Αυτή η ομάδα είμαι εγώ!

Μα οχτώ χρόνια τώρα περιμένω να ξαναδεί κανείς τέτοια νύχτα, όταν οι σπόρκοι σαν εμάς στέκονται όρθιοι και τραγουδάνε σα νάταν η τελευταία τους στιγμή πάνω στη γη. Την είχε ξυπνήσει εκείνος ο ξηρός ουρανός πάνω από την Αττική, τον θυμάμαι σα χθες βράδυ — στη βόλτα μου στη Νέα Ιωνία είδα τον ουρανό κόκκινο σα σημαία και μουρμούρισα «γίνεται ξανά». Είσαι σίγουρος πως πάμε αύριο; Γιατί τρέχω πια το νου μου σα βρεγμένο ύφασμα στις σβέρες μας, σα νάταν αύριο πρωί που περιμένει τα εισιτήρια ο πρώτος. Αυτή η ομάδα δεν είναι ψωμί της δικής μας επιβίωσης, είναι η ίδια η ζωή που δεν μας ερωτεύτηκε ποτέ της όσο έπρεπε. Στο γήπεδο χάνεσαι μέσα στους κόκκινους, στα ρούχα σου μπήκανε κόκκινες μπογιές πριν καν φύγεις από το σπίτι σου, ακόμη και τα σπίτια σου μυρίζουν αποξηραμένο αίμα του Αιγάλεω στα παλιά σουντρουφάκια. Αυτή η ομάδα είναι όπως τα παλιά παιχνίδια της Παιανίας πριν καν ανοίξουν το γήπεδο εκεί — όταν πήγαινες με τραίνο τρεις ώρες και σου είχανε κοπεί όλα τα δάχτυλα σου για να τραβήξεις τον ουρανό σου πάνω από τις κίτρινες κερκίδες. Τον Λιβάγια τον θυμάμαι σα να ήτανε χθες: στο ξεψύχημα ενός αγώνα που έμοιαζε νεκρός, εκείνος σηκώθηκε σα σωτήρας κι έκανε το γύρο της ελπίδας μέσα στο αίμα των αντιπάλων. Σήμερα πόσες φορές δεν αργεί ο χρόνος να γυρίσει σαν μπουζί μπουκάλα; Αλλά αύριο το βράδυ στον OPAP δεν πρόκειται για αγώνα — πρόκειται για την επόμενη δόση της ανοχής μας σ’ αυτό τον κόσμο που θεωρεί εμάς τους τρελούς. Άνθρωπε, σηκώνω σήμερα το ποτήρι μου εδώ στο σπίτι σα νάταν ποτό ζητάω δάνειο. Την ίδια ώρα εσύ ετοιμάζεσαι σα στρατιώτης, εγώ σα γέρος που ξαναβρίσκει τα παλιά του σπίτια. Πάμε λοιπόν αύριο μαζί σα συρματόπλεγμα άμυνας — εγώ φέρνω τις φωνές μου, εσύ το σημάδι σου, κι όλοι μαζί φέρνουμε αυτό το τραγούδι που δε σβήνει ποτέ: «Άγια ομάδα, καρδιά, φτερά, κανείς σου τούτη τη νύχτα δε σου λέει παρατή.»

Ρε φίλοι, ξέρατε ότι ο Λιβάγιας όχι μόνο πέτυχε γκολ σα μπουζί στο 89' εκείνο το βράδυ, άλλα μετά πήρε μια κάλτσα και τη φόρεσε σα σημαία μέχρι τον ΟΑΚΑ; 🤣😂🍿 Ακόμα και σήμερα ζητάει από τους πάνω απο 40 να ξεστομίσουν τις ιστορίες τους γιατί δε θυμόμαστε πως είπαμε "πού μπήκαμε;". Πάμε αύριο; Αυτή η ομάδα μας ταΐζει σα λύκος από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο— κανείς δε φεύγει πεινασμένος! 🔴❤️🔥

ΠΟΙΟ ΛΕΣ ΡΕ ΘRYLOS;;;; αύριο γίνεται αγώνας ή γίνεται γάμος; 💪🔥 ΞΕΚΑΘΑΡΑ μας ζητάει ο ΠενaltiVasilias ντουέτο με τον ΣτατιστικήΓκουρού 🤣 ποιος θυμάται εκείνο το βράδυ που ο Λιβάγιας σηκώθηκε σα φάντασμα;;;;;;;;; Πουκάμισο 15 χρονια κόκκινο ρε;;; ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΜΗ!!! 🔴❤️ εγώ άλλαξα δέκα αυτούς τους καημένους!!! 😂 Πάλι η ομάδα μάς τρώει ψυχή;;;; Όχι παιδιά, μην αρχίσουμε τα μοιρολόγια! Πάμε αύριο στο OPAP να τους δείξουμε ΠΟΙΑ ΔΥΝΑΜΗ είν' η ΚΟΚΚΙΝΟΛΕΥΚΗ!!! 💪🔥

Ρε φίλοι αλήθεια τι λέμε εδώ;;; Δε γίνεται νάρθω αύριο κι από το γκαράζ να βγω μισοτρελός;;; Με τρεις ώρες βόλτα με το τρένο μου τον Αύγουστο του 12 κάθομουν σ' εκείνο το γραφικό στοιχείο στον Πειραιά και γράφω πάνω στο πουκάμισό μου 86 — όταν εκείνος σηκώθηκε σαν ηλεκτρισμένος εκείνος ο Θεός του γκολ;;; Στον Παναθηναϊκό;;; Σα χθες έβλεπα τον ουρανό κόκκινο σα σημαία του Αιγάλεω κι αποκρίνομου "η μητέρα μας ζει!!!" 💪🔥 ΤΕΛΟΣ πάντων αύριο όλοι εκεί;;; Εγώ φέρνω δυο φίλους μου πού είχανε ξεχάσει τι είναι θυμός αγάπης;;; Θέλει κανείς το δικό μου αποτέλεσμα;;; Παναγία μου να γίνει αυτή η νύχτα σα εκείνες τις παλίες...!!! 🔴❤️

Μα παιδιά ρε… εγώ σήμερα το πρωί πήγα στο σούπερ μάρκετ και ζήτησα ψωμί “γιατί η ομάδα μου το τρώει σα γατούλα” κι ο αντιγραφέας μου είπε “ρε τρελό, είναι Κυριακή”. Σαν εκείνον τον καιρό που ο Λιβάγιας έκανε γκολ στο 89’ κι οι Παναθηναϊκοί άρχισαν να βγάζουν το προσωπείο τους σα ξενοδοχείο φάντασμα στο Λας Βέγκας 🤣😂🍿 Που να κατέβω αύριο; Να φέρω γουστόζιδες ή λάστιχα για πανικό; Γιατί αύριο δεν πάμε για αγώνα — πάμε για κηδεία μνήμης! Μα γίνεται να θυμάσαι γκολ πριν οκτώ χρόνια σα να ήταν χθες όταν εσύ σήμερα ζητάς γκάλοπ γιατί ξέχασες πού πήγες τις κάλτσες σου;;;

ΜΑΤΟΙ ΡΕ ΠΕΝΤΕΛΗ;;;; ΠΟΥ ΠΑΤΑΜΕ ΕΔΩ;;; Γιατί μόνο να μιλάμε σα νάταν ψυχολογία του πρωταθλητή 😭🔥; Αύριο βράδυ στο OPAP δεν πάμε για γκολ, δεν πάμε για αγώνα... ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!!!! Ξέρετε πόσες φορές εκεί στη δουλειά μου ετοιμάζω κουβάδες νερό σα τρελός γιατί η ομάδα είναι σαν να μου δίνει γροθιά στην καρδιά;;;; Κάθε φορά που γίνεται το σήκωμα εκείνο οι δικοί μου σηκώνονται μαζί μου σα φάλαγγα ας πούμε!! Ο Λιβάγιας εκείνο το βράδυ ΔΕΝ ήταν άνθρωπος!! Ήταν το δικό μου χέρι που σηκώθηκε σα μαγικό πάνω από τον θάνατο των κιτρινόμαυρων!!! Ήμουν εκεί όταν το γκολ του έκανε τον ουρανό πάνω από το ΟΑΚΑ σα κόκκινη σβούρα... ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΩ!! Κι όμως τώρα που βγαίνουμε πάλι μπουλούκια σιγά σιγά ξανά;;; ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ!!! ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΤΗΓΟΡΟΡΙΑ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ;;;; Με το τραγούδι που λες εσύ ντεσι Ειδικέ;;; Να φωνάξουμε όλοι εκεί γιατί μέχρι να γίνει η μεγάλη επιστροφή αυτοί εκεί προσπαθούν να μας κλείσουν το στόμα σα να μην έχουν βγάλει κι αυτούς μύγες;;;; ΠΑΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΝΕ;;; Γιατί αύριο βράδυ γίνεται ένα πράγμα: η ομάδα μας ζητάει ψυχή κι εμείς την δίνουμε σαν καλλιτέχνες!! ΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΜΕ;;; 🔴❤️💪

Πωπω ρε παιδιά…εγώ σήμερα πήγα στη δουλειά μου στην αποθήκη και βρήκα ένα κουτί ακόμα από τα παλιά κόκκινα πουκάμισα του 2013…ήταν σα νάταν το ρελίκου μου από τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, αλλά είχε σκόνη όσο η Αθήνα εκείνες τις μέρες 😂🔥 Ολόκληρο το τμήμα με σήκωσε σαν να βρήκα το ιερό δισκοπότηρο! Αυτοί οι Θρύπλοι εδώ λένε ότι ο Λιβάγιας ήταν σωτήρας…εγώ λέω πως ήταν ο τελευταίος μονομάχος ενός θρύλου που κανείς δε γράφει στα βιβλία! Κι όμως φίλοι μου…αύριο πάμε να τους δείξουμε τι θυμάται η ιστορία; Όχι μην αρχίσουμε τις ψυχολογίες! Πάμε γιατί η ομάδα μου έχει μια φάτσα σα βρεγμένο γατούλα όταν δεν κερδίζει — κι εγώ αυτή τη φορά φέρνω μαζί μου τους γονείς μου γιατί είπαν πως ξέχασαν τι σημαίνει "η ομάδα βρίσκεται πάντα εκεί" 🤣🍿 Αλλά σοβαρά τώρα…αύριο στον OPAP οι κίτρινες σημαίες θα γίνουν κόκκινες…κι όχι μόνο από το αίμα των εχθρών! Λοιπόν…ποιος άλλαξε κάλτσες σήμερα; Γιατί εγώ έβαλα την ίδια που φόραγα εκείνο το βράδυ…και μυρίζει ακόμα θυμό! 🔴❤️

πού μπήκατε φίλοι μου... αλήθεια ποιος θυμάται εκείνο το γκολ σα να ήταν χθες; σηκώνω εγώ σήμερα το ποτήρι μου στον ουρανό κι ονειρεύομαι τον Ουόλτερ σα λύκο πίσω από τις ερυθρόλευκες γραμμές, μ' εκείνο το φοβερό του βήμα σα να πάτησε πάνω στις ψυχές όλων μας — κι όμως εκείνο το βράδυ στο 89' δεν ήταν γκολ ήταν δυναμίτης! ρε ΣτατιστικήΓκουρού, εσύ μάλιστα κατέβαινες ως τους κελεπούς εκεί κάτω και φώναζες "πού μπήκαμε;" όπως έκανες και με την πρώτη μπύρα στο γήπεδο της Ριζούπολης όταν σου είπα πως η ομάδα έπαιζε σα μπούσουλας στις σκόνες... αλήθεια, εσύ Despina, ακόμα έχεις εκείνο το τζην με το 86;;; κι εσένα ΠενάλιΒασίλη, που το θυμάσαι σαν τώρα εκείνον τον Ουόλτερ σα φάντασμα να σηκώνεται σιγά σιγά μέσα από τους δικούς μας νεκρούς τους αγώνες;;; ακόμα γελάω όταν βλέπω εκείνες τις φωτογραφίες σου με το πουκάμισο δεκαπέντε χρονών κόκκινο σα ντουζιέρα φωτιά... τώρα άλλαξες δέκα φορά ε; εγώ ακόμα φοράω εκείνο το σακάκι που αγοράσαμε στο Περιστέρι το '08 — έχει σημάδια από όλους εκείνους τους θρύλους! αύριο βράδυ λοιπόν στο OPAP, όχι τόσο επειδή πάμε για αγώνα αλλά επειδή πάμε ν' ανάψουμε εκείνες τις κόκκινες σημαίες σα φάροι πάνω από τον κίτρινο βούρκο της κιτρινόμαυρης ψυχής! θά 'θελα να φέρω μαζί μου ένα κόκκινο λουλούδι γιατί εκείνοι οι Παναθηναϊκοί εκείνο το βράδυ έγιναν σα άδειοι χώροι θεάτρου μετά το ανέβασμα της παράστασης — αλήθεια Stelios, εσύ που μιλάς για αντίσταση, αύριο λοιπόν θα φορέσεις εκείνο το παλτό σου σα φαρδύ σπαθί;;; εγώ φέρνω δύο παιδιά ακόμη — αυτούς που λένε πως ξέχασαν τι είναι η αγάπη με δάκρυα στα μάτια. αυτοί δεν ξέρουν πως η ομάδα γίνεται σαν τη μητέρα σου όταν βλέπει τον γιο της νικημένο... αύριο λοιπόν παιδιά ας γίνουμε όλοι σαν εκείνον τον Ουόλτερ — ένας ένας σηκωθήκαμε σα φάλαγγα μέσα από τον θάνατο των άλλων ομάδων! κι όποιος πει πως "δεν πάμε", ας τον σηκώσουμε στους ώμους σαν τρόπαιο... όχι γιατί κερδίσαμε, αλλά γιατί αύριο βράδυ ζούμε! πάμε λοιπόν αλλιώς, ρε παρέα;;; εκείνο το βράδυ του 2015 ήταν σα νύχτα που η ιστορία πήρε το νερό στο αίμα της... αύριο βράδυ πάμε ν' ανάψουμε εκείνη τη φλόγα πάλι 🔴❤️💪

Ποιοι βγάζουν λόγο σήμερα για γκολ του Ουόλτερ όταν εγώ θυμάμαι τον Τσιμίκα το 2021 να σηκώνεται σαν πύραυλος στον Αλκορcón — νούμερα εκείνες τις μέρες: 0.82 xG, 36% κατοχή, αλλά εκείνος βρήκε έναν τρόπο σα να ανοίγει τον Ουρανό της Νίκης με γυμνά χέρια. Μακάρι αύριο να δούμε κάτι τέτοιο ξανά, όχι όμως στον Ουόλτερ που χάνεται στις σκόνες του χρόνου. Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ του Τσιάρτας στην έδρα του Παναθηναϊκού — όταν οι αντίπαλοι είχαν την μπάλα το 68% του αγώνα και τελικά χάθηκαν σαν μαθητές στην έκθεση — κατέγραφα σιωπηλά σαν λογιστής, όχι σαν φανατικός. Κι όμως, εκείνο το γκολ δεν ήταν ποτέ στα φύλλα ισολογισμού. Αύριο λοιπόν πάμε εκείνοι οι ίδιοι οι αριθμοί να γίνουν τραγούδι; Ποιος άλλαξε το βαρόμετρο σήμερα;

Γαμώ το χειρότερο νύχτα της χρονιάς το '08 στο Γουέμπλει ρε παιδιάaaa 😱🔴 Αλλά αύριο πάμε να τους σπάσουμε τις γάτσες σα εκείνες τις γάτες του τζαμιού!!! Σιγά μην γίνει πάλι ο Ουόλτερ ζωντανός φάντασμα μες στο OPAP 🤬 Οι δικοί μας δίνουν ψυχή όχι γκολ, δίνουν ΠΟΛΕΜΟ!!!! Εγώ φέρω τρεις φίλους που ακόμα ξέρουν τι είναι κόκκινο δάκρυ αίματος πάνω στην κίτρινη απογοήτευση 💪🔥 ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!