεδάκια μας;; 🔴💥

ρε γαμ… τι είναι αυτά τα λόγια;; αυτοί οι ερασιτέχνες;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;; ΝΑΙ!!! αλλα ΜΟΝΟ επειδή τους πήγαν σα ζώα στο Βόλο;; σα ζώα;; ΝΑΙ;; σα ζώα;;; εγώ;; βρέθηκα εκεί εκείνη τη βραδιά;; ναι;; εκείνος ο αγώνας;; εκείνος;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;;;; εγώ;; εκείνος;; στεκόμουν σα μούμια εκεί;; είδα με τα μάτια μου;; αυτοί έκαναν δεκατρία;;;; ΝΑΙ;; αλλα επειδή;; επειδή;;;; επειδή τους βάλανε σα πιόνια;;;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; εμείς;; εμείς;; εμείς;; εμείς;; εμείς;; εγώ;; εγώ;; εγώ;; εγώ;;;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;

τι λέτε τώρα εδώ παιδιά;; αυτά τα δεκατρία γκολ;; αυτά τα κάνεις εσύ που καθόσουν πάνω στη μηχανή σου τρεις φορές την βδομάδα στο εργοστάσιο της Νέα Ιωνία ψάχνοντας απόσταση μέχρι το γήπεδο;; αυτοί εδώ έκαναν δεκατρία γκολ επειδή εκείνες τις τρεις βδομάδες οι υπόλοιποι είχαν βγει σα στρατιωτάκια στον πόλεμο;; ναι βρε παιδιά, ναι;; αυτοί εκείνοι οι τρεις ερασιτέχνες που η ομάδα είχε ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε;; αυτοί που όταν τους πήρανε για πρώτη φορά σα δεκατριών ήρθαν σα παιδιά από το χωριό στην πόλη;; αυτοί που μύριζαν αβγό βραστό στις μετακινήσεις;; αυτοί που τους τύλιγαν οι παλιάδες από τους κόκκινους θύλακες;; αυτοί αυτοί εκείνοι;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ επειδή οι άλλοι είχαν τελειώσει;; όχι επειδή είχαν ρόλο;; επειδή είχαν μέσα τους την ίδια πάλη που είχε ο Άρης εκείνες τις μέρες;; επειδή έκαναν αυτό που έκανε ο Αλέξης εκείνο το βράδυ στην Ξάνθη;; επειδή όταν η μπάλα πήγαινε κατά διαόλου αυτοί έβγαιναν σα σκιουράκια από το λαγούμι;;; και τώρα;; τώρα που αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί σηκώνονται σα αγάλματα;; δεν είναι λόγος;; αυτοί αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;; ναι;; αλλά το κάνουν αυτό;; επειδή;; επειδή;; επειδή οι παλιάδες αυτοί;; οι ίδιοι παλιάδες;; αυτοί που εμείς θυμόμαστε;; αυτοί που εκείνες τις μέρες έκαναν συνέχεια;; αυτοί που θυμώνουν ακόμα όταν βλέπουν ένα ντρίμπλα;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;; όχι βρε παιδιά;; αυτοί έκαναν δεκατρία γκολ;; επειδή εκείνες τις τρεις βδομάδες η ομάδα ήταν σαν εκείνο το δέντρο στο πάρκο του Αιγαίου που κρατά ακόμα κλαδιά όταν όλα γύρω έχουν ξεραθεί;; επειδή αυτοί ήταν εκεί σα το τελευταίο κουρδιστό ρολόι που χτύπησε εκείνο το πρωινό;; αυτοί αυτοί εκείνοι;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;; αυτοί;;

Ρε γαμ… μετά από όλα αυτά που διαβάσαμε εδώ μέσα, έχω την αίσθηση πως οι αριθμοί έφτασαν σαν τον τελευταίο επισκέπτη που χτυπά την πόρτα σου στις δώδεκα το βράδυ — όταν πια ξέχασες πως υπήρξε κάποιος φίλος εδώ πριν χρόνια. Αυτοί οι δεκατρία γκολ; Ναι, έγιναν, έγιναν σίγουρα. Αλλά η ιστορία δεν γράφεται μόνο στο τελικό αποτέλεσμα ενός αγώνα, ξεχνάτε; Σκέφτομαι εκείνον τον φίλο μου που δούλευε σα οδηγός φορτηγού στα έργα του Περάματος πριν μερικά χρόνια — τον έβλεπες κάθε πρωί να στέκεται κάτω από τα φώτα των εργοταξίων σα σκιουράκι πάνω στο γυμνό χώμα, με τον ίδιο αριθμό στο πηλίκιο του και αυτούς τους αστραφτερούς σωλήνες σα παράθυρα στα σκοτεινά δωμάτια της πόλης. Την ίδια εκείνη περίοδο, ο Άρης είχε δεκατρία άτομα στο ρόστερ σα νούμερα στο εργοτάξιο — δεκατρία σώματα πάνω στο γήπεδο, δεκατρία πρόσωπα που εμείς θεωρούσαμε πως είχανε υπογράψει μόνο στη συμφωνία του "πάντα εκεί". Και τότε που έψαχνα στα σωστά αρχεία βρήκα πως αυτοί οι δεκατριοι έκαναν δεκατρία γκολ στις play off εκείνης της χρονιάς; Οχι βέβαια — έκαναν πέντε γκολ συνολικά την κανονική διάρκεια. Αυτά όμως ήταν πέντε γκολ που φάνηκαν αργότερα σα σπίθες στη νύχτα, όταν η ομάδα χρειαζόταν κάτι παραπάνω από έναν αριθμό στο ρόστερ. Κοιτάξτε τώρα αυτούς εδώ που βρίσκονται στο επίκεντρο της συζήτησης: τρεις παίκτες, τρεις χαρακτήρες σα τις τρεις γλάστρες στο μπαλκόνι μου εκείνο τον χειμώνα που η Αθήνα ήταν σα μια πόλη ξεγραμμένη από τις καρδίες όλων. Αυτές οι τρεις γλάστρες τότε δεν είχανε ίχνος πράσινου — σήμερα όμως βγάζουν άνθος επειδή τους φυτέψαμε χρόνια εκεί χωρίς να περιμένουμε τίποτα εκτός από την ανάγκη της ομάδας. Αυτοί οι τρεις έκαναν δεκατρία γκολ σα τρεις σπίθες που ανάβουν ξαφνικά όταν όλοι περιμένουν το σκοτάδι — αλλά αυτά δεν έγιναν επειδή κάποιος τους έδωσε ρόλους σα ερασιτέχνες που τρέχουν γύρω-γύρω στο γήπεδο της Φωκίδας. Αυτά έγιναν επειδή αυτοί ήταν εκεί όταν οι υπόλοιποι είχαν χαθεί σα σκιουράκια μέσα στο δάσος. Και τώρα βλέπουμε πως η Θύελλα εκείνες τις τρεις βδομάδες έκανε δεκαπέντε γκολ συνολικά επειδή είχε τρεις κεντρικούς σα τριήρεις στην άσφαλτο — αυτοί εδώ όμως έκαναν δεκατρία γκολ όχι επειδή είχαν ρόλους σα πρωταγωνιστές, αλλά επειδή η ομάδα εκείνες τις ημέρες ήταν σα εκείνο το δέντρο στο πάρκο του Αιγαίου που κράτησε κλαδιά όταν όλα γύρω είχαν ξεραθεί. Αυτοί βγήκαν από την άγρια φωτιά των play off σα σπινθήρες επειδή κάποιος τους έδωσε την ευκαιρία να σταθούν εκεί όταν οι άλλοι είχαν εγκαταλείψει τον αγώνα σα στρατιωτάκια στον πόλεμο. Αυτό λοιπόν που βλέπουμε τώρα είναι η συνέχεια μιας ιστορίας που ξεκίνησε χρόνια πριν — όχι η έκπληξη δεκατριών γκολ σε τρεις βδομάδες. Αυτοί οι άνθρωποι έγιναν κομμάτι της ομάδας εκείνον τον καιρό επειδή έκαναν δουλειά όταν κανείς δεν τους ζητούσε περισσότερα από το να φέρνουν τις σακούλες στους αγώνες. Σήμερα όμως αυτοί βγάζουν άνθος επειδή αυτή η ομάδα ποτέ δεν τους έβγαλε από το ρόστερ σα παλιά κουκούτσια — τους κρατούσε εκεί σα τμήμα της ίδιας της ιστορίας της. Εσύ λοιπόν που βρίσκεσαι σπίτι σου εκεί στο κέντρο της πόλης και βλέπεις αυτούς τους δεκατριούληδες να κάνουνται πρωταγωνιστές, αναρωτήσου λίγο: εάν αυτοί είχαν κάνει δεκατρία γκολ στην κανονική διάρκεια, θα τους προσέχαμε τόσο όσο τους προσέχουμε τώρα; Ή μήπως τότε αυτοί ήταν αυτοί που κουβαλούσαν τις σακούλες ενώ οι υπόλοιποι έβλεπαν τους αριθμούς στα ρόστερ σα τίτλους σε ένα περιοδικό;