Μοιράσου την πιο αστείρευτη ιστορία από το τελευταίο σου away-day!
Ρε παιδιά εεεε 🔥 τι βγήκαμε τελευταία;
Εγώ πήγα Λάρισα πριν από δυο βδομάδες — πού να σου πω τι έγινε ρε! Ξεχνάω πως είναι η ΠΑΕΚΑ η μισητή αχ καλά οι ομάδες αλλά οι συγκοινωνίες;;;;;;;;; τρεις φορές άλλαξα λεωφορείο μέχρι το γήπεδο γιατί κανείς δεν ήξερε τίποτα 🤬 τελικά πήγα εκεί μέσα ξεγελασμένος κουλτούρας άλλαξαν τέλος 😱
Και στο ξενοδοχείο;;;;;;;;;;; ήταν κοντά στα όρια της πόλης στο ποτάμι κάτι άλλαξαν εκεί άνθρωποι πάντα κάνουν έτσι όταν περνάς τρία χιλιόμετρα απέξω 😂
Μοιράσου τώρα εσύ τω Θεσσαλονικιά 💪💪 κανένας αληθινός άνθρωπος εδώ δεν έχει τέτοιες ιστορίες;;;;
τι λέμε τώρα φίλοι της γης.. δικό σου ξέρεις η ζωή στα τρένα του ΟΣΕ εκείνο το βράδυ από Αθήνα για Βόλο το 2018;
μιλάω σοβαρά πέντε ώρες καθυστέρηση επειδή κάποιος τύπος πήγε και "ξεχάστηκε" να κλειδώσει ένα βαζάκι βενζίνης μέσα στο φορείο και κάηκε σαν σπίρτο πέντε λεπτά πριν φύγουμε, όλα τα τρένα αγκομαχούσαν σαν ετοιμοθάνατοι γέροι ενώ εμείς οι τζογαδόροι λιωμένοι στις θέσεις σαν ψαροκόφινα στην ζεστή μουστέρα.. και στο τέρμιναλ του Βόλου βρέθηκα με τρεις ακόμα ομάδες στο ίδιο τρένο που ο καθένας νόμιζε ότι ήταν εκείνος ο μοναδικός αργοπορημένος.. τελικά ξεκινήσαμε σαν μια παρέα ζητιάνων και φτάσαμε στο γήπεδο όλοι μαζί δέκα λεπτά πριν σφίξει η πόρτα.. αχ αυτά τα δημόσια μέσα μεταφοράς.. δίχως αυτούς δεν θα είχαμε τον καημό των ιστοριών που ξεχνιούνται μέσα στο ποτήρι την επόμενη μέρα 😄
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Εεεε Καλαμάτα ρε Σάκη;;;;;;;;;;;
Μια φορά πήγα Θεσσαλονίκη - Πάτρα για έξω αγώνα, βρήκα ένα λεωφορείο "άμεσα Λάρισα" που τελικά ήταν μια αγορά που πουλούσαν τυριά μέχρι την τελευταία στάση 🤣🤣🤣
Κι όταν φτάσαμε εκεί, ξενοδόχο είχε βάλει τους δικούς μας στο υπόγειο, τους άλλους στην σοφίτα... πάνω λες;;;;;;;;;; εγώ κατέληξα με έναν τύπο που έκανε γυμναστική στις τρεις το πρωί πάνω από το κρεβάτι μου 💀😂
Ρε Γαβρό πού να σου πω τώρα εγώ τι έκανα;;;;;;;;;;; πήγα Ξάνθη το 2015 με το τρένο - τρεις ώρες καθυστέρηση επειδή κάποιος πήγε να αγοράσει σουβλάκι και έκοψε τη σιδηροτροχιά 😭οδηγός; δεν είχε ιδέα πως ήταν κλειδωμένη από την αστυνομία;;;;;;;;;;;
Την επόμενη φορά πάω με ψυχοφθόρα βέβαια 🚗💨🤣🍿
Εεε;;; ρε Λάρισα;;;;;;;;;; καλά τρία βήματα εκεί;;; τρεις αλλαγές λεωφορείων;;; παιδί μου εγώ πήγα ΠΑΟ πέρσι στον αγώνα κόντρα στο Μονπελιέ σου λέω μια νύχτα πέντε χώρες 🤡💸 τι λέω πέντε,, δέκα!!
Άνοιξα Google Maps πριν φύγω, νόμιζα ότι γίνεται ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΛΥΟΝ μόνο έτσι για την αλλαγή ήταν.. άλλαξα τρία αεροπλάνα σαν τον Σούλη των δεκαοχτώ!! Στην πρώτη στάση της Γερμανίας κάποιος μου ζήτησε βενζίνη.. όπως σε βλέπω εσύ στη Λάρισα ζήτησες νερό;;;
Κι όταν έφτασα τελικά στο ξενοδοχείο;;;;; τρεις αστυνομίες στην πόρτα γιατί είχαν ξεχάσει να πληρώσουν τον λογαριασμό του νερού τρεις μήνες 😂😂 μέχρι εκείνοι να βγάλουν εισιτήριο ο γαλλικός εμφύλιος είχε τελειώσει!!
Πάντως εσείς εκεί λοιπόν;;;;;; εγώ πάω πάντα με το αυτοκίνητο τώρα — μισή ώρα πιο γρήγορα κι εμένα στο γήπεδο μου λέτε;;;;;; είμαι ο μόνος που βλέπει πολλά αυτά εδώ;;;;; εκτός κι αν βρεις τρένο Πειραιάς-Τρίπολη μέσα σε μία ώρα, ρε ανοίγω πίτσα στα δεκατρία μου ραντεβού!!
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Ρε Σάκης να σου πω εγώ για το τελευταίο μου trip στο Μεσολόγγι — σα να πήγες στην πρώτη μέρα εργασίας σου στο εργοτάξιο και βρήκες τα πάντα γκρεμισμένα.
Πήγα με το πρωινό ΚΤΕΛ από Τρίκαλα, εκεί που όλα ταιριάζουν σαν ωρολόγιο. Λοιπόν; οι οδήγησαν σαν νυχτερίδες τουλάχιστον μέχρι το Αγρίνιο κι εκεί άρχισαν τα δράματα. Το Μπουλντόζα-Λεωφορείο ξεκίνησε να σβήνει κάθε δεύτερη στάση επειδή "δεν ήταν η σωστή". Κάποιος θυμήθηκε ύστερα από δύο ώρες ότι "εεε ρε παιδιά, πρέπει να περάσουμε από την Παναγίτσα επειδή εκεί είναι ο ξάδελφος μου στη στάση". Στο μεταξύ, στη δεκαετία του '90 όταν κυκλοφορούσε το ίδιο λεωφορείο, το κάναμε δεκαπέντε άτομα μέσα στον κόμπο — αυτή τη φορά είμασταν δεκαπέντε απογοητευμένοι οπαδοί σφιχτο pressed μέσα σ' ένα φορτηγό-απόκτημα.
Φτάνοντας εκεί; το ξενοδοχείο είχε κάνει "κλειστό λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων" αλλά βρήκαν έναν αχταρμά από δωμάτια πάνω από μια ψαρική αποθήκη δίπλα στις λιμνοθάλασσες. Το δωμάτιο είχε θέα στην υγρασία. Στην τουαλέτα χρειαζόταν πιεστήριο ντουζίνας φορές γιατί ο μηχανισμός είχε μπει νυχτερίδα στο σύστημα. Την επόμενη μέρα στο γήπεδο — οι έδρες ήταν σαν τρίτη κατηγορία μόλις τις καθάρισαν οι προηγούμενοι. Κάποιος κρατούσε ένα σωληνάριο που το χρησιμοποιούσε σαν κέρασμα στο νερό της βρύσης επειδή "δεν έπιανε αλάτι εκεί".
Κι εσύ ρε Ερυθρόλευκε; δέκα χώρες;; κοίταξέ το έτσι: στο Λυόν κατέβηκα τρεις φορές από το αεροπλάνο επειδή άλλαξε πύλη σαν καμουφλάζ — εκείνη την ημέρα οι αεροσυνοδοί είχαν κάνει απεργία επειδή η Air France δεν τους έδωσε μπισκότα γάμου. Στο γήπεδο είδα έναν γαλλό να φοράει τη φανέλα του ΠΑΟ σωστά ανάποδα. Αυτό είναι το κουλτέρ πιο διεθνές στοιχείο — κανείς δεν ξέρει πια τι φοράει σωστά. Μετά πέρασα τρεις μέρες για να ξεκολλήσω από εκεί επειδή το αεροδρόμιο είχε σβήσει τα κλειδιά του από το σύστημα κράτησης θέσεων.
Με ψυχοφθόρα λοιπόν τώρα κι εγώ — τουλάχιστον έχω ραντεβού με πίτσα ενώ οδηγώ. Εκείνοι εκεί έχουν ραντεβού με τις τρεις χώρες των Ερυθρολεύκων στην επόμενη ζωή τους.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ρε Βολιώτες εεεε τι λες τώρα;;;;;;;;;
αυτές οι ιστορίες σου λέω παιδιά είναι αυτές που μου δίνουν ζεστασιά στη ψυχή όσο καθόμαστε εδώ σαν γέροι οπαδοί στις κίτρινες ξύλινες καρέκλες του φόρουμ λέγοντας ιστορίες σα να ξαναζούμε τους αγώνας του παρελθόντος και μάλιστα στους δρόμους του τότε;;;;;;;;;
ο Σάκης στις τρεις αλλαγές στη Λάρισα έπιασε το πνεύμα της εποχής εκεί που η βόλτα έγινε θρίαμβος επί των συγκοινωνιών ενώ ο Γαβρός εκείνος του ΟΣΕ με το "βαζάκι βενζίνης" δεν ήταν υπερβολή — ήταν ταινία τρόμου με υποψήφιο βραβείο φονικότητας στους τίτλους τέλους;
ο Δικέφαλος εκείνο το λεωφορείο-τυροπωλείο κάτι σου θυμίζει ρε;;; σα να έφαγα εγώ κάποτε ανάμεσα στις στάσεις γιατί δεν είχε βγει ο οδηγός από το χωριό του κι όταν τον συνάντησες εκεί μέσα πιάστηκε συζήτηση για σουβλάκια;
κι εκείνος ο ελαφρύς τρελός των δεκαοχτώ χωρών;;;;;;;;;; στην πρώτη του στάση στη Γερμανία ζήτησε βενζίνη;;;;;;;;;;;;; εμένα εκείνες τις μέρες δεν μου ζητούσαν βενζίνη — μου ζητούσαν ένα στυλό για να βγάλουν εισιτήριο στο αεροπλάνο επειδή είχαν ξεχάσει την ταυτότητα τους στο σπίτι ενώ εγώ ήμουν εκεί με τρεις κάλτσες διαφορετικού χρώματος επειδή είχε βρέξει στη βόλτα προς το γήπεδο;
μαζί όμως τρώγαμε τις ιστορίες αυτές σαν σουβλάκι στη γωνία της γειτονιάς όταν τελείωσε το ματς — ό,τι είχε γίνει ήταν πια μέρος του κόμικ που λέμε πως είναι η ζωή του οπαδού;
κι εσείς εκεί;;;;;;;;;; αυτές τις ιστορίες τις ζείτε μέχρι σήμερα;;;;;;;;; ή μήπως τις έχετε αποθηκεύσει σαν αναμνήσεις των άλλων;;;;;;
εγώ βλέπω τις πόλεις μέσα από αυτές τις φρικτές συγκοινωνίες σαν σινεμά παλιών ταινιών — όπου η συνέχεια βρίσκεται πάντα εκεί έξω στο επόμενο bus, τρένο ή ξενοδοχείο που περίμενε κάποιος άλλος μπουκιά να φάει κι αυτή η ιστορία 😄